שלש קליפות הטמאות אין להם תיקון עד ביאת המשיח. גוף ישראל מקליפת נוגה' ושל גוים משלש קליפות הטמאות - לפיכך חסד לאומים חטאת.
קאטאלאג: ספר התניא א' א נומ׳ 5 פאקעט גייד ז׳ 41 אידיש 45 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט תניא פרק א: די נפש הבהמית פון א איד קומט פון קליפת נוגה וואס מ'קען איר מעלה זיין, און די נפש פון די אומות קומט פון די שלש קליפות הטמאות וואס האבן נישט קיין תיקון ביז משיח, און דערפאר הייסט אפילו דער חסד פון די אומות א חטאת.
דער משגיח עפנט מיט דעם כלל אז די שלש קליפות הטמאות האבן נישט קיין עליה ביז ביאת המשיח, און קליפת נוגה, די כשר'ע הנאות, קען מען מעלה זיין. ער פרעגט ווי אזוי ווערט דען א איסור בטל בששים, און ענטפערט אז דער ביטול איז א הארה פון ימות המשיח, אזוי ווי ביי יציאת מצרים. דערנאך לערנט ער דעם תניא: אפילו די נפש הבהמית פון א איד איז פון נוגה, און די נפשות פון די אומות זענען פון די קליפות הטמאות, ממילא טוען זיי אלעס פאר זיך, אפילו זייער רחמנות און צדקה. ביי א איד קען די רחמנות ווערן א מצוה, ווי ער ווייזט מיט א מעשה פון איינעם וואס האט געגעבן צדקה ערשט פון רחמנות און דערנאך פאר דער מצוה. דורך יעקב'ס געוויין ביי רחל, א משל פון סוכה און דעם מגיד פון מעזריטש ווייזט ער אז די אהבה און עבודה פון א איד איז בשורש פארן רבונו של עולם. צום סוף ברענגט ער די גמרא אויף "וחסד לאומים חטאת" און טייטשט חטאת און זכות.
ענינים: קדושה און קליפה · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · אידן און די אומות העולם · צדקה, חסד און הכנסת אורחים
סדר השיעור
-
0:00 די קליפות הטמאות און קליפת נוגה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די שלש קליפות הטמאות, די אסור'ע הנאות, קענען נישט האבן קיין עליה ביז ביאת המשיח, און קליפת נוגה, די כשר'ע הנאה, יא. ער פרעגט ווי אזוי קען דען א איסור בטל ווערן בששים, און ענטפערט אז אזא ביטול איז א הארה פון ימות המשיח.
-
4:00 יציאת מצרים, דער חזיר און די גאולה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ווייזט אז ביי יציאת מצרים זענען אפילו די קליפות הטמאות בטל געווארן, און ברענגט דעם אור החיים פארוואס עס הייסט חזיר, ווייל ער וועט אמאל צוריקגיין. ער ערקלערט אז גאולה קען מען נישט נעמען אליין, נאר עס דארף זיין א פקידה פונעם אייבערשטן, און שטעלט אנקעגן די נפש הבהמית פון א איד פון נוגה מיט דער נפש פון א גוי פון די קליפות הטמאות, וואס קען גארנישט טון פארן רבונו של עולם.
-
9:50 דער תניא: די אומות טוען גוטס פאר זיך שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח לערנט דעם תניא אז אפילו די נפש הבהמית פון א איד איז פון נוגה, און די נפשות פון די אומות זענען פון די שלש קליפות הטמאות וואס האבן גארנישט קיין גוטס, ממילא איז אלעס גוטס וואס זיי טוען פאר זיך. אפילו זייער רחמנות איז די מדה וואס יעדע בעל חי האט, און זיי געבן צדקה כדי זיי זאלן קענען הנאה האבן פון זייער אייגענע סעודה.
-
12:55 רחמנות וואס ווערט א מצוה; "חסד לאומים חטאת" שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט פון איינעם וואס האט אויפגענומען א הונגעריגן ארימאן, אים געגעבן אלעס פון רחמנות, און דערנאך צוגעגעבן א גרויסע סומע געלט פאר דער מצוה פון צדקה. ער ערקלערט אז ביי א איד קען די רחמנות, וואס איז פון נוגה, ווערן א מצוה, און דער חסד פון די אומות הייסט א חטאת ווייל זיי טוען עס כדי זיך צו בארימען אז זיי זענען גוט.
-
16:15 פארוואס יעקב האט געוויינט ווען ער האט געקושט רחל
דער משגיח פרעגט פארוואס יעקב האט געוויינט ווען ער האט געקושט רחל, און ברענגט דעם מדרש אז מ'האט אים חושד געווען, און רש"י אז ער האט געזען אז זי וועט נישט אריינגיין מיט אים אין קבורה. דורך דער גמרא אז קידושין לערנט מען פון אברהם'ס קויפן די מערת המכפלה, ערקלערט ער אז א אידישער זיווג איז פון דער נשמה און גייט ווייטער אויך נאך דעם טויט, דערפאר האט יעקב וויי געטון אז זיי וועלן נישט ליגן צוזאמען.
-
22:27 אהבה פון זיך און יעקב'ס אהבה צו רחל
דער משגיח ערקלערט אז א גשמיות'דיגע אהבה איז באמת אן אהבה צו זיך, אזוי ווי איינער וואס האט ליב טשיקן און עסט עס אויף. יעקב האט ליב געהאט רחל ווייל זי איז א צדקת און א חלק פון זיין נשמה, און דאס וואס עס האט אים וויי געטון וועגן קבורה ווייזט אז ס'איז נישט קיין גשמיות'דיגע אהבה. דערנאך פרעגט ער ווי אזוי קענען זיבן יאר אויסזען ווי עטליכע טעג פאר איינעם וואס האט אזוי שטארק ליב.
-
25:56 דער משל פון בויען א סוכה
דער משגיח ענטפערט מיט א משל: א איד וואס בויט זיין סוכה אין רעגן מיט שמחה, טוט עס ווייל דאס בויען אליין איז פארן רבונו של עולם און א חלק פון דער מצוה, ממילא זענען לאנגע שעות ביי אים ווי מינוטן. יעקב'ס ארבעט פאר רחל איז געווען ווי בויען א סוכה, אן אהבה פון קדושה, דערפאר זענען די יארן געווען ווי עטליכע טעג.
-
30:29 אהבה מסותרת, לשמה און דער מגיד פון מעזריטש
דער משגיח ערקלערט אז יעדער איד האט א פארבארגענע אהבה צום רבונו של עולם, ברענגט א ווארט פון ר' אהרן קארלינער, און זאגט אז אפילו אין דער עבודה שלא לשמה פון א איד איז דא א לשמה. ער דערציילט ווי דער מגיד פון מעזריטש, ווען זיין משפחה איז געווען הונגעריג, האט געגעבן א קרעכץ, געהערט אז ער האט פארלוירן זיין עולם הבא, און דערנאך געלערנט מיט א גרויסע שמחה ווייל יעצט קען ער דינען נאר פארן רבונו של עולם.
-
35:23 יעדער איד איז א חסיד; דאס גוטס פון א גוי שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז יעדער איד איז בשורש א חסיד וואס וואלט געטון א מצוה אפילו אן קיין שכר, און די ליכטיגקייט אין אים ברענגט אים צוריק. די מעשים טובים פון א גוי, אפילו ווען ער מיינט אז עס איז לשם שמים, קומען פון די שלש קליפות הטמאות, אחוץ א ניצוץ פון קדושה וואס קען אים ברענגען צו גרות; לאידך גיסא קען אפילו א אידס פשוט'ע מסחר זיין פאר א מצוה.
-
39:56 חטאת און זכות; אלעס וועט ווערן גוט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט די גמרא אויף "וחסד לאומים חטאת": זייער צדקה לייגט צו צו זייערע זכותים און פארשפעטיגט די גאולה, אזוי ווי ביים אמורי. ער ערקלערט אז חטאת איז א נאמען פון די קליפות, און זכות קומט פון זך, ריין: דער שורש פון רע איז וואס מ'מיינט זיך, און דער שורש פון גוטס איז וואס מ'מיינט נישט זיך. ער שליסט אז לעתיד לבוא וועלן אפילו די שלש קליפות הטמאות ווערן טוב.
דער שיעור, אויסגעשריבן
די קליפות הטמאות און קליפת נוגה
דער משגיח ערקלערט אז די שלש קליפות הטמאות, וואו פון דארט קומען די אסור'ע הנאות, קענען נישט האבן קיין תיקון ביז משיח וועט קומען און די וועלט וועט זיין פול מיט דעת השם. קליפת נוגה, די כשר'ע הנאה פון א איד, קען מען יא מעלה זיין. ב
ער פרעגט: ווי אזוי ווערט דען א איסור בטל בששים, אויב ער קומט פון די קליפות הטמאות? דער תירוץ איז אז אזא ביטול איז א הארה פון ימות המשיח.
יציאת מצרים, דער חזיר און די גאולה
דער תניא: די אומות טוען גוטס פאר זיך
דער משגיח לערנט דעם תניא: אפילו די נפש הבהמית פון א איד איז פון נוגה, אבער די נפשות פון די אומות זענען פון די קליפות הטמאות וואס האבן גארנישט קיין גוטס, ממילא טוען זיי אלעס פאר זיך. אפילו זייער רחמנות איז די מדה וואס יעדע בעל חי האט, און זיי געבן צדקה כדי זיי זאלן קענען עסן זייער סעודה מיט א געשמאק. א,ה
רחמנות וואס ווערט א מצוה
א איד, זאגט דער משגיח, קען טון מיט דער מדת החסד אליין. ער דערציילט פון איינעם וואס האט געגעבן א הונגעריגן ארימאן עסן, א בעט, מלבושים און געלט, און דערנאך צוגעגעבן א גרויסע סומע, ווייל ביז יעצט האט ער געגעבן פון רחמנות און יעצט פאר דער מצוה פון צדקה. דער חסד פון די אומות הייסט לאידך גיסא א חטאת, ווייל זיי טוען עס כדי זיך צו בארימען. ו
פארוואס יעקב האט געוויינט
אהבה פון זיך און יעקב'ס אהבה
א גשמיות'דיגע אהבה, ערקלערט דער משגיח, איז אן אהבה צו זיך, ווי איינער וואס האט ליב טשיקן און דערפאר עסט ער עס. יעקב האט ליב געהאט רחל ווייל זי איז א צדקת און א חלק פון זיין נשמה, און זיין צער וועגן קבורה ווייזט אז ס'איז נישט קיין גשמיות'דיגע אהבה. דערנאך פרעגט ער ווי אזוי זענען זיבן יאר געווען "כימים אחדים" ביי איינעם וואס האט אזוי שטארק ליב. כ
דער משל פון בויען א סוכה
דער משגיח ענטפערט מיט א משל. א איד וואס בויט זיין סוכה, אפילו אין א קאלטן רעגן מיט פארפרוירענע הענט, פרייט זיך, ווייל סוכה איז איינע פון די גרעסטע מצוות און דאס בויען אליין איז פארן רבונו של עולם. ממילא ארבעט ער שעות לאנג און וויל נישט אויפהערן אפילו ווען מ'רופט אים עסן.
יעקב'ס ארבעט פאר רחל, וואס שטעלט פאר די שכינה, איז געווען ווי בויען א סוכה: אן אהבה פון קדושה, נישט פאר זיך, דערפאר זענען די יארן געווען ווי עטליכע טעג.
אהבה מסותרת און דער מגיד פון מעזריטש
יעדער איד, זאגט דער משגיח, האט א פארבארגענע אהבה צום רבונו של עולם, און אפילו אין זיין עבודה שלא לשמה איז דא א לשמה. ער ברענגט די מעשה פון אגרא דפרקא: דער מגיד פון מעזריטש, ווען זיינע קינדער האבן געוויינט פון הונגער, האט געגעבן א קרעכץ, און מ'האט אים געזאגט אז ער האט פארלוירן זיין עולם הבא. ער האט זיך דערפרייט אז יעצט קען ער לערנען נאר לשם שמים, און דערנאך האט מען אים געזאגט אז ער האט עס צוריקבאקומען. ל
יעדער איד איז א חסיד
בשורש, זאגט דער משגיח, איז יעדער איד א חסיד, וואס וואלט געטון א מצוה אפילו ווען מ'זאגט אים אז ער וועט גארנישט באקומען, און דער מאור וואס אין אים ברענגט אים צוריק. דאס גוטס פון א גוי, אפילו ווען ער מיינט אז ס'איז לשם שמים, קומט פון די קליפות הטמאות, סיידן ער האט א ניצוץ פון קדושה וואס קען אים ברענגען צו גרות. ממילא זענען אפילו זייערע מצוות, ווי דער פסוק זאגט, א חטאת. ו
חטאת און זכות
דער משגיח ברענגט די גמרא אין בבא בתרא אויף "וחסד לאומים חטאת": מ'נעמט נישט קיין צדקה פון א גוי, ווייל דאס לייגט צו צו זייערע זכותים, און די גאולה ווארט ביז זייערע זכותים ווערן אויסגעלאזט, ווי ביים אמורי. מ,נ
ער לייגט צו אז חטאת איז א נאמען פון די קליפות, און זכות קומט פון זך, ריין: דער שורש פון אלע רע איז וואס מ'מיינט זיך, און פון אלע גוטס וואס מ'מיינט נישט זיך. לעתיד לבוא וועלן אפילו די שלש קליפות הטמאות ווערן טוב.
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
תלמוד בבלי
מדרש
- ח Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 16:40
ראשונים
אחרונים און חסידות
אנדערע
עיקרי הדברים
- 0:32 די שלש קליפות הטמאות האבן נישט קיין תיקון ביז ביאת המשיח, און קליפת נוגה, די כשר'ע הנאות, קען מען מהפך זיין צו קדושה.
- 6:43 די נפש הבהמית פון א איד קומט פון קליפת נוגה, און די נפש וואס איז מחיה די אומות קומט פון די שלש קליפות הטמאות.
- 10:59 אלע גוטע זאכן וואס די אומות טוען, אפילו פון רחמנות און צדקה, טוען זיי פאר זיך און נישט פארן רבונו של עולם.
- 14:21 ביי א איד קען די רחמנות, וואס קומט פון קליפת נוגה, ווערן א מצוה פון צדקה און קדושה.
- 23:44 יעקב'ס אהבה צו רחל איז געווען אן אהבה פון קדושה, נישט קיין גשמיות'דיגע אהבה פון זיך, דערפאר זענען די זיבן יאר געווען אין זיינע אויגן ווי עטליכע טעג.
- 30:40 יעדער איד האט א מסותר'דיגע אהבה צום רבונו של עולם, ממילא איז אפילו אין זיין עבודה שלא לשמה דא א חלק לשמה.
- 41:18 דאס ווארט חטאת איז איינער פון די נעמען פון די קליפות, און זכות קומט פון "זך", ריין: דער שורש פון אלע רע איז וואס מ'מיינט זיך, און דער שורש פון אלע גוטס איז וואס מ'מיינט נישט זיך.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 3:14 אויב אסור'ע זאכן קומען פון די שלש קליפות הטמאות וואס האבן נישט קיין תיקון ביז משיח, ווי אזוי קענען זיי בטל ווערן בששים?
תירוץ: 3:43 אזא ביטול ברענגט א הארה פון ימות המשיח, אזוי ווי עס איז געווען ביי יציאת מצרים.
-
קשיא: 16:50 פארוואס האט יעקב געוויינט ווען ער האט געקושט רחל?
תירוץ: 18:59 ער האט געזען אז זי וועט נישט ליגן מיט אים אין קבורה, א חציצה אין א זיווג וואס איז פון דער נשמה און גייט ווייטער נאך דעם טויט.
-
קשיא: 25:13 ווי אזוי קענען זיבן יאר אויסזען ווי עטליכע טעג פאר איינעם וואס האט אזוי שטארק ליב, ווען אהבה מאכט געווענליך דאס ווארטן לענגער?
תירוץ: 28:59 זיין אהבה איז געווען פון קדושה, ממילא איז די ארבעט אליין געווען א חלק דערפון, אזוי ווי בויען א סוכה פארן רבונו של עולם.
-
קשיא: 14:53 פארוואס הייסט דער חסד פון די אומות א חטאת?
תירוץ: 15:34 זיי טוען עס כדי זיך צו בארימען אז זיי זענען גוט, עס לייגט צו צו זייערע זכותים און פארשפעטיגט די גאולה, און חטאת איז א נאמען פון די קליפות הטמאות.
מעשיות
-
13:34 צדקה ערשט פון רחמנות, דערנאך פאר דער מצוה
א הונגעריגער ארימאן איז געקומען צו א איד, און ער האט אים געגעבן עסן, צוגעגרייט א בעט, געגעבן גוטע מלבושים און געלט צו פארן אהיים. נאך דעם אלעם האט ער גענומען א גרויסע סומע געלט און אים נאך געגעבן. ווען מ'האט אים געפרעגט פארוואס, האט ער געענטפערט אז ביז יעצט האט ער געגעבן פון רחמנות, און יעצט גיט ער פאר דער מצוה פון צדקה.
-
33:20 דער מגיד פון מעזריטש פארלירט זיין עולם הבא
דער מגיד פון מעזריטש איז געזעסן און געלערנט אין בית המדרש, און זיין משפחה האט גארנישט געהאט און די קינדער האבן געוויינט פון הונגער. ער האט געגעבן א קרעכץ, און מ'האט אים געזאגט פון הימל אז מיט דעם קרעכץ האט ער פארלוירן זיין עולם הבא. ער האט זיך דערפרייט אז יעצט, אן עולם הזה און אן עולם הבא, קען ער לערנען נאר פארן רבונו של עולם, און האט געלערנט מיט א גרויסע שמחה. דערנאך האט מען אים געזאגט אז דורך דעם האט ער צוריקבאקומען זיין עולם הבא.
אין דער מעשה: דער מעזריטשער מגיד
געדאנקען
- 3:14 דער דין פון ביטול בששים איז אליין א הארה פון ימות המשיח, ווייל אנדערש האבן די קליפות הטמאות נישט קיין תיקון.
- 11:32 די רחמנות פון די אומות איז די זעלבע מדה וואס יעדע בעל חי האט, ממילא איז אפילו זייער צדקה פאר זייער אייגענע נחת, כדי זיי זאלן קענען עסן מיט א געשמאק.
- 20:48 יעקב האט געוויינט ווייל א אידישער זיווג איז פון דער נשמה און גייט ווייטער אפילו נאך דעם טויט, אזוי ווי די זוגות אין מערת המכפלה ווייזן, און ער האט געזען א חציצה אין דעם ווען רחל וועט נישט ליגן מיט אים.
- 28:59 די זיבן יאר זענען געווען ווי עטליכע טעג ווייל יעקב'ס ארבעט פאר רחל, אזוי ווי בויען א סוכה, איז אליין געווען א חלק פון עבודת השם, נישט קיין ווארטן אויף זיין אייגענע תאוה.
- 42:09 דאס ווארט זכות קומט פון זך, ריין: א מעשה איז א זכות נאר ווען ס'איז נישט אריינגעמישט קיין פניה פון זיך, און וואס מ'מיינט זיך איז דער שורש פון אלע רע אין דער וועלט.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, בלעם, דער בני יששכר, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער בעל שם טוב, דער מעזריטשער מגיד, יעקב אבינו, רבי אהרן קארלינער, רחל אמנו, רש"י
ערכים אהבה מסותרת, בטל בששים, זיווג, ימות המשיח, מערת המכפלה, נפש הבהמית, קליפת נוגה, שלא לשמה, שלש קליפות הטמאות