A Lesson for the 'גלות איד' from יעקב

קאטאלאג: PARSHA (English) ויצא נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 56 תשמ"ט (1988–89) ענגליש 1 שעה 7 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 7 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יעקב אבינו, דער גרעסטער פון די אבות, איז געוואקסן אין לבנ'ס הויז דורכדעם וואס ער האט געדינט השם יתברך מיט די ערדישע זאכן, און אז א איד דארף אזוי אויך מקדש זיין זיין געשעפט און זיין גשמיות'דיגן לעבן נאכן דאווענען.

דער משגיח עפנט מיטן לעכאוויטשער, וואס האט נישט געזאגט קיין תורה אויף פרשת ויצא, ווייל די פרשה אליין ווייזט ווי א צדיק איז געוואקסן אין חרן ווען ער האט אויפגעצויגן א משפחה און געמאכט עשירות. ווען יעקב איז אוועק, האט ער זיך געוואונדערט אויף די מלאכים; ווען ער איז צוריקגעקומען, האבן די מלאכים זיך געוואונדערט אויף אים. די אבות זענען די מרכבה, און יעקב, דער בחיר שבאבות, האט געדינט השם מיט ערדישע זאכן, אזוי ווי א איד מעג ברענגען א שלמים און עסן לשם שמים, וואס א גוי קען נישט. ער האט געקושט רחל ווייל ער האט אין איר געזען די שכינה, און ער האט געוויינט ווען די ארומיגע האבן אים אויסגעלאכט; די זיבן יאר זענען אים געווען ווי טעג ווייל די הכנה אליין איז געווען עבודה. לבן האט נאר געזען תאוה. די שאף וואס יעקב האט געוואלט קריגן זענען געווען אידישע נשמות וואס לבן האט געהאלטן געפאנגען, און ער האט זיי אויפגעהויבן ביז זיי זענען געווארן די זעכציג ריבוא אידן אין מצרים. דער מוסר השכל: נאך שחרית דארף א אידס געשעפט זיין געהייליגט. אויף פראגעס רעדט ער וועגן ווערן א מענטש.

ענינים: יעקב, לבן און די אמהות · עבודה בגשמיות

סדר השיעור

  1. 0:00 יעקב איז געוואקסן אין חרן; די מלאכים וואונדערן זיך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט אז דער לעכאוויטשער האט נישט געזאגט קיין תורה אויף ויצא, ווייל די פרשה אליין ווייזט ווי יעקב איז געבליבן א צדיק און געוואקסן אין חרן. ער ברענגט דעם זוהר וואס שטעלט אנטקעגן ווי יעקב האט זיך געוואונדערט אויף די מלאכים ביים ארויסגיין, מיט ווי די מלאכים האבן זיך געוואונדערט אויף אים צוואנציג יאר שפעטער.

  2. 5:43 די אבות זענען די מרכבה; יעקב דער סולם שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט דעם מאמר חז"ל אז די אבות זענען די מרכבה וואס יחזקאל הנביא האט געזען: יעדער מאמענט פון זייער לעבן איז געווען דביקות אין השם. יעקב אליין איז דער סולם פון זיין חלום, אויף וועמען די בריאה הייבט זיך אויף אדער פאלט, און השם שטייט אויף אים; יעקב איז דער בחיר שבאבות.

  3. 11:36 דינען השם מיט ערדישע זאכן: עולה און שלמים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אנטקעגן די מסירות נפש פון אברהם און יצחק מיט יעקב, וואס האט זיך פארנומען מיט משפחה און עשירות און איז פונדעסטוועגן דער גרעסטער. ער ברענגט א מדרש אויף די עולות פון די אומות וואס ווערן געשאכטן אין צפון און די שלמים פון כלל ישראל אין דרום: א גוי טיילט אפ זיינע הנאות פון גאט, אבער א איד קען עסן, חתונה האבן און מצליח זיין לשם שמים.

  4. 21:34 קושן און וויינען; נגיעה אין מעשי אבות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אז השם איז געווען אויף יעקב אין אלעס וואס ער האט געטון, און פרעגט פארוואס יעקב האט סיי געקושט רחל סיי געוויינט, צוויי היפוכדיגע געפילן. פארן ענטפערן מאנט ער אז קיינער קען נישט סתם באשליסן צו זיין ווי יעקב, אבער יעדער איד דארף זאגן מתי יגיעו מעשי למעשי אבותי און מקדש זיין זיין גשמיות'דיגן לעבן.

  5. 24:46 רחל און לאה אלס בחינות פון דער שכינה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח באשרייבט תיקון חצות מיט זיינע צוויי חלקים, תיקון רחל און תיקון לאה, וואס ווייזט אז רחל און לאה שטעלן מיט זיך פאר בחינות פון דער שכינה. יעקב האט אין רחל געזען דעם משכן פון דער שכינה און זי געקושט ווי א איד קושט זיינע תפילין; ווען די ארומיגע האבן אים אויסגעשפעט, האט ער געוויינט פון רחמנות אז זיי פארשטייען נישט.

  6. 32:38 פערצן יאר הכנה, זיבן יאר ווי טעג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארבינדט יעקבס פערצן יאר ארבעט פאר רחל און לאה מיט די פערצן יאר וואס ער האט געלערנט אין ישיבת שם ועבר אן שלאפן, א הכנה פונעם גוף. יעקב אליין האט פארגעשלאגן זיבן יאר, און זיי זענען אים געווען ווי עטליכע טעג ווייל די הכנה אליין איז געווען עבודת השם, אזוי ווי די שמחה פון בויען א סוכה.

  7. 37:05 ווי לבן האט געקוקט אויף יעקב; קדוש יעקב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז לבן, וואס איז געווען די גשמיות און די תאוה אליין, האט פארטייטשט יעקבס מסירות אלס תאוה, און מיטן ווארט "נקבה" האט ער אים אנגעוויזן אז ער קען אים געבן נאך א פרוי. באמת איז יעקב געווען אינגאנצן הייליג, דערפאר הייסט השם "קדוש יעקב" און די דריטע ברכה פון שמונה עשרה, קעגן יעקב, רעדט פון קדושה.

  8. 41:18 יעקבס שאף און די צדיקים וואס האבן געדענקט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז אויפן פשט האט יעקב גענוצט מיטלען צו קריגן לבנ'ס שאף, אבער אין עץ חיים פונעם אריז"ל איז דא א חלק וואס הייסט עקודים נקודים וברודים. יעדער איד איז אמאל געווען א שעפעלע ביי יעקב; דער מדרש רעדט פון זעכציג ריבוא סטאדעס. ער דערציילט פונעם ישמח משה, וואס האט געדענקט אז ער איז געווען נייטראל ביי מחלוקת קרח און האט געטראגן א צייכן פון יעקבס שטעקן, און פונעם אפטער רב, וואס האט געדענקט יעקבס ניגון.

  9. 51:20 באפרייען די געפאנגענע נשמות פון לבן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יעקבס שאף זענען געווען אידישע נשמות וואס לבן, דער שטן, וואס איז געווען בלעם, האט געהאלטן געפאנגען. יעקבס שליחות, וואס פאר איר האט ער זיך פערצן יאר געגרייט, איז געווען זיי צו באפרייען און אויפהייבן פון שאף ביז די זעכציג ריבוא אידן אין מצרים, און דערמיט איז ער געוואקסן מער ווי אין בית שם און ביי יצחק.

  10. 55:22 נאך שחרית: מקדש זיין דעם וואכנטאג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ציט ארויס דעם מוסר השכל פון דער סדרה: א איד גיט נישט השם זיין חלק אין שול און לעבט דערנאך ווי ער וויל. דאס דאווענען מיט טלית און תפילין איז די הכנה, אזוי ווי שם ועבר, כדי זיין געשעפט זאל זיין געהייליגט; ער זאל לערנען וויפיל ער קען און זיך נישט איבערנעמען מיט געשעפט. השם'ס קדושה, הא-ל הקדוש, איז נישט פארשלאסן אין שול און בית המדרש.

  11. 59:49 פראגעס: פון א בהמה צו א מענטש

    אויף א פראגע ווי אזוי די שאף זענען געקומען צו לבן, ענטפערט דער משגיח אז זיי זענען פריער געווען מענטשן וואס האבן פארלוירן זייער מדריגה פון מענטש. ער ערקלערט אז א מענטשנס גאנצע לעבנס-ארבעט איז צו ווערן א מענטש און נישט זיין א בהמה אין א מענטשליכן קלייד, דערציילט פון א צדיק וואס האט געזען א גאסט אלס א אקס, און זאגט אז די אנשי סדום זענען געווען עדת קרח.

דער שיעור, אויסגעשריבן

יעקב איז געוואקסן אין חרן

0:01

דער משגיח עפנט מיטן לעכאוויטשער, וואס האט נישט געזאגט קיין תורה אויף ויצא. די פרשה אליין, האט ער געזאגט, ווייזט ווי יעקב אבינו איז געווען אין לבנ'ס טומאה, האט אויפגעצויגן צוועלף קינדער און צונויפגעשטעלט שאף, גאלד און זילבער, און איז פונדעסטוועגן געבליבן א צדיק, און אפילו געוואקסן מער ווי אין ארץ ישראל. מ'דארף נאר לערנען די פרשה און אים נאכטון.

2:47

דערנאך ברענגט ער דעם זוהר. ביים ארויסגיין, "ויפגע במקום", האט יעקב זיך געוואונדערט אויף די מחנות מלאכים אויפן סולם. צוואנציג יאר שפעטער, ביים צוריקקומען, האבן די מלאכים אים באגעגנט און זיך געוואונדערט אויף אים, ווייל ער איז געוואקסן אין חרן העכער פון זיי. א,ב,ג

די אבות זענען די מרכבה

5:45

כדי דאס צו ערקלערן ברענגט דער משגיח דעם מאמר חז"ל אז די אבות זענען די מרכבה, וואס יחזקאל הנביא האט געזען טראגן דעם כסא הכבוד. השם האט שטענדיג גערוט אויף זיי; קיין מאמענט איז זייער מח נישט אוועקגעגאנגען פון אים. ד,ה

8:21

דאס איז יעקבס חלום: ער אליין איז דער סולם, און לויט זיינע מעשים גייט די גאנצע בריאה ארויף אדער אראפ. "והנה השם נצב עליו" ווייזט אז דער צדיק איז דער משכן פון דער שכינה. און יעקב איז דער בחיר שבאבות, ווי עס שטייט "בני יעקב בחיריו". ו,ז,ח

דינען השם מיט ערדישע זאכן

11:44

דער משגיח שטעלט אנטקעגן די אבות. אברהם האט מוסר נפש געווען, איז אוועק פון זיין לאנד און דורכגעגאנגען צען נסיונות ביז דער עקידה; יצחק האט אויך אוועקגעגעבן זיין לעבן און איז געבליבן אין ארץ ישראל. פון יעקב דערציילט די תורה נאר ווי ער האט אויפגעצויגן א משפחה און געמאכט געלט, און ער איז דער גרעסטער.

14:19

ער ערקלערט עס מיט א מדרש: די אומות ברענגען קרבנות אין צפון, כלל ישראל אין דרום. אן עולה ווערט אינגאנצן פארברענט און געשאכטן צפונית המזבח; א שלמים מעג מען שעכטן אומעטום און עסן ביי א סעודה אין גאנץ ירושלים. א גוי מעג נאר ברענגען אן עולה, און כלל ישראל איז געווארן א פאלק מיטן קרבן פסח, וואס מ'עסט. ט

18:11

דער גוי האלט זיינע הנאות פאר זיך און דינט גאט מיט פייניגן זיך. א איד קען עסן, הנאה האבן און זיין רייך לשם שמים, ווייל אפילו זיין גוף קען דינען השם. דערפאר זעט יעקב אויס אין ויצא ווי א געשעפטסמאן, אבער אלעס איז געווען פאר השם. א גלח טאר נישט חתונה האבן, אבער די ערשטע מצוה אין דער תורה איז האבן קינדער.

קושן און וויינען

21:59

דער משגיח פרעגט פארוואס יעקב האט געקושט רחל און אויך געוויינט, צוויי היפוכדיגע געפילן. פריער מאנט ער אז קיינער קען נישט סתם באשליסן צו זיין יעקב; אבער חז"ל לערנען אז א איד דארף זאגן מתי יגיעו מעשי למעשי אבותי, און מקדש זיין זיין עסן און זיין גשמיות. י,כ

רחל און לאה אלס בחינות פון דער שכינה

25:29

דער משגיח באשרייבט תיקון חצות: צדיקים שטייען אויף חצות לילה, זעצן זיך אויף דער ערד און קלאגן אויפן חורבן בית המקדש, און דערנאך פרייען זיי זיך מיטן בנין. ס'האט צוויי חלקים, תיקון רחל און דער פרייליכער תיקון לאה, וואס מ'זאגט אפילו שבת. רחל און לאה זענען נישט נאר נעמען; רחל איז א נאמען פון דער שכינה. ל

28:58

ממילא איז איר שיינקייט קדושה, און לאה'ס ווייכע אויגן וויינען פאר כלל ישראל. יעקב האט אין רחל געזען דעם משכן פון דער שכינה און זי געקושט ווי א איד קושט זיינע תפילין. די ארומיגע האבן געשפעט אז ער ברענגט פריצות; ער האט געוויינט פון רחמנות אז זיי פארשטייען נישט. מ

פערצן יאר הכנה

32:42

די פערצן יאר ארבעט, זאגט דער משגיח, זענען אנטקעגן די פערצן יאר אן שלאף אין בית המדרש פון שם ועבר, ווי רש"י ברענגט, וואס האבן געלייטערט יעקבס גוף. יעקב האט אליין פארגעשלאגן זיבן יאר, און זיי זענען אים געווען ווי טעג, נישט ווי א געווענליכע בענקשאפט, ווייל די הכנה אליין איז געווען עבודה, ווי בויען א סוכה. נ,ס,ע

ווי לבן האט געקוקט אויף יעקב

37:13

לבן, די גשמיות און די תאוה אליין, האט אין יעקב געזען נאר תאוה. ווען ער האט אים געבעטן "נקבה שכרך", האט ער אנגעוויזן אויף "נקבה", א פרוי: ער קען אים געבן א דריטע. אבער השם הייסט "קדוש יעקב", און די דריטע ברכה פון שמונה עשרה, קעגן יעקב, רעדט פון קדושה. פ,צ,ק

יעקבס שאף

41:31

אויפן פשט, זאגט דער משגיח, זעט אויס אז יעקב האט גענוצט קונצן מיט אויסגעשניצטע שטעקנס צו קריגן לבנ'ס שאף. אבער א חלק אין עץ חיים פונעם אריז"ל טראגט דעם נאמען עקודים נקודים וברודים, א רמז וואס די שאף זענען געווען. ר

44:06

יעדער איד, לערנט דער אריז"ל, איז אמאל געווען א שעפעלע ביי יעקב, און דער מדרש רעדט פון זעכציג ריבוא סטאדעס, אנטקעגן די אותיות פון דער תורה. גרויסע צדיקים, וואס קומען פאר אנדערע, געדענקען פריערדיגע גלגולים; פשוטע מענטשן נישט, ווייל דאס וואלט צוגענומען די בחירה. ש

47:03

דער ישמח משה האט דערציילט זיין אייניקל, דעם ייטב לב, אז ער איז געווען נייטראל ביי מחלוקת קרח, און אז דאס אייניקל וואלט געהאלטן מיט קרח, וואס לויט רש"י האט געזען שמואל צווישן זיינע אייניקלעך. ער האט געוויזן א צייכן פון יעקבס שטעקן. דער אפטער רב האט געדענקט יעקבס ניגון, וואס מ'זינגט צו "אמר השם ליעקב". ת,אא

באפרייען די געפאנגענע נשמות

51:25

ממילא זענען די שאף געווען אידישע נשמות וואס לבן, דער שטן, וואס איז געווען בלעם, האט געהאלטן געפאנגען. זיי באפרייען איז געווען יעקבס שליחות; ער האט זיי אויפגעהויבן ביז די זעכציג ריבוא אידן אין מצרים, ווי עס שטייט "משם רעה אבן ישראל". דערמיט איז ער געוואקסן מער ווי ביי שם און ביי יצחק. אב

נאך שחרית: מקדש זיין דעם וואכנטאג

55:43

דער מוסר השכל, זאגט דער משגיח, איז אז א איד גיט נישט השם זיין חלק אין שול און לעבט דערנאך ווי ער וויל. שחרית מיט טלית און תפילין איז די הכנה, ווי שם ועבר, כדי דאס געשעפט זאל זיין געהייליגט. מ'זאל לערנען וויפיל מעגליך און זיך נישט איבערנעמען מיט געשעפט, אבער ביי דער ארבעט ווערט מען נישט באפרייט פון זיין א איד. השם'ס קדושה איז נישט פארשלאסן אין שול. ק

פראגעס: פון א בהמה צו א מענטש

1:00:21

אויף א פראגע ווי די שאף זענען געקומען צו לבן, ענטפערט דער משגיח אז זיי האבן געהאט א פריערדיגע געשיכטע: אידישע נשמות וואס האבן זיך נישט געפירט ווי געהעריג און פארלוירן זייער מדריגה פון מענטש. א מענטשנס לעבנס-ארבעט איז צו ווערן א מענטש; דער אריז"ל האט געזאגט אז רוב מענטשן פון זיין צייט זענען געווען בהמות אין א פריערדיגן גלגול.

1:03:18

א צדיק האט אמאל געזען דעם פרעזידענט פון שול ארויפגיין די טרעפ און אריינגעשריגן צו זיין ווייב אז א אקס קומט. ביי דער בריאה, "נעשה אדם", מיינט אז א מענטש דארף מאכן פון זיך א מענטש. אויף נאך א פראגע זאגט דער משגיח אז די אנשי סדום זענען געווען עדת קרח, דערפאר "העיני האנשים". אג,אד

מראי מקומות

תורה

  1. ב Bereishis 28:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:47
  2. ג Bereishis 32:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:47
  3. ו Bereishis 28:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:21
  4. ז Bereishis 28:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:21
  5. י Bereishis 29:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:59
  6. מ Bereishis 29:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:58
  7. ס Bereishis 29:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:42
  8. ע Bereishis 29:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:42
  9. פ Bereishis 30:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:13
  10. אב לכאורה Bereishis 49:24 מפתח אינעם אויסשרייב: 51:25
  11. אג Bereishis 1:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:03:18
  12. אד לכאורה Bamidbar 16:14 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:03:18

נביאים

  1. ה Yechezkel ch. 1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:45
  2. צ לכאורה Yeshayahu 29:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 37:13

כתובים

  1. ח לכאורה Tehillim 105:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 8:21

מדרש

  1. ד לכאורה Bereishis Rabbah 47:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:45
  2. ט Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 14:19
  3. כ לכאורה Tanna Devei Eliyahu Rabbah ch. 25 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:59
  4. ש Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 44:06

זוהר און קבלה

  1. א Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:47

ראשונים

  1. נ Rashi on Bereishis 28:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:42
  2. אא לכאורה Rashi on Bamidbar 16:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 47:03

אחרונים און חסידות

  1. ת Yitav Lev (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 47:03

תפילה און פיוט

  1. ל Tikkun Chatzos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:29
  2. ק Shemoneh Esrei (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 37:13, 55:43

אנדערע

  1. ר לכאורה Etz Chaim, Heichal Akudim Nekudim Berudim מפתח אינעם אויסשרייב: 41:31

עיקרי הדברים

  1. 1:27 יעקב אבינו איז געוואקסן אין חרן, צווישן לבנ'ס טומאה און ערדישע עסקים, מער ווי אין ארץ ישראל, אזוי אז די מלאכים אליין האבן זיך געוואונדערט אויף אים ווען ער איז צוריקגעקומען.
  2. 6:47 די אבות זענען געווען די מרכבה, א משכן פאר השם יתברך יעדן מאמענט פון זייער לעבן, און דער צדיק איז דער סולם דורך וועמען די גאנצע בריאה הייבט זיך אויף אדער פאלט.
  3. 18:11 נישט אזוי ווי א גוי, וואס גיט גאט זיין חלק און האלט דאס איבעריגע פאר זיך, קען א איד איינשפאנען זיין גוף, זיין עסן און זיין עשירות אין עבודת השם, און דאס איז יעקבס מעלה.
  4. 28:43 רחל און לאה שטעלן מיט זיך פאר באזונדערע בחינות פון דער שכינה, און יעקבס אהבה צו רחל מיט זיינע פערצן יאר ארבעט זענען געווען א הייליגע בענקשאפט, וואס לבן האט פארטייטשט אלס תאוה.
  5. 52:23 לבנ'ס שאף זענען געווען אידישע נשמות וואס ער האט געהאלטן געפאנגען, און יעקבס שליחות אין חרן איז געווען זיי צו באפרייען און אויפהייבן ביז זיי זענען געווארן די זעכציג ריבוא אידן אין מצרים.
  6. 56:05 דאס דאווענען מיט טלית און תפילין איז א הכנה, אזוי ווי יעקבס יארן אין ישיבת שם ועבר, כדי א אידס ארבעט און געשעפט דערנאך זאל אויך זיין געהייליגט.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 13:08 פארוואס איז יעקב דער גרעסטער פון די אבות, ווען די תורה ווייזט אים פארנומען מיט משפחה און געלט, נישט מיט מסירות נפש ווי אברהם און יצחק?

    תירוץ: 20:00 ווייל ער האט געדינט השם מיט די ערדישע זאכן אליין: זיינע געפילן, זיינע שמחות און זיין ארבעט זענען אלע געווען געווידמעט פאר השם, וואס דאס איז דער דרך פון א איד.

  2. קשיא: 22:12 ווי אזוי האט יעקב געקענט סיי קושן רחל סיי וויינען, צוויי היפוכדיגע געפילן?

    תירוץ: 31:35 ער האט זי געקושט ווי מ'קושט תפילין, פון אהבה צו דער שכינה וואס ער האט אין איר געזען; ער האט געוויינט פון רחמנות אויף די וואס האבן אים אויסגעלאכט אלס א פריצות.

  3. קשיא: 34:55 פארוואס זענען זיבן יאר יעקבן אויסגעקומען ווי עטליכע טעג, ווען בענקשאפט מאכט געווענליך די צייט לאנג?

    תירוץ: 35:36 ווייל ער האט געבענקט נאך א הימלישע זאך, און די הכנה אליין איז געווען עבודת השם וואס ער האט הנאה געהאט דערפון, אזוי ווי בויען א סוכה.

  4. קשיא: 41:31 פארוואס האט יעקב אזוי שטארק געוואלט קריגן לבנ'ס שאף, לכאורה אפילו מיט קונצן?

    תירוץ: 52:23 די שאף זענען געווען אידישע נשמות וואס לבן האט געהאלטן געפאנגען, און זיי באפרייען און אויפהייבן איז געווען יעקבס שליחות אין חרן.

מעשיות

  1. 0:01 דער לעכאוויטשער'ס שווייגן אויף ויצא

    דער לעכאוויטשער, רבי מרדכי פון לעכאוויטש, האט נישט געזאגט קיין תורה פאר זיינע תלמידים אויף פרשת ויצא. ער האט געזאגט אז ס'איז נישט נויטיג: די פרשה אליין ווייזט ווי יעקב איז געווען אין לבנ'ס טמא'נע סביבה, האט אויפגעצויגן צוועלף קינדער און געמאכט עשירות, און איז דארט געוואקסן אלס צדיק. מ'דארף נאר לערנען די פרשה און פרובירן נאכטון יעקב.

    אין דער מעשה: רבי מרדכי לעכאוויטשער

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 30:33 די שכינה ביים כותל

    דער משגיח דערמאנט אז צדיקים, נישט אזוי לאנג צוריק, האבן געזען תשעה באב ביי נאכט ביים כותל המערבי א שיינע פרוי אנגעטון אין שווארץ, און דאס איז געווען די שכינה. אזא התגלות, זאגט ער, וועקט נישט קיין ערדישע תאוות נאר הימלישע געפילן.

  3. 46:39 דער ישמח משה געדענקט זיינע פריערדיגע גלגולים

    דער ישמח משה האט געדענקט זיינע פריערדיגע מאל אויף דער וועלט, און האט דערציילט זיין אייניקל, דעם ייטב לב, אז ער איז געווען ביי מחלוקת קרח און איז געבליבן נייטראל. ווען דאס אייניקל האט זיך געוואונדערט פארוואס ער האט נישט געהאלטן מיט משה, האט ער געענטפערט אז ווען ער וואלט דארט געווען וואלט ער געהאלטן מיט קרח. ער האט אויך געדענקט ווי ער איז געווען א קליין שעפעלע ביי יעקב אבינו, און האט געוויזן א צייכן אויף זיין רוקן פון דעם וואס יעקב האט אים געגעבן א קלאפ מיטן שטעקן צו פירן אים.

    אין דער מעשה: דער ישמח משה, קרח, משה רבינו, יעקב אבינו, דער ייטב לב, דער אפטער רב

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  4. 50:33 דער אפטער רב און יעקבס ניגון

    דער אפטער רב, דער אוהב ישראל, וואס האט געלעבט א ביסל פארן ישמח משה, האט אויך דערציילט וואס ער האט געדענקט פון פריערדיגע גלגולים, צווישן זיי ווי ער איז געווען א כהן גדול. ער האט געדענקט ווי ער איז געווען א שעפעלע ביי יעקב אבינו, און אפילו דעם ניגון וואס יעקב האט געשפילט אויף זיין פייפל צו צונויפנעמען די שאף; ער האט אים געזונגען פאר זיינע תלמידים. דער משגיח זאגט אז ער קען דעם ניגון און מ'זינגט אים צו "אמר השם ליעקב".

    אין דער מעשה: יעקב אבינו, דער אפטער רב

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  5. 1:03:04 דער אקס וואס גייט ארויף די טרעפ

    צו א גרויסן צדיק וואס איז געווען א רב איז געקומען צו גאסט דער פרעזידענט פון שול. ווען יענער איז ארויפגעגאנגען די טרעפ, האט דער צדיק אריינגעשריגן צו זיין ווייב אין קיך אז א אקס גייט ארויף די טרעפ, ווייל ער האט אים געזען ווי א אקס, וואס, זאגט דער משגיח, איז ער טאקע געווען.

געדאנקען

  1. 3:32 דער משגיח לערנט "ויפגע במקום" און "ויפגעו בו מלאכי אלקים" אלס א היפוך: ביים ארויסגיין האט יעקב זיך געוואונדערט אויף די מלאכים; ביים צוריקקומען נאך צוואנציג יאר אין חרן האבן די מלאכים זיך געוואונדערט אויף אים.
  2. 13:15 יעקב איז דער בחיר שבאבות נישט טראץ זיינע ערדישע עסקים נאר צוליב זיי: ער האט געוויזן אז השם קען רוען אויף א מענטש דורך משפחה, ארבעט און עשירות.
  3. 17:30 דער חילוק צווישן עולה און שלמים שפיגלט אפ דעם חילוק צווישן די אומות און כלל ישראל: א גוי מעג ברענגען נאר אן עולה, אינגאנצן פאר גאט, אבער דער שלמים פון א איד, וואס מ'עסט ביי א סעודה, ווייזט אז זיין אייגענע הנאה קען זיין הייליג; כלל ישראל איז געווארן א פאלק דורכן קרבן פסח, וואס מ'עסט.
  4. 31:35 יעקב האט געקושט און געוויינט אויף איינמאל ווייל ער האט געקושט רחל ווי מ'קושט תפילין, ווייל ער האט אין איר געזען די שכינה, און געוויינט פון רחמנות אויף די וואס האבן אים אויסגעלאכט און נישט געזען וואס ער האט געזען.
  5. 35:28 די זיבן יאר זענען אים געווען ווי טעג, דאס היפוך פון א געווענליכע בענקשאפט, ווייל ביי יעקב איז די הכנה אליין געווען עבודת השם, אזוי ווי בויען א סוכה איז א עבודה פאר זיך מיט הנאה און נישט נאר א הכנה.
  6. 41:31 יעקבס השתדלות צו קריגן לבנ'ס שאף, וואס זעט אויס אויבנאויף ווי כיטרעקייט, איז געווען די גאולה פון אידישע נשמות וואס לבן האט געהאלטן געפאנגען, און זיי זענען געווארן די זעכציג ריבוא אידן אין מצרים.
  7. 56:05 יעקבס פערצן יאר אין ישיבת שם ועבר זענען אנטקעגן דער הכנה פון שחרית מיט טלית און תפילין, וואס גרייט צו א איד מקדש צו זיין זיין ארבעטס-טאג ווי יעקב האט מקדש געווען זיין ארבעט אין חרן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 24:06 דער משגיח זאגט אז א איד דארף מקדש זיין זיינע גשמיות'דיגע זאכן: עסן און הנאה האבן פונעם לעבן ווי א איד דארף, נישט זיך אפזאגן ווי א גלח, נאר מאכן זיינע הנאות הייליג פאר השם.
  2. 56:07 דער משגיח זאגט אז נאך שחרית מיט טלית און תפילין דארף א אידס ארבעט און געשעפט זיין געהייליגט, און נישט געלעבט ווי ער וואלט באפרייט געווארן פון זיין א איד.
  3. 57:00 דער משגיח זאגט אז א מענטש זאל לערנען וויפיל ער קען און זיך נישט איבערנעמען מיט געשעפט, כדי ער זאל געפינען צייט זיך אנצולאדן מיט גמרא, חומש, סידור און תהלים.
  4. 1:03:44 דער משגיח זאגט אז א מענטשנס גאנצע לעבנס-ארבעט איז צו מאכן פון זיך א מענטש און זיך אפשאקלען פון זיינע בהמה'שע נטיות.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, בלעם, דער אפטער רב, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער של"ה, דער ייטב לב, דער ישמח משה, דער לובלינער חוזה, יחזקאל הנביא, יעקב אבינו, יצחק אבינו, לאה אמנו, לבן, משה רבינו, עבר, קרח, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי שמעלקע ניקלשבורגער, רחל אמנו, שם, שמואל הנביא

ערכים גלגול, כסא הכבוד, מחלוקת, מסירות נפש, מרכבה, עבודת השם, שכינה, תיקון חצות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט