דרך הישרה להתנהג בגלות -הכנעה (כמו שיעקב אע"ה התנהג לעשו)

קאטאלאג: פרשת השבוע וישלח נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 6 תשל"ג (1972–73) אידיש 1 שעה 3 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 3 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס פאר דעם זמן התיקון איז דער ריכטיגער דרך פאר אידן אין גלות דער דרך פון יעקב אבינו, זיך מכניע זיין פאר עשו מיט תפילה און דורון, און ווי אזוי מ'דערקענט עשו אפילו ווען ער שטעלט זיך פאר ווי א תלמיד חכם.

דער משגיח עפנט מיט א סתירה: דער מדרש קריטיקירט יעקב אבינו וואס ער האט זיך מכניע געווען פאר עשו, און דער רמב"ן זאגט אז חז"ל האבן זיך פון אים אפגעלערנט ווי אזוי זיך צו פירן מיט עשו. דער חידושי הרי"ם ענטפערט אז דער מדרש רעדט על פי דרש און דער זוהר על פי סוד, און פאר דעם תיקון, זינט דעם חטא פון אדם הראשון, קענען די חלקים פון תורה זיך זען ווי א סתירה. לויט רבינו בחיי איז אין גלות דער דרך תפילה און דורון, נישט מלחמה. דאס ווענדט ער אן אויף דעם מחלוקת וועגן די אידן פון רוסלאנד, אויף מרדכי און המן, און אויפן מהר"ל וועגן רחל'ס טענה. ער ווארנט אז פאר משיח וועט דער ערב רב, עשו וואס שטעלט זיך פאר ווי א תלמיד חכם, זיך אויסזען גערעכט מיט סימנים, און דער מבחן איז צו גיין אין די וועגן פון די פריערדיגע דורות, ווי דער חתם סופר האט געלערנט. צום סוף רעדט ער וועגן דער מנחה צו עשו, די תולדות פון עשו, די אלופי עשו, און ווען מ'דארף מלחמה האלטן.

ענינים: יצחק, יעקב און עשו · אידן און די אומות העולם · התקשרות צו צדיקים און אמונת חכמים

סדר השיעור

  1. 0:00 דער מדרש און דער זוהר וועגן יעקב'ס הכנעה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די סתירה צווישן דעם מדרש, וואס קריטיקירט יעקב אבינו פאר זיין הכנעה פאר עשו, און דעם לימוד וואס חז"ל האבן פון אים געלערנט, און ער ברענגט דעם תירוץ פונעם חידושי הרי"ם: דער מדרש רעדט על פי דרש, דער זוהר על פי סוד, און פאר דעם תיקון קענען די חלקים פון תורה זיך זען ווי א סתירה.

  2. 6:14 תפילה און דורון, נישט מלחמה, אין גלות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יעקב אבינו האט געזען די שיכטן פון תורה און האט אויסגעקליבן הכנעה, ווייל די מלכים פון אדום האבן געמוזט פריער מולך זיין; די תנאים זענען אים נאכגעגאנגען ווען זיי זענען געגאנגען צו רומי. ער ברענגט דעם רמב"ן אז יעקב האט זיך געגרייט מיט דורון, תפילה און מלחמה, און רבינו בחיי אז אין גלות בלייבט נאר דורון און תפילה, צוליב דער שבועה אין דער גמרא.

  3. 10:08 א נסיון אין אמונת חכמים: רוסלאנד און מרדכי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח באשרייבט דעם לעצטן מחלוקת וועגן די אידן אין רוסלאנד: די גדולי הדור האבן געהאלטן פון השתדלות און תהלים, די מיליטאנטן פון קעגנשטעלן זיך, און עס האט אויסגעזען אז די מיליטאנטן האבן מצליח געווען. ער פארגלייכט עס צו מרדכי, וואס זיין נישט בוקן זיך האט געברענגט די גזירה פון המן, און זאגט אז פאר דעם תיקון לאזן אזעלכע סתירות א פלאץ צו קריטיקירן די גדולים, א נסיון פון עקבתא דמשיחא.

  4. 15:05 דער מהר"ל וועגן רחל'ס טענה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מהר"ל אין נצח ישראל אויפן מדרש פון רחל'ס טענה: זי האט נישט מקנא געווען איר שוועסטער לאה און האט איר איבערגעגעבן די סימנים, פארוואס איז דער רבונו של עולם מקנא די עבודה זרה? דער מהר"ל ערקלערט אז רחל האט פארשטאנען אז ס'איז נאך נישט דער זמן התיקון, אז די סתירות מוזן אויסגעגלעט ווערן דורך גלות, און אז די חטאים פון אידן קומען פון דעם מצב פון דער וועלט, נישט פון זייער עצם.

  5. 21:13 גדול המחטיאו יותר מן ההורגו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך גוט מתבונן זיין און גיין אין א גלייכן וועג: רוסלאנד לאזט ארויס אידן, אבער אסאך זענען אוועק פון אידישקייט, און גדול המחטיאו יותר מן ההורגו. ער דערציילט ווי דער בעל התניא האט מתפלל געווען אז רוסלאנד זאל געווינען קעגן נאפאלעאן, ווייל ער האט בעסער געוואלט אז אידן זאלן ליידן ווי זיי זאלן פאלן אין רוחניות, און זאגט אז אין הימל מעסט מען מיט אנדערע מאסן.

  6. 25:05 פאלשע נביאים מיט אמת'ע סימנים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רעדט וועגן דער מלחמה אין ארץ ישראל וואס ווערט געפירט פון מנהיגים פון ערב רב, און פון א קבלה אז פאר משיח וועט דער פייער אראפקומען אויפן מזבח פון בעל, פארקערט ווי ביי אליהו אויפן הר הכרמל. מיטן חידושי הרי"ם אויפן פסוק פון דעם נביא וואס גיט אן אות, זאגט ער אז פרעמדע השקפות וועלן זיך אויסזען באשטעטיגט פון הימל, און א איד דארף פארמאכן די אויגן, זאגן שמע ישראל און זיך האלטן ביי דער אמונה.

  7. 28:58 דער שר של עשו פארשטעלט ווי א תלמיד חכם שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער איש וואס האט זיך געראנגלט מיט יעקב האט זיך באוויזן ווי א תלמיד חכם, און אז דער שר של עשו קען זיך פארשטעלן ווי איינער. דער שווערסטער גלות וועט זיין דער גלות פונעם ערב רב, און דער מדרש זאגט אז ווען עשו וועט זיך אוועקזעצן צווישן די צדיקים מיט א טלית, וועט נאר דער אייבערשטער אליין אים אראפווארפן.

  8. 32:59 דער גלות פונעם ערב רב היינט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז דער ערב רב וועט זיך אנשליסן צו גוג ומגוג קעגן משיח, און ווייזט אויף געשעענישן אין ירושלים קעגן די אידן פון מאה שערים. דער גלות פונעם ערב רב איז שווערער ווייל זיי זענען אונזערע ברידער; יעקב אבינו האט מתפלל געווען מ'זאל אים מציל זיין פון זיין ברודער, דעם תלמיד חכם עשו, און די שאלה איז ווי אזוי מ'ווייסט ווער איז ווער.

  9. 36:35 גיין אין די וועגן פון די פריערדיגע; דער חוש הריח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט שיר השירים ווי חז"ל טייטשן עס: אין דעם בלבול פון גלות דארף מען גיין אין די עקבות פון די שאף, די וועגן פון די פריערדיגע דורות. דער מבחן איז צי מ'ברענגט נישט קיין חדשות; ער ברענגט דעם חתם סופר'ס מלחמה קעגן מענדעלסאן'ס חידושים, ר' יוסף חיים זאנענפעלד'ס מלחמה קעגן דער נייער רבנות הראשית, און ערקלערט אז די צדיקים האבן געהאט א חוש הריח, אזוי ווי מ'דארף צו הבדלה.

  10. 42:29 וואו די תורה ווייזט ווער עשו איז שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז ווער ס'לייענט נאר די פשוט'ע פסוקים קען מיינען אז עשו איז נישט געווען אזוי שלעכט; א חדר יינגל ווייסט אז ער איז געווען א רשע נאר ווייל דער רבי האט אים געזאגט. אבער אין סוף פון דער היינטיגער פרשה, ווי רש"י ברענגט פון חז"ל, ווייזט די תורה בפירוש די ממזרות ביי די תולדות פון עשו, און דארט קען מען דערקענען ווער עשו איז.

  11. 47:48 יעקב'ס מנחה און די פארכאפטע נשמות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז יעקב אבינו האט שטארק פארדראסן צו שיקן א מנחה צו עשו, ווייל זיינע בהמות האבן געהאט אידישע נשמות; פאר דעם תיקון ווערן אסאך אידישע נשמות פארכאפט פון עשו. ער פארגלייכט עס צו אליהו'ס פאר אויפן הר הכרמל, און ברענגט דעם מדרש פון אן עם הארץ וואס האט געטייטשט "מנחה ישיבו" אז מ'וועט צוריקגעבן יעקב'ס מתנות, און ערקלערט אז זיין שורש הנשמה איז געווען צווישן יענע מתנות.

  12. 53:42 שכם: מילה אן ווערן א איד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח גייט איבער צו דער פרשה פון שכם: א מילה וואס מ'טוט נישט כדי צו ווערן א איד איז נישט קיין מילה. פון דער משנה אין נדרים ערקלערט ער אז ערלה איז ביי א איד נאר א קליפה פון אויבן, און א גוי בלייבט אן ערל אפילו נאכן שניידן; א גר מיינט צו ווערן אן ערליכער איד.

  13. 57:02 די אלופי עשו און ווען מ'האלט מלחמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז מיט זאגן די נעמען פון די אלופי עשו ברענגט מען עשו צוריק צו זיין שורש, וואו ער האט נישט קיין מציאות, און דאס איז א הכנה צו חנוכה. ער שטעלט אוועק דעם כלל אז מלחמה האלט מען נאר ווען ס'איז נוגע אידישקייט, אזוי ווי די חשמונאים, און ער שליסט מיט א רוף זיך אנצוכאפן אין דער פרשה, זיך מקשר זיין מיט די צדיקים און שטיין פעסט אין אמונה קעגן דעם ערב רב.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דער מדרש און דער זוהר וועגן יעקב'ס הכנעה

0:12

דער משגיח עפנט מיט א סתירה. דער מדרש קריטיקירט יעקב אבינו וואס ער האט זיך מכניע געווען פאר עשו: ווייל ער האט אים אכט מאל גערופן "אדוני", האבן אכט מלכים געקעניגט אין אדום פאר עס איז געווען א מלך אין ישראל. דער רמב"ן שרייבט אבער אז די חכמים האבן זיך אלעמאל אפגעלערנט פון דער פרשה ווי אזוי זיך צו פירן מיט עשו, דהיינו זיך מכניע זיין. א,ב

2:03

דער חידושי הרי"ם ענטפערט אז די תורה האט פיר חלקים, פשט, רמז, דרש און סוד, אלע אמת, און זיי פאסן איינס אויפן אנדערן ווי לבושים. על פי דרש, וואו דער מדרש רעדט, האט זיך יעקב נישט געדארפט מכניע זיין; על פי סוד, וואו דער זוהר רעדט, האט ער געמוזט. נאר זינט דעם חטא פון אדם הראשון, פאר דעם תיקון, קענען די חלקים זיך שטויסן, און ווען משיח וועט קומען וועלן די סתירות אויסגעגלעט ווערן. ד,ג

תפילה און דורון, נישט מלחמה, אין גלות

7:44

יעקב אבינו האט געזען די שיכטן און פארשטאנען אז די מלכים פון אדום מוזן פריער מולך זיין, און אז זיין הכנעה וועט ברענגען מער תועלת ווי חסרון. דערפאר, ווי דער רמב"ן ברענגט, האבן די תנאים זיך מכניע געווען ווען זיי זענען געגאנגען משתדל זיין ביי די הערשער פון רומי. דער רמב"ן ווייזט אן אז יעקב האט זיך געגרייט צו דורון, תפילה און מלחמה; רבינו בחיי לייגט צו אז אין גלות בלייבט נאר דורון און תפילה, ווייל די גמרא אין כתובות רעדט פון א שבועה נישט צו האלטן מלחמה קעגן די אומות. ב,ה,ו

א נסיון אין אמונת חכמים

10:45

דאס ווענדט דער משגיח אן אויף דעם לעצטן מחלוקת וועגן די אידן וואס רוסלאנד דריקט אונטער. די גדולי הדור האבן געהאלטן אז מ'דארף זיך מכניע זיין, מיט השתדלות, תפילה און תהלים; אנדערע, וואס ער פארגלייכט צו די וואס זענען געגאנגען קעגן ר' יוחנן בן זכאי, האבן זיך קעגנגעשטעלט, און ס'האט אויסגעזען אז זיי האבן מצליח געווען ווען רוסלאנד האט ארויסגעלאזט אידן. דאס, זאגט ער, איז א נסיון אין אמונת חכמים, און ער ברענגט "ויאמינו בה' ובמשה עבדו". ז

13:08

אזוי אויך האט מרדכי זיך נישט געבוקט פאר המן, און ס'האט אויסגעזען אז ער האט געברענגט א גזירה אויף אידן. וויבאלד דער תיקון איז נאך נישט געקומען, קענען די חלקים פון תורה זיך שטויסן, און ס'בלייבט א פלאץ צו קריטיקירן די גדולים; דאס איז איינער פון די נסיונות פון עקבתא דמשיחא. ח

דער מהר"ל וועגן רחל'ס טענה

15:32

דער משגיח ברענגט דעם יסוד פונעם מהר"ל אין נצח ישראל, וואס ברענגט דעם מדרש: ווען דער אייבערשטער האט געזאגט אז ער האט פארטריבן די אידן ווייל זיי האבן געדינט עבודה זרה, האט רחל געטענהט אז זי, א בשר ודם, האט נישט מקנא געווען איר שוועסטער לאה און האט איר איבערגעגעבן די סימנים וואס יעקב האט איר געגעבן; פארוואס איז דער רבונו של עולם מקנא די עבודה זרה? האט דער אייבערשטער געענטפערט אז זי זאל איינהאלטן איר געוויין, ווייל די קינדער וועלן צוריקקומען. ט,י,כ

18:01

דער מהר"ל פרעגט וואס האט איר טענה אויפגעטון, און ענטפערט אז רחל האט פארשטאנען אז ס'איז נאך נישט דער זמן התיקון. ווען יעקב וואלט זי פריער חתונה געהאט, וואלט יוסף געווען דער בכור און דער גלות וואלט פארמיטן געווארן, אבער זי האט געוואוסט אז די סתירות מוזן פריער אויסגעגלעט ווערן דורך גלות און דורך דעם מחלוקת צווישן יהודה און יוסף. די עבודה זרה פון אידן איז נישט געקומען פון זייער עצם, נאר פון דעם מצב פון דער וועלט. ט

גדול המחטיאו יותר מן ההורגו

21:30

דערפאר, זאגט דער משגיח, דארף מען זיך גוט מתבונן זיין און גיין אין א גלייכן וועג. רוסלאנד לאזט ארויס אידן, אבער אסאך זענען אוועק פון אידישקייט, און גדול המחטיאו יותר מן ההורגו. ווען נאפאלעאן האט צוגעזאגט פרייהייט, האט דער בעל התניא געטון פעולות אז רוסלאנד זאל געווינען, ווייל ער האט בעסער געוואלט אז אידן זאלן ליידן אונטערן צאר ווי זיי זאלן פאלן אין רוחניות. ווער ס'איז גערעכט וועט מען וויסן ערשט ווען משיח קומט, ווייל אין הימל מעסט מען מיט יענעם כלל.

פאלשע נביאים מיט אמת'ע סימנים

25:19

דער משגיח רעדט וועגן דער מלחמת הדת אין ארץ ישראל; ווי דער חפץ חיים האט געזאגט, קען מען נישט האבן קיין טענות צום המון, וואס ווערט מיטגעשלעפט פון מנהיגים פונעם ערב רב. ער ברענגט אז פאר משיח וועט זיך איבערדרייען וואס איז געווען ביי אליהו אויפן הר הכרמל, און דער פייער וועט אראפקומען אויפן מזבח פונעם בעל. דער חידושי הרי"ם טייטשט אזוי דעם פסוק פון א נביא וועמענס אות קומט אויס: פאלשע נביאים פון פרעמדע השקפות וועלן ווייזן סימנים, און א איד דארף פארמאכן די אויגן, זאגן שמע ישראל און זיך האלטן ביי דער אמונה. ד,ל

דער שר של עשו ווי א תלמיד חכם

29:39

דער איש וואס האט זיך געראנגלט מיט יעקב, ווי רש"י ברענגט, האט זיך אים באוויזן ווי א תלמיד חכם; דאס איז געווען דער שר של עשו, וואס קען זיך פארשטעלן ווי איינער. אין די תיקונים שטייט אז דער שווערסטער גלות וועט זיין דער גלות פונעם ערב רב, וואס טראגט דעם כח פון עמלק. דער מדרש זאגט אז עשו וועט זיך אוועקזעצן צווישן די צדיקים איינגעוויקלט אין א טלית, און קיינער וועט אים נישט קענען אוועקשטופן ביז דער אייבערשטער אליין וועט אים אראפווארפן, ווי דער פסוק אין עובדיה זאגט. מ,נ,ס

דער גלות פונעם ערב רב היינט

33:08

פאר משיח, זאגט דער משגיח, וועט דער ערב רב זיך אנשליסן צו גוג ומגוג קעגן אים. ער ווייזט אויף די סטראשונגען אין ירושלים קעגן די אידן פון מאה שערים, און זאגט אז דער גלות איז שווערער ווייל זיי זענען אונזערע ברידער. דערפאר האט יעקב מתפלל געווען מ'זאל אים מציל זיין פון זיין ברודער עשו, דעם תלמיד חכם. ווי אזוי ווייסט מען אבער ווער ס'איז אמת'דיג?

גיין אין די וועגן פון די פריערדיגע

36:47

שלמה המלך האט שוין געגעבן א הדרכה. אין שיר השירים, ווי חז"ל טייטשן, פרעגט כנסת ישראל ווי אזוי זיך צו פירן אין גלות, און דער אייבערשטער ענטפערט: אויב דו ווייסט נישט, גיי אין די עקבות פון די שאף, אין די וועגן פון די פריערדיגע דורות. דער מבחן איז צי מ'ברענגט נישט קיין חדשות. דער חתם סופר האט געשטעלט דעם כלל אז חדש אסור מן התורה קעגן די מחדשים פון זיין דור, און צווישן זיי מענדעלסאן, וואס האט אויסגעזען ווי א פרומער איד און האט פארפירט אסאך אידן. ע

39:17

די גרויסע צדיקים האבן געהאט א חוש הריח, וואס די גמרא פארבינדט מיט משיח. ר' יוסף חיים זאנענפעלד, אויף וועמען דער צאנזער רב האט געזאגט אז ער וועט זיין מלך ירושלים, האט מלחמה געהאלטן קעגן דער נייער רבנות הראשית. מ'דארף נישט זיין קיין גרויסער למדן, זאגט דער משגיח, נאר וויסן אז חדש אסור; און ביי הבדלה, דער חילוק צווישן קודש און חול, דארף מען א חוש הריח. פ

וואו די תורה ווייזט ווער עשו איז

42:32

מ'קען מיינען אז עשו איז נישט געווען אזוי שלעכט, זאגט דער משגיח; ווער ס'לייענט נאר די פסוקים פון פארקויפן די בכורה געפינט נישט קיין קלארע קריטיק, און א חדר יינגל ווייסט אז עשו איז א רשע נאר ווייל דער רבי האט אים אזוי געזאגט. אבער אין סוף פון דער היינטיגער פרשה, ווי רש"י ברענגט פון חז"ל, ווייזט די תורה בפירוש די פריצות און ממזרות ביי די תולדות פון עשו, און דארט דערקענט מען קלאר ווער עשו איז. צ,ק

יעקב'ס מנחה און די פארכאפטע נשמות

47:58

אויפן פסוק "ותעבר המנחה על פניו" זאגט דער מדרש אז ס'האט יעקב אבינו שטארק פארדראסן צו שיקן א מנחה צו עשו. זיינע בהמות האבן געהאט אידישע נשמות, און פאר דעם תיקון ווערן אסאך אידישע נשמות פארכאפט פון עשו, ווי די קינדער פון טעהעראן און תימן, ביז זיי וועלן צוריקקומען. דער משגיח פארגלייכט עס צו דעם פאר וואס איז באשטימט געווען פארן בעל אויפן הר הכרמל, וואס האט נישט געוואלט גיין ביז אליהו האט אים איינגערעדט. ר,ש

51:00

דערנאך ברענגט ער דעם מדרש פון אן עם הארץ וואס האט געזאגט אז "מלכי תרשיש... מנחה ישיבו" מיינט אז זיי וועלן צוריקגעבן יעקב'ס מתנות, און דער חכם האט געזאגט אז ער וועט עס דרש'ענען ברבים. יעדער איד איז מחדש תורה פון זיין שורש הנשמה, ערקלערט דער משגיח, און די נשמה פון דעם עם הארץ שטאמט פון די וואס זענען געשיקט געווארן צו עשו, און ער איז נאר צייטווייליג אין עשו'ס לאגער. ת

שכם: מילה אן ווערן א איד

53:59

שכם האט זיך געוואלט משדך זיין מיט יעקב'ס משפחה, און די בני יעקב האבן געפאדערט אז יעדער זכר זאל זיך מל זיין. אבער א מילה וואס איז נישט כדי צו ווערן א איד איז נישט קיין מילה. די משנה אין נדרים לערנט אז ערלה איז ביי א איד נאר א קליפה פון אויבן, און א גוי בלייבט אן ערל אפילו נאכן שניידן. אא,אב

די אלופי עשו און ווען מ'האלט מלחמה

57:34

די פרשה ענדיגט זיך מיט די אלופי עשו. דער משגיח ברענגט א ספר פון א חסידישן גדול אז מיט זאגן זייערע נעמען איז מען מבטל דעם כח פון עשו, און ער ערקלערט אז יעדע זאך עקזיסטירט נאר דורך איר שורש אין דער תורה, וואו עשו האט נישט קיין מציאות; מיטן לייענען די נעמען ברענגט מען אים צוריק אהין. דאס איז א הכנה צו חנוכה.

59:12

ער שטעלט אוועק דעם כלל: מלחמה האלט מען ווען מ'קומט אן אויף אידישקייט, אזוי ווי די חשמונאים קעגן די מתייוונים, נישט קעגן די אומות. צום סוף רופט ער זיך אנצוכאפן אין דער פרשה, זיך מקשר זיין מיט די פריערדיגע צדיקים און מיט די בעלי מסירות נפש פון היינט, און שטיין פעסט אין אמונה בשעת דער ערב רב משפט'ט ווער ס'איז א איד.

מראי מקומות

תורה

  1. ז Shemos 14:31 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:45
  2. ל Devarim 13:2-4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:19
  3. צ לכאורה Bereishis 25:34 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:32
  4. ר Bereishis 32:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:58
  5. אא Bereishis 34:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:59

נביאים

  1. כ Yirmiyahu 31:14-16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:32
  2. ס Ovadiah 1:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:39

כתובים

  1. ח לכאורה Esther 3:2-6 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:08
  2. ע Shir HaShirim 1:7-8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:47
  3. ת Tehillim 72:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 51:00

משנה

  1. אב לכאורה Mishnah Nedarim 3:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 53:59

תלמוד בבלי

  1. ו לכאורה Kesubos 111a מפתח אינעם אויסשרייב: 7:44
  2. פ לכאורה Sanhedrin 93b מפתח אינעם אויסשרייב: 39:17

מדרש

  1. א Bereishis Rabbah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:12
  2. י לכאורה Eichah Rabbah, Pesichta 24 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:32
  3. ש Bereishis Rabbah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 47:58

זוהר און קבלה

  1. ג Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:03
  2. נ Tikkunei Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 29:39

ראשונים

  1. ב לכאורה Ramban on Bereishis, Vayishlach (ch. 32) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:12, 7:44
  2. ה Rabbeinu Bachya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:44
  3. מ לכאורה Rashi on Bereishis 32:25 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:39
  4. ק לכאורה Rashi on Bereishis 36 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:32

אחרונים און חסידות

  1. ד Chiddushei HaRim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:03, 25:19
  2. ט Netzach Yisrael (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:32, 18:01

עיקרי הדברים

  1. 2:36 די קריטיק פונעם מדרש אויף יעקב אבינו און דער לימוד פונעם רמב"ן זענען ביידע אמת: איינס רעדט על פי דרש, דאס אנדערע על פי סוד.
  2. 4:40 זינט דעם חטא פון אדם הראשון, פאר דעם עולם התיקון, קענען די חלקים פון תורה זיך זען ווי סתירות; ווען משיח וועט קומען וועלן די סתירות אויסגעגלעט ווערן.
  3. 9:36 אין דער צייט פון גלות איז דער דרך קעגן די אומות העולם תפילה און דורון, נישט מלחמה, צוליב דער שבועה נישט צו מורד זיין אין זיי.
  4. 27:55 פאר משיח וועט דער ערב רב זיך ווייזן ווי תלמידי חכמים און אפילו ווייזן סימנים, און א איד דארף זיך פונדעסטוועגן האלטן ביי דער אמונה.
  5. 37:53 דער מבחן ווער ס'איז אמת'דיג איז צי ער גייט אין די וועגן פון די פריערדיגע דורות, אזוי ווי דער חתם סופר האט געלערנט אז חדש אסור מן התורה.
  6. 58:41 מלחמה האלט מען נאר ווען עס איז נוגע אידישקייט, אזוי ווי די חשמונאים האבן מלחמה געהאלטן קעגן די מתייוונים, נישט ווען עס איז נוגע די אומות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 1:22 ווי אזוי קען דער מדרש קריטיקירן יעקב פאר זיין הכנעה פאר עשו, ווען חז"ל האבן פון אים געלערנט ווי אזוי זיך צו פירן מיט עשו?

    תירוץ: 2:36 דער מדרש רעדט על פי דרש, לויט וועלכן ער האט זיך נישט געדארפט מכניע זיין; על פי סוד האט ער געמוזט, און יעקב האט געזען אז דער תועלת וועט זיין גרעסער ווי דער חסרון.

  2. קשיא: 17:43 פארוואס האט דער רבונו של עולם אנגענומען רחל'ס טענה, ווען דער גלות איז געקומען צוליב עבודה זרה?

    תירוץ: 17:58 רחל האט פארשטאנען אז ס'איז נאך נישט דער זמן התיקון, אז די סתירות מוזן אויסגעגלעט ווערן דורך גלות, און אז די חטאים זענען געקומען פון דעם מצב פון דער וועלט, נישט פון דעם עצם פון אידן.

  3. קשיא: 11:48 אויב די מעטאדן פון די מיליטאנטן קעגן רוסלאנד האבן אויסגעזען מצליח, האבן די גדולים געהאט א טעות?

    תירוץ: 21:50 אסאך פון די וואס זענען ארויס פון רוסלאנד זענען אוועק פון אידישקייט, און גדול המחטיאו יותר מן ההורגו; אין הימל מעסט מען מיט אנדערע מאסן, און נאר ווען משיח וועט קומען וועט מען וויסן ווער ס'איז געווען גערעכט.

  4. קשיא: 36:29 ווי אזוי קען מען וויסן צי א תלמיד חכם איז פון דער צד הקדושה אדער פונעם ערב רב?

    תירוץ: 36:35 די הדרכה פון שלמה המלך: גיין אין די עקבות פון די שאף; ווער ס'ברענגט נישט קיין חדשות און פירט זיך ווי די פריערדיגע דורות האבן זיך געפירט, איז אמת'דיג.

  5. קשיא: 52:11 פארוואס האט אן עם הארץ געקענט מחדש זיין אזא טיפן חידוש אויף "מנחה ישיבו"?

    תירוץ: 52:20 יעדער איד איז מחדש תורה לויט זיין שורש הנשמה, און די נשמה פון דעם עם הארץ שטאמט פון די נשמות וואס יעקב האט געשיקט צו עשו אלס מנחה.

  6. קשיא: 58:37 ווען דארף מען מלחמה האלטן און ווען נישט?

    תירוץ: 58:41 ווען ס'איז קעגן אידישקייט און קעגן דער נשמה דארף מען מלחמה האלטן, אזוי ווי די חשמונאים קעגן די מתייוונים; ווען ס'איז נוגע די אומות, טאר מען נישט, צוליב דער שבועה.

מעשיות

  1. 22:39 דער בעל התניא און נאפאלעאן

    אין דער צייט פון נאפאלעאן'ס מלחמה האבן אסאך געהאפט אז ער וועט געווינען, ווייל ער האט צוגעזאגט פרייהייט, און אידן האבן געליטן אונטערן עול פון רוסלאנד. דער בעל התניא אבער האט מתפלל געווען און געטון גרויסע פעולות מיט מסירות נפש אז רוסלאנד זאל געווינען. ער האט געזאגט אז אויב נאפאלעאן געווינט וועט זיין גוט פאר אידן אין גשמיות אבער א גרויסע ירידה אין רוחניות, און ער האט בעסער געוואלט אז אידן זאלן ליידן אונטערן צאר, אבער זייער רוחניות'דיגע מדריגה זאל נישט פאלן.

    אין דער מעשה: נאפאלעאן, דער בעל התניא

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  2. 40:55 ר' יוסף חיים זאנענפעלד און דער צאנזער רב

    ר' יוסף חיים זאנענפעלד האט געפירט א גרויסע מלחמה קעגן דער נייער רבנות הראשית אין ירושלים און האט זי נישט אנערקענט, כאטש די וועלט האט געהאלטן אז איר הויפט איז אן ערליכער איד. ווען ער איז געווען א בחור אין צאנז האט דער צאנזער רב געזאגט אויף אים אז ער וועט זיין מלך ירושלים, און שפעטער איז ער געווארן דער ירושלימער רב. דער משגיח זאגט אז ווען מ'וואלט זיך געהאלטן ביי זיין וועג וואלט ירושלים געבליבן הייליג ווי עס דארף זיין.

    אין דער מעשה: רבי יוסף חיים זאנענפעלד, דער דברי חיים, דער צאנזער רב

געדאנקען

  1. 3:33 די קריטיק פונעם מדרש אויף יעקב און דער לימוד וואס חז"ל האבן פון אים געלערנט זענען נישט קיין סתירה, נאר צוויי שיכטן פון תורה, דרש און סוד, וואס זענען ווי לבושים איינס איבערן אנדערן; זיי שטויסן זיך נאר ווייל די וועלט איז זינט דעם חטא פון אדם הראשון נאך נישט צוגעקומען צו איר תיקון.
  2. 18:01 רחל'ס זכות פאר דעם רבונו של עולם איז נישט נאר געווען וואס זי האט איבערגעגעבן לאה די סימנים, נאר וואס זי האט פארשטאנען אז דער גלות מיט זיינע סתירות מוז זיין פאר דעם תיקון, און אז די חטאים פון אידן קומען פון דעם מצב פון דער וועלט און נישט פון זייער עצם.
  3. 29:39 דער שר של עשו האט זיך באוויזן פאר יעקב ווי א תלמיד חכם, און דערפאר איז דער לעצטער גלות דער גלות פונעם ערב רב, וואס קען ברענגען ראיות וואס קיינער קען נישט אפרעדן; נאר דער אייבערשטער אליין קען אים אנטפלעקן.
  4. 52:29 דער עם הארץ האט געקענט מחדש זיין דעם טייטש פון "מנחה ישיבו" ווייל זיין אייגענע נשמה שטאמט פון די נשמות וואס יעקב האט געשיקט צו עשו אין דער מנחה, און ער איז נאר צייטווייליג געווען אין עשו'ס לאגער.
  5. 39:17 הבדלה, דער חילוק צווישן קודש און חול, פאדערט א חוש הריח; אזוי אויך זענען די צדיקים וואס האבן געקענט אונטערשיידן צווישן קדושה און טומאה געווען די וואס האבן געהאט א חוש הריח, א סימן וואס איז פארבונדן מיט משיח.
  6. 57:34 מיט לייענען די נעמען פון די אלופי עשו ברענגט מען עשו צוריק צו זיין שורש אין דער תורה, וואו ער האט נישט קיין אייגענע מציאות, און מ'איז מבטל זיין כח; דאס איז א הכנה צו חנוכה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 9:36 דער משגיח זאגט אז אין גלות איז דער דרך צו האנדלען מיט די אומות תפילה און דורון, נישט מלחמה.
  2. 28:11 דער משגיח זאגט אז אפילו ווען סימנים זעען אויס צו שטיצן פרעמדע השקפות, דארף א איד פארמאכן די אויגן, זאגן שמע ישראל און זיך האלטן ביי דער אמונה.
  3. 41:50 דער משגיח זאגט אז מ'דארף נישט זיין קיין גרויסער תלמיד חכם; מ'דארף נאר וויסן אז חדש אסור מן התורה און זיך נישט ארן וועגן די פראבלעמען וואס פליען אין דער לופט.
  4. 58:49 דער משגיח זאגט אז מלחמה דארף מען האלטן נאר ווען ס'איז נוגע אידישקייט, נישט ווען ס'איז נוגע די אומות.
  5. 1:00:48 דער משגיח רופט זיך אנצוכאפן אין דער פרשה, שעפן פון איר כח, און זיך מקשר זיין מיט די צדיקים פון די פריערדיגע דורות און מיט די בעלי מסירות נפש פון היינט.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אליהו הנביא, דער בעל התניא, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער חידושי הרי"ם, דער חפץ חיים, דער חתם סופר, דער מהר"ל פון פראג, דער רמב"ן, המן, יעקב אבינו, לאה אמנו, מרדכי הצדיק, משה מענדעלסאן, נאפאלעאן, עשו, רבי יוסף חיים זאנענפעלד, רבינו בחיי, רבן יוחנן בן זכאי, רחל אמנו, שלמה המלך

ערכים אמונת חכמים, הכנעה, חוש הריח, עולם התיקון, עקבתא דמשיחא, ערב רב, עשו, פרד"ס

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט