תפילה היא מלחמה גדולה' זוכים לבא בהיכלות התיבות ע”י שמחה ויגיעה. מלחמת הגוף והנשמה כל ימי חייו. טעם שהמחשבות רעות בואת דוקא כשעוסקים בעבודת ה'. כלל גדול בעבודת ה' - “אין עוד מלבדו”. לחיים יא”צ ר' שלומקע זווילער זצוקללה”ה.
קאטאלאג: ספר התניא ב' כ”ח נומ׳ 14 פאקעט גייד ז׳ 48 אידיש 41 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
אויף תניא פרק כ"ח ערקלערט דער משגיח אז מחשבות זרות בשעת'ן דאווענען זענען א טייל פון דער מלחמה פון די צוויי נפשות א גאנץ לעבן, און אז מ'געווינט זי דורך זיי מבטל זיין ווי גארנישט, מיט שמחה און מיטן כלל "אין עוד מלבדו".
דער משגיח עפנט תניא פרק כ"ח מיט דעם אז דאווענען איז א גרויסע מלחמה: יעדע ווארט פון תפילה איז א היכל אין הימל, און א מחשבה זרה איז א סימן אז מ'לאזט אים נישט אריין, אזוי ווי די כרובים האבן געהיטן דעם גן עדן. דער תניא זאגט אז מ'זאל נישט אריינפאלן אין עצבות, נאר זיך אריינשטופן. ער ערקלערט אז א מחשבה איז א גאנצע רוחניות'דיגע זאך, דערפאר קען א צדיק מעלה זיין פרעמדע מחשבות וואס קומען צו אים פון אנדערע, אבער איינער וועמענס מחשבות זענען זיינע אייגענע טאר זיך דערמיט נישט אפגעבן. ער זאל זיך פארקערט שטארקן מיט שמחה, וויסנדיג אז די מחשבה קומט פון דער קליפה וואס האט מלחמה מיט דער נפש האלקית, און זי קומט דווקא ווען מ'שטארקט זיך אין עבודה. וויבאלד א מענטש האט צוויי נפשות, איז דאס נישט קיין סימן אז זיין דאווענען טויג נישט. די עצה איז ביטול: זיי האלטן פאר גארנישט, לויט דעם גרויסן כלל "אין עוד מלבדו". צום סוף דערמאנט ער דעם יארצייט פון ר' שלומקע זוויהלער מיט מעשיות פון אים.
ענינים: כוונה אין דאווענען · שמחה און שפלות (תניא פרקים כו-לד)
סדר השיעור
-
0:00 דאווענען איז א מלחמה אויף די היכלות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח עפנט תניא פרק כ"ח און ערקלערט אז יעדע ווארט פון דאווענען איז א היכל, און מלאכים האלטן אפ א מענטש מיט מחשבות זרות, אזוי ווי די כרובים ביי גן עדן. דער תניא זאגט אז מ'זאל נישט זיין אין עצבות נאר זיך אריינשטופן, ווי חסידים זענען געווען געוואוינט.
-
4:28 מעלה זיין מחשבות: נאר פאר צדיקים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז יעדע מחשבה איז א גאנצע רוחניות'דיגע זאך, אמאל א נשמה וואס זוכט א תיקון, און א צדיק הייבט זי אויף צו אהבת השם אדער יראת השם. דער תניא ווארנט אז דאס איז נאר פאר צדיקים וועמענס מחשבות זרות זענען נישט זייערע אייגענע; איינער וועמענס מחשבות זענען זיינע אייגענע קען זיי נישט מעלה זיין.
-
8:56 קיין עצבות: די מלחמה פון דער קליפה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז א מענטש טאר זיך נישט פארלירן און שרייען אויף זיינע מחשבות, נאר זיך שטארקן מיט שמחה אינעם דאווענען. די מחשבה קומט פון דער קליפה אין חלל השמאלי, וואס האט א מלחמה א גאנץ לעבן מיט דער נפש האלקית, ווי צוויי וואס ראנגלען זיך.
-
12:48 פארוואס די מחשבות קומען דווקא ביי עבודה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס שלעכטע מחשבות קומען דווקא ווען א מענטש דאוונט אדער נעמט זיך פאר בעסער צו ווערן, און ענטפערט אז ווען דער צד הקדושה שטארקט זיך, קעמפט די אנדערע זייט שטארקער. ער ווייזט אפ דעם אויספיר אז אזעלכע מחשבות ווייזן אז מ'איז גארנישט ווערט.
-
16:05 צוויי נפשות, און דער משל פונעם מבלבל שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז ווען א מענטש וואלט געהאט נאר איין נפש, וואלט א מחשבה בשעת'ן דאווענען געוויזן אז עפעס איז נישט אין ארדענונג; אבער וויבאלד ער האט צוויי, זאגן די מחשבות פון דער נפש הבהמית גארנישט אויפן דאווענען. ער ברענגט דעם משל פונעם תניא פון איינעם וואס רעדט מיט א חבר און קעגן אים שטייט א רשע און וויל אים צעמישן.
-
19:32 ביטול: "איר זענט גארנישט" שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח לערנט אז דער וועג מיט מחשבות זרות איז זיי מבטל זיין, זיי האלטן פאר אינגאנצן גארנישט, ווי עפעס א טויטס. ער דערציילט מעשיות פון צדיקים אויף דעם.
-
25:41 דער גרויסער כלל: אין עוד מלבדו שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רופט "אין עוד מלבדו" א גרויסער כלל אין עבודת השם: ווער עס געדענקט אז אלעס אחוץ השם יתברך איז גארנישט, קען געווינען אלע זיינע מלחמות. מ'לאזט זיך נישט אריין אין א שמועס מיטן מבלבל, נאר מ'שטארקט זיך אין דער כוונה.
-
29:57 דער זבוב, און בעטן רחמים שטייט אינעם קאטאלאג
נאך א ווארט וועגן דעם סוף פון די ימי הספירה, ברענגט דער משגיח אז איינער פון די נעמען פונעם יצר הרע איז א זבוב, וואס קומט צוריק וויפיל מ'זאל אים נישט אוועקטרייבן. ווען א מחשבה גייט נישט אוועק, איז די עצה פונעם תניא אויסגיסן דאס הארץ פאר השם יתברך און בעטן רחמים אויף דער נפש האלקית.
-
34:46 יארצייט פון ר' שלומקע זוויהלער מעשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערמאנט דעם יארצייט פון ר' שלומקע זוויהלער און דערציילט ווי ער האט געזאגט אז פאר משיח וועלן זיך עפענען די שערי תשובה, און ווי ער האט ביים כותל געוויזן אויף הייזער וואס וועלן אראפגעווארפן ווערן, ווי עס איז געשען אין דער זעקס-טאגיגער מלחמה. ער ענדיגט מיט לחיים און ברכות אויף ישועות פאר כלל ישראל.
דער שיעור, אויסגעשריבן
דאווענען איז א מלחמה אויף די היכלות
ביים עפענען תניא פרק כ"ח זאגט דער משגיח אז דאווענען איז א גרויסע מלחמה. אזוי ווי עס שטייט אינעם בעל שם טוב, איז יעדע ווארט פון דאווענען א היכל אין הימל; ווער עס דאוונט גייט אריין אין די היכלות און איז דארט מתקן. אבער אפט ווילן די מלאכים וואס זענען ממונה אויף א היכל אים נישט אריינלאזן, און זיי שיקן אים מחשבות זרות, אזוי ווי די כרובים זענען אוועקגעשטעלט געווארן צו היטן דעם גן עדן. א,ב
מעלה זיין מחשבות: נאר פאר צדיקים
דער משגיח ערקלערט אז יעדע מחשבה איז א גאנצע רוחניות'דיגע זאך; ס'קען אפילו זיין א נשמה וואס דארף א תיקון. א צדיק הייבט אויף אזא מחשבה: פון א מחשבה פון אהבה מאכט ער אהבת השם, פון א מחשבה פון יראה, יראת השם.
קיין עצבות: די מלחמה פון דער קליפה
א מענטש קען זיך כאפן און שרייען: פארוואס קומען צו מיר אזעלכע מחשבות? זאגט דער משגיח אז ער טאר נישט פאלן אין עצבות, נאר זיך שטארקן אינעם דאווענען מיט שמחה.
פארוואס די מחשבות קומען דווקא ביי עבודה
דער משגיח פרעגט פארוואס אזעלכע מחשבות קומען דווקא ווען א מענטש דאוונט, אדער נעמט זיך פאר בעסער צו ווערן אין א געוויסער זאך. ער ענטפערט אז ווען דער צד הקדושה שטארקט זיך, וויל די אנדערע זייט נישט אפלאזן און קעמפט שטארקער. ממילא איז א טעות צו זאגן פון אזא מחשבה אז מ'איז גארנישט ווערט.
צוויי נפשות
דער משגיח לערנט אינעם תניא: ווען א מענטש וואלט געהאט נאר איין נפש, וואלט די נפש וואס דאוונט געווען די זעלבע וואס טראכט, און א מחשבה זרה וואלט געוויזן אז עפעס איז נישט אין ארדענונג. אבער וויבאלד ער האט צוויי נפשות, זאגט די שלעכטע מחשבה גארנישט אויף זיין דאווענען. דער תניא גלייכט עס צו איינעם וואס רעדט מיט א חבר, און קעגן אים שטייט א רשע און רעדט כדי אים צו צעמישן. ו,ז
ביטול: "איר זענט גארנישט"
דער וועג מיט אזעלכע מחשבות, לערנט דער משגיח, איז זיי מבטל זיין: זיי האלטן פאר אינגאנצן גארנישט, ווי עפעס א טויטס. ער ברענגט דערויף מעשיות פון צדיקים, צווישן זיי איינער וואס האט געזאגט צו אזעלכע כוחות אז זיי זענען גארנישט.
דער גרויסער כלל: אין עוד מלבדו
דער משגיח רופט דאס א גרויסער כלל אין עבודת השם: "אין עוד מלבדו", אחוץ השם יתברך איז גארנישט נישטא, און אלעס אנדערש איז גארנישט. ווער עס געדענקט דעם כלל קען געווינען אלע מלחמות וואס מ'פירט קעגן אים, ווייל די וואס קעמפן זענען גארנישט.
דערפאר פילט מען נישט אז מ'דארף זיך אריינלאזן אין א שמועס מיטן מבלבל. מ'איז מבטל די מחשבה און מ'שטארקט זיך אין דער כוונה.
דער זבוב, און בעטן רחמים
נאכן דערמאנען אז מ'האלט אין די לעצטע טעג פון ספירה, ברענגט דער משגיח אז איינער פון די נעמען פונעם יצר הרע איז א זבוב: מ'טרייבט אים אוועק און ער קומט גלייך צוריק, נאכאמאל און נאכאמאל. אזוי איז אמאל זייער שווער אוועקצושטופן א מחשבה.
יארצייט פון ר' שלומקע זוויהלער
דער משגיח דערמאנט דעם יארצייט פון ר' שלומקע זוויהלער. ר' שלומקע האט געזאגט אז יעצט, פאר משיח, עפענען זיך די שערי תשובה. מ'האט זיך געוואונדערט וויאזוי תשובה קען קומען אין אזא וועלט, אבער ס'האט זיך טאקע אנגעהויבן א תנועה פון תשובה, און היינט זענען דא צענדליגע טויזנטער בעלי תשובה, מער און מער.
ווען ר' שלומקע איז געקומען קיין ירושלים, האט עטליכע יאר קיינער נישט געוואוסט ווער ער איז; ער איז געזעסן ביים כותל מיט די ארימע לייט. ביים כותל, וואס איז דעמאלט געווען שמאל און ארומגערינגלט מיט אראבישע הייזער, האט ער געוויזן וועלכע הייזער מ'וועט אראפווארפן, כדי ס'זאל ווערן א ברייטער ארט פאר אידן צו דאווענען. אין דער זעקס-טאגיגער מלחמה האט מען אראפגעווארפן פונקט די הייזער, און ס'איז געווארן א גרויסער פלאץ פארן כותל.
ער ענדיגט מיט לחיים און מיט א ברכה אז כלל ישראל זאל זען גרויסע ישועות.
מראי מקומות
תורה
אחרונים און חסידות
- א Tanya ch. 28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:51, 3:01
- ג Tanya ch. 28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:56
- ד Tanya ch. 28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:57
- ה Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:57
- ו Tanya ch. 28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:10
- ז Tanya ch. 28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:10
- ח Tanya ch. 28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:57
עיקרי הדברים
- 0:51 יעדע ווארט פון דאווענען איז א היכל למעלה, און א מחשבה זרה אינמיטן דאווענען מיינט אז מ'לאזט אים נישט אריין אין יענעם היכל.
- 6:56 מעלה זיין מחשבות זרות איז נאר פאר צדיקים, וועמענס מחשבות קומען פון אנדערע; איינער וועמענס מחשבות זענען זיינע אייגענע טאר זיך מיט זיי נישט אפגעבן.
- 10:08 מ'טאר נישט פאלן אין עצבות צוליב אזעלכע מחשבות, נאר זיך נאך מער שטארקן אינעם דאווענען מיט שמחה.
- 10:57 די מחשבה זרה קומט פון דער קליפה וואס האט מלחמה מיט דער נפש האלקית ביים בינוני, א מלחמה א גאנץ לעבן, וואו יעדע זייט שטארקט זיך ווען די אנדערע שטארקט זיך.
- 16:25 וויבאלד א מענטש האט צוויי נפשות, זענען מחשבות זרות אינמיטן דאווענען נישט קיין סימן אז זיין דאווענען טויג נישט.
- 25:41 די עצה איז ביטול: זיי האלטן פאר גארנישט, לויטן גרויסן כלל "אין עוד מלבדו", אז אחוץ השם יתברך איז אלעס גארנישט.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 8:12 פארוואס מעג א צדיק מעלה זיין מחשבות זרות, און א פשוט'ער מענטש נישט?
תירוץ: 8:32 א צדיק'ס מחשבות זרות קומען פון אנדערע, נשמות וואס זוכן א תיקון; ביי א פשוט'ן מענטש זענען עס זיינע אייגענע מחשבות, און ווער עס איז נאך אליין נישט מעלה געווען קען זיי נישט מעלה זיין.
-
קשיא: 12:48 פארוואס קומען שלעכטע מחשבות דווקא ווען א מענטש דאוונט אדער ארבעט אויף זיך?
תירוץ: 12:08 ווייל ס'איז א מלחמה: ווען דער צד הקדושה שטארקט זיך, שטארקט זיך די קליפה אנטקעגן, אזוי ווי ביי ראנגלער.
-
קשיא: 14:42 ווייזן מחשבות זרות בשעת'ן דאווענען אז עפעס איז נישט אין ארדענונג מיט זיין דאווענען?
תירוץ: 16:25 ניין. דאס וואלט געווען אזוי ווען ער וואלט געהאט איין נפש; וויבאלד ער האט צוויי, קומען די מחשבות פון דער נפש הבהמית און זאגן גארנישט אויפן דאווענען.
מעשיות
-
35:44 ר' שלומקע און די שערי תשובה
ר' שלומקע זוויהלער האט געזאגט אז יעצט, פאר משיח, עפענען זיך די שערי תשובה. ווען מ'האט דאס איבערגעזאגט, האט מען זיך געוואונדערט וויאזוי תשובה קען קומען אין אזא וועלט. דער משגיח מערקט אן אז דערנאך האט זיך טאקע אנגעהויבן א תנועה פון תשובה, און היינט זענען דא צענדליגע טויזנטער בעלי תשובה, מער און מער.
אין דער מעשה: ר' שלמה'קע זוויהילער
-
37:14 די הייזער ביים כותל
ר' שלומקע איז געקומען קיין ירושלים און עטליכע יאר האט קיינער נישט געוואוסט ווער ער איז; ער איז געזעסן ביים כותל מיט די ארימע לייט. ביים כותל, וואס איז דעמאלט געווען שמאל און ארומגערינגלט מיט אראבישע הייזער, האט ער געוויזן וועלכע הייזער מ'וועט אראפווארפן, און ס'וועט ווערן א ברייטער ארט וואו אידן וועלן קענען דאווענען. אין דער זעקס-טאגיגער מלחמה, דערציילט דער משגיח, האט מען אראפגעווארפן פונקט די הייזער, און ס'איז געווארן א גרויסער פלאץ פארן כותל.
אין דער מעשה: ר' שלמה'קע זוויהילער
געדאנקען
- 1:26 דער משגיח גלייכט די מלאכים וואס האלטן אפ א מענטש פון א היכל פון תפילה מיט מחשבות זרות, צו די כרובים און דעם להט החרב וואס היטן דעם גן עדן.
- 4:31 א מחשבה איז נישט ליידיג: זי איז א גאנצע רוחניות'דיגע זאך, אפשר א נשמה וואס דארף א תיקון, און דערפאר קען א צדיק זי אויפהייבן.
- 13:25 דער עצם פאקט אז שלעכטע מחשבות קומען דווקא ווען א מענטש שטארקט זיך אין עבודה ווייזט אז עס גייט א באמת'ע מלחמה, און נישט אז די עבודה טויג נישט.
- 16:25 ווען א מענטש וואלט געהאט נאר איין נפש, וואלט א מחשבה זרה געוויזן אז זיין דאווענען איז פגום; וויבאלד ער האט צוויי, געהערט די מחשבה צו דער אנדערער נפש און זאגט גארנישט אויף זיין דאווענען.
- 25:41 דער משגיח בינדט צו דאס מבטל זיין מחשבות זרות מיט "אין עוד מלבדו": די זעלבע הכרה אז ס'איז נישטא גארנישט אחוץ השם יתברך, איז וואס לאזט א מענטש האלטן די מחשבות פאר גארנישט.
- 32:12 דער יצר הרע ווערט אנגערופן א זבוב, ווייל אזוי ווי א פליג קומט ער צוריק וויפיל מ'זאל אים נישט אוועקטרייבן.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 8:32 דער משגיח זאגט אז ווער עס איז נישט קיין צדיק זאל נישט פרובירן מעלה זיין זיינע מחשבות זרות, נאר זיי ארויסווארפן פונעם קאפ.
- 10:08 ער זאגט אז מ'טאר נישט ווערן צעבראכן פון מחשבות זרות, נאר זיך שטארקן אינעם דאווענען מיט שמחה.
- 25:41 ער לערנט מבטל זיין אזעלכע מחשבות און זיי האלטן פאר גארנישט, געדענקנדיג אז ס'איז נישטא גארנישט אחוץ השם יתברך.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער זלאטשאווער מגיד, ר' שלמה'קע זוויהילער
ערכים ביטול, בינוני, היכל, חלל השמאלי, כותל המערבי, כרובים, מחשבות זרות, נפש האלקית, נפש הבהמית, עצבות