The נצחון of the קדושה of יוסף in the Deep טומאה of מצרים. Explanation of the words אלמתי קמה and יוסף's נסיון in מצרים

קאטאלאג: PARSHA (English) וישב נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 56 תשס"ה (2004–05) ענגליש 47 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 47 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס די הלכה אז ווער עס האדעוועט א קינד ווערט גערעכנט ווי דער טאטע אדער די מאמע איז געווען באהאלטן אפילו פון יעקב אבינו: נאר אזוי האט יוסף געקענט שטיין אין די נסיונות פון אשת פוטיפר און ווערן יוסף הצדיק, וועמענס קדושה האט באשיצט כלל ישראל און שטייט הינטער חנוכה.

דער משגיח עפנט מיט יוסף'ס חלום פון די אלומות און מיט רש"י אז יעקב'ס ווערטער "דיין מאמע" מיינען בלהה, וואס האט אויפגעהאדעוועט יוסף'ן, און ער פרעגט: האט דען יעקב נישט געוואוסט אז ווער עס האדעוועט א קינד איז ווי זיין עלטערן? דערנאך פרעגט ער פארוואס אשת פוטיפר, וואס האט געוואלט ברענגען משיח בן יוסף און נישט געוואוסט צי פון איר אדער פון איר טאכטער, האט נישט פשוט געמאכט אז יוסף זאל חתונה האבן מיט איר טאכטער. ער לייגט אוועק דריי הקדמות: נאר יוסף האט זוכה געווען צום טיטל צדיק דורך שמירת הברית אין נסיונות; געוויסע הלכות ווערן נתגלה נאר אין זייער צייט; און אסנת איז געווען דינה'ס טאכטער, אדאפטירט ביי פוטיפר'ס ווייב. א לאנגע שמועס ווענדט די תורה אן אויף דעם קאמף פון די אראבער אויף ארץ ישראל. דער תירוץ: די הלכה איז געבליבן באהאלטן כדי יוסף זאל האבן די נסיונות, ווערן א צדיק, און היטן כלל ישראל אין מצרים. צום סוף פארבינדט ער חנוכה מיט קדושת יוסף.

ענינים: יוסף און זיינע ברידער · שמירת הברית

סדר השיעור

  1. 0:00 אלומתי און יעקב'ס "דיין מאמע" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט אז "אלומתי" אין יוסף'ס חלום איז א רמז אויף רחל'ס שווייגן, און פרעגט פארוואס מ'דערמאנט נאר איר שווייגן. דערנאך ברענגט ער רש"י אז יעקב'ס "דיין מאמע" מיינט בלהה וואס האט יוסף'ן אויפגעהאדעוועט, און פרעגט פארוואס יעקב האט נישט געוואוסט אז ווער עס האדעוועט א קינד איז ווי די עלטערן.

  2. 5:07 תמר, אשת פוטיפר און די קשיא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס די פרשה פון יהודה און תמר איז סמוך צו יוסף און אשת פוטיפר: ביידע האבן געמיינט לשם שמים, איינע פאר משיח בן דוד און די אנדערע פאר משיח בן יוסף. דערנאך פרעגט ער פארוואס אשת פוטיפר, וואס האט נישט געוואוסט צי פון איר אדער פון איר טאכטער, האט נישט געמאכט אז יוסף זאל חתונה האבן מיט איר טאכטער אנשטאט זיך אליין אריינצולאזן אין א סכנה.

  3. 10:00 פארוואס נאר יוסף הייסט הצדיק שטייט אינעם קאטאלאג

    אין דער ערשטער פון דריי הקדמות ערקלערט דער משגיח אז יעדער פון די שבעה רועים האט זיין אייגענע מדה, און יוסף'ס מדה איז צדיק, דער וואס היט די קדושת הברית. ער שילדערט די טעגליכע נסיונות און סטראשונקעס וואס דער זיבעצן-יעריגער יוסף האט געהאט פון אשת פוטיפר, און ערקלערט אז מ'קומט צו א טיטל נאר דורך נסיונות, דערפאר הייסן די שבטים, כאטש זיי זענען געווען הייליג, נישט צדיק.

  4. 17:34 די תורה איז דער פלאן פון דער וועלט

    ביים עפענען די צווייטע הקדמה ערקלערט דער משגיח אז דער אייבערשטער האט געקוקט אין דער תורה און באשאפן די וועלט, אזוי ווי א בוי-מייסטער מיט א פלאן, און ער ברענגט דעם קאצקער אז די וועלט איז דער חיבור און די תורה איז דער פירוש. ער דערציילט פון א פרוי וואס האט געפרעגט זיין מיינונג אויף וואס עס טוט זיך אין דער וועלט, און זאגט אז ער קוקט אין דער תורה כדי צו פארשטיין די וועלט.

  5. 21:10 ישמעאל'ס ליידיגע מילה און ארץ ישראל

    דער משגיח ברענגט אז דער שר פון ישמעאל האט געטענהט אויף ארץ ישראל ווייל ישמעאל האט אויך מילה, און דער אייבערשטער האט געענטפערט אז זייער מילה איז ליידיג, נישט קיין ברית, ממילא וועלן זיי האבן דאס לאנד נאר ווען עס איז ליידיג. יעצט וואס א דריטל פון כלל ישראל איז שוין דארט, שפירן די אראבער זייער סוף און קעמפן ווי א ליכט וואס פלאקערט אויף פאר עס גייט אויס.

  6. 29:28 הלכות וואס ווערן נתגלה אין זייער צייט

    צוריק צו זיין נקודה, זאגט דער משגיח אז די אבות האבן געקענט לייענען די תורה פון דער וועלט, אבער געוויסע ענינים אין דער תורה ווערן נתגלה נאר אין זייער צייט, ווי די הלכה פון מואבי ולא מואבית וואס איז נתגלה געווארן דורך בועז, פורים און חנוכה, און די נבואה פון ישעיה. דערנאך עפנט ער די דריטע הקדמה פון פרקי דרבי אליעזר און תרגום יונתן.

  7. 32:42 אסנת, דינה'ס טאכטער מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי יעקב האט געראטעוועט דינה'ס טאכטער פון די אויפגערעגטע שבטים, ארומגעהאנגען א קמיע מיט זיין נאמען אויף איר האלדז, און ווי דער מלאך גבריאל האט זי געבראכט צום הויז פון פוטיפר, וואס האבן נישט געהאט קיין קינדער און זי אדאפטירט. ווען די מיידלעך האבן געווארפן צירונג אויף יוסף, האט אסנת געווארפן איר קמיע; יוסף האט דערקענט זיין טאטנס שריפט און געבעטן זי.

  8. 37:57 דער תירוץ: א הלכה באהאלטן פאר יוסף'ס נסיונות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ענטפערט: אסנת איז נאר געווען אדאפטירט, און אשת פוטיפר האט נישט געוואוסט אז אן אדאפטירטע טאכטער ווערט גערעכנט ווי איר אייגענע. יוסף האט איר נישט געזאגט ווייל ער האט נישט געוואוסט, און ער האט נישט געוואוסט ווייל יעקב האט נישט געוואוסט; די הלכה איז געווען באהאלטן כדי יוסף זאל האבן די נסיונות און ווערן דער צדיק אין וועמענס זכות כלל ישראל איז געבליבן ריין אין מצרים.

  9. 43:20 חנוכה און קדושת יוסף שטייט אינעם קאטאלאג

    בקיצור זאגט דער משגיח אז חנוכה איז דער נצחון פון קדושת יוסף: מלך יון איז בגימטריא יוסף, און יהודית האט מבטל געווען די גזירה אויף די אידישע כלות, דערפאר זענען נשים מחויב אין נר חנוכה און מ'עסט מילכיקס. די פרשיות פון יוסף לייענט מען אין דער וואך פון חנוכה, און ער זאגט אז א איד זאל מאכן גדרים ביי זיך כדי צו האבן א שייכות מיט קדושת יוסף.

דער שיעור, אויסגעשריבן

אלומתי און יעקב'ס "דיין מאמע"

0:24

דער משגיח עפנט מיט יוסף'ס חלום פון די אלומות, וואו דאס ווארט "אלומתי" ווערט געטייטשט אויף שווייגן: רחל האט געשוויגן ווען מ'האט געגעבן לאה צו יעקב'ן אנשטאט איר. ער פרעגט פארוואס דער חלום דערמאנט נאר איר שווייגן, ווען זי האט דאך געטון פיל מער און איבערגעגעבן די סימנים. א

2:18

דערנאך ברענגט ער רש"י אז יעקב'ס ווערטער "דיין מאמע" מיינען בלהה, וואס האט יוסף'ן אויפגעהאדעוועט. דא שטעלט ער זיך אפ: יעקב האט דאך געלערנט די גאנצע תורה, און ער האט געוואוסט אז ווער עס האדעוועט א קינד ווערט גערעכנט ווי די עלטערן, ווי די גמרא ברענגט אין עטליכע ערטער. ב,ג,ד

תמר, אשת פוטיפר און די קשיא

5:36

דער משגיח ברענגט רש"י אז די פרשה פון יהודה און תמר שטייט סמוך צו יוסף און אשת פוטיפר, ווייל ביידע האבן געמיינט לשם שמים. תמר האט געוואוסט אז משיח בן דוד וועט ארויסקומען פון יהודה; אשת פוטיפר האט געזען אין איר איצטגנינות אז זי וועט האבן קינדער פון יוסף, נאר נישט צי פון איר אדער פון איר טאכטער. זי האט געזוכט משיח בן יוסף, לייגט ער צו. ז

8:21

דא פרעגט ער א קשיא: אויב זי האט נישט געוואוסט, פארוואס האט זי נישט געמאכט אז יוסף זאל חתונה האבן מיט איר טאכטער, וואס איז געווען א פנויה אן שום סכנה, און זי וואלט געווען די באבע, אנשטאט זיך און יוסף'ן אריינצולאזן אין סכנה?

פארוואס נאר יוסף הייסט הצדיק

10:24

פארן תירוץ לייגט דער משגיח אוועק דריי הקדמות. די ערשטע: יעדער פון די שבעה רועים האט זיין אייגענע מדה. אברהם איז דער אוהב השם, יצחק איז די מדה פון יראה, און נאר יוסף הייסט הצדיק, דער טיטל פון דעם וואס היט די קדושת הברית. ח,ט,י

13:19

יוסף איז געווען זיבעצן יאר אלט, אפגעריסן פון זיין משפחה און פארקויפט פאר א קנעכט, אן צו וויסן צי ער וועט בלייבן א קנעכט אויף אייביג. א גאנץ יאר האט אשת פוטיפר אים יעדן טאג געפרואווט, און דער מדרש זאגט אז זי האט אים געסטראשעט צו בלענדן און איינזעצן; יעדעס מאל האט ער געענטפערט מיטן אייבערשטן. כ,ל

16:28

א טיטל, ערקלערט דער משגיח, באקומט מען נאר דורך נסיונות, ווי אברהם האט זוכה געווען דורך צען נסיונות. די שבטים זענען אויך געווען הייליג אין מצרים, אבער אן נסיונות הייסן זיי נישט צדיק.

די תורה איז דער פלאן פון דער וועלט

18:10

די צווייטע הקדמה: דער אייבערשטער האט געקוקט אין דער תורה און באשאפן די וועלט, ממילא איז די תורה דער פלאן פון דער וועלט. ער ברענגט דעם קאצקער אז די וועלט איז דער חיבור און די תורה דער פירוש. א פרוי האט אים די וואך אנגערופן פאר זיין הסבר אויפן טעראר פון די אראבער, און ער זאגט אז ער קוקט אין דער תורה כדי צו פארשטיין די וועלט. מ

ישמעאל'ס ליידיגע מילה און ארץ ישראל

21:39

דער משגיח ברענגט אז דער שר פון ישמעאל האט געטענהט אז ישמעאל האלט אויך מילה און קומט אים ארץ ישראל. דער אייבערשטער האט געענטפערט אז ביי א איד איז די מילה א ברית, און ביי זיי איז עס נאר אן אפעראציע. ער ברענגט דעם רמב"ם אז מילה שוואכט די תאוה, און די גמרא אז ערביא האט גענומען רוב פון דער זנות אין דער וועלט; ביי זיי טוט די מילה גארנישט. דאס איז אויך געווען די טענה פון די שבטים קעגן שכם. ס,ע,פ

24:33

ווייל זייער מילה איז ליידיג, האבן זיי באקומען דאס לאנד ווען עס איז ליידיג, במשך דעם גלות. נאך דער מלחמה איז א דריטל פון כלל ישראל צוריקגעקומען, און די אראבער שפירן זייער סוף. ווי א חנוכה ליכט וואס פלאקערט אויף ווען דאס וואקס ענדיגט זיך, קעמפן זיי מיט אלע כוחות.

הלכות וואס ווערן נתגלה אין זייער צייט

30:08

צוריק צום ענין זאגט דער משגיח אז די אבות האבן געקענט לייענען די תורה פון דער וועלט, ווי א בוי-מייסטער לייענט דעם פלאן פון א געביידע. אבער געוויסע הלכות ווערן נתגלה נאר אין זייער צייט: מואבי ולא מואבית האט מען נישט געוואוסט ביז בועז האט עס מחדש געווען פון די פסוקים, און דערפאר האט דואג געטענהט אויף דוד'ס ייחוס. ק

אסנת, דינה'ס טאכטער

32:52

די דריטע הקדמה איז פון פרקי דרבי אליעזר און תרגום יונתן. דינה האט געהאט א טאכטער פון שכם, און כדי זי צו באשיצן פון די אויפגערעגטע שבטים האט יעקב איר ארומגעהאנגען א קמיע מיט זיין נאמען און זי אוועקגעלייגט אויף א דארנבוש. דער מלאך גבריאל האט זי געבראכט צו פוטיפר, וואס האבן נישט געהאט קיין קינדער, און זיי האבן זי אדאפטירט. ר,ש

35:26

שפעטער, ווען מיידלעך האבן געווארפן צירונג אויף יוסף'ן, האט אסנת געווארפן איר קמיע. יוסף האט דערקענט זיין טאטנס כתב-יד, ארויפגעקוקט, און געבעטן פון פרעה אז ער וויל זי.

דער תירוץ: א הלכה באהאלטן פאר יוסף'ס נסיונות

38:34

דערמיט איז די קשיא מתורץ. אסנת איז געווען אדאפטירט, און אשת פוטיפר האט נישט געוואוסט אז אן אדאפטירטע טאכטער ווערט גערעכנט ווי איר אייגענע, דערפאר האט זי אליין נאכגעיאגט יוסף'ן. יוסף, וואס האט אלעס געלערנט פון יעקב'ן, האט איר נישט געקענט זאגן, ווייל יעקב אליין האט עס נישט געוואוסט, ווי מ'זעט פון זיינע ווערטער "דיין מאמע". אא,ג

41:24

די הלכה איז געווען באהאלטן בכוונה. ווען מ'וואלט עס געוואוסט, וואלט יוסף נישט געהאט די נסיונות וואס האבן אים געמאכט פאר א צדיק, און דער מדרש זאגט אז אין זיין זכות זענען די אידן געבליבן ריין אין מצרים, און נאר איין פרוי, שלומית בת דברי, איז נכשל געווארן. אב,אג

חנוכה און קדושת יוסף

43:26

חנוכה, זאגט דער משגיח, איז דער נצחון פון קדושת יוסף; מלך יון איז בגימטריא יוסף. יהודית האט מבטל געווען די גזירה אויף די כלות, און דאס איז דער טעם פונעם רמ"א פארוואס מ'עסט מילכיקס, און פון דער גמרא אין שבת פארוואס נשים זענען מחויב אין נר חנוכה. יוסף'ס פרשיות פאלן אין דער וואך פון חנוכה, און ער זאגט אז א איד זאל מאכן גדרים ביי זיך כדי צו האבן א שייכות מיט דער קדושה. אה,או

מראי מקומות

תורה

  1. א לכאורה Bereishis 37:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:24
  2. ב לכאורה Bereishis 37:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:18
  3. ט לכאורה Bereishis 31:42 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:24
  4. כ לכאורה Bereishis 39:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:19
  5. פ לכאורה Bereishis ch. 34 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:39
  6. ת לכאורה Bereishis 49:22 34:47 מפתח

נביאים

  1. ח לכאורה Micha 5:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:24
  2. י לכאורה Yeshayahu 41:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:24

כתובים

  1. ה לכאורה Tehillim 77:16 3:57 מפתח
  2. ו לכאורה Esther 2:7 4:25 מפתח
  3. צ לכאורה Iyov 38:13 27:45 מפתח

תרגום

  1. ש לכאורה Targum Yonasan, Bereishis 41:45 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:52

תלמוד בבלי

  1. ד Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:18
  2. ע Kiddushin 49b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:39
  3. ק לכאורה Yevamos 76b מפתח אינעם אויסשרייב: 30:08
  4. או Shabbos 23a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:26

מדרש

  1. ל Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 13:19
  2. מ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 18:10
  3. ר לכאורה Pirkei d'Rabbi Eliezer ch. 38 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:52
  4. אב Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 41:24
  5. אד Midrash (מקום נישט באשטימט) 44:05

זוהר און קבלה

  1. נ Zohar (מקום נישט באשטימט) 21:39 מפתח

ראשונים

  1. ג לכאורה Rashi on Bereishis 37:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:18, 38:34
  2. ז לכאורה Rashi on Bereishis 39:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:36
  3. ס לכאורה Moreh Nevuchim 3:49 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:39
  4. אא לכאורה Rashi on Bereishis 37:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:34
  5. אג לכאורה Rashi on Vayikra 24:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 41:24

אחרונים און חסידות

  1. אה Rema, Orach Chaim 670:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:26

עיקרי הדברים

  1. 2:28 לויט רש"י האט יעקב מיט "דיין מאמע" געמיינט בלהה וואס האט יוסף'ן אויפגעהאדעוועט, און דאס ברענגט די קשיא פארוואס יעקב האט נישט געוואוסט אז ווער עס האדעוועט א קינד ווערט גערעכנט ווי די עלטערן.
  2. 11:26 דער טיטל צדיק געהערט ספעציעל צו יוסף, ווייל ער האט געהיטן די קדושת הברית דורך א גאנץ יאר פון טעגליכע נסיונות אין פוטיפר'ס הויז.
  3. 30:44 געוויסע הלכות פון סיני בלייבן באהאלטן ביז זייער צייט קומט, למשל מואבי ולא מואבית, וואס איז נתגלה געווארן ערשט דורך בועז.
  4. 34:26 אסנת איז נישט געווען אשת פוטיפר'ס אייגענע טאכטער נאר דינה'ס טאכטער וואס זי האט אדאפטירט, און זי האט נישט געוואוסט אז אסנת ווערט גערעכנט ווי איר אייגענע.
  5. 43:26 דער גאנצער ענין פון חנוכה איז דער נצחון פון קדושת יוסף, און דערפאר לייענט מען די פרשיות פון יוסף אין דער וואך פון חנוכה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:03 פארוואס האט יעקב געזאגט אז יוסף'ס מאמע איז שוין געשטארבן, ווען ער האט דאך געוואוסט אז ווער עס האדעוועט א קינד איז ווי די עלטערן, און בלהה האט יוסף'ן אויפגעהאדעוועט?

    תירוץ: 41:22 די הלכה איז געווען פון די וואס ווערן נישט נתגלה ביז זייער צייט; זי איז געבליבן באהאלטן כדי יוסף זאל האבן זיינע נסיונות און ווערן א צדיק.

  2. קשיא: 8:21 אויב אשת פוטיפר האט נישט געוואוסט צי פון איר אדער פון איר טאכטער, פארוואס האט זי נישט געמאכט אז יוסף זאל חתונה האבן מיט איר טאכטער, אנשטאט זיך אליין אריינצולאזן אין סכנה?

    תירוץ: 38:34 אסנת איז נאר געווען אדאפטירט, און זי האט נישט געוואוסט אז אן אדאפטירטע טאכטער ווערט גערעכנט ביי שמים ווי איר אייגענע.

  3. קשיא: 40:00 פארוואס האט יוסף, וואס האט געלערנט אלעס פון יעקב'ן, איר נישט געזאגט אז אסנת ווערט גערעכנט ווי איר טאכטער?

    תירוץ: 40:42 יוסף האט עס נישט געוואוסט, ווייל יעקב האט עס נישט געוואוסט.

  4. קשיא: 11:26 פארוואס הייסט נאר יוסף הצדיק, און נישט אברהם, יצחק, יעקב אדער משה?

    תירוץ: 11:43 צדיק איז דער טיטל פון דעם וואס היט די קדושת הברית דורך נסיונות, וואס יוסף האט געטון אין פוטיפר'ס הויז.

  5. קשיא: 21:59 אויב ישמעאל האלט אויך מילה, פארוואס זאלן זיי נישט האבן א טענה אויף ארץ ישראל?

    תירוץ: 22:26 זייער מילה איז א אפעראציע, נישט קיין ברית מיטן אייבערשטן, ממילא איז זי ליידיג, און זיי האבן באקומען דאס לאנד נאר ווען עס איז ליידיג.

מעשיות

  1. 32:52 אסנת און די קמיע

    דינה האט געהאט א מיידעלע פון שכם, און די שבטים זענען געווען אויפגערעגט און האבן איר געוואלט שאטן. יעקב האט גענומען דאס קינד, ארומגעהאנגען א קמיע אויף איר האלדז וואו ער האט געשריבן אז זי איז פון דער משפחה פון יעקב און אונטערגעשריבן זיין נאמען, און זי אוועקגעלייגט אויף א דארנבוש. דער מלאך גבריאל האט זי געבראכט קיין מצרים צום הויז פון פוטיפר, וואס האבן נישט געהאט קיין קינדער, און זיי האבן זי אדאפטירט. שפעטער, ווען מיידלעך אויף די דעכער האבן געווארפן צירונג אויף יוסף'ן, האט אסנת געווארפן איר קמיע; יוסף האט דערזען זיין טאטנס כתב-יד, ארויפגעקוקט, און געבעטן פון פרעה אז ער וויל זי.

    אין דער מעשה: שכם בן חמור, יעקב אבינו, יוסף הצדיק, דינה, אסנת, פוטיפר, דער מלאך מיכאל, דער מלאך גבריאל, פוטיפר'ס ווייב, אפרים, מנשה, פוטי פרע

    דערציילט אין נאך 9 שיעורים ←

  2. 19:53 א פרוי פרעגט דעם משגיח אויף די געשעענישן אין דער וועלט

    דער משגיח דערציילט אז א פרוי וואס האט אים מיט צוויי יאר צוריק געפרעגט זיין הסבר אויף די טווין טאווערס, און עס געדרוקט אין א בוך וואס איז געווארן זייער פארשפרייט, האט אים די וואך ווידער אנגערופן. זי האט געוואלט זיין הסבר פארוואס די אראבער ווערן יעצט אזוי אויפגעהיצט צו טעראר. ער האט איר געזאגט זיין הסבר און איבערגעלאזט צו איר צי זי וועט עס דרוקן.

  3. 44:05 יהודית און די גזירה

    דער משגיח ברענגט פון די מדרשים אז די יוונים האבן געמאכט א גזירה אויף די אידישע כלות פאר דער חתונה. יהודית, די טאכטער פון יוחנן כהן גדול, האט געגעבן דעם קעניג מילכיקס, אים איינגעשלעפט און אים אפגעהאקט דעם קאפ, און די גזירה איז בטל געווארן.

    אין דער מעשה: יהודית, יוחנן כהן גדול

געדאנקען

  1. 41:24 די הלכה אז דער וואס האדעוועט איז ווי א טאטע אדער מאמע איז געווען באהאלטן אפילו פון יעקב בכוונה: ווען מ'וואלט עס געוואוסט, וואלט אשת פוטיפר געשיקט אסנת צו יוסף'ן, און יוסף וואלט קיינמאל נישט געהאט די נסיונות וואס האבן אים געמאכט פאר א צדיק.
  2. 16:28 א טיטל ווי צדיק פארדינט מען נאר דורך נסיונות; יוסף'ס ברידער זענען אויך געווען הייליג, אבער אן נסיונות האבן זיי נישט זוכה געווען צום נאמען.
  3. 7:58 אשת פוטיפר האט געזוכט משיח בן יוסף אזוי ווי תמר האט געזוכט משיח בן דוד, און דאס איז נאך א טעם פארוואס די צוויי פרשיות שטייען סמוך איינע צו די אנדערע.
  4. 22:53 ישמעאל'ס מילה איז א אפעראציע און נישט קיין ברית, ממילא איז זי ליידיג, און דערפאר האבן זיי באקומען ארץ ישראל נאר ווען עס איז ליידיג; ווען דאס לאנד ווערט פול מיט אידן, שפירן זיי זייער סוף און קעמפן ווי א ליכט וואס פלאקערט אויף פאר עס גייט אויס.
  5. 29:54 די אבות האבן געקענט לייענען די תורה פון דער וועלט, אזוי ווי א בוי-מייסטער קען לייענען דעם פלאן פון א פארטיגן געביידע.
  6. 43:37 מלך יון איז בגימטריא יוסף (156), וואס ווייזט אז די מלחמה פון חנוכה איז געווען א מלחמה פון קדושת יוסף.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 46:31 דער משגיח זאגט אז אום חנוכה זאל א איד מאכן גדרים ביי זיך כדי צו האבן מער שייכות מיט קדושת יוסף, און דורך דעם זוכה זיין צו די מתנות פון שמים וואס חנוכה ברענגט.
  2. 19:31 דער משגיח זאגט אז יעדער איד האט א חלק אין דער תורה, און ער אליין קוקט אין דער תורה כדי צו פארשטיין וואס עס טוט זיך אין דער וועלט.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אהרן הכהן, אסנת, בועז, בלהה, דואג האדומי, דוד המלך, דינה, דער מלאך גבריאל, דער קאצקער רבי, דער רמ"א, דער רמב"ם, יהודה, יהודית, יוחנן כהן גדול, יונתן בן עוזיאל, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישמעאל, ישעיהו הנביא, לאה אמנו, משה רבינו, עבר, פוטיפר, פוטיפר'ס ווייב, רבי אליעזר בן הורקנוס, רחל אמנו, שאול המלך, שכם בן חמור, שלומית בת דברי, שם, תמר

ערכים אושפיזין, לשם שמים, מואבי ולא מואבית, מזל, משיח בן דוד, משיח בן יוסף, נסיון, פחד יצחק, קדושת הברית, שבעה רועים, שר של מעלה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט