א - ביאור המדרש על הפס' “קראתי למאהבי המה רמוני'” זמן לעבוד ה' באבילות.

קאטאלאג: זמנים ט' באב נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 33 תשל"ז (1976–77) אידיש 59 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 59 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט דעם מדרש אז די נביאים האבן "פארנארט" כלל ישראל כדי זיי זאלן נישט אויפהערן האפן אויף משיח, און ער לערנט אז אין די טעג פון אבילות גייט מען צו ירושלים און צום הימל מיט טרערן, מיט צובראכענע הערצער און מיט דער תפילה וואס משה רבינו האט נישט פארענדיגט.

לויט דעם יערות דבש ברענגט דער משגיח דעם מדרש אויף "קראתי למאהבי המה רמוני": די נביאים האבן מתקן געווען תרומה ומעשר אין חוץ לארץ, כדי אידן זאלן גלייבן אז משיח קומט באלד. ווייל דער קץ איז באהאלטן געווארן כדי אידן זאלן נישט פאלן אין יאוש, האט דער "נארן" אויפגעהאלטן די האפענונג, און די האפענונג נאך צוויי טויזנט יאר איז אליין א סימן פון גאולה. ער ערקלערט אז ירושלים איז יראה און שלום, דער ארט פון דער שכינה צו וועלכן יעדע אידישע נשמה ציט זיך, און אז אין די טעג איז דער פאספארט צום הימל געוויין און נישט שמחה. דורך א קשיא פונעם אבני נזר אויף ר' יוחנן ווייזט ער אז דער אייבערשטער אליין האט פארברענט דעם בית המקדש, יעדן רגע פון ניי, און אז די ווארעמע תפילות און טרערן וועלן אים אויפבויען. צום סוף ערקלערט ער ואתחנן: ביי משה רבינו'ס תפילות האט געפעלט נאך איינע, און כלל ישראל דארף זי פארענדיגן אויף תשעה באב.

ענינים: תשעה באב · דער בית המקדש און דער חורבן · ירושלים און דער כותל · דער כח פון תפילה · ווארטן אויף משיח

סדר השיעור

  1. 0:00 דער מדרש "המה רמוני" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פונעם יערות דבש דעם מדרש אז די "מאהבים" וואס האבן "פארנארט" כלל ישראל זענען די נביאים, וואס האבן מתקן געווען תרומה ומעשר אין חוץ לארץ. ער פרעגט וואס פאר א נארן דאס איז, און ברענגט אז דער קץ איז באהאלטן געווארן כדי אידן זאלן נישט פאלן אין יאוש.

  2. 5:08 פארוואס די נביאים האבן געהאלטן די האפענונג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז א תקנה אויף צוויי טויזנט יאר איז נישט מסתבר; די נביאים האבן עס מתקן געווען כדי אידן זאלן שפירן אז משיח קומט באלד. ער רעדט פון די אנטוישונגען מיט די קיצים, און זאגט אז די האפענונג נאך צוויי טויזנט יאר איז אליין א סימן אז אידן מוזן אויסגעלייזט ווערן.

  3. 9:31 וואס איז ירושלים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ירושלים איז די שטאט פון געטלעכקייט, א שטיק הימל אויף דער ערד און דער ארט וואו די שכינה רוהט, און זי באשטייט פון יראה און שלום אזוי ווי שבת. יעדער איד וואס זיין נשמה קומט פונעם כסא הכבוד ציט זיך צו איר, אזוי ווי די סטרונעס פון דוד המלך'ס כינור.

  4. 14:38 שפירן דעם חסרון פון ירושלים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די אבילות אין די טעג איז דאס נאטורליכע געפיל פון א איד אז ירושלים פעלט, און אז דער אייבערשטער פילט אן א חסרון לויט ווי מ'שפירט אים. ער ברענגט דעם חתם סופר אויפן ירושלמי וועגן די ראשונים און די אחרונים, מיט א משל פון א מענטש וואס ווייסט אז זיין הארץ איז שוואך און טוט גארנישט.

  5. 19:54 געוויין: דער פאספארט צום הימל יעצט שטייט אינעם קאטאלאג

    געווענליך איז שמחה דער פאספארט צום הימל, ווייל "עוז וחדוה במקומו". אבער אין די טעג האט דער אייבערשטער גערופן צו בכי ומספד, די מלאכים וויינען און דער מלך אינעם מדרש פארלעשט די לאמפן, דערפאר זאגט דער משגיח אז מ'קומט יעצט צום הימל נאר מיט געוויין, מיטצופילן מיט דער שכינה.

  6. 24:09 אחרית הימים; בויען מיט צובראכענע הערצער שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם חתם סופר אז "באחרית הימים" אין חומש דברים איז תשעה באב, די נידריגסטע צייט פונעם יאר, ווען א גערייניגט הארץ קען הערן די שכינה וויינען. אידן טארן נישט שווייגן, און "בונה ירושלים ה'" מיינט אז ירושלים ווערט יעצט געבויט פון צובראכענע הערצער, וואס דער אייבערשטער וועט היילן צו שמחה.

  7. 29:23 ר' יצחק נפחא שטעלט צופרידן ביידע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא וואו ר' אמי און ר' אסי זענען געזעסן פאר ר' יצחק נפחא, איינער האט געוואלט הערן הלכה און דער אנדערער אגדה. ער האט זיי געזאגט א ווארט אויף אש, "אני הצתי אש בציון", צוזאמען מיט דער הלכה פון נזקי אש, און דער משגיח פרעגט ווי אזוי האט דאס צופרידן געשטעלט ביידע.

  8. 32:40 דעם אבני נזר'ס קשיא אויף ר' יוחנן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם אבני נזר: ר' יוחנן זאגט אז ער וואלט קובע געווען דעם תענית אויף צען אב, ווען דער עיקר שריפה איז געווען, און פון דער אנדערער זייט האלט ער "אשו משום חציו", וואס לויטן נמוקי יוסף מיינט אז מ'רעכנט דעם פייער צום אנהייב. ער הייבט אן ענטפערן מיט צוויי הנהגות, ידיעה און בחירה, און פארוואס א רוצח קען נישט טענה'ן אז דער אייבערשטער פירט די וועלט.

  9. 36:00 דער אייבערשטער האט עס פארברענט, יעדן רגע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ענטפערט אז דער בית המקדש איז געווען העכער פון זמן און מקום, דערפאר האט אים דער אייבערשטער פארברענט און נישט טיטוס; און ווייל דער אייבערשטער באשאפט אלעס יעדן רגע פון ניי (נפש החיים), איז יעדער רגע פון דער שריפה געווען א נייער פייער, וואס פאסט מיט ר' יוחנן און מאכט די אגדה און די הלכה איינס פאר זיינע תלמידים ר' אמי און ר' אסי. דער פייער וואס האט פארברענט ציון זענען די עבירות; דער פייער וואס וועט אים אויפבויען איז די ווארעמקייט פון אידישע תפילות און טרערן.

  10. 45:04 ואתחנן: מתפלל זיין אין א עת צרה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז תשעה באב קומט אלעמאל מיט פרשת ואתחנן, און יעדע קריאה איז מעורר איר צייט. ער ערקלערט אז מ'קען נישט אלעמאל דאווענען, און ברענגט דעם ילקוט אז משה'ס תפילה לערנט אלע דורות מתפלל צו זיין אין א עת צרה; זיין צרה איז געווען אז ער האט נישט געטארט אריינגיין אין ארץ ישראל און זען ירושלים און דעם בית המקדש.

  11. 48:12 יעדעס יאר א נייער חורבן; תשעה באב א מלחמה שטייט אינעם קאטאלאג

    לויטן חתם סופר זאגט דער משגיח אז יעדעס יאר איז א נייער חורבן, און באשרייבט ווי די קולטור פון דער גאס, פון האליוואוד און פון די אוניווערסיטעטן ברעכט אריין אין בית המדרש. תשעה באב איז, אזוי ווי מ'שרייט אין א צייט פון מלחמה, א מלחמה וואו יעדער איד דארף זיין א סאלדאט, און קעמפן מיט קינות און אבילות.

  12. 52:01 משה רבינו'ס איין פעלנדיגע תפילה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס דאס איז געווען משה רבינו'ס ערגסטע צרה, און ענטפערט אז אזוי ווי ר' חנינא בן דוסא האט ער געשפירט אז זיין תפילה ווערט נישט אנגענומען, און פונדעסטוועגן האט ער געוואלט דורכברעכן. זיינע תקט"ו תפילות זענען באמת אנגענומען געווארן, נאר עס האט געפעלט נאך איינע, וואס כלל ישראל דארף פארענדיגן במשך די דורות, בפרט ווען תשעה באב טרעפט זיך מיט ואתחנן, ווייל מיר זענען יעצט אינעם "אחרית הימים" פון דער היסטאריע.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דער מדרש "המה רמוני"

1:12

דער משגיח ברענגט פון די דרשות פונעם יערות דבש דעם מדרש אויפן פסוק אין איכה "קראתי למאהבי המה רמוני". די מאהבים, זאגט דער מדרש, זענען די נביאים, וואס האבן מתקן געווען תרומה ומעשר אפילו אין חוץ לארץ. א,ב,ג

2:24

ער פרעגט וואס פאר א נארן איז דאס. דער יערות דבש ערקלערט פריער פארוואס דער קץ איז באהאלטן: ס'וועט לאנג נעמען, און ווען די ערשטע דורות וואלטן עס געוואוסט, וואלטן זיי געפאלן אין יאוש. א

פארוואס די נביאים האבן געהאלטן די האפענונג

6:01

דערפאר, ערקלערט דער משגיח, האבן די נביאים מתקן געווען די מצוות, כדי אידן זאלן שפירן אז משיח איז נאנט; א תקנה אויף צוויי טויזנט יאר איז נישט מסתבר. ער רעדט פון די קיצים וואס זענען אריבער, און זאגט אז די האפענונג נאך צוויי טויזנט יאר, ווען אידן זאגן נאך אני מאמין, ווייזט זייער צוגעבונדנקייט צום רבונו של עולם, און דאס אליין איז דער סימן אז זיי מוזן אויסגעלייזט ווערן.

וואס איז ירושלים

9:41

דערנאך פרעגט דער משגיח: וואס איז ירושלים? זי איז די עיר הקודש, א שטיק הימל אויף דער ערד, פון וואו יראת שמים גיסט זיך אויף דער גאנצער וועלט, און איר נאמען איז ירא און שלום צוזאמען. אזוי ווי שבת, וואס ביינאכט איז די זיסקייט פון יראה און ביי טאג אהבה און יחוד, איז זי דער ארט וואו די שכינה רוהט. יעדער איד וואס זיין נשמה קומט פונעם כסא הכבוד ציט זיך צו איר, ווי די סטרונעס פון דוד המלך'ס כינור.

שפירן דעם חסרון פון ירושלים

15:59

אין דער צייט פון חורבן, זאגט דער משגיח, שפירט א איד נאטורליך אז ירושלים פעלט, און דער אייבערשטער פילט אן א חסרון לויט ווי מ'שפירט אים. ער ברענגט דעם חתם סופר אויפן ירושלמי: די ראשונים האבן נאר אראפגענומען דעם דאך, די אחרונים האבן אלעס חרוב געמאכט. א מענטש וואס ווייסט נישט אז זיין הארץ איז שוואך איז ווייניגער שולדיג ווי דער וואס ווייסט און שאדט איר פונדעסטוועגן; די אחרונים ווייסן וואס עס פעלט און טוען גארנישט. ז,ח

געוויין: דער פאספארט צום הימל יעצט

19:54

געווענליך, זאגט דער משגיח, איז "עוז וחדוה במקומו", און שמחה איז דער פאספארט אין הימל אריין. אבער אויף תשעה באב רופט דער אייבערשטער צו בכי ומספד; די מלאכים וויינען, און ווי דער מדרש זאגט, א מלך וואס איז אן אבל פארלעשט די לאמפן און נעמט אראפ די פארהאנגען. יעצט קומט מען אריין אין הימל נאר מיט געוויין. ט,כ,ל,מ

אחרית הימים; בויען מיט צובראכענע הערצער

25:01

לויטן חתם סופר טייטשט דער משגיח "באחרית הימים" אין חומש דברים אויף תשעה באב, די נידריגסטע צייט פונעם יאר פאר דער תשובה פון אלול. דעמאלט קען א גערייניגט הארץ הערן ווי די שכינה וויינט, און דער פסוק אין ישעיה זאגט צו די מזכירים את ה' אז זיי זאלן נישט שווייגן. ח,ס,ע

27:42

"בונה ירושלים ה'" איז לשון הוה: ירושלים ווערט יעצט געבויט פון שטיינער פון צובראכענע אידישע הערצער און טרערן, און צום סוף וועט דער אייבערשטער זיי היילן צו שמחה. פ

ר' יצחק נפחא שטעלט צופרידן ביידע

29:29

דער משגיח ברענגט די גמרא אין בבא קמא: ר' אמי און ר' אסי זענען געזעסן פאר ר' יצחק נפחא, איינער האט געוואלט הלכה און דער אנדערער אגדה. ער האט געלערנט דעם דין פון דעם וואס צינדט אן א פייער, און אז דער אייבערשטער זאגט "אני הצתי אש בציון" און וועט עס אויפבויען מיט פייער. דער משגיח פרעגט ווי אזוי דאס האט צופרידן געשטעלט ביידע. צ,ק,ר,ש

דעם אבני נזר'ס קשיא

32:55

צום תירוץ ברענגט ער דעם אבני נזר. ר' יוחנן אין תענית וואלט קובע געווען דעם תענית אויף צען, ווען דער עיקר האט געברענט, און פונדעסטוועגן האלט ער "אשו משום חציו", וואס לויטן נמוקי יוסף רעכנט מען א פייער צום אנצינדן. דער משגיח הייבט אן מיט צוויי הנהגות: א רוצח קען נישט טענה'ן אז דער אייבערשטער פירט די וועלט. ת,אא,אב

דער אייבערשטער האט עס פארברענט, יעדן רגע

36:10

אבער דער בית המקדש, ערקלערט דער משגיח, איז געווען העכער פון זמן און מקום, א שטיק הימל וואס האט זיך געפירט מיט נסים, דערפאר האט טיטוס אים נישט פארברענט; דער אייבערשטער האט, און טיטוס איז נאר געווען א שליח, ווי דער מדרש זאגט. דער נפש החיים ערקלערט אז א מענטש שטעלט נאר צוזאמען וואס איז שוין דא, און דער אייבערשטער באשאפט אלעס יש מאין יעדן רגע. אג,אד

39:55

ממילא איז יעדער רגע פון דער שריפה געווען א נייער פייער, און ר' יוחנן קען האלטן "אשו משום חציו" און פונדעסטוועגן רעכענען דעם עיקר שריפה אויף צען. ר' אמי און ר' אסי, זיינע עיקר תלמידים ווי דער רמב"ם רעכנט אין זיין הקדמה, האבן געוואלט רעכט מאכן זייער רבי'ן, און אזוי איז די אגדה מיישב די הלכה. אה

43:02

דער פייער וואס האט פארברענט ציון, לייגט ער צו, זענען די עבירות; דער פייער מיט וואס דער אייבערשטער וועט עס אויפבויען איז די ווארעמקייט פון אידישע תפילות און טרערן, און ער פארלעשט דעם ערשטן.

ואתחנן: מתפלל זיין אין א עת צרה

45:04

תשעה באב קומט אלעמאל אין דער וואך פון ואתחנן, מערקט אן דער משגיח. מ'קען נישט אלעמאל דאווענען, דערפאר בעט מען פריער "ה' שפתי תפתח". דער ילקוט זאגט אז משה'ס תפילה לערנט אלע דורות מתפלל צו זיין אין א עת צרה; זיין צרה איז געווען וואס ער האט נישט געטארט זען ירושלים און דעם בית המקדש, ווי רש"י ערקלערט. או,אז,אח,אט

יעדעס יאר א נייער חורבן

48:12

יעדעס יאר, ברענגט דער משגיח פונעם חתם סופר און פונעם ירושלמי, איז א נייער חורבן; מ'קען נישט שטיין אויף איין ארט. ער באשרייבט ווי די קולטור פון דער גאס, פון האליוואוד און פון די אוניווערסיטעטן ברעכט אריין אין בית המדרש. דערפאר איז יעדער תשעה באב א מלחמה, און יעדער איד דארף זיין א סאלדאט וואס קעמפט מיט קינות און אבילות. ח,אי

משה רבינו'ס איין פעלנדיגע תפילה

52:28

פארוואס, פרעגט דער משגיח, איז דאס געווען משה'ס ערגסטע צרה, מער ווי דער עגל אדער די מרגלים? ביי אנדערע תפילות האט ער געשפירט, ווי ר' חנינא בן דוסא, אז ער וועט נענטפערט ווערן. דא האט ער געשפירט אז נישט, און פונדעסטוועגן געוואלט דורכברעכן, ביז דער אייבערשטער האט אים געהייסן אויפהערן. אמ,אנ

55:37

נאר ווי אזוי לערנט מען ארויס דינים פון תפילה פון א תפילה וואס איז נישט אנגענומען? דער משגיח ענטפערט אז אלע תקט"ו תפילות זענען אנגענומען געווארן; עס פעלט נאר נאך איינע, וואס כלל ישראל דארף פארענדיגן, בפרט ווען תשעה באב טרעפט זיך מיט ואתחנן, ווייל מיר לעבן יעצט אינעם אחרית הימים פון דער היסטאריע.

מראי מקומות

תורה

  1. י לכאורה Devarim 28:47 20:14 מפתח
  2. ס Devarim 4:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:01
  3. ק Shemos 22:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:29
  4. או Devarim 3:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:04
  5. אל לכאורה Bamidbar 10:9 50:54 מפתח
  6. אנ Devarim 3:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:28

נביאים

  1. ד לכאורה Yirmiyahu 8:20 8:09 מפתח
  2. ה לכאורה Yeshayahu 2:3 10:14 מפתח
  3. כ Yeshayahu 22:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:54
  4. ל לכאורה Yeshayahu 33:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:54
  5. נ לכאורה Yirmiyahu 31:14 23:56 מפתח
  6. ע לכאורה Yeshayahu 62:6-7 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:01
  7. ש לכאורה Zecharyah 2:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:29

כתובים

  1. ב Eichah 1:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12
  2. ט Divrei HaYamim I 16:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:54
  3. פ Tehillim 147:2-3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:42
  4. ר לכאורה Eichah 4:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:29
  5. אז Tehillim 51:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:04

תלמוד בבלי

  1. ו לכאורה Berachos 64a 14:55 מפתח
  2. צ לכאורה Bava Kamma 60b מפתח אינעם אויסשרייב: 29:29
  3. אא Taanis 29a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:55
  4. אכ לכאורה Pesachim 116b 50:23 מפתח
  5. אמ לכאורה Berachos 34b מפתח אינעם אויסשרייב: 52:28

תלמוד ירושלמי

  1. ז Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:59
  2. אי לכאורה Yerushalmi Yoma 1:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 48:12

מדרש

  1. ג Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 1:12
  2. מ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 19:54
  3. אג Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 36:10
  4. אח לכאורה Yalkut Shimoni, Vaeschanan מפתח אינעם אויסשרייב: 45:04

ראשונים

  1. אה לכאורה Rambam, Introduction to Mishneh Torah מפתח אינעם אויסשרייב: 39:55
  2. אט לכאורה Rashi on Devarim 3:25 מפתח אינעם אויסשרייב: 45:04

אחרונים און חסידות

  1. א Yaaros Devash (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12, 2:24
  2. ח Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:59, 25:01, 48:12
  3. ת Avnei Nezer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:55
  4. אד Nefesh HaChaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 36:10

אנדערע

  1. אב Nimukei Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:55

עיקרי הדברים

  1. 2:52 דער משגיח ברענגט אז דער קץ איז באהאלטן געווארן כדי אידן זאלן נישט פאלן אין יאוש ווען זיי וועלן זען ווי לאנג עס נעמט.
  2. 13:44 יעדע אידישע נשמה קומט פונעם כסא הכבוד און ציט זיך נאטורליך צו ירושלים, דערפאר שפירט א איד אין דער צייט פון חורבן אז ירושלים פעלט.
  3. 16:32 דער אייבערשטער פילט אן א חסרון לויט ווי שטארק מ'שפירט אים, און וויפיל כלל ישראל שפירט אז ירושלים פעלט, אזויפיל איילט עס דעם בנין ירושלים.
  4. 25:07 תשעה באב איז דער "אחרית הימים" פונעם יאר, די נידריגסטע מדריגה, ווען א ריין הארץ קען הערן ווי די שכינה הקדושה וויינט אויף ירושלים.
  5. 28:27 ירושלים ווערט יעצט געבויט, יאר נאך יאר, פון שטיינער וואס זענען געמאכט פון צובראכענע אידישע הערצער און טרערן.
  6. 48:12 לויטן חתם סופר זאגט דער משגיח אז יעדעס יאר אן א בית המקדש איז א נייער חורבן, ווייל די וועלט פאלט אלץ נידעריגער און פרעמדע איינפלוסן ברעכן דורך די חומות.
  7. 51:13 יעדער תשעה באב איז א נייע מלחמה פאר ירושלים, און יעדער איד דארף זיין א סאלדאט וואס זיינע כלי זיין זענען די קינות, דאס וויינען און די אבילות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:24 ווי אזוי קען דער מדרש זאגן אז די נביאים האבן "פארנארט" כלל ישראל מיט'ן מתקן זיין תרומה ומעשר אין חוץ לארץ?

    תירוץ: 6:20 זיי האבן עס מתקן געווען כדי אידן זאלן שפירן אז משיח קומט באלד און נישט פארלירן די האפענונג, הגם דער גלות האט געדארפט לאנג נעמען.

  2. קשיא: 2:49 פארוואס איז דער קץ באהאלטן געווארן?

    תירוץ: 3:00 ווייל עס וועט זייער לאנג נעמען, און ווען די פריערדיגע דורות וואלטן עס געוואוסט, וואלטן זיי געפאלן אין יאוש.

  3. קשיא: 31:48 ווי אזוי האט ר' יצחק נפחא'ס ווארט צופרידן געשטעלט סיי דעם וואס האט געוואלט הלכה און סיי דעם וואס האט געוואלט אגדה?

    תירוץ: 40:20 די אגדה אז דער אייבערשטער אליין האט אנגעצונדן דעם פייער אין ציון ווייזט אז יעדער רגע פון דער שריפה איז געווען ניי, און דאס איז מיישב זייער רבי'נס ר' יוחנן'ס שיטה אין דער הלכה פון אש, ממילא זענען ביידע איין זאך.

  4. קשיא: 34:28 אויב ר' יוחנן האלט "אשו משום חציו", אז מ'רעכנט א פייער צום אנהייב, פארוואס וואלט ער קובע געווען דעם תענית אויף צען אב און נישט אויף ט' באב, ווען מ'האט אנגעצונדן?

    תירוץ: 37:12 דער בית המקדש איז געווען העכער פון טבע און דער אייבערשטער האט אים פארברענט, און ווייל ער באשאפט יעדן רגע פון ניי, איז יעדער רגע פון דער שריפה געווען א נייער פייער, ממילא איז דער עיקר שריפה געווען אויף צען.

  5. קשיא: 52:25 פארוואס איז נישט אריינגיין אין ארץ ישראל געווען משה'ס ערגסטע צרה, מער ווי דער עגל אדער די מרגלים?

    תירוץ: 53:13 ביי אלע אנדערע תפילות האט ער געשפירט אז זיי ווערן אנגענומען; דא האט ער, אזוי ווי ר' חנינא בן דוסא, געשפירט אז נישט, און פונדעסטוועגן געפרואווט דורכברעכן.

  6. קשיא: 55:33 ווי אזוי קען מען ארויסלערנען די דינים פון תפילה פון א תפילה וואס איז נישט אנגענומען געווארן?

    תירוץ: 56:40 באמת זענען אלע תקט"ו תפילות אנגענומען געווארן; עס פעלט נאר נאך איינע, וואס כלל ישראל דארף פארענדיגן.

מעשיות

  1. 29:29 ר' יצחק נפחא און זיינע צוויי תלמידים

    ר' אמי און ר' אסי זענען געזעסן פאר ר' יצחק נפחא. ווען ער האט אנגעהויבן זאגן הלכה האט איינער נישט געלאזט, און ווען ער האט אנגעהויבן זאגן אגדה האט דער אנדערער נישט געלאזט, ווייל יעדער האט געוואלט הערן עפעס אנדערש. האט ער געזאגט אז ער וועט זאגן א זאך וואס פאסט פאר ביידע, און געלערנט די הלכה פון דעם וואס צינדט אן א פייער צוזאמען מיט דער אגדה אז דער אייבערשטער האט אנגעצונדן א פייער אין ציון און וועט עס אויפבויען מיט פייער.

    אין דער מעשה: רבי אמי, רבי אסי, רבי יצחק נפחא

געדאנקען

  1. 6:01 דער "נארן" פון די נביאים איז געווען א חסד: מיט'ן מתקן זיין תרומה ומעשר אין חוץ לארץ האבן זיי געמאכט אז אידן זאלן שפירן אז משיח איז נאנט, און אזוי אויפגעהאלטן די האפענונג וואס א באוואוסטער לאנגער גלות וואלט צעבראכן.
  2. 8:42 דאס אליין וואס אידן זינגען נאך אני מאמין און ווארטן אויף משיח נאך צוויי טויזנט יאר ווייזט זייער צוגעבונדנקייט צום אייבערשטן, און דאס איז אליין דער סימן אז זיי מוזן אויסגעלייזט ווערן.
  3. 10:30 ירושלים ווערט געטייטשט "ירא" און "שלום" צוזאמען, אזוי ווי שבת: פרייטאג צונאכטס איז די זיסקייט פון יראת שמים, און שבת ביי טאג איז אהבה און יחוד.
  4. 21:59 אין די טעג איז דער איינציגער גילטיגער "פאספארט" אין הימל אריין געוויין און אבילות, ווייל דער הימל אליין איז יעצט אין אבילות; שמחה, וואס איז געווענליך דער שליסל, לאזט יעצט נישט אריין.
  5. 41:30 ווייל דער אייבערשטער באשאפט די וועלט יעדן רגע פון ניי, איז די שריפה פונעם בית המקדש געווען יעדן רגע א נייער פייער; ממילא קען ר' יוחנן האלטן "אשו משום חציו" און פונדעסטוועגן רעכענען דעם עיקר שריפה אויף צען אב.
  6. 43:02 דער פייער מיט וועלכן דער אייבערשטער וועט אויפבויען ציון איז די ווארעמקייט פון אידישע תפילות און טרערן, און ער פארלעשט דעם פייער פון די עבירות וואס האט עס פארברענט.
  7. 56:40 משה רבינו'ס תקט"ו תפילות זענען באמת אנגענומען געווארן, עס פעלט נאר נאך איין תפילה, וואס כלל ישראל דארף פארענדיגן במשך די דורות, כדי משה זאל אריינקומען אין ארץ ישראל מיט משיח.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 15:59 דער משגיח זאגט אז א איד דארף שפירן אין די טעג אז ירושלים פעלט אים.
  2. 22:05 דער משגיח זאגט אז אין די טעג דארף מען גיין צום הימל מיט געוויין און אבילות, און מיטפילן מיט דעם צער פון דער שכינה, און נישט מיט שמחה.
  3. 27:02 דער משגיח זאגט אז אידן טארן נישט שווייגן, נאר שרייען אויפן חורבן ביז דאס געשריי ברעכט דורך די הימלען.
  4. 51:27 דער משגיח זאגט אז אויף תשעה באב דארף יעדער איד זיין א סאלדאט, קעמפן מיט די קינות, מיט'ן וויינען און מיט דער אבילות, און נישט אנטלויפן.
  5. 57:56 דער משגיח זאגט אז ווען תשעה באב קומט מיט ואתחנן, דארפן אידן צולייגן א תפילה וואס זאל זיך משלים זיין מיט משה רבינו'ס תפילה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער אבני נזר, דער חתם סופר, דער רמב"ם, דער רמב"ן, טיטוס הרשע, משה רבינו, רבי אמי, רבי אסי, רבי חנינא בן דוסא, רבי יהונתן אייבשיץ, רבי יוחנן, רבי יצחק נפחא, רחל אמנו, רש"י

ערכים אחרית הימים, חוץ לארץ, יאוש, יש מאין, עוז וחדוה במקומו, קץ, שכינה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט