A Time for the Renewal of אמונה
קאטאלאג: ZMANIM (English) פסח נומ׳ 2 פאקעט גייד ז׳ 66 תשמ"ט (1988–89) ענגליש 54 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז חודש ניסן, דער חודש פון "החודש הזה לכם", איז די געבורט פון כלל ישראל אלס א פאלק פון מאמינים, און דערפאר איז עס די צייט אז יעדער איד זאל זיך מחדש זיין, און זיין אמונה מיט אים.
דער משגיח עפנט מיט ניסן אלס אן אנהייב: פון דער עבודה אין משכן, און פון כלל ישראל אלס א פאלק וואס איז צוזאמגעבינדן דורך דער תורה. ער פרעגט פארוואס רש"י רופט "החודש הזה לכם" די ערשטע מצוה, ווען מילה און גיד הנשה זענען געווען פריער, און גייט אריבער צו דער מצוה פון אמונה. א איד גלייבט בירושה, ווייל מיר זענען מאמינים בני מאמינים, אזוי ווי א בעבער אדער א שפין ירשנט זיין חכמה; אברהם אבינו איז געווען א נייע מין וואס האט פארענדיגט די בריאה. א איד וואס לייקנט איז קראנק, זיין הארץ פארשטאפט מיט עבירות און מאכלות אסורות. עס איז דא אויך אמונה דורך באטראכטן די בריאה און די היסטאריע. לויט דעם רמב"ם אין הלכות יסודי התורה פרק ח שטייט די תורה אויף דעם וואס מיליאנען האבן געזען ביים הר סיני, נישט אויף די נסים פון איין מענטש. דערמיט פארענטפערט ער דעם רש"י: מילה האלט מען נאר ווייל משה רבינו האט עס געזאגט, ממילא איז החודש געווען די ערשטע מצוה, און איר מהות איז התחדשות. ניסן, דער ראש פון אלע מועדים, איז די צייט זיך מחדש צו זיין אין אמונה, מיט דער מצה אלס איר שפייז.
ענינים: אמונה פשוטה, למעלה פון שכל · יסודי האמונה · חודש ניסן · התחדשות אין עבודת השם · תורה מן השמים און די מסורה
סדר השיעור
-
0:00 ניסן אלס אן אנהייב, און די קשיא אויף רש"י
דער משגיח שילדערט ניסן אלס אן אנהייב: פון ברכת החמה, פון דער עבודה אין משכן, און פון כלל ישראל אלס א פאלק וואס איז נאר צוזאמגעבינדן דורך דער תורה. ער פרעגט פארוואס רש"י רופט "החודש הזה לכם" די ערשטע מצוה, ווען מילה און גיד הנשה זענען געקומען פריער, און ער ברענגט די מצוה פון אמונה, וואס דער רמב"ם רעכנט, און דער רמב"ן רופט דעם יסוד פון אלע מצוות.
-
7:00 אמונה בירושה פון אברהם אבינו
דער משגיח פרעגט ווי אזוי מ'קען באפעלן צו גלייבן, און פארוואס "אנכי ה'" איז נישט קיין באפעל נאר א מעלדונג. ער ענטפערט אז אידן זענען מאמינים בני מאמינים וואס גלייבן פון נאטור, אזוי ווי א בעבער בויט א דאם אדער א שפין שפינט א נעץ, און אז אברהם אבינו איז געווען א נייע מין וואס מיט אים איז די בריאה פארענדיגט געווארן.
-
13:03 ווען די אמונה ווערט קראנק
דער משגיח פארגלייכט א איד וואס לייקנט אין השם יתברך צו א קערפער וואס האט קאליע געמאכט זיין הונגער דורך עסן זעגעכץ: זיין אמונה פעלט נישט, נאר זי איז קראנק. עבירות, און בפרט מאכלות אסורות, פארשטאפן דאס הארץ, דערפאר דארף מען זיין זייער אכטזאם מיט כשרות און גיין צו א רופא נפשות.
-
16:46 אמונה דורך באטראכטן די וועלט
דער משגיח שילדערט א צווייטן סארט אמונה, וואס מ'דערגרייכט דורך באטראכטן די נאטור, דעם מענטשליכן קערפער און די היסטאריע. א זייגערל קען זיך נישט אליין צוזאמשטעלן, און דער טענה אז די וועלט איז געווארן פון זיך אליין איז נאר א תירוץ נישט צו היטן די תורה; ער ברענגט דעם רמב"ן אז דאס טאגטעגליכע לעבן איז פול מיט נסים נסתרים.
-
21:39 די מסורה פון מיליאנען ביים הר סיני
וויבאלד אמונה איז א מצוה, האט זי הלכות, און דער רמב"ם לערנט אז זי שטייט אויף מסורה. אנדערע אמונות זענען נאכגעגאנגען נאך איין מענטש מיט כח; די תורה האבן מיליאנען געהערט ביים הר סיני, און אזא עפנטליכע זאך קען מען נישט פאלשן, אזוי ווי קיינער קען נישט לייקענען אין דזשארדזש וואשינגטאן אדער יוליוס קיסר.
-
30:04 דער רמב"ם: אמונה אין משה רבינו פון הר סיני, נישט פון וואונדער
דער משגיח זאגט אז די אנדערע אמונות נעמען אויך אן אז די תורה איז געגעבן געווארן ביים הר סיני, נאר זיי האבן זי פארוואסערט, מיט דער טענה אז השם יתברך האט זיך איבערגעטראכט. ער ברענגט דעם רמב"ם אין הלכות יסודי התורה פרק ח אז אידן האבן נישט געגלייבט אין משה רבינו צוליב זיינע מופתים, וואס לאזן א ספק פון כישוף, נאר ווייל זיי אליין האבן געזען ווי השם רעדט צו אים ביים הר סיני.
-
35:54 דער תירוץ אויף רש"י: די ערשטע מצוה דורך משה רבינו שטייט אינעם קאטאלאג
צוריק צום רש"י, ענטפערט דער משגיח אז מילה האלט מען נישט ווייל אברהם אבינו האט עס איבערגעגעבן, נאר ווייל משה רבינו האט עס געזאגט, ממילא איז "החודש הזה לכם" געווען די ערשטע מצוה. איר גאנצער מהות איז התחדשות: אזוי ווי א נייע לבנה באווייזט זיך אין א פינצטערן הימל, אזוי איז א נייע פאלק ארויסגעקומען פון דער פינצטערניש פון מצרים.
-
39:52 מחדש זיין זיך: דער קוואל פון יוגנט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח לערנט אז די מצוה פון החודש זאגט יעדן איד אז ער זאל זיך מחדש זיין, און ער ברענגט רבינו יונה אז א בעל תשובה איז א נייער מענטש, און די ווערטער פון קידוש לבנה. יעדער ראש חודש, און כל שכן ראש חודש ניסן, איז א צייט פון תשובה; דער קוואל פון יוגנט וואס די אומות האבן געזוכט איז "החודש הזה לכם", א מקוה וואו מ'נעמט אויף זיך נייע קבלות.
-
45:24 פסח, דער ראש פון די מועדים, און די באנייאונג פון דער נאטור שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז פסח איז דער ראש פון אלע מועדים, און דער איינציגער מיט כרת, ווייל זיין מהות איז א נייער קשר מיטן אייבערשטן, דער היפך פון ווערן אפגעשניטן. ווייל דאס פאלק איז באנייט געווארן אין ניסן, באנייט זיך די גאנצע נאטור דעמאלט, און א מענטש זאל נישט זיין דער יוצא מן הכלל.
-
50:30 אברהם אבינו'ס נסים און מצה, א שפייז פון אמונה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח מערקט אן אז אלע נסים פון אברהם אבינו זענען געשען אום פסח, ווייל ער איז געווען דער ערשטער איד. ער שליסט אז מ'באנייט די אמונה דורך דער מצה, וואס חז"ל רופן א שפייז פון אמונה, און דערפאר איז אזוי וויכטיג א כשר'ע מצה, און ער ענדיגט מיט א ברכה אויף א פסח פון באנייטער אמונה.
דער שיעור, אויסגעשריבן
ניסן אלס אן אנהייב, און די קשיא אויף רש"י
דער משגיח עפנט מיט דער פרשה פון "החודש הזה לכם": ראש חודש ניסן איז אן אנהייב. דאן זאגט מען ברכת החמה, איינמאל אין אכט און צוואנציג יאר; דאן הייבט זיך אן די עבודה, ווייל דער משכן איז אויפגעשטעלט געווארן ראש חודש ניסן, ווי מ'האט געליינט אין פרשת שמיני; און דאן איז כלל ישראל געבוירן געווארן אלס א פאלק. דאס פאלק, באטאנט ער, איז נאר א פאלק צוליב דער תורה, און ווער ס'וויל עס צוזאמבינדן מיט עפעס אנדערש וועט נישט מצליח זיין. א,ד
דערנאך ברענגט ער דעם ערשטן רש"י אין חומש, אז די תורה האט געדארפט אנהייבן מיט "החודש הזה לכם", די ערשטע מצוה וואס אידן האבן באקומען. אבער מילה איז געגעבן געווארן צו אברהם אבינו פריער, און לויט רבי יהודה איז גיד הנשה געגעבן געווארן צו די קינדער פון יעקב. ער גייט אריבער צו אן אנדער ערשטע זאך, "אנכי ה'": דער רמב"ם רעכנט אמונה צווישן די תרי"ג מצוות, און דער רמב"ן זאגט אז מ'רעכנט עס נישט, ווייל ס'איז דער יסוד פון אלע מצוות. ג,א,ה,ח,ו,ז
אמונה בירושה
"אנכי ה'", מערקט אן דער משגיח, איז נישט געשריבן אלס א באפעל נאר אלס א מעלדונג. מ'קען נישט צווינגען א מענטש צו גלייבן, אבער אידן דארף מען נישט צווינגען: ווי רש"י ברענגט אין פרשת שמות, האט השם יתברך געזאגט צו משה רבינו אז דאס פאלק וועט אים גלייבן, ווייל זיי זענען מאמינים בני מאמינים. יעדע נשמה וואס איז געשטאנען ביים הר סיני גלייבט פון נאטור, בירושה. ח,ט
וויסן קויפט מען געווענליך דורך לערנען, פונדעסטוועגן בויט א בעבער וואס איז אויפגעוואקסן אליין א דאם, און א שפין שפינט די נעץ פון זיין מאמע. אברהם אבינו, זאגט רש"י אויף "בהבראם", איז געווען דער תכלית און דער סוף פון דער בריאה, א נייע מין וואס גלייבט פון נאטור, ווי די פסוקים וואס מ'זאגט יעדן אינדערפרי ענדיגן מיט אברהם. י,כ
ווען די אמונה ווערט קראנק
א איד וואס זאגט אז ער גלייבט נישט, ערקלערט דער משגיח, פעלט נישט קיין אמונה; ער איז קראנק. א געזונטער קערפער איז הונגעריג אויף וואס ער דארף, אבער איינער וואס עסט זעגעכץ צום פרישטיק וועט מער נישט פילן קיין הונגער. אזוי פארשטאפט יעדע עבירה דאס הארץ, ווי חז"ל זאגן, און מאכלות אסורות מער פון אלעם, ווי דער פסוק אין פרשת שמיני לערנט. ער זאגט אז מ'דארף זיין זייער אכטזאם מיט כשרות, און דער קראנקער זאל גיין צו א רופא נפשות. ל,מ
אמונה דורך באטראכטן די וועלט
א צווייטער סארט אמונה קומט דורך באטראכטן די וועלט. אז מ'טרייסלט די טיילן פון א זייגערל אין א קעסטל דריי טעג, וועט נישט איין שרייפל אריינפאלן אויפן ארט, ממילא זוכן די וואס זאגן אז די וועלט איז געווארן פון זיך אליין בלויז א תירוץ נישט צו היטן די תורה. אפילו א גוי איז מחויב צו גלייבן אויף דעם אופן, ווייל ער זעט דעם אייבערשטן אינעם קערפער, אין דער נאטור און אין דער היסטאריע.
די מסורה פון מיליאנען ביים הר סיני
וויבאלד אמונה איז א מצוה, טענה'ט דער משגיח, מוז זי האבן הלכות, אזוי ווי א סוכה וואס מ'בויט אן א שולחן ערוך וועט זיין פסול. דער רמב"ם'ס חידוש איז, אז כאטש די אמונה איז פון נאטור און מ'זעט זי אומעטום, שטייט די מצוה אויף מסורה, א קבלה וואס מ'קען נישט אפפרעגן. ס
אנדערע אמונות זענען נאכגעגאנגען נאך איין מענטש מיט כח וואס האט געוויזן קונצן פון כישוף. אידן גלייבן נאר וואס זיי האבן אליין געזען: ביי מתן תורה זענען עטליכע מיליאן מענטשן געווען נביאים, השם האט גערעדט צו יעדן איינעם, און זיי האבן געהערט ווי ער שטעלט אן משה רבינו צו געבן די איבעריגע תורה. וואס מיליאנען האבן מיטגעלעבט קען מען נישט פאלשן; אזוי ווי קיין נארמאלער מענטש לייקנט נישט אין דזשארדזש וואשינגטאן, אדער אז יוליוס קיסר האט איינגענומען פעלקער, כאטש קליינע פרטים וועגן אים זענען אפשר נישט אמת, אזוי איז הר סיני איבערגעגאנגען פון דור צו דור.
דער רמב"ם: אמונה אין משה רבינו פון הר סיני
דערפאר, זאגט דער משגיח, נעמען די אנדערע אמונות אויך אן אז די תורה איז געגעבן געווארן ביים הר סיני, נאר זיי טענה'ן אז השם יתברך האט זיך שפעטער איבערגעטראכט. א מענטש טוישט זיין מיינונג ווייל ער ווייסט נישט וואס מארגן וועט זיין; דער אייבערשטער ווייסט יא. זיי האבן די תורה פארוואסערט, ווייל זיי האבן זי נישט געקענט היטן ווי זי איז.
ער ברענגט דעם רמב"ם אין הלכות יסודי התורה פרק ח, און הייסט די צוהערער עס אליין לערנען: אמונה וואס שטייט אויף מופתים לאזט א ספק פון כישוף, און משה רבינו האט געטון זיינע מופתים נאר ווען מ'האט זיי געדארפט, דעם מן פאר עסן און קריעת ים סוף כדי צו ראטעווען. אידן גלייבן אין משה רבינו ווייל דאס גאנצע פאלק האט געזען ווי השם רעדט צו אים פנים בפנים, ווי דער פסוק זאגט; השם האט צוגעזאגט אז דאס פאלק וועט גלייבן אין משה לעולם. ס,פ,ע
דער תירוץ אויף רש"י
יעצט קומט דער משגיח צוריק צום רש"י. מילה האלטן מיר נישט ווייל אברהם אבינו האט עס איבערגעגעבן צו יצחק און ווייטער פון דור צו דור, ווייל דאס וואלט געהייסן גלייבן אין יחידים. מיר האלטן עס ווייל משה רבינו האט אונז געזאגט אז ס'איז געגעבן געווארן צו אברהם. ממילא איז די ערשטע מצוה פון משה רבינו, "החודש הזה לכם", באמת די ערשטע. ג,א
איר מהות איז התחדשות: א נייע לבנה באווייזט זיך אין א פינצטערן הימל, און פון דעם פינצטערן מצרים איז ארויסגעקומען א נייע פאלק.
מחדש זיין זיך
דער מסר פון דער מצוה, ערקלערט דער משגיח, איז זיך מחדש צו זיין: לאזן דאס פארגאנגענע, זיך איבערבעטן מיטן אייבערשטן און ווערן א נייער מענטש, ווי רבינו יונה שרייבט אין אגרת התשובה אז א בעל תשובה זאל זיך באטראכטן ווי נאר וואס געבוירן. אין קידוש לבנה איז די נייע לבנה א קרוין פון האפענונג פאר די וואס וועלן זיך באנייען. יעדער ראש חודש איז א צייט פון תשובה, און כל שכן ראש חודש ניסן. צ,ק
פסח און די באנייאונג פון דער נאטור
דער גאנצער ניסן איז ווי ראש חודש, און פסח איז דער ראש פון די מועדים, וואס באשטימט אויף וועלכן טאג אין דער וואך די אנדערע ימים טובים פאלן, ווי אין טור און שולחן ערוך. נאר ביי אים איז דא כרת: זיין מהות איז א נייער קשר מיטן אייבערשטן, און ווער ס'פארפאסט עס ווערט אפגעשניטן. ר
ווייל דאס פאלק איז געשאפן געווארן אין ניסן, באנייט זיך די נאטור דעמאלט. נאך א ווינטער אין ווייסע תכריכים שפראצן די ביימער און די פייגל קומען צוריק זינגענדיג, און דער משגיח זאגט אז א מענטש זאל נישט זיין דער יוצא מן הכלל.
מצה, א שפייז פון אמונה
די נסים פון אברהם אבינו זענען געשען אום פסח, ווי די פיוטים אין דער הגדה ווייזן, ווייל ער איז געווען דער ערשטער איד. מ'באנייט די אמונה מיט מצה, וואס חז"ל רופן א שפייז פון אמונה, דערפאר איז א כשר'ע מצה אזוי וויכטיג. דער משגיח ענדיגט מיט א ברכה אויף א פסח פון באנייאונג אין אמונה, אין תורה און אין עבודה. ש
מראי מקומות
תורה
- א Shemos 12:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:05, 4:00, 35:59, 43:05
- ד לכאורה Vayikra 9:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:05
- ח Shemos 20:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:00, 7:00
- מ לכאורה Vayikra 11:43 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:05
- ע לכאורה Shemos 19:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:43
- פ Devarim 5:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:43
כתובים
תלמוד בבלי
ראשונים
- ג Rashi on Bereishis 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:00, 35:59
- ו לכאורה Sefer HaMitzvos, positive commandment 1 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:00
- ז לכאורה Ramban's glosses on Sefer HaMitzvos, positive commandment 1 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:00
- ט Rashi on Shemos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:00
- י לכאורה Bereishis 2:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 9:08
- נ Ramban on Shemos 13:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:00
- ס Hilchos Yesodei HaTorah ch. 8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:57, 32:43
- ר לכאורה Orach Chaim 428 מפתח אינעם אויסשרייב: 45:30
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 1:44 ניסן איז אן אנהייב אויף עטליכע אופנים: די עבודה אין משכן האט זיך דאן אנגעהויבן, און כלל ישראל איז געווארן א פאלק, וואס איז נאר א פאלק צוליב דער תורה.
- 8:06 אידן גלייבן אין השם יתברך בירושה, ווייל זיי זענען מאמינים בני מאמינים, א נאטור וואס גייט אריבער פון אברהם אבינו.
- 12:57 א איד וואס זאגט אז ער גלייבט נישט, איז קראנק אויף זיין אמונה: עבירות, און בפרט מאכלות אסורות, פארשטאפן דאס הארץ וואס גלייבט פון נאטור.
- 25:08 לויט דעם רמב"ם ערקלערט דער משגיח אז די תורה שטייט אויף דעם וואס מיליאנען אידן האבן מיטגעלעבט ביים הר סיני, נישט אויף די וואונדער פון איין מענטש.
- 37:50 "החודש הזה לכם" איז די ערשטע מצוה, ווייל דאס איז געווען די ערשטע מצוה וואס משה רבינו האט געגעבן כלל ישראל, און איר מהות איז התחדשות.
- 40:00 ראש חודש ניסן און פסח זענען א צייט פון תשובה און התחדשות, ווען א איד קען ווערן א נייער מענטש און באנייען זיין אמונה.
- 51:58 מצה, וואס חז"ל רופן א שפייז פון אמונה, שטארקט די אנגעבוירענע אמונה, אזוי ווי מאכלות אסורות שוואכן זי.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 4:35 פארוואס רופט רש"י "החודש הזה לכם" די ערשטע מצוה, ווען מילה און גיד הנשה זענען געקומען פריער?
תירוץ: 36:50 מילה האלט מען נישט ווייל אברהם אבינו האט עס איבערגעגעבן, נאר ווייל משה רבינו, וועמען מיר גלייבן פון הר סיני, האט עס געזאגט; די ערשטע מצוה וואס משה רבינו האט געגעבן איז געווען החודש.
-
קשיא: 6:19 ווי אזוי קען מען באפעלן א מענטש צו גלייבן, און פארוואס איז "אנכי ה'" א מעלדונג און נישט קיין באפעל?
תירוץ: 7:18 השם יתברך שטעלט זיך בלויז פאר, ווייל אידן זענען מאמינים בני מאמינים וואס גלייבן שוין פון נאטור.
-
קשיא: 8:45 ווי אזוי קען מען ירשענען וויסן, ווען וויסן איז געווענליך עפעס וואס מ'דערווערבט דורך לערנען?
תירוץ: 9:28 געוויסע וויסן גייט אריבער בירושה, אזוי ווי דער דאם פונעם בעבער און די נעץ פונעם שפין.
-
קשיא: 12:41 אויב אמונה איז אנגעבוירן, ווי אזוי קען זיין א איד וואס זאגט אז ער גלייבט נישט?
תירוץ: 12:57 זיין אמונה איז קראנק, פארשטאפט מיט עבירות און מאכלות אסורות, און דארף א רפואה.
-
קשיא: 32:27 פארוואס האבן אידן געגלייבט אין משה רבינו, אויב נישט צוליב זיינע מופתים?
תירוץ: 33:38 מופתים לאזן א ספק פון כישוף; זיי האבן געגלייבט ווייל דאס גאנצע פאלק האט געזען ווי השם רעדט צו משה רבינו ביים הר סיני.
געדאנקען
- 9:30 אמונה איז ביי א איד א נאטור וואס מ'ירשנט, אזוי ווי א בעבער וואס איז אפגעזונדערט פון געבורט בויט פונדעסטוועגן א דאם, און א שפין שפינט די זעלבע נעץ ווי זיין מאמע; אברהם אבינו האט אריינגעברענגט א נייע מין אין דער בריאה.
- 12:57 א איד וואס לייקנט האט נישט קיין פעלנדע אמונה, נאר א קראנקע אמונה, אזוי ווי איינער וואס האט געגעסן זעגעכץ און פארלוירן דעם הונגער; עבירות און מאכלות אסורות פארשטאפן דאס הארץ.
- 24:11 נישט אזוי ווי אמונות וואס זענען געבויט אויף איין מענטש מיט כח, שטייט די תורה אויף א מעמד וואס מיליאנען האבן מיטגעלעבט אינאיינעם, וואס מ'קען עס נישט פאלשן פונקט ווי מ'קען נישט לייקענען אין דזשארדזש וואשינגטאן אדער יוליוס קיסר.
- 36:50 די קשיא אויף רש"י ווערט פארענטפערט מיטן יסוד פונעם רמב"ם: מילה האלט מען נאר ווייל משה רבינו האט עס געזאגט, ממילא איז די ערשטע מצוה וואס איז געקומען דורך משה רבינו, "החודש הזה לכם", באמת די ערשטע.
- 38:49 די ערשטע מצוה פונעם פאלק איז אין איר מהות התחדשות: א נייע לבנה פון א פינצטערן הימל, א נייע פאלק פון א פינצטערן מצרים, און דערפאר טראגט דאס פאלק דעם מסר אז מ'קען זיך אלעמאל באנייען.
- 46:25 פסח איז דער איינציגער מועד מיט כרת, ווייל זיין מהות איז קשר, א נייער קשר מיטן אייבערשטן; דער וואס פארפאסט עס ווערט אפגעשניטן.
- 47:59 די באנייאונג פון דער נאטור אין ניסן איז א השפעה פון דער באנייאונג פונעם פאלק אין יענעם חודש, וואס דרינגט אריין אפילו אין דער גשמיות'דיגער נאטור.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 15:04 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיין זייער אכטזאם אז דאס עסן זאל זיין פון דער העכסטער כשרות, ווייל מאכלות אסורות שטעלן אין סכנה די אמונה.
- 32:56 ער מוטיגט די צוהערער אליין צו לערנען דעם רמב"ם אין הלכות יסודי התורה פרק ח.
- 40:32 אום ראש חודש ניסן, זאגט ער, זאל א מענטש לאזן דאס פארגאנגענע, זיך איבערבעטן מיטן אייבערשטן און אויפנעמען נייע קבלות: תורה בהתמדה, תפילה בכוונה און גוטע מידות.
- 52:44 ווייל מצה איז א שפייז פון אמונה, זאגט דער משגיח אז ס'איז זייער וויכטיג אז די מצה זאל זיין כשר, און אז פסח זאל זיין מיט כשרות.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, דזשארדזש וואשינגטאן, דזשוליוס סעזער, דער רמב"ם, דער רמב"ן, יעקב אבינו, יצחק אבינו, לוי, משה רבינו, קהת, רבי אליעזר בן הורקנוס, רבי יהודה בר אילעאי, רבי יהושע בן חנניה, רבי יצחק, רבינו יונה, רש"י
ערכים אמונה, ברכת החמה, גיד הנשה, החודש הזה לכם, התחדשות, טמטום הלב, ירושה, כרת, מאכלות אסורות, מאמינים בני מאמינים, מסורה, מתן תורה, נס, קידוש לבנה, רבונו של עולם