A Deeper Understanding of the עשר מכות

קאטאלאג: PARSHA (English) וארא נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 57 תשמ"ט (1988–89) ענגליש 1 שעה 18 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 18 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יעדע פון די עשר מכות האט אנטפלעקט איינע פון די עשרה מאמרות פון בריאת העולם, און אז ברד, די זיבעטע מכה, איז געווען א רעגן פון מלכות שמים וואס משה רבינו האט מתפלל געווען זאל בלייבן הענגען פאר די אידן פונעם דור פאר משיח.

דער משגיח עפנט מיט דער משנה אז די וועלט איז באשאפן געווארן מיט עשרה מאמרות, וואס זענען באהאלטן אין דער טבע, און די עשר מכות האבן זיי ארויסגעברענגט צום אויג; לויטן זוהר גייען זיי קעגנאנאנד פון הינטן, און יעדע מכה איז געווען א מכה פאר מצרים און א רפואה פאר אידן. ער ערקלערט "כבד לב פרעה" מיטן מדרש אז זיין הארץ איז געווען ווי א לעבער, און מיטן משל פונעם אייזל וואס האט נישט געהאט קיין הארץ. דערנאך ווייזט ער אנדערע סדרים פון די צען, ווי די קערה ביים סדר. ברד, די זיבעטע, איז קעגן מלכות און שבת. ער פרעגט פארוואס די תורה רופט מצריים "הירא את דבר ה'" נאר ביי ברד, און פארוואס משה איז ארויס פון דער שטאט אויפהייבן די הענט. דער תירוץ: ברד איז געווען א רעגן פון מלכות שמים, איבערגעשניטן דורך פרעה'ס בקשה, און משה האט מתפלל געווען אז ער זאל בלייבן הענגען כדי צו שטארקן די אמונה פאר משיח. ער פארבינדט ברד, וואס איז געפאלן ראש חודש שבט, מיט שבת און מיט תורה.

ענינים: גלות מצרים און די מכות · די מלחמה פון גוג ומגוג · מעשה בראשית און די נפלאות הבריאה · יראת שמים

סדר השיעור

  1. 0:00 עשרה מאמרות אנטפלעקט דורך עשר מכות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די משנה אז די וועלט איז באשאפן געווארן מיט עשרה מאמרות וואס זענען באהאלטן אין יעדע באשעפעניש, און ערקלערט אז די עשר מכות האבן זיי ארויסגעברענגט, וואס האט געפירט צו די עשרת הדברות. לויטן זוהר גייען זיי קעגנאנאנד פון הינטן, און יעדע מכה איז געווען א נגף פאר מצרים און א רפואה פאר אידן.

  2. 10:05 פרעה'ס שווער הארץ און דער אייזל אן א הארץ שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט "כבד לב פרעה" מיטן מדרש אז פרעה'ס הארץ איז געווען ווי א לעבער, וואס ווערט וואס מער מ'קאכט עס אלץ הארטער, און דערציילט דעם מדרש'ס משל פונעם לייב, דעם אייזל וואס האט געמאנט מכס, און דעם פוקס. ער חזר'ט איבער אז די מכות זענען געווען רפואות פאר אידן, און הייסט לערנען די פרשיות מיט טיפקייט.

  3. 17:30 אנדערע סדרים פון די צען שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מגיד מישרים, וואו די מכות גייען גלייך מיט די מאמרות, און ר' צדוק'ס הסבר אז זאכן אין קדושה האבן צוויי כחות, אזוי ווי די פארשידענע סדרים פון די שבטים. דערנאך ווייזט ער ווי די קערה ביים סדר שטעלט אויס די צען אלס דריי מצות און זיבן זאכן, און ווי די זיבן מכות פון וארא און די דריי פון בא פאסן צו.

  4. 27:38 ברד, מלכות און שבת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ברד, די זיבעטע מכה, איז קעגן מלכות, וואס דאס איז שבת, ווען א איד נעמט אויף זיך מלכות שמים. ער באשרייבט די יראה אלס אן ערפורכט וואס מ'האט הנאה דערפון, און ברענגט אז "בראשית" איז די אותיות "ירא שבת".

  5. 33:13 "הירא את דבר ה'" און משה'ס אויפגעהויבענע הענט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח גייט דורך די פסוקים פון ברד און פרעגט פארוואס נאר דא רופט די תורה מצריים "הירא את דבר ה'", און ווי אזוי זיי האבן שפעטער נאכגעיאגט די אידן ביז ים סוף מיט די פערד וואס זענען געבליבן. ער ברענגט דעם רמב"ן פארוואס משה איז ארויס פון דער שטאט אויסשפרייטן די הענט, און פרעגט פארוואס די ספעציעלע תפילה איז געווען נאר ביי ברד.

  6. 44:11 דער הענגענדיקער ברד און די מלחמה פון גוג ומגוג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש תנחומא אז דער ברד וואס איז אפגעשטעלט געווארן דורך משה'ס תפילה הענגט נאך היינט, ביז ער וועט פאלן אויף די גוים אין דער מלחמה פון גוג ומגוג. ער ערקלערט אז צוזאמען דערמיט קומט א רוחניות'דיקע מלחמה קעגן אמונה, אז מיר לעבן שוין אין איר, און אז סעודה שלישית ראטעוועט דערפון; ער לייגט צו אז א צדיק קען לייכטער אויספועל'ן א ישועה פאר א גוי ווי פאר א איד.

  7. 52:23 א רעגן פון מלכות שמים וואס איז איבערגעשניטן געווארן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ברד האט אראפגערעגנט מלכות שמים, א זויערע רעגן פאר מצרים און א זיסע רעגן פאר אידן, און דערפאר ווערן נאר דא מצריים אנגערופן "הירא את דבר ה'". פרעה האט עס נישט געקענט אויסהאלטן און האט געבעטן, איז נאר א האלבע דאזע אראפגעקומען, און ווען ער האט אויפגעהערט האבן יענע מצריים פארלוירן זייער יראה און גענוצט זייערע פערד נאכצויאגן די אידן.

  8. 58:52 משה'ס תפילה פאר אמונה פאר משיח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארענטפערט זיין קשיא: משה רבינו איז נישט ארויס מתפלל זיין פאר מצרים, נאר אז דער ברד זאל בלייבן הענגען, כדי די אידן פונעם לעצטן דור, וואס וועלן ווערן באמבארדירט מיט מחשבות פון ספיקות, זאלן קענען שעפן דערפון יראת שמים, ווי ביי שלש סעודות. אזא הויכע תפילה האט ער נישט געקענט דאווענען אין שטאט און אן אויסשפרייטן די הענט.

  9. 1:04:36 ברד אום ראש חודש שבט: שבת און תורה שטייט אינעם קאטאלאג

    לויט רבינו בחיי'ס חשבון ווייזט דער משגיח אז ברד איז געפאלן ראש חודש שבט, וואס יעצט פאלט אויס שבת, און פארבינדט שבט מיט שבת, מיט משה'ס אנהייבן ספר דברים, מיטן חידושי הרי"ם'ס נייע תבואה פון תורה, און מיט שבת אלס דער טאג פון תורה. אמת'ע יראת שמים קומט נאר דורך תורה; דער ברד האט צעבראכן די ביימער פון מצרים, בשעת דער אידישער בוים האט אנגעהויבן בליען.

  10. 1:14:21 וארא: איך בין באוויזן געווארן און איך וועל זיך באווייזן

    דער משגיח שליסט אז די תורה ווערט איבערגעלעבט יעדן שבת: "וארא" מיינט סיי "איך בין באוויזן געווארן" סיי "איך וועל זיך באווייזן", ממילא באווייזט זיך דער זעלבער רבונו של עולם וואס האט זיך באוויזן אין מצרים מיטן ברד צום לעצטן דור. ער רופט אויף צו נוצן שבת ראש חודש שבט אויפצונעמען צו לערנען תורה, און בענטשט אז עס זאל זיין דער ערשטער שבת מיט משיח.

דער שיעור, אויסגעשריבן

עשרה מאמרות אנטפלעקט דורך עשר מכות

0:44

דער משגיח עפנט מיט דער משנה אז די וועלט איז באשאפן געווארן מיט עשרה מאמרות. די גמרא ציילט ניין מאל "ויאמר" מיט דעם ווארט בראשית, ווייל "בראשית נמי מאמר הוא". יעדע זאך אין דער וועלט, ערקלערט ער, איז א געמיש פון די מאמרות, א רעצעפט פון דער הימלישער אפטייק, נאר זיי זענען באהאלטן: קוקט מען אויף א טיש, זעט מען בלויז א גשמי'דיקן טיש. א,ב

3:52

ווען די אידן אין גלות, און נאך מער די גוים, האבן פארגעסן ווער ס'האט באשאפן די וועלט, האט דער רבונו של עולם ארויסגעברענגט די מאמרות דורך די עשר מכות, יעדע מכה איין מאמר. דאס האט אויפגעוועקט די אידן, און זיי האבן מקבל געווען די עשרת הדברות, וואס זענען קעגן די מאמרות.

5:39

לויטן זוהר גייט דער סדר פון הינטן: מכת בכורות, וואס האט געשלאגן די ערשטגעבוירענע, דעם אנהייב פון מצרים, איז קעגן בראשית, און חושך קעגן "יהי אור". דער זוהר לערנט אויך אז יעדע מכה איז געווען א נגף פאר מצרים און א רפואה פאר אידן. דערפאר, זאגט דער משגיח, ציילט די הגדה פערציג, פופציג, צוויי הונדערט און צוויי הונדערט פופציג מכות: וואס מער מ'ציילט, אלץ מער רפואות ברענגט מען אראפ אויף כלל ישראל. ג,ד,ה

פרעה'ס שווער הארץ

10:05

דער כלל פון די מכות אין דער סדרה איז "כבד לב פרעה": ער האט נישט געוואלט אננעמען דעם שכל וואס די מכות האבן געלערנט, אז די גאנצע בריאה איז בטל צום רבונו של עולם. דער מדרש טייטשט "כבד" לעבער, וואס ווערט, נישט ווי אנדערע מאכלים, אלץ הארטער וואס מער מ'קאכט עס; פרעה האט בעצם נישט געהאט קיין הארץ, און דאס איז געווען דער כלי פאר אלע מכות. ו,ז

12:25

דער משגיח דערציילט דעם מדרש'ס משל פונעם לייב וואס האט נישט געוואלט באצאלן דעם אייזל'ס מכס, אים געהרג'עט און איבערגעלאזט דעם פוקס אים צוצוגרייטן; דער פוקס האט אויפגעגעסן דאס הארץ און ערקלערט אז א אייזל וואס רעדט מיט אזא חוצפה צום קעניג האט נישט קיין הארץ. ער חזר'ט איבער אז די מכות זענען רפואות פאר גוף און נשמה, און רופט אויף צו לערנען די פרשיות מיט טיפקייט און גוט צוהערן קריאת התורה. ז

אנדערע סדרים פון די צען

18:02

דער מגיד מישרים, וואס א מלאך האט געלערנט מיט ר' יוסף קארו, שטעלט אויך די מכות קעגן די מאמרות, אבער גלייך, מיט דם צו ערשט. כדי צו ערקלערן פארוואס זאכן אין קדושה קומען אין פארשידענע סדרים, ברענגט דער משגיח די שבטים: ביי די דגלים גייט יהודה פאראויס, און אנדערש וואו קומט ראובן צו ערשט. ר' צדוק ערקלערט אז זאכן אין קדושה האבן צוויי כחות, און אמאל קומט ארויף איינס און אמאל דאס אנדערע. ח

22:50

א דריטער סדר איז די קערה ביים סדר ווי דער אריז"ל שטעלט זי אויס: די צען זאכן זענען קעגן די עשרה מאמרות, וואס אין קבלה הייסן זיי ספירות. די דריי מצות זענען די דריי הימלישע, די זיבן אנדערע זאכן די זיבן ערדישע, און די קערה אליין איז די צענטע. אזוי אויך קומען זיבן מכות אין וארא און דריי אין בא. אפילו דאס ביסל, זאגט ער, עפנט די אויגן צו זען וויפיל מער ס'איז דא אין דער תורה ווי מיר זעען.

ברד, מלכות און שבת

27:53

לויט דעם חשבון איז ברד, די זיבעטע מכה, קעגן דעם זיבעטן מאמר, מלכות, וואס דאס איז שבת: שבת טוט א איד גארנישט, ער נעמט נאר אויף זיך מלכות שמים, ווי "ישמחו במלכותך שומרי שבת". ווער ס'נעמט אויף מלכות האט יראת שמים, נישט קיין מורא פאר שטראף נאר יראת הרוממות, א יראה וואס מ'האט הנאה דערפון. דער זוהר רופט דאס דער תכלית פון אלעם, און "בראשית" איז די אותיות "ירא שבת"; דער ירושלמי זאגט אז אפילו אן עם הארץ זאגט נישט קיין ליגן שבת. ט,י,כ

"הירא את דבר ה'"

33:33

דער משגיח לערנט די פסוקים: דער אויבערשטער האט געווארנט אז דער ברד וועט הרג'ענען אלעס וואס בלייבט אויפן פעלד, און דער ירא את דבר ה' פון פרעה'ס קנעכט האט אריינגעיאגט זיינע קנעכט און בהמות אין שטוב, בשעת די אנדערע האבן זיי געלאזט אינדרויסן. דערנאך האט פרעה מודה געווען "חטאתי הפעם", און משה האט געענטפערט אז ווען ער וועט ארויסגיין פון שטאט וועט ער אויסשפרייטן די הענט, אבער פרעה און זיינע קנעכט האבן נאך נישט קיין יראת ה'. ל,מ,נ,ס

37:32

רש"י ערקלערט אז די בהמות וואס זענען געבליבן נאך דבר האבן געהערט צו די יראי דבר ה', און אז די פערד ביים ים סוף זענען אויך געקומען פון זיי. דער משגיח פרעגט: פארוואס דערמאנט די תורה די יראי ה' ערשט ביי ברד, און אז יעדעס ווארט פון דער תורה איז אמת, ווי אזוי האבן אמת'ע יראי שמים נאכגעיאגט די אידן נאך אלע צען מכות? ע,פ

41:40

דער רמב"ן ערקלערט אז משה איז ארויס פון שטאט צוליב דער עבודה זרה דארט, און ווייל ער האט געוואלט אויפהייבן די הענט, א הויכע מדריגה אין תפילה וואס דער משגיח ווארנט אז געווענליכע מענטשן זאלן נישט נאכמאכן. אבער דער רמב"ן, זאגט ער, ענדיגט נישט: פארוואס איז די תפילה געהאלטן געווארן נאר פאר ברד? צ

דער הענגענדיקער ברד און גוג ומגוג

44:11

דער מדרש תנחומא זאגט אז ווען משה האט מתפלל געווען, איז דער ברד נישט אראפגעפאלן אויף דער ערד און אויך נישט צוריק ארויף אין הימל; ער הענגט ביז היינט, און וועט פאלן אויף די גוים וואס וועלן באלאגערן ירושלים אין דער מלחמה פון גוג ומגוג, ווי דער פסוק אין יחזקאל באשרייבט, און ווי דוד המלך רעדט אין תהלים פון זייער מרידה קעגן דעם אויבערשטן. ק,ר,ש

47:00

יעדע פשוט'ע זאך האט א פנימיות, ערקלערט דער משגיח, און צוזאמען מיט דער גשמי'דיקער מלחמה וועט זיין א רוחניות'דיקע מלחמה קעגן אמונה, ווען דער מוח וועט ווערן באמבארדירט מיט מחשבות פון כפירה. ער זאגט אז מ'דארף זיך שלאגן, זוכן עצות ביי צדיקים און חכמים, לערנען תורה און מתפלל זיין אויף נצחון, און אז מיר שטייען שוין אין דער תקופה. די גמרא זאגט אז די דריי סעודות פון שבת ראטעווען פון דריי פורעניות, און סעודה שלישית, ווען מ'זיצט אין דער פינצטער און גלייבט ווי "ה' רועי", ראטעוועט פון גוג ומגוג. ער לייגט צו אז א צדיק קען לייכטער אויספועל'ן א ישועה פאר א גוי, ווייל דער שטן איז מקטרג נאר אויף א איד. ת,אא

א רעגן פון מלכות שמים

52:30

מלכות, ערקלערט דער משגיח, איז די ידיעה אז דער אויבערשטער פירט די וועלט, און דאס היטן שבת איז מעיד אז ער האט זי באשאפן. ברד, די זיבעטע, האט אראפגערעגנט מלכות שמים: א זויערע רעגן פאר מצרים, א זיסע רעגן וואס אידן האבן זיך דערפון געשפייזט, און אפילו די גוים האבן געמוזט מודה זיין קעגן זייער ווילן אז דער אויבערשטער איז דער מלך.

54:57

דערמיט איז מתורץ די ערשטע קשיא: נאר ביי ברד רעדט די תורה פון מצריים וואס זענען יראי דבר ה', ווייל פריער איז זייער אכטונג געווען בלויז א גלייבעכץ. ברד איז ירא שבת, און מלאכי זאגט צו אז פאר די יראי שמי וועט שיינען די זון פון רפואה. אג

56:25

נאר דער ברד איז איבערגעשניטן געווארן דורך פרעה'ס בקשה, ווייל ער האט נישט געקענט אויסהאלטן אזויפיל מלכות שמים, און נאר א האלבע דאזע איז אראפגעקומען; ווען ער וואלט אינגאנצן אראפגעפאלן, וואלט די גאנצע וועלט דערקענט דעם אויבערשטן. די וואס זענען געווען יראים בשעת'ן ברד האבן עס נאכדעם פארלוירן, און דאס פארענטפערט די צווייטע קשיא: דערפאר האבן זיי געקענט נאכיאגן די אידן מיט די זעלבע פערד.

משה'ס תפילה פאר אמונה פאר משיח

59:11

משה רבינו האט געוואוסט אז פאר משיח וועט דער נסיון זיין אמונה, און אז ווען די פולע דאזע מלכות שמים קומט נישט אראפ, וועלן אידן געפייניגט ווערן מיט ספיקות אין דער רוחניות'דיקער מלחמה פון גוג ומגוג. אסאך מענטשן, זאגט דער משגיח, קומען צו אים מיט אזעלכע געראנגלען.

1:01:05

דערפאר האט משה נישט מתפלל געווען פאר מצרים, נאר אז דער ברד זאל נישט צוריקגיין אין הימל נאר בלייבן הענגען, כדי אידן זאלן קענען שעפן דערפון יראת שמים ווען זיי וועלן עס דארפן, ווי ביי שלש סעודות. זיי זאלן קענען זינגען מיט אמונה, ווייל א שירה איז הארמאניע און א קאנפליקט אין די מחשבות איז איר היפך. צדיקים האבן געזאגט אז פאר משיח וועט גלייבן זיין ווי ארויפקריכן א גלאטע גלאטשיקע וואנט, ווי דניאל און מלאכי באשרייבן. אד,אה

1:03:45

דאס פארענטפערט די דריטע קשיא. א תפילה אז פרעה זאל נישט געפלאגט ווערן פון צפרדעים האט מען געקענט דאווענען אין שטאט, אפילו לעבן עבודה זרה; א תפילה אז אידן זאלן אפהיטן זייער אמונה האט געפאדערט ארויסגיין פון שטאט און אויסשפרייטן די הענט.

ברד אום ראש חודש שבט

1:04:44

רבינו בחיי, וואס איז א ביסל אנדערש ווי דער רמב"ן, רעכנט אז יעדע מכה האט זיך אנגעהויבן ראש חודש, ממילא איז ברד געקומען ראש חודש שבט, וואס יעצט פאלט אויס ממש שבת. שבט און שבת, מערקט אן דער משגיח, קלינגען כמעט גלייך. ברד איז מלכות, ער איז שבת, און ער איז געקומען אין שבט. או,אז

1:07:56

ער בעט מ'זאל אים געבן א חומש דברים: משה האט אנגעהויבן מבאר זיין די תורה אינעם עלפטן חודש, שבט. דער חידושי הרי"ם ערקלערט אז דער שפע פון תורה, וואס איז א עץ חיים, קומט אין שבט, דער ראש השנה לאילן, און אז ער האט געפילט ווי זיינע חידושי תורה קומען דעמאלט ווי א נייע תבואה. פארוואס שבט? ווייל די גמרא זאגט אז אלע זענען מודה אז די תורה איז געגעבן געווארן שבת, און דער זוהר רופט שבת "יומא דאורייתא". אמת'ע יראת שמים, זאגט דער משגיח, קומט נאר דורך תורה, נישט דורך התלהבות. אח,אט,אי,אכ,אל

1:11:51

דער ברד האט צעבראכן די ביימער פון מצרים, אבער פאר אידן האט עס אנגעהויבן דאס בליען פונעם בוים פון תורה. משה האט אויך געזאגט פרעה'ן אז די יראה איז נאר צייטווייליג, נישט די פולע יראה פון די טעג פון גוג ומגוג.

וארא: איך בין באוויזן געווארן און איך וועל זיך באווייזן

1:14:31

די תורה איז נישט קיין היסטאריע, שליסט דער משגיח; יעדן שבת לעבט מען זי איבער. "וארא" מיינט סיי "איך בין באוויזן געווארן" צו די אבות סיי "איך וועל זיך באווייזן", ממילא באווייזט זיך דער רבונו של עולם וואס איז באוויזן געווארן אין מצרים מיטן ברד צום לעצטן דור מיט די זעלבע ברכות. ער רופט אויף צו נוצן שבת ראש חודש שבט אויפצונעמען צו לערנען תורה, און בענטשט אז עס זאל זיין דער ערשטער שבת מיט משיח. אמ

מראי מקומות

תורה

  1. ו Shemos 7:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:05
  2. ל Shemos 9:18-25 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:33
  3. מ Shemos 9:20-21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:33
  4. נ Shemos 9:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:33
  5. ס Shemos 9:29-30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:33
  6. אח Devarim 1:1-3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:56
  7. אמ Shemos 6:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:14:31

נביאים

  1. ר Yechezkel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 44:11
  2. אג Malachi 3:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 54:57
  3. אה לכאורה Malachi 3 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:05

כתובים

  1. ש לכאורה Tehillim 2 מפתח אינעם אויסשרייב: 44:11
  2. אא Tehillim 23:1-4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:00
  3. אד Daniel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:05
  4. אל Mishlei 3:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:56

משנה

  1. א Avos 5:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:44
  2. אט Rosh Hashanah 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:56

תלמוד בבלי

  1. ב לכאורה Rosh Hashanah 32a מפתח אינעם אויסשרייב: 0:44
  2. ת Shabbos 118a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:00
  3. אי Shabbos 86b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:56

תלמוד ירושלמי

  1. כ Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 27:53

מדרש

  1. ז Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 10:05, 12:25
  2. ק Midrash Tanchuma (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 44:11

זוהר און קבלה

  1. ג Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:39
  2. ד Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:39
  3. י Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 27:53
  4. אכ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:56

ראשונים

  1. ע Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 37:32
  2. פ לכאורה Rashi on Shemos 14:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 37:32
  3. צ לכאורה Ramban on Shemos 9:29 מפתח אינעם אויסשרייב: 41:40
  4. או Rabbeinu Bechaye (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:44
  5. אז Ramban (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:44

תפילה און פיוט

  1. ה Pesach Haggadah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:39
  2. ט Shabbos Mussaf prayer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 27:53
  3. אב Siddur (מקום נישט באשטימט) 50:35 מפתח

אנדערע

  1. ח Maggid Meisharim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:02

עיקרי הדברים

  1. 2:32 די וועלט איז באשאפן געווארן מיט עשרה מאמרות וואס זענען באהאלטן אין דער טבע, און יעדע פון די עשר מכות האט ארויסגעברענגט איינע פון זיי, אז יעדער זאל זען ווער ס'האט באשאפן די וועלט.
  2. 8:11 יעדע מכה איז געווען א נגף פאר מצרים און א רפואה פאר כלל ישראל, און דערפאר ציילט מען ביים סדר אזויפיל מכות, ווייל דאס ברענגט אראפ רפואות פאר אידן.
  3. 27:53 ברד, די זיבעטע מכה, איז קעגן דעם זיבעטן מאמר, מלכות, וואס דאס איז שבת, דער טאג וואס א איד נעמט אויף זיך מלכות שמים.
  4. 53:34 ברד איז געווען א רעגן פון מלכות שמים, ביטער פאר מצרים און זיס פאר אידן; עס האט אפילו געגעבן עטליכע מצריים אמת'ע יראת שמים, אבער נאר בשעת'ן ברד.
  5. 1:01:01 משה רבינו'ס ספעציעלע תפילה מיט אויפגעהויבענע הענט אינדרויסן פון דער שטאט איז געווען אז דער איבערגעשניטענער ברד זאל בלייבן הענגען, כדי צו העלפן אידן האלטן זייער אמונה אין דער מלחמה פון ספיקות פאר משיח.
  6. 1:05:54 דער ברד איז געפאלן ראש חודש שבט, און שבט, שבת, תורה און ברד זענען אלע איין זאך: אמת'ע יראת שמים קומט נאר דורך תורה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 38:07 פארוואס דערמאנט די תורה "הירא את דבר ה'" נאר ביי ברד און נישט שוין ביי דבר?

    תירוץ: 54:45 ווייל ברד, די זיבעטע מכה קעגן מלכות, האט אראפגערעגנט מלכות שמים און געגעבן אפילו מצריים אמת'ע יראת שמים; פריער איז זייער אכטונג געווען בלויז א גלייבעכץ.

  2. קשיא: 40:30 אויב די תורה, וואס יעדעס ווארט אין איר איז אמת, רופט זיי "הירא את דבר ה'", ווי אזוי האבן זיי גענוצט די פערד נאכצויאגן די אידן ביז ים סוף?

    תירוץ: 58:10 זייער יראה איז געקומען נאר פונעם ברד; ווען פרעה'ס בקשה האט אים אפגעשטעלט, זענען זיי מער נישט געווען קיין יראי ה'.

  3. קשיא: 43:47 פארוואס איז משה ארויס פון דער שטאט און אויפגעהויבן די הענט מיט א ספעציעלע תפילה נאר ביי ברד, און נישט ביי צפרדע און ערוב?

    תירוץ: 1:01:05 ווייל ביי ברד האט ער נישט מתפלל געווען פאר מצרים, נאר אז דער ברד זאל בלייבן הענגען פאר די אידנס אמונה פאר משיח, א תפילה צו הויך צו דאווענען אין שטאט און אן אויסשפרייטן די הענט.

  4. קשיא: 37:21 אויב דבר האט געהרג'עט אלע בהמות, וואספארא בהמות זענען דען געשטארבן ביים ברד?

    תירוץ: 37:32 רש"י ענטפערט אז די בהמות פון די יראי דבר ה', וואס האבן זיי אריינגעברענגט אין שטוב, זענען געבליבן ביים דבר, און די וואס זענען געבליבן אינדרויסן זענען געשטארבן ביים ברד.

  5. קשיא: 1:09:25 פארוואס קומט די נייע תבואה פון תורה ראש חודש שבט?

    תירוץ: 1:09:31 ווייל ברד, וואס איז מלכות און שבת, איז געפאלן ראש חודש שבט, און שבת איז דער טאג פון תורה, וואס אלע זענען מודה אז די תורה איז געגעבן געווארן שבת.

מעשיות

  1. 12:25 דער לייב, דער אייזל און דער פוקס

    אינעם מדרש'ס משל שפאצירט דער לייב מיט זיין פמליא און קומט צו א בריק פון א קלאץ, וואו א אייזל מאנט מכס. דער לייב זאגט אז א קעניג דארף נישט באצאלן, דער אייזל בלייבט ביי זיינס, און דער צארנדיקער לייב הרג'עט אים און הייסט דעם פוקס אנגרייטן א סעודה פונעם אייזל. דער פוקס עסט אליין אויף דאס הארץ, און ווען דער לייב פרעגט וואו איז דאס הארץ, ענטפערט דער פוקס אז א אייזל וואס רעדט מיט אזא חוצפה צום קעניג האט נישט געהאט קיין הארץ. אזוי, זאגט דער משגיח, האט פרעה נישט געהאט קיין הארץ.

    אין דער מעשה: פרעה

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 2:45 יעדע באשעפעניש איז א "רעצעפט" פון איינע אדער מער פון די עשרה מאמרות, באהאלטן הינטער איר גשמיות; די מכות האבן די באהאלטענע מאמרות געמאכט זעבאר, און לויטן זוהר גייען זיי פון הינטן: מכת בכורות איז קעגן "בראשית" און חושך איז קעגן "יהי אור".
  2. 11:24 פרעה'ס "כבד" הארץ איז א לעבער, וואס ווערט וואס מער מ'קאכט עס אלץ הארטער; די הארצלאזיקייט, אזוי ווי דער אייזל וואס האט זיך אנטקעגנגעשטעלט דעם קעניג, איז געווען דער כלי דורך וועמען אלע מכות זענען געקומען.
  3. 54:45 די תורה רופט מצריים "הירא את דבר ה'" נאר ביי ברד, ווייל ברד, די זיבעטע מכה קעגן מלכות, האט אראפגערעגנט אמת'ע יראת שמים; ווען פרעה'ס בקשה האט עס איבערגעשניטן, איז זייער יראה אוועק, און דערפאר האבן זיי געקענט נאכיאגן די אידן מיט די זעלבע פערד.
  4. 1:01:05 משה רבינו'ס תפילה מיט אויסגעשפרייטע הענט אינדרויסן פון שטאט איז נישט געווען פאר מצרים, נאר אז דער אומפארענדיקטער ברד זאל בלייבן הענגען, כדי די אידן פאר משיח זאלן קענען שעפן דערפון יראת שמים, למשל ביי שלש סעודות.
  5. 1:02:06 יעדע ניגון איז אמונה, ווייל א שירה איז הארמאניע, און א קאנפליקט אין די מחשבות איז דער היפך דערפון.
  6. 1:05:56 דער ברד איז געפאלן ראש חודש שבט, און שבט און שבת זענען כמעט דאס זעלבע ווארט; אין שבט קומט די נייע תבואה פון תורה, און שבת איז דער טאג פון תורה, ממילא זענען שבט, תורה, שבת און ברד אלע "קרובים".
  7. 1:11:51 דער ברד וואס האט צעבראכן די ביימער פון מצרים איז פאר אידן געווען דער ערשטער שטאפל פונעם בליען פון זייער אייגענעם בוים, דעם בוים פון תורה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 16:54 דער משגיח רופט אויף צו לערנען די פרשיות פון יציאת מצרים מיט טיפקייט, און אויפמערקזאם הערן ווען דער בעל קורא ליינט די פרשה.
  2. 47:34 קעגן מחשבות פון ספיקות אין אמונה, זאגט דער משגיח, דארף מען זיך שלאגן און זוכן עצות ביי צדיקים און חכמים, לערנען תורה און מתפלל זיין אויף נצחון.
  3. 1:10:09 דער משגיח זאגט אז אמת'ע יראת שמים קומט נאר ווען מ'לייגט דעם קאפ אין תורה, נישט דורך התלהבות און טאנצן און שפרינגען.
  4. 30:00 דער משגיח זאגט אז די תורה איז מובן נאר פאר די וואס טוען זי: מ'דארף קודם מקיים זיין די מצוות, און דערנאך הייבט מען אן צו פארשטיין.
  5. 1:16:53 דער משגיח רופט אויף צו נוצן שבת ראש חודש שבט אויפצונעמען אויף זיך צו לערנען תורה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אהרן הכהן, דוד המלך, די אבות, דניאל, דער הייליגער אר"י, דער חידושי הרי"ם, דער רמב"ן, מלאכי, משה רבינו, פרעה, רבי יוסף קארו, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבי שמשון רפאל הירש, רבינו בחיי, רש"י

ערכים גוג ומגוג, השגחה פרטית, ט"ו בשבט, יראת שמים, מעשה בראשית, ספירה, ספק, עשר מכות, עשרה מאמרות, עשרת הדברות, קבלת עול מלכות שמים, רבונו של עולם, שלש סעודות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט