ז' שבועות של ספירה = ז' שמיטות ויובל; ביאור ענין יבום - חזרה לשורש
קאטאלאג: זמנים שבועות נומ׳ 4 פאקעט גייד ז׳ 31 תש"מ (1979–80) אידיש 1 שעה 34 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז די זיבן וואכן פון ספירה זענען ווי זיבן שמיטות וואס פירן צום יובל, די צייט ווען יעדע אידישע נשמה קומט צוריק צו איר שורש, און אז יבום, מגילת רות און אפילו די ברכה אויף א שטיקל ברויט זענען א חלק פון דעם זעלבן צוריקקומען.
דער משגיח עפנט מיט די זיבן וואכן פון ספירה וואס זענען ווי זיבן שמיטות, און שבועות איז דער יובל, ווען יעדער איד קומט צוריק צו זיין אחוזה. משה רבינו האט געציילט אלע נשמות, אויך די גלגולים פון שפעטער, און א נשמה וואס האט נישט פארענדיגט איר חלק אין דער תורה קומט צוריק, אזוי ווי מ'זעט אין מגילת רות: מחלון איז צוריקגעקומען דורך דעם יבום פון בועז, אלס עובד, דער שורש פון מלכות בית דוד. ווייל מ'לערנט יעצט יבמות, ערקלערט ער דעם פנימיות דערפון לויט דעם רמב"ן אויף יבום און גלגול, און ווייזט וויאזוי דער אייבערשטער האט געהיטן מלכות בית דוד. דורך דעם חלום פון רב אשי מיט מנשה, וואס האט געלערנט וואו מ'בוצע'ט ברויט, ערקלערט ער אז דער אייבערשטער איז מתקן ערשט דעם "מקום שקדים בישולו", און אז המוציא נעמט ארויס א ניצוץ פון א נשמה פונעם ברויט. ער דערציילט די מעשה פון בעלזער רב מיט דעם ווייץ, מוטשעט זיך אויף ברכות און עסן מיט כוונה, און פארענדיגט מיט די ימי הספירה אלס א תיקון צו מתן תורה.
ענינים: גלגולים און תיקון הנשמות · מגילת רות · עבודה בגשמיות · ספירת העומר · ברכות
סדר השיעור
-
0:00 זיבן וואכן ווי זיבן שמיטות און יובל שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די זיבן וואכן פון ספירה זענען זיבן שמיטות און שבועות איז דער יובל, איין זאך מיט יום כיפור, א צייט פון חירות ווען יעדער איד קומט צוריק צו זיין אחוזה.
-
3:32 געציילט דורך משה; יעדער איד אן אות אין דער תורה שטייט אינעם קאטאלאג
משה רבינו האט געציילט אלע נשמות, אויך די גלגולים פון שפעטער; יעדער איד איז אן אות אין דער תורה, און דער וואס האט נישט פארענדיגט זיין שליחות קומט צוריק. דער משגיח ברענגט מגילת רות: מחלון און כליון זענען געווען פריערדיגע נשמות, און מחלון איז צוריקגעקומען אלס עובד.
-
9:10 צוריק צום שורש; די אפגעשניטענע צווייגן פון שבועות שטייט אינעם קאטאלאג
יום כיפור און שבועות זענען צייטן פון צוריקקומען צום שורש, צום כסא הכבוד. דער משגיח ערקלערט דעם מנהג צו ברענגען בוימער אויף שבועות: די אפגעשניטענע צווייגן ווערן פארוועלקט, און מ'איז מתפלל אויף אידישע נשמות וואס זענען אפגעשניטן פון זייער שורש.
-
14:37 יעדנס נחלה און זיין חלק אין דער תורה שטייט אינעם קאטאלאג
יעדנס חלק אין ארץ ישראל איז זיין אות אין דער תורה און דער מקור פון זיינע חידושים. דערפאר האט בועז, דער בעל הבית פון דער נחלה, מגלה געווען דעם היתר פון מואבית, און דער נענטערער קרוב, וואס האט נישט געהאט קיין שייכות דערמיט, האט נישט געוואלט נעמען רות.
-
17:52 פארוואס מסכת יבמות איז אזוי שווער שטייט אינעם קאטאלאג
דאס לערנען יבמות האט צו טאן מיט תיקון הנשמות. זיך מתקן זיין איז שווער און טרעפט אן מניעות, און וואס קומט שווער איז א סימן אז דאס איז זיין תפקיד; אזוי איז יבמות שווער ווייל עס ברענגט א תיקון פאר אפגעריסענע נשמות, אפילו אז דער לערנער ווייסט נישט דערפון.
-
22:14 "נפלאותיך ומחשבותיך אלינו" שטייט אינעם קאטאלאג
פון דער גמרא אין יבמות וועגן דוד און רחבעם ווייזט דער משגיח וויאזוי דער אייבערשטער האט געהיטן מלכות בית דוד דורך אלע סכנות: יהודה און תמר, בועז און רות, און דעם שטן'ס טענה, אזוי ווי ביי עשו, אויף א חלק אין דער הייליגער נשמה.
-
27:47 רות פון מואב און די נשמה פון משיח שטייט אינעם קאטאלאג
רות שטאמט פון בלק, וואס האט געוואלט שעלטן אידן, און פונקט דורך בועז איז געקומען דאס בענטשן מיטן שם. איר נשמה איז געווען א צווייג אפגעשניטן אין מואב; נעמי, די שכינה הקדושה, איז געגאנגען זי אויפזוכן, און דער קיבוץ גליות האט זיך אנגעהויבן מיט דער נשמה פון משיח אליין.
-
33:11 דער רמב"ן: יבום איז סוד הגלגול שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אין וישב אז יבום איז א סוד גדול, דאס הייסט גלגול, און אז זיין פירוש אויף איוב ענטפערט צדיק ורע לו דורך פריערדיגע גלגולים. רבינו בחיי זאגט עס קלאר; דער נענטסטער קרוב קען צום בעסטן צוריקברענגען די נשמה.
-
38:07 בועז, "בן לנעמי", און העלפן א צווייטן איד שטייט אינעם קאטאלאג
ווייטער אינעם רמב"ן ערקלערט דער משגיח אז בועז, דער נענטסטער קרוב, האט געקענט צוריקברענגען מחלון, דערפאר האבן די שכנות גערופן עובד "בן לנעמי". ער לייגט צו אז יעדע הילף פאר א צווייטן איד, מיט אים לערנען אדער אפילו ענטפערן אמן, איז א סארט יבום.
-
43:00 טובל זיין ברויט אין חומץ: מנשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט די גמרא אין שבת אז בועז האט רמז'ט פאר רות אויף זעקס צדיקים, און אז "וטבלת פתך בחומץ" מיינט מנשה. ער פרעגט פארוואס בועז האט איר דאס געדארפט זאגן, און הייבט אן די גמרא אין סנהדרין וועגן רב אשי און מנשה.
-
47:15 מנשה לערנט וואו מ'בוצע'ט ברויט שטייט אינעם קאטאלאג
מנשה באווייזט זיך פאר רב אשי אין חלום און לערנט אז מ'בוצע'ט פון דעם ארט וואס ווערט צום ערשט אפגעבאקן. דער משגיח קומט ארויס אז מנשה איז געווארן דער רבי פון גאנץ כלל ישראל אויף המוציא, און דאס איז געווען בועז'ס טרייסט פאר רות: אפילו דער "חומץ" וועט ווערן א רב.
-
52:11 די חתירה אונטערן כסא הכבוד שטייט אינעם קאטאלאג
מנשה האט תשובה געטון אין געפאנגענשאפט, און די גמרא זאגט אז דער אייבערשטער האט געגראבן א חתירה אונטערן כסא הכבוד, כדי די מידת הדין זאל עס נישט קענען אפהאלטן. דער משגיח ערקלערט אז מנשה האט געטראגן דעם ניצוץ פון משיח, און דער אייבערשטנס ערשטער פלאן פון דער בריאה שטייט העכער פון מידת הדין.
-
56:58 דער בעלזער רב און דער אראפגעפאלענער קוגל מעשה
דער משגיח דערציילט וויאזוי רבי שלום פון בעלז האט געהייסן אויפהייבן און אויפעסן א שטיקל קוגל וואס איז אראפגעפאלן, און דערציילט די מעשה פון א ווייצל וואס האט געבעטן ביי יעדן שטאפל אז מ'זאל עס עסן מיט א ברכה.
-
1:00:49 ניצוצות אין עסן און די עלף מלאכות פון פת שטייט אינעם קאטאלאג
אין יעדן מאכל ליגן ניצוצות פון נשמות וואס קומען בהשגחה פרטית, און א ריכטיגע ברכה גיט זיי א תיקון. ברויט גייט דורך עלף מלאכות, קעגן עלף מדריגות פון קליפה, ביז אפיה, דער לעצטער תיקון.
-
1:07:32 דער מקום שקדים בישולו: מלכות בית דוד שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט וואס מנשה האט געוואוסט וואס רב אשי האט נישט געוואוסט, און ענטפערט אז דאס שטיקל וואס ווערט צום ערשט אפגעבאקן קומט בהשגחה פרטית צום ערשט צו זיין תיקון. מלכות בית דוד, וואס דארף מתקן זיין די וועלט, ווערט צום ערשט מתוקן, אזוי ווי דער כהן גדול איז מכפר צום ערשט אויף זיך; המוציא נעמט ארויס דעם ניצוץ פונעם ברויט.
-
1:14:03 עסן איז א מלחמה: וויאזוי מ'מאכט המוציא שטייט אינעם קאטאלאג
די צען ווערטער פון המוציא זענען קעגן די צען כחות הנפש. עסן איז א גרויסע אחריות, לחם פון לשון מלחמה; דער משגיח ברענגט א משל פון א קרוב וואס בעט זיך אויף אויפמערקזאמקייט, און באשרייבט נטילת ידים, בציעה און טובל זיין אין זאלץ מיט כוונה.
-
1:18:20 בועז איז זורה; מנשה'ס מאמע חפצי-בה שטייט אינעם קאטאלאג
בועז איז געווען זורה גערשטן די נאכט ווען רות איז געקומען: פון די דריי מלאכות פון בורר טוט זורה דער ווינט, דער אייבערשטער אליין, וואס לייטערט אויס מלכות בית דוד. מנשה'ס מאמע איז געווען חפצי-בה; נאר די תבואה פון ארץ ישראל גייט דורך אלע עלף מלאכות און ווערט זוכה צו א ברכה.
-
1:26:48 דער תיקון פון ספירה און שבועות ביינאכט שטייט אינעם קאטאלאג
די ימי הספירה זענען א תיקון הנפש צו שבועות. דער משגיח ברענגט דעם קאזשניצער מגיד אז אפילו דער לעצטער טאג קען מתקן זיין אלע פופציג, דעם זרע קודש וועגן שבועות ביינאכט, און זאגט אז היינט איז יעדער איד וואס נעמט אויף זיך די תורה א יחיד, און זייער חביב ביים אייבערשטן.
דער שיעור, אויסגעשריבן
זיבן וואכן ווי זיבן שמיטות און יובל
דער משגיח עפנט מיט די זיבן וואכן פון ספירה: זיי זענען זיבן שמיטות, און די נאכט נאך דער לעצטער קומט דער יובל, דאס איז שבועות. שמיטה איז ווי שבת, און יובל איז ווי יום כיפור, דער שופר גדול און א מעין עולם הבא. ס'איז א צייט פון חירות, ווען יעדער איד קומט צוריק צו זיין שורש, ווי דער פסוק זאגט "ושבתם איש אל אחוזתו". א
געציילט דורך משה; יעדער איד אן אות אין דער תורה
פאר שבועות ליינט מען במדבר, וואו משה רבינו האט געציילט די אידן "לגלגלותם". דער משגיח טייטשט עס אויף גלגולים: משה האט געציילט יעדע נשמה, אפילו די וואס וועלן ערשט שפעטער קומען אויף דער וועלט. ב
יעדער איד איז אן אות אין דער תורה, און דער וואס גייט אוועק פון דער וועלט אן מקיים זיין זיין שליחות מוז צוריקקומען, ווייל די תורה מוז זיין גאנץ, "תורת ה' תמימה משיבת נפש". דערפאר ליינט מען מגילת רות: מחלון און כליון זענען געווען ער און אונן וואס זענען צוריקגעקומען, און מחלון איז צוריקגעקומען דורך בועז און רות אלס עובד, דער שורש פון בית דוד. ג,ד
צוריק צום שורש; די אפגעשניטענע צווייגן
יום כיפור גייט דער כהן גדול אריין אין קודש הקדשים, דער ארט פון וואו די בריאה האט זיך אנגעהויבן; שבועות איז דער אייבערשטער נאכאמאל אראפגעקומען צו דער וועלט, "וירד ה' על הר סיני". יובל איז ווען אלעס קומט צוריק צו זיין שורש, צום כסא הכבוד. ה
דערפון ערקלערט דער משגיח דעם מנהג, וואס דער מגן אברהם ברענגט, צו ברענגען בוימער אויף שבועות, ווען מ'ווערט געמשפט אויף פירות האילן. אינדערפרי זענען די צווייגן שוין פארוועלקט, ווייל זיי זענען אפגעשניטן פון זייער שורש. אזוי זענען די אידישע נשמות אין גלות, און מ'איז מתפלל אז זיי זאלן צוריקקומען צו זייער שורש. ו,ז
יעדנס נחלה און זיין חלק אין דער תורה
יעדנס חלק אין ארץ ישראל איז זיין חלק אין דער תורה, און פון דארט קומען זיינע חידושים. ווייל יענע נחלה איז געווען בועז'ס ארט, האט ער מגלה געווען אז א מואבית איז מותר. דער נענטערער קרוב, וואס האט מורא געהאט "פן אשחית את נחלתי", האט נישט געהאט קיין חלק אין דעם ארט, און ממילא אויך נישט אין זיין הלכה. ח
פארוואס מסכת יבמות איז אזוי שווער
דער משגיח מערקט אן אז מ'לערנט יעצט יבמות, וואס האט צו טאן מיט צוריקברענגען נשמות צו זייער שורש. זיך אליין מתקן זיין איז די שווערסטע עבודה, און אפט שטעלן זיך אנדערע אנטקעגן; ווען א זאך וואס מ'ציט זיך צו איר קומט אן מיט מניעות, איז דאס א סימן אז דאס איז זיין תפקיד. יעדע מצוה טוט אויף גרויסע זאכן אויבן וואס דער מענטש ווייסט נישט, און דאס לערנען יבמות ברענגט א תיקון פאר אפגעריסענע נשמות; דערפאר זענען די סוגיות אזוי שווער.
"נפלאותיך ומחשבותיך אלינו"
די גמרא אין יבמות דערציילט אז דוד האט געזאגט צו רחבעם אז דער פסוק "נפלאותיך ומחשבותיך אלינו" איז געזאגט געווארן אויף זיי ביידע, ווייל ביידע שטאמען פון פרעמדע פרויען. דער משגיח ווייזט וויאזוי דער אייבערשטער האט געהיטן מלכות בית דוד: תמר איז כמעט פארברענט געווארן ווען זי האט געטראגן פרץ, און ווי דער מדרש זאגט, אינעם זעלבן טאג וואס רות איז געקומען איז בועז'ס ווייב געשטארבן. כ,י,ל
רות פון מואב און די נשמה פון משיח
דער רמב"ן: יבום איז סוד הגלגול
דער משגיח פרעגט וואס איז דער ענין פון יבום, און ברענגט דעם רמב"ן אין וישב אז ס'איז א סוד גדול פון דער תורה, דאס הייסט גלגול. דעם רמב"נס פירוש אויף איוב ענטפערט פארוואס א צדיק ליידט דורך פריערדיגע גלגולים, און רבינו בחיי זאגט עס קלאר. דער רמב"ן שרייבט אז די חכמים הקדמונים האבן געוואוסט אז יבום איז א גרויסע תועלת, און דער נענטסטער קרוב, א ברודער, קען צום בעסטן צוריקברענגען די נשמה אויף דער וועלט. ק,ר,ש
בועז, "בן לנעמי", און העלפן א צווייטן איד
ווייטער אינעם רמב"ן ערקלערט דער משגיח אז בועז, אלס נענטסטער קרוב, האט געקענט צוריקברענגען מחלון דורך רות, און דערפאר האבן די שכנות געזאגט "יולד בן לנעמי": עובד איז געווען מחלון וואס איז צוריקגעקומען. ק,ת
ער לייגט צו אז יעדע הילף פאר א צווייטן איד, מיט אים לערנען א בלאט גמרא, אים מקרב זיין צו עבודת ה', אדער אפילו ענטפערן אמן אויף זיין ברכה, איז א סארט יבום וואס ברענגט נענטער משיח.
טובל זיין ברויט אין חומץ: מנשה
די גמרא אין שבת דערציילט אז בועז האט געגעבן רות זעקס גערשטן, א רמז אויף זעקס צדיקים וואס וועלן ארויסקומען פון איר, און איר געזאגט "וטבלת פתך בחומץ", א רמז אויף מנשה. דער משגיח פרעגט פארוואס בועז האט איר געדארפט מאכן שווער אויפן הארצן. אלס גיורת האט זי געוואוסט אז פון איר מוז ארויסקומען א פסולת, אזוי ווי ישמעאל פון אברהם. כדי דאס צו פארשטיין ברענגט ער די גמרא אין סנהדרין. אא,אב,אג
מנשה לערנט וואו מ'בוצע'ט ברויט
רב אשי האט גערופן מנשה "אונזער חבר", און מנשה איז געקומען צו אים אין חלום און געפרעגט פון וואו מ'בוצע'ט ביי המוציא. רב אשי האט נישט געוואוסט, און מנשה האט געלערנט: פון וואו עס ווערט צום ערשט אפגעבאקן. דער רמב"ם ברענגט עס להלכה, ממילא לערנט יעדער איד וואס מאכט המוציא פון מנשה. דאס איז געווען בועז'ס טרייסט פאר רות: אפילו איר "חומץ" וועט ווערן דער רב פון גאנץ כלל ישראל. אג,אד
די חתירה אונטערן כסא הכבוד
מנשה האט תשובה געטון אין געפאנגענשאפט, ווי עס שטייט אין דברי הימים. די גמרא זאגט אז דער אייבערשטער האט געגראבן א חתירה אונטערן כסא הכבוד, און רש"י טייטשט אז די מידת הדין זאל נישט וויסן; דער מדרש זאגט אז די מלאכים האבן פארשטעלט דעם וועג. אה,או,אז,אח
דער משגיח פרעגט פארוואס, אז די מלאכים זענען געווען גערעכט על פי שכל. ער ענטפערט אז מנשה האט געטראגן דעם ניצוץ פון משיח, און דער אייבערשטנס ערשטער פלאן פון דער בריאה שטייט העכער פון מידת הדין.
דער בעלזער רב און דער אראפגעפאלענער קוגל
ביים טיש פון רבי שלום פון בעלז איז א שטיקל קוגל אראפגעפאלן, און ער האט געהייסן מ'זאל עס אויפהייבן און אויפעסן. ער האט דערציילט פון א ווייצל וואס האט געבעטן ביי יעדן שטאפל: אויף רעגן, נישט אראפצופאלן ביים שניידן, אנצוקומען אין א אידישע שטוב. די בעלזער רביצין האט געקויפט דאס מעל, און פון דער חלה וואס איז איבערגעבליבן איז געווארן א קוגל. ווען עס איז אראפגעפאלן, האט דער רבי געפרעגט וואס וועט ווערן פון אלע זיינע תפילות.
ניצוצות אין עסן און די עלף מלאכות פון פת
דער משגיח ערקלערט אז אין יעדן מאכל ליגן ניצוצות פון נשמות וואס דארפן א תיקון. גרויסע צדיקים זענען זיי מתקן מיט כוונות, אבער יעדער איינער קען עס טון מיט א ריכטיגער ברכה; אפילו א פשוט'ער איד וואס מאכט א ברכה מיט אויפמערקזאמקייט איז מתקן א ניצוץ אינעם מאכל. בהשגחה פרטית האט יעדער מאכל אן אדרעס, און קומט פונקט צו דעם וואס קען אים מתקן זיין.
דער מקום שקדים בישולו: מלכות בית דוד
דער משגיח קומט צוריק צו רב אשי: פארוואס מוז המוציא זיין אויף דעם חלק וואס ווערט צום ערשט אפגעבאקן, וואס איז אפשר נישט דער געשמאקסטער? ווייל בהשגחה פרטית קומט דער חלק צום ערשט צו זיין תיקון. מלכות בית דוד דארף מתקן זיין די וועלט, דערפאר ווערט זי צום ערשט מתוקן, אזוי ווי דער כהן גדול איז מכפר קודם אויף זיך און ערשט דערנאך אויף אנדערע. אכ
עסן איז א מלחמה: וויאזוי מ'מאכט המוציא
די צען ווערטער פון המוציא זענען קעגן די צען כחות הנפש, ווי דער בית יוסף ברענגט. עסן איז א גרויסע אחריות; לחם איז פון לשון מלחמה, א מלחמה דורכצוברעכן די קליפות. דער משגיח ברענגט א משל פון א קרוב וואס ווארט שוין הונדערטער יארן און בעט זיך אויף איין מינוט אויפמערקזאמקייט, און זאגט אז מ'זאל זיך וואשן, שניידן און טובל זיין דאס ברויט אין זאלץ ווי דער שולחן ערוך זאגט. אל,אמ
בועז איז זורה; מנשה'ס מאמע חפצי-בה
ווען רות איז געקומען צו בועז, האט נעמי איר געזאגט אז ער איז זורה גערשטן. פון די דריי מלאכות פון בורר טוט דער מענטש די אנדערע אליין, אבער זורה טוט דער ווינט וואס דער אייבערשטער שיקט. דורך בועז האט דער אייבערשטער אליין אויסגעלייטערט רות'ס נשמה פאר מלכות בית דוד, און דער תיקון פון משיח קומט דווקא דורך זורה. אנ
מנשה'ס מאמע איז געווען חפצי-בה: זיין שורש איז אינעם כסא הכבוד, וואו די מידת הדין דערגרייכט נישט. נאר די תבואה פון ארץ ישראל גייט דורך אלע עלף מלאכות; אין חוץ לארץ זענען נאר צען. דוד זאגט "על גבי חרשו חורשים", און אויף אנדערע זאגט מען נישט "ברכת ה' אליכם"; נאר אידישער ווייץ איז זוכה צו א ברכה. אזוי אויך "אבן מאסו הבונים היתה לראש פנה". אס,אע,אפ,אצ
דער תיקון פון ספירה און שבועות ביינאכט
די ימי הספירה זענען א צייט פון אויסלייטערן די נשמה, יעדן טאג אין איין מידה, און קומען נענטער צו שבועות, ווען יעדער איד ווערט איינגעווארצלט אין זיין נחלה. דער משגיח ברענגט דעם קאזשניצער מגיד אין עבודת ישראל אז דער וואס האט געציילט און נישט אלעס מתקן געווען, קען נאך מתקן זיין אלע פופציג טעג, אפילו אינעם לעצטן טאג, און דעם זרע קודש וועגן דעם גרויסן שבח פון די וואס זענען וואך שבועות ביינאכט, א נאכט וואס איז ווי א מקוה. אק,אר
מראי מקומות
תורה
- א לכאורה Vayikra 25:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:25
- ב לכאורה Bamidbar 1:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:58
- ה Shemos 19:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:20
- נ לכאורה Bamidbar 23:7 28:01 מפתח
- אכ לכאורה Vayikra 16:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:32
- אש לכאורה Shemos 19:1 1:30:54 מפתח
- את לכאורה Shemos 20:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:31:17
נביאים
כתובים
- ג Tehillim 19:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:40
- ד Megillas Rus (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 6:40
- ח לכאורה Rus 4:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:01
- י Tehillim 40:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:14
- ע לכאורה Rus 2:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 27:52
- ת לכאורה Rus 4:17 מפתח אינעם אויסשרייב: 40:08
- אב לכאורה Rus 2:14 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:06
- אה לכאורה Divrei Hayamim II 33 מפתח אינעם אויסשרייב: 52:23
- אנ לכאורה Rus 3:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:18:25
- אע Tehillim 129:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20:47
- אפ לכאורה Tehillim 129:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20:47
- אצ לכאורה Tehillim 118:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20:47
משנה
תלמוד בבלי
- ט Gemara (מקום נישט באשטימט) 16:58 מפתח
- כ לכאורה Yevamos 77a מפתח אינעם אויסשרייב: 22:14
- אא לכאורה Shabbos 113b מפתח אינעם אויסשרייב: 43:06
- אג לכאורה Sanhedrin 102b מפתח אינעם אויסשרייב: 43:06, 47:25
- או לכאורה Sanhedrin 103a מפתח אינעם אויסשרייב: 52:23
- אי לכאורה Berachos 38a מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12:06
מדרש
ראשונים
- פ לכאורה Rambam, Hilchos Melachim 11:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:13
- ק לכאורה Ramban on Bereishis 38:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 33:16, 40:08
- ר Ramban on Iyov (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 33:16
- ש לכאורה Rabbeinu Bachya on Bereishis 38:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 33:16
- אד Rambam, Mishneh Torah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 47:25
- אז לכאורה Rashi on Sanhedrin 103a מפתח אינעם אויסשרייב: 52:23
אחרונים און חסידות
- ו Magen Avraham (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:28
- אל Beis Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:14:06
- אמ Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:14:06
- אק Avodas Yisrael (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:26:55
- אר Zera Kodesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:26:55
עיקרי הדברים
- 0:25 די זיבן וואכן פון ספירה זענען קעגן זיבן שמיטות, און שבועות איז ווי יובל און יום כיפור, די צייט ווען יעדער איד קומט צוריק צו זיין שורש.
- 6:40 יעדער איד איז אן אות אין דער תורה; א נשמה וואס איז אוועק פון דער וועלט אן מקיים זיין איר שליחות קומט צוריק דורך גלגול אדער יבום, כדי די תורה זאל בלייבן גאנץ.
- 7:39 מ'ליינט מגילת רות אויף שבועות ווייל זי איז די מעשה פון יבום: מחלון'ס נשמה איז צוריקגעקומען דורך בועז און רות אלס עובד, פון וועמען עס איז ארויסגעקומען מלכות בית דוד.
- 20:12 מסכת יבמות איז שווער ווייל דאס לערנען דערפון ברענגט א תיקון פאר נשמות וואס זענען אפגעריסן פון זייער שורש, און וואס ברענגט אזא תיקון טרעפט אן מניעות.
- 55:43 דער אייבערשטער איז מתקן מלכות בית דוד צום ערשט, אזוי ווי דאס שטיקל ברויט וואס ווערט צום ערשט אפגעבאקן, און דערפאר האט ער אנגענומען מנשה'ס תשובה קעגן דער מידת הדין.
- 1:00:50 אין עסן ליגן ניצוצות פון נשמות, און א ברכה וואס מ'מאכט מיט אויפמערקזאמקייט ברענגט זיי זייער תיקון; דערפאר איז עסן א גרויסע אחריות.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 16:41 פארוואס האט דער נענטערער קרוב נישט געוואלט אויסלייזן רות מיט דעם פעלד?
תירוץ: 17:01 ער האט געהאלטן אז א מואבית איז אויך אסור; ווייל ער האט נישט געהאט קיין שייכות מיט יענער נחלה, האט ער נישט געהאט קיין חלק אין איר הלכה, וואס האט געהערט צו בועז.
-
קשיא: 20:12 פארוואס איז מסכת יבמות אזוי שווער?
תירוץ: 21:51 ווייל דאס לערנען דערפון ברענגט א תיקון פאר נשמות וואס זענען אפגעריסן פון זייער שורש, און אזא תיקון טרעפט אלעמאל אן מניעות און יגיעה.
-
קשיא: 45:23 פארוואס האט בועז געדארפט זאגן פאר רות אז פון איר וועט ארויסקומען מנשה?
תירוץ: 51:16 אלס גיורת האט זי געוואוסט אז פון איר מוז ארויסקומען א פסולת; בועז האט איר געטרייסט אז דער "חומץ" וועט זיין מנשה, וואס וועט ווערן דער רבי פון גאנץ כלל ישראל אויף המוציא.
-
קשיא: 55:04 פארוואס האט דער אייבערשטער אנגענומען מנשה'ס תשובה דורך א חתירה, אויסצומיידן די מידת הדין און די מלאכים, וואס זענען געווען גערעכט על פי שכל?
תירוץ: 55:43 מנשה האט געטראגן דעם ניצוץ פון משיח, און דער אייבערשטנס ערשטער פלאן פון דער בריאה, וואס שטייט העכער פון מידת הדין, האט פארלאנגט אז די נשמה זאל פריער מתוקן ווערן.
-
קשיא: 1:07:32 פארוואס האט מנשה געדארפט לערנען אז מ'מאכט המוציא איבער דעם שטיקל וואס ווערט צום ערשט אפגעבאקן, וואס איז אפשר נישט דאס בעסטע?
תירוץ: 1:09:55 דער חלק קומט בהשגחה פרטית צום ערשט צו זיין תיקון; מנשה, פון מלכות בית דוד, איז אליין געווען דער חלק פונעם אידישן "ברויט" וואס ווערט מתוקן פאר אלע אנדערע.
-
קשיא: 1:21:46 פארוואס איז בועז געווען עוסק דווקא אין זורה?
תירוץ: 1:22:18 זורה איז די איינציגע מלאכה וואס דער ווינט טוט און נישט דער מענטש; דאס איז די מלאכה וואס דער אייבערשטער טוט אליין, און דער תיקון פון משיח קומט דורך איר.
מעשיות
-
57:08 דער בעלזער רב און דאס ווייצל
ביים טיש פון רבי שלום פון בעלז איז א שטיקל קוגל אראפגעפאלן אויף דער ערד, און ער האט געהייסן מ'זאל עס אויפהייבן און אויפעסן. דערנאך האט ער דערציילט פון א ווייצל וואס האט געבעטן אויף רעגן, דערנאך אז עס זאל נישט אראפפאלן ביים שניידן, דערנאך אז דער ווינט זאל עס נישט אוועקבלאזן, און דערנאך אז א אידישע שטוב זאל עס קויפן. די בעלזער רביצין האט געקויפט דאס מעל, מ'האט געבאקן חלה, און פון דער חלה וואס איז איבערגעבליבן האט מען געמאכט א קוגל אויף דעם קומענדיגן שבת. ווען דאס שטיקל איז אראפגעפאלן, האט דער רבי געפרעגט וואס וועט ווערן פון אלע זיינע תפילות, און דערפאר מוז מען עס אויפהייבן און אויפעסן.
אין דער מעשה: דער שר שלום פון בעלזא
-
46:53 מנשה באווייזט זיך פאר רב אשי
רב אשי האט געזאגט אז מארגן וועט מען דרש'ן וועגן מנשה, און האט אים גערופן "אונזער חבר". יענע נאכט איז מנשה געקומען צו אים אין חלום און געפרעגט פון וואו מ'בוצע'ט ביי המוציא, און רב אשי האט נישט געוואוסט. מנשה האט אים געזאגט: פון דעם ארט וואס ווערט צום ערשט אפגעבאקן. רב אשי האט געפרעגט פארוואס א חכם ווי ער האט געדינט עבודה זרה, און מנשה האט געענטפערט אז ווען ער וואלט דעמאלט געלעבט, וואלט ער אויפגעהויבן זיינע קליידער צו לויפן נאך איר.
געדאנקען
- 15:01 יעדנס חלק אין ארץ ישראל איז זיין אות אין דער תורה און דער מקור פון זיינע חידושים; דערפאר האט בועז, וועמענס נחלה עס איז געווען, מגלה געווען דעם היתר פון מואבית, און דער אנדערער קרוב, וואס האט נישט געהאט קיין שייכות מיט דעם ארט, האט אויך נישט געהאט קיין שייכות מיט דער הלכה.
- 12:50 די אפגעשניטענע צווייגן וואס מ'ברענגט אריין אויף שבועות ווערן פארוועלקט ווייל זיי זענען אפגעשניטן פון זייער שורש; זיי זענען ווי די אידישע נשמות אין גלות, און מ'איז מתפלל אז זיי זאלן צוריקקומען צו זייער שורש.
- 50:14 מנשה, דער רשע'דיגער מלך, איז געווארן דער רב פון גאנץ כלל ישראל אויף המוציא; דאס איז געווען בועז'ס טרייסט פאר רות, אז אפילו דער "חומץ" וואס וועט ארויסקומען פון איר וועט לערנען יעדן איד וויאזוי צו בוצע זיין.
- 1:09:55 דאס שטיקל ברויט וואס ווערט צום ערשט אפגעבאקן איז דער חלק וואס דער אייבערשטער וויל אז ער זאל צום ערשט מתוקן ווערן; מלכות בית דוד איז דער חלק, און דערפאר האט דער אייבערשטער אנגענומען מנשה'ס תשובה פאר דער צייט, דורך א חתירה אויסצומיידן די מידת הדין.
- 1:12:32 די ברכה המוציא איז ממש מוציא דעם ניצוץ פון א נשמה וואס איז באהאלטן אין דעם ברויט, אזוי ווי דער אייבערשטער האט ארויסגענומען די אידן פון אונטער די סבלות מצרים.
- 1:21:46 פון די דריי מלאכות פון בורר, טוט נאר זורה דער ווינט און נישט דער מענטש; וואס בועז איז געווען זורה די נאכט ווען רות איז געקומען ווייזט אז דער אייבערשטער אליין לייטערט אויס די נשמה פון מלכות בית דוד.
- 1:05:41 די עלף מלאכות פון פת זענען קעגן עלף מדריגות פון קליפה וואס א ניצוץ פון א נשמה מוז דורכברעכן; נאר די תבואה פון ארץ ישראל גייט דורך אלע עלף.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 1:01:19 דער משגיח זאגט אז א ברכה וואס מ'מאכט ריכטיג און מיט אויפמערקזאמקייט, אפילו פון א פשוט'ן איד, גיט א תיקון פאר א ניצוץ פון א נשמה וואס איז באהאלטן אינעם מאכל.
- 1:14:29 דער משגיח זאגט אז עסן איז א גרויסע אחריות: מ'זאל זיך וואשן, שניידן דאס ברויט און עס טובל זיין אין זאלץ ווי עס דארף צו זיין, און מאכן יעדע ברכה מיט אויפמערקזאמקייט.
- 42:19 דער משגיח זאגט אז יעדע זאך וואס העלפט א צווייטן איד, מיט אים לערנען, אים מחזק זיין אדער אפילו ענטפערן אמן אויף זיין ברכה, איז א סארט יבום וואס ברענגט נענטער משיח.
- 19:16 דער משגיח זאגט אז ווען א זאך וואס מ'ציט זיך צו איר קומט אן מיט מניעות, איז דאס א סימן אז דאס איז זיין תפקיד אויף דער וועלט, און ער דארף זיך דערין מחזק זיין.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אונן, איוב, אלימלך, בועז, בלק, דוד המלך, דער קאזשעניצער מגיד, דער רמב"ם, דער רמב"ן, דער שר שלום פון בעלזא, חזקיהו המלך, חפצי בה, יהודה, יוסף הצדיק, כליון, מחלון, מנשה, משה רבינו, נעמי, עובד, ער, עשו, פרץ, ראובן, רב אשי, רבינו בחיי, רות, רחבעם, רש"י, תמר
ערכים גלגול, המוציא, יבום, יובל, כסא הכבוד, מדת הדין, קיבוץ גליות, קליפה