שיר המעלות הבטחים בה'

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨33⁩ פאקעט גייד ז׳ 50 אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 43 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויף די לעצטע פסוקים פון שיר המעלות הבוטחים און דעם אנהייב פון שיר המעלות בשוב, ערקלערט דער משגיח פארוואס צדיקים נעמען אן די גזירות פון הימל, פארוואס יעדע נשמה ווערט געמאסטן לויט איר מדריגה, און פארוואס די גאולה וועט זיין "כחולמים".

דער משגיח ערקלערט דעם פסוק "כי לא ינוח שבט הרשע על גורל הצדיקים": די הערשאפט פון די רשעים איז נאר צייטווייליג, דערפאר הייבן צדיקים נישט אויף די האנט קעגן איר. ער ווייזט עס ביי די צדיקים פון גירוש ספרד, ביי די עשרה הרוגי מלכות, ביי די צדיקים אין דער מלחמה, און מיט א מעשה פונעם רוזשינער. אויף "היטיבה ה' לטובים ולישרים בלבותם" שטעלט ער אוועק די אמת'ע גוטע קעגן די צבועים, און דערציילט ווי דער קאצקער האט ארויסגעפירט א לץ פון רבי בונים'ס חבורה. פון נעגל וואסער גייט ער אריבער צו די מדריגות אין נשמות און אין תורה: דער שולחן ערוך איז דער מינימום, און פאר א העכערן מענטש ווערט לפנים משורת הדין א דין, ווי ביי דער מעשה פון רבה בר בר חנה. ממילא טאר מען נישט לאכן פון די חומרות פון גרעסערע אידן. צום סוף ברענגט ער עטליכע פשטים אין "היינו כחולמים".

ענינים: תהלים · די מדריגות און דער שורש פון דער נשמה · התקשרות צו צדיקים און אמונת חכמים

סדר השיעור

  1. 0:00 די הערשאפט פון די רשעים איז נאר צייטווייליג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די הערשאפט פון די רשעים איבער די צדיקים איז נאר צייטווייליג, דערפאר הייבן זיי נישט אויף די האנט, נאר פארלאזן זיך אויפן רבונו של עולם. ער ברענגט די צדיקים פון גירוש ספרד, וואס האבן געקענט איבערדרייען שפאניע, נאר מ'האט זיי געענטפערט פון הימל אז ס'איז א גזירה, און זיי האבן עס מקבל געווען.

  2. 5:07 די עשרה הרוגי מלכות, די מלחמה און דער רוזשינער שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס די עשרה הרוגי מלכות, וואס האבן געקענט חרוב מאכן רוים, האבן זיך געלאזט הרג'ענען, און ענטפערט אז מ'האט זיי געזאגט אין הימל אז אזוי איז די גזירה. ער לייגט צו די צדיקים אין דער מלחמה וואס האבן מקבל געווען די גזירה, און דערציילט ווי דער רוזשינער, אנטלויפנדיג פונעם צאר, האט נישט גענוצט זיין כח קעגן רוסלאנד, ווייל רוסלאנד האט אמאל אריינגעלאזט אנטלאפענע אידן.

  3. 10:00 די אמת'ע גוטע און די צבועים שטייט אינעם קאטאלאג

    אויף "היטיבה ה' לטובים ולישרים בלבותם" ערקלערט דער משגיח אז די טובים זענען די וואס זענען גוט דורך און דורך, נישט ווי די צבועים וואס שטעלן נאר א פיין פנים. דוד המלך בעט אז די קרומע זאלן אוועקגעפירט ווערן פון די ערליכע, און דער משגיח הייבט אן דערציילן פון רבי בונים'ס חבורה פון גרויסע קעפ.

  4. 13:25 דער קאצקער און דער לץ מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי דער קאצקער האט דערזען אז א נייער עילוי איז געווען א לץ אן אמונת צדיקים, וואס האט אפגעלאכט פונעם באר היטב וועגן גיין אן נטילת ידים, און ער האט אים מיט גוטן איינגערעדט אוועקצוגיין פון דער חבורה. דערנאך קומט ער צוריק צום פסוק "יוליכם ה'... שלום על ישראל", און צו דעם וויאזוי חסידים זענען מקפיד אויף נעגל וואסער ביים בעט.

  5. 17:38 מדריגות אין נשמות און אין תורה

    דער משגיח ערקלערט אז פשט, רמז, דרוש און סוד זענען כנגד נפש, רוח, נשמה און חיה, ממילא זענען סיי א ספר וואס איז מחמיר און סיי א פוסק וואס איז מקיל גערעכט, יעדער לויט זיין מדריגה. דער שולחן ערוך איז דער מינימום; ירושלים, וואס איז העכער, איז חרוב געווארן ווייל מ'האט געהאלטן נאר דעם דין. א פלעק וואס מאכט נישט אויס אויף א זאק קארטאפל פארדארבט זייד, און א גמרא וואס זעט אויס ווי א גוזמא רעדט פון א העכערן מענטש.

  6. 23:03 ביי א העכערן מענטש איז לפנים משורת הדין א דין

    פון די מעלות צום מזבח וואס ווערן גערעכנט ווי גילוי ערוה, ווייזט דער משגיח אז ביי אן עובד ה' איז גאוה ווי גילוי עריות. ער דערציילט די מעשה אין גמרא פון רבה בר בר חנה מיט די טרעגער, וואו רב האט אים געזאגט אז ביי אים איז לפנים משורת הדין א דין, און טייטשט אזוי "ואלה המשפטים אשר תשים לפניהם". ער ברענגט עס ארויס ביים ווארטן צווישן פליישיגס און מילכיגס.

  7. 28:08 דעם בעלזער רב'ס וויינטרויבן; נישט לאכן פון חומרות

    דער משגיח דערציילט פונעם בעלזער רב, וואס האט נישט געוואלט עסן די וויינטרויבן וואס א בעל הבית אין בארא פארק האט פאר אים באקומען ווינטער, ווייל דער טעלער איז נישט געטובלט געווען. ער לערנט ארויס אז מ'טאר נישט לאכן און נישט קריטיקירן די חומרות פון גרעסערע אידן, און ברענגט די גמרא אין סוכה אז רב כהנא'ס תלמידים זענען נאכגעגאנגען אפילו זיין קולא ביי הדסים, צוליב התקשרות צום רבי'ן.

  8. 34:07 "היינו כחולמים"

    דער משגיח עפנט שיר המעלות בשוב און ברענגט עטליכע פשטים אין "היינו כחולמים": די גאולה וועט זיין מער ווי אלעס וואס מ'האט זיך פארגעשטעלט, ווי אמת'ע עסן איז מער ווי דעם ארעסטאנט'ס חלום; ס'וועט זיין ווי די אוממעגליכע זאכן פון א חלום; איר שמחה וועט מאכן דעם גלות ווי א חלום; און, לויט א פשט פון רבי שמשון רפאל הירש, וועט מען דעמאלט אויסגעפינען די תיקונים וואס אידן האבן אויפגעטאן פאר דער וועלט אין גלות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די הערשאפט פון די רשעים איז נאר צייטווייליג

0:33

דער משגיח טייטשט דעם פסוק אין תהלים קכ"ה, "כי לא ינוח שבט הרשע על גורל הצדיקים". צדיקים האבן א שמירה, אזוי ווי ירושלים; ווען די ראשים פון די אומות העולם האבן א שליטה אויף זיי, איז עס נאר צייטווייליג. דערפאר, זאגט ער, ווען דער רבונו של עולם גיט רשות דעם רשע, שטרעקן די צדיקים נישט אויס די האנט צו קעמפן, נאר זיי פארלאזן זיך אויפן רבונו של עולם און האפן אויף בעסערע צייטן. א

3:28

ס'שטייט אין ספרים אז ביי גירוש ספרד זענען געווען גרויסע צדיקים וואס האבן געקענט איבערדרייען שפאניע. זיי האבן געפרעגט אין הימל, און מ'האט זיי געענטפערט אז ס'איז א גזירה, האבן זיי מקבל געווען די יסורים.

די עשרה הרוגי מלכות, די מלחמה און דער רוזשינער

5:07

דאס זעלבע זעט מען אינעם פיוט פון די עשרה הרוגי מלכות. דער משגיח פרעגט פארוואס הייליגע תנאים ווי רבי ישמעאל און רבי עקיבא, וואס האבן געקענט חרוב מאכן גאנץ רוים, האבן זיך געלאזט הרג'ענען, און ענטפערט אז מ'האט זיי געזאגט אין הימל אז אזוי איז די גזירה. אזוי האבן אויך גרויסע צדיקים אין דער מלחמה מקבל געווען די גזירה. ד

7:49

אין כנסת ישראל שטייט אז דער רוזשינער, ווען ער איז אנטלאפן פונעם צאר, האט געהאט א כח קעגן רוסלאנד, נאר ער האט עס געלאזט, ווייל רוסלאנד האט אמאל אריינגעלאזט אידן וואס זענען אנטלאפן פון רדיפות. ה

די אמת'ע גוטע און די צבועים

10:00

אויף "היטיבה ה' לטובים ולישרים בלבותם" ערקלערט דער משגיח אז די ישרים זענען גוט דורך און דורך, נישט ווי די צבועים וואס שטעלן נאר א פיין פנים. דוד המלך בעט אז די קרומע זאלן אוועקגעפירט ווערן, זיי זאלן זיך נישט מישן מיט ערליכע אידן. ב,ג

דער קאצקער און דער לץ

13:31

אזוי איז געווען ביי רבי בונים'ס חבורה פון גרויסע קעפ. דער קאצקער האט דערזען אז א נייער עילוי האט נישט געהאט קיין אמונת צדיקים און האט אפגעלאכט פונעם באר היטב וועגן גיין ד' אמות אן נטילת ידים. ער האט מיט אים גערעדט ביז יענער איז אליין אוועקגעגאנגען, און שפעטער האט ער זיך געפרייט אז ער האט געראטעוועט די חבורה. ערשט דעמאלט, זאגט דער פסוק, איז "שלום על ישראל". ו,ג

מדריגות אין נשמות און אין תורה

18:14

דער משגיח ערקלערט אז פשט, רמז, דרוש און סוד זענען כנגד נפש, רוח, נשמה און חיה. ממילא, ווען א ספר איז מחמיר און די פוסקים נישט, זענען ביידע גערעכט, יעדער לויט זיין מדריגה, און יעדער איינער דארף האלטן די תורה לויט זיינע.

19:57

דער שולחן ערוך איז דער מינימום. ירושלים איז חרוב געווארן ווייל מ'האט דארט געמשפט נאר על פי דין, ווייל ירושלים שטייט העכער. א פלעק פארדארבט זייד אבער נישט א זאק קארטאפל; אזוי רעדט די גמרא אז א מתגאה איז ווי גילוי עריות פון א העכערן מענטש. ח,י

ביי א העכערן מענטש איז לפנים משורת הדין א דין

23:18

דער פסוק אין שמות כ' רעכנט ארויפגיין אויף מעלות צום מזבח ווי גילוי ערוה; ביי אן עובד ה' איז גאוה אזוי. די זעלבע זאך האט רב געזאגט רבה בר בר חנה, וועמענס פועלים האבן צעבראכן א פעסל וויין: גיי "בדרך טובים" און באצאל זיי, ווייל ביי דיר איז דאס דער דין. כ,ל,מ

26:21

אזוי טייטשט דער משגיח "אשר תשים לפניהם" אין שמות כ"א. זעקס שעה צווישן פליישיגס און מילכיגס, ווי דער שולחן ערוך זאגט, איז שוין א חומרא, און די גמרא אין חולין דערציילט פון איינעם וואס האט דעם זעלבן טאג נישט געגעסן מילכיגס. נ,ס,ע

דעם בעלזער רב'ס וויינטרויבן

28:17

א בעל הבית אין בארא פארק האט דערציילט דעם משגיח אז ר' אהרן בעלזער איז אמאל ביי אים איינגעשטאנען ווינטער. מיט גרויס מי האט ער באקומען וויינטרויבן און געשטעלט א גרויסן טעלער, אבער דער בעלזער רב האט נישט געגעסן, ווייל דער טעלער איז נישט געטובלט. דעמאלט האט דער בעל הבית זיך דערמאנט אז ס'איז א קריסטאל מתנה וואס ער האט קיינמאל נישט געטובלט.

31:41

דערפון לערנט דער משגיח אז מ'טאר נישט לאכן און נישט קריטיקירן די חומרות פון גרעסערע אידן: אדער זענען זיי העכער, אדער האט זייער רבי עס געהאלטן. די גמרא אין סוכה ברענגט אז רב כהנא'ס תלמידים האבן גענוצט הדסים וואס זענען נישט משולש, נאכגייענדיג אפילו זיין קולא, צוליב התקשרות צום רבי'ן. פ

"היינו כחולמים"

34:07

אויף "בשוב ה' את שיבת ציון היינו כחולמים" ברענגט דער משגיח עטליכע פשטים. אן ארעסטאנט אויף ברויט מיט וואסער חלומט פון געפילטע פיש, אבער ווען ער עסט עס באמת איז דער תענוג פיל גרעסער; אזוי וועט די גאולה זיין מער ווי אלעס וואס מ'האט זיך פארגעשטעלט. דער ישמח משה טייטשט ענליך, אז מ'וועט זען מער ווי די נביאים האבן באשריבן. צ,ק

37:52

אן אנדער פשט: אין א חלום זעט מען א פאלאץ פון גאלד און מלאכים, וואס די בלאסע עולם הזה קען נישט טראגן; דעמאלט וועט מען אזוי זען ירושלים, דעם בית המקדש און משיח. אדער: די שמחה וועט זיין אזוי גרויס אז דער גלות וועט אויסזען ווי א חלום.

40:10

צום סוף ברענגט ער א פשט פון רבי שמשון רפאל הירש: אין גלות ווייסן אידן נישט וואס זיי טוען אויף. דורך זייער תורה האבן די גוים זיך אויסגעלערנט א ביסל יושר און מענטשליכקייט; ווען משיח קומט וועלן די תיקונים אנטדעקט ווערן, מיט א שכר וואס מ'האט קיינמאל נישט געחלומט.

מראי מקומות

תורה

  1. כ לכאורה Shemos 20:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:18
  2. נ לכאורה Shemos 21:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:21

נביאים

  1. ש Haftaros of the seven weeks of consolation (מקום נישט באשטימט) 36:47 מפתח

כתובים

  1. א Tehillim 125:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:33
  2. ב Tehillim 125:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:00
  3. ג Tehillim 125:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:00, 13:31
  4. ט לכאורה Esther 4:2 21:45 מפתח
  5. מ לכאורה Mishlei 2:20 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:18
  6. צ Tehillim 126:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:07
  7. ר לכאורה Tehillim 48:9 36:15 מפתח

תלמוד בבלי

  1. ח לכאורה Bava Metzia 30b מפתח אינעם אויסשרייב: 19:57
  2. י לכאורה Sotah 4b מפתח אינעם אויסשרייב: 19:57
  3. ל לכאורה Bava Metzia 83a מפתח אינעם אויסשרייב: 23:18
  4. ע לכאורה Chullin 105a מפתח אינעם אויסשרייב: 26:21
  5. פ לכאורה Sukkah 32b מפתח אינעם אויסשרייב: 31:41

זוהר און קבלה

  1. ז Zohar (מקום נישט באשטימט) 13:59 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. ו Ba'er Heitev (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:31
  2. ס לכאורה Shulchan Aruch Yoreh De'ah 89:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:21
  3. ק Yismach Moshe (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:07

תפילה און פיוט

  1. ד Yom Kippur piyut of the Ten Martyrs (Eileh Ezkerah) (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:07

אנדערע

  1. ה Knesses Yisrael (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:49

עיקרי הדברים

  1. 1:29 די הערשאפט פון די רשעים איבער די צדיקים איז נאר צייטווייליג, דערפאר שטרעקן די צדיקים נישט אויס די האנט צו קעמפן, נאר זיי נעמען אן די גזירה און פארלאזן זיך אויפן רבונו של עולם.
  2. 4:16 גרויסע צדיקים וואס האבן געהאט דעם כח איבערצודרייען מלכות'ן האבן געפרעגט אין הימל, מ'האט זיי געענטפערט אז ס'איז א גזירה, און זיי האבן עס מקבל געווען.
  3. 11:08 דוד המלך בעט דעם רבונו של עולם ער זאל גוטס טאן מיט די וואס זענען ערליך דורך און דורך, און די קרומע צבועים זאל ער אוועקפירן, אז זיי זאלן זיך נישט מישן מיט ערליכע אידן.
  4. 17:38 סיי נשמות און סיי די תורה האבן מדריגות; דער שולחן ערוך איז דער מינימום, און יעדער איינער דארף האלטן די תורה לויט זיין מדריגה.
  5. 25:44 וואס ביי א פשוט'ן מענטש איז לפנים משורת הדין, איז ביי א מענטש אויף א העכערע מדריגה דער דין אליין.
  6. 31:41 מ'טאר נישט לאכן און נישט קריטיקירן די חומרות פון העכערע אידן אדער פון א רבי'ס תלמידים, ווייל זיי קומען פון א העכערע מדריגה אדער פון התקשרות צום רבי'ן.
  7. 35:47 "היינו כחולמים" מיינט אז די גאולה וועט זיין גרעסער פון יעדן חלום, און אז איר שמחה וועט מאכן דעם גאנצן גלות ווי א חלום.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 6:06 פארוואס האבן די עשרה הרוגי מלכות, גרויסע תנאים וואס האבן געקענט חרוב מאכן רוים, זיך געלאזט הרג'ענען?

    תירוץ: 6:47 זיי האבן געפרעגט אין הימל און מ'האט זיי געזאגט אז אזוי איז די גזירה, האבן זיי עס מקבל געווען.

  2. קשיא: 18:00 ווען דער זוהר אדער אנדערע ספרים זענען מחמיר און די פוסקים נישט, ווער איז גערעכט?

    תירוץ: 18:20 אלע זענען גערעכט, יעדער לויט דער מדריגה פון דער נשמה.

  3. קשיא: 25:19 רבה בר בר חנה פרעגט רב: איז דאס טאקע דער דין?

    תירוץ: 25:44 פאר א פשוט'ן מענטש נישט, אבער פון איינעם אויף זיין מדריגה פאדערט מען מער, און ביי אים איז עס דער דין.

  4. קשיא: 31:53 ווען א גרעסערער איד האלט א חומרא, וואו שטייט אזא חומרא?

    תירוץ: 31:59 ס'שטייט טאקע נישט, אבער יענער איז העכער, אדער זיין רבי האט עס געהאלטן און ער גייט נאך פון התקשרות.

מעשיות

  1. 3:28 די צדיקים פון גירוש ספרד

    בשעת גירוש ספרד, און די רדיפות אויף די וואס זענען געבליבן, זענען געווען גרויסע צדיקים וואס האבן געוואוסט אז זיי קענען איבערדרייען שפאניע. זיי האבן געפרעגט אין הימל, און מ'האט זיי געענטפערט אז ס'איז א גזירה צוליב חשבונות פון פריערדיגע גלגולים. זיי האבן מקבל געווען די גזירה און די יסורים.

  2. 5:13 די עשרה הרוגי מלכות נעמען אן די גזירה

    דער רוימישער קיסר האט גוזר געווען אויף די צען גרויסע תנאים. רבי ישמעאל כהן גדול איז ארויפגעגאנגען אין הימל צו פרעגן, און מ'האט אים געענטפערט אז די צדיקים זאלן עס מקבל זיין, ווייל אזוי איז די גזירה. הגם זיי האבן געקענט חרוב מאכן רוים, האבן זיי עס מקבל געווען און זיך געלאזט הרג'ענען.

    אין דער מעשה: רבי ישמעאל בן אלישע, רבי עקיבא, רבי יהודה בן בבא, רבי חנינא בן תרדיון

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  3. 7:53 דער רוזשינער גייט אריבער די גרעניץ

    דער צאר האט געוואלט פארשפארן דעם רוזשינער, און ער איז אנטלאפן, און מ'האט אים נאכגעיאגט ביז ער איז אריבער די גרעניץ. דארט האט ער זיך אומגעדרייט און געזאגט א משל פון א גזלן וואס האט אמאל אויפגענומען א מענטש און אים געגעבן עסן; שפעטער האט יענער געקענט הרג'ענען דעם גזלן, אבער צוליב דער טובה האט ער נישט. דער רוזשינער האט געהאט א כח קעגן דעם צאר און רוסלאנד, נאר רוסלאנד האט אמאל אריינגעלאזט אידן וואס זענען אנטלאפן פון רדיפות, האט ער עס געלאזט.

    אין דער מעשה: דער רוזשינער

  4. 12:47 דער קאצקער פירט ארויס א לץ

    רבי בונים'ס חבורה איז געווען פון גרויסע קעפ, און ס'איז אנגעקומען א גרויסער עילוי. דער קאצקער האט דערזען אז ער איז נישט תוכו כברו: ער האט געהאט א שטיק ליצנות, אים האט געפעלט אמונת צדיקים, און ער האט אפגעלאכט פונעם באר היטב וועגן גיין אן נטילת ידים. דער קאצקער האט זיך דערנענטערט צו אים און מיט אים גערעדט ביז ער האט זיך אליין מיישב געווען אוועקצוגיין. צום סוף האט זיך ארויסגעוויזן אז ער איז געווען פוילער, און דער קאצקער האט זיך אלעמאל געפרייט אז ער האט געראטעוועט די חבורה.

    אין דער מעשה: דער קאצקער רבי, דער רבי ר' בונם

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  5. 23:56 רבה בר בר חנה מיט די טרעגער

    רבה בר בר חנה האט געדונגען פועלים צו טראגן א פעסל וויין, און זיי האבן עס צעבראכן און דער וויין האט זיך אויסגעגאסן. די זאך איז געקומען פאר רב, וואס האט געפסק'נט לטובת די פועלים און אים געזאגט צו גיין "בדרך טובים", און אויך אז מ'זאל זיי באצאלן פאר זייער טאג ארבעט. ווען רבה בר בר חנה האט געפרעגט צי דאס איז דער דין, האט רב געענטפערט יא: פאר א פשוט'ן מענטש נישט, אבער פאר איינעם אויף זיין מדריגה יא.

    אין דער מעשה: רבה בר בר חנה, רב

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  6. 28:17 דער בעלזער רב און דער טעלער וויינטרויבן

    א בעל הבית אין בארא פארק האט דערציילט דעם משגיח אז ר' אהרן בעלזער איז אמאל איינגעשטאנען ביי אים ווינטער, ווען וויינטרויבן זענען אין ניו יארק שווער געווען צו באקומען. דער בעל הבית האט זיך שטארק משתדל געווען, באקומען וויינטרויבן און אוועקגעשטעלט א גרויסן טעלער אויפן טיש, אבער דער בעלזער רב האט נישט געגעסן. מ'האט געפרעגט פארוואס, האט ער געענטפערט אז דער טעלער איז נישט געטובלט; דעמאלט האט דער בעל הבית זיך דערמאנט אז ס'איז א קריסטאל מתנה וואס ער האט קיינמאל נישט געטובלט, ווייל ער האט נישט גערעכנט עס צו נוצן.

    אין דער מעשה: רבי אהרן בעלזער

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 2:14 דער משגיח לערנט די צווייטע העלפט פונעם פסוק אלס תוצאה פון דער ערשטער: ווייל דער שבט הרשע קען נישט בלייבן אויף די צדיקים, דארפן די צדיקים נישט אויסשטרעקן זייער האנט צו קעמפן.
  2. 8:16 דער רוזשינער האט צוריקגעהאלטן זיין כח קעגן רוסלאנד פון הכרת הטוב, ווייל רוסלאנד האט אמאל אריינגעלאזט אידן וואס זענען אנטלאפן פון רדיפות, ווי א מענטש וואס שפארט דעם גזלן וואס האט אים אמאל אויפגענומען.
  3. 18:09 די פיר מדריגות אין תורה, פשט רמז דרוש סוד, זענען כנגד די פיר מדריגות פון דער נשמה, ממילא קען א חומרא אין א ספר און א קולא ביי א פוסק ביידע זיין גערעכט.
  4. 21:02 א פלעק אויף א זאק קארטאפל איז גארנישט, און דער זעלבער פלעק אויף זייד פאדערט צוריקצאלן; אזוי פארפלעקט די זעלבע זאך נישט א פשוט'ע נשמה, אבער יא אן עדלערע.
  5. 26:14 דער משגיח טייטשט "אשר תשים לפניהם" אויף "לפנים": לפנים משורת הדין איז אליין א משפט, א דין, פאר דעם וואס שטייט אויף יענער מדריגה.
  6. 32:40 רב כהנא'ס תלמידים זענען נאכגעגאנגען אפילו זיין קולא, און גענוצט הדסים וואס זענען נישט משולש, כדי צו ווייזן זייער התקשרות: התקשרות מיינט נאכגיין דעם רבי'ן סיי אין חומרות און סיי אין קולות.
  7. 40:39 אין גלות ווייסן אידן נישט וואס זיי טוען אויף: דורך דער תורה וואס זיי האבן געגעבן דער וועלט האבן די גוים זיך פאמעלעך אויסגעלערנט א ביסל יושר, מענטשליכקייט און גערעכטיגקייט, און ווען משיח קומט וועט מען עס אנטדעקן און באצאלן מער ווי מ'האט ווען געחלומט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 2:43 דער משגיח זאגט אז ווען דער רבונו של עולם גיט רשות די רשעים, זאל מען זיך נישט אנטקעגנשטעלן, נאר זיך פארלאזן אויפן רבונו של עולם און האפן אויף בעסערע צייטן.
  2. 19:48 דער משגיח זאגט אז יעדער איינער דארף האלטן די תורה לויט זיין מדריגה.
  3. 31:41 דער משגיח זאגט אז מ'טאר נישט לאכן, נישט קריטיקירן און נישט אפמאכן מיט די פלייצעס די חומרות פון גרעסערע אידן, אפילו ווען זיי שטייען נישט אין שולחן ערוך.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער חידושי הרי"ם, דער קאצקער רבי, דער רבי ר' בונם, דער רוזשינער, רב, רב כהנא, רבה בר בר חנה, רבי אהרן בעלזער, רבי חנינא בן תרדיון, רבי יצחק ווארקער, רבי ישמעאל בן אלישע, רבי עקיבא, רבי שמשון רפאל הירש

ערכים אמונת חכמים, התקשרות, לפנים משורת הדין, סטרא אחרא, עריות, עשרה הרוגי מלכות, פרד"ס

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט