התחלת ביאור אהבה מסותרת. ישתדל להיות מרכבה לה' כפי יכולתו.

קאטאלאג: ספר התניא א' י"ז נומ׳ ⁨38⁩ פאקעט גייד ז׳ 44 אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 43 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים אנהייב פון תניא פרק י"ז ערקלערט דער משגיח ווי אזוי "כי קרוב אליך הדבר מאד" איז אמת ביי יעדן איד: דער מוח הערשט פון נאטור איבער דעם הארץ, ממילא איז עבודה פון שכל אלעמאל נאנט, חוץ ווען עבירות האבן צוגענומען די הערשאפט, און דאן דארף מען פריער טאן תשובה מיט א צובראכן הארץ.

ביים אנהייב פון א נייעם זמן הייבט דער משגיח אן מיט פרק י"ז, און ער ערקלערט אז דער גאנצער ספר התניא איז מיוסד אויפן פסוק "כי קרוב אליך הדבר מאד". ער חזר'ט איבער די פריערדיגע פרקים: די אידישע נשמה האט פון נאטור ליב דעם רבונו של עולם, אזוי ווי די אהבה פון שיר השירים, און ער ברענגט דעם טעם פונעם אבני נזר ביי א בת לוי און די מעשה מיטן לעכאוויטשער, וואס האט געשפירט די רגע ווען זיין רבי איז נפטר געווארן. די התבוננות אין די ברכות פון קריאת שמע דארף געבוירן אהבה און יראה, און וואו עס ברענט נישט איז דער רבונו של עולם מצרף דעם קאלטן שכל. פרק י"ז פרעגט: ווי אזוי קען די תורה זאגן אז אהבת השם איז נאנט, ווען אהבת השם און אהבת עולם הזה קענען נישט וואוינען צוזאמען און נאר צדיקים זענען מושל אויף זייער הארץ? דער תירוץ: דער מוח הערשט פון נאטור איבער דעם הארץ, ממילא איז עבודה פון שכל נאנט פאר יעדן, חוץ א רשע וואס האט פארלוירן די הערשאפט, אזוי ווי פרעה. אזא איינער דארף פריער טאן תשובה מיט א צובראכן הארץ, וואס הייבט אויף דעם לעצטן ה' פונעם שם הוי', און דאס ווייזט דער משגיח אויף פון לולב און אתרוג און פון ירושלים און רומי.

ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · אהבת השם און דביקות · תשובה

סדר השיעור

  1. 0:00 א נייער זמן: דער תניא און "כי קרוב"

    דער משגיח ערקלערט פארוואס ער הייבט אן דעם נייעם זמן מיט פרק י"ז, וואו עס הייבט זיך אן דער חלק פון עבודה, און ער בעט די נייע זיך צו דערקונדיגן אויף די פריערדיגע הקדמות. ער ווייזט פונעם שער אז דער גאנצער תניא איז מיוסד אויפן פסוק "כי קרוב אליך הדבר מאד", ערקלערט בדרך ארוכה און קצרה לויט יעדנס מדריגה.

  2. 3:58 די נאטירליכע אהבה פון א איד צום אייבערשטן

    ביים איבערחזר'ן די פריערדיגע פרקים ערקלערט דער משגיח אז די נשמה, א חלק אלוק ממעל, האט ליב דעם אייבערשטן פון אינסטינקט, די אהבה פון שיר השירים, וואס טייל זאגן נאר פסח, אזוי ווי דער מנחת אלעזר שרייבט. ער ברענגט דעם טעם פונעם אבני נזר פארוואס א בת לוי וואס האט חתונה געהאט אויף פאלשע עדות ווערט געקנסט: דער שבט וואס איז געבליבן צוגעבונדן ביים עגל האט געדארפט שפירן אז איר מאן לעבט.

  3. 8:31 דער לעכאוויטשער שפירט ווען זיין רבי איז נפטר געווארן מעשה

    גרויסע צדיקים האבן געשפירט זייער קשר צום רבונו של עולם, און אפילו תלמידים האבן געשפירט זייער קשר צום רבי'ן. דער משגיח דערציילט ווי דער לעכאוויטשער האט געשריגן אז ער איז אפגעריסן פון זיין רבי'ן אין דער רגע ווען ר' שלמה קארלינער איז אומגעקומען, און ער איז געווארן רואיג ווען מ'האט אים דערציילט.

  4. 11:42 התבוננות אין די ברכות, און דער קאלטער שכל

    דער משגיח חזר'ט איבער ווי אזוי די מצוה פון אהבת השם ארבעט: די התבוננות אין די ברכות פון קריאת שמע, אין די מלאכים און אין אהבה רבה, געבוירט יראה און אהבה, די צוויי פליגל פון יעדער מצוה, פאר קבלת עול מלכות שמים. וואו עס כאפט זיך נישט אן, האבן די פריערדיגע פרקים געלערנט אז דער אייבערשטער איז מצרף דעם קאלטן שכל גלייך ווי ער וואלט עס געשפירט.

  5. 15:06 פרק י"ז: איז אהבת השם טאקע נאנט?

    דער משגיח עפנט פרק י"ז און פרעגט ווי אזוי די תורה, וואס איז נצחית, קען זאגן אז אהבת השם איז נאנט, ווען עס ברענט נישט אלעמאל אפילו ביי גרויסע מענטשן. אהבת השם און אהבת עולם הזה קענען נישט זיין אין איין הארץ, און ער ברענגט דעם קאצקערס פשט אינעם תרגום אויף "אל תגשו אל אשה" ביי מתן תורה: מ'קען נישט שטיין אויף ביידע זייטן פונעם פלויט.

  6. 19:21 נאר צדיקים זענען מושל אויף זייער הארץ: דער תירוץ

    דער משגיח שטארקט די קשיא פון דער גמרא אז יראה איז א "מילתא זוטרתא" נאר לגבי משה רבינו, און פון חז"ל אז נאר צדיקים האבן זייער הארץ אין זייער רשות. דער תניא ענטפערט אז "כי קרוב" מיינט אן אהבה פון שכל וואס ברענגט צו טאן די מצוות: יעדער מיט א מוח קען פארשטיין אז ער דארף מקיים זיין די תורה, און דאס ווערט אנגענומען לויט זיין מדריגה.

  7. 24:16 דער מוח הערשט איבערן הארץ, חוץ ווען עבירות האבן עס צוגענומען

    דער משגיח ערקלערט אז דער מוח הערשט פון נאטור איבערן הארץ, איבער דעם לינקן חלל וואו די נפש הבהמית וואוינט, און ער קען צווינגען דעם מענטש צו טאן אדער נישט צו טאן, אויב ער שטעלט זיך אפ צו טראכטן. נאר א רשע וואס האט קיינמאל נישט אויסגענוצט די הערשאפט פארלירט עס אלס שטראף, "רשעים ברשות לבם". ער ברענגט פרעה, וואס דאס פארלירן זיין בחירה ביי די מכות איז געווען א שטראף פאר זיינע פריערדיגע עבירות.

  8. 29:59 פריער תשובה: אויפהייבן דעם לעצטן ה'

    דער משגיח ערקלערט אז "כי קרוב" רעדט צו געווענליכע מענטשן וואס האבן נאך נישט פארלוירן זייער בחירה, אבער א רשע קען נישט אנהייבן א דויערדיגע עבודה אן תשובה מיט א ביטערער נפש און א צובראכן הארץ וואס צוברעכט די קליפות. דאס איז תשובה תתאה, אויפהייבן דעם לעצטן ה' פונעם שם הוי' פון גלות; ער פארבינדט עס מיט די ארבעה מינים אלס די אותיות פונעם שם, און דערציילט דעם רוקח'ס מעשה פון א חלום מיט אן אפגערוקטן ה', וואס איז מתורץ געווארן ווען א איד האט געהאלטן דעם לולב און אתרוג באזונדער.

  9. 38:33 ירושלים און רומי, און דער אפגערוקטער ה'

    ווען די ניצוצות פון דער נשמה זענען אין גלות אין דער קליפה, צוברעכט די תשובה זי און צעטיילט אירע כוחות. דער משגיח ברענגט רש"י אז ווען איינס פון ירושלים און רומי איז פול איז דאס אנדערע חרוב, און א רמז פון א בלאזשעווער צדיק אויף ירושלים וואס שטייט אין תנ"ך אן א יו"ד; כל זמן דער ה' איז אפגערוקט איז די סטרא אחרא פאראייניגט, און תשובה דרייט עס איבער.

דער שיעור, אויסגעשריבן

א נייער זמן: דער תניא און "כי קרוב"

1:01

ביים אנהייב פונעם נייעם זמן הייבט דער משגיח אן מיט פרק י"ז, וואו עס הייבט זיך אן דער חלק פון עבודה. די הקדמות זענען אוועקגעשטעלט געווארן די לעצטע צוויי יאר, און די נייע זאלן זיך דערקונדיגן ביי די חברים אדער ביי אים. ווי עס שטייט אינעם שער, איז דער גאנצער ספר מיוסד אויפן פסוק "כי קרוב אליך הדבר מאד בפיך ובלבבך לעשותו", צו ערקלערן ווי נאנט עס איז, בדרך ארוכה אדער קצרה לויט יעדנס מדריגה. א,ב

די נאטירליכע אהבה פון א איד

4:28

די פריערדיגע פרקים האבן ערקלערט אז די אידישע נשמה איז "חלק אלוק ממעל ממש", ממילא דארף זי פון אינסטינקט ברענען מיט א חשק צום רבונו של עולם, די אהבה פון ביידע זייטן וואס שלמה המלך באשרייבט אין שיר השירים. נישט יעדער האלט ביי דעם עס צו זאגן יעדן ערב שבת; דער מנחת אלעזר שרייבט אז ער זאגט עס נאר פסח. ג,ד,ה

7:09

דער משגיח ברענגט דעם אבני נזר: א בת לוי וואס האט חתונה געהאט אויף פאלשע עדות ווערט געקנסט, ווייל איר שבט האט אפגעהיטן דעם קשר ביים עגל, און זי האט געדארפט שפירן אז איר מאן לעבט. ו

דער לעכאוויטשער שפירט דעם קשר

8:31

צדיקים האבן געשפירט זייער קשר צום רבונו של עולם, און אפילו תלמידים צו זייער רבי'ן. ווען ר' שלמה קארלינער איז אומגעקומען, האט דער לעכאוויטשער אינדערהיים געשריגן אז ער שפירט זיך אפגעריסן; ווען מ'האט אים דערציילט, איז ער געווארן רואיג, ווייל א באקאנטע סיבה איז נאטירליך. אזוי ווי א תלמיד וואס איז צוגעבונדן שפירט דעם קשר, אזוי שפירט א איד דעם קשר צום אייבערשטן.

התבוננות אין די ברכות

12:16

יעדן אינדערפרי געבוירט די התבוננות אין די ברכות פון קריאת שמע, אין די מלאכים און אין אהבה רבה, יראה און אהבה, די צוויי פליגל פון יעדער מצוה, פאר קבלת עול מלכות שמים. ביי נשמות וואו עס ברענט נישט, האבן די פריערדיגע פרקים געלערנט אז דער אייבערשטער איז מצרף דעם קאלטן שכל גלייך ווי ער וואלט עס געשפירט.

איז אהבת השם טאקע נאנט?

15:08

פרק י"ז עפנט מיטן פסוק. עס ארבעט נישט אלעמאל, אפילו ביי גרויסע מענטשן, אבער די תורה איז נצחית און מוז זיין אמת אויך היינט; דער משגיח זאגט אז מ'זאל דאווענען פסוקי דזמרה און די ברכות, כדי עס זאל אויפפלאקערן על כל פנים א גרויסער חשק. א

17:21

אהבת השם און אהבת עולם הזה קענען נישט זיין אין איין הארץ. דער קאצקער האט מסביר געווען דעם תרגום "לצד" אשה ביי מתן תורה: מ'קען נישט שטיין אויף ביידע זייטן פונעם פלויט. ז

נאר צדיקים זענען מושל אויף זייער הארץ

19:34

די קשיא ווערט שטארקער: די גמרא רופט יראה א קליינע זאך נאר לגבי משה רבינו, און חז"ל זאגן אז נאר צדיקים האבן זייער הארץ אין זייער רשות. ווי אזוי זאגט מען דען פאר יעדן איד אז עס איז נאנט? ח,ט,י

21:25

דער תניא ענטפערט אז עס מיינט אן אהבה פון שכל וואס ברענגט צו מצוות. יעדער מיט א מוח קען פארשטיין אז ער דארף לערנען און זיך היטן פון עבירות, און דאס נעמט דער אייבערשטער אן לויט זיין מדריגה. כ

דער מוח הערשט איבערן הארץ

24:25

ווי דער תניא האט ערקלערט, הערשט דער מוח פון נאטור איבערן הארץ. פון די צוויי חללים פונעם הארץ וואוינט דער יצר טוב אינעם רעכטן, "לב חכם לימינו", און די נפש הבהמית אינעם לינקן. ווען א מענטש וואלט זיך אפגעשטעלט צו טראכטן ווער איז דער רבונו של עולם און יעדן טאג געלערנט מוסר, וואלט זיין מוח אים געקענט אפהאלטן פון עבירות. ל,מ

26:58

נאר אן אמת'ער רשע פארלירט די הערשאפט, אלס שטראף ווייל ער האט זי קיינמאל נישט אויסגענוצט: רשעים זענען ברשות לבם, און דוד האט "געזאגט צו זיין הארץ". אזוי איז ביי פרעה דאס פארלירן די בחירה ביי די מכות געווען א שטראף פאר זיין פריערדיגע אכזריות קעגן אידן. י,נ

פריער תשובה: אויפהייבן דעם לעצטן ה'

30:14

דער פסוק רעדט צו געווענליכע מענטשן וואס האבן נאך נישט פארלוירן זייער בחירה. א רשע קען נישט אנהייבן א דויערדיגע עבודה אן פריער טאן תשובה, צוברעכן די קליפות מיט א ביטערער נפש און א צובראכן הארץ; מענטשן וואס זענען אמאל גוט און אמאל נישט, פעלט דאס, מערסטנס צוליב געוויסע עבירות וואס פארשטאפן דאס הארץ. כ

32:49

אויפן פסוק "זבחי אלקים רוח נשברה" ערקלערט דער משגיח אז אמת'ע חרטה צוברעכט דעם רוח הטומאה. דאס איז תשובה תתאה, אויפהייבן דעם לעצטן ה' פונעם שם הוי' פון זיין נפילה; די גמרא גלייכט די וועלט צו א ה' וואס איז אפן פאר תשובה. ע,פ

35:09

די ארבעה מינים זענען די אותיות פונעם שם, דער אתרוג דער לעצטער ה'. דער מגן אברהם ברענגט דעם רוקח: א צדיק האט געחלומט אז ער שרייבט דעם שם מיטן לעצטן ה' אפגערוקט, און דערנאך געזען א איד האלטן לולב און אתרוג באזונדער. תשובה פאראייניגט צוריק דעם ה'. צ

ירושלים און רומי

39:02

ווען די ניצוצות פון דער נשמה זענען אין גלות אונטער דער קליפה, צוברעכט תשובה זי און צעטיילט אירע כוחות. ווי רש"י זאגט, ווען ירושלים איז חרוב איז רומי פול; דער משגיח לייגט צו א רמז פון א בלאזשעווער צדיק, אז ירושלים שטייט אין תנ"ך אן א יו"ד ביז עס ווערט אויפגעבויט. ר

42:07

כל זמן דער ה' איז אפגערוקט, איז די סטרא אחרא פאראייניגט; תשובה פאראייניגט דעם שם און צעשפרייט זי.

מראי מקומות

תורה

  1. א Devarim 30:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01, 15:08
  2. ז לכאורה Shemos 19:15 with Targum Onkelos מפתח אינעם אויסשרייב: 17:21
  3. ח Devarim 10:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:34
  4. ס לכאורה Shemos 10:1 29:15 מפתח

נביאים

  1. נ לכאורה Shmuel I 27:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:58

כתובים

  1. ד Shir HaShirim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:28
  2. מ Koheles 10:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:25
  3. ע Tehillim 51:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:49

תלמוד בבלי

  1. ט Berachos 33b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:34
  2. פ לכאורה Menachos 29b מפתח אינעם אויסשרייב: 32:49
  3. ק לכאורה Megillah 29a 37:52 מפתח

מדרש

  1. י לכאורה Bereishis Rabbah 34:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:34, 26:58

ראשונים

  1. ר לכאורה Rashi on Bereishis 25:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 39:02

אחרונים און חסידות

  1. ב לכאורה Tanya, title page מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01
  2. ג לכאורה Tanya ch. 2 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:28
  3. ה Minchas Elazar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:28
  4. ו Avnei Nezer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:09
  5. כ לכאורה Tanya ch. 17 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:25, 30:14
  6. ל לכאורה Tanya ch. 12 מפתח אינעם אויסשרייב: 24:25
  7. צ Magen Avraham (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:09

עיקרי הדברים

  1. 2:24 דער גאנצער ספר התניא איז מיוסד אויפן פסוק "כי קרוב אליך הדבר מאד בפיך ובלבבך לעשותו", צו ערקלערן ווי אזוי עבודת השם איז נאנט פאר יעדן איד.
  2. 4:40 ווייל די נשמה איז פארבונדן מיטן רבונו של עולם, האט א איד אים ליב פון נאטור, די אהבה פון ביידע זייטן וואס שלמה המלך באשרייבט אין שיר השירים.
  3. 17:10 אהבת השם און אהבה צו די תאוות פון עולם הזה קענען נישט זיין צוזאמען אין הארץ; ווער עס איז צוגעבונדן צו עולם הזה בילדט זיך נאר איין אז ער האט ליב דעם רבונו של עולם.
  4. 21:25 דער מוח הערשט פון נאטור איבער דעם הארץ, ממילא קען יעדער מענטש צוקומען צו אן אהבה פון שכל וואס פירט צו טאן די מצוות.
  5. 26:54 א רשע וואס האט געזינדיגט ביז זיין הארץ איז שוין נישט אין זיין רשות, קען נישט אנהייבן דינען דעם רבונו של עולם אן פריער טאן תשובה מיט א צובראכן הארץ.
  6. 33:33 אזא תשובה איז תשובה תתאה, וואס הייבט אויף דעם לעצטן ה' פונעם שם הוי' פון זיין נפילה און פאראייניגט אים מיט די אנדערע דריי אותיות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 7:18 פארוואס ווערט א בת לוי וואס האט חתונה געהאט אויף עדות אז איר מאן איז געשטארבן געקנסט ווען ער קומט צוריק, מער ווי אן אנדערע?

    תירוץ: 7:36 דער אבני נזר ערקלערט אז שבט לוי האט אפגעהיטן זיין קשר מיטן אייבערשטן ביים עגל, ממילא איז א בת לוי מער סענסיטיוו און האט געדארפט שפירן אז איר מאן לעבט.

  2. קשיא: 18:34 פארוואס טייטשט דער תרגום "אל תגשו אל אשה" מיט "לצד" אשה?

    תירוץ: 18:42 דער קאצקער ערקלערט אז ס'זענען דא צוויי זייטן פון א פלויט; ווער עס איז איינגעזונקען אין די תאוות פון עולם הזה קען נישט זיין אויף דער זייט פון מקבל זיין די תורה מיט אהבה.

  3. קשיא: 19:39 ווי אזוי קען די תורה זאגן אז אהבת השם איז זייער נאנט פאר יעדן איד, ווען די גמרא רופט אפילו יראה א קליינע זאך נאר לגבי משה רבינו, און נאר צדיקים האבן זייער הארץ אין זייער רשות?

    תירוץ: 21:25 דער תניא ענטפערט אז עס מיינט אן אהבה פון שכל וואס ברענגט צו טאן די מצוות: דער מוח איז אין יעדנס רשות און הערשט פון נאטור איבערן הארץ.

  4. קשיא: 29:11 פארוואס איז פרעה געשטראפט געווארן מיט די מכות, אויב דער אייבערשטער האט פארהארטעוועט זיין הארץ און ער האט נישט געהאט קיין בחירה?

    תירוץ: 29:31 ער האט עס אליין אנגעמאכט: דאס פארלירן די בחירה ביי די מכות איז געווען דער שטראף פאר די עבירות וואס ער האט געטון קעגן אידן ווען ער האט נאך געהאט בחירה.

מעשיות

  1. 9:03 דער לעכאוויטשער אין דער רגע ווען זיין רבי איז נפטר געווארן

    ר' מרדכי לעכאוויטשער איז געווען א תלמיד פון ר' שלמה קארלינער, וואס מ'האט געזאגט אז ער האט געהאט די נשמה פון משיח בן יוסף, און א רוסישער קאזאק האט אים דערשאסן. אין דער רגע ווען ר' שלמה איז נפטר געווארן אין קארלין, האט דער לעכאוויטשער אינדערהיים גענומען לויפן און שרייען אז ער שפירט אז ער איז אפגעריסן פון זיין רבי'ן, און די בני בית האבן נישט געוואוסט וואס צו טאן. זיי האבן שוין געוואוסט אבער נישט געוואלט דערציילן; ווען מ'האט אים דערציילט, איז ער צוגעגאנגען צום פענסטער, געזאגט אז ס'איז א חושך אויף דער וועלט, און איז געווארן רואיג, ווייל א זאך וואס מ'ווייסט די סיבה דערפון איז נישט קיין שרעק.

    אין דער מעשה: רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי שלמה קארלינער, ר' מאטעלע סלאנימער, רבי אשר סטאלינער, דער סטרעליסקער

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 36:01 דעם רוקח'ס חלום פונעם אפגערוקטן ה'

    דער מגן אברהם ברענגט דעם רוקח, איינער פון די מקובלים, וואס האט דערציילט פון א צדיק וואס האט געחלומט די ערשטע נאכט סוכות אז ער האט געשריבן דעם שם הוי' און אפגערוקט דעם לעצטן ה', אזוי אז דער שם איז פסול. ער האט נישט פארשטאנען דעם חלום ביז אינדערפרי, ווען ער האט געזען אין שול א איד וואס האלט דעם לולב אין איין האנט און דעם אתרוג אין דער אנדערער, אן זיי צונויפצוברענגען. דאן האט ער פארשטאנען דעם חלום און דעם איד געזאגט אז די דריי מינים, די ערשטע דריי אותיות פונעם שם, דארפן ווערן מקורב צום אתרוג, דער לעצטער ה'.

    אין דער מעשה: דער רוקח, דער מגן אברהם

געדאנקען

  1. 7:36 דורכן אבני נזר טייטשט דער משגיח דעם קנס פון א בת לוי וואס האט חתונה געהאט אויף פאלשע עדות אלס א תביעה פון הרגש: איר שבט איז געבליבן צוגעבונדן ביים עגל, ממילא האט זי געדארפט שפירן אז איר מאן לעבט.
  2. 11:02 פונעם לעכאוויטשער ווייזט דער משגיח אז א תלמיד וואס איז באמת צוגעבונדן צו זיין רבי'ן שפירט דעם קשר, און זיין צער קומט ווייל ער ווייסט נישט פארוואס עס איז אוועק; אז מ'ווייסט די סיבה, איז דאס געפיל נאטירליך און ס'איז נישטא וואס צו קלאגן.
  3. 18:37 לויטן קאצקער ווייזט דער תרגום "לצד" אשה אז אהבת עולם הזה און אהבת התורה זענען צוויי זייטן פון איין פלויט: מ'קען שטיין אויף איין זייט אדער אויף דער אנדערער, נישט אויף ביידע.
  4. 27:46 דאס פארלירן די בחירה איז אליין א שטראף פאר נישט אויסנוצן זי פריער, און דאס ווענדט דער משגיח אן אויף פרעה: זיין פארהארטעוועט הארץ ביי די מכות איז געווען דער עונש פארן פייניגן אידן ווען ער האט נאך געהאט בחירה.
  5. 35:09 דער משגיח פארבינדט תשובה תתאה מיט די ארבעה מינים אלס די אותיות פונעם שם הוי': דער אתרוג איז דער לעצטער ה', און אים האלטן באזונדער פונעם לולב, אזוי ווי אינעם רוקח'ס חלום, איז אן אפגערוקטער ה' וואס תשובה פאראייניגט צוריק.
  6. 39:42 כל זמן דער ה' איז אפגערוקט פונעם שם, זענען די כוחות פון דער סטרא אחרא פאראייניגט, אזוי ווי רומי וואס איז פול ווען ירושלים איז חרוב; תשובה דרייט עס איבער, און די סטרא אחרא ווערט צעשפרייט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 16:36 דער משגיח זאגט אז מ'זאל זיך אוועקזעצן און דאווענען מיט פסוקי דזמרה און די ברכות פון קריאת שמע, כדי עס זאל אויפפלאקערן אהבת השם, אדער על כל פנים א גרויסער חשק צום רבונו של עולם.
  2. 26:00 דער משגיח זאגט אז אויב א מענטש וואלט זיך אפגעשטעלט א שטיקל צייט צו טראכטן ווער איז דער רבונו של עולם און וואס איז זיין תכלית, און יעדן טאג געלערנט אין א מוסר ספר, וואלט זיין מוח אים געקענט אפהאלטן פון עבירות.
  3. 32:32 דער משגיח זאגט אז ווער עס האט געזינדיגט דארף פריער טאן אן ערנסטע תשובה מיט א צובראכן הארץ און אמת'ע חרטה, און ערשט דערנאך אנהייבן דינען דעם רבונו של עולם.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער אבני נזר, דער בעל התניא, דער מגן אברהם, דער מנחת אלעזר, דער קאצקער רבי, דער רוקח, משה רבינו, פרעה, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי עקיבא, רבי שלמה קארלינער, רש"י, שלמה המלך

ערכים אהבה מסותרת, בחירה, גלות השכינה, חלל השמאלי, חלק אלוק ממעל, כי קרוב אליך הדבר מאד, מוח שליט על הלב, סטרא אחרא, קבלת עול מלכות שמים, קליפה, רבונו של עולם, שם הוי"ה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט