רשב”י - The נשמה of משיח

קאטאלאג: ZMANIM (English) ל”ג בעומר נומ׳ ⁨4⁩ פאקעט גייד ז׳ 67 תשס"ה (2004–05) ענגליש 54 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 54 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז רבי שמעון בר יוחאי איז די בחינה פון משיח און פון יובל, די גרויסע צוריקקער, וואס איז מבטל אבילות, איז מתקן די קנאה וואס האט חרוב געמאכט דעם בית המקדש, פאראייניגט אלע אידן, און גיט לג בעומר א אמת'ן תיקון העכער פון פסח שני.

דער משגיח עפנט מיטן ענין יובל וואס קומט אריין אין דער סדרה פון דער וואך: יובל מיינט צוריקקערן, און דער שופר פון יובל, אזוי ווי דער שופר פון נעילה און דער שופר פון משיח, ברענגט יעדן איד צוריק צו זיין שורש. אפילו דער עבד נרצע, וואס שמיטה לאזט אים נישט ארויס, גייט ארויס ביים יובל. די מצוה פון רבי שמעון בר יוחאי איז יובל, ער איז די בחינה פון משיח. דורך די סימנים פון משיח אינעם רמב"ם און דעם ביטול פון אבילות ערקלערט ער פארוואס לג בעומר איז נאר שמחה, מיט מעשיות פון מירון. די תלמידים פון רבי עקיבא זענען געשטארבן ווייל זיי האבן נישט געהאט כבוד איינער פארן אנדערן, די קנאה וואס שטאמט פון פגם הלבנה; משיח וועט עס מתקן זיין, און רשב"י, וואס קען ראטעווען אפילו דעם נידעריגסטן, פאראייניגט אלע אידן אזוי ווי דער בית המקדש. א משל פונעם לעצטן ציה לערנט אז יעדע קליינע מצוה קען פארענדיגן דעם בנין. דאס יאר איז מסוגל צו גאולה. צום סוף גיט פסח שני א טיילווייזן תיקון, און לג בעומר, אזוי ווי פורים, קוקט פאראויס צום פסח פון משיח.

ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי · משיח און ימות המשיח · דער בית המקדש און דער חורבן

סדר השיעור

  1. 0:00 יובל, די גרויסע צוריקקער שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם ענין יובל פון דער סדרה: עס מיינט צוריקקערן, דער שופר איז ווי דער שופר פון נעילה און פון משיח, און עס לאזט ארויס אפילו דעם עבד נרצע וואס שמיטה קען נישט ארויסנעמען. ער ענדיגט אז די מצוה פון רבי שמעון בר יוחאי איז יובל, און אז ער איז די בחינה פון משיח.

  2. 7:41 משיח ברענגט אידן צוריק און מאכט אן ענד צו אבילות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם'ס סימן פון א בחזקת משיח, און ער טייטשט עס אז ער ברענגט אידן צוריק צו זייער שורש. דערנאך ערקלערט ער אז משיח איז מבטל אבילות, און אז אויפן טאג פון רשב"י'ס הסתלקות פאסט מען נישט, נאר מ'איז זיך משמח.

  3. 11:34 קיין אבילות אין מירון; די תלמידים פון רבי עקיבא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון א גרויסן רבי וואס האט געהייסן טאנצן אין מירון אום ה' אב, און דעם מעשה פון רבי חיים וויטאל וועגן א איד וואס איז געשטראפט געווארן ווייל ער האט געזאגט נחם ביי רשב"י'ס שמחה. דערנאך ערקלערט ער אז רשב"י איז מבטל געווען די אבילות פון רבי עקיבא'ס תלמידים, וואס זענען געשטארבן ווייל זיי האבן נישט געהאלטן כבוד איינער פונעם אנדערן.

  4. 15:21 קנאה, דער פגם הלבנה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פירט צוריק די קנאה צו דער טענה פון דער לבנה קעגן דער זון, און ווייזט עס ביים נחש, ביי קין, ביי די ברידער פון יוסף און ביי די מלכים. ער מערקט אן אז אויף ענגליש איז נישטא קיין ווארט פאר פארגינען, און זאגט אז משיח וועט מתקן זיין דעם פגם הלבנה.

  5. 18:51 רשב"י גיט חיזוק אפילו דעם נידעריגסטן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט א באקאנטן ווארט אז רשב"י גיט חיזוק אפילו די נידעריגסטע, און די גמרא אז רשב"י קען פטור'ן די גאנצע וועלט פון דין. ער פארבינדט דעם סוף פון דער קנאה צווישן אפרים און יהודה מיט דער שנאת חנם וואס האט חרוב געמאכט דעם בית המקדש, וואס דער מהר"ל רופט דעם מקום פון אחדות.

  6. 23:03 קומען צו רשב"י איז ווי קומען קיין ירושלים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז רשב"י איז "פני האדון ה'", ממילא איז קומען צו אים ווי קומען צום בית המקדש, און אין מירון קומען צוזאמען אלע סארטן אידן. יובל איז נאר ווען אלע אידן זענען צוזאמען אין ארץ ישראל, און רשב"י, וואס פאראייניגט אלע אידן, איז אין דער בחינה פון יובל, וואס באווייזט זיך יעצט אין בהר און בחוקותי.

  7. 26:12 קמצא ובר קמצא: דער לעצטער ציה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס די גמרא דערציילט די מעשה פון קמצא ובר קמצא, און ברענגט א משל פון א גרויסן צדיק פון שטארקע מענטשן וואס האבן אפגעלאזט א בוים וואס א קינד האט דערנאך אראפגעווארפן. קמצא ובר קמצא זענען געווען דער לעצטער ציה נאך דורות פון שנאה, און אזוי וועט דער לעצטער דור געבן דעם לעצטן קליינעם ציה צו בויען דעם בית המקדש.

  8. 30:40 א יאר וואס איז מסוגל צו גאולה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז א יאר ווען שבת פאלט אין פסח איז מסוגל צו גאולה, און אז היי יאר פאלט לג בעומר אום פרייטאג און גייט אריין אין שבת, ממילא איז עס א שטארקערער לג בעומר. ער ווארנט זיך נישט צו מישן אין חשבונות פון משיח: די עבודה איז צו לערנען, דאווענען, טון חסד און טון מצוות.

  9. 33:51 פסח שני און די טומאה פון צדיקים שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך א זוהר וועגן דעם ציווי בלחש אין אמור, ברענגט דער משגיח דעם זוהר אז פסח שני איז נאר א פארטרעטונג פאר די וואס האבן פארפעלט דעם ערשטן פסח. ער פרעגט ווי אזוי דאס שטימט מיט דער גמרא אז זיי זענען געווען צדיקים, און ברענגט דעם ישמח משה: קברי צדיקים זענען נישט מטמא, אבער די תורה האט עס נישט געקענט שרייבן ווייל קיינער ווייסט נישט ווער ס'איז א צדיק; נאר משה רבינו, וואס האט געקענט פרעגן דעם אייבערשטן, האט עס געקענט באשליסן.

  10. 41:00 פון פסח שני ביז לג בעומר, און פורים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארגלייכט מיט די בנות צלפחד און ערקלערט אז די וואס האבן געפרעגט זענען באמת געווען מותר, און פסח שני איז געגעבן געווארן פאר די שפעטערדיגע דורות. פסח שני, חסד שבהוד, איז א טיילווייזער תיקון, אבער לג בעומר, הוד שבהוד, גיט א אמת'ן פסח. דורך דעם כלל פון א"ת ב"ש ווייזט ער אז פורים קוקט פאראויס צום פסח פון משיח, און לג בעומר פאלט אויפן זעלבן טאג פון דער וואך ווי פורים.

  11. 50:36 נפש, רוח, נשמה: צוויי הבטחות פון יובל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פונעם בעל שם טוב אז א פגם אין מעשה, אין דיבור אדער אין מחשבה ווייזט זיך אין זיין רכוש, ביי זיין ווייב אדער ביי זיינע קינדער. יובל זאגט צו צוויי צוריקקערן, צו זיין אחוזה און צו זיין משפחה; פסח שני ברענגט נאר דעם נידעריגערן, דעם רכוש, אבער לג בעומר ברענגט דעם העכערן.

דער שיעור, אויסגעשריבן

יובל, די גרויסע צוריקקער

0:59

דער משגיח זאגט אז אין דער סדרה פון דער וואך קומט צום ערשטן מאל דער ענין יובל. יובל מיינט צוריקקערן: די תורה זאגט צו אז יעדער קערט זיך אום צו זיין משפחה און צו זיין אחוזה. דער ספר שערי אורה רופט יובל תשובה, און דאס ווארט אליין מיינט שופר. די תקיעה ביים סוף נעילה, וואס דער בעל התניא שרייבט איז גרעסער ווי דער שופר פון ראש השנה, איז א ממש'דיגע צוריקקער צום אייבערשטן, און ביי משיח וועט א גרויסער שופר צוריקברענגען יעדן פארלוירענעם צו זיין שורש. ב,ג

4:51

דער עבד נרצע איז אזוי טיף געפאלן אז שמיטה ווארפט אים צו א שטריק און ער כאפט עס נישט; נאר יובל נעמט אים ארויס. יעדער איד, ברענגט ער פונעם תניא, האט א מצוה וואס איז זיין שורש, און די מצוה פון רבי שמעון בר יוחאי איז יובל: ער איז די בחינה פון משיח. ה

משיח ברענגט אידן צוריק און מאכט אן ענד צו אבילות

8:26

דער סימן פונעם רמב"ם פון א בחזקת משיח איז אז ער איז מצליח צוריקצוברענגען אידן קיין ירושלים, און דער משגיח טייטשט אז דאס איז נישט קיין געאגראפישער ענין, נאר צוריקברענגען זיי צו זייער שורש און צו עבודת השם. משיח איז אויך מבטל אבילות, ווי די פסוקים זאגן צו אז דער אבל ווערט פארוואנדלט אין ששון און די טרערן ווערן אפגעווישט. דערפאר, הגם א צדיק'ס הסתלקות איז געווענליך א טאג פון אבילות, פאסט מען נישט אויפן טאג פון רשב"י נאר מ'איז זיך משמח, ווי דער אריז"ל האלט. ו,ז,ח,ט

קיין אבילות אין מירון

12:13

א גרויסער רבי איז געווען אין מירון אום ה' אב און האט געהייסן זינגען און טאנצן, ווייל וואו רשב"י איז, איז נישטא קיין אבילות. רבי חיים וויטאל דערציילט פון א איד וואס האט געזאגט נחם ביי רשב"י'ס שמחה לג בעומר; דער אריז"ל האט אים געזאגט אז מ'וועט אים קומען מנחם זיין, און ער האט פארלוירן א זון.

14:19

רשב"י איז מבטל געווען די אבילות פון רבי עקיבא'ס תלמידים, וואס זענען געשטארבן ווייל זיי האבן נישט געהאלטן כבוד איינער פונעם אנדערן; אין יעדע פון די צוועלף טויזנט חברותות האט דער שטארקערער אראפגעקוקט אויפן שוואכערן. כ

קנאה, דער פגם הלבנה

15:21

די קנאה, ערקלערט דער משגיח, איז אריין אין דער וועלט דורך דער טענה פון דער לבנה אז צוויי מלכים קענען נישט באנוצן איין כתר. דערפון איז געקומען דער נחש'ס קנאה אויף אדם און חוה, קין'ס אויף הבל, און די ברידער'ס אויף יוסף. אויף ענגליש, מערקט ער אן, איז דא א ווארט פאר קנאה אבער נישט פאר פארגינען. משיח וועט מתקן זיין דעם פגם הלבנה. ל

רשב"י גיט חיזוק אפילו דעם נידעריגסטן

19:11

א באקאנטער ווארט זאגט אז ווער ס'האט אמונה אין רשב"י באקומט חיזוק פון אים, אפילו דער נידעריגסטער; דאס שטימט מיט דער גמרא וואו רשב"י זאגט אז ער קען פטור'ן די גאנצע וועלט פון דין. דער נביא זאגט צו אז אפרים און יהודה וועלן מער נישט מקנא זיין איינער דעם אנדערן. שנאת חנם האט חרוב געמאכט ירושלים, ווי ביי קמצא ובר קמצא, און דער מהר"ל ערקלערט פארוואס: דער בית המקדש איז דער מקום פון אחדות, און די שנאה האט חרוב געמאכט זיין יסוד. מ,נ,ס

קומען צו רשב"י איז ווי קומען קיין ירושלים

23:33

דער זוהר רופט רשב"י "פני האדון ה'", ממילא איז קומען צו אים ווי קומען צום בית המקדש; אין מירון קומען צוזאמען אלע סארטן אידן. יובל איז נאר ווען אלע אידן זענען צוזאמען אין ארץ ישראל, און עס איז בטל געווארן ווען די שבטים זענען פארטריבן געווארן. רשב"י, וואס פאראייניגט אלע אידן, איז אין דער בחינה פון יובל. ע,פ

קמצא ובר קמצא: דער לעצטער ציה

26:32

פארוואס דערציילט די גמרא פון קמצא ובר קמצא, אז דער גאנצער דור איז געווען פול מיט שנאת חנם? איינער פון די גרויסע צדיקים ענטפערט מיט א משל: שטארקע מענטשן האבן געצויגן א בוים מיט קייטן און אויפגעגעבן, דערנאך האט א קינד א ציה געטון און ער איז אראפגעפאלן, ווייל זיי האבן אים שוין אפגעלאזט. קמצא ובר קמצא זענען געווען דער לעצטער ציה. ס

29:27

צדיקים פון יעדן דור האבן געוויינט אויף בנין ירושלים, און דער לעצטער דור, ווי דאס קינד, וועט געבן דעם לעצטן ציה. יעדער איד, זאגט דער משגיח, זאל פילן אז זיין קליינע מצוה איז אפשר דאס וואס פעלט.

א יאר וואס איז מסוגל צו גאולה

30:59

א יאר ווען שבת פאלט אין פסח, ברענגט ער פונעם חתם סופר, איז מסוגל צו גאולה. א יום טוב וואס גייט אריין אין שבת בלייבט אין שבת, ווייל דער מדרש זאגט אז שבת טוט נאר גוטס; היי יאר פאלט לג בעומר אום פרייטאג און גייט אריין אין שבת. דער משגיח ווארנט זיך נישט צו מישן אין חשבונות פון משיח: די עבודה איז לערנען, דאווענען, טון חסד און טון מצוות. צ

פסח שני און די טומאה פון צדיקים

34:09

נאך א זוהר וועגן דעם ציווי בלחש אין אמור, גייט דער משגיח איבער צו פסח שני, וואס פאלט דעם מאנטאג. דער זוהר זאגט אז די וואס זענען געווען טמא האבן באקומען נאר א פארטרעטונג, נישט אזוי גוט ווי דער ערשטער פסח, ווייל זיי זענען נישט געווען זוכה. אבער די גמרא זאגט אז זיי זענען געווען צדיקים. ק,ר,ש

38:31

דער ישמח משה ערקלערט אז קברי צדיקים זענען נישט מטמא, נאר די תורה האט עס נישט געקענט שרייבן, ווייל קיינער ווייסט נישט ווער ס'איז א צדיק. משה רבינו, וואס האט געקענט פרעגן דעם אייבערשטן, האט עס געקענט באשליסן. דערפאר האבן זיי אים געפרעגט "למה נגרע", ווייל זיי זענען געווען טמא פון א צדיק. ת,אא

פון פסח שני ביז לג בעומר

42:02

נישט ווי ביי די בנות צלפחד, האט דער אייבערשטער נישט גלייך געענטפערט די מענטשן. דער משגיח ערקלערט אז זיי האבן באמת געמעגט, ווייל זיי זענען געווען צדיקים, און פסח שני איז געגעבן געווארן פאר די שפעטערדיגע דורות וואס האבן נישט משה'ס דירעקטע שייכות צום אייבערשטן. אב

44:42

פסח שני, חסד שבהוד, איז א טיילווייזער תיקון, וואו יובל הייבט זיך אן צו באווייזן. רשב"י, די בחינה פון משיח, איז דער גאנצער תיקון: לג בעומר, הוד שבהוד, באקומען זיי א אמת'ן פסח, דעם פסח לעתיד לבוא.

46:27

לויט דעם כלל פון א"ת ב"ש באשטימען די טעג פון פסח די טעג פון די קומענדיגע ימים טובים, אבער ביי פורים זעט אויס אז עס קוקט צוריק. דער משגיח ענטפערט אז פורים זאגט ווען דער קומענדיגער פסח וועט זיין, ווייל פורים קוקט פאראויס צום פסח פון משיח, און פורים וועט בלייבן ווען די אנדערע מועדים וועלן בטל ווערן. לג בעומר פאלט אויפן זעלבן טאג ווי פורים, און איז אויך א מבשר פון משיח. אג

צוויי הבטחות פון יובל

50:53

דער בעל שם טוב לערנט אז א פגם אין מעשה שאט דעם רכוש, אין דיבור די ווייב, און אין מחשבה די קינדער. יובל זאגט צו צוויי צוריקקערן, צו זיין אחוזה און צו זיין משפחה. פסח שני ברענגט נאר דעם נידעריגערן, דעם רכוש, אבער לג בעומר ברענגט דעם העכערן, די משפחה.

מראי מקומות

תורה

  1. א לכאורה Shemos 21:6 0:11 מפתח
  2. ב לכאורה Vayikra 25:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:59
  3. אא Bamidbar 9:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:31
  4. אב לכאורה Bamidbar 27:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:02

נביאים

  1. ז לכאורה Yirmiyahu 31:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 8:26
  2. ח Yeshayahu 25:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:26
  3. נ Yeshayahu 11:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:11

כתובים

  1. י לכאורה Divrei HaYamim I 16:27 12:30 מפתח

משנה

  1. ד Mishnah Rosh Hashanah (מקום נישט באשטימט) 2:43 מפתח

תלמוד בבלי

  1. ט Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:26
  2. כ Yevamos 62b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:19
  3. ל לכאורה Chullin 60b מפתח אינעם אויסשרייב: 15:21
  4. מ לכאורה Sukkah 45b מפתח אינעם אויסשרייב: 19:11
  5. ס Gittin 55b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:11, 26:32
  6. פ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:33
  7. ש לכאורה Sukkah 25a מפתח אינעם אויסשרייב: 34:09

מדרש

  1. צ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 30:59

זוהר און קבלה

  1. ע Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:33
  2. ק Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:09
  3. ר Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:09

ראשונים

  1. ג Sha'arei Orah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:59
  2. ו Hilchos Melachim 11:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:26

אחרונים און חסידות

  1. ה Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:51
  2. ת Yismach Moshe (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 38:31
  3. אג לכאורה Orach Chaim 428:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 46:27

עיקרי הדברים

  1. 1:26 יובל מיינט צוריקקערן: דער שופר דערפון, אזוי ווי דער שופר פון נעילה און פון משיח, ברענגט יעדן איד צוריק צו זיין שורש.
  2. 7:03 יעדער איד האט א מצוה וואס איז זיין שורש, און די מצוה פון רבי שמעון בר יוחאי איז יובל; ער איז די בחינה פון משיח.
  3. 10:00 משיח איז מבטל אבילות, און דערפאר איז דער טאג פון רשב"י'ס הסתלקות א טאג פון שמחה און נישט פון אבילות.
  4. 14:36 די תלמידים פון רבי עקיבא זענען געשטארבן ווייל זיי האבן נישט געהאלטן כבוד איינער פונעם אנדערן, א קנאה וואס שטאמט פון פגם הלבנה, און משיח וועט עס מתקן זיין.
  5. 20:44 דער בית המקדש איז געווען דער מקום פון אחדות און איז חרוב געווארן דורך שנאת חנם; רשב"י, וואס פאראייניגט אלע אידן, איז ווי דער בית המקדש.
  6. 45:00 פסח שני, חסד שבהוד, איז נאר א טיילווייזער תיקון, אבער לג בעומר, הוד שבהוד, גיט א אמת'ן תיקון, א פסח לעתיד לבוא.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 26:32 פארוואס דערציילט די גמרא די מעשה פון קמצא ובר קמצא, אויב דער חורבן איז געקומען פון דער שנאת חנם פונעם גאנצן דור?

    תירוץ: 28:54 אזוי ווי דאס קינד וואס האט געגעבן דעם לעצטן ציה צו א בוים וואס שטארקע מענטשן האבן שוין אפגעלאזט, זענען קמצא ובר קמצא געווען דער לעצטער ציה; אזוי וועלן די קליינע מצוות פונעם לעצטן דור פארענדיגן דעם בנין בית המקדש.

  2. קשיא: 36:49 אויב די וואס זענען געווען טמא און האבן פארפעלט דעם ערשטן פסח זענען געווען צדיקים, פארוואס זאגט דער זוהר אז זיי זענען נישט געווען זוכה דערצו?

    תירוץ: 38:31 דער ישמח משה ערקלערט אז קברי צדיקים זענען נישט מטמא, נאר די תורה האט עס נישט געקענט שרייבן ווייל קיינער ווייסט נישט ווער ס'איז א צדיק; משה רבינו, וואס האט געקענט פרעגן דעם אייבערשטן, האט עס געקענט פסק'ענען.

  3. קשיא: 42:02 פארוואס ענטפערט דער אייבערשטער נישט גלייך די מענטשן וואס האבן געפרעגט, אזוי ווי ביי די בנות צלפחד?

    תירוץ: 43:01 יענע מענטשן האבן באמת געמעגט ברענגען דעם קרבן פסח, ווייל זיי זענען געווען צדיקים; פסח שני איז געגעבן געווארן פאר די שפעטערדיגע דורות וואס וועלן נישט האבן א דירעקטע שייכות צום אייבערשטן.

  4. קשיא: 48:06 פארוואס דארף דער כלל פון א"ת ב"ש זאגן אויף וועלכן טאג פורים איז געפאלן, אז פורים איז שוין פארביי?

    תירוץ: 48:24 עס זאגט נישט אום פסח ווען פורים איז געווען, נאר אום פורים ווען דער קומענדיגער פסח וועט זיין, ווייל פורים קוקט אלעמאל פאראויס צום פסח פון משיח.

מעשיות

  1. 12:13 טאנצן אין מירון אום ה' אב

    א גרויסער רבי, א גרויסער איש הלכה, איז געקומען קיין מירון אום ה' אב. ער האט געהייסן די עולם זינגען בר יוחאי, און זיי האבן געטאנצט. מ'האט אים געפרעגט ווי אזוי מ'מעג, און ער האט געענטפערט אז אין מירון, וואו רבי שמעון בר יוחאי איז, איז נישטא קיין אבילות, נאר שמחה.

    אין דער מעשה: דער סאטמארער רב, רבי שמעון בר יוחאי, דער הייליגער אר"י

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  2. 12:38 זאגן נחם ביי רשב"י'ס שמחה

    רבי חיים וויטאל שרייבט פון א איד וואס האט אלע זיינע טעג געטרויערט אויף ירושלים, און יעדן טאג אין שמונה עשרה און אין ברכת המזון געזאגט נחם. לג בעומר איז ער געווען מיטן אריז"ל ביי דער שמחה פון רבי שמעון בר יוחאי, און דארט אויך געזאגט נחם. דער אריז"ל האט אים געזאגט אז מ'וועט אים קומען מנחם זיין, און ער האט פארלוירן א זון. רשב"י איז מקפיד געווען אויף אים ווייל ער האט געזאגט נחם אויפן טאג און אויפן ארט פון זיין שמחה.

    אין דער מעשה: דער הייליגער אר"י, רבי חיים ויטאל, רבי שמעון בר יוחאי, רבי אברהם הלוי ברוכים

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 6:35 דער עבד נרצע איז אזוי טיף געפאלן אז שמיטה, וואס ווארפט אים צו א שטריק, קען אים נישט ארויסנעמען, ווייל ער כאפט עס נישט; נאר יובל, די גרויסע צוריקקער, נעמט אים ארויס, און די מצוה פון רשב"י איז דער יובל.
  2. 9:05 ברענגען אידן צוריק קיין ירושלים, אינעם רמב"ם'ס סימן פון משיח, איז נישט קיין געאגראפישער ענין, נאר ברענגען זיי צוריק צו זייער שורש און צו עבודת השם.
  3. 15:21 די קנאה וואס האט גע'הרג'עט די תלמידים פון רבי עקיבא, וואס הייבט זיך אן ביי דער לבנה און גייט דורך קין, די ברידער פון יוסף און די מלכים, איז די זעלבע שנאת חנם וואס האט חרוב געמאכט דעם בית המקדש, דעם מקום פון אחדות; משיח און רשב"י זענען עס מתקן.
  4. 28:14 די גמרא דערציילט פון קמצא ובר קמצא כדי צו לערנען אז די לעצטע קליינע זאך פארענדיגט וואס דורות האבן אנגעזאמלט: אזוי ווי זיי האבן געגעבן דעם לעצטן ציה צום חורבן, וועט דער לעצטער דור, ווי א קינד, געבן דעם לעצטן ציה צום בנין.
  5. 48:24 לויט דעם כלל פון א"ת ב"ש זאגט נישט פסח ווען פורים איז געווען, נאר פורים קוקט פאראויס צום קומענדיגן פסח, דעם פסח פון דער גאולה שלימה, און לג בעומר, וואס פאלט אויפן זעלבן טאג ווי פורים, איז אויך א מבשר פון משיח.
  6. 52:14 די צוויי הבטחות פון יובל, צוריקקערן צו זיין אחוזה און צו זיין משפחה, שטימען מיט נפש און מיט די העכערע מדריגות: פסח שני ברענגט צוריק נאר דעם רכוש, אבער לג בעומר ברענגט צוריק די העכערע מדריגה פון משפחה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 30:07 דער משגיח זאגט אז יעדער איד היינט זאל פילן אז אפשר איז ער דער וואס זיין קליינע מצוה וועט געבן דעם לעצטן ציה צו בויען ירושלים.
  2. 33:07 דער משגיח זאגט מ'זאל זיך נישט מישן אין חשבונות פון משיח; די עבודה איז צו לערנען, צו דאווענען, צו טון חסד און צו טון מצוות.
  3. 17:26 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך פרייען מיט דעם אנדערנס הצלחה, און נישט מקנא זיין.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען די טעכטער פון צלפחד, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דער ישמח משה, דער מהר"ל פון פראג, דער רמב"ם, יוסף הצדיק, משה רבינו, קין, רבי חיים ויטאל, רבי עקיבא, רבי שמעון בר יוחאי

ערכים אבילות, אחדות, את"ב"ש, בחזקת משיח, הוד שבהוד, יובל, מיעוט הירח, נעילה, נפש רוח נשמה, עבד עברי, פסח שני, קנאה, רבונו של עולם, שופר, שמיטה, שנאת חנם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט