נצחון היצר אינו אלא ע"י שמחה. ביאור “בכל עצב יהיה מותר.” עצות כנגד עצבות.

קאטאלאג: ספר התניא א' כ"ו נומ׳ ⁨36⁩ פאקעט גייד ז׳ 44 אידיש 40 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 40 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אויף תניא פרק כ"ו אז מ'איז מנצח דעם יצר הרע נאר דורך זריזות וואס קומט פון שמחה, און אז עצבות אויף עבירות געהערט נאר אין באשטימטע צייטן, "ביי אפוינטמענט".

דער משגיח לערנט תניא פרק כ"ו. א פוילער און שווערער קעמפער פארלירט אפילו קעגן א שוואכערן, אזוי ווי א לייב איז מנצח א שטארקערן אקס מיט זיין זריזות; אזוי אויך איז מען מנצח דעם יצר הרע נאר מיט זריזות וואס קומט פון שמחה, און עצבות, וואס קומט פונעם יסוד העפר, נעמט צו דעם כח צו קעמפן. ער ברענגט פונעם קארלינער רבי'ן אז עצבות איז נישט קיין עבירה, אבער גארנישט ברענגט אזוי צו עבירות. דער פסוק "בכל עצב יהיה מותר" מיינט נאר אז פון עצב קען קומען שמחה: חרטה אויף עבירות אין באשטימטע צייטן, "ביי אפוינטמענט", צוברעכט די רוח הטומאה און ברענגט א שמחה וואס איז גרעסער פון א געווענליכע שמחה, אזוי ווי ליכט וואס קומט פון חושך. ער ווייזט אז שמחה וואקסט ארויס פון בטחון, ערקלערט אז יסורים קומען פון דעם פארדעקטן העכערן עולם און מ'דארף זיי מקבל זיין בשמחה, און זאגט אז עצבות בשעת'ן לערנען, דאווענען אדער ביזנעס איז א עצה פונעם יצר הרע.

ענינים: שמחה און שפלות (תניא פרקים כו-לד) · עבודת השם בשמחה · דער יצר הרע און נסיונות

סדר השיעור

  1. 0:00 נצחון דורך זריזות: דער לייב און דער אקס שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די קומענדיגע פרקים זענען איין ענין, און הייבט אן פרק כ"ו: ביי א גשמיות'דיגע מלחמה ווערט א פוילער און שווערער גרינג מנוצח אפילו פון א שוואכערן. ער ברענגט א משל פון א לייב וואס איז מנצח א שטארקערן אקס אדער פערד מיט זיין פייער און כח, און לערנט אז נצחון היצר קומט נאר דורך זריזות וואס קומט פון שמחה.

  2. 3:57 עצבות: שווער ווי עפר, דער וועג צו עבירות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז עצבות און עצלות קומען פונעם יסוד העפר, ממילא האט אן עצבות'דיגער נישט קיין כח צו קעמפן מיטן יצר הרע, און ער ברענגט פונעם בית אהרן בשם דעם קארלינער רבי'ן אז עצבות איז נישט קיין עבירה אבער ברענגט צו עבירות מער פון אלעס. דערנאך ערקלערט ער אז "בכל עצב יהיה מותר" לויבט נישט די עצבות: גארנישט איז באשאפן אומזיסט, און איר איינציגע מעלה איז די שמחה וואס קען קומען נאכדעם.

  3. 7:43 חרטה אין באשטימטע צייטן, דערנאך אמת'ע שמחה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ווער ס'איז מתחרט אויף זיינע עבירות מיט א ביטער הארץ אין באשטימטע צייטן, צוברעכט די רוח הטומאה און קומט צו אן אמת'ע שמחה, און ער גלייכט עס צו א סוחר וואס מאכט אן אינווענטאר פון זיינע פארמעגנס און חובות. ער ברענגט תהלים נ"א, דוד המלך'ס קאפיטל נאכדעם וואס נתן הנביא איז געקומען צו אים, וואס גייט פון א לב נשבר צו א בקשה אויף שמחה, און דעם מנהג פונעם אריז"ל עס צו זאגן נאך תיקון חצות.

  4. 13:00 תיקון חצות און ליכט פון חושך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם פשוט'ן טעם פונעם מנהג, כדי צו לערנען בשמחה נאך דער עצבות פון תיקון חצות, דערציילט ווי אידן פלעגן אמאל אויפשטיין חצות און מקונן זיין אויפן בית המקדש, וואס בפנימיות מיינט דאס דעם מקדש אין הארץ פון יעדן איד, און זאגט אז היינט איז דאס נישט פאר יעדן. ער ערקלערט אז שמחה נאך עצב איז גרעסער, ווי ליכט פון חושך, ברענגט דעם פסוק וועגן נישט דינען השם בשמחה, און זאגט אז ווער ס'האט תשובה געטאן קען זיין זיכער אז השם האט אים מוחל געווען, ווי די ברכה "חנון המרבה לסלוח" ווייזט.

  5. 17:59 עצבות נאר ביי אפוינטמענט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט זיך אפ ביי די ווערטער "לעתים מזומנים": אזוי ווי א דאקטער וואס נעמט אן נאר ביי אפוינטמענט, געהערט עצבות אויף עבירות נאר אין באשטימטע צייטן, ווי פארן שלאפן גיין, ערב שבת, ווען מ'גייט אין מקוה, ערב ראש חודש אדער ערב ראש השנה, און אנדערש דארף מען זי ארויסטרייבן. ער לייגט צו אז מיר זענען היינט קליינע מענטשן און דאס איז שווער, אבער ס'איז גוט עס צו וויסן און זיך אנכאפן אין וואס מ'קען.

  6. 21:21 בטחון, דער שורש פון שמחה: די צוויי קי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם פסוק "כי בו ישמח לבנו כי בשם קדשו בטחנו" און דערציילט די מעשה פון ר' שמעון יארסלאווער מיט זיינע "צוויי קי", צו ווייזן אז בטחון איז דער מקור פון שמחה. לויט דעם דרך פון ר' שמשון רפאל הירש אז ווערטער מיט ענליכע אותיות זענען פארבונדן, פארבינדט ער שמחה מיט סמך, זיך אנשפארן, און עצב מיט עזב, פארלאזן; דערפאר הייסט עבודה זרה עצבים, ווייל מ'האט זיך אויף זיי נישט אויף וואס אנצושפארן.

  7. 27:02 יסורים פונעם פארדעקטן עולם; דער פארט וויין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט די עצה פונעם תניא קעגן עצבות אין ענינים פון עולם הזה, און זאגט אז מיר זענען היינט קליין, אבער אין גוטע צייטן קען מען זי נוצן. ער ערקלערט אז מ'בענטשט אויף דער רעה ווי אויף דער טובה און מ'נעמט עס אן בשמחה, ווייל עס קומט פון עלמא דאתכסיא, וואס איז העכער פון עלמא דאתגליא, און דערציילט ווי ר' שלום פון קאמינקא, נאכדעם וואס ער האט פארלוירן א קינד, האט געבעטן מ'זאל אים ברענגען פארט, א טייערער וויין וואס איז ביטער פאר איינעם וואס פארשטייט זיך נישט דערויף.

  8. 31:33 אלע יסורים זענען לטובה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח איז מסביר דעם משל: יסורים קומען פון עלמא דאתכסיא און זענען אינגאנצן לטובת האדם, ווייל דער אויבערשטער האט ליב אידישע קינדער, און ווי דער אריז"ל שרייבט אין אנהייב עץ חיים, האט ער באשאפן די וועלט כדי צו טון גוטס. ער ברענגט דעם פסוק "ואוהביו כצאת השמש בגבורתו" און די גמרא אז דריי מתנות טובות קריגט מען נאר דורך יסורים, און ער שליסט אז אפילו יסורים דארף מען מקבל זיין בשמחה.

  9. 35:49 עצבות בשעת לערנען, דאווענען און ביזנעס שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז עצבות אויף עבירות וואס קומט בשעת'ן לערנען, דאווענען אדער ביזנעס דארף מען אוועקשטופן, ווייל ס'איז נישט איר צייט; ס'איז א שפיל פונעם יצר הרע, ווייל עצבות טרייבט דעם מענטש צו תאוות, אזוי ווי מענטשן וואס זענען נישט צופרידן אינדערהיים טרייסטן זיך מיט א שטיקל קעיק. מחשבות פון עבירות געהערן צו א באשטימטע צייט, מיט התבוננות אין גדולת השם, און נאכדעם קומט אן אמת'ע שמחה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

נצחון דורך זריזות: דער לייב און דער אקס

0:50

דער משגיח הייבט אן תניא פרק כ"ו, וואס לערנט א כלל: ביי יעדע גשמיות'דיגע מלחמה ווערט א פוילער און שווערער גרינג מנוצח, אפילו פון א שוואכערן. ער ברענגט א משל פון א לייב קעגן אן אקס אדער א פערד. דער אקס איז גרעסער און שטארקער, אבער ער איז שווערפעליג, און דער לייב איז פייערדיג און פול מיט כח, ממילא געווינט דער לייב. אזוי אויך, זאגט דער תניא, איז מען מנצח דעם יצר נאר מיט זריזות וואס קומט פון שמחה. א

עצבות: שווער ווי עפר

3:57

עצבות און עצלות קומען ביידע פונעם יסוד העפר, דער שווערסטער יסוד, ממילא האט אן עצבות'דיגער נישט קיין חשק צו קעמפן מיטן יצר הרע. דער משגיח ברענגט פונעם בית אהרן בשם דעם קארלינער רבי'ן: עצבות איז נישט קיין עבירה, אבער גארנישט ברענגט אזוי צו עבירות. ב

6:11

דערנאך איז ער מסביר דעם פסוק אין משלי "בכל עצב יהיה מותר". ער לויבט נישט די עצבות; ווייל גארנישט איז באשאפן אומזיסט, איז איר איינציגע מעלה די שמחה וואס קען קומען נאכדעם. ד

חרטה אין באשטימטע צייטן, דערנאך שמחה

8:07

די שמחה וואס דער תניא מיינט קומט נאך אן אמת'ע עצבות: אין באשטימטע צייטן דארף א מענטש זיך מתבונן זיין אין זיינע עבירות און מתחרט זיין, אזוי ווי א סוחר מוז מאכן אן אינווענטאר פון זיינע פארמעגנס און חובות, אנדערש קען ער נישט פירן זיין געשעפט. די חרטה מיט א ביטער הארץ צוברעכט די רוח הטומאה.

10:29

דער משגיח ווייזט דאס אין תהלים נ"א, דער קאפיטל וואס דוד המלך האט געזאגט נאכדעם וואס נתן הנביא איז געקומען צו אים. ס'איז א חשבון הנפש וואס רעדט פון א לב נשבר און בעט דערנאך אויף שמחה. דערפאר האט דער אריז"ל עס געהייסן זאגן נאך תיקון חצות. ה,ו,ז

תיקון חצות און ליכט פון חושך

13:19

דער פשוט'ער טעם פונעם מנהג איז כדי צו לערנען בשמחה נאך דער עצבות פון תיקון חצות. אידן פלעגן אמאל שלאפן גיין נאך מעריב, ווי עס שטייט אינעם ערשטן סימן פון שולחן ערוך, אויפשטיין חצות און מקונן זיין אויפן בית המקדש, דאס הייסט בפנימיות דעם מקדש אין הארץ פון יעדן איד וואס איז חרוב געווארן דורך עבירות, און דערנאך לערנען ביז עלות השחר. היינט, זאגט דער משגיח, איז דאס נישט פאר יעדן. ח

15:46

א שמחה נאך עצב איז גרעסער, ווי ליכט פון חושך. א איד וואס האט תשובה געטאן קען זיין זיכער אז מ'האט אים מוחל געווען, ווייל די ברכה "חנון המרבה לסלוח" איז נישט קיין ברכה לבטלה. ט,כ

עצבות נאר ביי אפוינטמענט

18:41

דער עיקר ווארט איז "לעתים מזומנים". אזוי ווי ביים דאקטער שטייט אויפן שילד "ביי אפוינטמענט בלויז", געהערט עצבות אויף עבירות נאר אין באשטימטע צייטן: פארן שלאפן גיין, ערב שבת, ווען מ'גייט אין מקוה, ערב ראש חודש אדער ערב ראש השנה. אנדערש דארף מען זי ארויסטרייבן, ווייל א איד וואס האט בטחון אין השם דארף נישט קיין עצבות. מיר זענען היינט קליין, לייגט דער משגיח צו, אבער ס'איז גוט זיך אנצוכאפן אין וואס מ'קען.

בטחון, דער שורש פון שמחה

21:31

פון וואו נעמט זיך שמחה? דער משגיח ברענגט "כי בו ישמח לבנו כי בשם קדשו בטחנו", און דערציילט פון ר' שמעון יארסלאווער, וואס האט געלערנט א גאנצן טאג. ווען מ'האט אים געפרעגט פון וואס ער לעבט, האט ער געזאגט אז ער האט צוויי קי. די רביצין האט געזאגט אז זיי האבן גארנישט; האט ר' שמעון געענטפערט אז זיינע צוויי קי זענען אין תהלים: די צוויי "כי" פון דעם פסוק. ל

23:51

בטחון איז דער שורש פון שמחה. לויט דעם דרך פון ר' שמשון רפאל הירש מיט ענליכע אותיות, פארבינדט דער משגיח שמחה מיט סמך, זיך אנשפארן, און עצב מיט עזב, פארלאזן. עבודה זרה הייסט עצבים, ווייל ווער ס'פארלאזט זיך אויף זיי האט נישט אויף וועמען זיך אנצושפארן.

יסורים פונעם פארדעקטן עולם

28:00

דער תניא גיט אויך אן עצה קעגן עצבות אין ענינים פון עולם הזה. מ'בענטשט אויף דער רעה ווי אויף דער טובה און מ'נעמט עס אן בשמחה, ווייל עס קומט פון עלמא דאתכסיא, וואס לויט קבלה איז העכער פון עלמא דאתגליא. נ,ס

30:07

דער משגיח דערציילט אז ר' שלום פון קאמינקא, נאכדעם וואס ער האט פארלוירן א קינד, האט געבעטן פארט, א טייערער וויין וואס איז ביטער פאר איינעם וואס קען אים נישט. ער האט געזאגט אז פארט איז טייער און ביטער.

אלע יסורים זענען לטובה

32:04

יסורים, ערקלערט דער משגיח, זענען ווי יענער טייערער וויין: זיי קומען פון א גאר הויכן עולם, און נאר ווער ס'איז נישט קיין מבין שמעקט ביטער, ווי א קינד וואס מ'גיט אים דעם בעסטן בראנפן. אלעס איז לטובת האדם, ווייל ווי דער אריז"ל שרייבט אין אנהייב עץ חיים, איז די וועלט באשאפן געווארן כדי צו טון גוטס. פ

34:32

ער ברענגט די גמרא אז דריי מתנות קריגט מען נאר דורך יסורים: תורה, עולם הבא און ארץ ישראל, און שליסט אז אפילו יסורים דארף מען מקבל זיין בשמחה. ק

עצבות בשעת לערנען, דאווענען און ביזנעס

36:12

עצבות אויף עבירות וואס קומט בשעת'ן לערנען, דאווענען אדער ביזנעס דארף מען אוועקשטופן; ס'איז נישט איר צייט. ס'איז א שפיל פונעם יצר הרע, ווייל עצבות טרייבט דעם מענטש צו תאוות: מענטשן וואס זענען נישט צופרידן אינדערהיים טרייסטן זיך מיט נאך א שטיקל קעיק. מחשבות פון עבירות געהערן צו א באשטימטע צייט, מיט התבוננות אין גדולת השם, און דערנאך קומט אן אמת'ע שמחה.

מראי מקומות

תורה

  1. י Devarim 28:47 16:09 טעקסט מפתח
  2. ע Devarim 29:28 29:05 טעקסט מפתח

נביאים

  1. צ Shoftim 5:31 33:21 טעקסט מפתח

כתובים

  1. ג לכאורה Tehillim 115:4 6:01 מפתח
  2. ד Mishlei 14:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:11
  3. ה Tehillim 51:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:29
  4. ו Tehillim 51:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:29
  5. ז Tehillim 51:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:29
  6. ט Koheles 2:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:46
  7. ל Tehillim 33:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:31
  8. ר לכאורה Koheles 7:12 35:25 מפתח

משנה

  1. נ Mishnah Berachos 9:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:00

תלמוד בבלי

  1. ס לכאורה Berachos 60b מפתח אינעם אויסשרייב: 28:00
  2. ק Berachos 5a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:32

ראשונים

  1. מ לכאורה Chovos HaLevavos, Shaar HaBitachon 24:04 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 26 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:50
  2. ב Beis Aharon (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 3:57
  3. ח Shulchan Aruch Orach Chaim 1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:19
  4. כ לכאורה Tanya, Iggeres HaTeshuvah ch. 11 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:46

אנדערע

  1. פ לכאורה Etz Chaim, beginning מפתח אינעם אויסשרייב: 32:04

עיקרי הדברים

  1. 3:06 מ'איז מנצח דעם יצר הרע נאר מיט זריזות וואס קומט פון שמחה; עצבות מאכט דעם מענטש שווער און פויל.
  2. 5:26 עצבות אליין איז נישט קיין עבירה, אבער גארנישט ברענגט אזוי צו עבירות ווי עצבות.
  3. 7:34 עצבות אויף די עבירות האט א ווערט נאר אין באשטימטע צייטן, און נאר ווייל עס ברענגט צו דער שמחה וואס קומט נאכדעם.
  4. 15:31 א שמחה וואס קומט נאך אן אמת'ער עצבות אויף עבירות איז גרעסער פון אנדערע שמחות, אזוי ווי ליכט וואס קומט פון חושך.
  5. 23:51 בטחון איז דער שורש פון שמחה: ווער ס'האט אויף וועמען זיך אנצושפארן איז בשמחה, ווער ס'איז פארלאזן איז בעצבות.
  6. 31:38 אלע יסורים קומען פון דעם פארדעקטן עולם, וואס איז העכער פונעם נגלה'דיגן, און זיי זענען אינגאנצן לטובה, דערפאר דארף מען זיי מקבל זיין בשמחה.
  7. 36:12 עצבות אויף עבירות וואס קומט בשעת'ן לערנען, דאווענען אדער ביזנעס איז א שפיל פונעם יצר הרע, און מ'דארף זי אוועקשטופן.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 6:17 דער פסוק "בכל עצב יהיה מותר" זעט אויס צו זאגן אז עצבות האט א מעלה; איז דאס אזוי?

    תירוץ: 6:46 פארקערט: דער פסוק ווייזט אז עצבות אליין טויג נישט, נאר ווייל גארנישט איז באשאפן אומזיסט, קען דערפון קומען דאס פארקערטע, שמחה.

  2. קשיא: 15:28 פארוואס איז א שמחה וואס קומט נאך עצבות אויף עבירות גרעסער פון אנדערע שמחות?

    תירוץ: 15:46 ווייל ס'איז ליכט וואס קומט פון חושך, און אזא ליכט איז גרעסער.

  3. קשיא: 29:45 ווי אזוי קען א מענטש מקבל זיין יסורים בשמחה, ווען זיי זעען אויס שלעכט?

    תירוץ: 31:06 יסורים קומען פון עלמא דאתכסיא, וואס איז העכער פון עלמא דאתגליא, און אלעס איז לטובתו; ווי א טייערער וויין שמעקט עס נאר ביטער פאר איינעם וואס פארשטייט זיך נישט דערויף.

מעשיות

  1. 21:37 ר' שמעון יארסלאווער'ס צוויי קי

    ר' שמעון יארסלאווער איז געזעסן און געלערנט א גאנצן טאג אין בית המדרש, און האט זיך פארלאזט אויפן אויבערשטן אויף פרנסה. א איד וואס האט געזען זיין קדושה האט אים געפרעגט פון וואס ער לעבט, און ער האט געענטפערט אז ער האט צוויי קי. דער איד האט געפרעגט די רביצין, און זי האט געזאגט אז זיי האבן נישט קיין קי און אפטמאל נישט וואס צו עסן; איז ער צוריקגעקומען און געפרעגט פארוואס אזא ערליכער איד זאגט א ליגן. האט ר' שמעון געענטפערט אז זיינע צוויי קי שטייען נישט אין שטאל נאר אין תהלים, און האט אים געוויזן דעם פסוק "כי בו ישמח לבנו כי בשם קדשו בטחנו" מיט די צוויי ווערטער "כי".

    אין דער מעשה: רבי שמעון יאראסלאווער

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 30:07 ר' שלום פון קאמינקא און דער פארט וויין

    נאכדעם וואס ר' שלום פון קאמינקא האט פארלוירן א קינד, האט ער געבעטן מ'זאל אים ברענגען פארט. פארט איז א זייער טייערער וויין וואס איז ביטער פאר איינעם וואס איז נישט צוגעוואוינט דערצו, און נאר מבינים שאצן עס. ער האט עס געטרונקען און געזאגט אז פארט איז א טייערער וויין און ער איז ביטער.

    אין דער מעשה: רבי שלום קאמינקער

געדאנקען

  1. 3:57 עצבות און עצלות זענען ביים שורש איין זאך: ביידע קומען פונעם יסוד העפר, דער שווערסטער יסוד, און דערפאר האט אן עצבות'דיגער נישט קיין חשק צו קעמפן מיטן יצר הרע.
  2. 18:22 דעם תניא'ס "לעתים מזומנים" איז ווי דער שילד ביים דאקטער "ביי אפוינטמענט בלויז": עצבות אויף עבירות טאר אריינקומען נאר אין איר באשטימטער צייט, נישט ווי א גאסט מיט אן אייגענעם שליסל.
  3. 24:28 לויט דעם דרך פון ענליכע אותיות איז שמחה פארבונדן מיט זיך אנשפארן און עצב מיט עזב, פארלאזן; עבודה זרה הייסט עצבים ווייל ווער ס'פארלאזט זיך אויף זיי האט נישט אויף וועמען זיך אנצושפארן.
  4. 14:06 מקונן זיין אויפן בית המקדש ביי תיקון חצות מיינט בפנימיות מקונן זיין אויפן מקדש אין הארץ פון יעדן איד וואס איז חרוב געווארן דורך זיינע עבירות, דאס הייסט חרטה האבן אויף זיי.
  5. 30:32 יסורים זענען ווי א טייערער וויין ווי פארט: זיי קומען פון א גאר הויכן עולם, אבער פאר איינעם וואס איז נישט קיין מבין שמעקט עס ביטער, אזוי ווי דער בעסטער בראנפן איז ביטער פאר א קינד.
  6. 36:49 עצבות שטופט דעם מענטש אריין אין תאוות, ווייל ער קען נישט ליידן אז ער איז נישט צופרידן און זוכט עפעס א צופרידנקייט, ווי א שטיקל קעיק; דערפאר ברענגט דער יצר הרע עצבות אינמיטן דער עבודה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 19:01 דער משגיח זאגט אז מ'זאל באשטימען געוויסע צייטן פאר חרטה אויף די עבירות, ווי פארן שלאפן ביי קריאת שמע, ערב שבת, ווען מ'גייט אין מקוה, ערב ראש חודש אדער ערב ראש השנה.
  2. 36:12 דער משגיח זאגט אז עצבות וואס קומט בשעת'ן לערנען, דאווענען אדער ביזנעס דארף מען אוועקשטופן, ווייל ס'איז נישט איר צייט.
  3. 20:28 דער משגיח זאגט אז אפילו ווען די מדריגות זענען שווער פאר אונז היינט, איז גוט זיי צו לערנען און זיך אנכאפן אין וואס מ'קען, כאטש א חלק.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען בת שבע, דוד המלך, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, נתן הנביא, רבי אהרן קארלינער, רבי שלום קאמינקער, רבי שמעון יאראסלאווער, רבי שמשון רפאל הירש

ערכים ארבע יסודות, בטחון, זריזות, יסורים, עלמא דאתגליא, עלמא דאתכסיא, עצבות, עצלות, רוח הטומאה, תאוה, תיקון חצות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט