The Special Holiness of נח תיבת: a Microcosm of the עולם התיקון
קאטאלאג: PARSHA (English) נח נומ׳ 1 פאקעט גייד ז׳ 54 תשמ"ט (1988–89) ענגליש 1 שעה 11 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז די תיבה פון נח איז געווען א הייליגער אינדזל פון דער פארריכטער וועלט, וואו אפילו דער לייב האט געגעסן גראז, ביז דער חטא פון חם האט צוריקגעברענגט די קללה, און אז השם יתברך האט פונדעסטוועגן געדענקט נח באהבה ווייל פון אים וועט ארויסקומען אברהם אבינו און כלל ישראל.
דער משגיח עפנט מיט דער סתירה צווישן "ונח מצא חן", א מתנת חנם, און "נח איש צדיק". דערנאך רעדט ער וועגן חודש חשון, וועמענס צירוף פון שם הוי"ה ווערט ארויסגענומען פון דעם לעצטן ווארט פון א פסוק אין ספר דברים, "ודבש", און די ערשטע ווערטער פונעם קומענדיגן פסוק; דאס לערנט אז מ'דארף אריינטראגן דעם האניג פון תשרי אין חשון, דעם חודש פון פארפוילונג. אין זכרונות זאגן מיר אז השם האט געדענקט נח באהבה, און דער משגיח פרעגט פארוואס מ'האט געדארפט אהבה ווען אלעס איז געווען פלאנירט, און פארוואס דער לייב האט געקענט צעווונדן נח. ער ערקלערט אז דער מענטש'ס מעשים פירן די בריאה: דער חטא פונעם דור האט פארדארבן אפילו די חיות און די ערד, אבער נח'ס חלק איז געבליבן ריין. די תיבה איז געווען א מקדש, ווי די וועלט פאר דעם חטא פון אדם הראשון, וואו דער לייב האט נישט געדארפט פלייש. דער חטא פון חם האט עס קאליע געמאכט, דער לייב האט געדארפט פלייש און האט צעווונדן נח. פונדעסטוועגן האט השם אים געדענקט צוליב אברהם אבינו, און דאס גיט חיזוק אין חודש חשון.
ענינים: נח און דער מבול
סדר השיעור
-
0:00 חן אדער צדקות; חשון נאך תשרי
דער משגיח שטעלט אוועק "ונח מצא חן", וואס דער מדרש טייטשט אלס א מתנת חנם, קעגן דעם קומענדיגן פסוק וואס רופט נח א צדיק. דערנאך זאגט ער אז חודש חשון האט זיך אנגעהויבן, און מ'בענקט נאך צו די זיסע טעג און תפילות פון תשרי.
-
3:28 דער צירוף פון שם הוי"ה פון חשון
דער משגיח ערקלערט אז יעדער חודש ווערט געפירט דורך איינעם פון די צוועלף צירופים פון שם הוי"ה, און יעדער צירוף קומט פון א פסוק. דער צירוף פון חשון, ו-ה-ה-י, קומט פון "ודבש" אין סוף פון א פסוק אין ספר דברים און די ערשטע ווערטער פונעם קומענדיגן פסוק; ס'איז דער איינציגער צירוף וואס גייט אריבער פון איין פסוק אינעם צווייטן.
-
7:41 אריינטראגן דעם האניג פון תשרי אין ירח בול
תשרי איז א חודש פון האניג, און "אב הרחמן" איז בגימטריא "דבש", 306. חשון, וואס ווערט אין תנ"ך גערופן ירח בול, איז דער חודש פון פארפוילונג, דערפאר גייט דער צירוף פון "ודבש" אריבער אין "היום הזה": מיט רש"י'ס ווערטער "בכל יום יהיו בעיניך חדשים" זאגט דער משגיח אז מ'דארף אריינטראגן די התחדשות פון תשרי אין חשון.
-
15:11 זכרונות: פארוואס נח האט געדארפט געדענקט ווערן
דער משגיח באשרייבט די ברכה פון זכרונות פון ראש השנה, וואס איר ערשטער פסוק דערציילט ווי השם האט געדענקט נח און האט אריבערגעפירט א רוח איבער דער ערד אז די וואסערן זאלן זיך אפשטילן. ער פרעגט פארוואס השם האט געדארפט געדענקן נח באהבה ווען דער גאנצער פלאן פון דער תיבה איז געזאגט געווארן צו נח 120 יאר פריער.
-
22:49 דער לייב וואס האט צעווונדן נח
דער מבול האט אויסגעמעקט יעדן סימן פון דער אלטער וועלט. רש"י אויף "אך נח" זאגט אז נח האט זיך פארשפעטיגט מיטן געבן עסן פארן לייב, און דער לייב האט אים צעווונדן. דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אז די תיבה איז געווען א גרויסער נס, קליין און פונדעסטוועגן האט זי אריינגענומען אלע מינים, און פרעגט: אויב השם האט געהאלפן נח מיט אלעס, פארוואס האט דער לייב באקומען רשות אים צו שעדיגן?
-
28:30 האט נח געקענט אריינברענגען פלייש?
דער משגיח ברענגט דעם אבן עזרא, וואס ענטפערט די וואס פרעגן פון וואו נח האט גענומען פלייש, אז דער לייב האט געקענט עסן שטרוי; און ער ווייזט פון חז"ל אז נח האט אריינגעברענגט פאר יעדער באשעפעניש איר אייגענע שפייז. ווייל רש"י זאגט אז השם האט צוגעזאגט אז די שפייז וועט נישט פארפוילן, האט נח געקענט אריינברענגען פלייש; פארוואס זשע האט ער נישט באוויזן צו שפייזן דעם לייב?
-
33:00 ווען משיח וועט קומען: דער לייב וועט עסן שטרוי
דער משגיח דערמאנט א לידל וואס מאמעס האבן געזונגען וועגן וואס עס וועט זיין ווען משיח וועט קומען, און זאגט אז די צייט איז שוין אמאל געווען, פאר דעם חטא פון אדם הראשון, ווען לייבן און טיגערס האבן געגעסן גראז. ער ברענגט די נבואה פון ישעיה וועגן דעם וואלף מיטן שעפעלע און דעם לייב וואס עסט שטרוי, און דעם רמב"ן אז די ווילדע חיות האבן געדארפט זיין צאם און זענען געווארן רויב-חיות נאר צוליב דעם חטא פון אדם.
-
38:07 דעם מענטש'ס מעשים פירן די בריאה; נח'ס חלק שטייט אינעם קאטאלאג
דער מענטש איז באשאפן געווארן צו הערשן איבער דער בריאה, און מיט מצוות און עבירות פארריכט ער אדער פארדארבט ער זי. רש"י זאגט אז אפילו די חיות פונעם דור המבול זענען געווען פארדארבן, און דער משגיח ערקלערט אז דאס איז געווען דעם מענטש'ס חטא וואס האט זיך אפגעשפיגלט אין זיי; אפילו די אויבערשטע שיכט ערד איז אויסגעמעקט געווארן. נח'ס חלק, די חיות וואס זענען געקומען צו דער תיבה און ארץ ישראל וואו ס'איז נישט געווען קיין מבול, איז געבליבן ריין.
-
45:52 די תיבה אלס א מקדש און א גן עדן שטייט אינעם קאטאלאג
השם האט באשאפן א שלימות'דיגע וועלט אין די צייטן פון אדם, און דער חטא פון אדם האט זי פארדארבן ביז, צען דורות שפעטער, זענען אפילו די חיות און די ערד געווען פארדארבן. נח, זיין משפחה און זיינע חיות האבן געדארפט זיין דער עובר פון א נייער וועלט. דער משגיח ערקלערט אז די תיבה, געבויט לויט די גענויע מאסן ווי דער משכן און דער בית המקדש, איז געווען א מקום הקדושה, הימל אויף דער ערד, פטור פונעם מבול, א חברה פון צדיקים ווי די וועלט פאר דעם חטא.
-
49:42 פארוואס דער לייב עסט פלייש; דער חטא פון חם שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז דאס לעבן אין דער שפייז איז דאס דבר השם; א צדיק ציט עס ארויס פון א ביסל, א כשר'ע בהמה ציט עס ארויס פון גראז, אבער דער אכזריות'דיגער, טמא'ער לייב קען נישט, און דארף געדיכטע שפייז, פלייש. אין דער תיבה, וואו ס'איז געווען א גן עדן, האט דער לייב נישט געדארפט פלייש און נח האט נישט אריינגעברענגט. דערנאך, ווי רש"י ערקלערט, האבן חם, דער ראב און דער הונט עובר געווען אויפן איסור תשמיש אין דער תיבה, און זענען פארשאלטן געווארן.
-
57:26 אגב אורחא: די קללה פון חם
אגב אורחא שטעלט דער משגיח אוועק די תורה'ס דערציילונג ווי נח האט געשאלטן חם קעגן דער השקפה פון א געזעלשאפט וואס לעבט נישט לויט דער תורה; ער באטאנט אז דאס מיינט נישט אז אידן וואס לערנען תורה קוקן אראפ אויף אנדערע מענטשן, ווייל אלע מענטשן זענען באשאפן גלייך, אבער ער האלט אז די קללה בלייבט ביז איר סיבה ווערט אויסגעמעקט אין די ימות המשיח.
-
1:01:14 דער גן עדן פארלוירן, און השם'ס אהבה צו נח שטייט אינעם קאטאלאג
דער חטא פון חם האט קאליע געמאכט די תיבה אזוי ווי דער חטא פון אדם האט קאליע געמאכט דעם גן עדן; נח איז ארויס נישט מער הייליג און האט געפלאנצט א וויינגארטן, א חזרה אויף דעם חטא פון עץ הדעת. יעצט האט דער לייב געדארפט פלייש, נח האט נישט געהאט, דער לייב האט אים צעווונדן, און השם האט נישט געהאלפן. השם האט זיי געקענט איבערלאזן, אבער ער האט געדענקט נח באהבה ווייל פון אים וועלן ארויסקומען אברהם אבינו און כלל ישראל, וואס וועלן ברענגען די וועלט צו איר שלימות.
-
1:05:38 חיזוק פאר חשון: די דריטע וועלט
אין זכרונות בעטן מיר השם ער זאל אונז שוינען ווי ער האט געשוינט נח, צוליב דעם וואס וועט קומען. דער משגיח ערקלערט אז השם פרובירט דריי מאל: צוויי וועלטן, די וועלט פון אדם און די וועלט פון נח, זענען פארדארבן געווארן, און די דריטע וועט זיין שלימות'דיג, ווי דער דריטער בית המקדש. דער מבול האט זיך אנגעהויבן אין חשון, און אין חשון, ווען מ'איז אנטוישט פון תשרי, נעמט מען חיזוק פון דער סדרה, וואס ענדיגט זיך מיט דער געבורט פון אברהם אבינו.
דער שיעור, אויסגעשריבן
חן אדער צדקות; חשון נאך תשרי
דער צירוף פון שם הוי"ה פון חשון
דער משגיח רירט אן א ביסל קבלה: יעדער חודש ווערט געפירט דורך איינעם פון די צוועלף צירופים פון שם הוי"ה, און יעדער צירוף קומט פון א פסוק. דער צירוף פון חשון, ו-ה-ה-י, קומט פון ספר דברים: "ודבש", וואס ענדיגט דעם פסוק פון ארץ זבת חלב ודבש, און די ערשטע אותיות פון "היום הזה ה'", וואס עפנט א נייע פרשה. ס'איז דער איינציגער צירוף וואס גייט אריבער פון איין פסוק אינעם צווייטן. ה,ו
אריינטראגן דעם האניג פון תשרי אין ירח בול
דער משגיח זאגט אז תשרי איז א חודש פון האניג: מ'טונקט איין דאס ברויט אין האניג, און די תפילות זענען זיס ווען מ'רופט השם דער אב הרחמן וואס געדענקט זיינע באשעפענישן לחיים. "אב הרחמן" איז בגימטריא "דבש", 306. ז
חשון, וואס הייסט אין תנ"ך ירח בול, איז דער היפך: דער חודש פון פארפוילונג, ווען די בלעטער פאלן אראפ. דערפאר פארבינדט דער צירוף "ודבש" מיט "היום הזה", וואו רש"י זאגט אז יעדן טאג זאלן זיי זיין ווי נייע. דער משגיח זאגט אז מ'דארף אריינטראגן די התחדשות און קבלות פון תשרי אין חשון, און דאן וועט די תורה זיין נייע יעדן טאג. ח,ט
זכרונות: פארוואס נח האט געדארפט געדענקט ווערן
פרשת נח זעט אויס ווי א פרשה פון חורבן, אבער דער משגיח זאגט אז נישט. אין זכרונות פון ראש השנה זאגן מיר אז מיר זענען קליינטשיג אין השם'ס בריאה, און פונדעסטוועגן געדענקט ער יעדע באשעפעניש. דער ערשטער פסוק רעדט פון נח: השם האט אים געדענקט מיט די חיות אין דער תיבה, אריבערגעפירט א רוח, און די וואסערן האבן זיך אפגעשטילט. אזוי בעטן מיר ער זאל אונז געדענקען. י,כ
דער משגיח פרעגט: פארוואס האט נח געדארפט געדענקט ווערן "באהבה"? דער פלאן איז געזאגט געווארן 120 יאר פריער: בוי א תיבה, גיי אריין מיט די חיות, און קום ארויס אלס דער יסוד פון א נייער וועלט. אן יענער אהבה, זאגט ער, וואלט השם זיי איבערגעלאזט אומצוקומען.
דער לייב וואס האט צעווונדן נח
האט נח געקענט אריינברענגען פלייש?
ווען משיח וועט קומען: דער לייב וועט עסן שטרוי
דער משגיח דערמאנט א לידל וואס מאמעס האבן געזונגען וועגן ביאת המשיח, און זאגט אז יענע צייט איז שוין געווען פאר דעם חטא פון אדם הראשון, ווען מ'האט געדארפט לעבן אייביג אין אן אייביגן פרילינג און מ'האט געקענט גלעטן לייבן און טיגערס וואס האבן געגעסן גראז.
דעם מענטש'ס מעשים פירן די בריאה; נח'ס חלק
השם האט באשאפן דעם מענטש צו הערשן, אינמיטן פון דער בריאה. דער מדרש זאגט אז א מצוה פארריכט די בריאה און אן עבירה פארדארבט זי; דאס זענען אירע כללים, ווי די כללים פון טבע. איז דער מענטש א צדיק, זענען די חיות צאם און די ערד גיט שפע; איז ער א רשע, איז פארקערט. ש,ת
די תיבה אלס א מקדש
דער חטא פון אדם האט פארדארבן די שלימות'דיגע וועלט, ביז צען דורות שפעטער זענען אפילו די חיות און די ערד געווען פארדארבן. נח, זיין משפחה און זיינע חיות האבן געדארפט זיין דער עובר פון א נייער וועלט. דערפאר איז די תיבה נישט געווען קיין שיף נאר א בית המקדש: ווי דער משכן האט זי געהאט הלכות און גענויע מאסן, און אלס הימל אויף דער ערד איז זי געווען פטור פונעם מבול. אינעווייניג איז געווען א חברה פון צדיקים ווי אדם פאר דעם חטא.
פארוואס דער לייב עסט פלייש; דער חטא פון חם
דער משגיח פרעגט פארוואס א לייב עסט בכלל פלייש. דאס לעבן, ערקלערט ער, איז הימליש: מ'לעבט נישט פונעם ברויט נאר פונעם דבר השם אין אים, וואס מ'ציט ארויס. א צדיק ציט עס ארויס גרינג און עסט ווייניג; רב נחום פון טשערנאביל האט געגעסן א ביסל ברויט און איז געווען גראב, און דער בעל שם טוב האט געזאגט אז ער ווערט דערנערט פון ענטפערן אמן יהא שמיה רבא.
א שעפעלע ציט לעבן פון גראז, אבער דער אכזריות'דיגער, טמא'ער לייב קען נישט, דערפאר דארף ער פלייש. אין דער תיבה האט ער נישט געדארפט, און נח האט אריינגעברענגט נאר געוויקסן. אבער ווי רש"י ערקלערט איז תשמיש געווען אסור אין דער תיבה, און חם, דער ראב און דער הונט זענען עובר געווען און פארשאלטן געווארן. אד
אגב אורחא: די קללה פון חם
דער גן עדן פארלוירן, און השם'ס אהבה צו נח
דער חטא פון חם האט קאליע געמאכט די תיבה ווי דער חטא פון אדם דעם גן עדן. די קללה איז צוריקגעקומען אפילו אויף נח, וואס איז ארויס נישט מער הייליג און האט געפלאנצט א וויינגארטן; דער עץ הדעת, מערקט אן דער משגיח, איז געווען א וויינשטאק. יעצט האט דער לייב געדארפט פלייש, נח האט נישט געהאט, און דער לייב האט אים צעווונדן. או
נאכדעם וואס זיי האבן קאליע געמאכט השם'ס פלאן, זענען זיי נישט געווען ראוי צו ניסים, און השם האט זיי געקענט איבערלאזן. ער האט געדענקט נח באהבה ווייל פון אים וועלן ארויסקומען אברהם אבינו און כלל ישראל, וואס וועלן ברענגען די וועלט צו איר שלימות.
חיזוק פאר חשון: די דריטע וועלט
דערפאר בעטן מיר אין זכרונות אז השם זאל אונז שוינען ווי ער האט געשוינט נח, צוליב דעם וואס וועט פון אונז ארויסקומען. השם, זאגט דער משגיח, פרובירט דריי מאל: צוויי בתי מקדש זענען חרוב געווארן און דער דריטער וועט בלייבן; די וועלטן פון אדם און נח זענען פארדארבן געווארן, די דריטע וועט נישט.
מראי מקומות
תורה
- א Bereishis 6:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:01
- ג Bereishis 6:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:01
- ד לכאורה Bereishis 7:1 1:52 מפתח
- ה לכאורה Devarim 26:15 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:57
- ו Devarim 26:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:57
- כ לכאורה Bereishis 8:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:18
- פ לכאורה Bereishis 6:21 30:57 מפתח
- ש לכאורה Bereishis 1:26 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:13
- אג לכאורה Vayikra 26:5 54:49 מפתח
- אה לכאורה Bereishis 9:25 מפתח אינעם אויסשרייב: 57:52
- או לכאורה Bereishis 9:20 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:19
- אז לכאורה Bereishis 7:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:57
- אח לכאורה Bereishis 11:26 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:57
נביאים
תלמוד בבלי
מדרש
ראשונים
- ט לכאורה Rashi on Devarim 26:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:52
- ל לכאורה Rashi on Bereishis 7:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:58
- מ Ramban (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 24:29
- נ לכאורה Rashi on Bereishis 6:14 26:25 מפתח
- ס Ibn Ezra (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:30
- צ לכאורה Rashi on Bereishis 6:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 31:56
- ר לכאורה Ramban on Vayikra 26:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 36:12
- אא לכאורה Rashi on Bereishis 6:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 41:18
- אד Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 53:35
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 10:52 חשון, דער ירח בול, דער חודש פון פארוועלקן און פארפוילן, קומט נאך תשרי, און דער משגיח זאגט אז מ'דארף אריינטראגן אין אים די זיסקייט און די התחדשות פון תשרי.
- 16:45 אין זכרונות פון ראש השנה דערמאנען מיר אז השם האט געדענקט נח באהבה, און דער משגיח פרעגט פארוואס מ'האט געדארפט די אהבה ווען די גאנצע הצלה איז געווען פלאנירט פון פריער.
- 38:36 דער מענטש שטייט אינמיטן פון דער בריאה און פירט זי: די עבירות פונעם דור המבול האבן זיך אפגעשפיגלט אין די חיות און אפילו אין דער ערד, אבער דער חלק פון דער בריאה וואס איז געווען אונטער נח איז געבליבן ריין.
- 48:16 די תיבה איז געווען א מקום הקדושה ווי די וועלט פאר דעם חטא פון אדם הראשון, און דארט האט דער לייב נישט געדארפט קיין פלייש.
- 1:01:19 דער חטא פון חם אין דער תיבה האט צוריקגעברענגט די קללה, דער לייב האט געדארפט פלייש און האט צעווונדן נח, אבער השם האט געדענקט נח באהבה ווייל פון אים וועלן ארויסקומען אברהם אבינו און כלל ישראל.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 6:55 פארוואס איז דער צירוף פון חשון דער איינציגער וואס ווערט ארויסגענומען פון סוף פון איין פסוק און אנהייב פון א צווייטן?
תירוץ: 13:01 ווייל מ'דארף אריינטראגן דעם האניג פון תשרי, "ודבש", אין חשון, דעם חודש פון פארפוילונג, מיט נייע קבלות.
-
קשיא: 20:00 פארוואס האט השם געדארפט געדענקען נח באהבה ווען די גאנצע הצלה איז געווען פלאנירט פון פריער?
תירוץ: 1:04:24 ווייל דער חטא פון חם האט קאליע געמאכט די תיבה, איז השם שוין נישט געווען געבינדן צום פלאן און האט זיי געקענט איבערלאזן; ער האט געדענקט נח באהבה ווייל פון אים וועלן ארויסקומען אברהם אבינו און כלל ישראל.
-
קשיא: 41:13 פארוואס זענען די חיות פארטיליגט געווארן אינעם מבול, אז זיי האבן נישט קיין בחירה?
תירוץ: 41:44 דעם מענטש'ס פריצות האט זיך אפגעשפיגלט אין די חיות, זיי זענען געווארן כלים פון חטא, און מ'האט זיי געמוזט אויסמעקן.
-
קשיא: 49:50 פארוואס עסט דער לייב פלייש, און פארוואס זענען די רויב-חיות אסור צו עסן?
תירוץ: 51:11 דאס לעבן אין דער שפייז איז דאס דבר השם; דער אכזריות'דיגער, טמא'ער לייב קען עס נישט ארויסציען פון גראז ווי א כשר'ע בהמה, דערפאר דארף ער געדיכטע שפייז.
-
קשיא: 27:39 אויב נח האט געקענט אריינברענגען פלייש וואס וועט זיך האלטן, און השם האט אים געהאלפן מיט אלעס, פארוואס האט ער נישט באוויזן צו שפייזן דעם לייב?
תירוץ: 55:30 אין דער תיבה, וואו ס'איז געווען א גן עדן, האט דער לייב נישט געדארפט פלייש, האט נח נישט אריינגעברענגט; נאך דעם חטא פון חם האט דער לייב געדארפט פלייש, ס'איז נישט געווען, און השם האט שוין נישט געהאלפן מיט ניסים.
מעשיות
-
52:51 רב נחום פון טשערנאביל און זיין ביסל ברויט
דער משגיח דערציילט אז רב נחום פון טשערנאביל האט געגעסן נאר א גאנץ קליין ביסל ברויט יעדן טאג, און פונדעסטוועגן איז ער געווען א גראבער מענטש. דער בעל שם טוב האט געזאגט אויף אים אז ער איז גראב פון דער נארונג וואס ער באקומט פון ענטפערן "אמן יהא שמיה רבא". דער משגיח ברענגט דאס צו ווייזן אז א צדיק ציט ארויס א סך לעבן פון ווייניג שפייז.
אין דער מעשה: רבי נחום טשערנאבילער, דער הייליגער בעל שם טוב
געדאנקען
- 6:45 דער צירוף פון חשון איז דער איינציגער וואס ווערט ארויסגענומען פון צוויי פסוקים, פון "ודבש" וואס ענדיגט א פרשה אריבער אין "היום הזה" וואס עפנט א נייע, און דאס לערנט אז מ'דארף אריבערטראגן דעם האניג פון תשרי אינעם חודש פון פארפוילונג.
- 9:21 "אב הרחמן" איז בגימטריא "דבש", 306: אין תשרי באווייזט זיך השם צו אונז אלס זיסקייט.
- 43:54 יעדער מענטש פירט זיין אייגענעם חלק פון דער בריאה; נח'ס חלק זענען געווען די חיות וואס זענען אריין אין דער תיבה, וואס זענען געבליבן ריין אינמיטן א פארדארבענער וועלט, און געאגראפיש ארץ ישראל, וואו ס'איז נישט געפאלן קיין מבול.
- 47:56 די תיבה, געבויט מיט הלכות לויט גענויע מאסן ווי דער משכן, איז נישט געווען קיין שיף נאר א מקום הקדושה, א שטיקל הימל אויף דער ערד, און דערפאר האט דער דין פון חורבן פונעם מבול נישט געגאלטן אויף איר.
- 51:11 דאס לעבן אין דער שפייז איז דאס דבר השם; וואס ריינער א באשעפעניש, אלץ מער ציט עס ארויס פון ווייניגער, דערפאר עסט א צדיק ווייניג און א שעפעלע לעבט פון גראז, בשעת דער אכזריות'דיגער לייב מוז עסן געדיכטע שפייז, פלייש.
- 1:01:33 דער לייב'ס אטאקע אויף נח איז געקומען פון דעם חטא פון חם, וואס האט איבערגעחזרט דעם חטא פון אדם אינעווייניג אין דער תיבה, צוריקגעברענגט די קללה, און געמאכט אז דער לייב זאל ווידער דארפן פלייש.
- 1:07:12 השם פרובירט דריי מאל: די וועלטן פון אדם און פון נח זענען פארדארבן געווארן, און די דריטע וועלט, ווי דער דריטער בית המקדש, וועט זיין שלימות'דיג.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 14:14 דער משגיח זאגט אז מ'זאל נישט פארלירן די התחדשות און די קבלות וואס מ'האט געווינען אין תשרי, נאר זיי אריינטראגן אין חשון, אז די תורה זאל זיין נייע יעדן טאג.
- 1:08:41 דער משגיח זאגט אז אין חשון, הגם מ'איז נישט צופרידן מיט וואס מ'האט אויפגעטאן אין תשרי, געפינט מען חיזוק אין פרשת נח, וואס ענדיגט זיך מיט דער געבורט פון אברהם אבינו.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, אהרן הכהן, דוד המלך, דער אבן עזרא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חזון איש, דער רמב"ן, חוה, חם, ישעיהו הנביא, מרים, נח, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי נחום טשערנאבילער, רש"י
ערכים התחדשות, זכרונות, מבול, סייעתא דשמיא, עץ הדעת, צירוף, קדושה, שם הוי"ה, תיבה