רצה ר' שמעון שישמחו בהילולא שלו

קאטאלאג: זמנים סעודת ל"ג בעומר נומ׳ ⁨3⁩ פאקעט גייד ז׳ 30 תשס"ד (2003–04) אידיש 1 שעה 3 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 3 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס רבי שמעון בן יוחאי האט געוואלט אז מ'זאל זיך פרייען ביי זיין הילולא: ל"ג בעומר איז מגלה די פנימיות פון יעדן איד, אזוי ווי יום כיפור און פורים, און ס'איז א טאג פון דורש לציון; און ער רופט אויף צו דאנקען דעם אייבערשטן פאר די אפענע נסים וואס ער טוט פאר אידן.

דער משגיח עפנט מיט די ווערטער פון אליהו הנביא צו רבי שמעון בן יוחאי, אז מיט'ן זוהר וועט מען ארויסגיין פון גלות, און ער ערקלערט אז דאס מיינט אויך די ספרי חסידות וואס זענען געבויט אויף אים, ווייל דער בעל שם טוב איז געווען די נשמה פון רבי שמעון. די שמחה פון זיין הילולא איז למעלה מן הטבע, א שמחה פון ימות המשיח. ל"ג בעומר איז א בחינה פון יום כיפור און פון פורים: אלע דריי זענען מגלה די נקודה הפנימית פון א איד, דעם "רוצה אני" וואס דער רמב"ם זאגט אז ער ליגט אין יעדן איד, און רבי שמעון אליין האט אין דער גמרא מגלה געווען אז דער חטא אין די צייטן פון המן איז נאר געווען פון אויסן. ספירה היינט איז א זכר למקדש, א דורש לציון, און ל"ג בעומר, וואס קומט פון קודש הקדשים, איז א ספעציעלער טאג דערפון. צום סוף שילדערט ער דעם עולם אין מירון און די אפענע נסים אין ארץ ישראל, און זאגט אז מ'דארף דאנקען דעם אייבערשטן.

ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי · ניסים און מלחמות אין ארץ ישראל · הודאה און שבח צום אייבערשטן · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד

סדר השיעור

  1. 0:00 דער זוהר, דער בעל שם טוב און די גאולה שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך א פאר ווערטער אז רבי שמעון בן יוחאי האט געוואלט מ'זאל זיך פרייען ביי זיין הילולא, ברענגט דער משגיח די ווערטער פון אליהו הנביא אז מיט'ן זוהר וועט מען ארויסגיין פון גלות, און ערקלערט אז די ספרי חסידות וואס זענען געבויט דערויף זענען אויך אריינגערעכנט, ווייל דער בעל שם טוב איז געווען די נשמה פון רבי שמעון. ער ברענגט דעם רמח"ל אויף דעם "שבי" פון משה רבינו, און זאגט אז דעם ערשטן ספר פון חסידות האט מען אנגערופן תורה פון משיח, וועמענס תורה איז שמחה.

  2. 9:43 א שמחה למעלה מן הטבע: ווי יום כיפור און פורים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז רבי שמעון האט געוואלט מ'זאל זיך פרייען ביי זיין הילולא, און אז די שמחה איז למעלה מן הטבע, ווי דער בני יששכר ברענגט. ער דערציילט אז דער בעלזער רב האט געזאגט אז ל"ג בעומר איז א גרויסער טאג ווי יום כיפור, לייגט צו אז ער איז אויך ווי פורים לויט דעם סימן אין שולחן ערוך, און ערקלערט אז פורים איז מגלה די פנימיות פון א איד.

  3. 13:08 "רוצה אני": די נקודה הפנימית פון א איד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יום כיפור איז מגלה דעם "רוצה אני", דעם אמת'ן רצון פון יעדן איד, פונעם רמב"ם, און אז "רוצה אני" איז בגימטריא יום כיפור און שטימט מיט דער פערציגסטער מדריגה, קודש הקדשים. ער ברענגט רבי שמעונ'ס תירוץ אין דער גמרא אז דער חטא אין די צייטן פון המן איז נאר געווען פון אויסן, און ער שליסט אז ל"ג בעומר האט אין זיך פורים און יום כיפור צוזאמען.

  4. 18:19 הפסקה

  5. 23:14 ספירה אלס דורש לציון

    דער משגיח ערקלערט אז ספירה היינט איז א זכר למקדש, וואס די גמרא לערנט ארויס פון "ציון היא דורש אין לה", און אז יעדער זכר למקדש איז א דורש לציון וואס איז מעורר דאס זעלבע אויבן. ל"ג בעומר, וואס קומט פון קודש הקדשים, איז א ספעציעלער טאג פון דורש לציון.

  6. 27:14 הפסקה

  7. 47:13 מירון היי יאר און די נסים זינט דער זעקס-טאגיגער מלחמה

    דער משגיח דערציילט אז די רעגירונג אין ארץ ישראל האט געוואלט אפהאלטן אידן פון גיין קיין מירון צוליב די סכנה פון טעראריסטן, און פונדעסטוועגן זענען געקומען מער אידן ווי אלעמאל. ער דערמאנט די אפענע נסים פון דער זעקס-טאגיגער מלחמה, וואס אפילו די פרייע צייטונגען האבן יעדן טאג געדרוקט, און א לייענערין וואס האט געבעטן אז מ'זאל אויפהערן, ווייל עס האט איר צעשטערט די שבת'דיגע פארן צום ים.

  8. 50:37 צוגעוואוינט צו נסים

    דער משגיח פארגלייכט אידן צו רבי חנינא בן דוסא, וואס איז געווען מלומד בנסים, און פרעגט ווער עס האלט אפ די הונדערטער מיליאנען ישמעאלים ארום ארץ ישראל. ער שילדערט א שכונה אין ירושלים וואס איז אפגעטיילט נאר מיט א וועג און וואו ס'איז קיינמאל גארנישט פאסירט, און די שונאים וואס האבן געשוואוירן נקמה און האבן כמעט גארנישט געקענט טון, בשעת די אמעריקאנער פארלירן יעדע וואך סאלדאטן.

  9. 53:48 דאנקען דעם אייבערשטן אין די וואכן פון הוד

    דער משגיח באקלאגט זיך אז מ'נעמט די נסים גרינג, און זאגט אז מ'דארף דאנקען דעם אייבערשטן, בפרט אין די וואכן, א צייט פון הודאה, און נישט בלייבן א כפוי טובה, נאר זיך נעמען צו תורה, עבודת השם און מעשים טובים. צום סוף איז דא א קורצער שמועס וועגן א ניגון.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דער זוהר, דער בעל שם טוב און די גאולה

5:36

דער משגיח עפנט מיט די ווערטער פון אליהו הנביא צו רבי שמעון בן יוחאי אינעם זוהר, אז דורך זיין חיבור וועלן אידן ארויסגיין פון גלות. ער ערקלערט אז דאס מיינט נישט נאר דעם זוהר אליין, נאר אלע ספרים הקדושים פון די צדיקי הדורות וואס זענען געבויט דערויף, בפרט די ספרים פון די תלמידים פונעם בעל שם טוב, ווייל דער בעל שם טוב איז געווען די נשמה פון רבי שמעון. א

6:21

ער ברענגט דעם רמח"ל אויפן פסוק "עלית למרום שבית שבי": משה רבינו האט געכאפט א "שבי" וואס מ'האט שווער געקענט אראפברענגען אויף דער וועלט, און דאס איז געווען די נשמה פון רבי שמעון, א נשמה וואס איז מגלה די סודות התורה. דעם ערשטן ספר פון חסידות, דעם תולדות יעקב יוסף, האבן די צדיקים אנגערופן תורה פון משיח, און משיח'ס תורה איז שמחה. ב,ג

א שמחה למעלה מן הטבע

9:43

רבי שמעון האט געוואלט אז מ'זאל זיך פרייען ביי זיין הילולא, און דער משגיח זאגט אז די שמחה קען מען נישט איינהאלטן. ווי דער בני יששכר ברענגט, איז זי למעלה מן הטבע, א שמחה פון ימות המשיח. ה

11:22

דער משגיח דערציילט אז רבי שלום פון בעלזא האט געזאגט אז ל"ג בעומר איז א גרויסער טאג, און ווען זיין זון האט געזאגט אז מסתמא איז ער ווי יום כיפור, האט ער געענטפערט אז ער האט מכוון געווען על האמת. אויב אזוי, לייגט דער משגיח צו, איז ער אויך ווי פורים, וואס דער סימן אין שולחן ערוך פארבינדט מיט ל"ג בעומר. פורים איז מגלה די פנימיות פון א איד, דערפאר פרייען זיך די פשוט'ע אידן דעמאלט מערסטנס. ו

"רוצה אני": די נקודה הפנימית

13:26

יום כיפור איז אויך מגלה דעם פנימיות'דיגן רצון פון א איד. א קרבן ברענגט מען "לרצונו", און די גמרא זאגט אז מ'איז אים כופה ביז ער זאגט "רוצה אני". דער רמב"ם פרעגט, וויאזוי קען אזא רצון זיין אמת? און ער ענטפערט אז יעדער איד וויל דינען דעם רבונו של עולם, נאר דער גוף פארשטעלט עס; ממילא, ווען מ'שלאגט דעם גוף, איז דער רצון וואס קומט ארויס דער אמת'ער. ז,ח,ט

14:10

"רוצה אני" איז בגימטריא יום כיפור. דאס איז די פערציגסטע מדריגה, העכער פון די נייען-און-דרייסיג, דער קודש הקדשים פון א איד, אזוי ווי די צען קדושות אין דער משנה ענדיגן זיך מיט'ן קודש הקדשים. י

16:59

רבי שמעון אליין האט די נקודה מגלה געווען אין דער גמרא: ווען מ'האט אים געפרעגט פארוואס די אידן אין די צייטן פון המן האבן פארדינט א גזירה, האט ער געענטפערט אז זיי האבן עס נאר געטון פון אויסן. ממילא האט ל"ג בעומר אין זיך פורים און יום כיפור צוזאמען. כ

ספירה אלס דורש לציון

23:30

דער משגיח ערקלערט אז ספירה היינט איז א זכר למקדש, דערפאר בעט מען נאכן ציילן אז די עבודת בית המקדש זאל צוריקקומען. די גמרא אין סוכה לערנט ארויס דעם חיוב פון א זכר למקדש פונעם פסוק "ציון היא דורש אין לה", און אידן האבן געשוואוירן נישט צו פארגעסן ירושלים. ל,מ,נ

25:48

יעדע אזא זאך, ווי ספירה ציילן, איז א דורש לציון וואס איז מעורר דאס זעלבע אויבן. ל"ג בעומר קומט פון קודש הקדשים, די שפיץ פון ציון, ממילא איז דער גאנצער טאג א דורש לציון.

מירון היי יאר און די נסים

47:35

די רעגירונג אין ארץ ישראל האט געזאגט אז אידן זאלן נישט פארן קיין מירון צוליב סכנה פון טעראריסטן, און פונדעסטוועגן, ווי דער משגיח האט געהערט דורכן טעלעפאן, זענען געקומען מער ווי אלעמאל. זינט דער זעקס-טאגיגער מלחמה, זאגט ער, האבן אפילו די פרייע צייטונגען יעדן טאג געדרוקט נסים, און א לייענערין האט געבעטן מ'זאל אויפהערן, ווייל עס צעשטערט איר די שבת'דיגע פארן צום ים.

צוגעוואוינט צו נסים

50:37

אזוי ווי די גמרא זאגט אויף רבי חנינא בן דוסא, זענען אידן מלומד בנסים. ווער האלט אפ די הונדערטער מיליאנען ישמעאלים ארום ארץ ישראל, פרעגט דער משגיח. ער שילדערט א שכונה אין ירושלים מיט הונדערטער משפחות, אפגעטיילט נאר מיט א וועג, וואו ס'איז קיינמאל גארנישט פאסירט. דער שונא האט געשוואוירן נקמה פאר זיינע געהרגעטע פירער און האט כמעט גארנישט אויפגעטון, בשעת די אמעריקאנער פארלירן יעדע וואך סאלדאטן. ס

דאנקען דעם אייבערשטן

53:48

דער משגיח באקלאגט זיך אז מ'גייט ווייטער ווי געווענליך און מ'מאכט וויצן. ער זאגט אז מ'דארף לויבן און דאנקען דעם רבונו של עולם, בפרט אין די וואכן, א צייט פון הודאה, און זען אז אידן האבן א שומר אין הימל וואס היט זיי מיט אהבה.

55:04

מ'טאר נישט בלייבן א כפוי טובה, זאגט ער, נאר זיך נעמען צו עבודת השם, צו תורה און צו מעשים טובים, און וויסן אז דער אייבערשטער העלפט אידן, ווי מ'זעט ביים עולם וואס איז אן מורא געפארן קיין מירון.

מראי מקומות

תורה

  1. ז Vayikra 1:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:26

נביאים

  1. מ Yirmiyahu 30:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:30

כתובים

  1. ב Tehillim 68:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:21
  2. ד לכאורה Tehillim 104:31 8:50 מפתח
  3. נ Tehillim 137:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:30

משנה

  1. י לכאורה Mishnah Keilim 1:6-9 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:10

תלמוד בבלי

  1. ח לכאורה Arachin 21a מפתח אינעם אויסשרייב: 13:26
  2. כ Megillah 12a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:59
  3. ל Sukkah 41a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:30
  4. ס Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 50:37

זוהר און קבלה

  1. א לכאורה Zohar III:124b (Naso, Raya Mehemna) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:36

ראשונים

  1. ט לכאורה Rambam, Hilchos Gerushin 2:20 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:26

אחרונים און חסידות

  1. ג Toldos Yaakov Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 6:21
  2. ה Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:43
  3. ו לכאורה Shulchan Aruch, Orach Chaim 428:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:22

עיקרי הדברים

  1. 5:36 אליהו הנביא האט געזאגט פאר רבי שמעון אז מיט'ן זוהר וועט מען ארויסגיין פון גלות, און דער משגיח ערקלערט אז דאס מיינט אויך אלע ספרים הקדושים וואס זענען געבויט דערויף, בפרט די ספרים פון די תלמידים פונעם בעל שם טוב.
  2. 9:43 די שמחה פון רבי שמעונ'ס הילולא איז למעלה מן הטבע, א שמחה פון ימות המשיח, וואס אידן שפירן און מ'קען זי נישט איינהאלטן.
  3. 11:32 ל"ג בעומר איז סיי א בחינה פון יום כיפור און סיי א בחינה פון פורים, און אלע דריי זענען מגלה די פנימיות פון א איד.
  4. 23:30 ספירת העומר היינט איז א זכר למקדש און א דורש לציון, און ל"ג בעומר, וואס קומט פון קודש הקדשים, איז א ספעציעלער טאג פון דורש לציון.
  5. 48:26 דער אייבערשטער טוט כסדר אפענע נסים פאר אידן אין ארץ ישראל, נאר מ'איז זיך צוגעוואוינט צו די נסים, און דער משגיח זאגט אז מ'דארף דערפאר דאנקען דעם אייבערשטן, בפרט אין די וואכן.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 13:43 וויאזוי קען מען אים שלאגן ביז ער זאגט "רוצה אני"? עס איז דאך נישט אמת, ער זאגט עס נאר צוליב די מכות.

    תירוץ: 13:53 יעדער איד וויל דינען דעם רבונו של עולם, נאר דער גוף מיט זיינע תאוות פארשטעלט עס; ווען מ'שלאגט דעם גוף, איז דער "רוצה אני" וואס קומט ארויס דער אמת'ער.

  2. קשיא: 17:03 די תלמידים פון רבי שמעון האבן געפרעגט פארוואס די אידן אין די צייטן פון המן האבן פארדינט א גזירה.

    תירוץ: 17:18 רבי שמעון האט געענטפערט אז זיי האבן עס נאר געטון פון אויסן, אבער אינעווייניג אין הארצן זענען די אידן נישט געווארן זינדיג.

  3. קשיא: 23:26 פארוואס ציילט מען היינט ספירה, ווען ס'איז נישטא קיין בית המקדש?

    תירוץ: 23:30 ס'איז א זכר למקדש, דערפאר בעט מען נאך ספירה אז דער אייבערשטער זאל צוריקברענגען די עבודת בית המקדש.

  4. קשיא: 50:52 ווער האלט אפ די הונדערטער מיליאנען ישמעאלים וואס רינגלען ארום ארץ ישראל און האבן פיינט אידן?

    תירוץ: 51:29 קיינער נישט חוץ דעם אייבערשטן; ס'איז א נס נגלה.

מעשיות

  1. 11:22 דער בעלזער רב און זיין זון אויף ל"ג בעומר

    רבי שלום פון בעלזא האט געזאגט פאר זיין זון אז ל"ג בעומר איז א גרויסער טאג. דער זון האט געענטפערט אז מסתמא איז ער אזוי ווי יום כיפור, און דער טאטע האט אים געזאגט אז יעצט האט ער מכוון געווען על האמת.

    אין דער מעשה: דער שר שלום פון בעלזא

  2. 47:35 מירון היינטיגן ל"ג בעומר

    די רעגירונג אין ארץ ישראל האט געמאלדן אז אידן זאלן נישט גיין קיין מירון אויף ל"ג בעומר, ווייל ס'איז א סכנה ווען אידן קומען זיך צוזאמען, טעראריסטן קענען קומען. די אידן זענען פונדעסטוועגן געגאנגען, און לויט די טעלעפאן-רופן וואס דער משגיח האט געהערט, זענען קיינמאל נישט געווען אזויפיל אידן אין מירון אויף ל"ג בעומר.

  3. 49:57 דער בריוו צו דער רעדאקציע וועגן די נסים

    נאך דער זעקס-טאגיגער מלחמה האבן די פרייע צייטונגען יעדן טאג געדרוקט מעשיות פון נסים. א פרוי האט אריינגעשריבן א בריוו צו איינע פון זיי, און זיי האבן עס געדרוקט, אז מ'זאל אויפהערן שרייבן וועגן די נסים, ווייל עס נעמט איר אוועק דעם געשמאק פון פארן יעדן שבת צום ים.

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 5:49 אליהו'ס הבטחה אז מיט'ן זוהר וועט מען ארויסגיין פון גלות גייט אויף אלע ספרים וואס זענען געבויט דערויף, בפרט חסידות, ווייל דער בעל שם טוב איז געווען די נשמה פון רבי שמעון בן יוחאי.
  2. 6:36 לויט'ן רמח"ל איז דער "שבי" וואס משה רבינו האט מיט גרויס מי אראפגעברענגט פון אויבן די נשמה פון רבי שמעון, און די זעלבע אותיות קומען ווידער אין די נעמען פון דעם אר"י הקדוש און פונעם בעל שם טוב, נשמות וואס זענען מגלה די סודות התורה.
  3. 13:53 "רוצה אני", דער פנימיות'דיגער רצון פון א איד וואס דער רמב"ם זאגט אז ער איז אמת אפילו ווען ער קומט ארויס דורך כפיה, איז בגימטריא יום כיפור, און יום כיפור איז אים מגלה ביי יעדן איד.
  4. 12:42 פורים איז מגלה די פנימיות פון א איד, דערפאר פרייען זיך די פשוט'ע אידן פורים מער ווי די דערהויבענע, און רבי שמעון אליין האט דאס מגלה געווען ווען ער האט געלערנט אז די אידן אין די צייטן פון המן האבן נאר געזינדיגט פון אויסן.
  5. 25:48 ספירה און יעדער זכר למקדש איז א דורש לציון וואס איז מעורר א דורש לציון אויבן, און ל"ג בעומר, וואס קומט פון קודש הקדשים, די שפיץ פון ציון, איז א גאנצער טאג דערפון.
  6. 50:28 אזוי ווי רבי חנינא בן דוסא, זענען אידן אין ארץ ישראל אזוי צוגעוואוינט געווארן צו נסים אז מ'באמערקט זיי שוין נישט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 54:06 דער משגיח זאגט אז מ'דארף לויבן און דאנקען דעם אייבערשטן פאר זיין שמירה אויף אידן, בפרט אין די וואכן, א צייט פון הודאה.
  2. 55:04 דער משגיח זאגט אז מ'טאר נישט בלייבן א כפוי טובה, נאר מ'דארף זיך נעמען צו עבודת השם, צו תורה און צו מעשים טובים.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אליהו הנביא, דער בני יששכר, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער רוזשינער, דער רמב"ם, דער שר שלום פון בעלזא, משה רבינו, רבי חנינא בן דוסא, רבי יעקב יוסף פון פולנאה, רבי משה חיים לוצאטו, רבי שמעון בר יוחאי

ערכים הילולא, זכר למקדש, יום הכפורים, ל"ג בעומר, למעלה מן הטבע, ספירת העומר, קודש הקדשים, רוצה אני

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט