נסיונות של סוף גלות מצרים ונסיונות זמנינו
קאטאלאג: פרשת השבוע שמות נומ׳ 1 פאקעט גייד ז׳ 8 תשל"ג (1972–73) אידיש 1 שעה 9 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ווייזט אז צום סוף פון יעדן גלות, פונקט ווען די ישועה הייבט אן שיינען, ווערט עס נאך פינסטערער, אזוי ווי ביי יוסף'ס ברידער, ביי משה רבינו אין מצרים און אין אונזער דור, און ער רופט אז אידן זאלן ווייטער האפן אויף משיח.
דער משגיח עפנט מיטן סוף פון ספר בראשית: נאך צוויי און צוואנציג יאר וואס יוסף איז געווען באהאלטן, האט יעקב געשפירט א האפענונג אין מצרים, און פונקט דאן איז עס ערגער געווארן, שמעון און בנימין זענען צוגענומען געווארן און די שבטים האבן געשריגן "מה זאת עשה אלקים לנו", ביז "אני יוסף" האט אנטפלעקט אז אלעס איז געווען לטובה. ווען די ישועה דערנענטערט זיך, שטארקט זיך דער קטרוג. ספר שמות, דער ספר הגאולה, איז א חזרה דערויף אויף א גרעסערן אופן: משה רבינו קומט, דאס פאלק גלויבט, און די שעבוד ווערט שווערער. דער משגיח ווענדט דאס אן אויף זיין דור: די האפענונגען נאך די צוויי וועלט מלחמות און די געשעענישן אין ארץ ישראל, וואס די גדולים האבן נישט געוואלט אננעמען אלס גאולה, ווייל נאר א גאולה פונעם רבונו של עולם אליין איז נצחי. ער שילדערט די שוואכקייט פון דער היינטיגער פירערשאפט, אזוי ווי דתן ואבירם קעגן משה רבינו, און רופט אז מען זאל זיך נישט מייאש זיין נאר טראכטן און רעדן וועגן משיח. צום סוף רעדט ער וועגן די קיצים וואס זענען אדורך מיט אנטוישונגען, און לערנט אז דעם אמת'ן קץ ווייסט קיינער נישט.
ענינים: די צייט פון דער גאולה און דער קץ · ווארטן אויף משיח · גלות מצרים און די מכות
סדר השיעור
-
0:00 יעקב'ס האפענונג צום סוף פון כ"ב יאר שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רופט ספר בראשית דער יסוד פון אלעס און שילדערט יוסף'ס פארבארגנקייט אלס א גלות. צום סוף פון כ"ב יאר האט יעקב געשפירט א האפענונג אין מצרים, און אנשטאט דעם זענען שמעון און בנימין צוגענומען געווארן און זיינע לעצטע האפענונגען זענען צעבראכן געווארן.
-
5:53 "אני יוסף" און דער קטרוג פאר דער ישועה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט דאס געשריי פון די שבטים און דאס "אני יוסף", וואס האט למפרע געוויזן אז אלעס איז געווען גוט, און ברענגט דעם זוהר אז אזוי וועט דער רבונו של עולם זיך איבערבעטן מיט כלל ישראל. ער ערקלערט אז פאר דער ישועה ווערט עס פינסטערער ווייל די כוחות וואס וועלן בטל ווערן ברענגען א קטרוג.
-
10:08 ספר שמות: גלות אלס יגיעה פון תיקון שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז ספר שמות, דער ספר הגאולה, איז א חזרה פון דעם וואס איז געווען ביי יוסף, און אז דער שעבוד אין מצרים איז געווען א תיקון פאר די נשמות פון דור המבול און דור הפלגה. ער לייגט צו אז היינט קען מען דעם זעלבן תיקון אויפטאן מיט יגיעה אין תורה און עבודת השם.
-
15:54 די לאנגע נעכט פון טבת און די סימנים פון דער צייט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט די וואכן פון שמות ביז משפטים אין די לאנגע נעכט פון טבת אלס א צייט פון מדת הדין און פון תיקון, און ווייזט אויף די געשעענישן פון דער צייט אלס סימנים. ער דערציילט ווי דער חפץ חיים האט געזען אין א מבול פונעם ווייטן מיסיסיפי טייך א סימן פון דין, און לערנט אז די וועלט איז א תורה פון וואס מען דארף לערנען.
-
20:41 משה רבינו'ס קומען און די האפענונגען אין אונזער צייט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ווייזט ווי נאך משה רבינו'ס קומען איז דער שעבוד ערגער געווארן, פונקט ווי ביי יעקב און די שבטים. ער ווענדט דאס אן אויף זיין צייט: די צדיקים האבן געשפירט דעם סוף פונעם גלות, האפענונגען זענען אויפגעשטאנען ביי די וועלט מלחמות און די געשעענישן אין ארץ ישראל, אבער די אמת'ע גאולה און דער דריטער בית המקדש וועלן קומען נאר פונעם רבונו של עולם, נישט דורך מענטשליכע הענט.
-
26:54 אפזאגן א גאולה דורך מענטשליכע הענט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם חתם סופר אז עס זענען געווען צייטן וואס די גוים וואלטן אומגעקערט ארץ ישראל, און די גדולים האבן עס אפגעזאגט, ווייל נאר א גאולה מן השמים איז נצחי; אזוי האט אויך משה רבינו נישט געוואלט דעם מלאך. ער לייגט צו אז פאר גרויסע ישועות קומען קרבנות, און אז די קרבנות פון זיין דור זענען זיכער אויך א הכנה צו עפעס.
-
32:36 דתן ואבירם, און ווארטן אויפן פארטאג שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז צום דריטן מאל שרייט כלל ישראל "מה זאת עשה אלקים לנו", און ער גלייכט די פירערשאפט פון זיין צייט צו דתן ואבירם, וואס האבן געקענט רעדן מיט כח, קעגן משה רבינו וואס איז נישט געווען קיין רעדנער. ער ברענגט דעם מדרש אויף "משומרים לבקר": אפילו ווען דער ערשטער פארטאג אנטוישט, טאר מען זיך נישט מייאש זיין נאר ווייטער ווארטן.
-
40:16 יעקב אבינו האט געקוקט אויף אונזער דור שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח מערקט אן אז נאכדעם וואס יוסף און די שבטים זענען געשטארבן זענען אידן געבליבן אן פירער, אבער דער רבונו של עולם לעבט. ער ערקלערט אז ווען יעקב האט גערעדט וועגן אחרית הימים האט ער געזען אונזער שוואכן דור און געהאט רחמנות, און זיין עצה איז געווען זיך צוזאמקומען און רעדן וועגן דער גאולה; ער ברענגט דעם ספורנו אז יעקב'ס לעצטע ווערטער זענען געווען א צוואה צו האלטן זיין דרך החיים.
-
47:33 זיך פארבינדן מיטן היכל פון משיח שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז וואו א מענטש'ס מחשבה איז דארט איז ער, ממילא איז דער וואס טראכט וועגן משיח אין היכל פון משיח, דער מקור פון אלע ישועות. ער ברענגט דעם רמב"ם אז ווארטן אויף משיח איז פון די יסודות פון אמונה, און פסוקים פון חבקוק, ישעיה, דניאל און איכה וועגן האפן אפילו אין דער צייט פון הסתר פנים.
-
51:44 עלינו, און צדיקים וואס האבן געווארט אויף משיח מעשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט עלינו צום סוף פון דאווענען אלס א פארבינדונג מיט משיח איידער מען גייט ארויס אין גאס פונעם גלות. ער דערציילט פון א צדיק וואס האט געהאט א שטיק האלץ ביי זיין בעט פאר משיח'ס אייזל און איז ארויסגעשפרונגען פון מקוה מיינענדיג אז משיח איז געקומען, און פונעם חפץ חיים וואס איז געזעסן אינדרויסן און געווארט, און לערנט אז די שמחה ביי דער גאולה וועט זיין לויט די האפענונג.
-
55:34 די קיצים פון ת"ח און ת"ר שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט די קיצים וואס זענען אדורך מיט אנטוישונגען: דער זוהר'ס יאר ת"ח האט געברענגט די גזירות פון חמעלניצקי, פונקט דער קטרוג וואס מען זעט ביי יוסף און ביי משה רבינו. ער ערקלערט אז דער אמת'ער קץ איז באהאלטן, און אז אין שנת ת"ר, ווען די שערי חכמה האבן געזאלט אויפגיין, האט זיך אנגעהויבן די וויסנשאפטליכע רעוואלוציע, וואס די גוים האבן צוגעכאפט.
-
1:01:59 שפעטערדיגע קיצים, און דער קץ וואס קיינער ווייסט נישט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רעכנט אויס שפעטערדיגע צייטן פון האפענונג: דעם מלבי"ם'ס חשבון און נאכדעם די ערשטע וועלט מלחמה, דאס יאר תש"א וואס האט געברענגט דעם חורבן, און תשכ"ח נאך דער מלחמת ששת הימים, ווען דאס לאנד איז באפרייט געווארן אבער די אידישקייט איז ערגער געווארן. ער ענדיגט אז אזוי ווי משה רבינו'ס קבר, ווייסט קיינער נישט דעם אמת'ן קץ, און מען דארף האפן דערויף יעדן טאג.
דער שיעור, אויסגעשריבן
יעקב'ס האפענונג צום סוף פון כ"ב יאר
דער משגיח רופט ספר בראשית דער יסוד פון אלעס וואס קומט פאר אויף דער וועלט, און ער ערקלערט אז די פרשיות פון מקץ ביז ויגש רעדן פון גלות. יוסף, די נקודה פון דער אידישער גאולה, פון וועמען עס קומט משיח בן יוסף, איז צוגענומען געווארן פון די שבטים פאר כ"ב יאר פון הסתר.
"אני יוסף" און דער קטרוג פאר דער ישועה
די שבטים האבן געשריגן "מה זאת עשה אלקים לנו", ביז "אני יוסף" האט למפרע אנטפלעקט אז אלעס איז געווען לטובה. דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז אזוי ווי מען האט זיך איבערגעבעטן מיט יוסף ווען מען האט אים ארויסגענומען פון בור, אזוי וועט דער רבונו של עולם זיך איבערבעטן מיט כלל ישראל. ו,ז,ח
פארוואס איז עס פינסטערער געווארן פונקט דאן? ווייל ווען די ישועה קומט נענטער, ברענגען די כוחות וואס דער תיקון וועט בטל מאכן א קטרוג, און זיי לאזן נישט אפ.
ספר שמות: גלות אלס יגיעה פון תיקון
ספר שמות, וואס דער רמב"ן רופט דער ספר הגאולה, איז א חזרה פון יענע כ"ב יאר אויף א גרעסערן אופן. דער גלות איז געקומען מתקן זיין נשמות וואס האבן פוגם געווען: רבינו בחיי ברענגט פון די קדמונים אז דור המבול און דור הפלגה זענען צוריקגעקומען אין מצרים, און דער זוהר פארבינדט דאס "בחומר ובלבנים" אין שמות א, יד מיט די בויער וואס האבן געזאגט "הבה נלבנה לבנים". ט,י,כ,ל
די לאנגע נעכט פון טבת און די סימנים פון דער צייט
די סדרות פאלן אין די לאנגע נעכט פון טבת, א צייט פון מדת הדין און פון תיקון, און דער משגיח ווייזט אויף די געשעענישן פון יענער צייט, א מחלה וואס האט זיך פארשפרייט און נייע קרבנות אין וויעטנאם, אלס סימנים.
ער דערציילט אז ווען דער מיסיסיפי האט איבערגעפלוסן טויזנטער מייל אוועק, האט דער חפץ חיים אויסגעשריגן אין זיין ישיבה אויף די מדת הדין וואס קומט אויף דער וועלט. קיין זאך טרעפט נישט במקרה; פון דער וועלט, אזוי ווי פון דער תורה, דארף מען לערנען.
משה רבינו'ס קומען און די האפענונגען אין אונזער צייט
דאס זעלבע איז געשען ביי משה רבינו: דאס פאלק האט געגלויבט, "ויאמן העם", און פונקט דאן איז דער שעבוד ערגער געווארן, און משה רבינו האט געשריגן "למה הרעתה". ע,פ
דער משגיח ווענדט דאס אן אויף זיין צייט. די צדיקים פונעם פריערדיגן דור האבן געשפירט דעם סוף פונעם גלות; ביי יעדער וועלט מלחמה האט מען געהאפט, און נאך דער צווייטער איז עפעס פארגעקומען וואס האט באפרייט דאס לאנד ארץ ישראל. אבער דאס איז נישט די גאולה: די ערשטע צוויי בתי מקדש זענען נישט געבליבן ווייל מענטשליכע הענט האבן געהאט א שייכות, און דער דריטער, ווי רש"י ברענגט, וועט אראפקומען פון הימל. ק
אפזאגן א גאולה דורך מענטשליכע הענט
דער משגיח ברענגט דעם חתם סופר אז עס זענען געווען צייטן, ווי אין די טעג פון כורש, וואס די גוים וואלטן איבערגעגעבן ארץ ישראל, און די גדולים האבן עס אפגעזאגט, ווייל א גאולה דורך מענטשן איז נישט נצחי. אזוי האט משה רבינו נישט געוואלט דעם מלאך פון "הנה אנכי שלח מלאך", און ווען א מלאך איז געקומען צו יהושע, איז דאס געווען א סימן אז זיין כיבוש וועט בטל ווערן. ר,ש
די אמת'ע גאולה וועט קומען פון דעם רבונו של עולם'ס רחמנות, נישט פון באלפור, ענגלאנד אדער טרומאן. פאר גרויסע ישועות קומען קרבנות, אזוי ווי דער צווייטער חורבן איז געווען א הכנה צו רבי עקיבא; דער משגיח זאגט אז די קרבנות פון זיין דור זענען זיכער אויך א הכנה.
דתן ואבירם, און ווארטן אויפן פארטאג
נאך דער מלחמה האט זיך באוויזן א שטיקל סימן פון ישועה, און דערנאך איז עס ערגער געווארן, און צום דריטן מאל שרייט כלל ישראל "מה זאת עשה אלקים לנו".
אין מצרים האט נאר א קליינער חלק פונעם פאלק געווארט אויף משה רבינו. דתן ואבירם, "יצאו נצבים", האבן געקענט שיין רעדן און געהאט השפעה, און משה רבינו איז נישט געווען קיין רעדנער, און דאס פאלק האט זיך אוועקגעדרייט פון אים. אזוי איז היינט אויך נישטא קיין אנערקענטע פירערשאפט, און די "ר' משה'ס" זיצן און לערנען אנשטאט צו פאליטירן דרשות. אב
יעקב אבינו האט געקוקט אויף אונזער דור
ווען יוסף און די שבטים זענען געשטארבן, זענען אידן געבליבן אן פירער. היינט אויך, זאגט דער משגיח, האבן מיר נישט קיין יעקב, קיין משה רבינו, קיין חפץ חיים און קיין גערער רבי, אבער מיר האבן דעם זעלבן רבונו של עולם, און נאר ער אליין וועט העלפן. אה
ווען יעקב האט געזאגט "האספו ואגידה לכם", האט ער מיט רחמנות געקוקט אויף אונזער קליינעם דור אן פירער, און זיך געוואונדערט ווי אזוי ער וועט זיך אויפהאלטן. זיין עצה איז געווען זיך צוזאמקומען און רעדן וועגן דער גאולה, אזוי ווי דער מדרש זאגט אז אידן אין מצרים האבן זיך יעדן שבת משעשע געווען מיט זייערע מגילות פון גאולה. או,אח
זיך פארבינדן מיטן היכל פון משיח
די תלמידים פונעם בעל שם טוב לערנען אז וואו א מענטש'ס מחשבה איז, דארט איז ער; ממילא איז דער וואס טראכט וועגן משיח אין היכל פון משיח, דער מקור פון אלע ישועות.
עלינו, און צדיקים וואס האבן געווארט
די קיצים פון ת"ח און ת"ר
די קיצים וואס שטייען אין ספרים זענען אדורך מיט גרויסע אנטוישונגען. דעם זוהר'ס יאר ת"ח האט געברענגט די גזירות פון חמעלניצקי. אצ
שפעטערדיגע קיצים, און דער קץ וואס קיינער ווייסט נישט
דער מלבי"ם האט אויסגערעכנט א צייט פאר משיח, און אנשטאט דעם איז געקומען די ערשטע וועלט מלחמה, א חורבן אויף דער אידישקייט. דער משגיח דערמאנט ווי ער האט געווארט אויף תש"א, וואס איז מרומז אין "כי תשא את ראש", און אין יענעם יאר האט זיך אנגעהויבן דער חורבן פון זעקס מיליאן. אש
אויף תשכ"ח האט מען געהאפט נאך דער מלחמת ששת הימים, וואס האט באפרייט דאס לאנד, אבער די אידישקייט איז ערגער געווארן: משיח וועט צווינגען די גוים צו ווערן אידן, און יעצט צווינגט מען אידן צו ווערן ווי גוים.
מראי מקומות
תורה
- ב Bereishis 42:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:17
- ג Bereishis 42:36 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:17
- ד Bereishis 43:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:17
- ו Bereishis 42:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:24
- ז Bereishis 45:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:24
- י Bereishis 11:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:10
- כ Shemos 1:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:10
- ע Shemos 4:31 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:00
- פ Shemos 5:22-23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:00
- ר Shemos 23:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:32
- אא לכאורה Shemos 4:10 35:09 מפתח
- אב לכאורה Bamidbar 16:27 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:18
- אה Shemos 1:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:39
- או Bereishis 49:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:04
- אש Shemos 30:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:59
- את Devarim 34:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:15
נביאים
כתובים
תלמוד בבלי
מדרש
זוהר און קבלה
- א Zohar (מקום נישט באשטימט) 2:11 מפתח
- ח Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 6:24
- ל Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:10
- נ Zohar (מקום נישט באשטימט) 20:03 מפתח
- ת Zohar (מקום נישט באשטימט) 29:11 מפתח
- אי Zohar (מקום נישט באשטימט) 48:03 מפתח
- אצ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 55:34
- אר לכאורה Zohar on Bereishis 7:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 59:54
ראשונים
תפילה און פיוט
אנדערע
עיקרי הדברים
- 1:44 צום סוף פון די צוויי און צוואנציג יאר וואס יוסף איז געווען פארבארגן, פונקט ווען יעקב האט געשפירט א האפענונג, איז דער הסתר געווארן שטארקער, ביז "אני יוסף" האט געוויזן אז אלעס איז געווען לטובה.
- 9:00 ווען די צייט פון דער ישועה קומט נענטער, ברענגען די כוחות פון דער סטרא אחרא, וואס וועלן בטל ווערן דורך דעם תיקון, א קטרוג, און דערפאר ווערן די צרות שווערער.
- 10:15 ספר שמות איז א חזרה אויף א גרעסערן אופן פון דעם וואס איז געווען ביי יוסף: ווען משה רבינו איז געקומען און דאס פאלק האט געגלויבט, איז דער שעבוד נאר שווערער געווארן.
- 26:25 די גדולים האבן אפגעשטויסן א גאולה וואס קומט דורך מענטשליכע הענט, ווייל נאר א גאולה פונעם רבונו של עולם אליין איז נצחי.
- 34:48 אין דעם משגיח'ס צייט, אזוי ווי אין מצרים, דרייט זיך דאס פאלק אוועק פון די שטילע תורה פירער צו די וואס קענען שיין רעדן מיט כח, אזוי ווי דתן ואבירם קעגן משה רבינו.
- 47:59 טראכטן און רעדן וועגן משיח פארבינדט א איד מיטן שורש פון דער גאולה, ווייל וואו א מענטש'ס מחשבה איז, דארט איז ער.
- 55:49 אסאך קיצים זענען אדורך מיט אנטוישונגען און נאכדעם זענען געקומען שווערע גזירות; דעם אמת'ן קץ ווייסט קיינער נישט, און מען דארף ווארטן אויף משיח יעדן טאג.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 8:44 פארוואס איז עס ערגער געווארן פונקט ווען יעקב האט געשפירט אז די ישועה קומט, צום סוף פון די כ"ב יאר?
תירוץ: 9:00 ווייל ווען די ישועה קומט נענטער, ברענגען די כוחות וואס דער תיקון וועט בטל מאכן א קטרוג און לאזן נישט אפ, און דערפאר ווערן די צרות שטארקער.
-
קשיא: 13:34 פארוואס דארף א מענטש זיך מוטשען מיט פשוט'ע שווערע ארבעט כדי צו פארריכטן וואס זיין נשמה האט פוגם געווען?
תירוץ: 13:43 ער דארף נישט: אזוי ווי רבינו יונה שרייבט, קען מען יוצא זיין דעם צער מיט יגיעה אין עבודת השם, און היינט קען מען אפצאלן דעם "חומר ולבנים" מיט קל וחומר און מלבן זיין די הלכה.
-
קשיא: 25:37 פארוואס זענען דער ערשטער און צווייטער בית המקדש נישט געווען נצחי?
תירוץ: 25:57 ווייל מענטשליכע הענט האבן געהאט א שייכות מיט זיי; דער דריטער בית המקדש וועט אראפקומען פון הימל, און די גאולה וועט קומען נאר פונעם רבונו של עולם.
-
קשיא: 46:01 פארוואס זאגט יעקב צו זיינע קינדער "שמעו אל ישראל אביכם", זיי זענען דאך סיי ווי געקומען הערן?
תירוץ: 46:26 דער ספורנו ערקלערט אז יעקב האט איבערגעלאזט א צוואה: זייט מקבל דעם דרך החיים וואס ער האט זיי געלערנט אלע זיינע טעג, און אזוי וועלן זיי בלייבן בני ישראל.
מעשיות
-
18:47 דער חפץ חיים און דער מבול פונעם מיסיסיפי
דער משגיח דערציילט וואס ער האט געהערט פון מענטשן וואס זענען געווען דערביי מיט אסאך יארן צוריק. ווען דער מיסיסיפי טייך האט איבערגעפלוסן, טויזנטער מייל אוועק, האט דער חפץ חיים גערעדט דערוועגן אין זיין ישיבה און אויסגעשריגן אויף די מדת הדין וואס קומט אויף דער וועלט. רוב פון די צוהערער האבן אפילו נישט געוואוסט אז עס איז דא אזא טייך, און דאך האט ער דערין געזען א סימן.
אין דער מעשה: דער חפץ חיים, ר' אברהם קאלמאנאוויטש, ר' יעקב קאמינעצקי
-
52:51 דער צדיק וואס איז ארויסגעשפרונגען פון מקוה
דער משגיח דערציילט פון א צדיק וואס האט געהאט א שטיק האלץ ביי זיין בעט כדי צוצובינדן משיח'ס אייזל, און האט אנגעזאגט דעם גבאי אים אויפצווועקן אויב משיח קומט אינמיטן דער נאכט. איינמאל אום א שבת, ווען ער איז געווען אין מקוה, איז דער גבאי אריינגעלאפן און געזאגט "ער איז דא", און געמיינט זיין באליבטן זון וואס איז געקומען אים באזוכן. דער צדיק איז ארויסגעשפרונגען פון מקוה, זיך אנגעטון און געלאפן אין הויז אריין, ווייל ער האט געמיינט אז משיח איז געקומען; עס איז אים נישט איינגעפאלן אז מען מיינט זיין זון.
-
54:03 דער חפץ חיים זיצט אינדרויסן
דער משגיח דערמאנט אז דער חפץ חיים פלעגט אין זיינע לעצטע יארן זיצן אינדרויסן אויף א שטול. אויף דער פראגע פארוואס ער זיצט דארט, איז דער תירוץ געווען אז ער ווארט אויף משיח.
אין דער מעשה: דער חפץ חיים
געדאנקען
- 8:58 די פינסטערניש צום סוף פון א גלות איז אליין א סימן אז די ישועה איז נאנט, ווייל די כוחות וואס דער תיקון וועט בטל מאכן קעמפן דאן דאס שטארקסטע.
- 14:39 דער משגיח טייטשט "בחומר" אלס קל וחומר און "בלבנים" אלס מלבן זיין די הלכה: די יגיעה וואס מען האט אמאל געדארפט אפצאלן מיט ציגל און ליים, קען מען היינט אפצאלן מיט יגיעה אין לערנען.
- 25:37 דער ערשטער און צווייטער בית המקדש זענען נישט געווען נצחי ווייל מענטשליכע הענט האבן געהאט א שייכות צו זיי, און די זעלבע סברא האט געפירט די גדולים אפצושטויסן א גאולה וואס קומט דורך די גוים און זייערע מיליטערן.
- 31:02 יעדער חורבן איז געווען א הכנה צו א שפעטערדיגן אויפבלי: דער שעבוד פון מצרים האט מעגליך געמאכט יציאת מצרים, און די צרות פונעם צווייטן חורבן זענען געווען א הכנה צו רבי עקיבא'ס דור, וואס האט איינגעשטעלט די תורה שבעל פה.
- 42:37 ווען יעקב אבינו האט גערעדט וועגן אחרית הימים, האט ער געקוקט אויף די קליינע אידן פון אונזער דור אן פירער, און זיך געוואונדערט ווי אזוי זיי וועלן זיך אויפהאלטן, און זיין עצה פאר זיי איז געווען זיך צוזאמקומען און רעדן וועגן דער גאולה.
- 1:00:10 די "שערי חכמה" וואס מען האט געווארט זאלן זיך עפענען אין שנת ת"ר האבן זיך טאקע געעפנט, אבער די גוים האבן עס צוגעכאפט, און עס איז געווארן די וויסנשאפטליכע רעוואלוציע.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 19:38 דער משגיח זאגט אז מען דארף קוקן אויף געשעענישן אין דער וועלט אלס סימנים און לימודים, נישט אלס מקרה.
- 39:35 דער משגיח רופט אז אידן זאלן זיך נישט מייאש זיין ווען א סימן פון ישועה פארשווינדט, נאר ווייטער ווארטן, אזוי ווי שומרים לבקר.
- 44:55 לויט יעקב אבינו'ס עצה זאגט דער משגיח אז אידן זאלן זיך צוזאמקומען און רעדן וועגן משיח.
- 49:44 דער משגיח זאגט אז מען זאל לערנען די סדרות פון די וואכן פון שובבים און טראכטן וועגן דער גאולה, אלס א רפואה פאר די שוועריקייטן פון דער צייט פון מדת הדין.
- 1:07:15 דער משגיח זאגט אז מען דארף טון תשובה און בעטן דעם רבונו של עולם אז עס זאל נישט זיין קיין קטרוג אויף כלל ישראל.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אבירם, בנימין, דער גערער רבי, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חפץ חיים, דער חתם סופר, דער מלבי"ם, דער ספורנו, דער רמב"ם, דער רמב"ן, דתן, יהושע בן נון, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, כמעלניצקי ימ"ש, משה רבינו, רבי עקיבא, רבי שמעון בר יוחאי, רבינו בחיי, רבינו יונה, שמעון
ערכים הסתר פנים, חבלי משיח, יגיעה, מדת הדין, ספר הגאולה, עקבתא דמשיחא, ערב רב, קטרוג, קץ, שובבים, תיקון