Why ל”ג בעומר is the עיקר day of ספירה

קאטאלאג: ZMANIM (English) ל”ג בעומר נומ׳ ⁨3⁩ פאקעט גייד ז׳ 67 תשס"ה (2004–05) ענגליש 54 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 54 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז ספירה און חודש אייר זענען א צייט פון אחדות, פון צוזאמענברענגען הפכים אין דער הרמוניה פון תפארת, און אז ל"ג בעומר, הוד שבהוד, איז תפארת שבתפארת אז מ'ציילט פון הקב"ה'ס זייט, דער טאג פון רבי שמעון בר יוחאי וואס בינדט צוזאמען אלע אידן.

דער משגיח עפנט מיט א קשיא פארוואס פרשת קדושים איז געזאגט געווארן פאר גאנץ כלל ישראל צוזאמען. ער שילדערט די ששים ריבוא נשמות ווי די אותיות פון ספר תורה, וואס הייבן זיך אויף פון אותיות צו ווערטער, משפחות און שבטים ביז די אבות און ירושלים, וואו יעדער איד איז פאראייניגט מיט יעדן. די דריטע וואך פון ספירה איז תפארת, די הרמוניה וואס פאראייניגט הפכים ווי חסד און גבורה, און דער תומר דבורה רופט די תורה תפארת און יעדע מחלוקת א פגם אין תפארת. אז מ'ציילט פון הקב"ה'ס זייט איז ל"ג בעומר תפארת שבתפארת. דערנאך ערקלערט ער פארוואס מ'איז מחבר סדרות פיר מאל א יאר: כדי צו פאררעכטן שנאת חנם, וואס שטאמט פון דער מחלוקת פון יהודה און יוסף און פון פגימת הלבנה. אין א שנה מעוברת כאפט די לבנה אן די חמה, ממילא דארף מען נישט מחבר זיין. ער ענדיגט מיט אייר און רבי שמעון בר יוחאי, וואס פאראייניגן אלע אידן, און מיט ואהבת לרעך כמוך.

ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי · אהבת ישראל און אחדות · ספירת העומר

סדר השיעור

  1. 0:00 קדושים בהקהל און די אותיות פון דער תורה

    דער משגיח פרעגט וואס איז אזוי באזונדער אין פרשת קדושים, וואס רש"י זאגט איז געזאגט געווארן פאר אלע אידן צוזאמען, און רעדט וועגן שבת מברכים און אייר, דער חודש פון ספירה. ער שילדערט די ששים ריבוא נשמות ווי די אותיות פון ספר תורה, פון משה רבינו ביז דעם פארגעסענעם איד.

  2. 4:28 פון אותיות צו שבטים, אבות און ירושלים

    דער משגיח ווייזט ווי אזוי אותיות פאראייניגן זיך אין ווערטער, משפחות און שבטים, ביז די אבות, און ווייזט דעם זעלבן סדר אין ארץ ישראל, וואו ירושלים געהערט נישט צו קיין איינעם שבט. אויף די רגלים הייבט זיך א איד אויף צו די אבות, און דער ירושלמי האלט יעדן איד אין ירושלים פאר א חבר.

  3. 14:35 תפארת, די הרמוניה פון הפכים

    אריינגייענדיג אין דער וואך פון תפארת, ערקלערט דער משגיח אז תפארת איז הרמוניה: יעקב פאראייניגט די הפכים פון אברהמ'ס חסד און יצחק'ס גבורה, אזוי ווי פארבן אין א בילד, מאן און ווייב, אדער טענער אין א ניגון. ער ברענגט דעם תומר דבורה אז די תורה איז תפארת, און זאגט אז תפארת איז די עיקר מדה פון ספירה.

  4. 20:51 ל"ג בעומר איז תפארת שבתפארת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס ל"ג בעומר איז דער באוואוסטער טאג פון ספירה: שבועות איז די חתונה פון הקב"ה מיט כלל ישראל, און אזוי ווי דער חתן גייט ארויס אקעגן דער כלה, ציילט הקב"ה פון מלכות ארויף, ממילא איז הוד שבהוד תפארת שבתפארת. ער ברענגט דעם תומר דבורה אז יעדע מחלוקת איז א פגם אין תפארת חוץ א מחלוקת לשם שמים, וואס ענדיגט זיך מיט נאך מער שלום.

  5. 25:56 פארוואס מ'איז מחבר סדרות פיר מאל א יאר

    דער משגיח ברענגט דעם מגן אברהם פונעם זוהר אז מ'טאר נישט מישן סדרות, ווייל יעדער שבת מיט זיין סדרה געהערט צו א געוויסע גרופע אידן, און פרעגט פארוואס מ'איז דאך מחבר סדרות פיר מאל א יאר. ער ענטפערט אז דער בית המקדש, דער מקום פון אחדות, איז חרוב געווארן צוליב שנאת חנם, דערפאר צעברעכט מען די מחיצות צווישן אידן פאר ניסן, פאר תשרי, אין ספירה און אין די דריי וואכן.

  6. 33:28 יהודה און יוסף: שלישי קעגן שישי

    דער משגיח שילדערט די צוויי הנהגות אין כלל ישראל'ס היסטאריע, יהודה און יוסף, וועמענס מחלוקת גייט צוריק צום קטרוג הלבנה, און ווי זיי שפיגלען זיך היינט אפ צווישן ספרדים און אשכנזים און אין וועלכע עליה איז די חשובסטע, שלישי אדער שישי. ער ברענגט דעם מדרש אז דער ים סוף האט געטענהט אז ער איז עלטער פון משה, און ערקלערט אז ווען אידן זענען אין צרות איז נישט די צייט פאר אזעלכע קריגערייען.

  7. 41:58 די לבנה כאפט אן אין א שנה מעוברת

    דער משגיח ברענגט די הפטרה אז דער חורש וועט זיך טרעפן מיט דעם קוצר, וואס דער מדרש טייטשט אז יוסף וועט זיך טרעפן מיט יהודה. ער פרעגט פארוואס אין א שנה מעוברת איז מען נישט מחבר קיין סדרות אין ספירה, און ענטפערט אז דער עקסטערער חודש לאזט די לבנה אנכאפן די חמה און היילט די פגימת הלבנה, און דערפאר הייסט דער חודש אדר השני.

  8. 48:04 אייר און רבי שמעון בר יוחאי פאראייניגן אלע אידן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז רבי שמעון בר יוחאי בינדט צוזאמען אלע אידן, אזוי אז אין מירון, ווי ביים כותל, זעט מען יעדן סארט איד, און אז אייר איז דער קשר צווישן הקב"ה און כלל ישראל. ער קומט צוריק צו זיין ערשטע קשיא: קדושים, מיט ואהבת לרעך כמוך, פאראייניגט אלע אידן און דערפאר איז עס געזאגט געווארן פאר אלעמען צוזאמען, און ער בינדט אויך פסח שני און די אבילות אויף די תלמידים פון רבי עקיבא צו דעם זעלבן ענין.

דער שיעור, אויסגעשריבן

קדושים בהקהל און די אותיות פון דער תורה

0:13

דער משגיח עפנט מיט רש"י אז פרשת קדושים איז געזאגט געווארן בהקהל, ווען אלע אידן זענען געווען צוזאמען, און פרעגט וואס איז באזונדער אין דער פרשה. ער רעדט וועגן שבת מברכים: שבת איז משפיע אויף דער גאנצער וואך, ראש חודש נעמט אריין דעם גאנצן חודש, און אייר איז דער חודש פון ספירה, די הכנה צו שבועות. א

2:52

דערנאך ערקלערט ער אז די ששים ריבוא נשמות זענען די אותיות פון ספר תורה, פון משה רבינו ביז דעם פארגעסענעם איד, וואס איז אויך אן אות אין איר.

פון אותיות צו שבטים, אבות און ירושלים

4:41

יעדער איד האט זיין אות, אדער א חלק פון אן אות, און די אותיות פאראייניגן זיך אין ווערטער, וואס זענען משפחות, דערנאך אין גרעסערע גרופעס ביז די צוועלף שבטים, יעדער מיט זיין צירוף פון שם הוי'ה. איבער די שבטים שטייען די אבות, דריי יחידים וואס נעמען אריין גאנץ כלל ישראל; אברהם אבינו האט געגעבן כלל ישראל אמונה, די איינע מצוה וואס, ווי די גמרא אין מכות זאגט, נעמט אריין אלע מצוות. ו

9:07

לויט דעם ספר יצירה, אז די בריאה איז אין עולם, שנה און נפש, ווייזט ער דעם זעלבן סדר אין ארץ ישראל: דער ספר תורה איז אנגעשריבן איבער דאס לאנד, צעטיילט אין נחלות און שבטים, נאר ירושלים, ווי די גמרא זאגט, איז נישט צעטיילט געווארן צו קיין שבט. אזוי ווי די אבות איז זי דער כלל'דיגער שורש. ז,ח

12:24

די דריי רגלים זענען כנגד די אבות, ממילא הייבט זיך א איד אויף יום טוב אויף איבער זיין שבט צו דער מדרגה פון די אבות און גייט ארויף קיין ירושלים. דערפאר זאגט דער ירושלמי אז אין דער צייט פונעם רגל איז אפילו אן עם הארץ נאמן, ווייל דארט זענען אלע אידן חברים. כ

תפארת, די הרמוניה פון הפכים

14:50

די קומענדיגע וואך איז תפארת, די דריטע וואך פון ספירה. אברהם איז חסד און יצחק גבורה, צוויי הפכים; יעקב פאראייניגט זיי, און דאס איז תפארת, וואס דער משגיח טייטשט הרמוניה. ביי א מאלער גיבן רויט און געל איינס דאס אנדערע חן, און דער פסוק רופט מאן און ווייב, חסד און גבורה אין איין הויז, תפארת. מ

19:10

אזוי אויך א ניגון: א קאץ אויף א פיאנא מאכט טענער אבער נישט קיין ניגון, ווייל נאר די הרמוניה שאפט עפעס נייס. ער ברענגט דעם תומר דבורה אז די תורה איז תפארת, און לערנט ארויס אז תפארת איז די עיקר מדה פון ספירה, וואס איז א הכנה צו קבלת התורה. נ

ל"ג בעומר איז תפארת שבתפארת

20:54

על פי זה איז מובן פארוואס ל"ג בעומר, די הילולא פון רבי שמעון בר יוחאי, איז דער באוואוסטסטער טאג פון ספירה. שבועות איז די חתונה פון הקב"ה מיט כלל ישראל, און אזוי ווי דער חתן גייט אקעגן דער כלה, ציילט מען פון ביידע זייטן: כלל ישראל ציילט פון חסד אראפ צו מלכות, און הקב"ה ציילט פון מלכות שבמלכות ארויף. לויט דעם חשבון איז הוד שבהוד, זיבעצן טעג פאר שבועות, תפארת שבתפארת, די הרמוניה וואס הקב"ה האט אריינגעלייגט אין דער בריאה.

23:51

דערפאר שרייבט דער תומר דבורה אז יעדע מחלוקת איז א פגם אין תפארת, חוץ א מחלוקת פון תלמידי חכמים לשם שמים, וואס ענדיגט זיך, ווי די גמרא זאגט, מיט נאך מער שלום. ירושלים, וואס רש"י טייטשט אז זי איז שלם, טראגט דעם נאמען פון שלום. ס,ע,פ

פארוואס מ'איז מחבר סדרות פיר מאל א יאר

25:56

דער משגיח ברענגט דעם מגן אברהם פונעם זוהר אז מ'טאר נישט מישן סדרות: יעדער שבת האט זיין אייגענע סדרה און זיין אייגענע עבודה, און יעדער שבת געהערט צו א געוויסע גרופע אידן, ווי א נחלה. פארוואס זשע איז מען מחבר סדרות פיר מאל א יאר? צ

29:00

דער בית המקדש איז דער מקום פון אחדות, און די גמרא זאגט אז ער איז חרוב געווארן צוליב שנאת חנם. ממילא, אין פיר שוואכע צייטן וואס דארפן מערסטנס אחדות, צעברעכט מען די מחיצות דורך מחבר זיין סדרות: פאר ניסן, וואס איז מסוגל צו גאולה; פאר ראש השנה; אין ספירה, ווען די תלמידים פון רבי עקיבא האבן נישט געהאט כבוד איינער פארן אנדערן; און אין די דריי וואכן, די צייט פונעם חורבן. ק,אז

יהודה און יוסף: שלישי קעגן שישי

33:50

דורך דער גאנצער היסטאריע פון כלל ישראל גייען צוויי הנהגות, יהודה און יוסף, מיט זייער מחלוקת און מכירת יוסף. דער משגיח פירט עס צוריק צום קטרוג הלבנה, די ערשטע קנאה, וואס האט גורם געווען די קנאה פון קין און הבל און דערנאך פון די שבטים. די הפטרה זאגט צו אז אפרים וועט מער נישט מקנא זיין יהודה. ר

35:54

היינט שטאמען אשכנזים מערסטנס פון בנימין און ספרדים פון יהודה, און עס זענען דא קריגערייען צווישן זיי. לויט נוסח אשכנז איז שלישי די חשובסטע עליה, און די וואס גייען לויטן זוהר האלטן שישי, די מדרגה פון יוסף; דער משגיח רופט עס די מחלוקת צווישן שלישי און שישי, וואס די צוזאמענגעשטעלטע סדרות פאראייניגן.

38:04

דער מדרש דערציילט אז דער ים סוף האט נישט געוואלט זיך שפאלטן פאר משה'ן, ווייל ער איז באשאפן געווארן אום דריטן טאג און דער מענטש אום זעקסטן. הקב"ה האט אים אנגעשריגן, הגם דער עלטערער קומט פריער, ווייל ווען אידן זענען אין צרות איז נישטא קיין פלאץ פאר אזעלכע קריגערייען. אזוי אויך היינט, זאגט ער, איז א צייט פון אהבת חנם. ש,ת,אא

די לבנה כאפט אן אין א שנה מעוברת

42:12

ווען יוסף האט זיך באוויזן צו די ברידער און זיי האבן געמאכט שלום, זאגט דער מדרש, איז דאס א סימן אויף משיח'ס צייטן. די הפטרה פון עמוס זאגט צו אז דער חורש וועט זיך טרעפן מיט דעם קוצר, און דער מדרש טייטשט אז יוסף וועט זיך טרעפן מיט יהודה. אב,אג,אד

44:03

פארוואס זשע איז מען נישט מחבר קיין סדרות אין ספירה פון א שנה מעוברת? ווייל זיי זענען שוין מחובר. די לבנה איז די כלה וואס איז אפגעטיילט פון דער חמה, און דאס לבנה-יאר פעלט בערך צען טעג; דער עקסטערער חודש לאזט עס אנכאפן, א יחוד, און "השני" אין אדר השני איז בגימטריא שס"ה, די טעג פון דער חמה.

אייר און רבי שמעון בר יוחאי פאראייניגן אלע אידן

48:27

רבי שמעון בר יוחאי בינדט צוזאמען אלע אידן, און דער זוהר זאגט אז ער איז א מליץ יושר פאר יעדן איד. אזוי ווי ביים כותל, זעט מען אין מירון יעדן סארט איד, ספרדים און אשכנזים, צדיקים און פשוטע אידן. אה

50:30

אייר איז דער קשר צווישן הקב"ה און כלל ישראל, יחוד און נישט פירוד; דאס, זאגט דער משגיח, איז די פנימיות פון דעם וואס די פוסקים ווילן נישט מ'זאל געבן א גט אין אייר. צוריק צו זיין קשיא: קדושים האט אין זיך ואהבת לרעך כמוך, וואס פאראייניגט אלע אידן, דערפאר איז זי געזאגט געווארן פאר אלעמען צוזאמען. אייר, מיט פסח שני, איז א חודש פון קירוב, און די אבילות פון ספירה איז אויף די תלמידים פון רבי עקיבא. או,אז

מראי מקומות

תורה

  1. ה Bereishis 15:6 8:47 טעקסט מפתח
  2. י Bereishis 33:17 12:46 טעקסט מפתח
  3. ת Bereishis 1:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:04
  4. או Vayikra 19:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 50:30

נביאים

  1. ד לכאורה Yechezkel 33:24 8:24 מפתח
  2. ל Shoftim 20:11 14:13 טעקסט מפתח
  3. מ Yeshayahu 44:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:50
  4. ר Yeshayahu 11:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:50
  5. אג Amos 9:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:12

כתובים

  1. אא Tehillim 106:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:04

תלמוד בבלי

  1. ג Gemara (מקום נישט באשטימט) 3:48 מפתח
  2. ו Makkos 24a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:41
  3. ח לכאורה Yoma 12a מפתח אינעם אויסשרייב: 9:07
  4. ט Makkos 24a 12:39 טעקסט מפתח
  5. ע לכאורה Kiddushin 30b מפתח אינעם אויסשרייב: 23:51
  6. ק לכאורה Yoma 9b מפתח אינעם אויסשרייב: 29:00
  7. אז לכאורה Yevamos 62b מפתח אינעם אויסשרייב: 29:00, 50:30

תלמוד ירושלמי

  1. כ Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:24

מדרש

  1. ש Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 38:04
  2. אב Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 42:12
  3. אד Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 42:12

זוהר און קבלה

  1. ז Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:07
  2. אה Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 48:27

ראשונים

  1. א לכאורה Rashi on Vayikra 19:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:13
  2. ב לכאורה Rashi on Devarim 34:12 3:35 מפתח
  3. פ לכאורה Rashi on Bereishis 14:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:51

אחרונים און חסידות

  1. נ Tomer Devorah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:10
  2. ס Tomer Devorah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:51
  3. צ Magen Avraham (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:56

עיקרי הדברים

  1. 2:52 די ששים ריבוא נשמות פון אידן זענען די אותיות פון ספר תורה; זיי פאראייניגן זיך אין ווערטער, משפחות און שבטים, ביז די אבות וואס נעמען אריין גאנץ כלל ישראל.
  2. 11:04 אויף די רגלים ווערט א איד אויפגעהויבן איבער זיין שבט צו דער מדרגה פון די אבות, און אין ירושלים, וואס געהערט נישט צו קיין איינעם שבט, זענען אלע אידן פאראייניגט.
  3. 15:55 תפארת איז הרמוניה: צוויי הפכים, ווי חסד און גבורה, צוזאמענגעשטעלט אין א נייע שיינע זאך, און דאס איז די עיקר מדה פון ספירה ווייל די תורה איז תפארת.
  4. 21:51 אז מ'ציילט פון מלכות שבמלכות, הקב"ה'ס ריכטונג, איז ל"ג בעומר תפארת שבתפארת.
  5. 29:33 מ'איז מחבר סדרות פיר מאל א יאר כדי צו פאררעכטן שנאת חנם, וואס האט חרוב געמאכט דעם בית המקדש, דעם מקום פון אחדות.
  6. 34:55 די מחלוקת צווישן יהודה און יוסף שטאמט פון פגימת הלבנה, און אין א שנה מעוברת, ווען די לבנה כאפט אן די חמה, דארף מען נישט מחבר זיין די סדרות.
  7. 48:27 אייר און רבי שמעון בר יוחאי בינדן צוזאמען אלע אידן, און פרשת קדושים, מיט ואהבת לרעך כמוך, איז געזאגט געווארן ווען גאנץ כלל ישראל איז געווען צוזאמען.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:13 וואס איז באזונדער אין פרשת קדושים, אז זי איז געזאגט געווארן ווען אלע אידן זענען געווען צוזאמען?

    תירוץ: 51:47 זי האט אין זיך ואהבת לרעך כמוך, וואס בינדט צוזאמען אלע אידן, און כדי דאס צו ווייזן איז זי געזאגט געווארן ווען אלע זענען געווען צוזאמען.

  2. קשיא: 20:51 פארוואס איז ל"ג בעומר דער באוואוסטסטער טאג פון ספירה?

    תירוץ: 21:51 אז מ'ציילט פון הקב"ה'ס זייט, פון מלכות שבמלכות ארויף, איז הוד שבהוד תפארת שבתפארת, די הרמוניה וואס איז דער עיקר פון ספירה.

  3. קשיא: 27:49 אז דער זוהר זאגט אז מ'טאר נישט מישן סדרות, פארוואס איז מען מחבר סדרות פיר מאל א יאר?

    תירוץ: 29:53 דאס זענען צייטן וואס דארפן מערסטנס אחדות, כדי צו פאררעכטן די שנאת חנם וואס האט חרוב געמאכט דעם בית המקדש, ממילא צעברעכט מען די מחיצות צווישן די גרופעס אידן.

  4. קשיא: 39:37 פארוואס האט הקב"ה געצוואונגען דעם ים סוף זיך צו שפאלטן, ווען על פי דין קומט דער עלטערער פריער?

    תירוץ: 40:00 אידן זענען געווען אין צרות, און ווען אידן זענען אין צרות איז נישטא קיין פלאץ פאר קריגערייען ווער איז דער ערשטער.

  5. קשיא: 44:03 פארוואס איז מען נישט מחבר קיין סדרות אין ספירה פון א שנה מעוברת?

    תירוץ: 44:25 זיי זענען שוין מחובר: אין א שנה מעוברת כאפט די לבנה אן די חמה, ממילא איז די פגימת הלבנה, דער שורש פון דער מחלוקת, שוין פאררעכט.

  6. קשיא: 50:38 וואס איז די פנימיות פון דעם וואס די פוסקים ווילן נישט מען זאל געבן א גט אין אייר?

    תירוץ: 50:59 אייר בינדט צוזאמען אידן און איז דער יחוד פון חתן און כלה, הקב"ה און כלל ישראל, ממילא איז עס נישט קיין צייט פאר פירוד.

מעשיות

  1. 38:04 דער ים סוף טענהט אז ער איז עלטער פון משה

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז ווען משה רבינו האט געוואלט שפאלטן דעם ים סוף, האט דער ים זיך געווערט און געטענהט אז ער איז עלטער: ער איז באשאפן געווארן אום דריטן טאג פון בריאת העולם און דער מענטש ערשט אום זעקסטן. דאן האט הקב"ה אנגעשריגן דעם ים און ער איז אויסגעטריקנט געווארן. דער משגיח ערקלערט אז על פי דין קומט דער עלטערער פריער, נאר הקב"ה האט זיך אריינגעמישט ווייל אידן זענען געווען אין צרות, און דעמאלט איז נישטא קיין פלאץ צו קריגן ווער איז דער ערשטער.

    אין דער מעשה: משה רבינו

געדאנקען

  1. 7:25 דער סדר פון ספר תורה, פון אות צו ווארט צו עמוד צו פרשה, איז דער זעלבער סדר ווי כלל ישראל, פון יחיד צו משפחה צו שבט צו די אבות, און ארץ ישראל איז צעטיילט אויפן זעלבן אופן, מיט ירושלים ווי דער געמיינזאמער שורש איבער די שבטים.
  2. 19:10 תפארת איז ווי א ניגון: נישט יעדע צוזאמשטעל פון טענער איז א ניגון, ווי מ'זעט ביי א קאץ וואס גייט איבער א פיאנא; די הרמוניה וואס פאראייניגט הפכים שאפט עפעס נייס.
  3. 21:39 ספירה ציילט מען פון ביידע זייטן: כלל ישראל, די כלה, ציילט פון חסד אראפ, און הקב"ה, דער חתן וואס גייט איר אקעגן, ציילט פון מלכות ארויף, און לויט דעם חשבון איז ל"ג בעומר תפארת שבתפארת.
  4. 30:04 די צוזאמענגעשטעלטע סדרות פאר ניסן און פאר תשרי, אין ספירה און אין די דריי וואכן, זענען א תיקון אויף שנאת חנם, וואס צעברעכן די מחיצות צווישן גרופעס אידן וועמענס שבתים זענען אנדערש באזונדער.
  5. 37:30 די מחלוקת וועלכע עליה איז די חשובסטע, שלישי אדער שישי, איז א המשך פון דער אלטער מחלוקת צווישן יהודה און יוסף, און דער מדרש פונעם ים סוף, וואס איז באשאפן געווארן אום דריטן טאג און האט געמוזט נאכגעבן פארן מענטש פונעם זעקסטן טאג, ווייזט אז ווען אידן זענען אין צרות מוז מען אוועקלייגן אזעלכע קריגערייען.
  6. 44:25 א שנה מעוברת דארף נישט קיין צוזאמענגעשטעלטע סדרות, ווייל דער עקסטערער חודש לאזט דאס לבנה-יאר אנכאפן דאס חמה-יאר און היילט די פגימת הלבנה; דאס ווארט "השני" אין אדר השני איז בגימטריא שס"ה, אזוי פיל טעג ווי די חמה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 40:14 דער משגיח זאגט אז אין א צייט ווען אידן זענען אין צרות און דארפן א גרויסע ישועה, איז נישט די צייט צו קריגן איבער קלייניגקייטן צווישן גרופעס; עס איז א צייט פון אהבת חנם אנשטאט שנאת חנם.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אפרים, דוד המלך, דער מגן אברהם, יהודה, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, משה רבינו, קין, רבי משה קורדובירו, רבי עקיבא, רבי שמעון בר יוחאי, רש"י

ערכים אהבת ישראל, אחדות, הוד שבהוד, מחלוקת, מיעוט הירח, מלכות שבמלכות, ספירה, שבטים, שנאת חנם, שנה מעוברת, תפארת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט