שהיו ליצני הדור אומרים. . . הגריעותא של ליצנות

קאטאלאג: פרשת השבוע תולדות נומ׳ ⁨3⁩ פאקעט גייד ז׳ 5 תשל"ז (1976–77) אידיש 1 שעה 10 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 10 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויסגייענדיג פון רש"י'ס "ליצני הדור", ערקלערט דער משגיח אז ליצנות איז דער שורש פון טומאה און דער היפך פון אמונה, און ער ווייזט עס ביי פרעה, ביים נחש און ביי עשו, קעגן דעם אמת פון אברהם, יעקב און משיח.

דער משגיח פרעגט פארוואס רש"י רעדט פון "ליצני הדור" און נישט פון די צדיקים פונעם דור, און ער ענטפערט פון די ספרים אז אמונה איז דער אנהייב פון קדושה און ליצנות איז דער אנהייב פון טומאה. א וויץ, ערקלערט ער, איז א געלעכטער אויף א זאך וואס איז אבסורד און נישט אמת; מיט ליצנות קען א מענטש אפלייקענען די מציאות, און אזוי האט פרעה אויסגעהאלטן איין מכה נאך די אנדערע. אמונה איז דער היפך: דער ניצוץ פון קדושה אין מענטש ציט אים צו א גרעסערער קדושה, אזוי ווי אלישע איז נמשך געווארן נאך אליהו, ווי א מאגנעט ציט אייזן. פון דעם רמב"ם אז משיח דארף נישט ווייזן קיין אותות ומופתים ערקלערט ער אז משיח, אזוי ווי אברהם אבינו און נישט ווי אליהו ביים כרמל, וועט ציען די וועלט נאר מיט דעם אמת פון זיינע ווערטער. עשו, וואס איז געבוירן געווארן זעכציג יאר נאך יצחק, איז דער שורש פון ליצנות. דערנאך ערקלערט ער יעקב'ס "מרמה" ווי א שעיר לעזאזל לויט נבואה, און ער שליסט מיט די ברכות פון דער פרשה.

ענינים: ספיקות אין אמונה און עמלק · יצחק, יעקב און עשו

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס "ליצני הדור" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיט רש"י אז די ליצני הדור האבן געזאגט אז שרה איז מעובר געווארן פון אבימלך, און ער פרעגט פארוואס חז"ל רעדן דא פון ליצנים און נישט פון צדיקי הדור. ער ברענגט פון די ספרים אז אמונה איז דער אנהייב פון קדושה און ליצנות דער אנהייב פון טומאה, און אז ליצנות איז דער היפך פון אמת.

  2. 3:29 פון וואס מ'לאכט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז א וויץ איז לעכערלעך ווייל ער איז אבסורד און ווייט פון דער מציאות, און אז ס'איז דא אין מענטש א כח וואס האט הנאה פונעם היפך פון אמת. דערפאר לאכט מען אויך פון א משוגענעם, וואס לעבט אין א וועלט פון פאנטאזיע, אוועק פון דער מציאות.

  3. 6:37 פרעה דער לץ און די מכות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט רש"י אז דער אייבערשטער האט "געלאכט" פון מצרים, און דעם חתם סופר אז מצרים'ס גאנצע הצלחה דורך יוסף און זיין משפחה איז געווען א וויץ אויף זיי, מדה כנגד מדה פאר פרעה'ס ליצנות. ער פרעגט פון וואו חז"ל ווייסן אז פרעה איז געווען א לץ, און ענטפערט אז נאר מיט ליצנות, וואס אנטלויפט פון דער מציאות מיט א וויץ, האט ער געקענט אויסהאלטן איין מכה נאך די אנדערע.

  4. 12:05 ליצנות, דער היפך פון אמונה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ליצנות לייקנט וואס דער שכל אליין זעט, און אמונה גלייבט מער ווי מ'זעט, ממילא איז ליצנות דער שורש פון טומאה. דער אייבערשטער לאכט פון די ליצנים; איין ליצנות שטופט אוועק אסאך תוכחות; ליצנות איז דער היפך פון יעקב'ס אמת. דער נחש, דער ערשטער לץ, האט געענטפערט חוה'ס טענה מיט חוזק.

  5. 16:11 דער ניצוץ פון קדושה און דער מאגנעט

    דער משגיח ערקלערט אז אמונה קומט פונעם ניצוץ פון קדושה וואס גיט יעדער באשעפעניש איר קיום, און וואס ווערט נמשך צו א גרעסערער קדושה. ליצנים מאכן חוזק ווען א צדיק גייט פארביי; אלישע איז געלאפן נאך אליהו ווי אייזן צו א מאגנעט, און א שטארק גענוג מאגנעט ציט אפילו א שוואכערע מעטאל. ערליכע אידן ווערן נמשך צו צדיקים פון אלע סארטן, סיי אזעלכע וואס מ'פארשטייט און סיי אזעלכע וואס מ'פארשטייט נישט.

  6. 22:01 דער רמב"ם: משיח דארף נישט קיין אותות

    דער משגיח לערנט דעם רמב"ם אין הלכות מלכים אז משיח דארף נישט מאכן קיין אותות ומופתים, ווייל רבי עקיבא איז געווען דער נושא כלים פון בן כוזיבא, און די השגת הראב"ד. ער שטעלט עס קעגן דעם גרויסן בילד פון משיח וואס אידן האבן געטראגן דורכן גלות ביים שבת טיש, און זאגט אז דעם רמב"ם'ס פשוט'ע באשרייבונג קען אויסזען ווי אן אנטוישונג.

  7. 28:35 אליהו'ס מופת און אברהם'ס ווארט

    דער משגיח ערקלערט אז דעם רמב"ם'ס השגה אין משיח איז באמת זייער גרויס. אליהו האט געדארפט פייער פון הימל כדי די אידן זאלן זאגן ה' הוא האלקים, אבער אברהם אבינו האט באקאנט געמאכט דעם אייבערשטן אויף דער ערד אן מופתים, מיט דעם אמת און דעם כח פון זיין פערזאן; אמת'ע ווערטער גייען אריין אין הארצן. ער לייגט צו א מעשה פון א מענטש וועמענס ספיקות אין אמונה זענען אוועק דורך ווערטער פון אמת.

  8. 35:08 משיח'ס גרעסטער מופת

    דער משגיח ערקלערט אז דער רמב"ם פסק'נט נאר אז משיח דארף נישט ווייזן קיין אותות: זיין ווארט וועט הרג'ענען די כפירה אין די הערצער, און זיין מופת וועט זיין אז אלע פעלקער וועלן רופן אין ה'ס נאמען און אלע אידן וועלן קומען קיין ארץ ישראל נאר דורך זיין ווארט. אליהו, וואס האט געדארפט א מופת, וועט זיין משיח'ס נושא כלים, אזוי ווי רבי עקיבא ביי בן כוזיבא; אמונה איז דער כח נאכצוגיין העכער פונעם שכל, און ליצנות איז דער היפך.

  9. 43:00 עשו דער לץ און די בכורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט אז עשו ווערט אנגערופן "שוא", דער היפך פון יעקב'ס אמת, און ער איז דער נחש אליין. צווישן עשו'ס עבירות איז געווען אז ער האט מבזה געווען די בכורה, און פונדעסטוועגן האט ער שפעטער געוויינט אויף די ברכות; דער משגיח ענטפערט אז עשו האט באמת געגלייבט, ווייל ער איז אויפגעוואקסן אין יצחק'ס הייליגער שטוב, נאר ער האט עס אוועקגעלאכט. דערפאר איז אדר, וועמענס חוש איז צחוק, דער חודש וואס בייגט איין עשו און עמלק.

  10. 48:51 עשו'ס געבורט און דער ענטפער פאר די ליצנים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח קומט צוריק צו רש"י: ווען עשו, דער שורש פון ליצנות און פון דער קליפה פון עמלק, האט געדארפט געבוירן ווערן, האט מען געמוזט ענטפערן די ליצני הדור, און דער אייבערשטער האט געמאכט יצחק'ס פנים ווי אברהם'ס. עשו איז געשטראפט געווארן מיט חוזק, אזוי ווי פרעה: ער האט אפגעמאכט מיט יצחק אז ווער עס וועט קומען מיט יעקב'ס קול וועט זיין עשו, און ווען יעקב איז געקומען מיט זיין אייגן קול האט עס זיך אויסגעדרייט קעגן עשו.

  11. 53:11 "במרמה" און דער חלק פון די סטרא אחרא

    אויף "בא אחיך במרמה" ברענגט דער משגיח דעם תרגום "בחכמתא" און דעם מדרש "בחכמת תורתו". ער ערקלערט אז טומאה מוז עקזיסטירן ביז זי וועט אוועקגענומען ווערן פון דער וועלט, דערפאר הייסט די תורה איר געבן א געמאסטענעם חלק, אזוי ווי די סעודה ביי א סיום און דער שעיר לעזאזל, וואס דער רמב"ן ערקלערט אז מ'שיקט עס צו די סטרא אחרא, און אן דעם ציווי פון דער תורה וואלט עס געווען עבודה זרה.

  12. 57:31 שדכנות געלט, רבקה'ס נבואה און יעקב

    פונעם זוהר אז יעדעס יאר באקומט יעקב די ברכות ראש השנה, און יום כיפור שיקט מען א מתנה פאר עשו, ערקלערט דער משגיח רבי יעקב עמדין'ס ווארט אויף שדכנות געלט: ווייל דער אייבערשטער פירט דורך דעם שידוך, איז דאס געלט פונעם שדכן דער חלק וואס מ'ווארפט פאר דער אנדערער זייט. יצחק און רבקה'ס הייליגער שידוך האט עס נישט געדארפט, אבער יעקב'ס ברכות יא; יעקב, וואס וואלט קיינמאל נישט געזאגט קיין ליגן, האט עס געטון נאר ווייל רבקה האט אים געזאגט אז עס איז על פי נבואה, און דערפאר האט יצחק נישט געטראפן קיין קטרוג.

  13. 1:05:18 עשו'ס גשמיות'דיגע ברכות און יעקב'ס ברכה

    דער משגיח ערקלערט אז די "מרמה" האט בטל געמאכט דעם קטרוג, און אז די חכמת התורה שאצט אפ ווען עס איז מותר. עשו'ס ברכות זענען געווען נאר גשמיות, און מ'האט אים געגעבן איטליא של יון, וואס האט נאך נישט עקזיסטירט, אבער יעקב'ס ברכה "ויתן לך האלקים" איז געווען תורה און דער אייבערשטער אליין. ער שליסט אז די פרשה פון די ברכות גיט כח מיטצוגיין מיט אלקות, און אז די עיקר ברכה איז צו שפירן דעם אייבערשטן און משיח.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס "ליצני הדור"

0:18

דער משגיח עפנט מיט רש"י, אז די ליצני הדור האבן געזאגט אז שרה איז מעובר געווארן פון אבימלך. דער לשון איז אינטערעסאנט, זאגט ער, ווייל געווענליך רעדט מען פון די צדיקי הדור. ער ברענגט פון די ספרים אז יעדע זאך אין קדושה האט א קעגנשטיק אין טומאה: דער אנהייב פון קדושה איז אמונה, און דער שורש פון טומאה איז ליצנות, וואס איז דער היפך פון אמת. א

פון וואס מ'לאכט

3:29

פארוואס לאכט מען פון א וויץ? ווייל ער איז אבסורד און ס'איז נישטא קיין אמת אין אים; וואס ווייטער פון דער מציאות, אלץ בעסער דער וויץ. דער משגיח זאגט אז ס'איז דא אין מענטש א כח וואס האט צופרידנהייט פונעם היפך פון אמת. דערפאר לאכט מען אפילו ווען מ'זעט א משוגענעם, וואס איז אוועק פון דער מציאות אין א וועלט פון פאנטאזיע.

פרעה דער לץ און די מכות

6:43

רש"י ערקלערט אז דער אייבערשטער האט "געלאכט" פון מצרים, און דער חתם סופר ערקלערט דעם וויץ: מצרים האט געמיינט אז זי איז מצליח דורך יוסף און זיין משפחה, וואס האבן זי געמאכט פאר א חשוב'ע מדינה, און דער סוף איז געווען אז די אידן האבן ארויסגענומען איר גאנצן רכוש. דאס איז געווען מדה כנגד מדה, ווייל פרעה איז געווען א לץ. ב,ג

8:37

פון וואו ווייסן דאס חז"ל? פרעה האט שוין ביי דער דריטער מכה געזען דעם יד ה', און נאר ליצנות, וואס אנטלויפט פון דער מציאות, האט אים געלאזט אויסהאלטן. נאך יעדער מכה האט א גוטער וויץ געגעבן זיינע לייט א רעליעף און מוט ווייטער צו שטיין אקשנות'דיג.

ליצנות, דער היפך פון אמונה

12:53

אמונה גלייבט אין וואס מ'זעט נישט; ליצנות גלייבט נישט אפילו וואס דער שכל זאגט, און דערפאר איז זי דער שורש פון טומאה. דער אייבערשטער באצאלט די ליצנים מיט ליצנות, ווי עס שטייט אין משלי און אין תהלים, און איין ליצנות שטופט אוועק אסאך תוכחות, ווי די מסילת ישרים זאגט. דער נחש, דער ערשטער לץ, האט געענטפערט חוה'ס ווערטער מיט חוזק אנשטאט מיט א טענה. ד,ה,ו

דער ניצוץ פון קדושה און דער מאגנעט

16:24

אמונה קומט פון דער פנימיות פונעם מענטש, וואס ווערט נמשך צו דעם וואס איז שייך צו איר. יעדער באשעפעניש, אפילו די כחות הטומאה, עקזיסטירט נאר דורך א ניצוץ פון קדושה פונעם דבר ה', ווייל שקר האט נישט קיין קיום פון זיך אליין. דערפאר ווערט מען נמשך ווען עס באווייזט זיך א גרויסע קדושה, און דער לץ מאכט חוזק ווען א צדיק גייט פארביי. ח

18:27

אלישע האט דערזען אליהו'ן און איז נאכגעלאפן נאך אים, נישט וויסנדיג פארוואס, אזוי ווי א מאגנעט ציט אייזן. אזוי ווערן ערליכע אידן נמשך צו א צדיק, און א זייער שטארקער מאגנעט ציט אפילו א שוואכערע מעטאל. דער משגיח טייטשט "חקים ומשפטים צדיקים" אויף צדיקים וואס מ'פארשטייט און צדיקים וואס מ'פארשטייט נישט. י

דער רמב"ם: משיח דארף נישט קיין אותות

22:03

דער רמב"ם אין הלכות מלכים שרייבט אז מ'זאל נישט מיינען אז משיח מוז מאכן אותות ומופתים, ווייל רבי עקיבא איז געווען דער נושא כלים פון בן כוזיבא, און די חכמים האבן געמיינט אז ער איז משיח ביז עס האט זיך ארויסגעשטעלט אז נישט. דער משגיח ברענגט אויך די השגת הראב"ד דארט. כ,ל

24:54

אין גלות, זאגט ער, האבן אידן זיך מחיה געווען מיט שמועסן פון משיח ביים שבת טיש: ווי ער וועט ווייזן גרויסע נפלאות, און ווי דער מדרש אויף "ירום ונשא וגבה מאד" זאגט, אז ער וועט זיין גרעסער פון אברהם און פון משה. דערקעגן קען דעם רמב"ם'ס משיח, א מלך וואס לערנט תורה, פירט די מלחמות ה' און בויט דעם בית המקדש, אן קיין שינוי אין טבע, אויסזען ווי אן אנטוישונג. ס,ע,מ,נ

אליהו'ס מופת און אברהם'ס ווארט

28:48

אבער דעם רמב"ם'ס השגה איז באמת זייער גרויס. אין אליהו'ס צייטן האבן אידן געדינט דעם בעל, און נאר זיבן טויזנט האבן זיך נישט געבוקט; אליהו האט געדארפט פייער פון הימל ביז דאס פאלק האט אויסגעשריגן "ה' הוא האלקים". פ,צ

30:50

אברהם אבינו האט דאס אויפגעטון אן א מופת. ווי רש"י ערקלערט, האט ער געמאכט דעם אייבערשטן, וואס איז ביז דאן געווען נאר אלקי השמים, באקאנט אויך ווי אלקי הארץ. זיין פנים האט געלויכטן מיט קדושה און זיינע אמת'ע ווערטער זענען אריין אין יעדן הארץ, אזוי אז א ווארט איז געווען גענוג וואו אליהו האט געדארפט א מופת. דער משגיח דערמאנט א מעשה פון א מענטש וועמענס ספיקות אין אמונה זענען אוועק ווען ער האט געהערט אמת'ע ווערטער אין דאווענען. ק

משיח'ס גרעסטער מופת

35:09

דער רמב"ם זאגט נישט אז משיח וועט נישט ווייזן קיין אותות, נאר אז די הלכה פאדערט עס נישט, ווייל ער זעט אין תנ"ך און אין חז"ל אז משיח וועט ברענגען די וועלט צו גלייבן. ער וועט הרג'ענען דעם רשע מיט דעם רוח פון זיינע ליפן: זיין ווארט וועט אריינגיין אין הארצן און הרג'ענען די כפירה דארט. ש

36:32

זיין גרעסטער מופת וועט זיין אז אלע פעלקער וועלן רופן אין ה'ס נאמען. אזוי ווי אלישע האט איבערגעלאזט די אקסן און טאטע מאמע, וועלן אידן איבערלאזן זייערע הייזער און באנק געלט אויף זיין ווארט, א זאך וואס קיין מדינה היינט קען נישט אויפטון. זיין נשמה איז א מאגנעט וואס ציט יעדן איד מיט א ניצוץ פון אלקות; אויב ער וואלט געדארפט א סימן, וואלט עס געווען א בזיון פאר אים. ת

40:48

דערפאר וועט אליהו, וואס האט געדארפט פייער, זיין משיח'ס נושא כלים, אזוי ווי רבי עקיבא ביי בן כוזיבא. אמונה איז דער כח נאכצוגיין העכער פון וואס מ'זעט; ליצנות, איר היפך, לייקנט וואס דער שכל זאגט יא.

עשו דער לץ און די בכורה

43:00

עשו איז דער גוף פון ליצנות. דער מדרש רופט אים "שוא", דער היפך פון יעקב'ס אמת; דער תרגום שילדערט אים ווי א נחש, און די ספרים זאגן אז נחש איז בגימטריא משיח. די גמרא ציילט פינף עבירות וואס ער האט געטון יענעם טאג, און די לעצטע איז געווען אז ער האט מבזה געווען די בכורה. אא,אב,אג

45:37

פארוואס זשע האט עשו ביטער געוויינט אז יעקב האט צוגענומען זיין בכורה און זיין ברכה? דער משגיח ענטפערט אז עשו האט געגלייבט: ער האט געזען רוח הקודש און מלאכים אין יצחק'ס שטוב. ער האט עס געלייקנט מיט ליצנות, אזוי ווי דער נחש. דערפאר איז אדר, וועמענס חוש איז לויט ספר יצירה צחוק, דער חודש וואס בייגט איין עשו און עמלק. אד,או

עשו'ס געבורט און דער ענטפער פאר די ליצנים

49:28

צוריק צו רש"י: ווען עשו, דער שורש פון ליצנות און פון דער קליפה פון עמלק, איז געבוירן געווארן, האט דער אייבערשטער געמוזט טון עפעס קעגן די ליצנים. עשו'ס עונש איז געווען חוזק, אזוי ווי ביי פרעה. ער האט געוואוסט אז יעקב וועט קומען נאך די ברכות, און האט געזאגט פאר יצחק'ן אז ווער עס וועט קומען מיט יעקב'ס קול איז עשו וואס מאכט עס נאך. ווען יעקב איז געקומען מיט זיין אייגן קול, האט יצחק געמיינט אז ס'איז עשו, און דער פלאן האט זיך אויסגעדרייט אויף אים אליין. א

"במרמה" און דער חלק פון די סטרא אחרא

53:20

אויף "בא אחיך במרמה" טייטשט דער תרגום "בחכמתא", און דער מדרש "בחכמת תורתו". טומאה, ערקלערט דער משגיח, מוז עקזיסטירן ביז זי וועט אוועקגענומען ווערן פון דער וועלט, דערפאר הייסט די תורה איר געבן א געמאסטענעם חלק: ביי א סיום מאכט מען א סעודה, דער גשמיות'דיגער חלק פאר דער אנדערער זייט. דער רמב"ן ערקלערט אז דעם שעיר לעזאזל שיקט מען צו די סטרא אחרא, און אן דעם ציווי פון דער תורה וואלט עס געווען עבודה זרה. אח,אט,אי,אכ,אל

שדכנות געלט, רבקה'ס נבואה און יעקב

57:31

דער זוהר זאגט אז די מעשה פון יעקב און עשו חזר'ט זיך איבער יעדעס יאר: ראש השנה באקומט יעקב די ברכות, עשו איז מקטרג, און יום כיפור שיקט מען אים א מתנה. דאס ווענדט דער משגיח אן אויף רבי יעקב עמדין'ס ווארט אויפן שדכן: דער אייבערשטער פירט דורך די שידוכים, יעדע גרויסע טובה האט מניעות, ממילא מוז מען ווארפן א ביינדל, און דאס געלט פונעם שדכן איז דער חלק. אמ

1:01:48

יצחק און רבקה'ס הייליגער שידוך האט עס נישט געדארפט; אליעזר האט געדאנקט דעם אייבערשטן וואס האט אים געפירט אין אמת. יעקב'ס ברכות יא. יעקב וואלט פון זיך אליין קיינמאל נישט געזאגט קיין ליגן, נאר רבקה האט אים געענטפערט "עלי קללתך", וואס דער תרגום טייטשט אז מ'האט איר עס געזאגט בנבואה, און ער האט געפאלגט ווי מ'פאלגט די תורה. יצחק, ווען ער פרעגט "מה זה מהרת", האט געריכט אויף מניעות, אבער ס'איז קיינע נישט געקומען. אס,אפ,אצ

עשו'ס גשמיות'דיגע ברכות און יעקב'ס ברכה

1:05:30

די "מרמה" האט בטל געמאכט דעם קטרוג, און די חכמת התורה שאצט גענוי אפ ווען עס איז מותר. עשו'ס ברכות זענען געווען נאר גשמיות; ווייל יעקב האט שוין געהאט די ברכה פון דער וועלט, האט עשו באקומען איטליא של יון, וואס איז ערשט שפעטער געווארן ארום א רויר וואס מ'האט אריינגעשטעקט אינעם ים. אר

1:07:31

יעקב'ס ברכה, "ויתן לך האלקים", איז געווען תורה, ווי דער מדרש ערקלערט, און דער אייבערשטער אליין. דער משגיח שליסט אז די פרשה גיט כח צו גיין מיט אלקות אפילו דורך דער סטרא אחרא, און אז די עיקר ברכה איז צו שפירן דעם אייבערשטן און משיח. אש,את

מראי מקומות

תורה

  1. י Devarim 4:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:27
  2. אד Bereishis 27:36 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:37
  3. אה לכאורה Bereishis 3:1 47:34 מפתח
  4. אז Bereishis 27:22 51:02 טעקסט מפתח
  5. אח Bereishis 27:35 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:20
  6. אס Bereishis 24:48 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:48
  7. אע לכאורה Bereishis 27:12 1:04:01 מפתח
  8. אצ לכאורה Bereishis 27:20 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:48
  9. אק לכאורה Bereishis 27:39 1:06:31 מפתח
  10. אש Bereishis 27:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:31
  11. בא לכאורה Bereishis 27:27 1:09:32 מפתח

נביאים

  1. ז Michah 7:20 14:37 טעקסט מפתח
  2. ט לכאורה Melachim I 19:19-20 18:27 מפתח
  3. ס Yeshayahu 52:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:54
  4. פ Melachim I 19:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:48
  5. צ לכאורה Melachim I 18:38-39 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:48
  6. ש לכאורה Yeshayahu 11:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 35:09
  7. ת Tzefaniah 3:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:32
  8. אכ לכאורה Zechariah 13:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 53:20

כתובים

  1. ד לכאורה Mishlei 3:34 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:53
  2. ה Tehillim 2:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:53
  3. ח לכאורה Tehillim 33:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:24

תרגום

  1. אב לכאורה Targum on Bereishis 25:27 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:00
  2. אט Onkelos on Bereishis 27:35 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:20
  3. אפ לכאורה Onkelos on Bereishis 27:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:48

תלמוד בבלי

  1. אג לכאורה Bava Basra 16b מפתח אינעם אויסשרייב: 43:00
  2. אר לכאורה Shabbos 56b מפתח אינעם אויסשרייב: 1:05:30

מדרש

  1. ע לכאורה Tanchuma Toldos 14 מפתח אינעם אויסשרייב: 24:54
  2. ר Midrash (מקום נישט באשטימט) 31:47
  3. אא Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 43:00
  4. אי לכאורה Bereishis Rabbah 67:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 53:20
  5. אנ לכאורה Bereishis Rabbah 68:4 59:39 מפתח
  6. את Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 1:07:31

זוהר און קבלה

  1. או Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 45:37
  2. אמ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 57:31

ראשונים

  1. א Rashi on Bereishis 25:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18, 49:28
  2. ב Rashi on Shemos 10:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:43
  3. כ Hilchos Melachim 11:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:03
  4. ל לכאורה Raavad on Hilchos Melachim 11:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:03
  5. מ Hilchos Melachim 11:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:54
  6. נ לכאורה Hilchos Melachim 12:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 24:54
  7. ק Rashi on Bereishis 24:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:50
  8. אל Ramban on Vayikra 16:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:20

אחרונים און חסידות

  1. ג Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 6:43
  2. ו לכאורה Mesilas Yesharim ch. 5 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:53

עיקרי הדברים

  1. 2:07 פונקט אזוי ווי אמונה איז דער אריינגאנג צו קדושה, איז ליצנות דער אריינגאנג און דער שורש פון טומאה.
  2. 3:02 מ'לאכט פון א זאך וואס איז אבסורד און ווייט פון אמת; ליצנות איז דער כח צו לייקענען די מציאות און וואס דער אייגענער שכל זאגט.
  3. 16:24 אמונה קומט פונעם ניצוץ פון קדושה וואס איז אין יעדן מענטש, וואס ציט אים צו א גרעסערער קדושה, אזוי ווי אלישע איז נמשך געווארן צו אליהו און ווי א מאגנעט ציט אייזן.
  4. 33:40 דעם רמב"ם'ס משיח דארף נישט קיין אותות ומופתים, ווייל ער וועט ציען די גאנצע וועלט צו אמונה מיט דעם אמת פון זיין ווארט, אזוי ווי אברהם אבינו, און מער ווי אליהו'ס מופת ביים כרמל.
  5. 45:55 עשו, דער שורש פון ליצנות, האט באמת געגלייבט, נאר ער האט אוועקגעלאכט וואס ער האט געוואוסט; זיין געבורט איז דער טעם פארוואס רש"י רעדט פון די ליצני הדור.
  6. 54:46 די תורה שאצט גענוי אפ וויפיל מ'דארף געבן פאר די סטרא אחרא, אזוי ווי ביים שעיר לעזאזל; יעקב'ס "מרמה" איז געווען אזא חלק, און ער האט עס געטון נאר על פי נבואה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:47 פארוואס רעדט רש"י פון די ליצני הדור, ווען געווענליך רעדט מען פון די צדיקי הדור?

    תירוץ: 49:28 ווייל עשו, דער שורש פון ליצנות, האט געדארפט געבוירן ווערן, און מ'האט געמוזט ענטפערן דעם כח פון די ליצנים.

  2. קשיא: 8:37 פון וואו ווייסן חז"ל אז פרעה איז געווען א לץ?

    תירוץ: 10:54 פון דעם וואס ער האט אויסגעהאלטן איין מכה נאך די אנדערע, וואס נאר דער כח פון ליצנות צו לייקענען די מציאות קען דאס מעגלעך מאכן.

  3. קשיא: 22:09 פארוואס פסק'נט דער רמב"ם אז משיח דארף נישט ווייזן קיין אותות, ווען אידן האבן אים זיך פארגעשטעלט אזוי גרויס?

    תירוץ: 36:23 ווייל משיח איז גרעסער פון אותות: זיין ווארט וועט ציען די גאנצע וועלט צו אמונה, א גרעסערער מופת ווי יעדער סימן.

  4. קשיא: 45:01 אויב עשו האט געלייקנט אין תחיית המתים און מבזה געווען די בכורה, פארוואס האט ער געוויינט אויף די ברכות?

    תירוץ: 45:55 ער האט באמת געגלייבט, ווייל ער האט געזען די קדושה אין יצחק'ס שטוב, נאר ער האט עס געלייקנט מיט ליצנות.

  5. קשיא: 1:03:32 ווי אזוי האט יעקב, וואס איז דער אמת אליין, געקענט טון מיט מרמה?

    תירוץ: 1:04:23 נאר ווייל רבקה האט אים געזאגט אז עס איז על פי נבואה; אזוי ווי דער שעיר לעזאזל, האט ער עס געטון וואו דער אייבערשטער הייסט.

  6. קשיא: 1:05:39 ווי אזוי מעג א איד רעדן מיט "מרמה"?

    תירוץ: 1:05:42 דורך דער חכמת התורה, וואס שאצט גענוי אפ ווען עס איז מותר, אזוי ווי זי שאצט אפ דעם חלק פונעם שעיר לעזאזל.

מעשיות

  1. 34:11 ספיקות וואס זענען אוועק דורך ווערטער פון אמת

    דער משגיח דערמאנט א מעשה וואס ער האט שוין אמאל דערציילט. א מענטש וואס האט געהאט ספיקות אין אמונה, וואס האבן אים געמוטשעט, איז אריינגעקומען ווען מ'האט געהאלטן אינמיטן דאווענען ביי מזמור לתודה. ווען ער האט געהערט די ווערטער, זענען אלע קשיות פארענטפערט געווארן און די שטיינער זענען אראפ פון זיין הארץ, און ער איז געווארן א מאמין, ווייל עס זענען געווען ווערטער פון אמת.

געדאנקען

  1. 12:38 ליצנות איז נישט סתם קלות ראש: זי איז דער כח צו לייקענען וואס דער אייגענער שכל דערקענט, און דערפאר איז זי פונקט דער היפך פון אמונה, וואס איז דער כח צו גלייבן העכער פון וואס דער שכל זעט.
  2. 10:42 פרעה האט געקענט אויסהאלטן איין מכה נאך די אנדערע, הגם ער האט קלאר געזען דעם יד ה', נאר ווייל א גוטער וויץ האט אים און זיינע לייט געגעבן א רעליעף און מוט צו לייקענען וואס זיי האבן געזען.
  3. 33:40 דעם רמב"ם'ס פסק אז משיח דארף נישט ווייזן קיין אותות הייבט אים אויף: אליהו האט געדארפט פייער פון הימל, אבער אברהם אבינו, און משיח נאך אים, ציען די וועלט נאר מיט דעם אמת פון זייער ווארט; אויב משיח וואלט געדארפט א סימן וואלט עס געווען א בזיון פאר אים.
  4. 45:55 עשו איז נישט געווען קיין אפיקורס פון שכל: ער איז אויפגעוואקסן זעענדיג מלאכים און רוח הקודש אין יצחק'ס שטוב, און זיין געוויין אויף די ברכות ווייזט אז ער האט געגלייבט; זיין כפירה איז געווען א כפירה פון ליצנות, אוועקלאכן וואס ער האט געוואוסט.
  5. 54:54 דער יסוד פונעם שעיר לעזאזל, געבן די סטרא אחרא א געמאסטענעם חלק נאר ווי די תורה הייסט, ערקלערט די סעודה ביי א סיום, שדכנות געלט, און יעקב'ס "מרמה", וואס ער האט געטון נאר על פי רבקה'ס נבואה.
  6. 1:06:57 ווייל יעקב האט שוין באקומען די ברכה פון דער וועלט וואס עקזיסטירט, האט מען געמוזט געבן פאר עשו עפעס וואס האט נאך נישט עקזיסטירט, איטליא של יון, וואס איז שפעטער געווארן אינעם ים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 54:46 דער משגיח זאגט אז א איד דארף געבן א חלק נאר פאר קדושה, און עפעס פאר דער אנדערער זייט נאר וואו די תורה הייסט.
  2. 1:09:46 דער משגיח זאגט אז מ'זאל זיך מקשר זיין מיט דער פרשה און מקבל זיין אירע ברכות, דער עיקר צו וויסן און שפירן דעם אייבערשטן און דעם קומען פון משיח.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אבימלך, אברהם אבינו, אליהו הנביא, אליעזר עבד אברהם, אלישע הנביא, בר כוכבא, דוד המלך, דער חתם סופר, דער ראב"ד, דער רמב"ם, דער רמב"ן, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, משה רבינו, עשו, פרעה, רבי יעקב עמדין, רבי עקיבא, רבקה אמנו, רש"י, שרה אמנו

ערכים אמונה, בכורה, טומאה, ליצנות, משיח בן יוסף, ניצוצות, נס, סטרא אחרא, עמלק, שידוך, שעיר לעזאזל, תחיית המתים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט