רשב”י מגלה שיש חן מיוחד בכל יחיד מישראל

קאטאלאג: זמנים סעודת ל"ג בעומר נומ׳ ⁨10⁩ פאקעט גייד ז׳ 30 תשע"ב (2011–12) אידיש 49 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 49 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יעדער איד, אפילו דער נידעריגסטער, האט א באהאלטענע מעלה און א חן ביים רבונו של עולם וואס קיין אנדער איד האט נישט, און אז רבי שמעון בן יוחאי, דער מגלה סודות, האט אנטפלעקט די דאזיגע באהאלטענע חשיבות פון יעדן איד.

דער משגיח עפנט מיט דעם וואס רבי צדוק הכהן זאגט, אז יעדער איד האט א חן מיוחד ביים רבונו של עולם און א מעלה וואס קיין אנדער איד האט נישט, און מיט דער מעלה איז ער א מלך; דערפאר זאגט רבי שמעון אז כל ישראל בני מלכים. די מעלה איז באהאלטן, אזוי ווי דער חלק הסוד אין דער תורה, און רבי שמעון וואס איז מגלה סודות איז מגלה די מעלה. די תלמידים פון רבי עקיבא זענען אומגעקומען ווייל זיי האבן נישט נוהג געווען כבוד איינער אינעם אנדערן, און ל"ג בעומר שיינט ארויס די חשיבות פון יעדן איד. ער שטעלט די פיר חלקים פון דער תורה קעגן די פיר יסודות, וואו עפר איז דער נידעריגסטער איד, און ווייזט פון שמיטה און פון "ולבהמתך ולחיה" אז די קדושה פון שבת דערגרייכט ביז דארט. צום סוף ברענגט ער דעם זוהר וועגן דער הסתלקות פון רבי שמעון, דעם שם יב"ק פון קידוש, און אז רבי שמעון העלפט בפרט דעם לעצטן דור פאר משיח.

ענינים: די מעלה פון יעדן איד · ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד

סדר השיעור

  1. 0:00 יעדער איד האט א באהאלטענעם חן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פון רבי צדוק הכהן אז יעדער איד האט א חן מיוחד און א מעלה וואס מאכט אים פאר א מלך, און דאס איז דער טעם פארוואס רבי שמעון זאגט כל ישראל בני מלכים. די מעלה איז באהאלטן ווי דער סוד פון דער תורה, און רבי שמעון וואס איז מגלה סודות איז עס מגלה.

  2. 3:15 די תלמידים פון רבי עקיבא און דער נידעריגסטער יסוד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די תלמידים פון רבי עקיבא זענען אומגעקומען ווייל זיי האבן נישט מכבד געווען די באהאלטענע מעלה פון יענעם, און ל"ג בעומר איז דאס מגלה. ער שטעלט די פיר חלקים פון דער תורה קעגן די פיר יסודות, וואו עפר איז דער נידעריגסטער איד, און זאגט אז אפילו די ארץ האט א שבת און יעדער איד האט א חלק אין ארץ ישראל.

  3. 7:01 שבת דערגרייכט ביז דער ארץ שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די קדושה פון שבת גייט ארונטער ביזן נידעריגסטן איד, ברענגט דעם בית אהרן אז אזוי ווי השם איז ברוך לכל אזוי איז רבי שמעון לכל, און פארבינדט ל"ג בעומר מיט פרשת בהר און שמיטת הארץ, מיט די עמי הארץ, און מיטן זוהר אז רבי שמעון איז די בחינה פון שבת.

  4. 11:07 שמיטה, "ולבהמתך ולחיה", און "עפרא עפרא" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ביי שמיטה זארגט די תורה אפילו פאר "לבהמתך ולחיה", א רמז אויף אידן וואס זעען אויס ווי זיי האבן פארלוירן דעם צלם אלקים, ממילא איז ל"ג בעומר א יום טוב פאר די פחותים. ער פארבינדט עס מיטן שבט דן, די לעצטע מחנה, און מיט די תלמידים פון רבי עקיבא, און ברענגט דעם זוהר ביי דער הסתלקות פון רבי שמעון, אז דער עפר זאל זיך נישט האלטן גרויס, ווייל רבי שמעון בלייבט גאנץ.

  5. 14:56 דער שם פון קידוש און דער לעצטער דור שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רופט דאס אן א נחמה פאר אידן: די קדושה פונעם שם וואס איז ראשי תיבות יחוד ברכה קדושה, פון קידוש פון שבת, גייט ארונטער ביז "לבהמתך ולחיה". ער חזרט איבער דעם בית אהרן און ענדיגט אז רבי שמעון גיט זיך דער עיקר אפ מיט אונזער דור פאר משיח, מיט א תפילה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

יעדער איד האט א באהאלטענעם חן

0:14

דער משגיח עפנט מיט דעם וואס רבי צדוק הכהן זאגט, אז יעדער איד האט א חן מיוחד ביים רבונו של עולם וואס קיין אנדער איד האט נישט, א געוויסע מעלה וואס איז נאר זיינע. מיט דער מעלה איז ער א מלך פאר אלע אידן, און דאס, זאגט דער משגיח, איז פארוואס רבי שמעון זאגט אז כל ישראל בני מלכים. א

1:37

די מעלה איז באהאלטן, קיינער ווייסט נישט דערפון; ווער ס'מיינט אז ער האט געטראפן זיין מעלה, זאל וויסן אז נישט מיט יענער מעלה געפינט ער חן ביים רבונו של עולם. אזוי ווי אין דער תורה איז פאראן פשט, רמז, דרוש און סוד, און יעדער איד איז קעגן אן אות אין ספר תורה, אזוי האט יעדער איד די פיר חלקים, און זיין באהאלטענע מעלה איז זיין חלק הסוד. וויבאלד רבי שמעון בן יוחאי איז מגלה סודות, איז ער מגלה די חשיבות פון יעדן איד, און מ'קען שוין נישט מזלזל זיין אין קיין שום איד.

די תלמידים פון רבי עקיבא און דער נידעריגסטער יסוד

3:20

אינעם טאג פון רבי שמעון, זאגט דער משגיח, איז בטל געווארן די גזירה אויף די תלמידים פון רבי עקיבא וואס האבן נישט נוהג געווען כבוד זה בזה. א איד זאל וויסן, אפילו ווען ער איז מער א תלמיד חכם און מער א ירא שמים ווי יענער, האט יענער פונדעסטוועגן א באהאלטענע מעלה, און פאר דער מעלה דארף ער אים געבן כבוד; די תלמידים האבן נישט געהאלטן דערביי. רבי שמעון האט מגלה געווען די סודות, ממילא שיינט ל"ג בעומר ארויס מער ווי אן אנדער טאג די חשיבות פון יעדן איד, אפילו פונעם פחות'דיגסטן. ב

4:47

די פיר חלקים פון דער תורה, גייט ער ווייטער, זענען קעגן די פיר אותיות פון שם הוי"ה און קעגן די פיר יסודות מיט וואס די וועלט איז באשאפן: אש, רוח, מים און עפר. אש איז דער העכסטער יסוד; עפר, וואס אלע טרעטן אויף אים, איז דער נידעריגסטער, דער לעצטער ה' פונעם שם, די מדריגה פון מלכות, ווי דער תניא רופט אן די נידעריגע נשמות. פונדעסטוועגן האט די תורה מגלה געווען אז אפילו די ארץ האט א שבת. און אזוי ווי יעדער איד האט א חלק אין אן אות פון דער תורה, האט יעדער איד, אפילו אין גלות, זיינע ד' אמות אין ארץ ישראל, ווי די ראשונים שרייבן לגבי פרוזבול. ג,ד

שבת דערגרייכט ביז דער ארץ

7:08

דער משגיח זאגט אז איבער גאנץ ארץ ישראל איז אנגעשריבן די גאנצע תורה, און דער שבת פון דער ארץ, וואס איז געבענטשט פון אלע טעג און געהייליגט פון אלע זמנים, דערגרייכט יעדן איד, אפילו דעם חלק עפר פונעם נידעריגסטן איד. דערמיט איז רבי שמעון זיך עוסק: מגלה צו זיין די קדושה און די טייערקייט פון א איד וועמענס יסוד איז דער נידעריגסטער. ער ברענגט דעם בית אהרן: אזוי ווי השם איז ברוך לכל, אזוי איז רבי שמעון לכל, אפילו פאר די פחותים. ה

9:03

דערפאר, כמעט יעדעס יאר, קומט ל"ג בעומר ווען מ'לערנט די פרשה פון שמיטת הארץ, בהר בחוקותי, וואס רעדט פון שמיטה, פון יובל, און פון א שבת וואס דערגרייכט ביז דער ארץ. אפילו די עמי הארץ, אידן וואס קענען נישט לערנען, האבן א שייכות מיטן יסוד פון עפר און זענען א חלק פון דער בריאה פון קדושה. אינעם זוהר שטייט אז רבי שמעון איז די בחינה פון שבת, און דער שבת אין אים גייט ארונטער אין זיינע דרשות מגלה צו זיין די סודות פון דער ארץ. ד,ו

שמיטה, "ולבהמתך ולחיה", און "עפרא עפרא"

11:22

ביי שמיטה, ערקלערט דער משגיח, קימערט זיך די תורה און שטעלט צו די נויטיגע זאכן פונעם נידעריגסטן איד. ס'זענען פאראן אידן וואס זעען אויס ווי זיי האבן פארלוירן דעם צלם אלקים, ווי א בהמה אדער א חיה, און פונדעסטוועגן זאגט די תורה אז די פירות פון שמיטה זענען אויך "לבהמתך ולחיה אשר בארצך"; אפילו זיי דערגרייכן די שמיטה. ממילא איז ל"ג בעומר א ספעציעלער יום טוב פאר די פחותים. ז

12:40

ער פארבינדט דאס מיטן שבט דן, די לעצטע פון די פיר מחנות, קעגן דעם יסוד עפר, און מיט די תלמידים פון רבי עקיבא, וואס האבן נישט נוהג געווען כבוד און זענען דורך דעם פוגע געווען אין דעם שבת וואס דערגרייכט ביז עפר. דער זוהר דערציילט אז ביי דער הסתלקות פון רבי שמעון האט מען געזאגט: עפרא עפרא, זאלסט זיך נישט האלטן גרויס. דער עפר קען זיך האלטן גרויס ווייל אלע קומען צוריק צו אים, אבער רבי שמעון בלייבט גאנץ און ווערט נישט פארלוירן אינעם עפר, ווייל זיין בחינה הערשט איבערן עפר. ח

דער שם פון קידוש און דער לעצטער דור

15:07

ל"ג בעומר איז מגלה די חשיבות פון אידן, זאגט דער משגיח, און ער קומט ביי בהר בחוקותי, די פרשה פון שמיטה; דאס איז א נחמה פאר אידן. ער ברענגט אז אין דער קדושה פון שבת איז פאראן א שם וואס איז ראשי תיבות יחוד ברכה קדושה, פון קידוש: "וישבות" איז יחוד, "ויברך" איז ברכה, "ויקדש" איז קדושה. ער זאגט אז "ולבהמתך ולחיה אשר בארצך" איז בגימטריא די ווערטער, ממילא גייט די קדושה פון שבת ארונטער ביז דער מדריגה פון חיה. ט,ז

16:41

צוריקקומענדיג צום בית אהרן זאגט ער אז רבי שמעון העלפט אפילו די פחותים, און די פחותים זענען דער עיקר דער לעצטער דור, דער דור פון עקבתא דמשיחא. רבי שמעון גיט זיך דער עיקר אפ מיט אונזער דור, מיטן יסוד עפר, מיט די עמי הארץ, און העלפט אז זיי זאלן דערהויבן ווערן צו די גרעסטע מדריגות. דער משגיח ענדיגט מיט א תפילה אויף משיח, מיטן נאמען פון רבי שמעון בן יוחאי. ה

מראי מקומות

תורה

  1. ד לכאורה Vayikra 25:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:47, 9:03
  2. ז Vayikra 25:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:22, 15:07
  3. ט לכאורה Bereishis 2:2-3 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:07

תלמוד בבלי

  1. א לכאורה Shabbos 111a מפתח אינעם אויסשרייב: 0:14
  2. ב Yevamos 62b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:20

זוהר און קבלה

  1. ו Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:03
  2. ח Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:40

אחרונים און חסידות

  1. ג Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:47
  2. ה Beis Aharon (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:08, 16:41

עיקרי הדברים

  1. 0:14 יעדער איד האט א חן מיוחד ביים רבונו של עולם און א מעלה וואס קיין אנדער איד האט נישט, און מיט דער מעלה איז ער א מלך פאר אלע אידן.
  2. 1:37 די מעלה איז באהאלטן, אזוי ווי דער חלק הסוד אין דער תורה, און רבי שמעון בן יוחאי וואס איז מגלה סודות איז מגלה די חשיבות פון יעדן איד.
  3. 3:20 די תלמידים פון רבי עקיבא האבן נישט נוהג געווען כבוד איינער אינעם אנדערן ווייל זיי האבן נישט געהאלטן פון דער באהאלטענער מעלה פון יענעם; ל"ג בעומר שיינט ארויס מער ווי אן אנדער טאג די חשיבות פון יעדן איד.
  4. 4:40 די פיר חלקים פון דער תורה זענען קעגן די פיר יסודות; עפר איז די נידעריגסטע מדריגה, און שמיטת הארץ ווייזט אז די קדושה פון שבת דערגרייכט אפילו ביז דארט, דאס הייסט ביזן נידעריגסטן איד.
  5. 10:50 רבי שמעון בן יוחאי איז די בחינה פון שבת, און ער גיט זיך דער עיקר אפ מיט דעם לעצטן דור, דעם דור פון עקבתא דמשיחא, און העלפט אז זיי זאלן דערהויבן ווערן צו די גרעסטע מדריגות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:31 פארוואס איז דווקא רבי שמעון בן יוחאי פארבונדן מיט דער באהאלטענער מעלה פון יעדן איד?

    תירוץ: 2:39 ווייל די מעלה איז דער חלק הסוד פון יעדן איד, און רבי שמעון איז מגלה סודות, ממילא איז ער מגלה די חשיבות פון יעדן איד.

  2. קשיא: 9:03 וואס איז די שייכות פון ל"ג בעומר מיט דער פרשה פון שמיטה וואס מ'לערנט ארום דער צייט?

    תירוץ: 9:15 שמיטה ווייזט אז די קדושה פון שבת דערגרייכט ביז דער ארץ, די נידעריגסטע מדריגה, און רבי שמעון דערגרייכט אויך ביז די פחותע אידן.

געדאנקען

  1. 0:39 דער משגיח טייטשט "כל ישראל בני מלכים" דורך דער באהאלטענער מעלה: וויבאלד יעדער איד האט עפעס וואס קיין אנדער איד האט נישט, איז ער אין דעם א מלך איבער אלע.
  2. 2:09 אזוי ווי יעדער איד איז קעגן אן אות אין דער תורה, און די תורה האט פשט, רמז, דרוש און סוד, אזוי האט יעדער איד א חלק הסוד, די באהאלטענע מעלה, און דערפאר איז רבי שמעון, דער מגלה סודות, דער וואס איז עס מגלה.
  3. 3:34 די חטא פון די תלמידים פון רבי עקיבא ווערט פארשטאנען אז זיי האבן נישט מכבד געווען די באהאלטענע מעלה פון יענעם, אפילו ווען מ'איז באמת גרעסער אין תורה און יראת שמים; רבי שמעון'ס גילוי האט דאס פארריכט.
  4. 9:03 דער משגיח פארבינדט ל"ג בעומר מיט פרשת בהר וואס מ'לערנט ארום דער צייט: שמיטת הארץ ווייזט אז דער שבת דערגרייכט ביז דער ארץ, דער נידעריגסטער יסוד, אזוי ווי רבי שמעון דערגרייכט ביז די פחותע אידן.
  5. 13:59 לויט די ווערטער פונעם זוהר ביי דער הסתלקות פון רבי שמעון, טאר דער עפר זיך נישט האלטן גרויס אז אלע קומען צוריק צו אים, ווייל רבי שמעון ווערט נישט נבלה אין עפר; זיין בחינה הערשט איבער דעם עפר.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 3:32 דער משגיח זאגט אז א איד זאל וויסן, אפילו ווען ער איז מער א תלמיד חכם און מער א ירא שמים ווי יענער, האט יענער א באהאלטענע מעלה, און פאר דער מעלה דארף ער אים געבן כבוד.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער בית אהרן, רבי עקיבא, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבי שמעון בר יוחאי

ערכים חן, עם הארץ, עפר, עקבתא דמשיחא, פרד"ס, שם אדנות, שם הוי"ה, שמיטה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט