זמן קבלת התורה אפילו בלי הכנה

קאטאלאג: פרשת השבוע יתרו נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 9 תשנ"ב (1991–92) אידיש 44 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 44 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז שבת פרשת יתרו איז א צווייטע געלעגנהייט מקבל צו זיין די תורה אפילו אן הכנה, ווייל די תורה און איר טאג זענען העכער פון יעדן חשבון, און דער אייבערשטער האט א ספעציעלע רחמנות אויף די וואס קומען שפעט, אזוי ווי יתרו.

דער משגיח עפנט אז די קריאה פון די עשרת הדברות אין פרשת יתרו וועקט אויף דעם כח פון מתן תורה, אזוי אז ווער ס'האט נישט מקבל געווען די תורה ווי עס דארף צו זיין אום שבועות האט נאך א געלעגנהייט. שבועות קומט נאך ספירה, אבער יתרו איז געקומען אן ציילן, און שבת, וואס דער אייבערשטער האט מקדש געווען, דארף נישט קיין הכנה. דערנאך פרעגט ער א קשיא אויף דער מסורה, וואס ציילט 72 פסוקים אין יתרו כאטש מ'ציילט 75, און ענטפערט אז די עשרת הדברות ווערן גערעכנט ווי צען פרשיות. דער טיפערער פשט איז אז אלעס וואס האט א שייכות מיט דער תורה איז למעלה מן המדה, אזוי ווי דער ארון וואס האט נישט פארנומען קיין ארט, און דער פופציגסטער טאג וואס מ'ציילט נישט. דאס זעלבע איז ביי דער פרנסה פון א תלמיד חכם, וואס איז בבחינת שבת, און ביים רמב"ם אז ווער ס'גיט זיך אוועק פאר דעם אייבערשטן ווארפט אראפ דעם עול פון חשבונות. צום סוף ברענגט ער יתרו, וואס האט געהערט ווי עמלק האט באפאלן די וואס זענען געבליבן הינטן, און פארשטאנען אז ס'איז קיינמאל נישט צו שפעט.

ענינים: מתן תורה ביי הר סיני · קדושת שבת

סדר השיעור

  1. 0:00 א צווייטע געלעגנהייט מקבל צו זיין די תורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די קריאה פון די עשרת הדברות אין פרשת יתרו וועקט אויף דעם כח פון מתן תורה, און אז יעדער שבת ברענגט זיין אייגענע פרשה. שבועות קומט נאך די ניין און פערציג טעג ספירה, אבער יתרו איז געקומען אן ציילן און אן הכנה, ממילא איז דער שבת ספעציעל פאר די וואס האבן זיך נישט צוגעגרייט.

  2. 4:25 שבת און די אפענע הימלען אן הכנה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק די ימים טובים, וואס הענגען אין בית דין'ס קידוש החודש, קעגן שבת, וואס דער אייבערשטער האט מקדש געווען פון בריאת העולם און דארף נישט קיין הכנה. ביי מתן תורה האבן זיך די הימלען געעפנט פאר א גאנץ פאלק; די הפטרה פון שבועות דערציילט ווי יחזקאל האט געזען די הימלען געעפנט, און די הפטרה פון יתרו ווי ישעיה האט באלד געזען דעם אייבערשטן, אן קיין שום הכנה.

  3. 8:09 די 72 פסוקים פון דער מסורה אין יתרו

    דער משגיח מערקט אן אז די מסורה ביים סוף פרשת יתרו ציילט 72 פסוקים, און ווען ער האט אליין געציילט איז אויסגעקומען 75. ער ערקלערט אז די עשרת הדברות האבן צוויי סארטן טעמים, און ענטפערט אז די מסורה ציילט זיי ווי צען פרשיות און נישט ווי דרייצן פסוקים; ס'איז א דוחק, אבער ער ברענגט דעם חתם סופר אז רוב הדוחקים אמת.

  4. 14:27 למעלה מן המדה: דער ארון און דער פופציגסטער טאג

    דער משגיח גיט דעם טיפערן תירוץ: עס זענען פאראן פלאות וואס זענען העכער פון טבע און חשבון. ער ברענגט די גמרא אז מקום ארון אינו מן המדה, ווייל דער בית המקדש איז געווען א שטיק הימל אויף דער ערד, און ערקלערט אז דעם פופציגסטן טאג פון ספירה ציילט מען נישט ווייל ס'איז א הימלישער טאג. אזוי איז אויך פרשת יתרו, דער ארט פון די עשרת הדברות, נישט אונטערגעווארפן צו חשבון.

  5. 21:24 די פרנסה פון א תלמיד חכם און מדריגות ווי שבת

    דער משגיח דערציילט ווי דער בני יששכר האט געוויזן אידן אז זייערע הוצאות זענען מער ווי זייער הכנסה, ממילא איז זייער פרנסה למעלה מן החשבון, און ער ווענדט עס אן אויף תלמידי חכמים. א תלמיד חכם איז בבחינת שבת, און ס'זענען פאראן מדריגות: ווי שבת, ווי יום טוב, ווי חול המועד אדער ראש חודש. די וואס ארבעטן און שטיצן תורה זענען די וואכנטעג וואס שאפן פאר שבת, און יעדער איינער דארף זיין ערליך מיט זיך אויף וועלכע מדריגה ער שטייט.

  6. 28:30 שמיטה, שבט לוי און דער רמב"ם

    דער משגיח ערקלערט אז שמיטה איז ווי שבת, און ברענגט די לעצטע הלכה אין רמב"ם הלכות שמיטה ויובל: שבט לוי איז אפגעטיילט געווארן צו דינען דעם אייבערשטן און לערנען זיינע משפטים, און ער ווייזט אז רוב גרויסע פוסקים און ראשי ישיבות זענען געווען כהנים אדער לוים. דערנאך לערנט ער דעם רמב"ם אז יעדער איינער וואס זיין רוח איז אים נודב קען זיך אנשליסן, און ווארפט אראפ דעם עול פון די סך חשבונות, און ער פארבינדט עס מיט דעם סימן פון דער מסורה פאר 72 פסוקים.

  7. 36:04 יתרו, עמלק און די וואס קומען שפעט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס יתרו איז אויפגעוועקט געווארן פון קריעת ים סוף און מלחמת עמלק און נישט פון יציאת מצרים. ער ערקלערט אז עמלק האט באפאלן די וואס זענען געבליבן אינדרויסן פון די ענני הכבוד, און דער אייבערשטער איז נאך אלץ אין כעס אויף עמלק דערפאר; יתרו, וואס איז געקומען שפעט נאך מתן תורה, האט געזען די רחמנות אויף די שפעטע און איז געקומען. ער ענדיגט אז ס'איז קיינמאל נישט צו שפעט.

דער שיעור, אויסגעשריבן

א צווייטע געלעגנהייט מקבל צו זיין די תורה

0:04

דער משגיח עפנט מיט דעם כלל אז די קריאה פון א פרשה וועקט אויף איר זמן. די אותיות פון די עשרת הדברות טראגן דעם כח פון מתן תורה, ווייל די וועלט איז באשאפן געווארן מיט די אותיות פון דער תורה. ממילא, ווער ס'פילט אז ער האט נישט מקבל געווען די תורה ווי עס דארף צו זיין אום שבועות, האט נאך א געלעגנהייט ווען מ'ליינט פרשת יתרו פון וישמע יתרו. א

2:52

שבועות, ערקלערט ער, קומט נאך ניין און פערציג טעג ספירה, יעדן טאג א מדריגה הכנה. נאר יתרו האט מקבל געווען די תורה אן ציילן: ער איז נישט געווען ביי יציאת מצרים און איז פלוצלינג געקומען. דערפאר איז דער שבת ספעציעל פאר אידן וואס האבן זיך נישט צוגעגרייט.

שבת און די אפענע הימלען

4:40

דער משגיח שטעלט אוועק די ימים טובים, וואס הענגען אין בית דין'ס קידוש החודש, קעגן שבת, וואס דער אייבערשטער האט מקדש געווען ביי בריאת העולם; שבת דארף נישט קיין הכנה. ביי מתן תורה האבן זיך די הימלען געעפנט פאר מיליאנען אידן, וואס האבן אלע געזען פנים בפנים, נישט ווי אנדערע אמונות וואס זענען געבויט אויף איין יחיד. ד,ה

6:53

דערפאר דערציילט די הפטרה פון שבועות ווי יחזקאל האט געזען די הימלען געעפנט, און די הפטרה פון יתרו ווי ישעיה האט באלד געזען דעם אייבערשטן, אן קיין שום הכנה. ו,ז

די 72 פסוקים פון דער מסורה

8:34

דער משגיח מערקט אן אז די מסורה ביים סוף פרשת יתרו ציילט 72 פסוקים, מיט א סימן, און ווען ער האט אליין געציילט עטליכע מאל איז אויסגעקומען 75. ער ערקלערט אז די עשרת הדברות האבן צוויי סארטן טעמים, דעם טעם התחתון פאר'ן ליינען ביחידות און דעם טעם העליון פאר'ן ליינען בציבור, און זיי טיילן אנדערש די פסוקים. ח

11:59

ווייל א פסוק דארף האבן כאטש דריי ווערטער, ענטפערט ער אז די עשרת הדברות ווערן גערעכנט ווי צען פרשיות, נישט ווי דרייצן פסוקים. ס'איז א דוחק, אבער דער חתם סופר זאגט אז רוב הדוחקים אמת און רוב הפלפולים שקר, און די מסורה ביי ואתחנן ווייזט דאס זעלבע. י,כ

למעלה מן המדה

15:06

דער טיפערער תירוץ, זאגט דער משגיח, איז אז ס'זענען פאראן פלאות וואס זענען למעלה מן המקום, מן הזמן און מן החשבון. די גמרא זאגט מקום ארון אינו מן המדה: דער קודש הקדשים איז געווען צוואנציג אמה אויף צוואנציג, און פונעם ארון ביז יעדע וואנט איז געווען צען אמה. דאס איז מעגליך ווייל דער בית המקדש איז געווען א שטיק הימל אויף דער ערד, וואו די ערדישע חשבונות הערשן נישט. ל

18:56

אזוי אויך זאגט די תורה צו ציילן פופציג טעג, און דעם פופציגסטן ציילט מען נישט: ס'איז א הימלישער טאג, ווען דער אייבערשטער האט אראפגעבויגן די הימלען אויף הר סיני. פרשת יתרו, דער ארט פון די עשרת הדברות, איז אויך קיינמאל נישט אונטערגעווארפן צו חשבון, ממילא קענען 75 פסוקים אריינגיין אין 72. ג

די פרנסה פון א תלמיד חכם

21:25

דער משגיח ברענגט אז דער בני יששכר האט מיט א גענויען חשבון געוויזן אידן אז זייערע הוצאות זענען מער ווי זייער הכנסה: זייער פרנסה איז למעלה מן החשבון. דאס זעלבע זעט מען ביי תלמידי חכמים, וואס לערנען און האבן פונדעסטוועגן פרנסה, ווייל א תלמיד חכם איז הייליג, און ווי א מדרש זאגט, בבחינת שבת. נ

23:54

ס'זענען פאראן מדריגות. ווער ס'טוט גארנישט נאר לערנט איז ווי שבת; די וואכנטעג, די בעלי בתים, מיינען אז זיי האלטן אים אויס, אבער די ברכה קומט פון אים. ווער ס'ארבעט נאר פאר'ן עסן איז ווי יום טוב, א קלענערער ווי חול המועד. די וואס ארבעטן און געבן פאר ישיבות זענען די וואכנטעג וואס שאפן פאר שבת, און יעדער דארף זיין ערליך מיט זיך אויף וועלכע מדריגה ער שטייט.

שבט לוי און דער רמב"ם

28:41

יעדע זיבן יאר איז שמיטה, ווי שבת, און די תורה זאגט צו ברכה פאר די וואס זייען נישט. דערנאך לערנט דער משגיח די לעצטע הלכה אין רמב"ם הלכות שמיטה ויובל: שבט לוי האט נישט באקומען קיין חלק אין ארץ ישראל ווייל ער איז אפגעטיילט געווארן צו דינען דעם אייבערשטן און לערנען זיינע משפטים, ווי דער פסוק זאגט. ער ווייזט אז רוב גרויסע פוסקים און אסאך ראשי ישיבות זענען געווען כהנים אדער לוים. ע,פ,צ

33:51

דער רמב"ם זאגט ווייטער אז נישט נאר שבט לוי, נאר יעדער איינער וואס זיין רוח איז אים נודב קען זיך אפטיילן פאר'ן אייבערשטן און אראפווארפן דעם עול פון די סך חשבונות. דער משגיח פארבינדט עס מיט דעם סימן פון דער מסורה פאר די 72 פסוקים, "ונדב": אזא איד האט אריינגעווארפן זיין רעכן־מאשין אין מיסט, און ווערט קודש קדשים, ווי דער ארון. פ,ח

יתרו און די וואס קומען שפעט

36:30

רש"י זאגט אז יתרו איז געקומען ווייל ער האט געהערט פון קריעת ים סוף און מלחמת עמלק. דער משגיח פרעגט פארוואס נישט יציאת מצרים, וואס איז דער עיקר וואס מ'דארף געדענקען. ער ערקלערט אז עמלק האט באפאלן די וואס זענען געבליבן הינטן, אינדרויסן פון די ענני הכבוד; דער תרגום שילדערט ווי שבט דן איז געבליבן הינטערן מחנה ווען מ'איז געפארן. ש,אא

41:46

דער אייבערשטער איז נאך אלץ אין כעס אויף עמלק פאר'ן באפאלן די שפעטע, און דער משגיח לייגט צו אז דער ים האט זיך נאכאמאל געשפאלטן פאר דתן ואבירם, וואס זענען געקומען שפעט. יתרו, וואס איז געקומען נאך מתן תורה, האט דאס געהערט און פארשטאנען אז דער אייבערשטער האט רחמנות אפילו אויף א שפעטן. דער משגיח ענדיגט אז ס'איז קיינמאל נישט צו שפעט; א מענטש קען זיך אלעמאל געבן א כאפ.

מראי מקומות

תורה

  1. א Shemos 18:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:04
  2. ג Vayikra 23:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:56
  3. ד לכאורה Shemos 20:19 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:40
  4. ה Devarim 5:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:40
  5. ע Vayikra 25:20-21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:41
  6. צ Devarim 33:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:41
  7. ק Bamidbar 18:20 33:46 טעקסט מפתח
  8. ת Devarim 25:17-18 37:20 טעקסט מפתח

נביאים

  1. ו Yechezkel 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:53
  2. ז לכאורה Yeshayah 6:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 6:53

כתובים

  1. ר Tehillim 16:5 34:50 טעקסט מפתח

תרגום

  1. אא Targum (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 36:30

תלמוד בבלי

  1. ט לכאורה Megillah 22a 12:51 מפתח
  2. ל Megillah 10b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:06
  3. מ לכאורה Shabbos 87a 19:40 מפתח

מדרש

  1. נ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 21:25

ראשונים

  1. פ Rambam, Hilchos Shemittah v'Yovel 13:12-13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:41, 33:51
  2. ש Rashi on Shemos 18:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:30

אחרונים און חסידות

  1. ב Magen Avraham (מקום נישט באשטימט) 1:51 מפתח
  2. י Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:59

תפילה און פיוט

  1. ס Lecha Dodi (מקום נישט באשטימט) 24:47 מפתח

אנדערע

  1. ח לכאורה Masoretic note at the end of Parshas Yisro אינעם אויסשרייב: 8:34, 33:51
  2. כ לכאורה Masoretic note at the end of Parshas Va'eschanan אינעם אויסשרייב: 11:59

עיקרי הדברים

  1. 0:34 ווען מ'ליינט די עשרת הדברות אין פרשת יתרו האט מען נאך א געלעגנהייט מקבל צו זיין די תורה, פאר דעם וואס האט עס נישט געטון ווי עס דארף צו זיין אום שבועות.
  2. 2:52 שבועות קומט נאך דער הכנה פון ספירה, אבער שבת פרשת יתרו איז פאר די וואס האבן זיך נישט צוגעגרייט, אזוי ווי יתרו אליין.
  3. 18:06 אלעס וואס האט א שייכות מיט דער תורה איז למעלה מן המקום, למעלה מן הזמן און למעלה מן החשבון, אזוי ווי דער ארון אין קודש הקדשים האט נישט פארנומען קיין ארט.
  4. 22:36 די פרנסה פון א תלמיד חכם, וואס איז בבחינת שבת, איז נישט אונטערגעווארפן צו חשבון, און די ארבעטנדע אידן וואס שטיצן אים זענען ווי די וואכנטעג וואס ווערן געבענטשט פון שבת.
  5. 41:46 דער אייבערשטער איז נאך אלץ אין כעס אויף עמלק פאר'ן באפאלן די וואס זענען געבליבן הינטן, און דאס ווייזט זיין רחמנות אויף די וואס קומען שפעט; דערפון האט יתרו פארשטאנען אז ער קען אויך נאך קומען.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 9:07 וויאזוי קען די מסורה זאגן אז פרשת יתרו האט 72 פסוקים, ווען מ'ציילט 75?

    תירוץ: 12:43 די מסורה ציילט די עשרת הדברות ווי צען פרשיות, נישט ווי דרייצן פסוקים; און טיפער, דער ארט פון די עשרת הדברות איז למעלה מן החשבון.

  2. קשיא: 15:59 וויאזוי קען דער ארון שטיין אינמיטן א חדר פון צוואנציג אמות מיט צען אמות אויף יעדער זייט, ווען ער פארנעמט אליין אויך ארט?

    תירוץ: 16:43 ס'איז געווען א נס: דער בית המקדש איז געווען א שטיק הימל אויף דער ערד, און די ערדישע כללים פון חשבון גילטן דארט נישט.

  3. קשיא: 36:30 פארוואס איז יתרו געקומען ווייל ער האט געהערט פון קריעת ים סוף און מלחמת עמלק, און נישט פון יציאת מצרים?

    תירוץ: 43:19 עמלק האט באפאלן די שפעטע, און דעם אייבערשטנס כעס אויף עמלק האט געוויזן זיין רחמנות אויף די שפעטע; יתרו, וואס איז אליין געקומען שפעט, האט פארשטאנען אז ער קען נאך קומען.

מעשיות

  1. 21:25 דער חשבון פונעם בני יששכר

    דער משגיח דערציילט, ווי די ספרים ברענגען, אז דער בני יששכר האט זיך אוועקגעזעצט מיט אידן און געמאכט א גאר גענויען חשבון פון זייער הכנסה און זייערע הוצאות. ער האט זיי געוויזן אז די הוצאות זענען מער ווי די הכנסה, און זיי געזאגט אז זייער פרנסה איז למעלה מן החשבון.

    אין דער מעשה: דער בני יששכר

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 12:37 די מסורה ציילט די עשרת הדברות ווי צען פרשיות און נישט ווי דרייצן פסוקים, דערפאר שטייט 72 פסוקים ביי יתרו; דער משגיח רופט עס א דוחק וואס איז פונדעסטוועגן אמת.
  2. 20:27 דער "טעות" אינעם חשבון פון פרשת יתרו איז אליין דער לימוד: דער ארט פון די לוחות, אזוי ווי דער ארון וואס האט נישט פארנומען קיין ארט, איז נישט אונטערגעווארפן צו חשבון.
  3. 19:00 דעם פופציגסטן טאג פון ספירה ציילט מען נישט, ווייל ס'איז א הימלישער טאג פון די נ' שערי בינה, ווען דער אייבערשטער האט אראפגעבראכט דעם הימל אויף הר סיני.
  4. 23:54 די מדריגות פון תלמידי חכמים גייען לויט די הייליגע טעג: ווער ס'טוט גארנישט נאר לערנט איז ווי שבת, ווער ס'ארבעט נאר פאר'ן עסן איז ווי יום טוב, און נידעריגערע מדריגות זענען ווי חול המועד און ראש חודש.
  5. 35:06 דער סימן פון דער מסורה פאר די 72 פסוקים פון יתרו, "ונדב", איז א רמז אויף דעם רמב"ם וועגן דעם וואס זיין רוח איז אים נודב זיך אוועקצוגעבן פאר'ן אייבערשטן.
  6. 37:31 יתרו איז ספעציעל אויפגעוועקט געווארן פון מלחמת עמלק, ווייל עמלק האט זיך גענומען צו די שפעטע, און דעם אייבערשטנס כעס דערויף האט יתרו געוויזן אז א שפעטער איז נאך אלץ חשוב ביים אייבערשטן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 0:36 דער משגיח זאגט אז ווער ס'פילט אז ער האט נישט מקבל געווען די תורה ווי עס דארף צו זיין אום שבועות, זאל זיך אנכאפן אין דער געלעגנהייט פון שבת פרשת יתרו.
  2. 27:56 דער משגיח זאגט אז יעדער איינער דארף זיין ערליך מיט זיך אויף וועלכע מדריגה ער שטייט לגבי לערנען און פרנסה.
  3. 28:01 דער משגיח זאגט אז די וואס דארפן ארבעטן זאלן געבן פון זייער געלט פאר תלמידי חכמים און ישיבות, אזוי ווי די וואכנטעג שאפן פאר שבת.
  4. 44:06 דער משגיח שליסט אז ס'איז קיינמאל נישט צו שפעט: א מענטש קען זיך אלעמאל געבן א כאפ.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אבירם, דוד המלך, דער בני יששכר, דער חתם סופר, דער רמב"ם, דתן, יחזקאל הנביא, ישעיהו הנביא, יתרו, משה רבינו, עמלק, ר' חיים בריסקער, רש"י, שלמה המלך

ערכים חול המועד, מסורה, מקום ארון אינו מן המדה, מתן תורה, נחשלים, ספירת העומר, ענני הכבוד, עשרת הדברות, קודש הקדשים, שמיטה, שער החמישים, תלמיד חכם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט