אלה תולדות יצחק - על פני כל אחיו נפל - The Fall of ישמעאל in our Time Heralds Mashiach
קאטאלאג: PARSHA (English) תולדות נומ׳ 4 פאקעט גייד ז׳ 55 תשס"ה (2004–05) ענגליש 51 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ווייזט פונעם בעל הטורים אז די מפלה פון ישמעאל, וואס דער פריערדיגער סדרה ענדיגט מיט איר, איז א סימן אז משיח פון די קינדער פון יצחק קומט, און ער בינדט עס צו מיט דעם פאל פון ישמעאלס נשיאים אין זיינע טעג, מיט חודש כסלו וואס איז א חודש פון ברכה, און מיט יעקב און עשו וואס זענען יעדער געוואקסן דעם טאג פון א פטירה.
דער משגיח עפנט מיט די לעצטע ווערטער פון חיי שרה, "על פני כל אחיו נפל", וואס רש"י לערנט אז דאס רעדט פון ישמעאלס מפלה, און מיטן בעל הטורים אז גלייך דערנאך שטייט "ואלה תולדות יצחק": ווען ישמעאל פאלט, איז משיח פון די קינדער פון יצחק נאענט. ער בינדט צו די צוועלף נשיאים פון ישמעאל מיט די נשיאים וואס מ'לייענט חנוכה, און זעט אינעם פאל פון צוויי פון ישמעאלס פירער א סימן. ער ברענגט דעם זוהר אז ישמעאל האלט ארץ ישראל מיט זיין ליידיגע מילה נאר ווען זי איז ליידיג, ער ערקלערט פארוואס יצחק ווערט דערמאנט (יעדער צדיק האט זיין קעגנער), און ער ברענגט גימטריאות. דערנאך ווייזט ער אז כסלו און פרשת תולדות זענען פארבונדן מיט ברכה און מיטן נומער זעקס. צום סוף פרעגט ער ווי אזוי רש"י'ס דרייצן יאר שטימט מיטן חשבון פון פופצן, און ענטפערט אז דעם טאג פון אברהם אבינו'ס פטירה איז יעקב געוואקסן אין קדושה, און עשו, וואס האט יענעם טאג געהרגעט נמרוד, אין טומאה.
ענינים: די סימנים פונעם דור פאר משיח · די גלותן און די מלכיות · חודש כסלו און י"ט כסלו · יצחק, יעקב און עשו
סדר השיעור
-
0:00 ישמעאלס מפלה איז א סימן אויף משיח שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם בעל הטורים אז "על פני כל אחיו נפל" און גלייך דערנאך "ואלה תולדות יצחק" מיינט אז משיח קומט ווען ישמעאל פאלט. ער בינדט צו די צוועלף נשיאים פון ישמעאל מיט די נשיאים וואס מ'לייענט חנוכה און מיט כסלו, און ווייזט אויפן פאל פון סאדאם און עראפאט לעצטנס אלס א סימן.
-
6:59 ישמעאלס ליידיגע מילה און דאס ליידיגע לאנד שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז ישמעאל טענה'ט אויף ארץ ישראל מיט זיין מילה, און מ'זאגט אים אז זיין מילה איז ליידיג, דערפאר האלט ער דאס לאנד נאר ווען עס איז ליידיג. ער מערקט אן ווי אזוי אידן זענען די לעצטע צענדליגער יארן צוריקגעקומען קיין ארץ ישראל, א סימן אז די צייט איז געקומען.
-
11:09 פארוואס יצחק: יעדער צדיק'ס קעגנער שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס משיח איז פארבונדן מיט יצחק, און ענטפערט אז יעדער צדיק האט א קעגנער, און ישמעאל איז יצחקס. ער ברענגט גימטריאות וואס בינדן "ה' מלך עולם ועד אבדו גוים מארצו" און דעם נאמען עראפאט מיט "ישמעאל בן אברהם", און ער נוצט דעם כלל אז ביי סכנה איז צוויי מאל א חזקה.
-
16:09 כסלו, דער חודש פון ברכה
דער משגיח שילדערט חנוכה אלס א נצחון איבער די וואס האבן געוואלט אז אידן זאלן פארגעסן די תורה, און זאגט אז תולדות בענטשט כסלו, דער חודש פון ברכה. ער ברענגט דעם מהר"ל אז די אותיות פון "ברך" (ב', ר', כ') ווייזן יעדע א טאפלונג אין די איינסער, צענער און הונדערטער.
-
21:51 יוסף, דער זעקסטער, איז ברכה
דער משגיח ערקלערט אז פון די זיבן אושפיזין איז יוסף, דער זעקסטער, די מדה פון ברכה: זיין נאמען מיינט צולייגן און ער איז געווארן צוויי שבטים. ער בינדט עס צו מיט חנוכה וואס מ'לייגט יעדע נאכט צו א ליכט, און מיט תולדות וואס איז די זעקסטע סדרה, וואו אין יעדע עליה געפינט זיך א ברכה.
-
28:08 די זעקסער פון ברכה און ווי מ'האלט זי
דער משגיח רעכנט אויס סימנים פון זעקס אין דער סדרה: די זעקסטע עליה "ויתן לך", דאס ווארט ברכה וואס ער האט געציילט 32 מאל, יצחק וואס איז געווען זעכציג יאר, דער זעכציגסטער טאג פון ראש השנה, דער זעקסטער פרק פון ברכות און דער לולב. ער זאגט אז מ'דארף זיין א כלי פאר ברכה אן א לאך אין קעשענע, דערציילט פון א צדיק וואס האט ערקלערט פארוואס הבדלה אויף יין האט נישט געבראכט א מענטש זין, און בינדט שלום, שלימות און די בכורה מיט ברכה.
-
34:31 דרייצן אדער פופצן: א קשיא אין רש"י
דער משגיח לערנט רש"י אויף "ויגדלו הנערים", אז מיט דרייצן יאר איז יעקב געגאנגען אין די בתי מדרשות און עשו צו עבודה זרה, און אז אברהם אבינו איז נפטר געווארן פינף יאר פריער כדי ער זאל נישט זען ווי עשו גייט ארויס לתרבות רעה. ער ווייזט אז דער חשבון קומט אויס פופצן און נישט דרייצן, ברענגט רבינו בחיי, און לאזט די קשיא דערווייל אפן.
-
38:47 פי שנים ביי א פטירה; דער טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן
דער משגיח דערציילט ווי אלישע האט באקומען א פי שנים ווייל ער איז געווען דערביי ווען אליהו איז ארויפגענומען געווארן, און ווי דער חתם סופר האט געקלאגט אין זיין הספד אז ער איז נישט געווען ביי זיין רבינ'ס פטירה. דערנאך שילדערט ער דעם טאג פון אברהם אבינו'ס פטירה: יעקב האט געקאכט לינזן, רבקה'ס מורא צו פארלירן ביידע זין אין איין טאג און עשו'ס טויט ביי מערת המכפלה, און ווי עשו האט געהרגעט נמרוד; ער מערקט אן אז א צדיק און זיין קעגנער שטארבן אין איין טאג.
-
45:56 צוויי פטירות, און דער היינטיגער שבת שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח מאלט צוויי בילדער: אברהם אבינו'ס פטירה, וואו די שכינה, די גרויסע צדיקים און אלע זיינע מצוות זענען זיך צוזאמענגעקומען און יעקב האט באקומען א פי שנים אין קדושה, און נמרודס טויט אין וואלד, וואו אלע זיינע עבירות זענען צוזאמענגעקומען און עשו האט באקומען א פי שנים אין טומאה. דערמיט איז רש"י מתורץ: "ויגדלו" מיינט וואקסן אין צדקות און רשעות. ער שליסט אז דעם שבת, ווען מ'בענטשט כסלו און עראפאט ווערט באגראבן, קענען אידן שטארק וואקסן, און ער בעט אויף משיח.
דער שיעור, אויסגעשריבן
ישמעאלס מפלה איז א סימן אויף משיח
דער משגיח עפנט מיט די לעצטע ווערטער פון דער פריערדיגער סדרה, "על פני כל אחיו נפל", וואס רש"י לערנט אז דאס רעדט פון ישמעאלס מפלה. דער בעל הטורים, לויט א מדרש, מערקט אן אז גלייך דערנאך שטייט "ואלה תולדות יצחק בן אברהם": ווען ישמעאל פאלט, איז משיח פון יצחקס קינדער שוין אויפן וועג. א,ב,ג,ד
ער ערקלערט אז ישמעאלס צוועלף נשיאים ווערן בטל דורך די צוועלף נשיאים פון חנוכת המזבח, וואס מ'לייענט חנוכה, ממילא איז כסלו א צייט פאר ישמעאלס מפלה. ער ווייזט אויף סאדאם און עראפאט, צוויי פון ישמעאלס פירער וואס זענען געפאלן די לעצטע צוויי יאר, און זאגט אז מ'דארף עס נעמען אלס א בשורה טובה און זיך נעמען צו דער ארבעט. ה,ו
ישמעאלס ליידיגע מילה
לויטן זוהר טענה'ט ישמעאל אז אים קומט אויך ארץ ישראל ווייל ער האט אויך מילה, און מ'זאגט אים אז זיין מילה איז ליידיג, אן א ברית. דער משגיח ווייזט עס פון דער משנה אז ווער עס האט א נדר נישט צו הנאה האבן פון מולים, מעג הנאה האבן פון א ישמעאלי. ממילא האלט ישמעאל דאס לאנד נאר ווען עס איז ליידיג, און ער וועט ארויסגעטרייסלט ווערן ווען אידן קומען צוריק, וואס דער משגיח זעט אז עס גייט שוין פאר די לעצטע צענדליגער יארן. ז,ח
פארוואס יצחק
דער משגיח פרעגט פארוואס משיח איז פארבונדן מיט יצחק און נישט מיט אברהם אדער יעקב. ער ענטפערט אז יעדער צדיק האט א קעגנער: אברהם האט געהאט נמרוד, יעקב עשו, און יצחק ישמעאל, ממילא ברענגט ישמעאלס פאל די גאולה פון יצחקס קינדער.
כסלו, דער חודש פון ברכה
דער משגיח זאגט אז חנוכה פייערט מען דעם נצחון איבער די וואס האבן געוואלט אז אידן זאלן פארגעסן די תורה, און תולדות איז דער שבת וואס מ'בענטשט כסלו. כסלו איז דער חודש פון ברכה, און ברכה מיינט מערן און צולייגן.
יוסף, דער זעקסטער, איז ברכה
פון די זיבן אושפיזין, די רועי ישראל, איז יוסף, דער זעקסטער, די מדה פון ברכה. זיין נאמען מיינט צולייגן: רחל האט געבעטן ביים אייבערשטן נאך א זון, און ער אליין איז געווארן צוויי שבטים, אפרים און מנשה. דער משגיח בינדט עס אויך צו מיט "יוסף ה' עליכם". נ,מ
חנוכה איז אויך ברכה, ווייל יעדע נאכט לייגט מען צו א ליכט. תולדות, די זעקסטע סדרה, טראגט די ברכה, און אין יעדע עליה פון איר געפינט זיך א ברכה.
די זעקסער פון ברכה, און ווי מ'האלט זי
דער שפיץ איז די זעקסטע עליה, "ויתן לך", וואס הייבט זיך אן מיט א וא"ו, דער אות פון זעקס; דער משגיח האט געציילט 32 מאל דאס ווארט ברכה אין דער סדרה. יצחק איז געווען זעכציג יאר; א ספר מערקט אן אז דער זעכציגסטער טאג פון ראש השנה איז ראש חודש כסלו; דער זעקסטער פרק פון ברכות רעדט פון ברכות; און די ברכה אויף די ארבע מינים מאכט מען אויפן לולב, דער זעקסטער, וואס איז ווי א וא"ו. ס,ע,פ
דרייצן אדער פופצן
אויף "ויגדלו הנערים" זאגט רש"י אז מיט דרייצן יאר איז יעקב געגאנגען אין די בתי מדרשות און עשו צו עבודה זרה, און אז אברהם אבינו איז נפטר געווארן פינף יאר פריער כדי ער זאל עס נישט זען. דער משגיח רעכנט אויס אז די צווילינג זענען דעמאלט געווען פופצן, אזוי ווי רבינו בחיי זאגט, אבער "ויגדלו" מיינט דרייצן. די קשיא לאזט ער דערווייל אפן. ר,ת,ש
א פי שנים ביי א פטירה
אלישע האט מען צוגעזאגט א פי שנים אויב ער וועט זען ווי אליהו ווערט ארויפגענומען; אזוי איז געווען, און ער האט געטון טאפל אזויפיל נסים ווי אליהו. דער חתם סופר האט אין זיין הספד אויף זיין רבי'ן, רבי נתן אדלער, געקלאגט אז ער איז נישט געווען ביי דער פטירה, ווייל ווער עס איז דערביי באקומט א פי שנים לויט זיין מדרגה. אא
דעם טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן, האט יעקב געקאכט לינזן, דאס מאכל פון אבלים. רבקה האט מורא געהאט צו פארלירן ביידע זין אין איין טאג, און רש"י זאגט אז דאס איז געווען נבואה: ביי יעקבס קבורה האט עשו געטענה'ט אויפן לעצטן פלאץ אין מערת המכפלה און איז דארט אומגעקומען. יענעם טאג האט עשו אויך געהרגעט נמרוד, אזוי ווי רש"י טייטשט "עיף". א צדיק און זיין קעגנער שטארבן צוזאמען. אב,אג,או
צוויי פטירות, און דער היינטיגער שבת
ביי אברהמס פטירה זענען זיך צוזאמענגעקומען די שכינה, די גרויסע צדיקים און אלע זיינע מצוות, און יעקב, וואס איז געווען דערביי, האט באקומען א פי שנים אין קדושה. אין וואלד, ביי נמרודס טויט, זענען צוזאמענגעקומען אלע זיינע עבירות, און עשו האט באקומען א פי שנים אין טומאה. דערמיט איז רש"י מתורץ: מיט פופצן זענען זיי גרויס געווארן, איינער אין צדקות און דער אנדערער אין רשעות. ר
ער שליסט אז דעם שבת, ווען מ'בענטשט כסלו און עראפאט ווערט באגראבן, קומט אראפ די קדושה פון חנוכה און אידן קענען שטארק וואקסן, און ער בעט אז משיח זאל קומען.
מראי מקומות
תורה
- א Bereishis 25:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:01
- ד Bereishis 25:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:01
- ה לכאורה Bamidbar ch. 7 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:30
- ו לכאורה Bereishis 25:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:30
- נ Bereishis 30:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:14
- ס Bereishis 27:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:08
- ע Bereishis 25:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:08
- ק Bamidbar 6:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:20
- אב Bereishis 27:45 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 41:40
- אה Bereishis 25:30 44:59 טעקסט מפתח
נביאים
כתובים
משנה
תלמוד בבלי
מדרש
זוהר און קבלה
ראשונים
- ב לכאורה Rashi on Bereishis 25:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:01
- ג לכאורה Baal HaTurim on Bereishis 25:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:01
- ר לכאורה Rashi on Bereishis 25:27 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:48, 45:56
- ש לכאורה Rabbeinu Bachya on Bereishis 25:27 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:48
- ת לכאורה Rashi on Bereishis 25:30 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:48
- אג לכאורה Rashi on Bereishis 27:45 מפתח אינעם אויסשרייב: 41:40
- או לכאורה Rashi on Bereishis 25:29 מפתח אינעם אויסשרייב: 41:40
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 2:21 לויטן בעל הטורים לערנט מען פון דעם וואס "ואלה תולדות יצחק" קומט נאך ישמעאלס מפלה, אז ווען ישמעאל פאלט איז משיח פון די קינדער פון יצחק שוין אויפן וועג.
- 8:11 דער משגיח ערקלערט אז ישמעאלס מילה איז א ליידיגע מילה, דערפאר האלט ער לויטן זוהר ארץ ישראל נאר ווען זי איז ליידיג, און ער וועט ארויסגעטרייסלט ווערן ווען אידן קומען צוריק.
- 11:09 משיח איז פארבונדן ספעציעל מיט יצחק ווייל יעדער צדיק האט זיין קעגנער, און ישמעאל איז דער קעגנער פון יצחק.
- 18:05 כסלו איז דער חודש פון ברכה, און תולדות, דער שבת וואס מ'בענטשט כסלו, איז א סדרה פול מיט ברכה, פארבונדן מיטן נומער זעקס.
- 39:30 ווער עס איז דא ביי די פטירה פון א צדיק באקומט א פי שנים, אזוי ווי אלישע האט באקומען פון אליהו.
- 48:57 "ויגדלו הנערים" מיינט אז יעקב איז געוואקסן אין צדקות ביי אברהמס פטירה און עשו אין רשעות ביים טויט פון נמרוד, ביידע אין איין טאג.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 11:09 פארוואס זאגט דער בעל הטורים אז משיח וועט קומען פון די קינדער פון יצחק, און נישט פון אברהם אדער יעקב?
תירוץ: 11:27 יעדער צדיק האט א קעגנער: אברהם האט געהאט נמרוד, יעקב עשו, און יצחק ישמעאל, ממילא ברענגט ישמעאלס פאל די גאולה פון יצחקס קינדער.
-
קשיא: 7:13 ווי אזוי קען ישמעאל טענה'ן אויף ארץ ישראל צוליב זיין מילה?
תירוץ: 8:11 זיין מילה איז א ליידיגע מילה אן א ברית, דערפאר האלט ער דאס לאנד נאר ווען עס איז ליידיג, ביז אידן קומען צוריק.
-
קשיא: 36:38 רש"י זאגט אז עשו איז ארויס לתרבות רעה מיט דרייצן יאר, דעם טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן, אבער לויטן חשבון זענען די צווילינג דעמאלט געווען פופצן; ווי אזוי שטימט "ויגדלו"?
תירוץ: 48:45 עס איז געווען מיט פופצן, און "ויגדלו" מיינט דא אז זיי זענען גרויס געווארן, יעקב אין צדקות ביי אברהמס פטירה און עשו אין רשעות ביי נמרודס טויט.
-
קשיא: 40:00 פארוואס האט אלישע געטון טאפל אזויפיל נסים ווי אליהו?
תירוץ: 39:30 ווייל ער איז געווען דערביי ווען אליהו איז ארויפגענומען געווארן, און ווער עס איז ביי זיין רבינ'ס פטירה באקומט א פי שנים.
מעשיות
-
31:32 די לאך אין קעשענע
איינער האט געפרעגט א צדיק פארוואס, כאטש חז"ל זאגן אז ווער עס מאכט הבדלה אויף יין וועט האבן זין, מאכט ער יעדן מוצאי שבת הבדלה אויף יין און האט נישט קיין זין. דער צדיק האט געענטפערט אז די ברכה באקומט ער יא, נאר ער האט א לאך אין קעשענע. אן עבירה מאכט א לאך, און ממילא קען ער די ברכה נישט האלטן.
-
40:09 דעם חתם סופר'ס הספד אויף זיין רבי'ן
דעם חתם סופר'ס רבי מובהק איז געווען רבי נתן אדלער. ווען די בשורה איז אנגעקומען אז ער איז נפטר געווארן, האט דער חתם סופר געזאגט א הספד, וואס איז געדרוקט צווישן זיינע ספרים. דארט קלאגט ער אז ער איז נישט געווען ביי זיין רבינ'ס פטירה, ווייל ווער עס איז דערביי באקומט א פי שנים.
אין דער מעשה: דער חתם סופר, רבי נתן אדלער
-
42:31 עשו ביי מערת המכפלה
ווען די שבטים האבן געבראכט יעקב פון מצרים צו קבורה, איז עשו געקומען און געטענה'ט אז דער לעצטער פלאץ אין מערת המכפלה געהערט צו אים. חושים בן דן האט אים אפגעהאקט דעם קאפ, וואס איז אריינגעקייקלט געווארן אין דער מערה, און דער פלאץ איז געבליבן פאר יעקב. אזוי זענען יעקב און עשו באגראבן געווארן אין איין טאג, אזוי ווי רבקה האט מיט נבואה מורא געהאט.
אין דער מעשה: יעקב אבינו, עשו, חושים בן דן, נפתלי, רבקה אמנו, דן
-
45:56 צוויי פטירות אין איין טאג
דעם טאג וואס אברהם אבינו איז נפטר געווארן, זענען געקומען די שכינה און גרויסע צדיקים, און אלע זיינע מצוות און נסיונות, די מילה און די עקידה, זענען זיך צוזאמענגעקומען אים צו באגלייטן אין גן עדן; יעקב איז געווען דערביי און האט באקומען א פי שנים פון זיין קדושה. אינעם זעלבן טאג, אין וואלד, האט עשו געטראפן נמרוד ווען ער איז געשטארבן, און אלע נמרודס עבירות, פונעם דור הפלגה ביז ער האט אריינגעווארפן אברהם אין כבשן, זענען דארט צוזאמענגעקומען; עשו האט באקומען א פי שנים אין טומאה.
אין דער מעשה: אברהם אבינו, יעקב אבינו, עשו, נמרוד
געדאנקען
- 0:30 די צוועלף נשיאים פון ישמעאל ווערן בטל דורך די צוועלף נשיאים פון חנוכת המזבח, דערפאר איז חנוכה, ווען מ'לייענט די נשיאים, און חודש כסלו א צייט צו מבטל זיין די קליפה פון ישמעאל.
- 8:11 ישמעאלס כח אויף ארץ ישראל שטייט אויף א מילה אן א תוכן, דערפאר האלט זיין טענה נאר ווען דאס לאנד איז ליידיג פון אידן.
- 13:15 דער משגיח געפינט "ישמעאל בן אברהם" אין דער גימטריא סיי פון "ה' מלך עולם ועד אבדו גוים מארצו" און סיי פונעם נאמען עראפאט ווי מ'שרייבט אים מיט אידישע אותיות.
- 19:17 די אותיות פון "ברך" טאפלען יעדע א צאל: ב' פון איינס צו צוויי, כ' פון צען צו צוואנציג, ר' פון הונדערט צו צוויי הונדערט, ממילא איז ברכה א פארמערונג אין יעדע מדרגה.
- 23:37 זעקס איז דער נומער פון ברכה: יוסף דער זעקסטער פון די רועים, די זעקסטע סדרה תולדות, איר זעקסטע עליה "ויתן לך" וואס הייבט זיך אן מיט א וא"ו, יצחק מיט זעכציג יאר, און דער לולב, וואס איז ווי א וא"ו און מ'מאכט אויף אים די ברכה.
- 45:21 אזוי ווי א תלמיד ביי זיין רבינ'ס פטירה באקומט א פי שנים אין קדושה, האט עשו, וואס איז געווען ביי נמרודס טויט, באקומען א פי שנים אין טומאה; א צדיק און זיין קעגנער שטארבן אין איין טאג.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 5:19 דער משגיח זאגט אז יעצט, ווען ישמעאלס פירער פאלן, דארף מען עס נעמען אלס א בשורה טובה און פארבעסערן די מעשים כדי צו ברענגען משיח, ווייל מ'דארף שמידן דאס אייזן ווען עס איז הייס.
- 31:16 דער משגיח זאגט אז מ'זאל קומען צו דער סדרה גרייט צו זיין א כלי צו מקבל זיין ברכה, אן א לאך אין קעשענע, כדי מ'זאל זי קענען האלטן.
- 32:14 דער משגיח זאגט אז ברכה מוז קומען מיט שלימות: מ'זאל זיין גאנץ, אן א לאך, כדי צו מקבל זיין די ברכות וואס גיסן זיך אראפ דעם שבת.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אליהו הנביא, אלישע הנביא, דער בעל הטורים, דער חתם סופר, דער מהר"ל פון פראג, חושים בן דן, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישמעאל, נמרוד, עשו, רבי נתן אדלער, רבינו בחיי, רבן שמעון בן גמליאל, רבקה אמנו, רחל אמנו, רש"י
ערכים אושפיזין, בכורה, ברכה, גימטריא, חנוכת המזבח, מילה, מערת המכפלה, נשיאים, פי שנים, שבעה רועים