תשנ"ו - שמחים בנקודה קטנה שבתוך יהודי

קאטאלאג: זמנים סעודת פורים קטן נומ׳ ⁨7⁩ פאקעט גייד ז׳ 22 תשנ"ו (1995–96) אידיש 27 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 27 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פורים פרייען זיך אידן מיט דער קליינער באהאלטענער נקודה אין יעדן איד, דער שורש וואס מילה בינדט אן אן דעת, און פון וואנעט עס קומט די מסירת נפש.

ביים סוף פון דער סעודה פון פורים קטן זאגט דער משגיח אז די סעודה איז נישט על פי דין, אבער דאך פרייען זיך אידן מיטן רבונו של עולם און מיט זיינע ניסים, און דערמיט מקיים זיין דעם לעצטן רמ"א אין שולחן ערוך; דערנאך זינגט מען א ניגון. ער ערקלערט מתנות לאביונים לויט חז"ל אז דער עיקר עניות איז אין דעת. ער שטעלט אוועק עמלק, די ערגסטע קליפה, קעגן מילה, דעם ברית פון אברהם אבינו, און פרעגט פארוואס מען ווארט נישט מיט מילה ביז דאס קינד וועט עס קענען טון מיט כוונה. דער תירוץ איז אז גראדע אן דעת ווערט דאס קינד מקושר מיטן שורש הנעלם פון כלל ישראל. פורים פרייט מען זיך מיט דער באהאלטענער נקודה, די אהבה מסותרת וואס מ'שפירט אפילו נישט. מילה אן דעת און תפילין וואס פאדערן דעת זענען מקושר, און פורים פאראייניגט זיי. פונעם שורש העכער דעת קומט די מסירת נפש, וואס דער אייבערשטער האט ארויסגעברענגט ביי מרדכי, וואס האט זיך נישט געבוקט.

ענינים: דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · ברית מילה · מסירת נפש · פורים

סדר השיעור

  1. 0:00 די שמחה מיטן אייבערשטן איז מקיים דעם לעצטן רמ"א

    נאענט צום סוף פון דער סעודה זאגט דער משגיח אז די סעודה פון פורים קטן איז נישט על פי דין, נאר אידן פרייען זיך מיטן רבונו של עולם און מיט זיינע ניסים, און זענען דערמיט מקיים דעם לעצטן רמ"א אין שולחן ערוך. דערנאך בעט ער מ'זאל זינגען א ניגון, וואס נעמט אריין דאס רוב פון דעם חלק.

  2. 6:00 עניות אין דעת, עמלק און מילה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט מתנות לאביונים מיטן מאמר אז דער עיקר עניות איז אין דעת, און שטעלט אוועק עמלק, די ערגסטע קליפה, קעגן מילה, דעם ברית פון אברהם אבינו. ער פרעגט פארוואס מען ווארט נישט מיט מילה ביז בר מצוה, און ענטפערט אז אן דעת ווערט דאס קינד מקושר מיטן שורש הנעלם.

  3. 9:14 די באהאלטענע נקודה, מילה, תפילין און מסירת נפש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז פורים פרייט מען זיך מיט דער אהבה מסותרת אין יעדן איד, אזוי ווי א קינד ביי זיין ברית; ער שטעלט צוזאמען מילה אן דעת מיט תפילין וואס פאדערן דעת, לויט דער גמרא אויף "אורה ושמחה וששון ויקר". פון דעם באהאלטענעם שורש קומט די מסירת נפש, ווי ביי מרדכי וואס האט זיך נישט געבוקט צו המן, און ער ענדיגט מיט א ברכה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די שמחה מיטן אייבערשטן איז מקיים דעם לעצטן רמ"א

1:12

נאענט צום סוף פון דער סעודה זאגט דער משגיח אז די סעודה פון פורים קטן איז נישט על פי דין, אבער אידן פרייען זיך דערביי מיטן רבונו של עולם, און דערמיט זענען זיי מקיים דעם לעצטן רמ"א אין שולחן ערוך. מ'איז זוכה געווען, זאגט ער, זיך צו פרייען מיטן אייבערשטן און מיט זיינע ניסים, און דערנאך בעט ער מוטי זאל זינגען זיין ניגון. א

עניות אין דעת, עמלק און מילה

6:00

נאכן ניגון ערקלערט דער משגיח מתנות לאביונים לויט דעם מאמר "אין עני אלא בדעת": דער עיקר אביון וואס דער אייבערשטער גיט אים איז דער וואס איז ארעם אין דעת. ד

7:46

דערנאך שטעלט ער אוועק עמלק, די ערגסטע קליפה, קעגן מילה, די העכסטע קדושה, דעם ברית פון אברהם אבינו, און זאגט אז אידן זענען משורש אין א שורש הנעלם וואס מ'האט נישט קיין השגה דערין. ער פרעגט פארוואס מען ווארט נישט מיט מילה ביז דרייצן יאר, ווען דאס קינד וואלט עס געקענט טון מיט כוונה. דער תירוץ איז אז דאס איז גראדע די שיינקייט: א קינד וואס ווייסט גארנישט ווערט מקושר מיט יענעם באהאלטענעם שורש.

די באהאלטענע נקודה, מילה, תפילין און מסירת נפש

9:20

דער משגיח זאגט אז פורים פרייט מען זיך אזוי ווי א תינוק בן שמונה ביי זיין ברית, וואס ווייסט נישט: מ'פרייט זיך מיט דער אמונה און מיט דער אהבה מסותרת, וואס מ'שפירט אפילו נישט, אבער זי איז דא אין יעדן איד. דאס בינדט ער צו דער גמרא אויף "אורה ושמחה וששון ויקר", וואו ששון איז מילה און יקר איז תפילין. ה

9:49

תפילין, ערקלערט ער, זענען פונקט פארקערט: זיי פאדערן דעת מער ווי יעדע אנדערע מצוה. ער ברענגט דעם קל וחומר פונעם ציץ, וואס ביי אים שטייט "תמיד": דער ציץ האט נאר איין שם הוי"ה, און תפילין האבן איין און צוואנציג. מילה איז ביי אכט טעג אן דעת, תפילין ביי דרייצן מיט דעת, און זיי זענען מקושר איינס מיטן אנדערן. ו,ז

10:27

דערפאר, זאגט ער, איז פורים א יום טוב פון מילה און תפילין, ביז "עד דלא ידע", ביזן שפיץ פון דעת, פון וואנעט עס קומט די מסירת נפש פון א איד. ווי עס שטייט אין תניא, וועט יעדער איד מוסר נפש זיין נישט צו דינען עבודה זרה, און דעמאלט וואכט זיך אויף דער שורש הנעלם. ח

11:41

דער משגיח לייגט צו אז "המלך" אין דער מגילה מיינט דעם רבונו של עולם. דער אייבערשטער אליין האט געמאכט די גזירה זיך צו בוקן צו המן, און איר גאנצע תכלית איז געווען אז עס זאל זיין א מרדכי וואס "לא יכרע ולא ישתחוה", מיט מסירת נפש פון יענעם שורש הנעלם. ער ענדיגט מיט א ברכה אז דער אייבערשטער זאל העלפן און טון ניסים מיט כלל ישראל בימים ההם בזמן הזה. ט

מראי מקומות

תורה

  1. ז לכאורה Shemos 28:38 מפתח אינעם אויסשרייב: 9:49

כתובים

  1. ב לכאורה Tehillim 16:8 1:29 מפתח
  2. ט Esther 3:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:41

תלמוד בבלי

  1. ד לכאורה Nedarim 41a מפתח אינעם אויסשרייב: 6:00
  2. ה Megillah 16b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:20
  3. ו Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:49

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Shulchan Aruch Orach Chaim 697:1 (Rema) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12
  2. ח Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:27

תפילה און פיוט

  1. ג לכאורה Shemoneh Esrei, blessing of Modim 2:03 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 1:34 הגם די סעודה פון פורים קטן איז נישט על פי דין, איז מען מקיים מיט דער שמחה מיטן רבונו של עולם דעם לעצטן רמ"א אין שולחן ערוך.
  2. 8:50 מילה איז ביי אכט טעג, אן דעת, און גראדע דערמיט ווערט דאס קינד מקושר מיטן שורש הנעלם פון אברהם אבינו און פון כלל ישראל.
  3. 9:26 פורים פרייט מען זיך מיט דער באהאלטענער נקודה אין יעדן איד, די אהבה מסותרת וואס מ'שפירט אפילו נישט.
  4. 10:11 מילה אן דעת און תפילין וואס פאדערן דעת זענען מקושר איינס מיטן אנדערן, און פורים, וואו "ששון" איז מילה און "יקר" איז תפילין, פאראייניגט זיי.
  5. 10:41 די מסירת נפש פון א איד קומט פונעם שורש העכער דעת, און די גזירה זיך צו בוקן צו המן איז געווען כדי ארויסצוברענגען די מסירת נפש פון מרדכי.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 8:35 פארוואס ווארט מען נישט מיט מילה ביז דאס קינד ווערט דרייצן יאר, ווען ער וואלט עס געקענט טון מיט כוונה?

    תירוץ: 8:50 ווייל די שיינקייט פון מילה איז אז אפילו אן דעת קומט דאס קינד אריין אין ברית פון אברהם אבינו און ווערט מקושר מיטן שורש הנעלם.

  2. קשיא: 11:41 פארוואס האט דער אייבערשטער, "המלך", געמאכט די גזירה מ'זאל זיך בוקן צו המן?

    תירוץ: 11:57 כדי עס זאל זיין א מרדכי וואס בוקט זיך נישט, מיט מסירת נפש וואס קומט פונעם שורש הנעלם פון כלל ישראל.

געדאנקען

  1. 2:32 דער משגיח טייטשט מתנות לאביונים לויט "אין עני אלא בדעת": דער עיקר אביון וואס דער אייבערשטער גיט אים איז דער וואס איז ארעם אין דעת.
  2. 8:35 גראדע וואס ביי א ברית איז נישט דא קיין דעת, איז די שיינקייט דערפון: דאס קינד וואס פארשטייט גארנישט ווערט מקושר מיטן שורש הנעלם פון אברהם אבינו.
  3. 9:20 די שמחה פון פורים איז די שמחה מיט דער נקודה וואס מ'שפירט נישט: אזוי ווי א קינד פון אכט טעג ביי זיין ברית, פרייט מען זיך מיט דער אהבה מסותרת וואס איז דא אין יעדן איד.
  4. 10:11 מילה, וואס מ'גיט אן דעת ביי אכט טעג, און תפילין, וואס מ'גיט מיט דעת ביי דרייצן, זענען צוויי זייטן פון איין קשר, און פורים, וואו "ששון" איז מילה און "יקר" איז תפילין, פאראייניגט זיי ביז צום שפיץ פון "עד דלא ידע".
  5. 11:41 וויבאלד "המלך" אין דער מגילה מיינט דעם רבונו של עולם, איז די גזירה זיך צו בוקן צו המן געקומען פונעם אייבערשטן, און איר גאנצע תכלית איז געווען ארויסצוברענגען די מסירת נפש פון מרדכי פונעם שורש הנעלם.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 1:41 דער משגיח זאגט אז הגם די סעודה פון פורים קטן איז נישט על פי דין, זאלן אידן זיך דערביי פרייען מיטן רבונו של עולם.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דער רמ"א, המן, מרדכי הצדיק

ערכים אהבה מסותרת, מסירות נפש, מתנות לאביונים, עד דלא ידע, עמלק, קליפה, שויתי ה' לנגדי תמיד, שורש הנעלם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט