נח רצה לעשות עולם התיקון. אלא שחסר לו תפילה

קאטאלאג: פרשת השבוע נח נומ׳ ⁨9⁩ פאקעט גייד ז׳ 3 תשס"ו (2005–06) אידיש 1 שעה 25 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 25 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז נח האט געזאלט אויפבויען די וועלט אלס א עולם התיקון, ער האט פרובירט מתקן זיין דעם קלקול מיטן עורב און מיטן כרם, און ס'האט נישט געהאלפן ווייל ער האט געהאט תורה אבער נישט קיין תפילה; פון דארט רעדט ער באריכות וועגן תפילה אלס די תיבה פון אונזער דור.

דער משגיח פרעגט פארוואס נח, וואס זיין הצלה איז געווען פלאנירט פון אנפאנג, האט געדארפט די ספעציעלע זכירה פון ראש השנה, פארוואס דער לייב האט אים געביסן, און פארוואס דער עורב האט נישט מקיים געווען זיין שליחות. ער ערקלערט אז דער רבונו של עולם האט געוואלט אז פון דער תיבה זאל ארויסקומען א עולם התיקון אזוי ווי פארן חטא פון אדם הראשון, נאר חם, דער עורב און דער כלב האבן געזינדיגט אין דער תיבה און קאליע געמאכט דעם פלאן. דורך אליהו הנביא, דער מלאך הברית, ווייזט ער ווי אזא וועלט זעט אויס: מ'קען טרינקען יין, דער עורב שפייזט אנדערע, דער לייב עסט שטרוי. נח האט פרובירט מתקן זיין, ערשט מיטן שיקן דעם עורב, דערנאך מיט א כרם כדי צו טרינקען דעם כוס פון אליהו, און ער איז שיכור געווארן. ער האט געהאט תורה אבער נישט קיין תפילה. דערנאך רעדט דער משגיח באריכות וועגן תפילה: דער בעל שם טוב'ס "צהר תעשה לתיבה", כוונה, אמונה און דביקות, מעשיות פון צדיקים, און תפילה אלס די תיבה אינעם מבול פון היינט.

ענינים: דער כח פון תפילה · נח און דער מבול · כוונה אין דאווענען · די עבודה פונעם לעצטן דור

סדר השיעור

  1. 0:00 די זכירה פון נח און צוויי קשיות פון דער תיבה

    דער משגיח עפנט מיטן מגיד פון מעזריטש וועגן דער קדושה וואס רוט ווען צען אידן קומען זיך צוזאמען, און פרעגט וואס איז די גרויסקייט פון "ויזכור אלקים את נח" אין די זכרונות פון ראש השנה, אז די הצלה איז דאך געווען פלאנירט פון אנפאנג. ער פרעגט צוויי קשיות: פארוואס האט נח נישט געהאט קיין סייעתא דשמיא צו שפייזן דעם לייב אין צייט, אזוי אז ער האט אים געביסן, און פארוואס האט דער עורב נישט מקיים געווען זיין שליחות, און פארוואס האט נח בכלל געשיקט דעם עורב.

  2. 6:15 דער פלאן פון א עולם התיקון און דער קלקול אין דער תיבה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז נאכן מבול האט דער רבונו של עולם געוואלט אנהייבן פון ניי מיט א עולם התיקון ווי פארן חטא פון אדם הראשון, און דערויף איז נח אריין אין דער תיבה. נאר חם, דער עורב און דער כלב האבן געזינדיגט אין דער תיבה און דער פלאן איז בטל געווארן; לויטן מדרש האט נח געפונען חן נאר ווייל אברהם אבינו האט געדארפט ארויסקומען פון אים, און דאס איז די זכירה פון "ויזכור".

  3. 10:03 אליהו מלאך הברית און דער כוס יין

    דער משגיח ערקלערט אז אליהו, וואס איז פנחס, איז די קדושת הברית, און אז נח הייסט צדיק צוליב דער זעלבער קדושה, אזוי ווי יוסף. דורך דער גמרא אין ברכות וועגן יין און דעם גרויסן כוס פון דוד המלך לעתיד לבוא ווייזט ער אז יין איז א סכנה ביז דער עולם התיקון קומט מיט אליהו, און דערפאר בלייבט דער כוס פון אליהו פסח ביינאכט נישט אויסגעטרונקען.

  4. 16:29 דער אכזריותדיגער עורב און דער לייב וואס האט געגעסן שטרוי

    דער משגיח ערקלערט אז אליהו געהערט צום עולם התיקון, און דורך אים ווערט אפילו דער עורב, דער גרעסטער אכזר צווישן די עופות, מתוקן און שפייזט א פרעמדן. אין עולם התיקון וועט דער לייב עסן שטרוי; אין דער תיבה האט ער טאקע געגעסן שטרוי, נאר נאכן חטא האט ער געדארפט פלייש וואס איז נישט געווען, נח האט פארלוירן זיין סייעתא דשמיא, און דער לייב האט אים געביסן.

  5. 23:24 נח'ס צוויי פרואוון מתקן צו זיין: דער עורב און דער כרם שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז נח האט געשיקט דעם עורב, איינער פון די וואס האבן געזינדיגט, אויף א שליחות של מצוה שבת כדי אים מתקן צו זיין, נאר ער האט נישט געקענט מקבל זיין קדושה; זיין תיקון ווארט אויף אליהו. דערנאך האט נח געפלאנצט א כרם כדי צו מאכן קידוש און טרינקען דעם כוס פון אליהו, נאר ער איז שיכור געווארן, און "וישכר" איז בגימטריא "כוס של אליהו הנביא".

  6. 28:25 מיט תורה אליין קען מען נישט מבטל זיין א גזירה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס נח, א צדיק וואס האט געלערנט תורה, האט נישט געקענט ענדיגן דעם תיקון, און ענטפערט אז ס'האט אים געפעלט תפילה. ער ברענגט פון ר' יחזקאל לעווינשטיין'ס ספר דעם מדרש אז אין די צייטן פון המן האט משה רבינו געזאגט פאר אליהו אז נאר מרדכי'ס תפילה קען מבטל זיין די גזירה, און ער שילדערט די צרות וואס רינגלען ארום אידן היינט.

  7. 31:55 "צהר תעשה לתיבה": ליכטיגקייט אינעם ווארט פון תפילה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם בעל שם טוב'ס פשט אין "צהר תעשה לתיבה", אז מ'זאל אריינברענגען ליכטיגקייט אין יעדן ווארט פון תפילה, און זאגט אז מ'טאר נישט דאווענען שנעל. דער רמז איז געזאגט געווארן צו נח ווייל ער האט נישט מתפלל געווען פאר זיין דור, דערפאר הייסט דער מבול "מי נח"; משה רבינו, זיין גלגול, האט עס מתקן געווען מיט "מחני נא". תפילה איז עבודה שבלב במקום קרבנות.

  8. 37:00 כוונה ביי דער ערשטער ברכה

    דער משגיח רעדט וועגן די ווערטער פון תפילה און איר כוונה, ווי אזוי די רבנן האבן באשטימט די ערשטע ברכה פון אבות אלס דאס ארט פאר כוונה, וואס תוספות זאגט וועגן זייער כח, און פארוואס די פוסקים זאגן אז ווער עס האט דארט היינט נישט מכוון געווען דאוונט נישט איבער, ווייל אונזערע קליינע דורות זענען "שכורת ולא מיין".

  9. 40:19 תפילה אלס אמונה און נאנטקייט צום רבונו של עולם

    דער משגיח ערקלערט אז דאווענען אויף פרנסה איז נישט קיין נידעריגע בקשה נאר אמונה, די ערשטע פון די עשרת הדברות, און אז תפילה מיינט זיך מדבק זיין צום רבונו של עולם, דער תכלית פון אלע מצוות. ער ברענגט דעם שפת אמת וועגן חנה, וואס איז געווען צופרידן נאכן דאווענען נאך איידער זי האט געוואוסט די תשובה, און זאגט אז די אמת'ע מדריגה איז הנאה צו האבן פון שטיין פארן מלך וואס נייגט זיין אויער צו א אידס תפילה.

  10. 45:48 אמונה אין הסתר פנים, און בעטן אויף יעדע קלייניגקייט

    דורך "וצדיק באמונתו יחיה" זאגט דער משגיח אז אין די שפעטע שוואכע דורות איז דער עיקר אמונה, און א אידס תפילה אין א פינסטערע וועלט פון הסתר פנים מאכט זיין אמונה שיינען מער ווי ביי די פריערדיגע דורות. ער דערציילט פונעם טשערנאבילער רבי'ן וואס האט געדאוונט אז די דינסט זאל נישט אוועקגיין, און פון ר' דוד'ל טאלנער וואס האט פאר תקיעת שופר פארשטאנען אז אפילו א בולקע מוז מען בעטן פונעם רבונו של עולם.

  11. 51:25 דאס ווערעמל און דער ווינט: השגחה און נאנטקייט

    דער משגיח דערציילט דעם בעל שם טוב'ס מעשה פון א ווינט וואס איז געשיקט געווארן איבער א גאנצן שטח כדי צו ראטעווען איין ווערעמל פון דער זון, און לערנט ארויס אז א איד, ווי קליין ער זאל נישט זיין, איז אונטער דער השגחה פונעם רבונו של עולם. ווען ער ווענדט זיך ביים דאווענען צו ירושלים, לויטן בעל שם טוב אז א מענטש איז דארט וואו זיין מחשבה איז, און לויט דער גמרא פונעם וואנדערער וואס קובע'ט זיין שביתה ביי א ווייטן בוים, איז ער אין בית המקדש, נאנט צום רבונו של עולם.

  12. 55:46 צפרא ורמשא: א איד קען זינגען אין יעדער שעה

    דער משגיח זאגט אז דער רבונו של עולם איז דער מיטלפונקט פון יעדן הארץ-קלאפ און אטעם, און ברענגט "כמה לך בשרי" אלס א נאנטקייט וואס האט נישט קיין דמיון. יעדע באשעפעניש זינגט שירה נאר אין איר באשטימטער צייט, די פייגל אינדערפרי און די שרצים ביינאכט, אבער א איד זינגט "צפרא ורמשא" און קען אויסגיסן זיין הארץ אין יעדן מאמענט; די דביקות איז א תענוג וואס קיין וועלטליכער תענוג קען זיך נישט צוגלייכן.

  13. 1:02:19 דעם יערות דבש'ס חלק, און זיך צוגרייטן צום דאווענען

    דער משגיח ברענגט דעם כוזרי אז תפילה איז דאס הארץ און די פרוכט פונעם טאג, און דעם בריוו פונעם יערות דבש, דער גרויסער ר' יהונתן אייבשיץ, וואס שרייבט אז כאטש מ'לאכט פון זיין לאנגע שמונה עשרה, איז זיין חלק פון זיין גאנצן עמל דאס שטיין פארן רבונו של עולם אין תפילה. ער לייגט צו אז מ'דארף זיך צוגרייטן און קומען פרי, פונעם מגן אברהם, פונעם תניא און פונעם רוקח, וואס פארגלייכט די ווערטער פון תפילה צו ציילן געלט.

  14. 1:07:48 פארוואס תפילה האט דעם גרעסטן קעגנשטאנד

    דער משגיח דערציילט פונעם בית אהרן, וואס האט אויף א חסידס מעשה פון א פריץ וואס איז געפארן מיט א שליטן איבער א פעלד צוקער געענטפערט: וואס גלייכט זיך דאס צום תענוג פון נשמת. ער ברענגט אז וואס גרעסער די מצוה, אלץ גרעסער דער יצר הרע, און די גמרא אז תפילה "עומד ברומו של עולם" און מענטשן מזלזל'ן אין איר; פאר משיח איז תפילה דער עיקר, און ער לייגט צו ר' ישראל סאלאנטער און דעם חתם סופר, וואס האט אלס בחור לאנג געדאוונט און נישט פארלוירן קיין לימוד.

  15. 1:14:31 תפילה אלס די תיבה אינעם היינטיגן מבול

    צוריק צום בעל שם טוב, לייגט דער משגיח צו "בא אל התיבה" מיט אלע כחות, און ברענגט ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש: די היינטיגע וועלט מיט אירע נייע טעכנאלאגיע איז א שטורמישער מבול, און דאס ווארט פון תפילה איז די תיבה וואס באשיצט א איד ביזן ברעג פון דער גאולה. ער מוטיגט אויסצוקלייבן א בית הכנסת מיט ערנסטע מתפללים, צו לערנען פירוש המילות, און ברענגט אז יעדעס ווארט פון תפילה איז א היכל וואס מלאכים היטן.

  16. 1:19:58 דער פארזוך, די טאכטער פונעם מלך, און א תפילה צום סוף

    דער משגיח ברענגט דעם בעל שם טוב'ס משל פונעם קרעמער וואס גיט איין וויינטרויב צו פארזוכן און דערנאך הייסט ער באצאלן: דער רבונו של עולם גיט אמאל א זיסע תפילה אלס מתנה און דערנאך פאדערט ער ארבעט. פונעם זוהר'ס משל פון דער טאכטער פונעם מלך וואס ווערט צוגעזאגט פאר דעם וואס הרג'עט דעם נחש, ערקלערט ער אז מ'קומט צו תפילה דורך באזיגן דעם יצר הרע און היטן קדושת הברית און קדושת הלשון, און ער ענדיגט מיט מקבל זיין אהבת ישראל פארן דאווענען און א תפילה אויף דער גאולה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די זכירה פון נח און צוויי קשיות פון דער תיבה

0:30

דער משגיח עפנט מיטן מגיד פון מעזריטש: ווען צען אידן קומען זיך צוזאמען רוט דארט די שכינה מיט אזא קדושה אז אפילו א מלאך קען נישט אריינקומען. דערנאך פרעגט ער אויף "ויזכור אלקים את נח" וואס מ'זאגט אין די זכרונות פון ראש השנה: וואס איז די גרויסע זכירה, אז ס'איז דאך געווען פלאנירט פון אנפאנג אז נח וועט אריינגיין אין דער תיבה און געראטעוועט ווערן? א

2:57

ער פרעגט נאך צוויי קשיות. רש"י זאגט אז דער לייב האט געביסן נח ווייל ער האט פארשפעטיגט מיטן עסן, כאטש די תיבה איז געגאנגען מיט גרויסע ניסים, ווי דער רמב"ן זאגט; פארוואס האט ער דא נישט געהאט קיין סייעתא דשמיא? און פארוואס האט דער עורב נישט מקיים געווען זיין שליחות, נאר געווארט, ווי רש"י ברענגט פון חז"ל, צו שפייזן אליהו, און פארוואס האט נח געשיקט דווקא דעם עורב, דער ערגסטער פון די עופות? ב,ג,ה

דער פלאן פון א עולם התיקון און דער קלקול אין דער תיבה

6:22

דער משגיח ערקלערט אז דער רבונו של עולם האט געוואלט אנהייבן פון ניי מיט א עולם התיקון, ווי די וועלט פארן חטא פון אדם הראשון, און נח איז אריין אין דער תיבה כדי ארויסצוקומען און עס אויפצובויען. נאר ס'איז פארגעקומען א קלקול: די גמרא זאגט אז חם, דער עורב און דער כלב האבן נישט געהאלטן די פרישות אין דער תיבה, און דער פלאן איז בטל געווארן. ז

8:36

על פי דין האט נח דעמאלט געדארפט אפגעמעקט ווערן. דער מדרש אויף "אלה תולדות נח" זאגט אז ער האט געפונען חן ווייל אברהם אבינו האט געדארפט ארויסקומען פון אים, און דאס איז דער "ויזכור" פון ראש השנה: דער רבונו של עולם האט רחמנות געהאט צוליב אברהם. ח,א

אליהו מלאך הברית און דער כוס יין

10:05

אליהו הנביא, ערקלערט דער משגיח, איז דער מלאך הברית און די קדושה פונעם ברית; ווען ער וואלט געווען אין דער תיבה וואלט נישט פארגעקומען קיין קלקול, און חם, דער עורב און דער כלב האבן פוגם געווען די קדושה. ווי ס'שטייט אין מדרש איז פנחס אליהו, און דורך זיין קנאות איז ער געווארן דער מלאך הברית. אויך נח הייסט צדיק צוליב דער קדושה, אזוי ווי יוסף, דערפאר זאגט דער אייבערשטער "והקמותי את בריתי אתך". ט,י

12:06

די גמרא אין ברכות רעדט פון איינעם וואס איז קובע סעודה אויף יין, און דער משגיח ערקלערט אז יין, וואס ברענגט דינים, קען מען טרינקען בשלום נאר אין א עולם התיקון; אליהו איז די זייט פון קדושה פון דעם כח. רש"י ווארנט פון די סכנות פון יין. לעתיד לבוא וועט דוד המלך טרינקען א כוס פון רכ"א לוגין, אבער ביז דעמאלט בלייבט דער כוס פון אליהו פסח ביינאכט נישט אויסגעטרונקען. כ,ל,מ

דער אכזריותדיגער עורב און דער לייב וואס האט געגעסן שטרוי

17:16

אליהו, זאגט דער משגיח ווייטער, לעבט אין עולם התיקון, אן קיין שייכות צו דער טומאה פון עולם הזה. דער עורב איז דער היפך: לויטן רמב"ן אין פרשת שמיני זענען די טורף'דיגע באשעפענישן אסור ווייל זיי זענען אכזרים, און דער עורב איז דער גרעסטער אכזר, ער שפייזט אפילו נישט זיינע אייגענע קינדער, ווי מ'לערנט ארויס פון "לבני ערב אשר יקראו". און דאך איז ביי אליהו אפילו דער עורב מתוקן געווארן און האט געשפייזט א פרעמדן. נ,ס

20:03

אין עולם התיקון, זאגט ישעיה, וועט דער לייב עסן שטרוי; דער רמב"ן אויף "והשבתי חיה רעה" זאגט אז די אכזריות וועט אויפהערן, און א מדרש זאגט אז אפילו דער חזיר וועט ווערן טהור. היינט קען א לייב נישט לעבן פון שטרוי, אבער די תיבה האט געזאלט זיין יענע וועלט, דערפאר האט דארט דער לייב געגעסן שטרוי. ווען דער חטא איז געשען האט ער געדארפט פלייש וואס איז נישט געווען; נח האט פארלוירן זיין סייעתא דשמיא, און דער לייב האט אים געביסן. ע,צ,פ

נח'ס צוויי פרואוון מתקן צו זיין

23:39

נח האט דאך געהאפט מתקן צו זיין דעם קלקול. ערב שבת האט ער געשיקט דעם עורב, איינער פון די וואס האבן געזינדיגט, אויף א שליחות של מצוה, ווייל א שליח באקומט קדושה פונעם משלח, און דורך דעם וואלט די גאנצע וועלט מתוקן געווארן. נאר "ויצא יצוא ושוב": דער עורב, דורכגענומען מיט טומאה, האט עס נישט געקענט מקבל זיין. ווי דער בעל הטורים זאגט, רמזט "עד יבשת המים" אויף אליהו; ערשט דעמאלט וועט ער מתוקן ווערן. ד,ק

26:38

נח האט נאכאמאל פרובירט: ער האט געפלאנצט א כרם כדי צו מאכן קידוש און טרינקען אזוי ווי אליהו, מיינענדיג אז ער קען שוין טרינקען דעם כוס פון אליהו. אנשטאט דעם איז ער שיכור געווארן, און דער משגיח ווייזט אן אז "וישכר" איז בגימטריא "כוס של אליהו הנביא". ר,ש

מיט תורה אליין קען מען נישט מבטל זיין א גזירה

28:27

פארוואס האט נח, וואס הייסט "איש צדיק תמים", נישט מצליח געווען? ער האט געהאט דעם זכות התורה, ווי רש"י זאגט אז נח האט געלערנט תורה, אבער ס'האט אים געפעלט תפילה, וואס נאר זי איז מבטל א גזירה. דער משגיח ברענגט פון ר' יחזקאל לעווינשטיין'ס ספר אז ביי דער גזירה פון המן איז אליהו געלאפן צו משה רבינו, און משה האט געפרעגט צי ס'איז דא א איד וואס קען מתפלל זיין: מרדכי, און דורך זיין תפילה איז געקומען די ישועה. ת,אא

31:04

דערנאך שילדערט דער משגיח די צרות וואס רינגלען ארום אידן היינט, ביי יחידים און ביים כלל.

"צהר תעשה לתיבה": ליכטיגקייט אינעם ווארט פון תפילה

31:55

דער רבונו של עולם האט אונז געגעבן די מצוה פון תפילה, און דער בעל שם טוב טייטשט "צהר תעשה לתיבה": ברענג אריין ליכטיגקייט אין דעם ווארט פון תפילה. דער משגיח זאגט אז מ'טאר נישט דאווענען שנעל, ווי מ'לויפט דורך א גמרא, נאר מיט עיון, מיט מסירות נפש און מיט א ווארעם הארץ. אב

33:44

דער רמז איז געזאגט געווארן צו נח ווייל, ווי דער מדרש, דער בעל הטורים און דער זוהר זאגן, האט ער נישט מתפלל געווען פאר זיין דור; דערפאר הייסט דער מבול "מי נח". משה רבינו, זיין גלגול, האט עס מתקן געווען מיט מסירות נפש אין תפילה, "מחני נא". נח האט געמיינט אז לערנען איז גענוג, אבער דער רמב"ם זאגט אז תפילה בשעת צרה איז א מצוה מן התורה, "ולעבדו בכל לבבכם", עבודה שבלב במקום קרבנות. אג,אד,אה,או,אז

כוונה ביי דער ערשטער ברכה

38:52

תפילה, זאגט דער משגיח, ווערט געמאסטן לויט "תכין לבם תקשיב אזנך": צי דאס הארץ דאוונט. ער רעדט ווי אזוי די רבנן האבן באשטימט די ערשטע ברכה, אבות, אלס דאס ארט וואו מ'מוז האבן כוונה, און וואס תוספות זאגט וועגן זייער כח. פונדעסטוועגן זאגן די פוסקים אז ווער עס האט דארט היינט נישט מכוון געווען דאוונט נישט איבער, ווייל ער וועט ווייטער נישט מכוון זיין: מיר זענען קליינע דורות, "שכורת ולא מיין". אח,אט,אי

תפילה אלס אמונה און נאנטקייט

40:50

א איד וואס דאוונט אויף פרנסה, ערקלערט דער משגיח, בעט נישט קיין נידעריגע בקשה: ער דאוונט ווייל ער גלייבט אז דער רבונו של עולם קען אים צושטעלן, און דאס איז אמונה, די ערשטע פון די עשרת הדברות, א מצוה לויטן רמב"ם און לויטן רמב"ן דער תנאי פאר אלע מצוות. תפילה מיינט זיך מדבק זיין צום רבונו של עולם, וואס דער זוהר און דער שולחן ערוך הרב רופן דער תכלית פון אלע מצוות: "ואני קרבת אלקים לי טוב". אכ,אל,אמ,אנ

42:53

דער שפת אמת זאגט אז חנה איז געווען רואיג נאכן דאווענען, נאך איידער זי האט געוואוסט צי מ'האט איר געענטפערט. די אמת'ע מדריגה איז צו פארגעסן וואס מ'בעט און זיך מתענג זיין מיט דער נאנטקייט, וויסנדיג, ווי דער רמב"ם זאגט, אז מ'שטייט פארן מלך, וואס "הטה אזנו" צום קרעכץ פון א איד. אס,אע

אמונה אין הסתר פנים, און בעטן אויף יעדע קלייניגקייט

45:52

חבקוק האט אלעס מעמיד געווען אויף "וצדיק באמונתו יחיה", און דער משגיח ערקלערט אז אין די שפעטע דורות, וואס קענען זיך נישט אנהאלטן אין אלע מצוות, איז דער עיקר אמונה. אונזער תורה און עבודה זענען קלענער, אבער ווען א איד דאוונט אין א וועלט פון הסתר פנים, פול מיט קשיות און מינות, שיינט זיין אמונה מער ווי ביי די פריערדיגע דורות. אפ,אצ,אק

48:21

מ'דארף בעטן דעם רבונו של עולם אויף אלעס. דער טשערנאבילער רבי האט געדאוונט אז די דינסט זאל נישט אוועקגיין, און ווען די תלמידים האבן זיך געוואונדערט, האט ער געענטפערט: וועמען דען זאל איך בעטן? ר' דוד'ל טאלנער האט פאר תקיעת שופר פארשטאנען אז אפילו א בולקע מוז מען בעטן פונעם אייבערשטן, און איז אריין מיט שמחה.

דאס ווערעמל און דער ווינט

51:36

דער משגיח דערציילט דעם בעל שם טוב'ס מעשה פון א ווינט וואס איז געשיקט געווארן איבער א גאנצן שטח כדי אריינצוברענגען איין ווערעמל אין שאטן. דאס איז די השגחה פונעם רבונו של עולם: א איד מעג זיך פילן ווי א ווערעמל, און דאך גיט דער אייבערשטער אכטונג אויף אים, ווי אין דעם ערשטן אני מאמין. אר

53:17

ווען א איד דאוונט אנגעווענדט צו ירושלים, ווי די גמרא און דער שולחן ערוך זאגן, איז ער דארט, ווייל דער בעל שם טוב האט געלערנט אז א מענטש איז דארט וואו זיין מחשבה איז, ווי די גמרא אין עירובין ווייזט מיטן וואנדערער וואס קובע'ט זיין שביתה ביי א ווייטן בוים. ר' שמשון רפאל הירש טייטשט אז א גוי גדול איז א פאלק וואס דער אייבערשטער איז נאנט צו אים; "קרוב ה' לכל קראיו". אש,את,בא,בב

צפרא ורמשא: א איד קען זינגען אין יעדער שעה

55:50

דער רבונו של עולם, זאגט דער משגיח, איז דער מיטלפונקט פונעם לעבן: יעדער הארץ-קלאפ און יעדער אטעם איז פון אים, און זיין השגחה זעט יעדע באוועגונג. "כמה לך בשרי" דריקט אויס א נאנטקייט וואס האט נישט קיין דמיון אין עולם הזה. בג

57:27

די גאנצע בריאה זינגט שירה צום רבונו של עולם, ווי אין פרק שירה, אבער יעדע באשעפעניש נאר אין איר באשטימטער צייט. אין "יה ריבון" זינגען מיר "צפרא ורמשא": די פייגל זינגען אינדערפרי און די שרצים ביינאכט, אבער א איד זינגט סיי ביי טאג סיי ביי נאכט, אן גבולים, אפילו אויף אידיש אדער ענגליש, און דער אייבערשטער הערט צו. בד,בה

1:00:12

אויסגיסן דאס הארץ איז דביקות, און דביקות איז א תענוג. דער משגיח איז זיכער אז אסאך צוהערער האבן שוין געשפירט ביים דאווענען אז עס קען נישט זיין בעסער, און אז אלע תענוגים פון דער וועלט וואלטן געווען צום לאכן דערקעגן.

דעם יערות דבש'ס חלק, און זיך צוגרייטן צום דאווענען

1:02:20

דער כוזרי רופט תפילה דאס הארץ און די פרוכט פונעם טאג, און "כי טוב חסדך מחיים" גייט אויף דעם וואס מ'קען לויבן דעם רבונו של עולם. דער משגיח שילדערט די גדלות פון ר' יהונתן אייבשיץ אין אלע חלקי התורה, און ברענגט זיין בריוו אין אנפאנג יערות דבש: ער דאוונט לאנג און מ'לאכט פון אים, אבער דאס איז זיין חלק פון זיין גאנצן עמל, צו שטיין פארן רבונו של עולם אין תפילה. בו,בז,בח

1:06:22

מ'דארף זיך צוגרייטן און קומען פרי: דער מגן אברהם האלט אז פסוקי דזמרה נעמט לאנג, דער תניא רעדט פון כאטש א האלבע שעה, און דער רוקח זאגט מ'זאל ציילן די ווערטער פון תפילה ווי מ'ציילט געלט. בט,בי,בכ

פארוואס תפילה האט דעם גרעסטן קעגנשטאנד

1:08:01

א חסיד האט דערציילט פארן בית אהרן פון א פריץ וואס איז געפארן מיט א שליטן איבער א פעלד צוקער אין תמוז, און דער בית אהרן האט געפרעגט וואס גלייכט זיך דאס צום תענוג פון נשמת יעדן שבת.

1:10:28

דער ווילנער גאון זאגט אז וואס גרעסער די מצוה, אלץ גרעסער דער יצר הרע, און קיין מצוה האט נישט אזא יצר הרע ווי דאווענען. די גמרא זאגט אז תפילה "עומדים ברומו של עולם" און מענטשן מזלזל'ן אין איר: ווער עס לערנט אדער גיט צדקה ווערט געלויבט, ווער עס דאוונט לאנג מאכט מען חוזק פון אים. בל

1:12:06

דער תניא ברענגט אז פאר משיח איז די עיקר עבודה תפילה. תורה בלייבט כנגד כולם, ווי די משנה זאגט, אבער אזוי ווי מ'גיט א קראנקן ארענדזש-זאפט, איז תפילה וואס דער מצב פאדערט, און ווער עס דאוונט גוט לערנט אנדערש דעם גאנצן טאג. דער משגיח לייגט צו ר' ישראל סאלאנטער'ס עצה צו לערנען מוסר, און דעם חתם סופר, וואס האט אלס בחור געענטפערט א חבר וואס האט אים געטשעפעט, מיט דער גמרא אז ווער עס מאריך אין תפילה מאריכט מען אים זיינע ימים. במ,בנ,בס

תפילה אלס די תיבה אינעם היינטיגן מבול

1:14:39

צוריק צום בעל שם טוב'ס "צהר תעשה לתיבה", זאגט דער משגיח אז מ'דארף אריינגיין אין דעם ווארט פון תפילה מיט אלע כחות. ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש האט מסביר געווען אז די היינטיגע וועלט איז א שטורמישער מבול, מיט נייע נסיונות יעדן טאג, אינטערנעט, טעלעוויזיע, סעלפאון, וואס רייסן אוועק אידן פונעם רבונו של עולם; אזוי ווי די תיבה האט געראטעוועט נח, באשיצט דאס ווארט פון תפילה א איד ביזן ברעג פון דער גאולה. אב

1:17:59

דערפאר דארף א איד אויסקלייבן א בית הכנסת מיט ערנסטע מענטשן וואס געבן צייט צום דאווענען, און וויסן פירוש המילות, אזוי ווי א קראנקער פארשט נאך זיין מחלה. דער הפלאה, פונעם בעל שם טוב, זאגט אז יעדעס ווארט איז א היכל וואס מלאכים היטן "לשמור את דרך עץ החיים", און זיי לאזן נישט אריין איינעם וואס זאגט עס אן כוונה. בע

דער פארזוך, די טאכטער פונעם מלך, און א תפילה צום סוף

1:20:10

דער משגיח ברענגט א משל פון א קרעמער וואס לאזט א קונה פארזוכן איין וויינטרויב, און פאר מער הייסט ער באצאלן: דער אייבערשטער גיט אמאל א זיסע דאווענען אלס מתנה, און דערנאך וויל ער ארבעט, "טעמו וראו כי טוב ה'". בפ

1:21:36

דער זוהר דערציילט פון א מלך וואס האט צוגעזאגט זיין טאכטער פאר דעם וואס וועט הרג'ענען א געפערליכן נחש; די טאכטער איז תפילה. נאר ווער עס באזיגט דעם יצר הרע און היט קדושת הברית און זיין צונג פון לשון הרע, באקומט זי, און ווערט "נח איש צדיק". בצ

1:23:53

דער משגיח ענדיגט אז פארן דאווענען זאל מען מקבל זיין אהבת ישראל און זיך מקשר זיין מיט גאנץ כלל ישראל, און ער בעט אויף ווארעמע תפילות און אויף דער גאולה, "והביאותים אל הר קדשי". בק

מראי מקומות

תורה

  1. א Bereishis 8:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:30, 8:36
  2. ד Bereishis 8:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:39
  3. י Bereishis 6:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:05
  4. ר Bereishis 9:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:38
  5. ש Bereishis 9:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:38
  6. ת Bereishis 6:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:27
  7. אב Bereishis 6:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:55, 1:14:39
  8. אה Shemos 32:32 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:44
  9. או Devarim 11:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:44
  10. אכ Shemos 20:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:50
  11. אק Devarim 31:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:52
  12. בע Bereishis 3:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:17:59

נביאים

  1. ו Melachim I 17:6 5:05 טעקסט מפתח
  2. ע Yeshayahu 11:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:03
  3. אד Yeshayahu 54:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:44
  4. אי Yeshayahu 51:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:52
  5. אצ Chavakuk 2:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:52
  6. בק Yeshayahu 56:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:23:53

כתובים

  1. ס Tehillim 147:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:16
  2. אח Tehillim 10:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:52
  3. אנ Tehillim 73:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:50
  4. אע Tehillim 116:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:53
  5. בב Tehillim 145:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:17
  6. בג Tehillim 63:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 55:50
  7. בז Tehillim 63:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:20
  8. בפ Tehillim 34:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20:10

משנה

  1. בנ Mishnah Pe'ah 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12:06

תלמוד בבלי

  1. ז לכאורה Sanhedrin 108b מפתח אינעם אויסשרייב: 6:22
  2. כ Gemara Berachos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:06
  3. מ לכאורה Yoma 76a מפתח אינעם אויסשרייב: 12:06
  4. אז לכאורה Berachos 26b מפתח אינעם אויסשרייב: 33:44
  5. אפ לכאורה Makkos 24a מפתח אינעם אויסשרייב: 45:52
  6. אש Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 53:17
  7. את Gemara Eruvin (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 53:17
  8. בל Berachos 6b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:10:28
  9. בס לכאורה Berachos 54b מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12:06

מדרש

  1. ח Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 8:36
  2. ט Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 10:05
  3. פ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 20:03

זוהר און קבלה

  1. אג Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 33:44
  2. אל Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:50
  3. בצ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:21:36

ראשונים

  1. ב Rashi on Bereishis 7:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:57
  2. ג לכאורה Ramban on Bereishis 6:19 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:57
  3. ה לכאורה Rashi on Bereishis 8:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:57
  4. ל Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:06
  5. נ לכאורה Ramban on Vayikra 11:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 17:16
  6. צ לכאורה Ramban on Vayikra 26:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:03
  7. ק לכאורה Baal HaTurim on Bereishis 8:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:39
  8. אא לכאורה Rashi on Bereishis 7:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:27
  9. אט Tosafos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 38:52
  10. בו Kuzari (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:20
  11. בכ Rokeach (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:22

אחרונים און חסידות

  1. אמ Shulchan Aruch HaRav (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:50
  2. אס Sefas Emes (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 42:53
  3. בח Yaaros Devash (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:20
  4. בט Magen Avraham (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:22
  5. בי Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:22
  6. במ Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12:06

תפילה און פיוט

  1. אר Ani Maamin (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 51:36
  2. בד Perek Shirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 57:27
  3. בה Kah Ribon (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 57:27

אנדערע

  1. בא לכאורה Rabbi S. R. Hirsch on Devarim 4:7 אינעם אויסשרייב: 53:17

עיקרי הדברים

  1. 6:22 דער רבונו של עולם האט פלאנירט אז נח זאל ארויסקומען פון דער תיבה אין א עולם התיקון ווי פארן חטא פון אדם הראשון, נאר דער חטא פון חם, דעם עורב און דעם כלב אין דער תיבה האט דעם פלאן בטל געמאכט.
  2. 28:57 נח האט נישט געקענט מתקן זיין דעם קלקול ווייל ער האט געהאט תורה אבער ס'האט אים געפעלט תפילה, און נאר תפילה קען מבטל זיין א גזירה און ברענגען א ישועה.
  3. 33:00 תפילה איז עבודה שבלב: מ'דארף זי זאגן פאמעלעך, מיט עיון, מיט מסירות נפש און מיט א ווארעם הארץ, נישט דורכלויפן.
  4. 40:54 דאס דאווענען אויף זיינע באדערפענישן איז אליין אן אקט פון אמונה און דביקות מיטן רבונו של עולם, און די העכסטע מדריגה איז זיך מתענג זיין מיט דער נאנטקייט ביז מ'פארגעסט פארוואס מ'דאווענט.
  5. 48:19 מ'דארף בעטן דעם רבונו של עולם אויף יעדע קלייניגקייט, ווייל ס'איז נישטא קיין אנדערער צו וועמען צו בעטן.
  6. 1:10:44 תפילה האט דעם גרעסטן יצר הרע און מ'מאכט חוזק דערפון, און דאך איז אין עקבתא דמשיחא די עיקר עבודה תפילה.
  7. 1:15:31 די היינטיגע וועלט איז א מבול, און דאס ווארט פון תפילה איז די תיבה וואס באשיצט א איד און ברענגט אים צום ברעג פון דער גאולה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:20 פארוואס האט נח נישט געהאט קיין סייעתא דשמיא צו שפייזן דעם לייב אין צייט, אזוי אז ער האט אים געביסן?

    תירוץ: 22:02 די תיבה האט געזאלט זיין א עולם התיקון וואו א לייב עסט שטרוי; נאכן חטא פון חם, דעם עורב און דעם כלב האט דער לייב געדארפט פלייש וואס איז נישט געווען, און נח האט פארלוירן זיין סייעתא דשמיא.

  2. קשיא: 5:25 פארוואס האט דער עורב נישט מקיים געווען נח'ס שליחות, און פארוואס האט נח געשיקט דווקא דעם עורב?

    תירוץ: 23:39 נח האט אים געשיקט אלס איינער פון די וואס האבן געזינדיגט כדי אים מתקן צו זיין מיט א שליחות של מצוה, נאר ער איז געווען צו דורכגענומען מיט טומאה צו מקבל זיין קדושה; זיין תיקון וועט קומען ערשט מיט אליהו.

  3. קשיא: 28:27 פארוואס האט נח, א צדיק תמים וואס האט געלערנט תורה, נישט געקענט דורכפירן דעם תיקון?

    תירוץ: 28:57 ער האט געהאט דעם זכות התורה אבער ס'האט אים געפעלט תפילה, און נאר תפילה קען מתקן זיין א קלקול און מבטל זיין א גזירה.

  4. קשיא: 33:29 פארוואס האט דער בעל שם טוב געפונען דעם רמז אויף תפילה דווקא ביי נח?

    תירוץ: 33:44 ווייל נח האט נישט מתפלל געווען פאר דעם דור המבול, דערפאר ווערט דער מבול אנגערופן אויף זיין נאמען, "מי נח".

  5. קשיא: 21:10 פארוואס קען היינט א לייב נישט לעבן פון שטרוי?

    תירוץ: 21:14 שטרוי איז א צו דינע שפייז: אן אקס עסט א גאנצע וואך גראז כדי צו וואקסן אביסל פלייש, און א לייב מוז עסן פלייש וואס איז קאנצענטרירט; נאר אין עולם התיקון וועט א לייב עסן שטרוי.

  6. קשיא: 58:45 פארוואס הייסט דער פרימארגן "צפרא" און די נאכט "רמשא"?

    תירוץ: 58:54 אינדערפרי וועקן זיך די פייגל (ציפורים) און זינגען; ביינאכט, ווען די פייגל הערן אויף, קומען ארויס די רמשים און זינגען.

מעשיות

  1. 48:27 דער טשערנאבילער רבי און די דינסט

    ס'איז געווען א מחלוקת צווישן דער רביצין און דער דינסט, און די דינסט האט געזאגט אז זי גייט אוועק, כאטש די רביצין האט זי געדארפט. דער טשערנאבילער רבי האט זיך געשטעלט אין א ווינקל און געבעטן דעם רבונו של עולם ער זאל אריינגעבן אין הארץ פון דער דינסט אז זי זאל נישט אוועקגיין. די תלמידים האבן געפרעגט פארוואס דער רבי שטעלט זיך דאווענען אויף אזא קלייניגקייט. האט ער געענטפערט אז זיי זענען גערעכט אז מ'דארף נישט בעטן דעם גרויסן רבונו של עולם אויף אזא זאך, אבער וועמען אנדערש זאל ער בעטן?

    אין דער מעשה: רבי נחום טשערנאבילער

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  2. 49:36 ר' דוד'ל טאלנער און די בולקע

    ראש השנה האבן די חסידים געווארט אויף ר' דוד'ל טאלנער צו תקיעת שופר, און ער איז געבליבן אין זיין צימער. ווען זיי האבן אריינגעקוקט דורך די שפאלטן, האבן זיי געזען ווי ער גייט אהין און צוריק, זאגט "קדוש ונורא" און פרעגט: און וואס בעט מען פון דיר? א בולקע. פלוצלינג האט זיך זיין פנים אויפגעלויכטן: פון וועמען דען זאל מען בעטן די בולקע? ס'איז דאך נישטא קיין אנדערער. דערנאך איז ער מיט שמחה אריין צו די תקיעות.

    אין דער מעשה: ר' דוד'ל טאלנער

  3. 51:25 דער בעל שם טוב, דער ווינט און דאס ווערעמל

    דער בעל שם טוב איז געזעסן אונטער א בוים מיט זיינע תלמידים און געזאגט א דרשה אין עבודת השם, און פלוצלינג האט געבלאזן א שטארקער ווינט. ער האט זיי געזאגט אז מ'האט אים מגלה געווען מן השמים פארוואס: א הייסן טאג האט א ווערעמל אויף א בלאט פון א בוים נישט געקענט אויסהאלטן די היץ פון דער זון, דער רבונו של עולם האט רחמנות געהאט און געשיקט א ווינט, און דער ווינט האט אראפגעבלאזן דאס ווערעמל מיטן בלעטל אין שאטן פונעם בוים, וואו עס האט זיך מחיה געווען. דער משגיח לייגט צו אז כדי צו מאכן א ווינט דארף מען ענדערונגען אין דער לופט איבער א גרויסן שטח.

    אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  4. 1:07:55 דער בית אהרן און דעם פריץ'ס צוקער-שליטן

    א חסיד איז געקומען צום בית אהרן פון קארלין און דערציילט פון א פריץ וואס האט עס אזוי גוט אז ער איז משוגע געווארן דערפון. א הייסן טאג אין תמוז האט דער פריץ זיך פארגלוסט צו פארן מיט א שליטן, האבן זיינע פויערים געברענגט הונדערטער זעק צוקער, עס צעשפרייט איבער א פעלד, און ער איז געפארן מיטן שליטן איבערן צוקער ווי איבער שניי. האט דער בית אהרן געענטפערט: דאס הייסט אז אים איז גוט? וואס גלייכט זיך זיין תענוג צום תענוג וואס מ'כאפט יעדן שבת ביים זאגן נשמת כל חי?

    אין דער מעשה: דער בית אהרן, Reb Eliyahu Shalom (the Mashgiach's father), רבי משה לייב סאסאווער

    דערציילט אין נאך 13 שיעורים ←

  5. 1:13:50 דעם חתם סופר'ס לאנגע דאווענען אלס בחור

    ווען דער חתם סופר איז געווען א יונגער בחור האט ער לאנג געדאוונט. א חבר האט אים געטשעפעט אז בשעת ער האלט נאך ביי שמונה עשרה, האט ער שוין געענדיגט און געלערנט א סימן שולחן ערוך מיטן מגן אברהם. האט אים דער חתם סופר געענטפערט מיט דער גמרא אז ווער עס מאריך אין זיין תפילה מאריכט מען אים זיינע ימים, ממילא וועט דער אייבערשטער אים געבן גענוג טעג צו לערנען וואס דער מגן אברהם שרייבט.

    אין דער מעשה: דער חתם סופר

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 27:13 נח האט געפלאנצט דעם כרם כדי צו מאכן קידוש און טרינקען דעם כוס פון אליהו פונעם עולם התיקון; אנשטאט דעם איז ער שיכור געווארן, און "וישכר" איז בגימטריא "כוס של אליהו הנביא".
  2. 23:39 נח האט אויסגעקליבן דעם עורב בכוונה: אלס איינער פון די וואס האבן געזינדיגט אין דער תיבה, האט ער געהאפט אז א שליחות של מצוה שבת וועט אים מתקן זיין און דערמיט דעם גאנצן חטא, נאר זיין תיקון האט געמוזט ווארטן אויף אליהו.
  3. 22:02 דער לייב האט געביסן נח ווייל די תיבה איז געווען א עולם התיקון וואו א לייב לעבט פון שטרוי; ווען דער חטא האט עס קאליע געמאכט, האט דער לייב זיך שוין נישט געקענט ערנערן פון שטרוי און נח האט פארלוירן זיין סייעתא דשמיא.
  4. 34:07 משה רבינו איז געווען א גלגול פון נח, און זיין "מחני נא" האט אין זיך "מי נח": מיט זיין מסירות נפש אין תפילה פאר כלל ישראל האט ער מתקן געווען וואס נח האט נישט מתפלל געווען פאר זיין דור.
  5. 46:41 אין א פינסטערן דור פון הסתר פנים, מאכט א איד וואס ווענדט זיך דאך צום רבונו של עולם אין תפילה זיין אמונה שיינען מער ווי די אמונה פון די פריערדיגע גרעסערע דורות.
  6. 58:45 די פייגל זינגען אינדערפרי ("צפרא") און די שרצים ביינאכט ("רמשא"), יעדעס אין זיין צייט, אבער א איד זינגט "צפרא ורמשא", אן קיין גבול ווען ער קען זיך ווענדן צום רבונו של עולם.
  7. 1:15:16 ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש האט מסביר געווען דעם בעל שם טוב: די היינטיגע וועלט איז א מבול, און אזוי ווי די תיבה האט געראטעוועט נח, אזוי באשיצט די "תיבה", דאס ווארט פון תפילה, א איד נישט צו דערטרינקען ווערן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 33:00 דער משגיח זאגט אז מ'טאר נישט דאווענען שנעל, נאר מיט עיון, מיט מסירות נפש, מיטן גאנצן הארץ און מיט התלהבות.
  2. 48:19 דער משגיח זאגט אז מ'דארף בעטן דעם רבונו של עולם אפילו אויף יעדע קלייניגקייט.
  3. 1:05:36 דער משגיח זאגט אז מ'דארף קומען צום דאווענען פרי גענוג כדי צו קענען דאווענען ווי עס דארף צו זיין, און נישט דורכלויפן פסוקי דזמרה.
  4. 1:17:59 דער משגיח זאגט אז א איד דארף אויסקלייבן א בית הכנסת מיט ערנסטע יראי שמים וואס געבן גענוג צייט צום דאווענען, און ער דארף וויסן כאטש פירוש המילות.
  5. 1:23:53 דער משגיח זאגט אז פארן דאווענען זאל מען מקבל זיין די מצוה פון ואהבת לרעך כמוך און זיך מקשר זיין מיט גאנץ כלל ישראל.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אליהו הנביא, דוד המלך, דער בית אהרן, דער בעל הטורים, דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער הפלאה, דער ווילנער גאון, דער חתם סופר, דער מגן אברהם, דער מעזריטשער מגיד, דער רמב"ם, דער רמב"ן, דער שפת אמת, המן, חבקוק, חם, חנה, יוסף הצדיק, מרדכי הצדיק, משה רבינו, נח, פינחס, ר' דוד'ל טאלנער, ר' חאצקל לעווענשטיין, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, רבי יהונתן אייבשיץ, רבי ישראל סאלאנטער, רבי נחום טשערנאבילער, רבי שמשון רפאל הירש, רש"י

ערכים אליהו הנביא, דביקות, הסתר פנים, השגחה, מלאך הברית, סייעתא דשמיא, עולם התיקון, עקבתא דמשיחא, פסוקי דזמרה, צהר תעשה לתיבה, קדושת הברית, קלקול, רבונו של עולם, תיבה, תענוג

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט