מפרשת נח עד חנוכה הוא זמן לשוב בדרך רגילות בחיי יומית
קאטאלאג: פרשת השבוע נח נומ׳ 7 פאקעט גייד ז׳ 3 תשמ"ח (1987–88) אידיש 1 שעה 5 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז פון פרשת נח ביז זאת חנוכה איז דער לעצטער זמן פון תשובה און דער אנהייב פון מקבל זיין די תורה אין א פשוט'ן סדר, ווייל דער מבול האט געדארפט זיין א גשם פון תורה, און די תיבה פון נח, אזוי ווי א סוכה, איז די תורה און תפילה וואס ראטעווען א איד פונעם מבול פון דער וועלט.
דער משגיח עפנט מיט די זמנים פון כתיבה וחתימה: צדיקים ווערן געשריבן ראש השנה, אנדערע ווארטן ביז יום כיפור, שפעטערדיגע ביז הושענא רבה און שמיני עצרת, און ביי די תלמידים פונעם בעל שם טוב ווייסט מען פון א לעצטע חתימה זאת חנוכה, פאר די שוואכערע דורות. די זמנים זענען מרומז אין די פסוקים פון ניצבים, וילך און האזינו. פרשת נח הייבט אן דעם סדר נאך תשרי, א נייער אנהייב אזוי ווי די נייע וועלט פון נח. ער ברענגט אז נח איז געווען די נשמה פון משה, אז מיטן מבול האט געדארפט קומען די תורה, און פונעם פרי צדיק, אז ס'איז אראפגעקומען א ליידיגער קאנווערט פון וואסער אן די תורה אינעווייניג. ביי מתן תורה איז דער זעלבער מבול צוריקגעקומען אנגעפילט. פאר תורה קומט תשובה, דערפאר האט דער מבול אנגעהויבן מיט גשמי ברכה. די תיבה פון נח, אזוי ווי א סוכה און א מקוה, איז געבויט פון שמות און הלכות און האט ממשיך געווען תשובה; דער "צוהר" פונעם בעל שם טוב איז דאס ליכטיגע ווארט פון תורה און תפילה וואס ראטעוועט פונעם היינטיגן מבול. ער ענדיגט מיט דער קירבה פון משיח אין דעם יאר און א ווארענונג קעגן מחלוקת.
ענינים: נח און דער מבול · מתן תורה ביי הר סיני · תשובה · זאת חנוכה
סדר השיעור
-
0:00 די לעצטע חתימה זאת חנוכה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רעכנט אויס די זמנים פון כתיבה וחתימה, פון ראש השנה ביז שמיני עצרת, און ברענגט פון די תלמידים פונעם בעל שם טוב א לעצטע חתימה זאת חנוכה. ער פרעגט פארוואס די גמרא דערמאנט עס נישט, און ענטפערט אז די שפעטערדיגע שוואכערע דורות האבן עס געדארפט, דערפאר איז עס נתגלה געווארן ערשט דעמאלט.
-
5:31 די זמנים מרומז אין ניצבים, וילך און האזינו שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ווייזט אז די 40 פסוקים פון ניצבים זענען קעגן די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור, די 30 פון וילך קעגן די דרייסיג טעג ביז ראש השנה פאר צדיקים גמורים, די 52 פון האזינו קעגן די טעג ביז שמיני עצרת, און אלע 122 צוזאמען קעגן די טעג ביז זאת חנוכה.
-
10:19 פרשת נח: צוריק צום סדר, א נייע וועלט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט די אנטוישונג נאך תשרי: ראש השנה איז מען נייגעבוירן געווארן און מ'האט שוין עפעס קאליע געמאכט, אזוי ווי די וועלט וואס איז חרוב געווארן אין פרשת נח. ער ערקלערט אז יעדער שבת איז געמאכט פון זיין סדרה, אזוי ווי אין א קיך אין הימל, און נח, וואס איז ארויס פון דער תיבה צו א נייע וועלט, לערנט אז מ'הייבט אן פון דאס ניי.
-
15:42 נח איז געווען משה; דער מבול און מתן תורה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם מאמר חז"ל אז ביי מתן תורה זענען די גוים געלאפן צו בלעם מיט פחד פון א נייעם מבול, און די גמרא אין חולין אז "בשגם" איז בגימטריא משה, דאס הייסט אז משה'ס נשמה איז געווען אין נח און די תורה האט דעמאלט געדארפט געגעבן ווערן. נח האט נישט מתפלל געווען פאר זיין דור, דערפאר הייסט דער מבול "מי נח"; משה האט עס מתקן געווען מיט "מחני נא".
-
20:11 שמיני עצרת, גשם און די תורה אינעווייניג שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז שמיני עצרת איז די נקודה וואס דער גאנצער "חג", דער קרייז פונעם יאר, דרייט זיך ארום איר, און פרעגט פארוואס מ'בעט אויף אזא טאג אויף גשם. מיט א משל פון א באנאנע וואס א קינד און א דאקטאר קוקן אויף איר, איז ער מסביר אז יעדע גשמיות'דיגע זאך האט א פנימיות, און די פנימיות פון גשם איז תורה, דערפאר קומט שמחת תורה גלייך נאך דער תפילה אויף גשם.
-
24:50 דער מבול א ליידיגער קאנווערט; מתן תורה אנגעפילט שטייט אינעם קאטאלאג
מיטן פרי צדיק ערקלערט דער משגיח אז דער מבול איז געווען וואסער אן זיין תורה, א ליידיגער קאנווערט, און ביי מתן תורה איז דער זעלבער מבול צוריקגעקומען פול מיט תורה. ער דערציילט די גמרא וועגן די גוים וואס האבן געזען די זעלבע סימנים ווי ביים מבול און זענען געלאפן צו בלעם, וואס האט געענטפערט "ה' עוז לעמו יתן", און ער ערקלערט מיט דער גמרא און מיטן מהר"ל פארוואס די תורה איז פארבונדן מיטן נומער דריי.
-
32:14 תשובה פאר תורה: גשמי ברכה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ווייזט ענליכקייטן צווישן דעם מבול און מתן תורה, און ערקלערט אז פרשת נח, ארום ראש חודש חשון, עפנט דעם סדר פון מקבל זיין די תורה. מיט רש"י ערקלערט ער אז דער מבול האט אנגעהויבן מיט גשמי ברכה וואו נח האט געזען תורה, און אז פאר תורה קומט אלעמאל א השפעה פון תשובה, אזוי ווי פאר מתן תורה און פאר משיח.
-
38:02 תיבה, סוכה און מקוה: געבויט פון שמות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס דער אייבערשטער האט געהייסן נח בויען א תיבה הונדערט און צוואנציג יאר אנשטאט צו דרשה'נען תשובה, און ערקלערט אז אזוי ווי א סוכה און א מקוה איז די תיבה א כלי פון שמות הקדושים וואס ווערט געבויט דורך אירע הלכות. מיטן בויען האט נח ממשיך געווען תשובה, וואס קומט פון בינה, אויף דער וועלט.
-
43:48 די "אנשי סוכה" און ארויסגיין פון דער תיבה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט א מעשה פונעם ספינקער רבי'ן וועגן חסידים וואס האבן נישט געוואלט ארויסגיין פון דער סוכה און מלאכים האבן זיי אוועקגעטראגן. ער ווענדט עס אן אויף דער תיבה: נח האט זי געבויט מיט אירע הלכות, משה איז צוויי מאל דורך א מבול, און נח'ס משפחה מיט די חיות האבן געשפירט אזא קדושה אין דער תיבה אז זיי האבן נישט געוואלט ארויס, ביז דער אייבערשטער האט זיי געזאגט אז יעצט איז א צייט פון עבודה.
-
49:15 דאס ליכטיגע ווארט: א תיבה קעגן דעם היינטיגן מבול שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם בעל שם טוב אויף "צוהר תעשה לתיבה": מאך ליכטיג יעדעס ווארט פון תורה און תפילה, וואס זענען די תיבה וואס ראטעוועט פונעם מבול פון כפירה און תאוות אין עקבתא דמשיחא. ער לייגט צו אז דער הערבסט פון דער וועלט, דער חודש "בול", איז דער פרילינג פון כלל ישראל מיט אברהם אבינו, און רופט צו א קבלה אויף פרשת נח.
-
55:24 א יאר נאנט צו משיח; תש"ח האט מען קאליע געמאכט
דער משגיח זאגט אז דאס יאר, נאך א שמיטה יאר, איז א זמן וואס איז מסוגל פאר משיח, נאר אזעלכע זמנים האט מען שוין פריער קאליע געמאכט. ער דערציילט אז ער האט געהערט אז משיח וועט קומען תש"ח, און זאגט אז די מדינה וואס איז דעמאלט געגרינדעט געווארן איז דאס פארקערטע פון גאולה, ווייל לויטן רמב"ם ברענגט משיח גאנץ כלל ישראל צו מקיים זיין די תורה; מ'דארף בעטן אז מ'זאל דאס יאר נישט קאליע מאכן.
-
59:23 זיך נישט מישן אין מחלוקת צווישן צדיקים
דער משגיח ברענגט א קבלה פונעם חתם סופר אז דער זמן פונעם פני יהושע איז געווען מסוגל פאר משיח, נאר ס'איז פארלוירן געגאנגען אין דער מחלוקת צווישן ר' יעקב עמדין און ר' יהונתן אייבשיץ. ער ווארנט זיך נישט צו מישן אין מחלוקת צווישן צדיקים, דערציילט די מעשה מיט דער רביצין פון ר' שלמה לייב לענטשנער, און ענדיגט מיט א ברכה.
דער שיעור, אויסגעשריבן
די לעצטע חתימה זאת חנוכה
דער משגיח עפנט מיט די זמנים פון כתיבה וחתימה. די גמרא זאגט אז צדיקים ווערן געשריבן ראש השנה, די אנדערע ווארטן ביז יום כיפור, און ס'איז דא נאך א זמן וואס ענדיגט זיך הושענא רבה און שמיני עצרת. ביי די תלמידים פונעם בעל שם טוב ווייסט מען אז דער גמר חתימה איז זאת חנוכה, דער לעצטער טאג חנוכה. א
פארוואס דערמאנט עס די גמרא נישט? דער משגיח ענטפערט אז די פריערדיגע דורות זענען פארטיג געווארן ביז יום כיפור. די שפעטערדיגע דורות זענען קלענער געווארן און האבן נישט פארענדיגט זייער תשובה, ממילא זענען די זמנים, וואס זענען געווען א סוד, נתגלה געווארן פאר זיי.
די זמנים מרומז אין די פסוקים
דער משגיח געפינט די זמנים אין די סדרות וואס מ'ליינט פאר ראש השנה. די 40 פסוקים פון ניצבים זענען קעגן די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור; די 30 פון וילך קעגן די דרייסיג טעג ביז ראש השנה פאר צדיקים גמורים; די 52 פון האזינו קעגן די טעג ביז שמיני עצרת. דער היינטיגער דור, זאגט ער, דארף ביז זאת חנוכה, און אז מ'רעכנט יעדן חודש דרייסיג טעג קומט אויס 122 טעג, קעגן די 122 פסוקים פון אלע דריי.
פרשת נח: צוריק צום סדר, א נייע וועלט
מיט פרשת נח הייבט זיך אן דער סדר, און דערמיט אן אנטוישונג. ראש השנה איז מען נייגעבוירן געווארן, ריין און לויטער, אבער א מענטש איז שוואך און באלד איז שוין עפעס קאליע, אזוי ווי די וועלט פון בראשית ווערט חרוב אין פרשת נח.
נח איז געווען משה
דער משגיח ברענגט דעם מאמר חז"ל אז ביי מתן תורה האט די וועלט געציטערט און די גוים זענען געלאפן צו בלעם פרעגן צי דער אייבערשטער ברענגט א מבול; ער האט געענטפערט "ה' עוז לעמו יתן". דאס צו פארשטיין ברענגט ער די גמרא אין חולין אז "בשגם", בגימטריא משה, איז א רמז אויף משה: משה'ס נשמה איז געווען אין נח, און דעמאלט האט מען געדארפט געבן די תורה. ד,ה,ו,ז
שמיני עצרת און די תורה אינעם גשם
שמיני עצרת, דער גרעסטער טאג פונעם יאר, הייסט נישט "חג", ערקלערט דער משגיח מיטן עשרה מאמרות, ווייל חג מיינט א קרייז, און שמיני עצרת איז די נקודה אין מיטן. פארוואס בעט מען דען אויף גשם? ער ברענגט א משל: א קינד זעט א באנאנע, א דאקטאר זעט אירע נערונג-שטאפן. יעדע גשמיות'דיגע זאך האט א פנימיות, און די פנימיות פון גשם איז תורה, דערפאר קומט נאכדעם שמחת תורה. י,ל
א ליידיגער קאנווערט, און א פולער
יעצט ברענגט דער משגיח דעם פרי צדיק: אין נח'ס צייטן האט משה געדארפט געבן די תורה, נאר דער דור איז נישט זוכה געווען, ממילא איז דאס וואסער אראפגעקומען אן זיין תורה, א ליידיגער קאנווערט, און דאס איז געווען דער מבול. ווען זיי וואלטן זוכה געווען, וואלט אראפגעקומען א גשם פון תורה, אזוי ווי ביי מתן תורה. נ
צוריק צו דער גמרא: די גוים, גרויסע חכמים אין די כוכבים, האבן געזען די זעלבע סימנים ווי ביים מבול און זענען געלאפן צו בלעם, וואס האט געענטפערט אז דער אייבערשטער גיט די תורה צו זיין פאלק. ס'איז געווען דער זעלבער מבול, נאר אנגעפילט מיט תורה; "עוז" איז בגימטריא "מבול". די תורה איז פארבונדן מיט דריי, ערקלערט ער מיט דער גמרא און מיטן מהר"ל, ווייל דריי איז א סימן פון נצחיות. ד,ה,ע
פאר תורה קומט תשובה
תיבה, סוכה און מקוה
פארוואס בויען א תיבה הונדערט און צוואנציג יאר, פרעגט דער משגיח; וואלט נישט געווען גלייכער אז נח זאל דונערן און מעורר זיין צו תשובה? ער ענטפערט אז א תיבה איז אזוי ווי א סוכה: די סוכה איז פול מיט שמות הקדושים, און בויען זי איז א מצוה. מ'בויט זי מיט אירע הלכות, אזוי ווי א מקוה, וואו דאס וואסער איז נאר א קאנווערט.
די "אנשי סוכה"
דער משגיח דערציילט פונעם ספינקער רבי'ן וועגן חסידים וואס האבן געשפירט אזא קדושה אין דער סוכה אז זיי זענען נישט ארויס אפילו אין שניי, ביז מלאכים האבן זיי אוועקגעטראגן מיט דער סוכה צו ווארעמע מקומות, און דארט רופט מען זיי "אנשי סוכה".
דאס ליכטיגע ווארט, א תיבה פאר היינט
היינט אויך, זאגט דער משגיח, איז דא א מבול פון כפירה און תאוות. ער ברענגט דעם בעל שם טוב אויף "צוהר תעשה לתיבה": תיבה מיינט א ווארט, און יעדעס ווארט פון תורה און תפילה דארף לייכטן מיט פייער. זיין רבי האט מסביר געווען אז די וועלט איז א מבול, און תורה און תפילה זענען די תיבה וואס ראטעוועט דערפון, בפרט אין דער ביטערער צייט פון עקבתא דמשיחא. אה,או
א יאר נאנט צו משיח
מיט דער גמרא אין סנהדרין זאגט דער משגיח אז דאס יאר איז מסוגל פאר משיח, נאר אזעלכע זמנים האט מען שוין קאליע געמאכט. ער האט געהערט אז משיח וועט קומען תש"ח; די מדינה פון דעמאלט איז דאס פארקערטע פון גאולה, ווייל לויטן רמב"ם ברענגט משיח אלע אידן צו מקיים זיין די תורה. מ'דארף בעטן אז מ'זאל דאס יאר נישט קאליע מאכן. אח,אט
זיך נישט מישן אין מחלוקת צווישן צדיקים
פונעם חתם סופר איז מקובל אז דער זמן פונעם פני יהושע איז געווען מסוגל פאר משיח, נאר די מחלוקת צווישן ר' יעקב עמדין און ר' יהונתן אייבשיץ האט דעם דור פארזונקען אין רכילות. דער משגיח זאגט אז מ'פארשטייט נישט קיין מחלוקת צווישן צדיקים, און דאס געשעפט איז נאר צו לערנען תורה.
ער דערציילט וועגן דער רביצין פון ר' שלמה לייב לענטשנער, וואס האט געבעטן ביי א צדיק תשובה פאר איר מאן, און האט געהערט אז ער לייכט אין אלע עולמות, און אז דער ראפשיצער נעמט אויף זיך דעם קטרוג פון די מלאכים. ער ענדיגט מיט א ברכה אויף א יאר פון גאולה.
מראי מקומות
תורה
- ז Bereishis 6:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:55
- ט Shemos 32:32 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:54
- פ Bereishis 7:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:16
- ק Bereishis 7:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:16
- אב Bereishis 6:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:32
- אה Bereishis 6:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:17
נביאים
כתובים
תלמוד בבלי
- א Rosh Hashanah 16b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:32
- ד לכאורה Zevachim 116a מפתח אינעם אויסשרייב: 15:55, 27:52
- ו Chullin 139b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:55
- כ Taanis 7a 22:30 טעקסט מפתח
- ל לכאורה Bava Kamma 82a מפתח אינעם אויסשרייב: 20:37
- ע Shabbos 88a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:52
- אא Gemara Taanis (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 33:31
- או לכאורה Sotah 49b מפתח אינעם אויסשרייב: 49:17
- אח Sanhedrin 97a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 55:26
מדרש
- ג Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 12:55
זוהר און קבלה
ראשונים
- ר לכאורה Rashi on Bereishis 7:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 33:31
- ש לכאורה Rashi on Bereishis 7:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 33:31
- ת לכאורה Rashi on Shemos 19:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 33:31
- אג לכאורה Rashi on Bereishis 6:14 מפתח אינעם אויסשרייב: 45:40
- אד לכאורה Rashi on Bereishis 8:17 מפתח אינעם אויסשרייב: 45:40
- אט לכאורה Rambam, Hilchos Melachim ch. 11 מפתח אינעם אויסשרייב: 55:26
אחרונים און חסידות
אנדערע
עיקרי הדברים
- 1:55 אחוץ ראש השנה, יום כיפור און שמיני עצרת איז דא א לעצטע חתימה זאת חנוכה, פאר די שפעטערדיגע דורות וואס זענען נישט פארטיג געווארן מיט זייער תשובה.
- 25:21 מיטן מבול האט געדארפט אראפקומען די תורה אויף דער וועלט, נאר ווייל דער דור איז נישט זוכה געווען איז אראפגעקומען בלויז דער קאנווערט: וואסער אן דער תורה וואס ליגט אינעווייניג.
- 28:36 ביי מתן תורה איז דער זעלבער מבול נאכאמאל אראפגעקומען, דאס מאל אנגעפילט מיט תורה, דערפאר האבן די גוים געמיינט אז ס'קומט א נייער מבול.
- 10:25 פרשת נח הייבט אן דעם זמן פון מקבל זיין די תורה אין א פשוט'ן סדר פון יעדן טאג, נאך די ספעציעלע טעג פון תשרי.
- 41:34 די תיבה פון נח, אזוי ווי א סוכה און א מקוה, איז געמאכט פון שמות הקדושים און הלכות, און דער בעל שם טוב לערנט אז די תיבה איז דאס ווארט פון תורה און תפילה, וואס היט אפ פונעם מבול פון דער צייט.
- 55:52 דער משגיח זאגט אז דאס יאר איז א זמן ווען משיח קען קומען, און מ'דארף בעטן אז מ'זאל עס נישט קאליע מאכן, און זיך נישט אריינמישן אין מחלוקת צווישן צדיקים.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 2:20 פארוואס דערמאנט די גמרא נישט די חתימה זאת חנוכה, און אפילו נישט די פון הושענא רבה און שמיני עצרת?
תירוץ: 2:52 אין די פריערדיגע דורות איז מען פארטיג געווארן ביז יום כיפור; די שפעטערדיגע שוואכערע דורות האבן געדארפט מער צייט, דערפאר זענען דאס געווען סודות וואס מ'האט איבערגעגעבן ביז זיי זענען נתגלה געווארן פאר זיי.
-
קשיא: 19:06 פארוואס הייסט דער מבול "מי נח"?
תירוץ: 19:13 ווייל נח האט נישט מתפלל געווען פאר זיין דור; משה, וואס האט געהאט נח'ס נשמה, האט עס מתקן געווען ווען ער האט זיך מוסר נפש געווען פאר זיין דור מיט "מחני נא".
-
קשיא: 33:57 וויאזוי קען נח זיין פון די מקטני אמנה וואס האבן נישט געגלייבט אז דער מבול וועט קומען?
תירוץ: 34:07 צום ערשט איז דער רעגן געווען גשמי ברכה מיט תורה אינעווייניג, און נח האט געזען די תורה דערין; ערשט שפעטער איז עס געווארן א ליידיגער מבול.
-
קשיא: 35:02 פארוואס האט דער מבול אנגעהויבן מיט גשמי ברכה?
תירוץ: 35:06 פאר תורה קומט אראפ איז אלעמאל דא א השפעה פון תשובה; ווייל דער מבול האט געדארפט ברענגען תורה, איז ער פריער געקומען מיט אן עפענונג פון תשובה, אפשר וועלן זיי תשובה טון.
-
קשיא: 39:07 פארוואס האט דער אייבערשטער געהייסן נח בויען א תיבה הונדערט און צוואנציג יאר, אנשטאט ער זאל גיין און מעורר זיין די מענטשן צו תשובה?
תירוץ: 42:49 דאס בויען די תיבה, א כלי פון שמות הקדושים אזוי ווי א סוכה און א מקוה, האט אליין ממשיך געווען תשובה אויף דער וועלט.
-
קשיא: 48:01 פארוואס האבן נח'ס משפחה און די חיות נישט געוואלט ארויסגיין פון דער תיבה, אז דער אייבערשטער האט זיי געדארפט הייסן ארויסגיין?
תירוץ: 47:46 זיי האבן געשפירט די קדושה פון דער תיבה, אזוי ווי די "אנשי סוכה"; דער אייבערשטער האט זיי געזאגט אז יעצט איז א צייט פון עבודה, נישט פון זיך מתענג זיין אין דער קדושה פון דער תיבה.
מעשיות
-
44:08 די "אנשי סוכה"
דער משגיח דערציילט וואס דער ספינקער רבי, ר' יוסף מאיר, האט דערציילט: ס'זענען געווען חסידים וואס האבן געשפירט אזא קדושה אין דער סוכה אז ווען סוכות האט זיך געענדיגט האבן זיי נישט געוואלט ארויסגיין. ס'איז געווארן קאלט און ס'איז געגאנגען א שניי, און זיי האבן נישט געקענט אויסהאלטן. איבער א יאר זענען זיי ווידער אריין אין דער סוכה און האבן געשוואוירן אז זיי גייען נישט ארויס; ווען דער שניי און דער פראסט איז געקומען האט דער רבונו של עולם רחמנות געהאט, און מלאכים האבן זיי אוועקגעטראגן מיט דער סוכה צו ווארעמע מקומות. זיי זענען דארט עד היום הזה, און מ'רופט זיי "אנשי סוכה".
אין דער מעשה: דער אמרי יוסף פון ספינקא
-
1:02:14 די רביצין'ס קוויטל פאר ר' שלמה לייב לענטשנער
דער משגיח דערציילט אז ביי א גרויסע מחלוקת צווישן די גאליציאנער און די פוילישע רביים האבן חסידים געמאכט רדיפות אויף ר' שלמה לייב לענטשנער. זיין רביצין איז געגאנגען צו א צדיק, אפשר דער רימאנאווער (דער משגיח זאגט אז ער געדענקט נישט גענוי), מיט א קוויטל וואס האט נישט געזאגט ווער זי איז, און געבעטן אז איר מאן זאל זוכה זיין צו יראת שמים און תשובה. דער צדיק האט אריינגעקוקט אינעם קוויטל און געזאגט: פארוואס בעטסטו דאס פאר דיין מאן, ער לייכט דאך אין אלע עולמות. ווען זי האט געפרעגט פארוואס דער ראפשיצער רודפט אים דען, האט ער געענטפערט אז די מלאכים זענען מקנא די עבודה פון איר מאן און ווילן אים מקטרג זיין, און דער ראפשיצער נעמט דעם קטרוג אויף זיך.
אין דער מעשה: רבי שלמה לייב לענטשנער, ר' מענדעלע רימאנאווער, רבי נפתלי ראפשיצער
געדאנקען
- 6:32 די 122 פסוקים פון ניצבים, וילך און האזינו, וואס מ'ליינט פאר ראש השנה, זענען קעגן די 122 טעג פון ראש חודש אלול ביז זאת חנוכה, און יעדע פרשה'ס צאל איז קעגן איין שטאפל פון תשובה.
- 25:29 דער מבול איז געווען דער "קאנווערט" פון תורה אן דעם אינהאלט; מתן תורה איז געווען דער זעלבער מבול וואס איז צוריקגעקומען מיט דער תורה אינעווייניג, דערפאר האבן די גוים מורא געהאט פון א מבול, און "עוז" איז בגימטריא "מבול".
- 33:51 נח איז געווען "מקטני אמנה" ווייל צום ערשט איז דער רעגן געווען גשמי ברכה מיט תורה אינעווייניג, און ער האט געזען די תורה; ערשט שפעטער איז עס געווארן א ליידיגער מבול.
- 41:34 דאס בויען די תיבה הונדערט און צוואנציג יאר איז אליין געווען דער וועג וויאזוי נח האט ממשיך געווען תשובה אויף דער וועלט, ווייל די תיבה, אזוי ווי א סוכה און א מקוה, איז געבויט פון שמות הקדושים און קומט פון בינה.
- 47:46 די וואס זענען געווען אין דער תיבה האבן נישט געוואלט ארויסגיין ווייל זיי האבן געשפירט איר קדושה, אזוי ווי די "אנשי סוכה", דערפאר האט דער אייבערשטער געדארפט זאגן "צא מן התיבה".
- 53:12 דער הערבסט פון דער וועלט, דער חודש וואס הייסט "בול" פון לשון "מבול", ווען אלעס פארוועלקט, איז דער פרילינג פון כלל ישראל, ווייל פרשת נח ענדיגט זיך מיט אברהם אבינו.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 32:53 דער משגיח זאגט אז פון פרשת נח זאל מען זיך איינשטעלן צו מקבל זיין די תורה אין א פשוט'ן סדר פון יעדן טאג.
- 49:38 לויטן בעל שם טוב זאגט דער משגיח אז יעדעס ווארט פון תורה און תפילה זאל מען רעדן מיט ליכטיגקייט און פייער, וויסנדיג אז דאס זענען שמות הקדושים, נישט ווי שכל'דיגע קונצן.
- 54:43 ער רופט צו נעמען א אמת'ע קבלה אויף פרשת נח אריינצולייגן די גאנצע נפש אין די ווערטער וואס מ'רעדט צום רבונו של עולם.
- 58:57 דער משגיח זאגט אז מ'דארף בעטן דעם אייבערשטן אז מ'זאל דאס יאר, וואס איז מסוגל פאר משיח, נישט קאליע מאכן.
- 1:01:13 ער זאגט אז מ'זאל זיך נישט מישן אין מחלוקת צווישן צדיקים, און נישט רעדן אויף יענעמ'ס מנהג; אונזער געשעפט איז נאר צו לערנען תורה.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, בלעם, דער אמרי יוסף פון ספינקא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דער מהר"ל פון פראג, דער פני יהושע, דער רמ"ע מפאנו, דער רמב"ם, יפת, משה רבינו, נח, ר' מענדעלע רימאנאווער, רבי יהונתן אייבשיץ, רבי יעקב עמדין, רבי נפתלי ראפשיצער, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבי שלמה לייב לענטשנער, רש"י, שבתי צבי ימ"ש, שם
ערכים גמר חתימה, הושענא רבה, זאת חנוכה, מבול, סוכה, עקבתא דמשיחא, פנימיות, צהר תעשה לתיבה, רבונו של עולם, שמיני עצרת, תיבה