חטוף כח החידוש מהסיטרא אחרא
קאטאלאג: זמנים ניסן נומ׳ 4 פאקעט גייד ז׳ 26 תשס"ד (2003–04) אידיש 1 שעה 26 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט פארוואס די שירה פון דער צפרדע אין פרק שירה איז "ברוך שם כבוד מלכותו", א שטילער שבח פון דעם ארט וואו טוב און רע איז אויסגעמישט, און ווי אזוי די סטרא אחרא האט צוגעכאפט דעם כח פון התחדשות וואס געהערט צו אידן אין ניסן.
דער משגיח עפנט מיט חודש ניסן, ווען די גאנצע בריאה ווערט מתחדש און זינגט, און ברענגט פון פרק שירה אז די צפרדע האט געזאגט צו דוד המלך אז איר שירה איז גרעסער פון זיינע. ער פרעגט פארוואס, און ברענגט די מחלוקת פון רבי עקיבא און רבי אלעזר בן עזריה איבער "צפרדע אחת". לויט דעם בני יששכר, אז די צפרדע איז כנגד דער מידה פון יסוד, ערקלערט ער אז די צפרדע לעבט סיי אין וואסער סיי אויף דער יבשה, און זי איז א תערובת פון טהור און טמא. דערפאר איז איר שירה "ברוך שם כבוד מלכותו", וואס מ'זאגט שטיל, ווייל עס זאגט אז דעם אויבערשטנס מלכות הערשט אפילו אין דעם ארט פון דער סטרא אחרא. טומאה הייבט זיך אן פון "צוויי", אזוי ווי מסכת אהלות און מסכת נגעים הייבן זיך אן מיט "שנים". לעתיד לבוא, זאגט דער אמרי אמת, וועט מען זאגן ברוך שם הויך, און די צפרדע איז דערצו זוכה געווען דורך מסירת נפש. דערנאך ערקלערט ער אז התחדשות געהערט צו אידן; ווען זיי נוצן עס נישט, כאפט עס צו די סטרא אחרא, אזוי ווי מ'זעט ביי די נייע מכשירים וואס נעמען צו א אידנס מנוחה. ער רופט אויף צו א פרישע עבודה און צו שטארקן די יראת שמים.
ענינים: התחדשות אין עבודת השם · קדושה און קליפה · טעכנאלאגיע און דער אינטערנעט · חודש ניסן
סדר השיעור
-
0:00 ניסן: די גאנצע בריאה זינגט
דער משגיח עפנט מיט חודש ניסן, דער חודש פון התחדשות, ווען די בריאה זינגט צום אויבערשטן, און ער באשרייבט פרק שירה, וואו יעדער נברא לויבט מיט א פסוק. ער ברענגט די צוויי שירות פון ניסן, דעם הלל אין מצרים און די שירה ביים ים, און אז די שירה לעתיד וועט זיין א "שיר חדש".
-
5:23 די שירה פון דער צפרדע און "צפרדע אחת"
דער משגיח ברענגט דעם אנהייב פון פרק שירה, וואו א צפרדע זאגט צו דוד המלך אז איר שירה איז גרעסער פון זיינע, און פרעגט ווי אזוי דאס קען זיין. דערנאך ברענגט ער די מחלוקת פון רבי עקיבא און רבי אלעזר בן עזריה איבער "צפרדע אחת", און פרעגט פארוואס רבי אלעזר בן עזריה האט אים געשיקט דווקא צו נגעים און אהלות.
-
10:33 די צפרדע און די מידה פון יסוד
דער משגיח שארפט די קשיא: ער האט אים געקענט שיקן צו דיני ממונות אדער צו קדשים. ער ברענגט דעם בני יששכר אז די מכות זענען כנגד די עשר ספירות און די צפרדע כנגד יסוד, און ערקלערט אז פרעה האט געוואלט לאזן לעבן די אידישע מיידלעך כדי צו מאכן א תערובת פון טוב און רע, וואס דער אבני נזר זאגט איז ערגער ווי דער רע אליין.
-
14:38 די צפרדע צווישן טהור און טמא
דער משגיח ברענגט אז יעדער מין אויף דער יבשה האט א מין אין ים, איינער טהור און דער אנדערער טמא, און דעם כלל פון רבי פנחס קאריצער, וואס דער בני יששכר ברענגט, אז צווישן צוויי הפכים איז דא א ממוצע. די צפרדע, וואס געפינט זיך סיי אין טייך סיי אויף דער יבשה, איז דער ממוצע, א תערובת פון טהור און טמא, און דערפאר האט זי באשטראפט די מצריים וואס האבן געוואלט אויסמישן.
-
18:49 פארוואס מ'זאגט ברוך שם שטיל
דער משגיח ברענגט די גמרא אז יעקב אבינו האט געענטפערט אויף דעם שמע ישראל פון די שבטים מיט ברוך שם, און אז מ'זאגט עס שטיל אזוי ווי די בת מלך וואס האט זיך געגלוסט א נידעריגע מאכל. ער ערקלערט אז שמע ישראל איז דער יחודא עילאה, דער אויבערשטער וואס איז גאנץ קודש, און ברוך שם זאגט אז זיין מלכות גייט אראפ אפילו צו די נידעריגסטע ערטער פון דער סטרא אחרא, וואס איז אמת אבער עס פאסט נישט צו זאגן הויך.
-
24:15 די צפרדע זינגט ברוך שם
דער משגיח ווייזט אז אין פרק שירה איז די שירה פון דער צפרדע ברוך שם. וויבאלד דער אויבערשטער וויל נישט דעם שבח פון רשעים, זאגט דער טהורער מין די שירה פאר דעם טמא'ן, אבער די צפרדע, וואס איז אליין א תערובת, זינגט שטיל, און זי איז די איינציגע וואס זאגט נישט קיין פסוק. ער ברענגט דעם מדרש אז די מזיקים אנטלויפן פון שמע און זאגן שטיל ברוך שם, און ערקלערט פארוואס מ'זאגט ברוך שם נאך א ברכה לבטלה.
-
30:48 טומאה הייבט זיך אן מיט "צוויי"
פונעם רמב"ם'ס סדר פון די מסכתות ווייזט דער משגיח אז אהלות און נגעים זענען די ערגסטע טומאה. קדושה איז אחדות און טומאה איז פירוד: דער צווייטער טאג האט געבראכט גיהנום, זוגות זענען א סכנה, און ירבעם האט געמאכט צוויי עגלים. אהלות און נגעים הייבן זיך אן מיט "שנים", און דאס איז מתרץ די מחלוקת: די צפרדע איז א תערובת פון אחד מיט שנים. ער לייגט צו דעם שורק, די נקודה פון יסוד, אין "אשרקה להם".
-
38:41 ברוך שם לעתיד לבוא
דער משגיח ברענגט דעם אמרי אמת אז לעתיד לבוא וועט ברוך שם זיין א פסוק און מ'וועט עס זאגן הויך, און ערקלערט אז ווען קיין טומאה וועט מער נישט זיין, אזוי ווי דער מדרש זאגט אז דער חזיר וועט ווערן טהור, וועט מער נישט זיין קיין גנאי צו זאגן אז זיין מלכות איז אומעטום. דער מדרש לערנט "צפרדע" ווי "צפור דעה", צוגעבונדן צו "מלאה הארץ דעה", און דעמאלט וועט די שירה פון דער צפרדע שיינען.
-
43:18 די מסירת נפש פון דער צפרדע
דער משגיח ערקלערט אז די צפרדעים האבן זיך מוסר נפש געווען פארן אויבערשטן און זענען אריינגעשפרונגען אין די אויוונס, און אז דער וועג פון יסוד איז מסירת נפש, אזוי ווי יוסף הצדיק האט דערגרייכט זיין מדריגה דורך זיין נסיון. ער ברענגט פונעם אמרי אמת און פונעם בעלזער רב אז פאר משיח קען מען צו גארנישט אנקומען אן מסירת נפש, ערקלערט אז דאס מיינט מבטל זיין דעם רצון, און שליסט אז די שירה פון דער צפרדע וועט זיין די שענסטע צוליב איר מסירת נפש.
-
49:55 התחדשות געהערט צו אידן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די עבודה פון ניסן, "החודש הזה לכם", איז צו דינען דעם אויבערשטן יעדן טאג ווי צום ערשטן מאל. ער ברענגט דעם חידושי הרי"ם אז התחדשות געהערט צו אידן, און ווען זיי פארלאזן עס כאפט עס צו די סטרא אחרא, ווי "ויקם מלך חדש על מצרים", און דעם אבני נזר אז די אומות האבן שמחות ווייל אידן האבן נישט געהאלטן שבת ווי א יום מנוחה.
-
56:57 רבי אלעזר בן ערך מעשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט פון רבי אלעזר בן ערך, דער גרעסטער תלמיד פון רבי יוחנן בן זכאי און א נשמה מיט א בחינה פון משיח, וואס איז געגאנגען צו די עשרת השבטים זיי מחזיר זיין, איז נמשך געווארן נאך זיי און פארגעסן זיין לערנען, און האט געליינט "החודש הזה לכם" ווי "החרש היה לבם". ער ערקלערט אז ער האט זיך אנגעכאפט אין דעם פסוק פון זיין שורש, די ערשטע מצוה וואס איז שייך צו משיח, און האט זיך באקלאגט אז זייער הארץ האט נישט געהערט דעם רוף פון התחדשות.
-
1:05:36 די נייע ערפינדונגען פון דער סטרא אחרא שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח טייטשט "ויקם מלך חדש אשר לא ידע את יוסף" אויף אונזער צייט, ווען די התחדשות פון יוסף איז איבערגעגאנגען צו דער סטרא אחרא דורך נייע מכשירים ווי דער אינטערנעט און דער טעלעוויזיע. ער באשרייבט ווי די וועלט האט געלעבט אומגעביטן הונדערטער יארן ביז פלוצלינג איז אראפגעקומען א כח פון התחדשות, וואס האט זיך קודם באוויזן ביי גרויסע גאונים און ביים בעל שם טוב, אבער אידן האבן עס נישט אנגעכאפט און די אומות האבן עס צוגעכאפט.
-
1:11:14 ווי די נייע מכשירים נעמען צו די מנוחה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח באשרייבט ווי דער טעלעפאן, דערנאך דער סעלפאון, און דער עראפלאן האבן צוגענומען א אידנס מנוחה און זיין צייט צו לערנען, אזוי אז די סטרא אחרא נוצט די התחדשות וואס איז געמיינט פאר חידושים אין תורה. ער זאגט אז אידן דארפן ווערן מתחדש און נישט פארשלאפן זיין, און ווייזט אויף דער הפטרה פון די עצמות היבשות וואס מ'ליינט פסח.
-
1:15:45 צוויי סארטן נסיונות
דער משגיח מאכט א חילוק צווישן דעם נסיון זיך מרחיק זיין פונעם רע, אזוי ווי מ'זאגט צום נזיר ער זאל ארומגיין דעם וויינגארטן, און דעם גרעסערן נסיון ווען מ'איז איינגעשפארט אינעווייניג, אזוי ווי יוסף. ער דערציילט א מעשה פונעם חזון איש פון א איד וועמענס געווענליכע יראת שמים האט נישט געקלעקט ווען א חשוב'ער גאסט האט געדארפט קומען פרייטאג צונאכטס, און שליסט אז אין אונזער דור דארף מען פארשטארקן די יראת שמים.
-
1:22:03 התחדשות אין לערנען און דאווענען שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רופט אויף צו נייע "ערפינדונגען" אין דער מלחמה קעגן דעם יצר הרע: לערנען מיט חיות, דאווענען מיט געפיל, און זוכן א גוטן מנין. ער דערמאנט דעם צווייטן טאג פסח און די הפטרה פון די עצמות היבשות, און שליסט מיט א תפילה אז מ'זאל זוכה זיין צו זינגען די נייע שירה מיט משיח און זאגן ברוך שם הויך.
דער שיעור, אויסגעשריבן
ניסן: די גאנצע בריאה זינגט
דער משגיח עפנט מיט חודש ניסן, דער חודש פון התחדשות, ווען די גאנצע בריאה ווערט מתחדש און זינגט צום רבונו של עולם, אזוי ווי שלמה המלך באשרייבט דעם אביב אין שיר השירים. ער ברענגט דעם קאפיטל תהלים קמ"ח, וואו א איד וואס שטייט אויף דער ערד באפעלט די הימלען און אלע באשעפענישן צו לויבן דעם אויבערשטן, און פרק שירה, וואו יעדער נברא האט זיין פסוק. אין ניסן האבן אידן געזונגען צוויי מאל: דעם הלל אין דער נאכט פון יציאת מצרים און די שירה ביים ים. די שירה לעתיד, זאגט דער מדרש, וועט זיין א "שיר חדש". א,ב,ג,ד,ה
די שירה פון דער צפרדע און "צפרדע אחת"
דער משגיח ברענגט דעם אנהייב פון פרק שירה: ווען דוד המלך האט מסיים געווען תהלים, האט א צפרדע אים געזאגט אז איר שירה איז גרעסער פון זיינע. ער פרעגט ווי אזוי א צפרדע, וועמענס קול איז אפילו נישט אנגענעם, זינגט שענער פון דוד המלך. ג
דערנאך ברענגט ער רש"י און די גמרא איבער "צפרדע אחת". רבי עקיבא זאגט אז איין צפרדע האט זיך געמערט און אנגעפילט מצרים; רבי אלעזר בן עזריה זאגט אים ער זאל איבערלאזן אגדה און גיין צו נגעים און אהלות, און ערקלערט אז איין צפרדע האט געפייפט און אלע זענען געקומען. פארוואס, פרעגט דער משגיח, דווקא די צוויי מסכתות? ו,ז
די צפרדע און די מידה פון יסוד
דער משגיח מערקט אן אז די גמרא אין סוף ברכות לויבט דיני ממונות פאר חכמה, און קדשים ווערט אנגערופן חכמה, אלזא וואלט יעדעס פון זיי בעסער געפאסט. ער ברענגט דעם בני יששכר אז די מכות זענען כנגד די עשר ספירות, און די צפרדע כנגד יסוד. פרעה, זאגט דער מדרש, האט געלאזט לעבן די מיידלעך כדי די מצריים זאלן זיך מיט זיי מתחתן זיין; ער האט געזוכט א תערובת פון טוב און רע, וואס דער אבני נזר זאגט איז ערגער ווי דער רע אליין. ח,ט,י,כ,ל
צווישן טהור און טמא
דער משגיח ברענגט אז יעדער מין אויף דער יבשה האט א מין אין ים, איינער טהור און דער אנדערער טמא, און דעם כלל פון רבי פנחס קאריצער, וואס דער בני יששכר ברענגט, אז צווישן צוויי הפכים איז דא א ממוצע. די צפרדע, וואס איז ארויפגעקומען פונעם טייך אויף דער יבשה, איז דער ממוצע, א תערובת פון טהור און טמא. דערפאר האט דווקא זי באשטראפט די מצריים וואס האבן געזוכט אזא תערובת. מ,נ,ס
פארוואס מ'זאגט ברוך שם שטיל
די צפרדע זינגט ברוך שם
צוריק צו פרק שירה, ווייזט דער משגיח אז די שירה פון דער צפרדע איז ברוך שם. דער אויבערשטער וויל נישט דעם שבח פון רשעים, אזוי ווי די גמרא ווייזט ביי גחזי, דערפאר זאגט דער טהורער מין די שירה פארן טמא'ן. די צפרדע, וואס איז אליין א תערובת, האט נישט אזא שליח ציבור, דערפאר זינגט זי שטיל, און זי איז די איינציגע וואס זאגט נישט קיין פסוק. ג,צ
טומאה הייבט זיך אן מיט "צוויי"
פונעם רמב"ם'ס סדר פון די מסכתות ווייזט דער משגיח אז אהלות און נגעים זענען די ערגסטע טומאה. קדושה איז אחדות און טומאה איז פירוד: גיהנום איז באשאפן געווארן אום צווייטן טאג, ווי רבינו בחיי ערקלערט; זוגות זענען א סכנה, ווי די גמרא אין פסחים רעדט; די טיפסטע ענינים טאר מען נישט לערנען מיט צוויי; און ירבעם האט געמאכט צוויי עגלים. ר,ש,ת,אא
אהלות און נגעים הייבן זיך ביידע אן מיט "שנים". לויט רבי עקיבא'ס "צפרדע אחת" וואלט די צפרדע געקומען פון אחדות, כאטש זי איז א תערובת; א ריינע טומאה וואלט זיך אנגעהויבן מיט צוויי. אלזא זענען ביידע אמת: איין צפרדע האט צוגערופן די אנדערע, א תערובת פון אחד מיט שנים. אין חסידישע ספרים איז דער שורק די נקודה פון יסוד, און דאס איז דער רמז אין "שרקה להם". אב,אג
ברוך שם לעתיד לבוא
דער משגיח ברענגט דעם אמרי אמת אז לעתיד לבוא וועט ברוך שם זיין א פסוק און מ'וועט עס זאגן הויך. היינט איז א גנאי צו זאגן אז דעם אויבערשטנס מלכות איז אפילו דארט וואו מ'טאר נישט דערמאנען זיין נאמען, אבער דעמאלט וועט קיין טומאה נישט בלייבן; דער מדרש זאגט אז אפילו דער חזיר וועט ווערן טהור. דער מדרש טייטשט "צפרדע" ווי "צפור דעה", צוגעבונדן צו "מלאה הארץ דעה", און דעמאלט וועט די שירה פון דער צפרדע אויפגעהויבן ווערן. אד,אה,או,אז
די מסירת נפש פון דער צפרדע
די צפרדעים, ערקלערט דער משגיח, האבן זיך מוסר נפש געווען פארן אויבערשטן און זענען אריינגעשפרונגען אין די אויוונס, און דערפאר זענען זיי זוכה געווען צו א מכה כנגד יסוד, ווייל דער וועג פון יסוד איז מסירת נפש. יוסף, דער הויפט פון די צדיקים, איז אזוי זוכה געווען צום נאמען צדיק: ער איז געפרואווט געווארן יום יום און אריינגעווארפן געווארן אין תפיסה. אח
התחדשות געהערט צו אידן
אין ניסן, ערקלערט דער משגיח, ווערט די טבע מתחדש, און דער עיקר חידוש איז "החודש הזה לכם". א איד טוט יעדן טאג די זעלבע עבודה; די עבודה פון ניסן איז עס צו טון ווי צום ערשטן מאל, ווי דער ערשטער טאג פון פרילינג. אי,אכ
דער חידושי הרי"ם לערנט "ויקם מלך חדש על מצרים" מיט "עתה יאכלם חדש את חלקיהם": התחדשות געהערט צו אידן, און ווען זיי פארלאזן עס כאפט עס צו די סטרא אחרא, דערפאר האבן די אומות א פרישקייט. דער אבני נזר ברענגט אז די מלאכים האבן געפרעגט פארוואס די אומות האבן ימים טובים; ווייל אידן האבן נישט געהאלטן שבת, דעם יום מנוחה, האבן די אומות עס צוגעכאפט. אל,אמ,אנ,אס
רבי אלעזר בן ערך
די גמרא אין שבת דערציילט אז רבי אלעזר בן ערך איז געגאנגען צו אן ארט פון תענוגים און באדן, איז נמשך געווארן און האט פארגעסן זיין לערנען; ווען ער האט געדארפט ליינען "החודש הזה לכם" האט ער געליינט "החרש היה לבם", ביז די חכמים האבן מתפלל געווען פאר אים. דער משגיח זאגט אז דאס קען מען נישט פארשטיין כפשוטו. אע
ער איז געווען דער גרעסטער תלמיד פון רבי יוחנן בן זכאי, א נשמה כוללת פונעם גאנצן דור, מיט א בחינה פון משיח, וואס איז שייך צום לב. ער איז געגאנגען צו די עשרת השבטים זיי מחזיר צו זיין און ממשיך זיין די גאולה, אבער א צדיק וואס קען נישט ארויפציען דעם המון עם ווערט אראפגעצויגן, ווי עס שטייט אין תולדות יעקב יוסף. אפ,אצ,אק,אר,אש
די נייע ערפינדונגען פון דער סטרא אחרא
דער משגיח טייטשט "ויקם מלך חדש אשר לא ידע את יוסף" אויף אונזער צייט: די התחדשות פון יוסף איז איבערגעגאנגען צו דער סטרא אחרא דורך נייע מכשירים ווי דער אינטערנעט און דער טעלעוויזיע, אן אויפהער פון נייע ערפינדונגען. הונדערטער יארן האט די וועלט געלעבט אן ענדערונג; פלוצלינג איז אראפגעקומען א כח פון התחדשות, געשיקט צו אידן, און עס האט זיך באוויזן ביי גאונים ווי דער נודע ביהודה, דער פני יהושע און דער חתם סופר, און ביים בעל שם טוב. אבער אידן האבן עס נישט אנגעכאפט, האבן עס די אומות צוגעכאפט. אמ
ווי די מכשירים נעמען צו די מנוחה
דער טעלעפאן, און דערנאך דער סעלפאון, זאגט דער משגיח, האבן צוגענומען א אידנס מנוחה אפילו אין שול און ביי קריאת שמע; דער עראפלאן האט צוגענומען די צייט וואס ער האט אמאל געלערנט. די התחדשות וואס איז געמיינט פאר חידושים אין תורה איז צוגעכאפט געווארן. אידן דארפן ווערן מתחדש, ווי "חדש ימינו כקדם", און נישט דאווענען אן פרישקייט; די הפטרה פון די עצמות היבשות וואס מ'ליינט פסח רעדט פון אט די תחיה. בא,בב
צוויי סארטן נסיונות
דער משגיח מאכט א חילוק צווישן צוויי נסיונות: זיך מרחיק זיין פונעם רע, אזוי ווי מ'זאגט צום נזיר ער זאל ארומגיין דעם וויינגארטן, און דער גרעסערער נסיון ווען מ'איז איינגעשפארט אינעווייניג, אזוי ווי יוסף יום יום. בג
דער חזון איש האט דערציילט פון א איד וואס האט געהאלטן שבת און געווארט אויף א חשוב'ן גאסט פרייטאג צונאכטס; ווען א קינד האט אויסגעלאשן דאס ליכט, האט ער עס צוריק אנגעצונדן. זיין טראדיציאנעלע יראת שמים האט נישט געקלעקט פאר דעם נסיון. היינט, זאגט דער משגיח, זענען מיר איינגעשפארט ווי יוסף, און דער תפקיד פון אונזער צייט איז צו פארשטארקן די יראת שמים.
התחדשות אין לערנען און דאווענען
די געווענליכע יראת שמים איז נישט גענוג, זאגט דער משגיח; מ'דארף אויסטראכטן נייע עצות קעגן דעם יצר הרע, ווי שלמה המלך זאגט, לערנען מיט חיות, דאווענען מיט געפיל, און זוכן א גוטן מנין. ער דערמאנט דעם צווייטן טאג פסח און די הפטרה פון די עצמות היבשות, און בעט אז מ'זאל זוכה זיין צו זינגען די נייע שירה מיט משיח און זאגן ברוך שם הויך, ווען דער אויבערשטער וועט זיין מלך על כל הארץ. בד,בב,בה
מראי מקומות
תורה
- ד Shemos 15:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:33
- ס Shemos 8:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:50
- אח Bereishis 39:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:23
- אי Shemos 12:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:58, 1:03:21
- אכ Shemos 13:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:58
- אמ Shemos 1:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 51:59, 1:06:22
נביאים
כתובים
משנה
תלמוד בבלי
- ז Sanhedrin 67b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:02
- ח לכאורה Berachos, end מפתח אינעם אויסשרייב: 10:33
- ט לכאורה Shabbos 31a מפתח אינעם אויסשרייב: 10:33
- מ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:50
- ע Pesachim 56a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:05
- צ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 24:32
- ת לכאורה Pesachim 109b-110a מפתח אינעם אויסשרייב: 31:18
- אע Shabbos 147b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 57:00
- אק לכאורה Sanhedrin 99a מפתח אינעם אויסשרייב: 58:26
- את לכאורה Pesachim 5a מפתח אינעם אויסשרייב: 1:03:21
- בג Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:15:54
מדרש
זוהר און קבלה
ראשונים
- ו Rashi on Shemos 8:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:02
- ר לכאורה Rambam, Introduction to the Mishnah, order of Seder Taharos מפתח אינעם אויסשרייב: 31:18
- ש Rabbeinu Bachya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:18
- אט Rashi on Bereishis 23:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:19
- אצ Rambam (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 58:26
אחרונים און חסידות
- י לכאורה Bnei Yissaschar, Maamarei Chodesh Nissan מפתח אינעם אויסשרייב: 10:33
- ל Avnei Nezer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:33
- נ Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:50
- פ Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 21:21
- אד Imrei Emes (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 39:29
- אל Chiddushei HaRim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 51:59
- אס Avnei Nezer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 51:59
- אש Toldos Yaakov Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 58:26
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 17:01 די צפרדע, וואס לעבט סיי אין ים סיי אויף דער יבשה, איז דער ממוצע צווישן טהור און טמא, א תערובת פון טוב און רע.
- 24:32 די שירה פון דער צפרדע אין פרק שירה איז "ברוך שם כבוד מלכותו", א שבח וואס קומט פון דעם ארט פון דער סטרא אחרא, און דערפאר זאגט מען עס שטיל.
- 31:57 קדושה איז אחדות און טומאה איז פירוד, דערפאר הייבן זיך אן מסכת אהלות און נגעים, די ערגסטע טומאות, מיטן ווארט "שנים".
- 39:29 לעתיד לבוא וועט מען זאגן ברוך שם הויך, און די שירה פון דער צפרדע, וואס זי האט פארדינט מיט איר מסירת נפש, וועט זיין די העכסטע פון אלע.
- 52:17 התחדשות געהערט צו אידן; ווען זיי נוצן עס נישט, כאפט עס צו די סטרא אחרא, אזוי ווי מ'זעט ביי די אלע נייע ערפינדונגען.
- 1:21:19 דעם היינטיגן נסיון קען מען נישט אנטלויפן, דערפאר איז נישט גענוג די געווענליכע טראדיציאנעלע יראת שמים; מ'דארף זי פארשטארקן און דינען דעם אויבערשטן מיט פרישקייט.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 7:26 ווי אזוי קען די צפרדע זאגן אז איר שירה איז גרעסער פון דוד המלך'ס, ווען איר קול איז אפילו נישט אנגענעם?
תירוץ: 49:15 איר שירה איז ברוך שם, וואס מ'זאגט היינט שטיל, אבער לעתיד לבוא וועט מען עס זינגען הויך און עס וועט זיין די שענסטע פון אלע, פארדינט דורך דער צפרדע'ס מסירת נפש.
-
קשיא: 10:22 פארוואס האט רבי אלעזר בן עזריה געשיקט רבי עקיבא דווקא צו נגעים און אהלות?
תירוץ: 35:27 ביידע מסכתות הייבן זיך אן מיט "שנים", וואס ווייזט אז טומאה הייבט זיך אן פון צוויי; די צפרדע קען נישט קומען פון א ריינעם "אחד", ווייל זי איז א תערובת פון אחד מיט שנים.
-
קשיא: 19:31 פארוואס זאגט מען ברוך שם כבוד מלכותו שטיל?
תירוץ: 23:04 עס זאגט אז דעם אויבערשטנס מלכות דערגרייכט אפילו די ערטער פון דער סטרא אחרא; דאס איז אמת אבער עס פאסט נישט צו זאגן הויך, אזוי ווי די בת מלך'ס גלוסטעניש צו א נידעריגע מאכל.
-
קשיא: 24:56 אויב דער אויבערשטער וויל נישט דעם שבח פון רשעים, ווי אזוי קען א נברא וואס איז א תערובת פון טהור און טמא זינגען?
תירוץ: 27:09 איר שירה איז ברוך שם, א שבח פון דעם ארט פון דער סטרא אחרא, דערפאר מוז זי עס זינגען שטיל, אז איר קול זאל נישט געהערט ווערן צווישן דעם גרויסן כאר.
-
קשיא: 29:59 פארוואס זאגט מען ברוך שם נאך א ברכה לבטלה?
תירוץ: 30:15 א ברכה לבטלה באשאפט א מזיק, דערפאר זינגט מען די שירה פון די מזיקים, ברוך שם, אז עפעס א שבח פארן אויבערשטן זאל דערפון ארויסקומען.
-
קשיא: 52:44 פון וואנעט נעמען די אומות זייער פרישקייט און זייערע שמחות?
תירוץ: 53:09 התחדשות און מנוחה געהערן צו אידן; ווען אידן פארלאזן זיי, כאפט זיי צו די סטרא אחרא.
מעשיות
-
6:14 דוד המלך און די צפרדע
ווען דוד המלך האט מסיים געווען דעם ספר תהלים האט ער זיך געפילט אין א געהויבענער שטימונג און געזאגט אז קיין נברא זינגט נישט אזוי ווי ער. איז געקומען א צפרדע און האט אים געזאגט אז איר שירה איז גרעסער פון זיינע. זי האט צוגעלייגט אז ביים ברעג ים איז דא א באשעפעניש וואס עסט זי ווען ער איז הונגעריג, און זי שטעלט זיך צו אז ער זאל זי עסן.
אין דער מעשה: דוד המלך
-
57:00 רבי אלעזר בן ערך און די עשרת השבטים
רבי אלעזר בן ערך איז געגאנגען צו אן ארט פון די עשרת השבטים, וואס איז געווען באקאנט מיט תענוגים, פירות און באדן, כדי זיי מחזיר צו זיין. ער איז נמשך געווארן נאך זיי און פארגעסן זיין לערנען, און ווען ער האט געדארפט ליינען "החודש הזה לכם" האט ער געליינט "החרש היה לבם". די חכמים האבן מתפלל געווען פאר אים און זיין לערנען איז צוריקגעקומען. דער משגיח ערקלערט אז ער האט זיך אנגעכאפט אין דעם פסוק פון זיין שורש און זיך באקלאגט אז זייער הארץ האט נישט צוגעהערט.
אין דער מעשה: רבי אלעזר בן ערך
-
1:18:33 דעם חזון איש'ס מעשה מיטן ליכט שבת
דער חזון איש האט דערציילט פון א שיינעם איד אין ארץ ישראל וואס פלעגט קומען אין בית המדרש, קויפן עליות און האט געהאלטן שבת. א חשוב'ער באאמטער האט מסכים געווען אים צו באזוכן פרייטאג צונאכטס, און ער האט צוגעגרייט פירות און געווארט, און געטראכט ווי עס וועט שטיין אין די צייטונגען. א קינד איז דורכגעגאנגען און אויסגעלאשן דעם עלעקטרי, און עס איז געווארן פינסטער. ער האט זיך נישט געקענט איינהאלטן און האט צוריק אנגעצונדן דאס ליכט. דער משגיח ערקלערט אז זיין נאטירליכע, טראדיציאנעלע יראת שמים האט נישט געקלעקט פאר אזא נסיון.
אין דער מעשה: דער חזון איש
געדאנקען
- 17:29 די צפרדע, וואס איז אינדערהיים סיי אין וואסער סיי אויף דער יבשה, איז דער ממוצע צווישן די טהורע און טמא'נע מינים, און ממילא א תערובת פון טוב און רע; דערפאר האט זי באשטראפט די מצריים, וועמענס פלאן זיך מתחתן צו זיין איז געווען צו מאכן אזא תערובת.
- 22:47 ברוך שם זאגט מען שטיל ווייל עס זאגט אז דער אויבערשטער הערשט אפילו אין די ערטער פון דער סטרא אחרא; דאס איז די שירה פון דער צפרדע, און דערפאר איז זי די איינציגע אין פרק שירה וואס זינגט נישט קיין פסוק.
- 34:26 אהלות און נגעים הייבן זיך ביידע אן מיט "שנים" ווייל טומאה איז פירוד; רבי אלעזר בן עזריה האט געשיקט רבי עקיבא אהין צו ווייזן אז די צפרדע איז נישט פשוט "אחד" און נישט פשוט "שנים", נאר א תערובת פון ביידע.
- 38:07 רבי אלעזר בן עזריה'ס ווערטער "שרקה להם", זי האט זיי צוגעפייפט, זענען א רמז אויף דעם שורק, די נקודה פון יסוד, די מידה וואס די צפרדע איז כנגד.
- 1:09:32 די פלוצלינגע כוואליע פון נייע ערפינדונגען איז א כח פון התחדשות וואס דער אויבערשטער האט אראפגעשיקט פאר אידן; ווייל זיי האבן עס נישט אנגעכאפט, האבן עס צוגעכאפט די אומות און די סטרא אחרא, און היינט נעמט עס צו א אידנס מנוחה און צייט.
- 1:03:21 רבי אלעזר בן ערך, א נשמה מיט א בחינה פון משיח, האט זיך אנגעכאפט אין "החודש הזה לכם", די ערשטע מצוה, וואס געהערט צו די נשמות פון משיח; זיין ליינען "החרש היה לבם" איז געווען א קלאג אז דאס הארץ פונעם עולם האט נישט געהערט דעם רוף פון התחדשות.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 50:42 דער משגיח זאגט אז א איד זאל טון זיין טעגלעכע עבודה, טלית, תפילין, דאווענען און לערנען, אזוי ווי עס וואלט געווען דער ערשטער טאג אין זיין לעבן.
- 1:15:59 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך מרחיק זיין פונעם רע און נישט קומען אין בארירונג דערמיט, אפילו פון נייגעריגקייט.
- 1:21:49 דער משגיח זאגט אז דער תפקיד פון אונזער צייט איז צו ארבעטן אויף יראת שמים און זי פארשטארקן העכער פון דער געווענליכער, טראדיציאנעלער מדריגה.
- 1:22:43 דער משגיח רופט אויף צו לערנען מיט חיות, דאווענען מיט געפיל און כוונה, און זוכן א גוטן מנין וואו מ'דאוונט מיט פרישקייט.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אלישע הנביא, גיחזי, דוד המלך, דער אבני נזר, דער אמרי אמת, דער בני יששכר, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חזון איש, דער חידושי הרי"ם, דער חתם סופר, דער נודע ביהודה, דער פני יהושע, דער רמב"ם, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, ירבעם בן נבט, משה רבינו, נחשון בן עמינדב, פרעה, רבי אהרן בעלזער, רבי אלעזר בן עזריה, רבי אלעזר בן ערך, רבי יונתן, רבי עקיבא, רבי פינחס קאריצער, רבינו בחיי, רבן יוחנן בן זכאי, שלמה המלך
ערכים ברוך שם כבוד מלכותו לעולם ועד, החודש הזה לכם, התחדשות, יחודא עילאה, יסוד, יראת שמים, ממוצע, מסירות נפש, נסיון, סטרא אחרא, פירוד, פרק שירה, צפרדע, תערובות טוב ורע