מה שמועה שמע ובא? קריאת ים סוף ומלחמת עמלק

קאטאלאג: פרשת השבוע יתרו נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 9 תשל"ג (1972–73) אידיש 1 שעה 23 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 23 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח רעדט וועגן די סימנים פון עקבתא דמשיחא, דעם בלבול און דעם נסיון פון אמונה אין לעצטן דור, און לערנט ארויס פון יתרו, וואס איז געקומען צו משה נאכדעם וואס ער האט געהערט פון קריעת ים סוף און מלחמת עמלק, אז די איינציגע עצה איז זיך צו באהעפטן צו צדיקים און צו ערליכע אידן.

אין המשך פון א סדרה וועגן ביאת המשיח ערקלערט דער משגיח פארוואס די אלע קיצין זענען פארביי, און אז עס איז דא א צייט וואס איז איינגעשטעלט אין דער בריאה ווען משיח מוז קומען. ער רעדט וועגן משיח בן יוסף און משיח בן דוד, וועגן חבלי משיח און אז א מלחמה איז א סימן פון גאולה, און ברענגט דעם חתם סופר אז ביי א וועלט־מלחמה דארף מען מתפלל זיין אויף משיח. פון דניאל, מלאכי און די גמרא אין סנהדרין רעכנט ער אויס די סימנים פונעם לעצטן דור: גרויסע צרות, א תורה־וועלט וואס ווערט קלענער, ערליכע אידן וואס פילן זיך קליין, און דער ערב רב וואס ווערט שטארקער. ער ענטפערט אויף אן ארטיקל אין א צייטונג וואס האט אטאקירט די גדולי התורה, און ווייזט פון דער גמרא וועגן רבי יוחנן בן זכאי אז מען מוז פאלגן דעם דעת תורה פון די צדיקים אפילו ווען א גזירה איז שוין נחתם. ער ענדיגט מיט יתרו, וואס האט געזען אז אפילו נאך קריעת ים סוף האט עמלק געקענט אנפאלן, און דערפאר איז ער געקומען צו משה: אין אזא צייט בלייבט מען א איד נאר ביים צדיק און צווישן ערליכע אידן.

ענינים: די סימנים פונעם דור פאר משיח · התקשרות צו צדיקים און אמונת חכמים · די צייט פון דער גאולה און דער קץ

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס די קיצין זענען פארביי

    אין המשך פון די שמועסן וועגן ביאת המשיח פרעגט דער משגיח פארוואס די קיצין וואס ראשונים און אחרונים האבן אויסגערעכנט זענען פארביי אן א גאולה, און ערקלערט אז עס איז דא א צייט איינגעשטעלט אין דער בריאה ווען משיח מוז קומען. ער גלייכט עס צו משה רבינו'ס ערשטן אנקומען אין מצרים, ווען דער שיעבוד איז נאך שווערער געווארן פאר דער גאולה.

  2. 5:32 משיח בן יוסף, משיח בן דוד און חבלי משיח

    דער משגיח ערקלערט אז משיח איז א כוללדיגע נשמה, וואס פאראייניגט די נשמה פון משה מיט דער נשמה פון דוד, און אז פאר דעם קען עס קומען אין חלקים, אלס משיח בן יוסף און משיח בן דוד. ער רעדט וועגן חבלי משיח און אז א מלחמה איז א סימן פון גאולה, ברענגט דעם חתם סופר אז אין א צייט פון מלחמה דארף מען מתפלל זיין אויף משיח, און די צדיקים וואס האבן געזאגט ביי דער ערשטער וועלט־מלחמה אז חבלי משיח האבן זיך אנגעהויבן און די וועלט וועט קאכן ווי א טאפ ערב שבת.

  3. 12:02 דניאל, מלאכי און די סימנים פונעם סוף

    דער משגיח ברענגט דעם פסוק אין דניאל וועגן אן עת צרה וואס עס איז נאך נישט געווען זינט אידן זענען געווארן א פאלק, און מלאכי'ס לעצטן פרק: די רשעים זענען מצליח, די ערליכע פילן זיך מינדערווערטיג, און דעמאלט רעדן די יראי השם איינער מיטן אנדערן און ווערן איינגעשריבן אין א ספר זכרון. ער לייגט צו די גמרא אין סנהדרין אז תלמידי חכמים וועלן ווערן ווייניגער און נייע שווערע גזירות וועלן קומען איינע נאך די אנדערע.

  4. 17:00 ערב שבת פון דער וועלט: א צייט פון בירור

    דער משגיח גלייכט די צייט פאר משיח צו א קיך ערב שבת, פול מיט ריינמאכן און קאכן: א צייט פון בירור, ווען אלטע חשבונות ווערן אויסגעגליכן. ער ערקלערט די גרויסע צרות דורך גלגולים פון נשמות פון דער צייט פונעם חורבן, און ברענגט א משל פון א פליג אויף א גרויסן בילד, וואס זעט נאר איין שווארצן פלעק, צו ווייזן אז נאר די גדולי הדורות זעען דאס גאנצע בילד.

  5. 22:22 די סימנים פון דער גמרא: א דור וואס ווערט קלענער

    דער משגיח גייט דורך נאך סימנים פון דער גמרא אין סנהדרין: די יונגע וועלן פארשעמען די אלטע, דאס פנים פונעם דור, און א דור וואס ווערט אלץ ווייניגער. ער זאגט אז אין דער גאנצער אידישער היסטאריע איז נאך נישט געווען א דור וואס ווערט כסדר קלענער ווי היינט, ווען די באפעלקערונג פון דער וועלט וואקסט און די התבוללות און חתונות מיט גוים פארמינערן די צאל אידן.

  6. 30:40 תלמידי חכמים און דער ערב רב

    דער משגיח ערקלערט דעם סימן אז תלמידי חכמים וועלן ווערן פאראכט, און אז אין דער צייט ווערט דער ערב רב שטארקער; ער ברענגט דעם דברי חיים, וואס האט שוין געשריבן אז אסאך רבנים פון זיין צייט זענען פונעם ערב רב. ער קומט צוריק צו מלאכי: ווען די ערליכע ווערן אויסגעלאכט און גייען מיט בושה, קומען זיי זיך צוזאם אין קליינע קרייזן און זענען מחזק איינער דעם אנדערן אין אמונה.

  7. 35:44 אן ארטיקל וואס אטאקירט די גדולי התורה

    דער משגיח רעדט וועגן אן ארטיקל אין דער וואכנדיגער דזשואיש פרעס פון א רב און שרייבער, וואס טענה'ט אז ער אטאקירט נישט די תורה, נאר די פרעטענזיע פון די גדולים צו זיין די בעלי הוראה. דער משגיח זאגט אז דער שרייבער האט שוין פריער געשריבן אז די תורה איז געשריבן געווארן פון פארשידענע מענטשן, און אז ער באשולדיגט די גרויסע רבנים און רביים וואס אידן זענען נישט געפארן קיין ארץ ישראל, וואו אסאך וואלטן געראטעוועט געווארן פון די לאגערן.

  8. 40:00 דעת תורה: די עצה פון די וואס לערנען טאג און נאכט

    דער משגיח ענטפערט אויף דער טענה אז רבי יוחנן בן זכאי האט געטעה'ט, און ווייזט פון דער גמרא אין מגילה אז אין יעדן גלות האט דער אייבערשטער אויפגעשטעלט גרויסע מנהיגים פון תורה, חנניה מישאל ועזריה, מרדכי און אנדערע, וואס האבן געפירט דעם אידישן פאלק אויך אין די ענינים פונעם כלל. פונעם פסוק אז דער וואס הארעוועט אין תורה טאג און נאכט איז מצליח אין אלעס וואס ער טוט, ערקלערט ער אז זייערע עצות זענען מצליח, און ברענגט רב חיים'ס ווערטער וועגן דעם כח פון א ראשון וואס פסק'נט אן א ראיה.

  9. 48:00 ווען די גזירה איז נחתם: רבי יוחנן בן זכאי, יוסף און מרדכי

    דער משגיח ערקלערט אז די גמרא אליין זאגט אז דער אייבערשטער האט צוריקגעדרייט די חכמה פון רבי יוחנן בן זכאי ווייל דער חורבן איז שוין געווען נגזר, און פונדעסטוועגן זענען אידן גערעכט געווען אים צו פאלגן, און א חורבן וואס קומט בשעת מ'פאלגט דעם צדיק איז אסאך בעסער. ער גלייכט עס צו מכירת יוסף, וואס האט געברענגט יעקב קיין מצרים בדרך כבוד, און צו מרדכי וואס האט געפרעגט צי די גזירה איז נחתם געווארן בדם אדער בטיט, און ער לייגט עס צו צו דער גזירה פונעם לעצטן חורבן, וואס די צדיקים האבן געזען אז מ'קען נישט אפשטעלן.

  10. 56:54 דער פוקס מיט די פיש, און דאס פארברענטע הויז

    דער משגיח ברענגט רבי עקיבא'ס משל פונעם פוקס וואס רופט די פיש ארויס אויפן טרוקענעם: די תורה איז אונזער וואסער פון לעבן, און ווער עס גייט אוועק פון איר כדי צו אנטלויפן פון א סכנה, גייט זיכער אונטער. ער דערציילט א משל פון א גנב וואס האט אונטערגעצונדן דאס הויז וואס ער האט באגנב'עט און איז דערנאך געלויבט געווארן אז ער האט געראטעוועט מענטשן, און לייגט עס צו צו די ציוניסטישע פירער וואס באריימען זיך אז זיי האבן געראטעוועט אידן; ער ברענגט אויך די ווערטער פון רב יוסף חיים זאנענפעלד ווען מ'האט געגרינדעט די רבנות הראשית.

  11. 1:05:29 דער לעצטער נסיון: א דור פון צומישעניש

    דער משגיח ברענגט פונעם רוזשינער אז דער לעצטער נסיון פאר משיח וועט זיין אז חכמים פון ביידע זייטן וועלן ברענגען ראיות פון דער תורה, און אז מען מוז זיך האלטן ביי די וואס האלטן זיך ביי דער אלטער תורה ביז אליהו הנביא וועט קומען. ער ענטפערט אויף דעם שרייבערס חוזק פון פאלגן א רבי'ן בלינדערהייט, ברענגט די גמרא אז ווער עס גייט אוועק פון שלעכטס וועט מען האלטן פאר משוגע, פון רבי פנחס קאריצער אז מען וועט זיך צוזאמנעמען אין קליינע גרופעס און שעפטשען, און דעם לעכאוויטשער'ס ברכה אז זיינע חסידים זאלן זיין געזונט, פריש און משוגע.

  12. 1:12:09 מה שמועה שמע ובא? קריעת ים סוף און מלחמת עמלק שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס יתרו האט געמוזט קומען צו משה אין מדבר נאכדעם וואס ער האט געהערט פון קריעת ים סוף און מלחמת עמלק, ווען ער האט געקענט בעטן הוראות און לערנען תורה אין מדין. ער ענטפערט אז יתרו האט געזען אז אפילו נאכן גרעסטן נס האט עמלק נאך געקענט אנפאלן, ממילא אין א וועלט פון ליצנות קען מען בלייבן א איד נאר ביים צדיק און צווישן ערליכע אידן; ער לייגט צו אז עס איז בעסער צו גלייבן אין דעם וואס מ'דארף נישט גלייבן ווי נישט צו גלייבן אין דעם וואס מ'מוז גלייבן.

  13. 1:16:23 ליצנות, און זיך האלטן ביי דער אלטער אמונה

    צום סוף רעדט דער משגיח וועגן ליצנות, וואס קען אפמאכן יעדן אמת דורך מאכן עס פאר א שטות, און וועגן דוד המלך, וואס מ'האט אים אויסגעלאכט און ער האט זיך פונדעסטוועגן נישט אפגעקערט פון דער תורה. ער ענדיגט מיט א רוף צו האבן אמונת חכמים אין די גדולים פונעם דור און זיך האלטן ביים אלטן וועג פון אמונה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס די קיצין זענען פארביי

0:37

אין המשך פון די שמועסן וועגן ביאת המשיח פרעגט דער משגיח פארוואס די אלע קיצין וואס די ראשונים און אחרונים האבן אויסגערעכנט זענען פארביי מיט גארנישט. ער ערקלערט אז יענע קיצין זענען געהאנגען אין זכות פונעם דור, אבער עס איז אויך דא א צייט וואס איז איינגעשטעלט אין דער תכלית פון דער בריאה. ווען דער אייבערשטער זעט אז די צייט איז געקומען, מוז משיח קומען, אפילו די גאנצע וועלט זאל טענה'ן אנדערש, ווייל דעם פלאן פון דער בריאה קען מען נישט משנה זיין.

4:46

ער גלייכט עס צו מצרים: נאכדעם וואס משה רבינו האט זיך ערשט נתגלה געווען און געזאגט אז זיי וועלן אויסגעלייזט ווערן, איז דער שיעבוד נאך שווערער געווארן ביז די גאולה איז געקומען אין ניסן.

משיח בן יוסף, משיח בן דוד און חבלי משיח

5:36

דער משגיח ערקלערט אז משיח איז א כוללדיגע נשמה: די נשמה פון משה פאראייניגט זיך מיט דער נשמה פון דוד המלך. אין יעדן דור איז דא א צדיק פון בית דוד וואס, אויב דער דור איז זוכה, ווערט ער משיח, אפילו ער אליין ווייסט עס נישט. ביז דעמאלט קען עס קומען אין חלקים: פריער משיח בן יוסף, וואס פירט די מלחמה פון השם, און דערנאך משיח בן דוד.

8:03

פאר משיח קומען חבלי משיח, און א גרויסע מלחמה איז א סימן פון גאולה. דער משגיח ברענגט דעם חתם סופר, וואס האט געשריבן אין א צייט פון מלחמה אז מען דארף מתפלל זיין אויף משיח און נישט נאר אויף שלום. ביי דער ערשטער וועלט־מלחמה האבן די צדיקים געזאגט אז חבלי משיח האבן זיך אנגעהויבן און די רואיגקייט וועט נישט אנהאלטן; די וועלט קאכט ווי א טאפ וואו מ'גרייט צו דעם טשאלנט פאר שבת.

דניאל, מלאכי און די סימנים פונעם סוף

12:06

דער משגיח ברענגט דעם פסוק אין דניאל יב, א, וועגן אן עת צרה אזא וואס אידן האבן נאך נישט געהאט זינט זיי זענען געווארן א פאלק. אין מלאכי'ס לעצטן פרק שילדערט דער נביא די לעצטע צייט: די רשעים זענען מצליח, און די וואס האלטן זיך ביים אייבערשטן פילן זיך קליין און גייען מיט בושה. דעמאלט רעדן די יראי השם איינער מיטן אנדערן, און דער אייבערשטער הערט צו און שרייבט זיי איין אין א ספר זכרון. די גמרא אין סנהדרין לייגט צו אז תלמידי חכמים וועלן ווערן ווייניגער און נייע שווערע גזירות וועלן כסדר קומען. א,ב,ג

ערב שבת פון דער וועלט

17:00

דער משגיח גלייכט די צייט צו א קיך ערב שבת, ווען מ'קערט אויס, מ'רייבט און מ'קאכט: ס'איז א צייט פון בירור, ווען דער אייבערשטער גלייכט אויס חשבונות פון טויזנט יאר צוריק. ער ערקלערט אז נשמות פון דער צייט פונעם חורבן, די בריונים וואס האבן זיך געשטעלט קעגן רבי יוחנן בן זכאי און די חכמים, זענען מגולגל געווארן כדי צו פארריכטן וואס זיי האבן גורם געווען.

21:08

א מענטש וואס קוקט אויף דעם איז ווי א פליג אויף א גרויסן בילד, וואס זעט נאר דעם שווארצן פלעק אונטער זיך. נאר די גדולי הדורות מיט רוח הקודש זעען דאס גאנצע בילד און פארשטייען פארוואס די צדיקים האבן געמוזט ליידן.

א דור וואס ווערט קלענער

24:17

דער משגיח גייט ווייטער מיט די סימנים אין דער גמרא אין סנהדרין: אין דעם דור וואס משיח קומט וועלן די יונגע פארשעמען די אלטע, און א דור וואס ווערט אלץ ווייניגער איז א סימן אז מ'זאל ווארטן אויף אים. ג

29:14

ער ווייזט אן אז אין דער גאנצער אידישער היסטאריע איז נאך קיינמאל נישט געווען א דור וואס ווערט כסדר קלענער. ס'זענען געווען שווערע תקופות, אבער היינט, בשעת די באפעלקערונג פון דער וועלט וואקסט, ווערט דאס אידישע פאלק קלענער: נאענט צו א העלפט גייט פארלוירן דורך התבוללות און חתונות מיט גוים, וועמענס קינדער ווערן גערעכנט ווי גוים. דאס, זאגט ער, איז דער סימן וואס די גמרא שילדערט.

תלמידי חכמים און דער ערב רב

30:52

נאך א סימן איז אז תלמידי חכמים וועלן ווערן פאראכט, און אין דער צייט ווערט דער ערב רב שטארקער. דער משגיח ברענגט דעם דברי חיים, וואס האט שוין געשריבן אז אסאך רבנים פון זיין צייט זענען פונעם ערב רב. ד

33:53

ער קומט צוריק צו מלאכי: ווען מ'לאכט אויס די וואס גייען אין די דרכי השם, ווייל זיי גייען אין די פוסטריט פון די פריערדיגע צדיקים און ווילן נישט זיין קליגער פון זיי, קומען זיך צוזאם א פאר ערליכע אידן אין א קליין הייזל און זענען מחזק איינער דעם אנדערן אין אמונה. ב

אן ארטיקל קעגן די גדולי התורה

36:03

דער משגיח רעדט וועגן אן ארטיקל אין דער וואכנדיגער דזשואיש פרעס פון א רב און שרייבער, וואס זאגט אז ער אטאקירט נישט די תורה, נאר די פרעטענזיע פון די גדולים צו זיין די בעלי הוראה. דער משגיח מערקט אן אז דער זעלבער שרייבער האט שוין געשריבן אז די תורה איז געשריבן געווארן פון פארשידענע מענטשן, און אז ער באשולדיגט די גרויסע רבנים און רביים וואס אידן זענען נישט געפארן קיין ארץ ישראל, וואו אסאך וואלטן געראטעוועט געווארן פון די לאגערן.

דעת תורה

40:00

דער שרייבער האט געטענה'ט אז, ווי מ'זעט אין דער גמרא גיטין נו, ב, האט אפילו רבי יוחנן בן זכאי געקענט טועה זיין, ווען ער האט געבעטן יבנה און נישט ירושלים. דער משגיח ענטפערט קודם פון דער גמרא אין מגילה יא, א: אין יעדן גלות האט דער אייבערשטער אויפגעשטעלט מנהיגים, חנניה מישאל ועזריה, די חשמונאים, מרדכי, וואס האבן געפירט כלל ישראל אויך אין די ענינים פון מדינה און פאליטיק. אין יעדן דור זענען עס געווען די חכמים וואס האבן געהיטן דאס אידישע פאלק פון ווערן אויסגעמעקט. ה,ו

44:32

פארוואס זאלן אזעלכע מנהיגים פארשטיין אין די ענינים? דער משגיח ברענגט דעם פסוק אין תהלים א: דער וואס זיין חשק איז אין דער תורה פון השם און הארעוועט אין איר טאג און נאכט, איז מצליח אין אלעס וואס ער טוט. דערפון ערקלערט ער אז די עצות פון א איד וואס לערנט תורה לשמה זענען מצליח, און ער דארף פירן דעם אידישן פאלק. ז

46:53

ער לייגט צו די ווערטער פון רב חיים: ווען דער רא"ש ברענגט א ראיה, קען מען זיך אנטקעגנשטעלן צו דער ראיה; אבער ווען ער פסק'נט אן א ראיה, איז דאס ריינער כח התורה, נישט באאיינפלוסט פון קיין פרעמדע נגיעות, און מ'קען זיך דערויף פארלאזן.

ווען די גזירה איז נחתם

48:52

דער משגיח ווייזט אז די גמרא אליין ערקלערט דעם טעות פון רבי יוחנן בן זכאי: דער אייבערשטער איז משיב חכמים אחור, ווייל די גזירה אז ירושלים זאל חרוב ווערן איז שוין געווען נחתם אין הימל. פונדעסטוועגן האבן אידן אים געמוזט פאלגן, און ס'איז אפיקורסות צו זאגן אז די בריונים זענען גערעכט געווען. אויב ירושלים האט געמוזט פאלן, איז געווען אסאך בעסער אז עס זאל פאלן בשעת אידן פאלגן רבי יוחנן בן זכאי; אין הימל משפט מען אנדערש, און דורך א צדיק ווערן ווייניגער באשעדיגט און מער ניצול. ה

52:37

אזוי אויך ביי יוסף: די גמרא זאגט אז יעקב האט סיי ווי געמוזט אראפגיין קיין מצרים, און מכירת יוסף האט נאר געמאכט אז ער זאל אהינקומען בדרך כבוד און נישט אין קייטן. ווען מרדכי האט זיך דערוואוסט פון אליהו הנביא, ווי א מדרש דערציילט, אז די גזירה איז נחתם געווארן בטיט און נישט בדם, האט ער געוואוסט אז תפילה קען העלפן, און מ'האט געמאכט דעם תענית. ח,ט

54:49

דער משגיח זאגט אז די צדיקים האבן געזען אז די גזירה אין פוילן אין דער צייט פון די לאגערן האט מען נישט געקענט אפשטעלן, און דער סימן איז געווען אז מ'האט נישט געקענט אויפוועקן אידן צו דאווענען. אזוי ווי רבי חנינא בן דוסא האט געוואוסט צי זיין תפילה איז אנגענומען לויט צי זי איז שגורה בפיו, אזוי האבן די צדיקים געוואוסט ווען צו דאווענען און ווען א גזירה איז שוין נחתם. י

דער פוקס מיט די פיש, און דאס פארברענטע הויז

57:04

דער משגיח ברענגט די גמרא אין ברכות סא, ב. אין דער צייט פון דער רוימישער גזירה האט מען געפרעגט רבי עקיבא פארוואס ער לערנט נאך תורה, און ער האט געענטפערט מיט א משל: א פוקס האט גערופן די פיש ארויסצוקומען אויפן טרוקענעם כדי צו אנטלויפן פון די גרעסערע פיש, און זיי האבן געענטפערט אז אויב זיי האבן מורא אין וואסער, וואס איז זייער לעבן, ווי פיל מער דרויסן. די תורה איז דער מקור פון אידיש לעבן, און ווער עס גייט אוועק פון איר, אדער פון די וואס לערנען זי, צו פאלגן אנדערע עצות, גייט זיכער אונטער. כ

1:00:16

דערנאך דערציילט ער פון א גזלן וואס מ'האט אריינגעלאזט אין א הויז אין א קאלטער נאכט; אין מיטן דער נאכט האט ער גע'גנב'עט, אונטערגעצונדן דאס הויז כדי עס צו פארבאהאלטן, און איז געלאפן שרייענדיג איבער די צימערן. דערנאך האט מען אים געלויבט אז ער האט געראטעוועט די מענטשן, ביז איינער וואס האט אים געקענט האט געזאגט אז ער אליין האט אנגעמאכט דעם פייער. דער משגיח לייגט עס צו צו די וואס באריימען זיך היינט אז זיי האבן געראטעוועט די אידן.

דער לעצטער נסיון: א דור פון צומישעניש

1:05:29

דער משגיח ברענגט פונעם רוזשינער: דער לעצטער נסיון פאר משיח וועט זיין אז ס'וועלן זיין חכמים פון דער זייט פון קדושה און חכמים פון דער זייט פונעם ערב רב, און ביידע וועלן ברענגען ראיות פון דער תורה. מען מוז זיך האלטן ביי די וואס האלטן זיך ביי דער אלטער תורה, און נישט צוהערן צו די וואס קומען מיט נייע זאכן. ס'וועט זיין א דור פון צומישעניש, ביז אליהו הנביא וועט קומען און מכריע זיין ווער עס איז גערעכט.

1:07:52

דער שרייבער האט אויך אויסגעלאכט חסידים, און היינט אויך בני ישיבות, וואס פאלגן א רבי'ן בלינדערהייט. דער משגיח ענטפערט אז די גמרא אין סוטה זאגט שוין פאר אז ווער עס גייט אוועק פון שלעכטס וועט מען האלטן פאר משוגע. רבי פנחס קאריצער האט געזאגט אז פאר משיח וועט מען זיך צוזאמנעמען אין קליינע גרופעס צו שטארקן די אמונה, און מ'וועט זיך ארומקוקן צי קיין לץ הערט נישט צו. דער לעכאוויטשער האט געבענטשט זיינע חסידים אז זיי זאלן זיין געזונט, פריש און משוגע. ל

מה שמועה שמע ובא?

1:12:20

די פרשה הייבט זיך אן "וישמע יתרו", און חז"ל, ווי רש"י ברענגט, פרעגן וואס פאר א שמועה ער האט געהערט וואס האט אים געברענגט: קריעת ים סוף און מלחמת עמלק. דער משגיח פרעגט פארוואס יתרו האט בכלל געדארפט קומען צו משה אין מדבר. ער האט דאך געקענט זיצן אין מדין, שיקן א שליח צו משה נאך הוראות, און דארט לערנען תורה. מ,נ

1:13:04

ער ענטפערט אז די גאנצע וועלט האט געזען קריעת ים סוף, און פונדעסטוועגן האט עמלק געהאט די עזות אנצופאלן אויף כלל ישראל. דאס האט יתרו געוויזן אז אפילו נאכן גרעסטן נס קען א מענטש אריינפאלן אין כפירה, ממילא כדי צו בלייבן א איד מוז מען קומען צום צדיק און לעבן צווישן ערליכע אידן. אין א וועלט פון ליצנות, זאגט דער משגיח, איז דאס די איינציגע עצה.

1:15:22

ער לייגט צו אז עס איז בעסער צו גלייבן אין א זאך וואס מ'דארף נישט גלייבן ווי נישט צו גלייבן אין דעם וואס מ'מוז גלייבן, און אז זיך מקשר זיין צו צדיקים, חכמים און גוטע חברים איז די בעסטע גאראנטיע צו בלייבן ביי אמונה.

ליצנות

1:16:49

צום סוף רעדט דער משגיח וועגן ליצנות: דורך מאכן א זאך פאר א שטות קען מען אפמאכן יעדן אמת אן אים צו ענטפערן. דוד המלך זאגט אז לצים האבן אים שטארק אויסגעלאכט, און פונדעסטוועגן האט ער זיך נישט אפגעקערט פון דער תורה. ער ענדיגט מיט א רוף צו האבן אמונת חכמים אין די חכמים פונעם דור. ס

מראי מקומות

תורה

  1. מ Shemos 18:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12:20

נביאים

  1. ב לכאורה Malachi 3:13-16 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:06, 33:53

כתובים

  1. א Daniel 12:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:06
  2. ז לכאורה Tehillim 1:2-3 מפתח אינעם אויסשרייב: 44:32
  3. ס לכאורה Tehillim 119:51 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:16:49

תלמוד בבלי

  1. ג לכאורה Sanhedrin 97a מפתח אינעם אויסשרייב: 12:06, 24:17
  2. ה Gittin 56b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:00, 48:52
  3. ו לכאורה Megillah 11a מפתח אינעם אויסשרייב: 40:00
  4. ח לכאורה Shabbos 89b מפתח אינעם אויסשרייב: 52:37
  5. י לכאורה Berachos 34b מפתח אינעם אויסשרייב: 54:49
  6. כ Berachos 61b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 57:04
  7. ל Gemara Sotah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:52

מדרש

  1. ט Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 52:37

ראשונים

  1. נ לכאורה Rashi on Shemos 18:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12:20

אחרונים און חסידות

  1. ד Divrei Chaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 30:52

עיקרי הדברים

  1. 1:39 דער משגיח ערקלערט אז חוץ די קיצין וואס הענגען אין זכות, איז דא א צייט וואס איז איינגעשטעלט אין דער בריאה ווען משיח מוז קומען אפילו אז דער דור איז נישט ראוי.
  2. 8:10 א וועלט־מלחמה איז א סימן אז די גאולה קען זיין נאענט, און דערפאר האט דער חתם סופר געשריבן אז אין אזא צייט דארף מען מתפלל זיין אויף משיח און נישט נאר אויף שלום.
  3. 14:04 מלאכי זאגט פאר אז אין לעצטן זמן וועלן די רשעים מצליח זיין און די ערליכע אידן וועלן זיך פילן קליין, און דעמאלט וועלן די יראי השם זיך צוזאמנעמען און זיך מחזק זיין, און דער אייבערשטער שרייבט עס איין אין א ספר זכרון.
  4. 44:32 דער משגיח האלט אז אידן מוזן פאלגן דעם דעת תורה פון די גדולים, וועמענס עצות זענען מצליח ווייל זיי לערנען תורה טאג און נאכט, און ער ווארפט אפ די טענה אז זיי פארשטייען נישט אין די ענינים פונעם כלל.
  5. 48:52 דער טעות פון רבי יוחנן בן זכאי איז געקומען פונעם אייבערשטן, ווייל די גזירה פונעם חורבן איז שוין געווען נחתם, און פונדעסטוועגן איז געווען אסאך בעסער אז ירושלים איז חרוב געווארן בשעת אידן האבן אים געפאלגט.
  6. 1:06:12 דער לעצטער נסיון פאר משיח וועט זיין א דור פון צומישעניש, ווען חכמים פון דער זייט פון קדושה און חכמים פון דער זייט פונעם ערב רב וועלן ביידע ברענגען ראיות פון דער תורה.
  7. 1:13:56 פון יתרו לערנט דער משגיח אז נאכדעם וואס מ'זעט אז עמלק האט געקענט אנפאלן אפילו נאך קריעת ים סוף, קען מען בלייבן א איד נאר אז מ'קומט צום צדיק און מ'לעבט צווישן ערליכע אידן.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:37 פארוואס זענען די אלע קיצין וואס ראשונים און אחרונים האבן אויסגערעכנט פארביי אן א גאולה?

    תירוץ: 1:39 יענע קיצין זענען געהאנגען אין זכות, אבער עס איז אויך דא א צייט איינגעשטעלט אין דער בריאה ווען משיח מוז קומען סיי ווי, און קיינער קען עס נישט טוישן.

  2. קשיא: 40:00 אויב רבי יוחנן בן זכאי האט געטעה'ט וואס ער האט נישט געבעטן אויף ירושלים, ווי אזוי קען מען זיך פארלאזן אויף די גדולים?

    תירוץ: 49:03 די גמרא אליין זאגט אז דער אייבערשטער האט צוריקגעדרייט זיין חכמה ווייל דער חורבן איז געווען נגזר; אידן זענען פונדעסטוועגן גערעכט געווען אים צו פאלגן, און א חורבן וואס קומט אויף אזא אופן איז אסאך בעסער.

  3. קשיא: 1:12:42 פארוואס האט יתרו געמוזט קומען צו משה אין מדבר, ווען ער האט געקענט בעטן הוראות און לערנען תורה אין מדין?

    תירוץ: 1:13:56 ער האט געזען אז אפילו נאך קריעת ים סוף האט עמלק געקענט אנפאלן; ממילא קען מען בלייבן א איד נאר אז מ'קומט צום צדיק און מ'לעבט צווישן ערליכע אידן.

  4. קשיא: 53:02 איז מכירת יוסף געווען די סיבה פונעם גלות מצרים?

    תירוץ: 52:37 ניין; דער גלות איז שוין געווען נגזר, און די מכירה האט נאר געמאכט אז יעקב זאל אראפגיין בדרך כבוד.

מעשיות

  1. 57:04 דער פוקס מיט די פיש

    אין דער צייט פון דער רוימישער גזירה קעגן לערנען תורה האט מען געפרעגט רבי עקיבא פארוואס ער לערנט נאך אלץ, און ער האט געענטפערט מיט א משל. א פוקס איז געשטאנען ביים טייך און האט געזאגט די פיש זיי זאלן ארויפקומען אויפן טרוקענעם און לעבן מיט אים אין פריינדשאפט, באשיצט פון די גרעסערע פיש וואס שלינגען זיי איין. די פיש האבן געענטפערט אז אויב זיי האבן מורא אין וואסער, וואס איז זייער לעבן, איז דאך זיכער אז זיי וועלן אומקומען אויב זיי גייען פון דארט אוועק. דער משגיח זאגט אז אזוי איז מיט אידן און דער תורה, דער מקור פון זייער לעבן.

    אין דער מעשה: רבי עקיבא

  2. 1:00:16 דער גנב וואס האט אונטערגעצונדן דאס הויז

    א נידריגער מענטש, א גזלן, איז געקומען אין א קאלטער נאכט צו א געוויסן ארט און געבעטן מען זאל אים אריינלאזן; מ'האט אים געגעבן עסן און א בעט. אין מיטן דער נאכט האט ער צוגענומען זייערע זאכן, און כדי מ'זאל נישט וויסן האט ער אונטערגעצונדן דאס הויז, און דערנאך איז ער געלאפן איבער די צימערן און געשריגן בשעת די מענטשן זענען ארויסגעלאפן. דערנאך האט מען אים געלויבט אז ער האט זיי געראטעוועט, ביז איינער וואס האט אים געקענט האט געזאגט אז ער אליין האט אנגעמאכט דעם פייער. דער משגיח לייגט עס צו צו די וואס באריימען זיך אז זיי האבן געראטעוועט די אידן.

געדאנקען

  1. 5:36 דער משגיח ערקלערט אז משיח איז איין כוללדיגע נשמה וואס פאראייניגט משה מיט דוד, און ביז דער דור איז זוכה צו איר פולער התגלות קען זי ערשיינען אין חלקים, אלס משיח בן יוסף און משיח בן דוד.
  2. 10:26 די אומרוען פאר משיח זענען ווי דאס ריינמאכן און קאכן אין א קיך ערב שבת: דער רעש פון די הכנות צום גרויסן שבת.
  3. 21:08 א מענטש וואס קוקט אויף א צרה איז ווי א פליג אויף א גרויסן בילד וואס זעט נאר דעם שווארצן פלעק אונטער זיך; נאר די גדולי הדורות זעען דאס גאנצע בילד און די אלטע חשבונות וואס ווערן אויסגעגליכן.
  4. 50:37 אפילו ווען א גזירה איז נחתם און די עצה פונעם צדיק זעט אויס נישט מצליח, איז א חורבן וואס קומט בשעת אידן פאלגן דעם צדיק אסאך בעסער, און מער ווערן ניצול, ווי איינער וואס קומט דורך די וואס האבן אים אפגעווארפן.
  5. 52:37 מכירת יוסף האט נישט גורם געווען דעם גלות, וואס איז שוין געווען נגזר; זי האט נאר געמאכט אז יעקב זאל אראפגיין קיין מצרים בדרך כבוד און נישט אין קייטן.
  6. 1:13:44 יתרו'ס שאלה לערנט אז אפילו דער גרעסטער נס נגלה באשיצט נישט פון עמלק'ס קרירות; דערפאר איז ער אוועק פון מדין צו לעבן נעבן משה און צווישן אידן.
  7. 1:16:49 ליצנות איז דער שטארקסטער כלי קעגן אמת, ווייל דורך מאכן עפעס פאר א שטות קען מען אלעס אפמאכן אן ענטפערן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 8:45 בשם דעם חתם סופר זאגט דער משגיח אז אין א צייט פון א וועלט־מלחמה דארף מען מתפלל זיין אז משיח זאל קומען, און נישט נאר אויף שלום.
  2. 35:14 דער משגיח זאגט אז ערליכע אידן זאלן זיך צוזאמנעמען אין קליינע גרופעס, רעדן וועגן אמונה און מחזק זיין איינער דעם אנדערן.
  3. 1:13:06 דער משגיח זאגט אז מען זאל זיך מקשר זיין צו צדיקים, צו חכמים און צו גוטע ערליכע חברים, וואס דאס איז די בעסטע גאראנטיע צו בלייבן ביי אמונה אין עקבתא דמשיחא.
  4. 1:06:22 דער משגיח זאגט אז מען מוז זיך האלטן ביי די חכמים וואס האלטן זיך ביי דער אלטער תורה, און נישט צוהערן צו די וואס קומען מיט נייע זאכן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אליהו הנביא, דוד המלך, דניאל, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער חתם סופר, דער רוזשינער, חנניה, טעאדאר הערצל, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יתרו, מישאל, מלאכי, מרדכי הצדיק, משה רבינו, עזריה, רב קוק, רבי חנינא בן דוסא, רבי יוסף חיים זאנענפעלד, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי עקיבא, רבי פינחס קאריצער, רבן יוחנן בן זכאי, רש"י

ערכים דעת תורה, חבלי משיח, ליצנות, מחיית עמלק, משיח בן יוסף, עקבתא דמשיחא, ערב רב, קריעת ים סוף, תלמיד חכם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט