תשנ"ו - יום תיקון הפחותים ע"י גילוי נקודת הקדושה שיש בהם.

קאטאלאג: זמנים סעודת ל"ג בעומר נומ׳ ⁨8⁩ פאקעט גייד ז׳ 30 תשנ"ו (1995–96) אידיש 29 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 29 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז ל"ג בעומר, דער טאג וואס רבי שמעון בן יוחאי האט מגלה געווען די סודות התורה, ווערט נתגלה די באהאלטענע נקודה פון יעדן איד, אפילו פון די פחותים, און יעדער איד דארף ארויסברענגען זיין אייגענעם סוד.

דער משגיח עפנט מיט א זוהר: די פינף און צוואנציג אותיות פון שמע ישראל זענען דער יחוד עליון, וואס משה רבינו האט מתקן געווען, און יעקב אבינו האט נאר געקענט מתקן זיין די פיר און צוואנציג אותיות פון ברוך שם, ווייל עס איז נאך נישט געווען קיין משכן; דער פסוק פון אוהל מועד האט פינף און צוואנציג אותיות. צוזאמען איז דאס ניין און פערציג, אזוי ווי די ימי הספירה, און דערנאך ווערט נתגלה דער יובל. אז מ'רעכנט פריער ברוך שם, איז די דריי און דרייסיגסטע אות דער ערשטער יוד פון שם הוי"ה אין שמע, און ל"ג בעומר ווערט נתגלה דער קוצו של יוד, די נקודה פון יעדן איד; דאס איז דער תיקון פון די פחותים. אויף דער קשיא וויאזוי מ'פרייט זיך אויף א יארצייט ברענגט ער דעם פרי צדיק אויף "יעקב אבינו לא מת": אין פשט איז ער נפטר געווארן, אין די העכערע חלקים לעבט ער. משה רבינו האט געגעבן דעם פשט, רבי שמעון האט מגלה געווען דעם סוד, וואו ס'איז נישטא קיין מיתה. נאכן זינגען ערקלערט ער דעם חטא פון די תלמידי רבי עקיבא: יעדער איד איז אן אות אין דער תורה מיט א באהאלטענעם סוד, און ל"ג בעומר דארף יעדער איינער עס מגלה זיין, אלס הכנה צו מתן תורה.

ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד

סדר השיעור

  1. 0:00 פינף און צוואנציג אותיות און פיר און צוואנציג

    דער משגיח ברענגט א זוהר אז די פינף און צוואנציג אותיות פון שמע ישראל זענען דער יחוד עליון, וואס משה רבינו האט מתקן געווען, און יעקב אבינו האט נאר געקענט מתקן זיין די פיר און צוואנציג אותיות פון ברוך שם, ווייל ס'איז נאך נישט געווען קיין משכן. ווען דער משכן איז געבויט געווארן, איז שוין געווען מעגליך פינף און צוואנציג, ווי דער פסוק פון אוהל מועד ווייזט; צוזאמען זענען עס ניין און פערציג.

  2. 4:38 ל"ג בעומר און דער קוצו של יוד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די ניין און פערציג אותיות זענען קעגן דער ספירה, און דערנאך ווערט נתגלה דער יובל, און אז ל"ג בעומר איז דער תיקון פון די פחותים. אז מ'רעכנט פריער ברוך שם, איז די דריי און דרייסיגסטע אות דער ערשטער יוד פון שם הוי"ה, און ל"ג בעומר ווערט נתגלה דער קוצו של יוד, די נקודה פון יעדן איד, פונעם גרעסטן ביזן קלענסטן.

  3. 7:54 שמחה אויף א יארצייט: יעקב אבינו לא מת

    דער משגיח ברענגט דעם פרי חדש און דעם חתם סופר, וואס וואונדערן זיך וויאזוי מ'מעג מאכן א שמחה אויף רבי שמעונס יארצייט, און וואס דער ישמח משה האט געזאגט. ער ענטפערט מיטן פרי צדיק אויף דער גמרא "יעקב אבינו לא מת": די פיר חלקים פון דער תורה זענען קעגן עולמות, און אין עולם הפשט איז יעקב נפטר געווארן, אבער זיין שורש אין דרוש לעבט.

  4. 11:39 משה רבינו האט געגעבן פשט, רבי שמעון האט מגלה געווען סוד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז משה רבינו האט געגעבן די הלכות און דעם פשט, און רבי שמעון בן יוחאי, א גלגול פון משה, האט מגלה געווען די סודות פון דער תורה; דארטן איז ער נישט נפטר געווארן. ל"ג בעומר פרייט זיך א איד מיט זיין נקודה פון סוד, און דער משגיח ווייזט אן אז סיי יעקב אבינו און סיי רבי שמעון זענען נפטר געווארן מיטן ווארט "חיים".

  5. 15:54 זינגען (ניגון)

  6. 22:31 יעדער איד טראגט מיט זיך א סוד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס די תלמידי רבי עקיבא האבן געדארפט נוהג זיין כבוד זה בזה, ווען איינער איז געווען גרעסער פונעם אנדערן, און ענטפערט אז יעדער איד איז אן אות אין דער תורה מיט א באהאלטענעם סוד וואס קיינער אנדערש האט נישט. ל"ג בעומר, דער טאג פון גילוי הסודות, דארף יעדער איד ארויסברענגען זיין סוד, אלס הכנה צו מתן תורה; ער פארענדיגט מיט א ברכה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פינף און צוואנציג אותיות און פיר און צוואנציג

1:24

דער משגיח עפנט מיט א זוהר: די פינף און צוואנציג אותיות פון שמע ישראל זענען דער יחוד עליון, וואס משה רבינו האט מתקן געווען, און יעקב אבינו האט נאר געקענט מתקן זיין די פיר און צוואנציג אותיות פון ברוך שם. דער טעם איז, ערקלערט ער, ווייל ס'איז נאך נישט געווען קיין משכן. ווען משה האט אויפגעשטעלט דעם משכן, איז שוין געווען מעגליך פינף און צוואנציג, און דערפאר האט דער פסוק "וידבר ה' אליו מאוהל מועד" פינף און צוואנציג אותיות. צוזאמען איז דאס ניין און פערציג. א,ב

ל"ג בעומר און דער קוצו של יוד

5:02

די ניין און פערציג אותיות זענען קעגן די ימי הספירה, און דערנאך ווערט נתגלה דער יובל. דער משגיח ברענגט פונעם בית אהרן אז ל"ג בעומר איז דער תיקון פון די פחותים, ווייל יעדער איד איז מקושר מיט דער נקודה. יעקבס פיר און צוואנציג זענען געקומען פריער, ממילא איז די דריי און דרייסיגסטע אות דער ערשטער יוד פון שם הוי"ה, און ל"ג בעומר ווערט נתגלה דער קוצו של יוד, די נקודה פון יעדן איד. ג

שמחה אויף א יארצייט

7:57

דער פרי חדש און דער חתם סופר וואונדערן זיך וויאזוי מ'מעג זיך פרייען אויף רבי שמעונס יארצייט. כדי דאס צו ערקלערן ברענגט דער משגיח דעם פרי צדיק אויף דער גמרא אז יעקב אבינו איז נישט געשטארבן, הגם מ'האט אים מספיד געווען און באגראבן. די פיר חלקים פון דער תורה זענען קעגן עולמות: אין עולם הפשט איז יעקב נפטר געווארן, אבער זיין שורש אין עולם הדרש לעבט. ד,ה,ו,ז

משה רבינו האט געגעבן פשט, רבי שמעון האט מגלה געווען סוד

11:44

משה רבינו האט געגעבן די הלכות און דעם פשט; רבי שמעון, וואס לויטן אריז"ל איז א גלגול פון משה, האט מגלה געווען די סודות, און דארטן איז נישטא קיין מיתה. דערפאר פרייט זיך א איד ל"ג בעומר מיט זיין אייגענער נקודה פון סוד. דער משגיח לייגט צו אז אין זוהר שטייט אז רבי שמעון איז נפטר געווארן ביים ווארט "חיים", און אויך יעקבס לעצטע ווערטער האבן זיך געענדיגט מיט "בני חת". ח,ט

יעדער איד טראגט מיט זיך א סוד

22:41

די גמרא זאגט אז די תלמידי רבי עקיבא זענען געשטארבן ווייל זיי האבן נישט נוהג געווען כבוד זה בזה. דער משגיח פרעגט פארוואס דארף מען דאס, ווען אין א חברותא איז דאך איינער גרעסער. זיכער האבן זיי מכבד געווען א גרעסערן; דער חסרון איז געווען אז דער גרעסערער האט נישט מכבד געווען דעם קלענערן. י

23:41

ער ערקלערט אז יעדער איד איז אן אות אין דער תורה, און אזוי ווי די תורה האט ער פשט, רמז, דרוש און סוד. יעדער האט א באהאלטענע נקודה וואס קיין אנדער איד האט נישט, און מ'דארף זי מכבד זיין אפילו ביי איינעם וואס זעט אויס קלענער.

25:37

ל"ג בעומר, דער טאג פון גילוי הסודות, דארף יעדער איד וויסן אז ער טראגט מיט זיך א סוד און עס ארויסברענגען, אפילו אין זיינע נידעריגע מצבים; מיטן פסוק "גל עיני" רופט עס דער משגיח א הכנה צו מתן תורה. כ

מראי מקומות

תורה

  1. ב Vayikra 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:24
  2. ט לכאורה Bereishis 49:32 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:44

כתובים

  1. כ Tehillim 119:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:37

תלמוד בבלי

  1. ז Taanis 5b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:57
  2. י Yevamos 62b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:41

זוהר און קבלה

  1. א Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:24
  2. ח Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:44

אחרונים און חסידות

  1. ג Beis Aharon (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:02
  2. ה Shu"t Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:57
  3. ו Pri Tzaddik (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:57

תפילה און פיוט

  1. ל Shir HaYichud (מקום נישט באשטימט) 27:33 מפתח

אנדערע

  1. ד Pri Chadash (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:57

עיקרי הדברים

  1. 4:17 די פינף און צוואנציג אותיות פון שמע און די פיר און צוואנציג פון ברוך שם מאכן צוזאמען ניין און פערציג, קעגן די ימי הספירה, און דערנאך ווערט נתגלה דער יובל, די פופציגסטע מדריגה.
  2. 6:37 אז מ'רעכנט פריער ברוך שם, איז די דריי און דרייסיגסטע אות דער ערשטער יוד פון שם הוי"ה אין שמע, און דערפאר ווערט ל"ג בעומר נתגלה דער קוצו של יוד, די נקודה וואס יעדער איד האט.
  3. 5:39 ל"ג בעומר איז דער תיקון פון די פחותים, ווייל יעדער איד איז מקושר מיט דער נקודה, און קיינער קען זי נישט קאליע מאכן.
  4. 11:44 משה רבינו האט געגעבן די הלכות און דעם פשט פון דער תורה, און רבי שמעון בן יוחאי, א גלגול פון משה, האט מגלה געווען די סודות, און אין חלק הסוד איז נישטא קיין מיתה.
  5. 23:41 יעדער איד איז אן אות אין דער תורה און טראגט מיט זיך א באהאלטענעם סוד וואס קיין אנדער איד האט נישט; ל"ג בעומר דארף ער עס ברענגען לידי גילוי, אלס הכנה צו מתן תורה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:16 פארוואס האט יעקב אבינו נאר געקענט מתקן זיין פיר און צוואנציג אותיות, און משה רבינו פינף און צוואנציג?

    תירוץ: 2:26 אין יעקבס צייטן איז נאך נישט געווען קיין משכן; ווען משה רבינו האט אויפגעשטעלט דעם משכן, איז געווארן מעגליך דער יחוד פון פינף און צוואנציג, ווי דער פסוק פון אוהל מועד מיט פינף און צוואנציג אותיות ווייזט.

  2. קשיא: 6:35 וויאזוי קומט אויס פונעם חשבון פון די אותיות אז ל"ג בעומר ווערט נתגלה די נקודה פון יעדן איד?

    תירוץ: 6:37 יעקבס פיר און צוואנציג אותיות פון ברוך שם זענען געקומען פריער און משה רבינוס פינף און צוואנציג נאכדעם, ממילא איז די דריי און דרייסיגסטע אות דער ערשטער יוד פון שם הוי"ה אין שמע, דער קוצו של יוד, וואס איז די נקודה פון יעדן איד.

  3. קשיא: 9:37 וויאזוי קען די גמרא זאגן אז יעקב אבינו איז נישט געשטארבן, ווען מ'האט אים דאך מספיד געווען, געחנט און באגראבן?

    תירוץ: 10:16 דער פרי צדיק ערקלערט אז אין עולם הפשט, אין עולם הזה, איז ער נפטר געווארן און באגראבן געווארן, אבער זיין שורש אין עולם הדרש לעבט.

  4. קשיא: 7:57 וויאזוי מעג מען זיך פרייען ל"ג בעומר, דעם יארצייט פון רבי שמעון בן יוחאי?

    תירוץ: 12:25 אין חלק הסוד וואס רבי שמעון האט מגלה געווען איז ער נישט נפטר געווארן; דארט איז עס חי וקיים און האט נישט קיין הפסק.

  5. קשיא: 22:56 פארוואס האבן די תלמידי רבי עקיבא געדארפט נוהג זיין כבוד זה בזה, ווען אין א חברותא איז דאך תמיד איינער בעסער פונעם אנדערן?

    תירוץ: 23:41 יעדער איד איז אן אות אין דער תורה מיט א באהאלטענעם סוד וואס קיינער אנדערש האט נישט, ממילא דארף אפילו דער גרעסערער מכבד זיין דעם קלענערן צוליב דער באהאלטענער נקודה.

מעשיות

  1. 8:27 דער ישמח משה באקומט דעם חתם סופרס תשובה

    דער חתם סופר האט געשריבן זיין טענה קעגן דער שמחה פון ל"ג בעומר אין א תשובה צום ישמח משה. ווען דער ישמח משה האט באקומען די תשובה, האט ער געזאגט אז צוליב דעם כבוד פונעם חתם סופר וועט ער נישט רעדן דערקעגן, הגם ער האט געהאלטן אז אויף יעדע שורה אין דער תשובה קען מען פרעגן.

    אין דער מעשה: דער חתם סופר, דער ישמח משה

געדאנקען

  1. 2:22 יעקב אבינו האט נאר געקענט מתקן זיין די פיר און צוואנציג אותיות פון ברוך שם, ווייל עס איז נאך נישט געווען קיין משכן; די פינף און צוואנציג אותיות פונעם פסוק "וידבר ה' אליו מאוהל מועד" ווייזן אז ערשט ווען דער משכן איז געשטאנען איז געווען מעגליך דער יחוד פון פינף און צוואנציג.
  2. 6:37 מ'זאגט ברוך שם נאך שמע לויט דער חשיבות, אבער דער סדר פונעם תיקון איז געווען פריער יעקבס פיר און צוואנציג; אזוי גערעכנט פאלט די דריי און דרייסיגסטע אות אויפן ערשטן יוד פון שם הוי"ה, און דערפאר ווערט ל"ג בעומר נתגלה די נקודה פון יעדן איד.
  3. 10:22 די פיר חלקים פון דער תורה, פשט, רמז, דרוש און סוד, זענען קעגן העכערע און העכערע עולמות: יעקב אבינו איז נאר נפטר געווארן אין עולם הפשט, אבער אין דרוש און העכער לעבט ער, און אזוי אויך רבי שמעון, וואס האט מגלה געווען דעם סוד, איז דארטן נישט נפטר געווארן.
  4. 14:03 סיי יעקב אבינו און סיי רבי שמעון בן יוחאי זענען נפטר געווארן מיטן ווארט "חיים": יעקבס לעצטע ווערטער האבן זיך געענדיגט מיט "בני חת", און רבי שמעון איז נפטר געווארן אינמיטן ווארט "חיים".
  5. 23:14 די תלמידי רבי עקיבא האבן זיכער מכבד געווען א גרעסערן; זייער חסרון איז געווען אז דער גרעסערער האט נישט מכבד געווען דעם קלענערן, און נישט מודה געווען אז דער אנדערער האט א באהאלטענעם סוד, אזוי ווי אן אות אן וועלכן א ספר תורה איז פסול.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 25:58 דער משגיח זאגט אז יעדער איד דארף וויסן ל"ג בעומר אז ער טראגט מיט זיך א סוד, און ער דארף שטרעבן עס ארויסצוברענגען לידי גילוי.
  2. 25:15 דער משגיח זאגט אז מ'דארף מכבד זיין א צווייטן איד אפילו ווען מ'דאכט זיך גרעסער פון אים, צוליב דער באהאלטענער נקודה וואס ער האט.
  3. 27:11 דער משגיח זאגט אז א איד דארף מגלה זיין זיין חשיבות אפילו אין זיינע נידעריגע מצבים, ווייל דער אייבערשטער האט אים באשאפן צוליב א חשיבות וואס קיין אנדער איד האט נישט; דאס איז א הכנה צו מתן תורה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דער ישמח משה, דער פרי חדש, יעקב אבינו, משה רבינו, רבי אבא, רבי עקיבא, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבי שמעון בר יוחאי

ערכים אותיות, ברוך שם כבוד מלכותו לעולם ועד, יובל, יחודא עילאה, ל"ג בעומר, פרד"ס, קוצו של יו"ד, קריאת שמע, שער החמישים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט