kever rochel
קאטאלאג: Y 05 Current נומ׳ 7 תשע"א (2010–11) אידיש 38 מינ׳
שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
ביי קבר רחל, אינעם לעצטן טאג פון אב, ערקלערט דער משגיח אז אלול איז א חודש וואס יעקב האט צוגעכאפט פון עשו, אז בנימין, רחלס קינד, האט דעם כח צוריקצוכאפן וואס געהערט באמת צו אידן, און אז היינט דארף מען זיך ארויסכאפן פונעם יצר הרע מיט תורה צוזאמען מיט תפילה.
דער משגיח רעדט ביי קבר רחל ווען אב גייט אויס. ער ברענגט פונעם זוהר אז די חדשים זענען צעטיילט געווארן צווישן יעקב און עשו, און אז יעקב האט צוגעכאפט אלול (און מרדכי האט צוגעכאפט אדר). א מדרש דערציילט אז אין דור פון די נפילים האט א בתולה זיך אנגעכאפט אין די פליגל פון א מלאך, איז ארויפגעפלויגן צום כסא הכבוד און איז געווארן דער מזל בתולה, דער מזל פון אלול; און ווייל א מזל איז א השפעה וואס רינט ארונטער, איז די השפעה פון אלול דער כח זיך ארויסצוכאפן. דערנאך רעדט ער וועגן רחל: בנימין, וואס איז געבוירן געווארן ווען זי איז נפטר געווארן, איז איר תמצית, און אין זכות פון איר אוועקגעבן, ווי דער מדרש דערציילט פון איר תפילה נאכן חורבן, קען בנימין צוריקכאפן וואס עשו האלט, אזוי ווי ט"ו באב אין שילה. דאס ווענדט ער אן אויף החלטות פאר אלול, אויפן היינטיגן עלעקטראנישן יצר הרע, אויף תורה און תפילה וואס מוזן זיין צוזאמען, מיט א מעשה פונעם עצי חיים, און ער ענדיגט מיט דער תפילה פון רבי אלימלך.
ענינים: חודש אלול · די מקומות הקדושים · יצחק, יעקב און עשו · דער יצר הרע און נסיונות
סדר השיעור
-
0:00 אלול, דער חודש וואס יעקב האט צוגעכאפט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רעדט ביים ארט פון רחל אמנו און ברענגט דעם זוהר אז די חדשים זענען צעטיילט געווארן צווישן יעקב און עשו, און אז יעקב איז געגאנגען און האט צוגעכאפט אלול, אזוי ווי מרדכי האט צוגעכאפט אדר.
-
3:17 די בתולה וואס איז געווארן דער מזל בתולה
דער משגיח דערציילט דעם מדרש פון דער בתולה וואס האט זיך אנגעכאפט אין א מלאכס פליגל און איז געווארן דער מזל פון אלול, ער ערקלערט אז א מזל איז א השפעה וואס רינט ארונטער, און זאגט אז די השפעה פון אלול איז דער כח זיך ארויסצוכאפן פון דער סטרא אחרא.
-
6:53 רחלס אוועקגעבן און בנימין שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז בנימין, וואס איז געבוירן געווארן ווען רחל איז נפטר געווארן, איז איר תמצית, ער דערציילט דעם מדרש פון רחלס בקשה נאכן חורבן, ווי זי האט אוועקגעגעבן איר חלק כדי נישט צו פארשעמען איר שוועסטער, און ער ענדיגט אז בנימין האט דעם זכות צוריקצונעמען וואס עשו וויל האלטן.
-
10:47 בנימין כאפט: ט"ו באב און חנוכה
דער משגיח זאגט אז עשו'ס אחיזה אין די חדשים איז נאר א חיצוניות, ווייל די גאנצע בריאה איז בשביל ישראל, דערנאך ברענגט ער פון ספר שופטים ווי די אנשי בנימין האבן געכאפט ווייבער אין שילה און די גמרא אין תענית איבער ט"ו באב, און ער ווייזט ווי בנימין האט צוגעכאפט א שטיק אב ביי ט"ו באב און א שטיק טבת ביי חנוכה.
-
17:59 החלטות ביי קבר רחל ווען אב גייט אויס שטייט אינעם קאטאלאג
זיצנדיג ביי רחל אינעם לעצטן טאג פון אב, רופט דער משגיח צו מאכן החלטות זיך נישט צו לאזן ביים יצר הרע, און ער באשרייבט ווי ער זעט אלס משגיח וואוילע יונגעלייט וואס זענען פארכאפט געווארן פונעם היינטיגן עלעקטראנישן יצר הרע, און דארפן ממש מסירות נפש זיך ארויסצורייסן.
-
21:30 תורה און תפילה צוזאמען
דער משגיח לערנט אז תפילה קען נישט זיין אן תורה און תורה נישט אן תפילה, ער דערציילט פון א יונגערמאן וואס איז געקומען צום עצי חיים וועגן מחשבות זרות, און זאגט אז דער אייבערשטער האט יעדן איד געשיקט אויף א שליחות אין דער וועלט, וואו די איינציגע עצה זיך צו האלטן בקדושה איז תורה מיט תפילה; ער רופט אלעמען צו כאפן די עצה ווען מ'גייט אריין אין אלול.
-
26:50 די תפילה פון רבי אלימלך
נאכדעם וואס דער משגיח דערמאנט דאס ערנסטע דאווענען פון אידן וואס ער געדענקט, רעדט ער וועגן די פלענער ביי דער יו-ען וועגן א מדינה, און זאגט אז דער אייבערשטער פירט די וועלט, אבער מ'דארף האבן שמירה; רבי אלימלך האט מבטל געווען חבלי משיח, און ער מוטיגט צו זאגן זיין תפילה פארן דאווענען.
דער שיעור, אויסגעשריבן
אלול, דער חודש וואס יעקב האט צוגעכאפט
די בתולה וואס איז געווארן דער מזל בתולה
כדי צו ווייזן וואס פאר א חודש אלול איז, דערציילט דער משגיח א מדרש. אין דור פון די נפילים האט א בתולה זיך געראטעוועט פון דעם קלקול פון יענער צייט: זי האט זיך אנגעכאפט אין די פליגל פון איינעם פון די מלאכים און איז ארויפגעפלויגן צום כסא הכבוד, און געבעטן מ'זאל זי ראטעווען. דער רבונו של עולם האט זי גענומען און קובע געווען אלס א מזל אין הימל, דער מזל בתולה, וואס איז דער מזל פון אלול. ב
א מזל, ערקלערט ער, איז א השפעה וואס רינט ארונטער אויף זיין חודש. ממילא איז די השפעה פון אלול דער כח פון כאפן: זיך ארויסצורייסן פון דער סטרא אחרא, אזוי ווי יעקב האט צוגעכאפט אלול.
רחלס אוועקגעבן און בנימין
דערנאך רעדט דער משגיח וועגן רחל. ווען זי איז נפטר געווארן איז בנימין געבוירן געווארן, און ער איז ארויסגעקומען צוזאמען מיט איר נשמה. די צייט פון פטירה איז דער תכלית פונעם גאנצן לעבן, און דערפאר איז בנימין דער תמצית פון זיין מאמע.
ער דערציילט דעם מדרש: נאכן חורבן האבן די אבות און משה רבינו געבעטן און מ'האט זיי נישט צוגעהערט, ביז רחל איז געקומען. זי האט געזאגט אז יעקב האט זיבן יאר געארבעט פאר איר, און פונדעסטוועגן האט זי אלעס אוועקגעגעבן כדי נישט צו פארשעמען איר שוועסטער. אין איר זכות, זאגט ער, איז דא די הבטחה אז די קינדער וועלן זיך אומקערן. און ווייל בנימין איז רחלס תמצית, האט ער דעם זכות צוריקצונעמען וואס עשו וויל האלטן פאר זיך. ג,ד
בנימין כאפט: ט"ו באב און חנוכה
וואס תמוז, אב און אלול זענען געגעבן געווארן צו עשו, זאגט דער משגיח, איז נאר א חיצוניות. רש"י אויפן ערשטן ווארט פון דער תורה לערנט אז די גאנצע בריאה איז בשביל ישראל, ממילא איז וואס יעקב און בנימין כאפן באמת זייערס. ה
ער ברענגט פון ספר שופטים: נאך דער מלחמה האבן אידן געשוואוירן נישט צו געבן זייערע טעכטער צו בנימין, האט מען די אנשי בנימין געגעבן אן עצה צו גיין צום יום טוב אין שילה, און יעדער זאל זיך כאפן א ווייב. די גמרא אין תענית פרעגט וואס איז דער יום טוב פון חמשה עשר באב, און איין תירוץ איז אז דעמאלט איז מותר געווארן אז שבט בנימין זאל קענען חתונה האבן. אזוי איז ט"ו באב דורך בנימין געווארן א טאג פון כאפן. ו,ז
דער משגיח לייגט צו אז בנימין האט צוגעכאפט פון ביידע עקן: דעם סוף פון אב ביי ט"ו באב, און דעם אנהייב פון טבת ביי חנוכה.
החלטות ביי קבר רחל ווען אב גייט אויס
יעצט, אינעם לעצטן טאג פון אב, זאגט דער משגיח, זיצט מען ביי רחל און מ'נעמט אויף זיך החלטות: זיך נישט צו לאזן ביי דער סטרא אחרא און ביים יצר הרע. דאס כאפן איז די עבודה פון חודש אלול.
אלס משגיח, דערציילט ער, קומען מענטשן צו אים בעטן עצות, און ער זעט וואוילע יונגעלייט וואס זענען נעבעך פארכאפט געווארן ביים היינטיגן עלעקטראנישן יצר הרע. אז מ'איז שוין אריינגעכאפט, דארף מען ממש מסירות נפש זיך ארויסצורייסן, יעדער לויט זיין מדריגה. יעדער איינער, זאגט ער, איז אין א געוויסע מאס נפגע געווארן פון די תאוות הזמן.
תורה און תפילה צוזאמען
דער משגיח לערנט אז מ'קען נישט האבן תפילה אן תורה, און מ'קען נישט זוכה זיין צו תורה אן תפילה; ביידע מוזן גיין צוזאמען.
ער דערציילט פון א יונגערמאן וואס איז געקומען צום עצי חיים, דעם ברודער פונעם סאטמארער רבי'ן, און האט זיך באקלאגט אז ער קען נישט פארטרייבן זיינע מחשבות. דער רבי איז געגאנגען הין און צוריק, און דערנאך געזאגט אז ס'איז נישטא קיין אנדער עצה נאר אריינצולייגן דעם גאנצן קאפ. דער משגיח לייגט צו אז מ'דארף אויך האבן תפילה.
פארוואס קומען היינט די נסיונות אזוי פלוצלינג? דער אייבערשטער האט יעדן איד געשיקט אויף א שליחות אין דער וועלט, זיך דארט צו האלטן בקדושה, און די איינציגע עצה איז תורה מיט תפילה. ווען מ'גייט אריין אין אלול, רופט ער אלעמען צו כאפן די עצה.
די תפילה פון רבי אלימלך
דער משגיח דערמאנט דעם ערנסט אין תפילה פון ר' שלמה היימאן, ר' ישראל חיים קאפלאן און ר' ראובן גראזאווסקי. דערנאך רעדט ער וועגן די וואס גייען צו דער יו-ען אויפצושטעלן א מדינה, און זאגט אז דער אייבערשטער פירט די וועלט, אבער מ'דארף האבן שמירה.
רבי אלימלך, זאגט דער משגיח, האט מבטל געווען חבלי משיח, און וואס עס איז פארגעקומען מיט זיבעציג יאר צוריק איז געווען אן אנדער זאך. פונדעסטוועגן, אויב ס'איז נאך פארהאן א ריח דערפון, דארף מען האבן זיין כח. ער וויל אז מ'זאל זאגן די תפילה פון רבי אלימלך פארן דאווענען; ס'נעמט ארום צען מינוט, און ער זאגט אז ווער עס זאגט זי וועט שפירן אז ער איז געווארן א בעסערער איד. ח
מראי מקומות
נביאים
תלמוד בבלי
מדרש
זוהר און קבלה
ראשונים
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 2:19 לויטן זוהר זענען די חדשים צעטיילט געווארן צווישן יעקב און עשו, און יעקב האט צוגעכאפט דעם חודש אלול פון עשו'ס חלק.
- 4:03 א מזל איז א השפעה וואס רינט ארונטער אויף זיין חודש; דער מזל פון אלול, בתולה, איז געקומען פון א בתולה וואס האט זיך אנגעכאפט אין א מלאכס פליגל, און דערפאר איז די השפעה פון אלול דער כח פון כאפן.
- 7:47 בנימין, וואס איז געבוירן געווארן ווען רחל איז נפטר געווארן, איז דער תמצית פון זיין מאמע, און ער טראגט דעם זכות וואס זי האט אוועקגעגעבן איר חלק.
- 12:02 דורך בנימין איז ט"ו באב געווארן א טאג פון כאפן, ווען די אנשי בנימין האבן זיך גענומען ווייבער אין שילה.
- 18:36 אין אנהייב אלול דארף מען מאכן החלטות און זיך ארויסכאפן פונעם יצר הרע, וואס היינט האט ער פארכאפט אפילו וואוילע יונגעלייט דורך עלעקטראניק.
- 22:24 תורה און תפילה מוזן גיין צוזאמען: מען קען נישט האבן תפילה אן תורה און נישט זוכה זיין צו תורה אן תפילה, און דאס איז די איינציגע עצה זיך צו האלטן בקדושה היינט.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 10:47 ווי אזוי קענען תמוז, אב און אלול זיין געגעבן צו עשו?
תירוץ: 10:57 דאס איז נאר א חיצוניות; די גאנצע בריאה איז בשביל ישראל וואס הייסן "ראשית".
-
קשיא: 13:42 וואס איז דער יום טוב פון חמשה עשר באב, ווי די גמרא אין תענית פרעגט?
תירוץ: 13:55 אין יענעם טאג איז געווארן מותר אז די אנשי בנימין זאלן קענען חתונה האבן, און עס איז געווארן דורך בנימין א טאג פון כאפן.
-
קשיא: 24:55 פארוואס איז די היינטיגע צייט אזוי פול מיט פלוצלינגע נסיונות?
תירוץ: 25:28 דער אייבערשטער האט אונז געשיקט אלס זיינע שלוחים אין אזא וועלט, זיך דארט צו האלטן בקדושה, און די איינציגע עצה איז תורה מיט תפילה.
מעשיות
-
23:03 דער עצי חיים און דעם יונגערמאנס מחשבות
א יונגערמאן איז אריינגעקומען צום עצי חיים, וואס דער משגיח רופט דעם ברודער פונעם סאטמארער רבי'ן, און האט זיך באקלאגט אז ער קען נישט פארטרייבן זיינע מחשבות. דער רבי איז געגאנגען הין און צוריק א שטיק צייט. דערנאך האט ער געזאגט אז ער האט די זאך דורכגעטראכט, און ס'איז נישטא קיין אנדער עצה נאר אריינצולייגן דעם גאנצן קאפ, און אזוי שטייגט מען.
געדאנקען
- 4:03 דער משגיח פארבינדט דעם מדרש פון דער בתולה וואס האט זיך אנגעכאפט אין א מלאכס פליגל מיט אלול: דער מזל פון אלול אליין איז געבוירן געווארן פון כאפן, און דאס איז די השפעה וואס רינט ארונטער אין דעם חודש.
- 7:16 די צייט פון א מענטשנס פטירה איז דער תכלית פון זיין גאנצן לעבן; דערפאר איז בנימין, וואס איז ארויסגעקומען צוזאמען מיט רחלס נשמה, דער תמצית פון זיין מאמע.
- 9:58 רחל האט אוועקגעגעבן וואס איז געווען אירס; בנימין, איר תמצית, האט דעם זכות צוריקצוכאפן וואס עשו וויל האלטן פאר זיך.
- 10:57 עשו'ס חלק אין די חדשים איז נאר א חיצוניות, ווייל די גאנצע בריאה געהערט צו ישראל; וואס יעקב און בנימין כאפן איז וואס איז באמת זייערס.
- 16:35 בנימין האט צוגעכאפט פון ביידע עקן: דעם סוף פון אב ביי ט"ו באב און דעם אנהייב פון טבת ביי חנוכה.
- 25:28 מ'דארף נישט זיין קיין ליובאוויטשער כדי צו זיין אויף שליחות: יעדער איד איז א שליח פונעם רבונו של עולם, געשיקט אין א וועלט פול מיט טומאה זיך דארט צו האלטן בקדושה.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 18:34 דער משגיח זאגט אז אינעם סוף פון אב זאל מען אויף זיך נעמען החלטות זיך נישט צו לאזן ביי דער סטרא אחרא און ביים יצר הרע.
- 6:16 דער משגיח זאגט אז אין אלול דארף מען זיך ארויסכאפן פון וואס עס האט אים פארכאפט, יעדער לויט זיין מדריגה.
- 25:48 דער משגיח רופט אלעמען צו כאפן די עצה פון תורה צוזאמען מיט תפילה ווען מ'גייט אריין אין אלול, און נישט פארברענגען מיט נארישקייטן.
- 32:56 דער משגיח מוטיגט צו זאגן די תפילה פון רבי אלימלך פארן דאווענען, וואס נעמט ארום צען מינוט, און זאגט אז ווער עס זאגט זי וועט שפירן אז ער איז געווארן א בעסערער איד.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען בנימין, דער סאטמארער רב, דער עצי חיים, דער רבי ר' מלך, יעקב אבינו, מרדכי הצדיק, משה רבינו, עשו, ר' ישראל חיים קאפלאן, ר' ראובן גראזאווסקי, ר' שלמה היימאן, רחל אמנו
ערכים אלול, השפעה, חבלי משיח, חמשה עשר באב, יצר הרע, מזל, סטרא אחרא, עשו, קבר רחל, רבונו של עולם