התורה מודיע שישמעאל מת (מפלתו). ורש"י מגלה שזה בגלל שיעקב למד תורה
קאטאלאג: פרשת השבוע תולדות נומ׳ 5 פאקעט גייד ז׳ 6 תשמ"א (1980–81) אידיש 1 שעה
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט פארוואס די תורה לאזט וויסן פון יעקב אבינו'ס לערנען אין בית עבר נאר דורך דעם חשבון פון ישמעאל'ס יארן: די מפלה פון ישמעאל הענגט אין דעם וואס יעקב נעמט אויף זיך עול תורה, און דער אש וואס ישמעאל האלט געהערט צו די קינדער פון יצחק.
דער משגיח עפנט מיט די לעצטע פסוקים פון פרשת חיי שרה, וואו עס שטייט ביי ישמעאל "נפל", און מיטן בעל הטורים אז ווען ישמעאל וועט פאלן אין אחרית הימים וועט צמיחה'ן בן דוד פון די תולדות יצחק. רש"י סוף פרשת תולדות לערנט ארויס פון ישמעאל'ס יארן אז יעקב איז געווען פערצן יאר באהאלטן אין בית עבר. דער משגיח פרעגט פארוואס די תורה לאזט עס וויסן נאר דורך ישמעאל, און פארוואס משיח הענגט אין יצחק. ער ענטפערט אז ישמעאל איז געשטארבן פונקט ווען יעקב איז געגאנגען לערנען: די מפלה פון ישמעאל הענגט אין קבלת עול תורה. יצחק איז די מדה פון אש, דער אש פונעם מזבח און פון "בראשית"; היינט האלט ישמעאל דעם אש און דעם מקום המזבח, און ווען ער פאלט מוז ער עס אומקערן צו די קינדער פון יצחק. דערנאך איז ער מסביר די תפילה פון יצחק ורבקה ווי שירה פאר דער ישועה, די הסתלקות פון א צדיק ווען אלע זיינע טעג קומען זיך צוזאם, יעקב'ס וואקסן ביי אברהם'ס הסתלקות און עשו'ס ביי נמרוד'ס טויט, און ער פארענדיגט מיטן גראבן דעם באר מים חיים.
ענינים: די גלותן און די מלכיות · דער כח און די מעלה פון תורה · די סימנים פונעם דור פאר משיח
סדר השיעור
-
0:00 ישמעאל'ס מפלה און יעקב'ס באהאלטענע יארן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח בינדט דעם אנהייב פון תולדות מיטן סוף פון חיי שרה, וואו ביי ישמעאל שטייט "נפל", און ברענגט דעם בעל הטורים אז ווען ישמעאל פאלט קומט משיח פון די תולדות יצחק. דערנאך לייגט ער אויס דעם חשבון פון רש"י פון ישמעאל'ס יארן אז יעקב איז געווען פערצן יאר אין בית עבר.
-
4:41 צוויי קשיות, און ישמעאל'ס כח היינט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס די תורה לאזט וויסן פון יעקב'ס לערנען נאר דורך ישמעאל, און פארוואס דער בעל הטורים בינדט משיח מיט יצחק און נישט מיט אברהם אדער יעקב. דערנאך ווייזט ער ווי "ידו בכל ויד כל בו" ווערט היינט מקוים, ווען אלע פעלקער מוזן אנקומען צו די אראבישע מדינות פאר אויל.
-
10:04 לימוד התורה ברענגט ישמעאל'ס מפלה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז דער לעצטער גלות איז דער גלות פון ישמעאל, וואס האלט ארץ ישראל אין זכות פון מילה, און אז תורה ברענגט משיח. ישמעאל איז געשטארבן פונקט ווען יעקב איז געגאנגען לערנען, א סימן פאר די קינדער: ווען ישמעאל איז אויבן אן, קומט זיין מפלה ווען יעקב'ס קינדער נעמען אויף זיך עול תורה.
-
17:53 יצחק און דער אש פונעם מזבח
אברהם איז חסד, מים; יצחק איז גבורה, אש. דער משגיח געפינט דעם מזבח און זיין אש אינעם ווארט "בראשית", בינדט דעם אש מיט דער בריאה במדת הדין און מיט דער עקידה אויפן מקום המזבח, און זאגט אז ביי משיח'ס צייטן וועט די הנהגה זיין במדת הדין.
-
22:40 ישמעאל האלט א אש וואס איז נישט זיינס
היינט איז דער יסוד האש, די ענערגיע, אין ישמעאל'ס הענט, און אויך דער מקום המזבח. דער משגיח ערקלערט אז אש געהערט צו יצחק, און ווען ישמעאל וועט פאלן וועט ער מוזן אומקערן וואס ער האט צוגענומען צו די קינדער פון יצחק; דערפאר הענגט משיח אין "תולדות יצחק".
-
26:47 די עקרות צוליב דער תפילה
ביי "ויעתר יצחק" ברענגט דער משגיח רבינו בחיי אז די תפילה איז די סיבה ראשונה: דער אייבערשטער גלוסט די תפילות פון צדיקים, ממילא איז רבקה געווען אן עקרה כדי זיי זאלן מתפלל זיין. יעדע תפילה פון א איד ווערט אנגענומען, און צוואנציג יאר תפילות זייערע זענען געווארן א אוצר פאר כלל ישראל.
-
30:26 שירה פאר דער ישועה
פון א ראשי תיבות אינעם מחזור, יצחק אויף איין זייט און רבקה אויף דער אנדערער, טייטשט דער משגיח "לנכח אשתו" און ערקלערט אז זייער תפילה איז נישט געווען וויינען נאר שירות ותשבחות מיט בטחון. צדיקים דאנקען פאראויס, ווי מ'זאגט פאר קידוש און אין מודים, און די נשים ביים ים האבן צוגעגרייט תופים נאך פאר דער ישועה.
-
36:54 דרייצן אדער פופצן, און אלישע'ס פי שנים
רש"י זאגט אז "ויגדלו הנערים" מיינט דרייצן יאר, אבער ווען אברהם איז נפטר געווארן זענען זיי שוין געווען פופצן. דער משגיח גייט צו אלישע'ס בקשה פון פי שנים און ערקלערט אז אין דעם טאג פון א מענטש'נס הסתלקות קומען זיך צוזאם אלע זיינע טעג, ווי ביי משה רבינו, ביים סוף שבת און ביי שמיני עצרת, ממילא קען מען דעמאלט געבן טאפלט.
-
43:08 יעדער צדיק און זיין לעומת זה
דער משגיח ברענגט דעם חתם סופר וואס האט באדויערט אז ער איז נישט געווען ביי זיין רבי'ס הסתלקות, און די גמרא פון רבי יהושע בן חנניה מיט די אפיקורסים, צו ווייזן אז קעגן יעדן צדיק איז דא א רשע מיט א גלייכן כח. אברהם'ס גאנצע לעבן איז געווען א מלחמה מיט נמרוד, וואס איז געהרג'עט געווארן דעם טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן, און אזוי אויך עשו ביי יעקב'ס קבורה.
-
49:49 דער טאג וואס ביידע זענען געוואקסן
יעקב, פופצן יאר אלט, איז געווען ביי אברהם'ס הסתלקות און באקומען פי שנים אין קדושה, און עשו, וואס האט יענעם טאג געהרג'עט נמרוד, האט ממשיך געווען אויף זיך נמרוד'ס כח הטומאה. אזוי איז "ויגדלו הנערים" מקוים געווארן יענעם טאג, און דערפאר זאגט יעקב צו עשו "מכרה כיום את בכורתך".
-
53:40 ברכות קומען דורך גראבן
תולדות איז א פרשה פון ברכות, וואס זענען געגעבן געווארן פסח ביינאכט לויט תרגום יונתן, און דער שבת ברענגט ברכות פאר יעדן איד וואס וויל. דורך די חלומות פונעם שר המשקים און שר האופים ווייזט דער משגיח אז מ'דארף דערויף ארבעטן, און אזוי ווי די אבות האבן געגראבן בארות, דארף יעדער גראבן ביז ער קומט צו די מים חיים פון זיין נשמה.
דער שיעור, אויסגעשריבן
ישמעאל'ס מפלה און יעקב'ס באהאלטענע יארן
דער משגיח מערקט אן אז דער אנהייב פון תולדות איז סמוך צום לעצטן פסוק פון חיי שרה, וואו ביי ישמעאל שטייט "נפל", און רש"י זאגט אז דאס ווארט, אנשטאט "ישכן", ווייזט אויף ישמעאל'ס מפלה. דער בעל הטורים לערנט פון דער סמיכות אז ווען ישמעאל וועט פאלן אין אחרית הימים, וועט צמיחה'ן בן דוד פון די תולדות יצחק. א,ב
צוויי קשיות, און ישמעאל'ס כח היינט
לימוד התורה ברענגט ישמעאל'ס מפלה
דער משגיח זאגט אז אין זוהר שטייט אז דער לעצטער גלות איז דער גלות פון ישמעאל, וואס האלט ארץ ישראל אין זכות פון מילה ביז אידן וועלן עס נעמען, און ער וועט זיך נישט לאזן ביים סוף גלות. אין אונזער צייט, קליינע מענטשלעך ווי מיר זענען, האט מען אונז איבערגעגעבן די שליסלען פון דער גאולה, און תורה און מעשים טובים קענען זי מאכן שנעלער. ח
ער ברענגט דעם אור החיים אין ויחי אז משיח קומט אין זכות התורה, און געפינט דערויף א רמז דא: ישמעאל איז געשטארבן פונקט ווען יעקב איז געגאנגען לערנען. מעשה אבות סימן לבנים, און ישמעאל'ס לעבן איז א סימן אויף זיינע קינדער. ט
דערמיט איז מתורץ די ערשטע קשיא. מ'וואלט געוואוסט אז ישמעאל איז געשטארבן, אבער נישט פארוואס; די פעלנדיגע פערצן יאר ווייזן אז ער איז געפאלן ווייל יעקב האט אויף זיך מקבל געווען עול תורה. ממילא, ווען ישמעאל וועט זיין אויבן אן אין אחרית הימים, וועט זיין מפלה קומען ווען יעקב'ס קינדער נעמען אויף זיך עול תורה.
יצחק און דער אש פונעם מזבח
כדי צו ערקלערן פארוואס יצחק, זאגט דער משגיח אז אברהם איז חסד, מים, און יצחק איז גבורה, אש. דער ערשטער אש אין דער תורה איז אינעם ווארט "בראשית": די גמרא טייטשט עס אויף די שיתין אונטערן מזבח, וואו אש תמיד תוקד. אין זוהר שטייט אז בראשית איז ברית אש, און רש"י זאגט אז בתחילה עלה במחשבה לבראתו במדת הדין, און מדת הדין איז אש. י,ל,מ,כ
ישמעאל האלט א אש וואס איז נישט זיינס
היינט, זאגט דער משגיח, איז דער יסוד האש, די ענערגיע, געגעבן געווארן צו ישמעאל, און ווער עס דארף פייער מוז אנקומען צו אים. ישמעאל האלט אויך דעם מקום המזבח אויף הר הבית. אבער אש איז נישט זיינס; עס געהערט צו יצחק.
די עקרות צוליב דער תפילה
ביי "ויעתר יצחק לה' לנכח אשתו כי עקרה היא" ברענגט דער משגיח רבינו בחיי: דער פסוק שטעלט די תפילה פריער ווייל זי איז די סיבה ראשונה. דער אייבערשטער גלוסט די תפילות פון צדיקים, ממילא איז רבקה געווען אן עקרה כדי זיי זאלן מתפלל זיין, ווי די גמרא זאגט. ס,ע,פ
קיין תפילה גייט נישט פארלוירן; אפילו תפילות אן כוונה הייבט אויף איין תפילה מיט כוונה. זייערע צוואנציג יאר תפילות זענען געווארן א רעזערוו פאר כלל ישראל.
שירה פאר דער ישועה
דער משגיח ווייזט אויף א בלאט אינעם ראש השנה מחזור וואס איז געדרוקט אין צוויי קאלומס: אין איינעם קומט ארויס יצחק פון ראשי תיבות פון ישרים, צדיקים, חסידים און קדושים, אין צווייטן רבקה פון ווערטער פון שבח. דאס איז יצחק "לנכח אשתו".
דרייצן אדער פופצן, און אלישע'ס פי שנים
ביי "ויגדלו הנערים" זאגט רש"י אז זיי זענען געווען דרייצן. אבער ווען אברהם איז נפטר געווארן זענען זיי שוין געווען פופצן; אויפן תירוץ פונעם מזרחי פרעגט מען, און רבינו בחיי זאגט בפירוש פופצן. ש,ת,אא,אב
דער משגיח גייט צו אלישע וואס האט געבעטן פי שנים פון אליהו'ס רוח. וויאזוי קען מען געבן טאפלט פון וואס מ'האט? אליהו האט געענטפערט אז אויב אלישע וועט אים זען ווען ער ווערט צוגענומען, וועט ער עס באקומען. אג
משה רבינו זאגט "בן מאה ועשרים שנה אנכי היום": אין טאג פון זיין הסתלקות האבן זיך אלע זיינע יארן צוזאמגעקומען אין יענעם טאג, און דערפאר הייסט ער דעמאלט "איש האלקים". אזוי אויך דער סוף שבת און שמיני עצרת, וואס אלעס פריערדיגע קומט זיך דעמאלט צוזאם. אין דער רגע פון הסתלקות האט אליהו געקענט געבן טאפלט. אד,אה
יעדער צדיק און זיין לעומת זה
דער חתם סופר, אין א הספד אויף זיין רבי ר' נתן אדלער, באקלאגט זיך אז ער איז נישט געווען ביי זיין הסתלקות, ווייל דעמאלט וואלט ער געווארן טאפלט אזוי גרויס. או
קעגן יעדן צדיק שטייט א רשע מיט א גלייכן כח. די גמרא דערציילט אז ווען רבי יהושע בן חנניה'ס תלמידים האבן געפרעגט ווער וועט שטיין קעגן די אפיקורסים, האט ער געענטפערט אז ווען ער גייט אוועק, גייען זיי אויך, ווי עשו זאגט "ואלכה לנגדך". אז,אח
אברהם'ס לעומת זה איז געווען נמרוד. אברהם האט מפרסם געווען דעם אייבערשטן ווי אלקי הארץ, ווי רש"י זאגט; נמרוד האט די וועלט געמאכט מורד זיין, האט אברהם געווארפן אין פייער, און רש"י זאגט אז אמרפל איז נמרוד. חז"ל זאגן אז עשו האט געהרג'עט נמרוד דעם טאג וואס אברהם איז נפטר געווארן. אזוי אויך איז עשו געהרג'עט געווארן ביי יעקב'ס קבורה, ווי רבקה האט געזאגט "למה אשכל גם שניכם יום אחד". אט,אי,אכ
דער טאג וואס ביידע זענען געוואקסן
יעקב, פופצן יאר אלט, איז געזעסן אין אוהל און איז געווען ביי אברהם'ס הסתלקות, און יענעם טאג באקומען פי שנים אין קדושה. עשו איז געווען דערביי ווען נמרוד איז געהרג'עט געווארן און האט ממשיך געווען אויף זיך זיין כח הטומאה, ווי דער חתם סופר זאגט אז דער וואס שטייט לעבן א צדיק ציט אויף זיך א רוח הקודש. אל
ברכות קומען דורך גראבן
דער משגיח רופט תולדות א פרשה פון ברכות, וואס זענען געגעבן געווארן פסח ביינאכט לויט תרגום יונתן. דעם שבת קומען גרויסע ברכות צו יעדן איד וואס וויל, ווייל די פרשה ווערט יעדע וואך איבערגעלעבט, אבער מ'דארף דערויף ארבעטן. אנ
דער חילוק זעט מען ביי די חלומות פון שר המשקים און שר האופים. דער שר המשקים האט געחלומט פון קוועטשן ווינטרויבן ביז וויין, א געזונטער חלום פון הארעווען; דער שר האופים פון ברויט וואס וואקסט אויפן קאפ, און מ'האט אים אויפגעהאנגען. אס
די אבות האבן געגראבן בארות דורך בלאטע, ווייל זיי האבן געוואוסט אז אונטן איז דא מים חיים; יעדער מענטש, שרייבט דער שפת אמת, האט אזא באר, זיין הייליגע נשמה. כדי צו דערגרייכן מוז מען זיך מוטשען איבער א גמרא און דאווענען מיט כוונה. ס'איז דאנערשטאג, זאגט דער משגיח, און מ'דארף זיך צוגרייטן צום שבת. אע
מראי מקומות
תורה
- ו Bereishis 16:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:33
- ל Vayikra 6:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:24
- ס Bereishis 25:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:50
- ר Shemos 15:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:25
- ש Bereishis 25:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:12
- אד Devarim 31:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:36
- אה Devarim 33:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:36
- אח Bereishis 33:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:55
- אכ Bereishis 27:45 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:54
- אמ Bereishis 25:31 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:20
- אס לכאורה Bereishis 40:9-19 מפתח אינעם אויסשרייב: 55:49
נביאים
כתובים
תרגום
תלמוד בבלי
זוהר און קבלה
ראשונים
- א Rashi on Bereishis 25:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:10
- ב לכאורה Baal HaTurim, Bereishis 25:18-19 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:10, 4:46, 26:04
- ג Rashi on Bereishis 28:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:07
- ד Rashi on Bereishis 25:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:07
- כ Rashi on Bereishis 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:24
- נ לכאורה Rambam, Hilchos Beis HaBechirah ch. 2 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:39
- ע לכאורה Rabbeinu Bachya, Bereishis 25:21 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:50
- ת Rashi on Bereishis 25:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:12
- אא לכאורה Mizrachi on Rashi, Bereishis 25:27 מפתח אינעם אויסשרייב: 37:12
- אב לכאורה Rabbeinu Bachya, Bereishis 25:27 מפתח אינעם אויסשרייב: 37:12
- אט Rashi on Bereishis 24:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:54
- אי Rashi on Bereishis 14:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:54
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 3:07 רש"י לערנט ארויס פונעם חשבון פון ישמעאל'ס יארן אז יעקב איז געווען פערצן יאר באהאלטן אין בית עבר, און ישמעאל איז געשטארבן פונקט ווען יעקב איז אוועק קיין חרן.
- 13:23 די תורה בינדט די צוויי זאכן צוזאמען צו לערנען אז די מפלה פון ישמעאל הענגט אין דעם וואס יעקב, און זיינע קינדער, נעמען אויף זיך עול תורה.
- 18:34 יצחק איז די מדה פון אש און פונעם מזבח; דער אש וואס ישמעאל האלט היינט איז נישט זיינס, און ווען ער פאלט מוז ער עס אומקערן צו די קינדער פון יצחק.
- 27:24 רבקה איז געווען אן עקרה כדי יצחק זאל מתפלל זיין; די תפילה איז די סיבה ראשונה, און יעדע תפילה פון א איד ווערט אנגענומען און אויפגעהיטן.
- 32:15 די תפילה פון צדיקים איז שירה און הודאה נאך פאר דער ישועה, מיט בטחון אז דער אייבערשטער וועט העלפן.
- 40:08 אין דעם טאג פון א מענטש'נס הסתלקות קומען זיך צוזאם אלע טעג פון זיין לעבן, און דערפאר קען דער וואס איז דערביי ביי דער הסתלקות פון א צדיק באקומען פי שנים.
- 55:34 די ברכות פון דער פרשה קומען נאר צו דעם וואס ארבעט דערויף, אזוי ווי מ'גראבט א באר כדי צו דערגרייכן מים חיים.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 4:46 פארוואס לאזט די תורה וויסן אז יעקב האט געלערנט אין בית עבר נאר דורכן חשבון פון ישמעאל'ס יארן, און נישט גלייך?
תירוץ: 13:23 צו ווייזן אז ישמעאל'ס מפלה איז געקומען ווייל יעקב האט פונקט דעמאלט מקבל געווען אויף זיך עול תורה.
-
קשיא: 5:58 פארוואס זאגט דער בעל הטורים אז משיח וועט צמיחה'ן פון די תולדות יצחק, און נישט פון אברהם אדער יעקב?
תירוץ: 24:31 ווייל ישמעאל האלט היינט דעם אש וואס געהערט צו יצחק, און ווען ער פאלט מוז ער עס אומקערן צו יצחק'ס קינדער.
-
קשיא: 27:08 פארוואס שטעלט דער פסוק יצחק'ס תפילה פאר "כי עקרה היא"?
תירוץ: 27:24 רבינו בחיי ערקלערט אז די תפילה איז די סיבה ראשונה: דער אייבערשטער האט געוואלט זייער תפילה, ממילא איז רבקה געווען אן עקרה.
-
קשיא: 39:12 וויאזוי האט אליהו געקענט געבן אלישע טאפלט פון וואס ער האט אליין געהאט?
תירוץ: 40:08 אין דער רגע פון הסתלקות קומען זיך צוזאם אלע טעג פון א מענטש, ממילא קען ער דעמאלט געבן טאפלט.
-
קשיא: 37:25 רש"י זאגט אז "ויגדלו הנערים" איז ביי דרייצן, אבער ווען אברהם איז נפטר געווארן זענען זיי געווען פופצן; וויאזוי גייט דאס צוזאמען?
תירוץ: 52:20 דעם טאג פון אברהם'ס הסתלקות, ביי פופצן, זענען ביידע געוואקסן: יעקב אין קדושה און עשו אין טומאה.
מעשיות
-
9:39 זיין רבי'ס חומש שיעור איבער ישמעאל'ס גרויסקייט
דער משגיח דערציילט אז זיין רבי, ר' מענדלאוויטש, פלעגט לערנען חומש מיט די תלמידים. ווען מ'איז אנגעקומען צום פסוק אז ישמעאל וועט ווערן גרויס, האט מען געפרעגט ווען דאס וועט זיין, ווייל ישמעאל איז קיינמאל נישט געווען גרויס. דער משגיח זאגט אז עס איז געקומען אסאך שנעלער ווי מ'האט זיך פארגעשטעלט.
אין דער מעשה: ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש
-
44:04 רבי יהושע בן חנניה'ס הסתלקות
רבי יהושע בן חנניה פלעגט זיך אנטקעגנשטעלן צו די אפיקורסים. ווען ער האט געהאלטן ביים נסתלק ווערן האבן די תלמידים אים געפרעגט ווער וועט יעצט שטיין קעגן זיי. האט ער געענטפערט אז אויב ער גייט אוועק גייען זיי אויך אוועק: די אפיקורסים זענען געווען אזוי גרויס ווי ער, און ווען ער ווערט נסתלק מוזן זיי אויך קלענער ווערן.
אין דער מעשה: רבי יהושע בן חנניה
געדאנקען
- 15:25 די תורה באהאלט די פערצן יאר וואס יעקב איז געווען אין בית עבר אינעם חשבון פון ישמעאל'ס יארן, צו לערנען אז ישמעאל'ס טויט איז געקומען דורכדעם וואס יעקב האט אויף זיך מקבל געווען עול תורה.
- 22:50 דער משגיח טייטשט אז ישמעאל'ס שליטה אויף אויל און ענערגיע איז דאס האלטן דעם יסוד האש, וואס געהערט צו יצחק; דערמיט איז מתורץ פארוואס דער בעל הטורים בינדט ישמעאל'ס מפלה מיטן צמיחה'ן פון משיח פון די תולדות יצחק.
- 30:53 א ראשי תיבות אין מחזור שרייבט יצחק אין איין קאלום און רבקה אנטקעגן אין ווערטער פון שבח, א ראיה אז זייער תפילה "לנכח" איינער דעם אנדערן איז געווען שירה נאך פאר דער ישועה.
- 40:08 אין דעם טאג פון הסתלקות קומען זיך צוזאם אלע טעג פון א מענטש אין איין טאג, ממילא האט אליהו געקענט געבן אלישע טאפלט נאר אין דעם רגע וואס ער ווערט צוגענומען.
- 52:20 רש"י'ס "דרייצן" און די זאך אז אברהם איז נפטר געווארן ווען זיי זענען געווען פופצן ווערן מתורץ: דעם טאג פון אברהם'ס הסתלקות איז יעקב געוואקסן אין קדושה און עשו, וואס האט געהרג'עט נמרוד, אין טומאה, ממילא איז "ויגדלו הנערים" געשען יענעם טאג.
- 56:03 דער שר המשקים האט געחלומט פון ארבעטן מיט די ווינטרויבן ביז וויין, א געזונטער חלום פון הארעווען, און דער שר האופים פון ברויט וואס וואקסט אויפן קאפ; דער משגיח טייטשט דעם חילוק אין זייער סוף ווי דער חילוק צווישן ארבעטן און סתם וועלן.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 12:04 דער משגיח זאגט אז אין אונזער דור האט מען אונז איבערגעגעבן די שליסלען פון דער גאולה, און מעשים טובים און תורה קענען זי ברענגען שנעלער.
- 33:09 דער משגיח לערנט אז א איד דארף כסדר דאנקען דעם אייבערשטן, אפילו פאראויס, פאר די נסים און חסדים וואס ער טוט מיט אים.
- 57:18 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך צוגרייטן צום שבת שוין פון דאנערשטאג, זיך מוטשען איבער א גמרא און דאווענען מיט כוונה, אויך ווען ס'איז שווער.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אליהו הנביא, אלישע הנביא, דער בעל הטורים, דער חתם סופר, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישמעאל, משה רבינו, נמרוד, עשו, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, רבי יהושע בן חנניה, רבי נתן אדלער, רבינו בחיי, רבקה אמנו, רש"י
ערכים הסתלקות, ישיבת שם ועבר, מדת הדין, מקום המקדש, עקרה, עשו, פי שנים