The מדה of הוד and its Connection to רשב”י
קאטאלאג: ZMANIM (English) ל”ג בעומר נומ׳ 2 פאקעט גייד ז׳ 67 תשנ"ו (1995–96) ענגליש 57 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט פארוואס ל"ג בעומר, הוד שבהוד און דער טאג פון רבי שמעון בר יוחאי, געהערט צו יעדן איד: רשב"י, דער כהן גדול פון די סתרי תורה, האט מגלה געווען אז יעדער איד טראגט א באהאלטענע נקודה אין וועלכע ער קען נישט ערזעצט ווערן.
דער משגיח נעמט זיך מסביר צו זיין דעם בני יששכר, אז אזוי ווי דער אייבערשטער איז פאר אלעמען, אזוי איז רבי שמעון בר יוחאי און ל"ג בעומר פאר אלעמען, אפילו פאר די פחותים. הוד, די פינפטע מדה, מיינט הכנעה און איז דאס בית המקדש; ל"ג בעומר, הוד שבהוד, איז דער קודש הקדשים, א מקום וואס איז העכער זמן, מקום און טבע, און רשב"י, וואס האט מגלה געווען די סתרי תורה, איז דער כהן גדול נאך דעם חורבן, וואס אבילות רירט אים נישט אן. די תלמידים פון רבי עקיבא האבן זיך נישט נוהג כבוד געווען, ווייל זיי האבן נישט געזען אז יעדער איד, אזוי ווי יעדער אות אין ספר תורה, האט א באהאלטענע נקודה אין וועלכע מ'קען אים נישט ערזעצן. דער משגיח פארבינדט דאס מיט צוזאמשטעלן סדרות אין צייטן פון אחדות, מיט מעשיות פונעם סאטמארער רב און פונעם אריז"ל אין מירון, מיט פורים וואס איז אויך הוד, און מיט דעם ל"ג'סטן אות פון ברוך שם און שמע.
ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי · די מעלה פון יעדן איד · ספירת העומר
סדר השיעור
-
0:00 הוד: דאס בית המקדש און אהרן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ליינט דעם בני יששכר אז ל"ג בעומר איז, אזוי ווי דער אייבערשטער, פאר יעדן איינעם, אפילו פאר די פחותים, און נעמט זיך עס מסביר צו זיין. ער ברענגט די גמרא אין ברכות אז הוד איז דאס בית המקדש, פארבינדט ל"ג בעומר אין פרשת אמור מיט די כהנים און מיט אהרן, דער פינפטער פון די שבעה רועים, און ערקלערט אז הוד מיינט הכנעה, אזוי ווי גראז וואס בייגט זיך איין אין א שטורעם.
-
6:53 דער כהן גדול און דער קודש הקדשים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די אבילות פון ספירה אויף די תלמידים פון רבי עקיבא הערט אויף ל"ג בעומר, ווייל הוד איז דאס בית המקדש וואו אבילות דערגרייכט נישט, אזוי ווי די תורה זאגט אז דער כהן גדול גייט נישט ארויס פונעם מקדש. ל"ג בעומר, הוד שבהוד, איז דער קודש הקדשים; ער ברענגט די משנה פון די עשרה נסים און די גמרא אז מקום הארון אינו מן המדה, און ערקלערט אז זמן, מקום און חשבון זענען גרענעצן פון דער וועלט וואס געלטן נישט דארט.
-
13:25 רשב"י, דער כהן גדול נאך דעם חורבן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערמאנט די גמרא אין יומא און שליסט אז דער קודש הקדשים איז העכער זמן, מקום און טבע, און ער ברענגט דעם בני יששכר אז די שמחה פון ל"ג בעומר איז למעלה מן הטבע. נאך דעם חורבן איז דא נאך אלץ א כהן גדול וואס גייט אריין אין קודש הקדשים: רבי שמעון בר יוחאי, וואס האט מגלה געווען די סתרי תורה, אזוי ווי מ'זינגט אין בר יוחאי.
-
17:01 יעדער איד איז אן אות אין ספר תורה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס די תלמידים פון רבי עקיבא, וואו איינער האט אפשר באמת מער געקענט ווי זיין חברותא, האבן געדארפט ווייזן כבוד. ער ענטפערט אז אזוי ווי ס'זענען דא ששים ריבוא אותיות אין דער תורה און ששים ריבוא נשמות, האט יעדער איד א נקודה וואס קיינער אנדערש קען נישט ערזעצן, און אין דעם איז ער העכער אפילו פון א גרויסן צדיק; ממילא דארף א תלמיד חכם האבן דרך ארץ אפילו פאר א פשוטן איד.
-
25:07 ווערטער, משפחות און קהילות: נישט מישן סדרות
דער משגיח פירט אויס דעם משל: די אותיות מאכן ווערטער, וואס זענען משפחות, און א שורה, אן עמוד און א סדרה זענען א שכונה און א קהילה. ער ברענגט דעם מגן אברהם אז מ'טאר נישט ליינען א סדרה אויף א שבת וואס איז נישט אירע, גלייכט דאס צו יעדע קהילה וואס האלט אירע מנהגים, און מערקט אן אז אין געוויסע צייטן שטעלט מען צוזאמען סדרות.
-
28:24 וואס איז כולל אלעס: שבת, רשב"י, דאס בית המקדש
דער משגיח שטעלט די צוועלף שבטים און חדשים קעגן די שבעה רועים וואס זענען כולל גאנץ כלל ישראל, דעם ים וואס האט זיך געשפאלטן אויף צוועלף ביי קריעת ים סוף און וועט זיך שפאלטן אויף זיבן לעתיד לבוא, און ראש חודש וואס וועט זיך צונויפגיסן מיט שבת. רשב"י, דער שבת פונעם יאר, און דאס בית המקדש זענען כולל אלעס; דאס בית המקדש איז פארלוירן געגאנגען דורך שנאת חנם, און דער שורש פון די מחלוקות אין כלל ישראל איז יהודה און יוסף.
-
34:03 צוזאמשטעלן סדרות אין צייטן פון אחדות
דער משגיח ערקלערט אז אין צייטן ווען מ'ווארט אויף דער גאולה איז א פגם אין אחדות שווערער, און דערפאר שטעלט מען צוזאמען סדרות אין פיר צייטן: פאר ראש חודש ניסן, אין די דריי וואכן, אין ספירה און פאר ראש השנה. ער גיט א רמז אז די מחלוקת פון יוסף און יהודה איז קעגן מתנגדים און חסידים, און ווייזט עס אן מיט דער שאלה צי מ'גיט א רב שישי אדער שלישי.
-
39:08 די טענה פונעם ים: שלישי קעגן שישי שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז דער ים האט נישט געוואלט שפאלטן פאר משה, ווייל ער איז באשאפן געווארן אויפן דריטן טאג און דער מענטש אויפן זעקסטן, און דער אייבערשטער האט אים אנגעשריגן: ביי דער גאולה ווערן שישי און שלישי צוזאמען. די תלמידים פון רבי עקיבא האבן נישט געזען אז יעדער חבר איז אין עפעס א באהאלטענעם אופן העכער; רשב"י, דער כהן גדול פון הוד שבהוד, האט מגלה געווען אז יעדער איד האט אזא זייט, און דערפאר קומט אים כבוד.
-
43:00 מלאכה, קללה און די שווערקייט פון ספירה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט אז אדם הראשון האט אין גן עדן נישט געטון קיין מלאכה, און אז די ל"ט מלאכות קומען פון די ל"ט קללות, ממילא אויף שבת, א טאג פון ברכה, איז מלאכה א פגם אין זיין עצם. אזוי אויך איז שנאת חנם ערגער אין ספירה, ווען מ'גייט צו צום יובל פון שבועות און צו אחדות; אויף ל"ג בעומר האט רשב"י מגלה געווען דעם סוד פון יעדן אות און יעדער נשמה, און דערפאר האט די אבילות אויפגעהערט, אזוי ווי ביי א כהן גדול איז נישטא קיין אבילות.
-
47:57 אין מירון איז נישטא קיין אבילות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט אז דער סאטמארער רב איז געווען אין מירון אין די ניין טעג און האט געזינגען בר יוחאי, ווייל אין מירון איז נישטא קיין אבילות, און ער ברענגט פון די כתבי האריז"ל די מעשה מיט רב אברהם הלוי, וואס איז באשטראפט געווארן פאר'ן זאגן נחם אין מירון. פון מירון פארשפרייט זיך די שמחה, און ער ענדיגט אויס דעם בני יששכר: רשב"י איז מגלה אז אפילו דער נידעריגסטער איד טראגט א באהאלטענע נקודה וואס איז טייער ביים אייבערשטן.
-
51:19 פורים, ל"ג בעומר און די נקודה פונעם יו"ד שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שטעלט די ימים טובים קעגן די מדות און ווייזט אז פורים איז אויך הוד, דערפאר פרייט זיך דערמיט אפילו דער נידעריגסטער איד, און אז ל"ג בעומר געפאלט אלעמאל אויפן זעלבן טאג פון דער וואך ווי פורים. ביידע זענען א סוד; ווען מ'ציילט די אותיות פון ברוך שם און דערנאך פון שמע, איז דער ל"ג'סטער אות דער ערשטער יו"ד פונעם שם הוי'ה, די נקודה וואס איז כולל אלעס, און ער שליסט אז וואס ער פארשטייט פון ל"ג בעומר איז נאר אז ס'איז א סוד.
דער שיעור, אויסגעשריבן
הוד: דאס בית המקדש און אהרן
דער משגיח עפנט מיט די ווערטער פונעם בני יששכר אויף ל"ג בעומר: אזוי ווי דער אייבערשטער איז פאר אלעמען, אזוי איז רבי שמעון בר יוחאי און זיין טאג פאר אלעמען, אפילו פאר די פחותים. ער נעמט זיך עס מסביר צו זיין, און הייבט אן פון דער גמרא אין ברכות אז הוד איז דאס בית המקדש. א,ב
ער ברענגט דעם בעל התניא אז מ'דארף לעבן מיט דער סדרה, און ל"ג בעומר געפאלט געווענליך אין פרשת אמור, די פרשה פון די כהנים. פון די שבעה רועים איז דער פינפטער, קעגן הוד, אהרן. ממילא האט הוד א מקום, דאס בית המקדש; א נפש, אהרן מיט די כהנים; און א זמן, די וואך. הוד מיינט הכנעה, אזוי ווי גראז וואס בייגט זיך איין אין א שטורעם און בלייבט באשטיין.
דער כהן גדול און דער קודש הקדשים
די אבילות פון ספירה, אויף די תלמידים פון רבי עקיבא וואס זענען געשטארבן ווייל זיי האבן זיך נישט נוהג כבוד געווען, הערט אויף ל"ג בעומר. דער משגיח פארבינדט דאס מיטן בית המקדש, וואו אבילות האט נישט קיין שליטה: ביים כהן גדול זאגט די תורה אז אפילו ווען ער איז אן אבל גייט ער נישט ארויס פונעם מקדש. ד,ג
דער קודש הקדשים איז הוד שבהוד, דער מקום פונעם כהן גדול. ער ברענגט די משנה פון די עשרה נסים און די גמרא אז מקום הארון אינו מן המדה, און ערקלערט אז זמן, מקום און חשבון זענען גרענעצן פון דער וועלט. מ'רעכנט דאס נישט ווי א נס ווייל עס איז געווען שטענדיג, אזוי ווי א פיש וואס לעבט אונטערן וואסער איז נישט קיין נס. ה,ו
רשב"י, דער כהן גדול נאך דעם חורבן
דער בני יששכר שרייבט אז די שמחה פון ל"ג בעומר איז למעלה מן הטבע, אזוי ווי דער קודש הקדשים. נאך דעם חורבן, זאגט דער משגיח, איז נאך אלץ דא א כהן גדול וואס גייט אריין אהין: רבי שמעון בר יוחאי, אזוי ווי מ'זינגט אין בר יוחאי. ער איז געווען דער ערשטער וואס האט מגלה געווען די סתרי תורה, וואס רבי אבא האט פארשריבן ל"ג בעומר. ז,ח
יעדער איד איז אן אות אין ספר תורה
דער משגיח פרעגט אויף די תלמידים פון רבי עקיבא: אויב איינער האט באמת מער געקענט ווי זיין חברותא, פארוואס זאל ער זיך מאכן פאר אן עניו? א רב וואס ענטפערט אן עם הארץ א שאלה זאגט אים נישט אז ער ווייסט בעסער.
ער ענטפערט פון די ספרים אז ס'זענען דא ששים ריבוא אותיות אין דער תורה און ששים ריבוא נשמות. יעדער אות איז נויטיג; פעלט איינער, איז די גאנצע ספר תורה פסול. ממילא האט יעדער איד, אפילו א רשע, א נקודה אין וועלכע ער איז העכער פונעם גרעסטן צדיק, וואס נאר דער אייבערשטער ווייסט, אזוי ווי דער חידושי הרי"ם האט געזאגט.
דערפאר דארף א תלמיד חכם האבן דרך ארץ אפילו פאר א פשוטן איד, וואס האט עפעס וואס ער האט נישט. ווען די תלמידים וואלטן דאס געוואוסט, וואלטן זיי זיך נוהג כבוד געווען.
ווערטער, משפחות און קהילות
וואס איז כולל אלעס
צוזאמשטעלן סדרות אין צייטן פון אחדות
אין צייטן ווען מ'ווארט אויף דער גאולה, זאגט דער משגיח, שטרעבט מען צו אחדות, און א פגם דערין איז שווערער. דערפאר שטעלט מען צוזאמען סדרות אין פיר צייטן: פאר ראש חודש ניסן, אין די דריי וואכן, אין ספירה און פאר ראש השנה, און מ'צעברעכט די מחיצה צווישן אפרים און יהודה.
שלישי קעגן שישי
דער מדרש זאגט אז דער ים האט נישט געוואלט שפאלטן פאר משה: ער איז באשאפן געווארן אויפן דריטן טאג, עלטער פונעם מענטש. דער אייבערשטער האט אים אנגעשריגן און ער איז אויסגעטריקנט געווארן. ביי דער גאולה, ערקלערט דער משגיח, ווערן שלישי און שישי צוזאמען. פ,צ
די תלמידים פון רבי עקיבא האבן נישט געזען אז א חבר וואס זעט אויס נידעריגער איז אין עפעס העכער. רשב"י, דער כהן גדול פון הוד, וואס מיינט זיך בוקן, האט מגלה געווען אז יעדער איד האט אזא זייט; ממילא דארף מען זיך נוהג כבוד זיין.
מלאכה, קללה און ספירה
אדם הראשון האט אין גן עדן נישט געטון קיין מלאכה; די ל"ט מלאכות קומען פון די ל"ט קללות. שבת איז ברכה, און ברכה און קללה מישן זיך נישט, ממילא איז מלאכה אום שבת א פגם אין איר עצם. אזוי אויך איז שנאת חנם ערגער אין ספירה, ווען מ'גייט צו צום יובל פון שבועות און צו אחדות. ק,ר,ש
ל"ג בעומר האט רשב"י מגלה געווען דעם סוד פון יעדן אות און יעדער נשמה, ממילא קומט יעדן כבוד און די אבילות האט אויפגעהערט, ווייל ביי א כהן גדול איז נישטא קיין אבילות.
אין מירון איז נישטא קיין אבילות
דער סאטמארער רב איז געווען אין מירון אין די ניין טעג און האט געזינגען בר יוחאי, ווייל דארט איז נישטא קיין אבילות. אין די כתבי האריז"ל שטייט אז רב אברהם הלוי, וואס האט שטענדיג געקלאגט אויפן חורבן, האט געזאגט נחם אין מירון; דער אריז"ל האט געזאגט אז ער איז פוגם געווען אינעם כבוד פון רבי שמעון, און זיין זון איז נפטר געווארן. אא
פון מירון פארשפרייט זיך די שמחה. דאס איז דער פשט אינעם בני יששכר: אפילו דער נידעריגסטער איד טראגט א באהאלטענע נקודה וואס איז טייער ביים אייבערשטן.
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
משנה
תלמוד בבלי
מדרש
זוהר און קבלה
אחרונים און חסידות
- א Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:55
- ז Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:09
- י Magen Avraham (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:07
- מ Pri Tzaddik (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:24
- ע Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 37:42
- אב לכאורה Ba'er Heitev on Shulchan Aruch, Orach Chaim, hilchos Sefiras HaOmer 48:43 מפתח
- אג לכאורה Shulchan Aruch, Orach Chaim 428:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 52:22
תפילה און פיוט
אנדערע
- אא Kisvei HaArizal (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 48:02
עיקרי הדברים
- 2:08 הוד איז די מדה פון הכנעה און איז דאס בית המקדש; איר מקום איז דאס בית המקדש, איר נפש איז אהרן מיט די כהנים, און איר זמן איז די וואך פון ל"ג בעומר.
- 9:00 ל"ג בעומר, הוד שבהוד, איז דער קודש הקדשים, העכער זמן, מקום און טבע, און רבי שמעון בר יוחאי איז דער כהן גדול וואס גייט אריין אהין נאך דעם חורבן.
- 20:27 יעדער איד איז קעגן איינע פון די ששים ריבוא אותיות פון ספר תורה, און ער האט א נקודה אין וועלכע מ'קען אים נישט ערזעצן און אין וועלכע ער איז העכער אפילו פונעם גרעסטן צדיק.
- 24:36 די תלמידים פון רבי עקיבא האבן זיך נישט נוהג כבוד געווען ווייל זיי האבן נישט געזען די באהאלטענע מעלה פון יעדן חבר; רשב"י האט מגלה געווען אז יעדער איד האט אזא זייט.
- 34:03 אין צייטן וואס זענען פארבונדן מיט דער גאולה איז א פגם אין אחדות שווערער, און דערפאר שטעלט מען דעמאלט צוזאמען סדרות, קעגן דעם געווענליכן כלל נישט צו מישן זיי.
- 52:22 פורים, אזוי ווי ל"ג בעומר, איז הוד: ביידע געפאלן אויפן זעלבן טאג אין דער וואך, ביידע זענען א סוד, און ביי ביידע פרייט זיך אפילו דער נידעריגסטער איד.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 6:53 פארוואס הערט אויף די אבילות פון ספירה אויף די תלמידים פון רבי עקיבא דווקא ל"ג בעומר?
תירוץ: 8:40 ווייל ל"ג בעומר איז הוד שבהוד, דער קודש הקדשים, און רשב"י איז זיין כהן גדול וואס אבילות רירט אים נישט אן; אויף דעם טאג האט ער מגלה געווען די באהאלטענע נקודה אין יעדן איד, דער תיקון פאר דעם וואס זיי האבן זיך נישט נוהג כבוד געווען.
-
קשיא: 19:13 אויב איין תלמיד האט באמת מער געקענט ווי זיין חברותא, פארוואס האט ער אים געדארפט ווייזן כבוד?
תירוץ: 22:35 ווייל יעדער איד, אזוי ווי יעדער אות אין ספר תורה, האט א נקודה אין וועלכע ער איז העכער פון אלעמען, וואס נאר דער אייבערשטער ווייסט.
-
קשיא: 9:53 פארוואס ווערט מקום הארון נישט גערעכנט צווישן די נסים פונעם בית המקדש?
תירוץ: 10:52 ווייל דער קודש הקדשים איז שטענדיג העכער זמן און מקום; א שטענדיגער געזעץ פון א העכערער וועלט איז נישט קיין נס, אזוי ווי א פיש וואס לעבט אונטערן וואסער איז נישט קיין נס.
-
קשיא: 28:04 פארוואס שטעלט מען צוזאמען סדרות אין געוויסע צייטן, ווען דער כלל איז נישט צו מישן זיי?
תירוץ: 34:03 ווייל דאס זענען צייטן וואס זענען פארבונדן מיט דער גאולה, ווען א פגם אין אחדות איז שווערער, און מ'צעברעכט די מחיצות צווישן די קהילות.
-
קשיא: 52:54 פארוואס געפאלט ל"ג בעומר אלעמאל אויפן זעלבן טאג פון דער וואך ווי פורים?
תירוץ: 53:08 ווייל ביידע זענען הוד, און זיי ברענגען ארויס די באהאלטענע חשיבות פון יעדן איד.
מעשיות
-
47:57 דער סאטמארער רב אין מירון אין די ניין טעג
דער משגיח דערציילט אז דער סאטמארער רב איז געווען אין מירון אין די ניין טעג. דארט האט ער געהייסן זינגען בר יוחאי, ווייל אין מירון איז נישטא קיין אבילות.
אין דער מעשה: דער סאטמארער רב, רבי שמעון בר יוחאי, דער הייליגער אר"י
-
48:22 דעם אריז"ל'ס תלמיד וואס האט געזאגט נחם אין מירון
פון די כתבי האריז"ל דורך רב חיים ויטאל דערציילט דער משגיח פון א תלמיד, רב אברהם הלוי, וואס דער אריז"ל האט געזאגט אז ער האט די נשמה פון ירמיהו. ער האט שטענדיג געקלאגט אויפן חורבן און האט צוגעלייגט נחם אין יעדן בענטשן. ווען ער איז געקומען קיין מירון האט ער עס דארט אויך געזאגט, און דער אריז"ל האט אים געזאגט אז ער איז פוגם געווען אינעם כבוד פון רבי שמעון און וועט זיין אן אבל; זיין זון איז נפטר געווארן. אין מירון איז נישטא קיין אבילות.
אין דער מעשה: דער הייליגער אר"י, רבי חיים ויטאל, רבי שמעון בר יוחאי, רבי אברהם הלוי ברוכים
געדאנקען
- 8:40 די אבילות פון ספירה הערט אויף ל"ג בעומר ווייל הוד שבהוד איז דער קודש הקדשים, און רשב"י איז זיין כהן גדול נאך דעם חורבן, און א כהן גדול רירט נישט אן קיין אבילות.
- 46:31 וואס רשב"י האט מגלה געווען די סתרי תורה איז גופא דער גילוי פון דער באהאלטענער נקודה אין יעדן איד, ווייל יעדע נשמה איז קעגן אן אות אין ספר תורה; דאס איז דער תיקון פאר דעם חטא פון די תלמידים פון רבי עקיבא.
- 19:13 דער חסרון פון די תלמידים איז נישט געווען א מאנגל אין פאלשע ענוה, ווייל איינער קען באמת מער קענען ווי זיין חברותא; וואס זיי האבן נישט געזען איז די באהאלטענע נקודה אין וועלכע דער צווייטער איז העכער.
- 11:08 מקום הארון ווערט נישט גערעכנט צווישן די נסים פונעם בית המקדש ווייל ער איז געווען שטענדיג; אזוי ווי דער ים אדער דער הימל האבן אנדערע געזעצן, האט דער קודש הקדשים געזעצן העכער זמן און מקום.
- 35:07 די פיר צייטן ווען מ'שטעלט צוזאמען סדרות זענען פונקט די צייטן וואס זענען פארבונדן מיט דער גאולה און מיט א פגם אין אחדות, צווישן זיי ספירה ווען די תלמידים פון רבי עקיבא זענען אומגעקומען.
- 52:54 ל"ג בעומר געפאלט אויפן זעלבן טאג פון דער וואך ווי פורים ווייל ביידע זענען הוד, טעג וואס ברענגען ארויס די באהאלטענע חשיבות פון יעדן איד אפילו ווען מ'איז אויף אים מקטרג.
- 55:29 ווען מ'ציילט די כ"ד אותיות פון ברוך שם און דערנאך די אותיות פון שמע, איז דער ל"ג'סטער אות דער ערשטער יו"ד פונעם שם הוי'ה, די נקודה וואס איז כולל די אנדערע אותיות: דאס איז ל"ג בעומר.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 24:13 דער משגיח זאגט אז אפילו א תלמיד חכם דארף האבן דרך ארץ פאר א פשוטן איד, ווייל דער פשוטער איד האט עפעס וואס ער האט נישט.
- 42:32 דער משגיח זאגט אז ווייל יעדער איד האט א זייט אין וועלכע ער איז חשוב, דארף מען זיך נוהג כבוד זיין איינער דעם אנדערן.
- 34:03 דער משגיח זאגט אז אין צייטן ווען מ'ווארט אויף דער גאולה דארף מען שטרעבן צו אחדות.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, אהרן הכהן, אפרים, בלעם, דער בני יששכר, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער חידושי הרי"ם, דער סאטמארער רב, המן, יהודה, יוסף הצדיק, ירמיהו הנביא, משה רבינו, רבי אבא, רבי אברהם הלוי ברוכים, רבי אליעזר בן הורקנוס, רבי חיים ויטאל, רבי יהושע בן חנניה, רבי עקיבא, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבי שמעון בר יוחאי
ערכים אבילות, אותיות, אחדות, הוד, הוד שבהוד, הכנעה, יובל, כהן גדול, ל"ג בעומר, ל"ט מלאכות, סודות התורה, קודש הקדשים, רבונו של עולם, שנאת חנם