ביאור עמוק על מגילת רות. השכינה - נעמי' באה אל מואב להוציא משם ניצוץ משיח - זה רות

קאטאלאג: זמנים שבועות נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 31 תשל"ד (1973–74) אידיש 1 שעה 5 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 5 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט מגילת רות אלס די מעשה וויאזוי דער ניצוץ פון משיח ווערט ארויסגענומען פון מואב אין א צייט ווי עקבתא דמשיחא, און אז רות, וואס האט זיך געהאלטן ביי דער אלטער מסורה און מקבל געווען די תורה ווען עס איז שווער, איז דער משל פאר קבלת התורה אום שבועות.

דער משגיח עפנט מיט דער גמרא אז רות הייסט אזוי ווייל פון איר איז ארויסגעקומען דוד, וואס האט געזונגען שירות ותשבחות אפילו אין שווערע צייטן. ער ברענגט די גמרא אז מחלון וכליון האבן זיך מייאש געווען פון דער גאולה, און די ספרי המקובלים וועגן גלגולים, און ערקלערט אז די שכינה הקדושה, נעמי, איז אראפ קיין מואב ארויסנעמען די הייליגע נשמה פון רות. דערנאך פרעגט ער פארוואס די מגילה הייבט אן מיט "ויהי בימי שפוט השופטים", און פארוואס חז"ל טייטשן אין אירע פסוקים פריצות. מיט דער גמרא וועגן די סימנים פון עקבתא דמשיחא ערקלערט ער אז פאר משיח מוז מען פארנעמען די נידעריגע כוחות פון רע, אזוי ווי איוב ביי קריעת ים סוף, און דערפאר קומען חוצפה און אומארדענונג צוזאמען מיט דער לידה פון משיח. רות, וואס איז מגייר געווארן אין שווערע צייטן און זיך געהאלטן ביי איר שוויגערס וועג, האט געברענגט משיח. ער ענדיגט מיט מלאכי, מיט שבועות, און מיט א רוף זיך צוצוגרייטן צו קבלת התורה.

ענינים: מגילת רות · דער באהאלטענער שורש פון משיח · די סימנים פונעם דור פאר משיח · די שכינה און גלות השכינה

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס זי הייסט רות

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז רות הייסט אזוי צוליב דוד, וואס האט מרווה געווען דעם אייבערשטן מיט שירות ותשבחות. ער ערקלערט אז רות האט אויף זיך גענומען עניות און בזיונות פאר דער תורה, און אז דוד האט געקענט זינגען אפילו ביום צרה ווייל ער האט געוואוסט אז אויך שווערע צייטן זענען פונעם אייבערשטן.

  2. 4:52 גלגולים, שבועות, און די שכינה אין מואב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז מחלון וכליון האבן זיך מייאש געווען פון דער גאולה, און די ספרי המקובלים אז די פערזאנען פון דער מגילה זענען געווען גלגולים וואס זענען געקומען מתקן זיין. ער ערקלערט אז די תורה מוז זיין גאנץ, דערפאר קומט א נשמה צוריק עס מתקן זיין, און אז די שכינה הקדושה, נעמי, איז אראפ קיין מואב ארויסנעמען די הייליגע נשמה פון רות.

  3. 11:25 דער דור וואס האט געמשפט זיינע שופטים

    דער משגיח שילדערט דעם צעמישטן מצב פון "ויהי בימי שפוט השופטים" און פרעגט: די ערשטע ווערטער פון א מגילה געבן געווענליך איר הינטערגרונט, און פונדעסטוועגן רעדט מגילת רות מער נישט פון דעם מצב, נאר פון רות, פון בועז און פונעם ייחוס פון דוד.

  4. 15:00 חז"ל טייטשן פריצות אין דער מגילה

    דער משגיח ברענגט חז"ל אז בועז איז געלעגן בקצה הערמה כדי צו היטן די תבואה פון ווערן גענוצט פאר זנות, און אז ער האט געפרעגט אויף רות ווייל זי האט זיך נישט געפירט ווי די אנדערע מיידלעך מיט די קוצרים. ער שטעלט דאס קעגן דער גמרא וואו רבי יוחנן וויל נישט חושד זיין די נערות וואס האבן לאנג גערעדט מיט שאול, און פרעגט פארוואס חז"ל טייטשן דא פריצות אין די פסוקים.

  5. 20:56 די סימנים פון עקבתא דמשיחא

    דער משגיח גייט דורך די גמרא וואס שילדערט די צייט פאר משיח: חוצפה, הונגער, בזיון פון תלמידי חכמים און יראי חטא, יונגע וואס פארשעמען די עלטערע, און מען האט זיך נישט אויף וועמען צו פארלאזן נאר אויף אבינו שבשמים. ער ערקלערט אז ערב רב זענען די וואס טוען פאר זיך און נישט לשם שמים, און פרעגט פארוואס די וועלט מוז זיך צוברעכן פאר משיח אנשטאט ווערן בעסער ביסלעכווייז.

  6. 26:27 פארנעמען די נידעריגע כוחות פון רע

    דער משגיח ערקלערט אז די כוחות פון רע האבן שיכטן: די העכערע קענען דעם אייבערשטן און טוען זיין רצון, אבער די נידעריגסטע ווילן נישט אז זיין פלאן זאל דורכגעפירט ווערן. ער ברענגט דעם מדרש אז ביי קריעת ים סוף האט דער שטן מקטרג געווען אויף כלל ישראל און דער אייבערשטער האט אים געשיקט צו איוב, און ער לערנט ארויס אז פאר משיח גיט דער אייבערשטער דעם שטן עפעס זיך צו פארנעמען, אזוי ווי מ'ווארפט א ביין פאר א הונט ער זאל נישט שטערן די סעודה.

  7. 34:04 דער תכלית פון דער מגילה איז דוד און משיח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער גאנצער תכלית פון מגילת רות איז איר לעצטער פסוק, די געבורט פון דוד, און ממילא איז איר ענין ביאת המשיח. ווען די שכינה הקדושה גייט אריין אין מואב ארויסראטעווען דעם ניצוץ פון דוד און משיח, מוז מען דער סטרא אחרא עפעס געבן, און דערפאר טראגט די צייט פון די שופטים די סימנים פון עקבתא דמשיחא, אריינגערעכנט דעם הונגער און אלימלך וואס האט נישט געוואלט געבן צדקה.

  8. 38:26 חוצפה אלס די פארדעקונג פון משיח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ענטפערט זיין קשיא: וויבאלד די מגילה זאגט נישט בפירוש די סימנים, געפינען זיי חז"ל ברמז ובדרש אין דעם וואס בועז איז געלעגן בקצה הערמה און אין די מיידלעך מיט די קוצרים. עטליכע דורות שפעטער, ביי דוד, איז נישט געווען אזא פריצות, און דערפאר האט רבי יוחנן נישט געוואלט חושד זיין די נערות. אויך די ערשטע נקודה פון משיח, ביי לוט'ס טאכטער וואס האט גערופן איר זון מואב, האט זיך אנגעהויבן מיט חוצפה, וואס פארדעקט ביאת המשיח און פארנעמט די כוחות פון רע.

  9. 43:14 רות'ס שלמע שכר און "ליני הלילה"

    דער משגיח ערקלערט בועז'ס ברכה אז רות'ס שכר וועט זיין שלם: די גמרא זאגט אז מען נעמט נישט אן קיין גרים לימות המשיח און לימי שלמה, און דער רמב"ם ערקלערט אז מען נעמט אן א גר ווען עס איז שווער צו זיין א איד. רות האט זיך אפגעזאגט פון מלכות כדי מגייר צו ווערן אין שווערע צייטן, און איר שכר איז געווען צו זען די גדולה פון שלמה. דערנאך ברענגט ער חז"ל אויף "ליני הלילה": דורך דער נאכט פונעם גלות, אויב די גוטע מענטשן וועלן נישט אויסלייזן, וועט דער אייבערשטער אליין אויסלייזן.

  10. 49:35 פון מלאכי צו רות

    דער משגיח מערקט אן אז רות הייבט זיך אן גלייך נאך מלאכי, דער לעצטער נביא, וואס ענדיגט מיט "זכרו תורת משה עבדי" און מיט דער הבטחה אויף אליהו הנביא, וואס וועט מחזיר זיין לב אבות על בנים. ביז אליהו קומט זענען די דורות אפגעריסן איינער פונעם אנדערן, און דאס איז דער מצב פון "ויהי בימי שפוט השופטים"; דאס איז א סימן אז משיח קומט, און א סיבה צו האפן און זיך נישט מייאש זיין ווי מחלון וכליון.

  11. 53:58 וויאזוי רות האט געברענגט משיח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארבינדט רות מיט שבועות, ווען דוד איז געבוירן געווארן און ווען, לויט'ן זוהר, איז דא א כח ארויסצוגיין פון גלות דורך דער תורה. די פריצים פון יענעם דור זענען נאר געווען סימנים פון משיח, אזוי ווי א שוואלב פארן פרילינג; רות, נישט ווי ערפה, האט זיך געהאלטן ביי איר שוויגערס אלטע וועגן, און דערמיט האט זי געברענגט משיח. ער זאגט אז יעדער איד דארף זיך פון איר אפלערנען מקבל צו זיין די תורה אפילו ווען די גאנצע וועלט איז דערקעגן, ווי אברהם העברי, און אז די תורה איז געגעבן געווארן אין מדבר.

  12. 1:00:29 "ועתה": זיך צוגרייטן צו קבלת התורה

    דער משגיח טייטשט "ועתה אם שמוע תשמעו" מיט רש"י אז כל ההתחלות קשות: יעצט איז שווער, אבער שפעטער וועט זיין זיס, און די וואס האבן זיך געהאלטן אין גלות ווי רות וועלן זען די מלכות. ער ברענגט די גמרא אז ביי תורה האלט א פולע כלי מער, און רופט אויס צו נוצן די טעג פון הגבלה וואס זענען נאך געבליבן זיך צוצוגרייטן און אויפצונעמען קבלות לקבלת התורה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס זי הייסט רות

0:47

דער משגיח הייבט אן מיט דער גמרא אז רות הייסט אזוי ווייל פון איר איז ארויסגעקומען דוד, וואס האט מרווה געווען דעם אייבערשטן מיט שירות ותשבחות. רות, וואס איז געווען צוגעוואוינט צו תענוגים, האט אויף זיך גענומען עניות און בזיונות כדי צו האלטן די תורה, ביז זי איז געגאנגען קלייבן אין פרעמדע פעלדער, ווייל זי האט פארשטאנען אז דער עיקר גוטס איז נישט פון עולם הזה. א

2:35

אפילו אין שווערע צייטן, ערקלערט ער, דארף מען וויסן אז ס'איז דער זעלבער רבונו של עולם וואס האט באזארגט אין די גוטע טעג. דערפאר האט דוד געקענט זינגען "יענך ה' ביום צרה", ווייל ער האט געוואוסט אז די צרה גייט פארביי; און דאס איז רות. ב

גלגולים, שבועות, און די שכינה אין מואב

5:01

דער משגיח ברענגט די גמרא אז מחלון וכליון הייסן יואש ושרף, ווייל זיי האבן זיך מייאש געווען פון דער גאולה, כאטש א איד דארף וויסן אז נאך שווערע צייטן קומען גוטע. פון די ספרי המקובלים לייגט ער צו אז די פערזאנען פון דער מגילה זענען געווען גלגולים וואס זענען צוריקגעקומען מתקן זיין. ג

8:43

דערפאר ליינט מען רות אום שבועות. מען איז מקבל די תורה מיט אלע מצוות, ווי די אזהרות רעכענען זיי אויס, און ווי פרקי אבות זאגט, מ'איז נישט בן חורין זיך צו פטרן. "תורת ה' תמימה משיבת נפש": א נשמה וואס האט זי נישט געענדיגט קומט צוריק זי פארענדיגן. ה,ו,ז

10:40

די שכינה הקדושה דרייט זיך מתקן צו זיין אידישע נשמות, און א הייליגע נשמה איז געלעגן פארלוירן ווייט אין מואב. נעמי, די שכינה, איז געקומען נאך איר; דערפאר איז געווען דער הונגער און אלימלך האט געמוזט אוועקגיין.

דער דור וואס האט געמשפט זיינע שופטים

11:35

די מגילה עפנט מיט "ויהי בימי שפוט השופטים", א דור וואס האט געמשפט זיינע שופטים, א צייט פון צעמישעניש. דער משגיח פרעגט: די ערשטע ווערטער פון א ספר געבן געווענליך דעם הינטערגרונט, ווי "ויהי בימי אחשורוש" ביי אסתר, און פונדעסטוועגן קומט רות מער נישט צוריק צו דעם מצב, נאר רעדט פון רות, פון בועז און פונעם ייחוס פון דוד. ח,ט,י

חז"ל טייטשן פריצות אין דער מגילה

15:08

דער מדרש זאגט אז בועז איז געלעגן בקצה הערמה ווייל דער דור איז געווען פרוץ בעריות, און ער האט געהיטן די תבואה מ'זאל זי נישט נוצן דערפאר. דער משגיח פרעגט פארוואס חז"ל לערנען דאס ארויס, ווען לויט'ן חשבון פונעם חתם סופר איז דאס געווען אין די הייסע טעג, און ער האט זיך אפשר פשוט געוואלט אפקילן. כ

18:09

אזוי אויך זאגט דער מדרש אז בועז האט געפרעגט "למי הנערה הזאת" ווייל מיידלעך פלעגן שפילן מיט די קוצרים און רות האט זיך געפירט בצניעות. אבער ווען נערות האבן לאנג גערעדט מיט שאול, וויל רבי יוחנן אין מסכת ברכות נישט זאגן אז זיי האבן געוואלט קוקן אויף זיין שיינקייט, נאר אז שמואל'ס מלוכה האט געמוזט אויסדינען איר צייט. פארוואס זשע חושד זיין די מיידלעך דא? ל,מ

די סימנים פון עקבתא דמשיחא

20:56

דער משגיח גייט דורך די ברייתא אין סוטה וועגן עקבתא דמשיחא: חוצפא יסגא, די נויטבאדערפטיגע וועלן ארומגיין און קיינער וועט זיך נישט דערבארעמען, חכמת סופרים וועט פארמיאוסט ווערן, יונגע וועלן פארשעמען עלטערע, כלה בחמותה, און מען וועט זיך נישט האבן אויף וועמען צו פארלאזן נאר אויף אבינו שבשמים. נ

23:48

ערב רב, ערקלערט ער, זענען די וואס טוען פאר זיך און נישט לשם שמים, דערפאר קענען זיי נישט קוקן מיט יושר, און דאס ברענגט צו א צוברעכן פונעם גאנצן געבוי פון דער וועלט. פארוואס, פרעגט ער, מוז זיין א חורבן פאר משיח, און נישט א וועלט וואס ווערט בעסער און בעסער?

פארנעמען די נידעריגע כוחות פון רע

26:38

דער משגיח ענטפערט אז דער רע האט שיכטן. די גרויסע שרים פון די אומות קענען דעם רבונו של עולם און טוען זיין רצון, אבער די נידעריגסטע שיכטן ווילן נישט אז זיין פלאן זאל דורכגעפירט ווערן, און שטערן יעדע גוטע זאך.

29:06

דערפאר דערציילט דער מדרש אז ווען דער אייבערשטער האט געוואלט שפאלטן דעם ים, האט דער מקטרג געטענה'ט "הללו עובדי עבודה זרה והללו עובדי עבודה זרה", און דער אייבערשטער האט אים פארנומען דורך שיקן אים צו איוב. דער אריז"ל לערנט דאס ארויס פון "ימינך ה' תרעץ אויב", ווייל אויב האט די אותיות פון איוב. ע,פ

32:47

דאס ערקלערט די אומארדענונג פון עקבתא דמשיחא: ווען עס שאפט זיך עפעס וואס ברענגט די וועלט צום תיקון, מוז מען ווארפן א ביין פארן הונט, ער זאל נישט שטערן די סעודה פון ביאת המשיח.

דער תכלית פון דער מגילה איז דוד און משיח

34:15

יעצט ערקלערט דער משגיח די הקדמה פון רות. דער תכלית פון דער מגילה איז איר לעצטער פסוק, דוד, און ממילא איז איר ענין ביאת המשיח. ווען נעמי, די שכינה, גייט אריין אין מואב, די רשות פון דער סטרא אחרא, ארויסנעמען דעם ניצוץ פון דוד און משיח, מוז מען דעם רע עפעס געבן, ווי ביי איוב. דערפאר האט די צייט געטראגן די סימנים פון עקבתא דמשיחא: חוצפה, און א הונגער וואו, ווי אלימלך, האט קיינער נישט געוואלט געבן די ארעמע לייט. צ

חוצפה אלס די פארדעקונג פון משיח

38:26

וויבאלד די מגילה זאגט נישט בפירוש די סימנים, געפינען זיי חז"ל ברמז ובדרש: אין דעם וואס בועז איז געלעגן בקצה הערמה, און אין די מיידלעך מיט די קוצרים, וואס ווייזן אויף א צייט פון פריצות. עטליכע דורות שפעטער, ווען דוד איז שוין געבוירן געווארן, איז דער מצב שוין נישט געווען, און דערפאר האט רבי יוחנן נישט געוואלט חושד זיין די נערות.

41:33

אויך די ערשטע נקודה פון משיח, ווען לוט'ס טאכטער האט גערופן איר זון מואב, האט זיך אנגעהויבן מיט חוצפה. די חוצפה איז די פארדעקונג איבער ביאת המשיח, וואס פארנעמט די כוחות פון רע.

רות'ס שלמע שכר און "ליני הלילה"

43:31

בועז האט געבענטשט די צנועה רות "ותהי משכרתך שלמה", און חז"ל טייטשן שלמה: זי האט דערלעבט זיין מלוכה. די גמרא אין יבמות זאגט אז מען נעמט נישט אן קיין גרים לימות המשיח און לימי שלמה, און דער רמב"ם ערקלערט אז מען זאגט א גר אז אידן ווערן געפייניגט, און אויב ער וויל דאך ווערן א איד, מיינט ער עס באמת; אין א גלענצנדיגער צייט איז נישטא קיין ראיה. ק,ר,ש,ת

45:36

רות, די טאכטער פון עגלון מלך מואב, האט זיך אפגעזאגט פון מלוכה כדי צו קלייבן אין פעלד. וויבאלד זי איז מגייר געווארן אין שווערע צייטן, וועט זי דערלעבן א צייט ווען מען נעמט נישט אן קיין גרים, און זען ווי גוט עס איז צו זיין א איד.

46:44

חז"ל טייטשן "ליני הלילה" אויף דער נאכט פונעם גלות: "אם יגאלך טוב יגאל", אויב דיינע גוטע מענטשן וועלן דיך אויסלייזן, גוט; און אויב נישט, זאגט דער אייבערשטער, "וגאלתיך אנכי". בועז זאגט איר זי זאל אויסהאלטן, ווייל עס וועלן קומען גוטע צייטן. אא,אב

פון מלאכי צו רות

49:46

רות קומט נאך מלאכי, דער לעצטער נביא, וואס ענדיגט מיט "זכרו תורת משה עבדי" און מיט דער הבטחה אויף אליהו הנביא, וואס וועט מחזיר זיין לב אבות על בנים. פאר אליהו קומט זענען די דורות אפגעריסן און דער זון פארשעמט דעם טאטן, דאס איז דער מצב פון "ויהי בימי שפוט השופטים". דער משגיח זאגט אז דאס איז א סימן אז משיח קומט, א צייט צו האפן, און נישט זיך מייאש זיין ווי מחלון וכליון. אג,ח

וויאזוי רות האט געברענגט משיח

53:59

דוד איז געבוירן געווארן אום שבועות, און דער זוהר זאגט אז אום שבועות איז דא א כח ארויסצוגיין פון גלות דורך דער תורה; ממילא לערנט זיך א איד וואס איז מקבל די תורה אין אזא צייט אפ פון רות. אד

55:21

די פריצים האבן נישט געברענגט משיח, זיי זענען נאר געווען סימנים, ווי א שוואלב וואס מעלדט אן דעם פרילינג אבער ברענגט אים נישט. ערפה, זאגט די גמרא, האט געדרייט דעם רוקן צו איר שוויגער, דער סימן פון יענער צייט; רות, זאגט דער מדרש, האט זיך געהאלטן ביי איר שוויגערס ווערטער און אלטע וועגן, און דערמיט האט זי געברענגט משיח. אה

57:35

יעדער איד, זאגט דער משגיח, דארף זיך פון איר אפלערנען מקבל צו זיין די תורה ווען די גאנצע וועלט איז דערקעגן, ווי אברהם העברי אליין קעגן דער וועלט, אפילו ווען מען לאכט פון אים. די תורה, זאגט דער מדרש, איז געגעבן געווארן אין מדבר, צו די וואס זוכן נישט קיין בקוועמליכקייטן. או,אז

"ועתה": זיך צוגרייטן צו קבלת התורה

1:00:50

אויף "ועתה אם שמוע תשמעו" ברענגט דער משגיח רש"י אז כל ההתחלות קשות: יעצט איז שווער, שפעטער וועט זיין זיס, און די וואס האבן אויסגעהאלטן אין גלות ווי רות וועלן זען די מלכות. אח,אט

1:02:31

היינט ביינאכט הייבן זיך אן די ימי הגבלה. די גמרא אין ברכות זאגט אז ביי תורה האלט א פולע כלי מער. ווער ס'האט זיך נאך נישט צוגעגרייט קען עס נאך טון ביזן לעצטן מאמענט, און וואס מער מען גרייט זיך צו און נעמט אויף זיך קבלות, אלץ מער באקומט מען. אי

מראי מקומות

תורה

  1. פ Shemos 15:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:06
  2. אח Shemos 19:5-6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:50

נביאים

  1. אג Malachi 3:22-24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:46

כתובים

  1. ב Tehillim 20:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:35
  2. ז Tehillim 19:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:43
  3. ח Rus 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:35, 49:46
  4. י Esther 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:35
  5. צ לכאורה Rus 4:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:15
  6. ק Rus 2:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:31
  7. אא Rus 3:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:44

משנה

  1. ו Avos 2:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:43

תלמוד בבלי

  1. א Berachos 7b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:47
  2. ג Bava Basra 91b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:01
  3. ד לכאורה Bava Kamma 38b 6:54 מפתח
  4. ט Bava Basra 15b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:35
  5. מ Berachos 48b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:09
  6. נ Sotah 49b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:56
  7. ר לכאורה Bava Basra 91b מפתח אינעם אויסשרייב: 43:31
  8. ש Yevamos 24b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:31
  9. אי Berachos 40a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:31

מדרש

  1. כ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 15:08
  2. ל Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 18:09
  3. ע Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 29:06
  4. אב Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 46:44
  5. אה Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 55:21
  6. או לכאורה Bereishis Rabbah 42:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 57:35
  7. אז Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 57:35

זוהר און קבלה

  1. אד Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 53:59

ראשונים

  1. ת Rambam (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 43:31
  2. אט לכאורה Rashi on Shemos 19:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:50

אחרונים און חסידות

  1. ס Tanya (מקום נישט באשטימט) 25:41 מפתח

תפילה און פיוט

  1. ה Azharos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:43

עיקרי הדברים

  1. 0:42 רות הייסט אזוי צוליב דוד המלך, וואס איז פון איר ארויסגעקומען און האט געקענט זינגען צום אייבערשטן אפילו ביום צרה, ווייל ער האט געוואוסט אז אויך שווערע צייטן זענען פונעם רבונו של עולם און עס וועלן נאכאמאל קומען גוטע צייטן.
  2. 10:40 נעמי איז די שכינה הקדושה, וואס איז אראפ קיין מואב, אין דער טעריטאריע פון דער סטרא אחרא, ארויסצונעמען דעם ניצוץ פון משיח, רות, און דערפאר האט געמוזט זיין דער הונגער און אלימלך האט געמוזט אוועקגיין.
  3. 28:48 פאר משיח מוז מען די נידעריגע כוחות פון רע, וואס ווילן נישט אז דער פלאן פונעם רבונו של עולם זאל דורכגעפירט ווערן, עפעס געבן זיך צו פארנעמען, אזוי ווי מ'ווארפט א ביין פאר א הונט, און דאס איז דער מקור פון דער אומארדענונג פון עקבתא דמשיחא.
  4. 36:38 די מגילה הייבט אן מיט דעם דור וואס האט געמשפט זיינע שופטים, ווייל די סימנים פון עקבתא דמשיחא, חוצפה, הונגער און פריצות, קומען צוזאמען מיט דער לידה פונעם ניצוץ פון דוד און משיח.
  5. 44:13 רות איז מגייר געווארן ווען עס איז געווען שווער צו זיין א איד, און זי האט זיך אפגעזאגט פון מלכות; איר שכר איז געווען אז זי האט דערלעבט די מלכות פון שלמה המלך, א צייט ווען מען נעמט נישט אן קיין גרים.
  6. 55:21 די פריצות פונעם דור ברענגט נישט משיח, זי איז נאר א סימן. רות האט געברענגט משיח דורך דעם וואס זי האט זיך געהאלטן ביי איר שוויגערס אלטן וועג, דאס היפך פון ערפה וואס האט געדרייט דעם רוקן.
  7. 54:20 שבועות, ווען מען איז מקבל די תורה, איז א צייט פון כח ארויסצוגיין פון גלות, און דער משגיח רופט זיך צוצוגרייטן צו קבלת התורה אין די טעג וואס זענען נאך געבליבן.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:34 פארוואס הייסט די מגילה רות?

    תירוץ: 0:42 ווייל פון איר איז ארויסגעקומען דוד, וואס האט מרווה געווען דעם אייבערשטן מיט שירות ותשבחות און געזונגען אפילו אין שווערע צייטן; אויך רות האט אויף זיך גענומען שוועריקייטן פאר דער תורה.

  2. קשיא: 8:43 פארוואס ליינט מען רות אום שבועות?

    תירוץ: 8:46 אום שבועות איז מען מקבל די תורה מיט אלע מצוות, און א נשמה וואס האט זי נישט מקיים געווען מוז צוריקקומען זי מתקן זיין, אזוי ווי די גלגולים אין רות; און די תורה פון שבועות גיט דעם כח ארויסצוגיין פון גלות.

  3. קשיא: 13:58 פארוואס הייבט זיך די מגילה אן מיט "ויהי בימי שפוט השופטים" אויב זי רעדט ווייטער נישט פון דעם מצב?

    תירוץ: 36:38 ווייל איר תכלית איז די געבורט פון דוד און משיח, און אזא געבורט קומט מיט די סימנים פון עקבתא דמשיחא, און שפוט השופטים איז איינער פון זיי.

  4. קשיא: 15:56 פארוואס טייטשן חז"ל פריצות אין "וישכב בקצה הערמה" און אין "למי הנערה הזאת", ווען רבי יוחנן האט נישט געוואלט חושד זיין די נערות וואס האבן גערעדט מיט שאול?

    תירוץ: 38:33 ווייל די סימנים פון עקבתא דמשיחא האבן געמוזט זיין ביי דער לידה פונעם ניצוץ פון משיח, געפינען זיי חז"ל אין די פסוקים ברמז ובדרש; אין דוד'ס שפעטערן דור איז נישט געווען אזא פריצות.

  5. קשיא: 25:14 פארוואס מוז די וועלט ווערן ערגער פאר משיח אנשטאט בעסער און בעסער?

    תירוץ: 28:52 ווייל די נידעריגסטע כוחות פון רע שטעלן זיך קעגן דעם פלאן פונעם אייבערשטן, און מען מוז זיי עפעס געבן זיך צו פארנעמען, ווי א ביין פאר א הונט, זיי זאלן נישט שטערן די הכנה פון משיח.

  6. קשיא: 44:23 פארוואס נעמט מען נישט אן קיין גרים לימי שלמה און לימות המשיח?

    תירוץ: 44:46 ווי דער רמב"ם ערקלערט, א גר דארף מגייר ווערן לשם שמים; ווען עס איז שווער צו זיין א איד זעט מען אז ער מיינט עס באמת, אבער אין א גלענצנדיגער צייט נישט.

געדאנקען

  1. 10:54 נעמי איז די שכינה הקדושה וואס גייט אראפ אין מואב, דער טעריטאריע פון דער סטרא אחרא, ארויסצוראטעווען דעם ניצוץ פון וועלכן עס וועלן ארויסקומען דוד און משיח; דער הונגער און אלימלך'ס אוועקגיין זענען געווען דערפאר.
  2. 31:36 די אומארדענונג פאר משיח איז ווי א ביין וואס מ'ווארפט פאר א הונט: אזוי ווי דער שטן איז געשיקט געווארן צו איוב כדי ער זאל נישט שטערן קריעת ים סוף, אזוי גיט מען די נידעריגע כוחות פון רע עפעס זיך צו פארנעמען, זיי זאלן נישט שטערן די הכנה פון משיח.
  3. 32:05 דער משגיח טייטשט "ימינך ה' תרעץ אויב" אלס א רמז אויף איוב, ווייל אויב און איוב האבן די זעלבע אותיות.
  4. 38:33 חז"ל טייטשן פריצות אין די פסוקים פון רות אבער נישט ביי די נערות אין שאול'ס צייטן, ווייל די סימנים פון עקבתא דמשיחא געהערן צו דער צייט ווען דער ניצוץ פון משיח ווערט געבוירן, נישט צו דעם דור פון דוד.
  5. 41:44 חוצפה איז די פארדעקונג פון ביאת המשיח: דער ייחוס פון משיח האט זיך אנגעהויבן מיט דער חוצפה פון רופן דעם זון מואב, און "חוצפא יסגא" איז דער ערשטער סימן וואס די ברייתא רעכנט אויס.
  6. 49:50 רות שטייט גלייך נאך מלאכי ווייל דער סוף פון מלאכי שילדערט די אפגעריסענע דורות פאר אליהו קומט, און דאס איז פונקט דער מצב פון "ויהי בימי שפוט השופטים".
  7. 45:55 רות'ס שלמע שכר איז געווען צו דערלעבן די מלכות פון שלמה, א צייט ווען מען נעמט נישט אן קיין גרים, ווייל זי איז מגייר געווארן ווען עס איז געווען שווער צו זיין א איד, און דעמאלט האט זי געזען ווי גוט עס איז צו זיין א איד.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 2:24 דער משגיח זאגט אז אפילו אין שווערע צייטן דארף א איד וויסן אז ס'איז דער זעלבער רבונו של עולם וואס האט באזארגט אין די גוטע צייטן, און אז עס וועלן נאכאמאל קומען גוטע צייטן.
  2. 53:13 דער משגיח זאגט אז ווען מען זעט דעם מצב פון עקבתא דמשיחא טאר מען זיך נישט מייאש זיין; ס'איז א צייט צו האפן אויף דער גאולה.
  3. 57:33 דער משגיח זאגט אז יעדער איד דארף זיך אפלערנען פון רות מקבל צו זיין די תורה אפילו ווען די גאנצע וועלט איז דערקעגן און מען לאכט פון אים.
  4. 1:03:14 דער משגיח רופט אויס צו נוצן די טעג וואס זענען געבליבן ביז שבועות זיך צוצוגרייטן צו קבלת התורה און אויפצונעמען קבלות, ווייל וואס מער מען גרייט זיך צו אלץ מער באקומט מען.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אונן, איוב, אליהו הנביא, אלימלך, בועז, דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער חתם סופר, דער רמב"ם, כליון, לוט, מחלון, מלאכי, נעמי, עגלון מלך מואב, ער, ערפה, רבי יוחנן, רות, רש"י, שאול המלך, שלמה המלך

ערכים גלגול, גרות, חוצפה יסגא, מתן תורה, ניצוצות, סטרא אחרא, עקבתא דמשיחא, ערב רב, קריעת ים סוף, שכינה, שלשת ימי הגבלה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט