גודל מעלת קדושת הסוכה

קאטאלאג: זמנים סוכות נומ׳ ⁨8⁩ פאקעט גייד ז׳ 17 תשנ"ח (1997–98) אידיש 1 שעה 13 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 13 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די סוכה, וואס יעקב אבינו האט איבערגעלאזט פאר זיינע קינדער, האט אין זיך די קדושה פונעם בית המקדש און דעם שיץ פון די כנפי השכינה, און פון איר נעמט א איד מיט ביטחון, הגנה און שמחה אויפן גאנצן יאר.

דער משגיח עפנט מיטן זוהר וואס טייטשט "בצלו חמדתי וישבתי" אויף די סוכה, דער צילא דמהימנותא תחת כנפי השכינה, וואס האט אין זיך קדושת ארץ ישראל און קדושת בית המקדש. ער ווייזט אז די סוכה נעמט זיך פון יעקב אבינו, און אז יעדער יום טוב גיט זיין אייגענע מתנה: פון פסח נעמט מען אמונה, און פון סוכות ביטחון, א העכערע מדריגה. דורך דער מחלוקת פון רבי אליעזר און רבי עקיבא, דעם רמב"ם, דעם דברי חיים און דעם רוקח, ווייזט ער אז דער שיץ פון די סוכה גייט מיט מיטן מענטש וואו ער גייט. ער ערקלערט פארוואס די סוכה, אזוי ווי די תיבה פון נח און דער משכן, איז געבויט מיט מדידות, און ער ברענגט חזקיהו המלך וואס האט געשלאפן בשעת סנחריב האט באלאגערט ירושלים. ער בינדט ביטחון מיט שמחה, גיט פראקטישע עצות, און ענדיגט אז די סוכה ברענגט א נייעם דין און ממשיך חסדים.

ענינים: סוכות · בטחון · עבודת השם בשמחה

סדר השיעור

  1. 0:00 בצלו חמדתי: די סוכה אלס צילא דמהימנותא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיטן זוהר אויף "בצלו חמדתי וישבתי": א איד בענקט צו זיצן אין סוכה, אינעם צילא דמהימנותא תחת כנפי השכינה. ער ברענגט אז די סוכה האט אין זיך קדושת ארץ ישראל און קדושת בית המקדש, און ער ווייזט אז דאס שטימט מיטן מדרש וואס טייטשט דעם זעלבן פסוק אויפן בית המקדש.

  2. 4:14 יעקב אבינו, דער שורש פון די סוכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אז די קדושה פון די סוכה נעמט זיך פון יעקב אבינו, וואס האט געמאכט סוכות און צו וועמען דער בית המקדש איז געקומען אין חוץ לארץ. ער ברענגט דעם זוהר אז נאכן געשעפט מיט עשו איז יעקב געגאנגען קיין סוכות, אזוי ווי אידן גייען אריין אין סוכה נאך יום כיפור, און דעם זרע קודש אז דער סכך איז א שאטן פון דער הימלישער סוכה פונעם אייבערשטן.

  3. 9:52 סוכות, דער יום טוב פון ביטחון שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יעדער יום טוב האט א סגולה וואס מ'נעמט מיט אויפן גאנצן יאר: ראש השנה יראת שמים, יום כיפור תשובה, פסח אמונה, שבועות תורה, און סוכות ביטחון. ער שטעלט אקעגן א פארפעסטיגטע שטוב מיט א שוואכער סוכה וואס עס קען אריינרעגענען, און ברענגט דעם רמב"ן אז ביטחון איז א מדריגה העכער פון אמונה.

  4. 15:17 די סוכה אלס דירה, און רעגן די ערשטע נאכט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די מחלוקת פון רבי אליעזר און רבי עקיבא צי די סוכות זענען געווען ענני כבוד אדער סוכות ממש, און דעם ב"ח פארוואס דער טור און שולחן ערוך פסקנען ווי רבי אליעזר. דערנאך פרעגט ער פארוואס דער רמב"ם זאגט אז דער סימן פון רעגן איז נאר די ערשטע נאכט, און ענטפערט מיטן דברי חיים אז די סוכה איז דער מענטשנס אדרעס: די ערשטע סעודה איז קובע די דירה, און א רעגן שפעטער איז נאר ווי א לעק אין דאך.

  5. 24:10 דער רוקח: סוכות ביי דער מלחמה מיט סיחון ועוג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רוקח אז די "סוכות ממש" פון רבי עקיבא זענען די סוכות וואו אידן האבן געוואוינט ביי דער מלחמה מיט סיחון ועוג, און פרעגט וואס פאר א שייכות האט אזא קליינער פרט מיטן נס פון יציאת מצרים. ער ענטפערט אז ביידע תנאים זענען מודה אז דער נס איז די הגנה פון די ענני כבוד; רבי עקיבא לייגט צו אז די הגנה איז מיטגעגאנגען מיט זיי אין מלחמה, און דערפאר האבן זיי נישט געגראבן קיין גריבער נאר געזעסן אין שוואכע סוכות.

  6. 30:50 תיבה, משכן און סוכה: קדושה מיט מדידות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז די תורה גיט מדידות אין דריי ערטער: ביי דער תיבה פון נח, ביים משכן און ביי די סוכה. א חשבון געהערט צו דער נידריגסטער מדריגה, און א הויכע ליכטיגקייט קען מען נאר ממשיך זיין אויף דער וועלט דורך א חשבון; די תיבה האט ארויסגעהויבן נח פון דער וועלט וואס די גזירה איז געווען אויף איר, און אזוי הייבן די מחיצות און דער סכך פון די סוכה א איד צו אן ארט וואו קיין גזירה איז נישט חל. ער בינדט "כי יצפנני בסכה" מיט דער תיבה און ערקלערט פארוואס שלאפן איז דער עיקר פון וואוינען אין סוכה.

  7. 38:47 חזקיהו המלך שלאפט: ביטחון אין סוכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי חזקיהו המלך האט זיך געלייגט שלאפן בשעת סנחריבס ריזיגע ארמיי האט באלאגערט ירושלים, און יענע נאכט איז די ארמיי אומגעקומען; זיין גבורה איז געווען אז ער האט געקענט שלאפן. פון דעם ערקלערט ער אז מ'זיצט אין סוכה מיט רואיגקייט און פארזיכערונג אז מ'זאל דארט קענען שלאפן, און אז דער ביטחון איז די מתנה פון יעקב אבינו.

  8. 42:13 לולב און אתרוג: אריינברענגען דאס ליכט פון סוכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פונעם אריז"ל אז דאס ליכט פון די סוכה איז א מקיף, צו הויך אז עס זאל אריינגיין אינעם מענטש, און אז מיט נעמען דעם לולב און אתרוג אין סוכה און עס צוברענגען צום הארץ ווערט עס א פנימי. ער בינדט דאס מיט דער תקנה פון רבן יוחנן בן זכאי צו נעמען דעם לולב אלע זיבן טעג זכר למקדש, ווייל די סוכה האט אין זיך קדושת המקדש.

  9. 45:45 דער ביטחון פון יעקב און א הגנה פאר אלע דורות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פסוקים וואס ווייזן אז ביטחון געהערט צו יעקב, און אז די סוכה איז די נחלה פון יעקב פאר זיינע קינדער. לויט רבי עקיבא רוקט זיך די הגנה פון די סוכה פון מקום אל מקום, און ממילא אויך פון זמן אל זמן, אויפן גאנצן יאר און אויף אלע דורות, אזוי ווי אין השכיבנו. ער שילדערט ווי אידן זענען ארומגערינגלט מיט שונאים, בפרט אין ארץ ישראל, און ווערן באשיצט מיט נסים גלויים יעדן טאג.

  10. 51:47 די סוכה באשיצט די גאנצע וועלט; ביטחון ברענגט שמחה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די מצוות פון א איד ווירקן אויף דער גאנצער בריאה, אזוי ווי נעגל וואסער נעמט אראפ די טומאה פון דער גאנצער וועלט, און ממילא קען א איד וואס שטרענגט זיך אן מיט מצות סוכה באשיצן טויזנטער אידן אין ארץ ישראל. דערנאך פרעגט ער פארוואס סוכות איז זמן שמחתנו, און ענטפערט אז שמחה נעמט זיך פון ביטחון: ווער עס ווייסט אז דער רבונו של עולם איז זיין אינשורענס קען זיך פרייען.

  11. 56:10 שמחה און סומך; עצבות און עזוב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די שיטה אז ווערטער וואס קלינגען ענליך האבן א שייכות: שמחה איז פארבונדן מיט סומך, האבן אויף וואס זיך אנצושפארן, און עצבות נעמט זיך פון עזוב, פארלאזט. דערנאך שילדערט ער יעקב אלס דעם בריח התיכון וואס גייט דורך אלע מדריגות, און זאגט אז כאטש ס'איז דא הויכע מדריגות אין ביטחון, קען יעדער איד ביסלעכווייז צוקומען צו א שטיקל ביטחון.

  12. 1:00:01 ביטחון למעשה: דאווענען, אויגן און דער טעלעפאן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח גיט קאנקרעטע אנווייזונגען אין ביטחון: נישט לויפן ביים דאווענען צוליב געשעפט, נאר דאווענען מיט א מנין וואס דאווענט מיט חיות, אפילו מ'קומט שפעטער; נישט זיין נייגעריג אין גאס; און נישט איבעררייסן א סדר פון לערנען אדער א סעודה צוליב א טעלעפאן וואס קען ברענגען א געשעפט. ער ברענגט דעם באר מים חיים אויף איינעם וואס לויפט נאך פרנסה.

  13. 1:04:09 די סוכה אלס ארץ ישראל: מ'דן איבער דעם דין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז די גמרא שטעלט די חתימה יום כיפור, דער זוהר ציט עס ביז שמיני עצרת, און ספרים בשם דעם אריז"ל ביז חנוכה. ער ערקלערט דאס מיט דער גמרא אין מכות אז ווער עס אנטלויפט קיין ארץ ישראל, דן מען איבער זיין דין צוליב דעם זכות פון ארץ ישראל: אריינגיין אין סוכה איז אריינגיין אין ארץ ישראל און אין מקדש, און ממילא ווערט דער דין פון ניי געדן.

  14. 1:08:04 זמן שמחתנו: רוח הקודש, חסדים און שמחה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ענדיגט אז סוכות שעפט מען אמונה, ביטחון און רוח הקודש, וואס ער ערקלערט מיטן דברי חיים אז דאס מיינט מכוון זיין לאמיתה של תורה. ער רופט צו מיטנעמען שמחה און ביטחון אויפן גאנצן יאר און דאווענען מיט א מנין וואס דאווענט מיט א געשמאק, און ברענגט פונעם אריז"ל אז סוכות ווערן ממשיך חסדים וואס זענען ממתיק די גבורות, און ענדיגט מיט א תפילה אז דער אייבערשטער זאל זיך פרייען מיט אידן.

דער שיעור, אויסגעשריבן

בצלו חמדתי: די סוכה אלס צילא דמהימנותא

0:06

דער משגיח עפנט מיטן זוהר וואס טייטשט "בצלו חמדתי וישבתי" (שיר השירים ב, ג) אויף די סוכה: א איד בענקט א גאנץ יאר צו זיצן אינעם צילא דמהימנותא, תחת כנפי השכינה. ער ברענגט פון רבי שלום פון בעלז אז אין די סוכה איז דא קדושת בית המקדש, און ממילא איז נישטא קיין סתירה מיטן מדרש וואס טייטשט דעם פסוק אויפן בית המקדש. א,ב,ד

יעקב אבינו, דער שורש פון די סוכה

4:39

די קדושה פון די סוכה, ערקלערט דער משגיח, נעמט זיך פון יעקב אבינו, וואס האט געמאכט סוכות (בראשית לג, יז). ווי רש"י זאגט אין אנפאנג פרשת ויצא, איז דער בית המקדש צו יעקב געקומען אין חוץ לארץ, און אזוי ברענגט די סוכה דעם מקדש צו יעדן איד. דער זוהר וואס מ'זאגט פאר די תקיעות זאגט אז נאכדעם וואס יעקב האט מפייס געווען עשו איז ער געגאנגען קיין סוכות, אזוי ווי אידן גייען אריין אין סוכה נאך יום כיפור. דער זרע קודש לייגט צו אז די אמת'ע סוכה איז אין הימל, און דער סכך איז איר שאטן. ה,ז,ו,ח

סוכות, דער יום טוב פון ביטחון

10:37

יעדער יום טוב, זאגט דער משגיח, האט א סגולה וואס מ'נעמט מיט אויפן גאנצן יאר: פון ראש השנה יראת שמים, פון יום כיפור תשובה, פון פסח אמונה, פון שבועות תורה, און פון סוכות ביטחון. א מענטש זוכט זיך צו באשיצן אין א שטארקע, פארפעסטיגטע שטוב; דער רבונו של עולם הייסט אים ארויסגיין אין א סוכה וואו רעגן און ווינט קענען אריין, און זיך פארלאזן אויף אים. לויטן רמב"ן ערקלערט ער אז ביטחון איז א מדריגה העכער פון אמונה.

די סוכה אלס דירה

15:29

דער משגיח ברענגט די מחלוקת אין דער גמרא (סוכה יא ע"ב) אויפן פסוק "כי בסכות הושבתי" (ויקרא כג, מג): רבי אליעזר זאגט ענני כבוד, רבי עקיבא זאגט סוכות ממש. דער טור און שולחן ערוך פסקנען ווי רבי אליעזר, און דער ב"ח ערקלערט אז דאס איז ווייל תרגום אונקלוס טייטשט עס ענני כבוד, און אונקלוס האט מקבל געווען זיין תרגום פון רבי אליעזר און רבי יהושע, ווי די גמרא זאגט אין מגילה. ל,מ,נ,ס,ע,פ

17:17

דערנאך פרעגט ער פארוואס דער רמב"ם אין פירוש המשניות זאגט אז דער סימן פון רעגן איז נאר די ערשטע נאכט. ער ענטפערט מיטן דברי חיים: די סוכה דארף זיין דער מענטשנס אדרעס, און אפילו ווען ער גייט ארויס וואוינט ער נאך אלץ דארט, ווי איינער וואס גייט ארויס פון א צימער ווען עס רינט אריין דורכן דאך. די ערשטע סעודה איז קובע די דירה; אז ס'רעגנט דעמאלט, איז די דירה קיינמאל נישט קובע געווארן. צ,ק

דער רוקח: סוכות ביי דער מלחמה מיט סיחון ועוג

24:31

דער משגיח ברענגט דעם רוקח אז די "סוכות ממש" פון רבי עקיבא זענען די סוכות וואו אידן האבן געוואוינט ביי דער מלחמה מיט סיחון ועוג, און פרעגט וואס דאס האט צו טון מיט יציאת מצרים. ער ענטפערט אז ביידע תנאים זענען מודה אז דער נס איז די הגנה פון די ענני כבוד, וואס קיין שונא האט נישט געקענט אריינדרינגען; רבי עקיבא לייגט צו אז די הגנה איז מיטגעגאנגען מיט די סאלדאטן ארויס פון דער מחנה. געווענליך גראבן סאלדאטן גריבער קעגן די פיילן, אבער אידן האבן געבויט סוכות פון שטרוי וואס די זון שיינט דורך, ווייל זיי האבן געוואוסט אז די הגנה איז מיט זיי, און דאס איז א גרעסערער נס. ש

תיבה, משכן און סוכה: קדושה מיט מדידות

31:20

דער משגיח מערקט אן אז די תורה גיט מדידות אין דריי ערטער: ביי דער תיבה פון נח, ביים משכן און ביי די סוכה. א חשבון, ערקלערט ער, געהערט צו דער נידריגסטער מדריגה, מידת המלכות, און אויבן איז נישטא קיין חשבון; א הויכע ליכטיגקייט וואס האט נישט קיין שייכות מיט עולם הזה קען מען נאר אראפציען דורך א געמאסטענע פארעם.

34:22

די תיבה האט אפגעטיילט נח פון א וועלט וואס די גזירה איז געווען אויף איר, און ער איז געווען ווי אין הימל, וואו די גזירה איז נישט חל. אזוי טיילן די מחיצות, די מדידות און דער סכך פון די סוכה אפ א איד פון עולם הזה; אויב ס'איז נאך יום כיפור געבליבן א שווערע גזירה, הייבט אים די סוכה העכער פון איר. ער לייגט צו אז "כי יצפנני בסכה" (תהלים כז, ה) איז בגימטריא "תיבה". אד

חזקיהו המלך שלאפט

38:52

דער משגיח דערציילט ווי חזקיהו המלך האט זיך געלייגט שלאפן פסח ביינאכט בשעת סנחריבס ריזיגע ארמיי האט באלאגערט ירושלים, און יענע נאכט איז די ארמיי אומגעקומען; חז"ל זאגן אויף אים "אני שכבתי ואישנה" (תהלים ג, ו). זיין גבורה איז געווען אז ער האט געקענט שלאפן. אזוי זיצט מען אין סוכה מיט רואיגקייט און ביטחון, אז מ'זאל דארט קענען שלאפן. או

לולב און אתרוג: אריינברענגען דאס ליכט

42:27

דער משגיח ברענגט פונעם אריז"ל אז דאס ליכט פון די סוכה איז צו הויך אז עס זאל אריינגיין אינעם מענטש; מ'שאקלט דעם לולב און אתרוג אין סוכה און מ'ברענגט זיי צום הארץ, און דאס ליכט ווערט א פנימי. דערפאר האט רבן יוחנן בן זכאי מתקן געווען צו נעמען דעם לולב אלע זיבן טעג זכר למקדש (משנה סוכה ג, יב), ווייל די סוכה האט אין זיך קדושת המקדש. אט

דער ביטחון פון יעקב פאר אלע דורות

46:35

דער משגיח ברענגט פסוקים וואס ווייזן אז ביטחון געהערט צו יעקב: "משגב לנו אלקי יעקב" (תהלים מו, ח) און "אשרי שקל יעקב בעזרו" (תהלים קמו, ה). יעקב האט איבערגעלאזט פאר זיינע קינדער דעם צל סוכה אלס ירושה. לויט רבי עקיבא רוקט זיך איר הגנה פון מקום אל מקום, און ממילא אויך פון זמן אל זמן, אויפן גאנצן יאר און אויף אלע דורות. ער שילדערט ווי אידן אין ארץ ישראל זענען ארומגערינגלט מיט הונדערטער מיליאנען שונאים, און ווערן געראטעוועט מיט נסים גלויים יעדן טאג. אכ,אמ

די סוכה באשיצט די וועלט; ביטחון ברענגט שמחה

52:01

די מצוות פון א איד, ערקלערט דער משגיח, ווירקן אויף דער גאנצער בריאה: ווען ער וואשט נעגל וואסער נעמט ער אראפ די טומאה פון דער נאכט פון דער גאנצער וועלט. ממילא קען א איד וואס שטרענגט זיך אן מיט מצות סוכה באשיצן טויזנטער אידן אין ארץ ישראל. סוכות איז זמן שמחתנו ווייל שמחה נעמט זיך פון ביטחון (תהלים לג, כא); דער רבונו של עולם, זאגט ער, איז אונזער פארזיכערונג. אפ

שמחה און סומך; עצבות און עזוב

56:21

דער משגיח ברענגט א שיטה אז ווערטער אין לשון הקודש וואס קלינגען ענליך האבן א שייכות: שמחה איז פארבונדן מיט "סומך", האבן א שטארקע אנשפארונג, און עצבות נעמט זיך פון "עזוב", פארלאזט. ער לייגט צו אז יעקב איז דער בריח התיכון וואס גייט דורך אלע מדריגות, און אז יעדער איד קען ביסלעכווייז צוקומען צו א מדריגה אין ביטחון.

ביטחון למעשה

1:00:06

ביטחון, זאגט דער משגיח, דארף מען לעבן. מ'זאל נישט לויפן ביים דאווענען צוליב געשעפט, נאר דאווענען מיט א מנין וואס דאווענט מיט חיות, אפילו מ'קומט שפעטער, ווייל וואס איז באשערט וועט מען באקומען. מ'זאל נישט זיין נייגעריג אין גאס, און נישט איבעררייסן א סדר פון לערנען אדער א סעודה צוליב א טעלעפאן; דער אייבערשטער וועט צושטעלן א גרעסערע פארדינסט.

די סוכה אלס ארץ ישראל

1:04:58

די גמרא (ראש השנה טז ע"ב) שטעלט די חתימה יום כיפור, און דער זוהר ציט עס ביז שמיני עצרת. דער משגיח ערקלערט דאס מיט דער גמרא אין מכות (ז ע"א): ווער עס אנטלויפט קיין ארץ ישראל, דן מען איבער זיין דין צוליב דעם זכות פון ארץ ישראל. אריינגיין אין סוכה איז אריינגיין אין ארץ ישראל און אין מקדש, און ממילא ווערט דער דין פון ניי געדן. בא,בב,בג

זמן שמחתנו

1:08:19

צום סוף זאגט דער משגיח אז סוכות שעפט מען אמונה, ביטחון און רוח הקודש, וואס לויטן דברי חיים מיינט מכוון זיין לאמיתה של תורה. ער רופט צו מיטנעמען שמחה און ביטחון אויפן גאנצן יאר און דאווענען מיט א מנין וואס דאווענט מיט א געשמאק. ער ברענגט פונעם אריז"ל אז סוכות ווערן ממשיך חסדים וואס זענען ממתיק די גבורות פון ראש השנה און יום כיפור, און ענדיגט מיט א תפילה אז דער אייבערשטער זאל זיך פרייען מיט אידן. בו

מראי מקומות

תורה

  1. ה Bereishis 33:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:39
  2. מ Vayikra 23:43 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:29
  3. אג Bereishis 7:16 36:29 טעקסט מפתח
  4. אז Vayikra 26:6 41:16 טעקסט מפתח
  5. אנ Devarim 32:9 47:42 טעקסט מפתח
  6. אר Shemos 26:28 58:57 טעקסט מפתח

כתובים

  1. א Shir HaShirim 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:06
  2. ט Shir HaShirim 2:6 9:19 טעקסט מפתח
  3. כ Tehillim 91:1-2 12:45 טעקסט מפתח
  4. אד Tehillim 27:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:22
  5. או Tehillim 3:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:52
  6. אכ Tehillim 46:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:35
  7. אל Tehillim 20:2 46:44 טעקסט מפתח
  8. אמ Tehillim 146:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:35
  9. אע Tehillim 8:7-9 53:29 טעקסט מפתח
  10. אפ Tehillim 33:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:01
  11. אצ Tehillim 37:25 57:52 טעקסט מפתח
  12. אק Tehillim 115:4 58:14 טעקסט מפתח
  13. בח Tehillim 104:31 1:13:08 טעקסט מפתח

תרגום

  1. ע Onkelos on Vayikra 23:43 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:29

משנה

  1. אה לכאורה Mishnah Sukkah 2:1 38:20 מפתח
  2. אט Mishnah Sukkah 3:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:27
  3. את לכאורה Pirkei Avos 2:1 1:03:24 מפתח

תלמוד בבלי

  1. ל Sukkah 11b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:29
  2. פ Megillah 3a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:29
  3. ר Gemara Eruvin (מקום נישט באשטימט) 22:21 מפתח
  4. אי Sukkah 41a 44:41 טעקסט מפתח
  5. בא Rosh Hashanah 16b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:58
  6. בג לכאורה Makkos 7a מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:58

תלמוד ירושלמי

  1. אב Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) 34:58 מפתח
  2. בה לכאורה Yerushalmi Sukkah 5:1 1:08:21 מפתח

מדרש

  1. ד Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 0:06
  2. בד Midrash (מקום נישט באשטימט) 1:07:31

זוהר און קבלה

  1. ב Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:06
  2. ו Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:39
  3. אא Zohar (מקום נישט באשטימט) 34:15 מפתח
  4. אח Zohar (מקום נישט באשטימט) 42:01 מפתח
  5. בב Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:58

ראשונים

  1. ז לכאורה Rashi, beginning of Parshas Vayeitzei (Bereishis 28) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:39
  2. נ לכאורה Tur and Shulchan Aruch, Orach Chaim 625 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:29
  3. צ לכאורה Rambam, Peirush HaMishnayos on Sukkah 2:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 17:17
  4. ש Rokeach (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 24:31
  5. ת Rashi on Chumash (מקום נישט באשטימט) 26:35 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. ח Zera Kodesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:39
  2. י Beis Aharon (מקום נישט באשטימט) 10:07 מפתח
  3. ס לכאורה Bach on Tur Orach Chaim 625 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:29
  4. ק Divrei Chaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 17:17
  5. אש Be'er Mayim Chaim (מקום נישט באשטימט) 1:01:06 מפתח
  6. בו Divrei Chaim (Responsa) (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:08:19

תפילה און פיוט

  1. ג Yehi Ratzon before entering the sukkah (מקום נישט באשטימט) 2:41 מפתח
  2. אס Hashkiveinu (Maariv) (מקום נישט באשטימט) 49:35 מפתח
  3. בז Modim (Shemoneh Esreh) (מקום נישט באשטימט) 1:10:03 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 0:32 זיצן אין סוכה הייסט זיצן אינעם צילא דמהימנותא, תחת כנפי השכינה, און מ'דארף דאס האבן אין זינען בשעת מ'זיצט דארט.
  2. 2:19 די סוכה האט אין זיך קדושת ארץ ישראל, און לויט צדיקים אפילו קדושת בית המקדש.
  3. 10:26 יעדער יום טוב האט זיין סגולה: פון פסח נעמט מען אמונה, און פון סוכות, דעם יום טוב פון יעקב אבינו, נעמט מען ביטחון, וואס איז א העכערע מדריגה ווי אמונה.
  4. 20:49 אז א מענטש האט געמאכט די סוכה פאר זיין דירה, גייט איר הגנה מיט מיט אים אפילו ווען ער גייט ארויס, און ער נעמט עס מיט אויפן גאנצן יאר.
  5. 55:05 שמחה נעמט זיך פון ביטחון: ווער עס שפירט זיך פארזיכערט ביים רבונו של עולם קען זיך באמת פרייען, און דערפאר איז סוכות זמן שמחתנו.
  6. 1:00:17 ביטחון דארף מען לעבן אין דער פראקטיק: מיט א דאווענען אן לויפן, מיט היטן די אויגן, און מיט נישט איבעררייסן דאס לערנען צוליב געשעפטן.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:42 איז דא א סתירה צווישן דעם זוהר וואס טייטשט "בצלו חמדתי" אויף די סוכה און דעם מדרש וואס טייטשט עס אויפן בית המקדש?

    תירוץ: 3:54 ניין: די סוכה איז אליין דער בית המקדש, זי האט אין זיך זיין קדושה.

  2. קשיא: 16:15 פארוואס פסקנען דער טור און שולחן ערוך ווי רבי אליעזר אז די סוכה איז א זכר צו די ענני כבוד?

    תירוץ: 16:21 דער ב"ח ערקלערט אז תרגום אונקלוס טייטשט עס ענני כבוד, און אונקלוס האט מקבל געווען זיין תרגום פון רבי אליעזר און רבי יהושע.

  3. קשיא: 17:17 פארוואס זאגט דער רמב"ם אז דער סימן פון רעגן מיינט נאר די ערשטע נאכט?

    תירוץ: 22:39 די ערשטע סעודה מאכט די סוכה פאר א דירה אויף אלע זיבן טעג; אז ס'רעגנט דעמאלט האט ער עס נישט קובע געווען, אבער א רעגן שפעטער איז נאר א צייטווייליגע לעק.

  4. קשיא: 25:10 לויטן רוקח, וואס פאר א שייכות האט די מלחמה מיט סיחון ועוג מיט א מצוה וואס איז א זכר ליציאת מצרים?

    תירוץ: 26:15 ביידע תנאים זענען מודה אז דער נס איז די הגנה פון די ענני כבוד; רבי עקיבא לייגט צו אז זי איז מיטגעגאנגען אפילו אין מלחמה, און זיי האבן געקענט וואוינען אין שוואכע סוכות אן גריבער.

  5. קשיא: 31:20 פארוואס גיט די תורה גענויע מדידות פאר דער תיבה, דעם משכן און די סוכה?

    תירוץ: 33:03 ווייל א ליכטיגקייט וואס איז העכער פון דער וועלט קען מען נאר אראפציען דורך א חשבון, וואס געהערט צו דער נידריגסטער מדריגה.

  6. קשיא: 43:23 אויב די קדושה פון די סוכה איז צו גרויס אז א מענטש זאל עס קענען ארייננעמען, וואס פאר א שייכות האט ער דערמיט?

    תירוץ: 43:46 דער אייבערשטער האט געגעבן דעם לולב און אתרוג: מ'שאקלט זיי אין סוכה און מ'ברענגט זיי צום הארץ, און דאס מקיף ווערט א פנימי.

מעשיות

  1. 38:52 חזקיהו המלך שלאפט ביי סנחריבס באלאגערונג

    סנחריב האט ארומגערינגלט ירושלים מיט אזא ריזיגע ארמיי אז ער האט זיך באריימט אז יעדער סאלדאט וועט ווארפן איין שטיינדל און ירושלים וועט ווערן באגראבן. ישעיהו הנביא האט געזאגט צו חזקיהו המלך ער זאל זיך נישט זארגן. ס'איז געווען פסח ביינאכט, און נאך חצות האט חזקיהו זיך געלייגט שלאפן; יענע נאכט איז די ארמיי אומגעקומען. דער משגיח זאגט אז חז"ל זאגן דערויף "אני שכבתי ואישנה", און אז די גבורה פון חזקיהו איז געווען אז ער האט געקענט שלאפן, נישט ווי א מענטש וואס קען נישט שלאפן ווייל מארגן דארף ער באצאלן רענט.

    אין דער מעשה: חזקיהו המלך, סנחריב, ישעיהו הנביא

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 3:46 ס'איז נישטא קיין סתירה צווישן דעם זוהר, וואס טייטשט "בצלו חמדתי" אויף די סוכה, און דעם מדרש, וואס טייטשט עס אויפן בית המקדש, ווייל די סוכה אליין האט אין זיך די קדושה פונעם בית המקדש.
  2. 5:11 די קפיצת הדרך פון יעקב איז געווען אז דער בית המקדש איז צו אים געקומען אין חוץ לארץ; אזוי ברענגט די סוכה, וואס יעקב האט געלייגט איר יסוד, דעם מקדש צו יעדן איד וואו ער איז.
  3. 26:04 רבי עקיבא און רבי אליעזר זענען מודה אז דער נס איז געווען די ענני כבוד; די "סוכות ממש" פון רבי עקיבא לייגן צו אז די הגנה איז ארויסגעגאנגען פון דער מחנה מיט די סאלדאטן, און דערפאר זענען זיי געזעסן אין שוואכע סוכות אין מלחמה אנשטאט גראבן גריבער.
  4. 21:29 דער רמב"ם זאגט אז דער סימן פון רעגן איז נאר די ערשטע נאכט, ווייל די ערשטע סעודה איז וואס מאכט די סוכה פאר א דירה; נאכדעם איז א רעגן ווי א לעק אין דאך, וואס טוישט נישט דעם אדרעס.
  5. 32:42 א חשבון געהערט צו דער נידריגסטער מדריגה, מלכות; די תורה גיט מדידות פאר דער תיבה, דעם משכן און די סוכה, ווייל א ליכטיגקייט וואס איז הויך העכער פון דער וועלט קען מען נאר אראפברענגען דורך א חשבון.
  6. 56:36 שמחה איז פארבונדן מיט "סומך", האבן אויף וואס זיך אנצושפארן, און עצבות נעמט זיך פון "עזוב", פארלאזט; דערפאר וואקסט שמחה פון ביטחון.
  7. 1:05:31 וויבאלד אריינגיין אין סוכה איז אריינגיין אין ארץ ישראל און אין מקדש, ערקלערט די גמרא אז ווער עס אנטלויפט קיין ארץ ישראל דן מען איבער זיין דין, פארוואס די חתימה ציט זיך נאך יום כיפור.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 8:48 דער משגיח זאגט אז בשעת מ'זיצט אין סוכה דארף מען טראכטן אז מ'זיצט אינעם צילא דמהימנותא, תחת כנפי השכינה.
  2. 54:43 דער משגיח זאגט אז אידן היינט דארפן זיך אנשטרענגען מיט מצות סוכה כדי צוצושטעלן הגנה פאר אונזערע ברידער וואו זיי זענען.
  3. 1:00:22 דער משגיח זאגט מ'זאל נישט לויפן ביים דאווענען צוליב געשעפט, נאר דאווענען מיט א מנין וואס דאווענט מיט חיות, אפילו מ'קומט שפעטער, מיט ביטחון אז וואס איז באשערט וועט מען באקומען.
  4. 1:01:53 דער משגיח זאגט מ'זאל נישט זיין נייגעריג אויף וואס מ'זעט אין גאס, מיט ביטחון אז וואס מ'דארף באמת וויסן וועט דער אייבערשטער צושטעלן.
  5. 1:03:04 דער משגיח זאגט מ'זאל נישט איבעררייסן א סדר פון לערנען אדער א סעודה צוליב א טעלעפאן וואס קען ברענגען א געשעפט; דער אייבערשטער וועט צושטעלן א גרעסערע פארדינסט.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אהרן הכהן, אונקלוס, דוד המלך, דער ב"ח, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער הייליגער אר"י, דער רוקח, דער רמב"ם, דער רמב"ן, דער שר שלום פון בעלזא, חזקיהו המלך, יעקב אבינו, ישעיהו הנביא, נח, סנחריב, עשו, רבי אליעזר בן הורקנוס, רבי יהושע בן חנניה, רבי נפתלי ראפשיצער, רבי עקיבא, רבי פינחס קאריצער, רבן יוחנן בן זכאי

ערכים בטחון, גמר חתימה, זכר למקדש, מקיף, סוכה, ענני הכבוד, עצבות, צילא דמהימנותא, קפיצת הדרך, רוח הקודש, שמחת בית השואבה, שמיני עצרת, תיבה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט