A Day in which Sublime עולמות are Revealed

קאטאלאג: ZMANIM (English) פורים נומ׳ ⁨7⁩ פאקעט גייד ז׳ 65 תשס"ה (2004–05) ענגליש 57 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 57 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פורים ווערט נתגלה א הויכער עולם וואס הייסט "כל ישראל", דער שורש פון אלע אידישע נשמות וואו קיין קטרוג קען נישט צוקומען, און דארט דערגרייכט די אהבה פון רבונו של עולם אפילו דעם מערסט פארגעסענעם איד.

דער משגיח עפנט אז מ'פארשטייט נישט פורים: חז"ל און דער חתם סופר שטעלן עס העכער פון פסח און שבועות. לויט דעם נועם אלימלך באשרייבט ער א עולם וואס הייסט "כל ישראל", דער שורש פון די נשמות, וואו דער רושם פון קדושה אין יעדן איד קען קיינמאל נישט אויסגעמעקט ווערן. די אידן פון "סוף ספר תורה", וועמען משה רבינו האט פארגעסן און עמלק און המן האבן געמיינט אז זיי זענען פארגעסן, זענען דארט געדענקט ביים אייבערשטן. דער עולם ווערט נתגלה פורים. די מגילה איז מגלה די באהאלטענע אהבה: דער אייבערשטער האט ליב דעם דור פון הסתר מער פון אלע, ווי א מלך וואס גייט צו זיין כלה אפילו אין א בית הבורסקי. פורים, אזוי ווי יום כיפור, ווערט באשטימט דורך א גורל, א רצון וואס האט נישט קיין טעם, און עס טראגט די קדושה פון כתר. די מגילה איז אן אגרת, א פערזענלעכער בריוו, און מ'שפרייט זי אויס אן מורא פון קטרוגים. צום סוף ווייזט ער אז פורים, ווי יום כיפור, הענגט אין אחדות פון אלע אידן, און דערפאר האלט שושן פורים מיט ירושלים.

ענינים: פורים · די מעלה פון יעדן איד · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל · מגילת אסתר · יום כיפור

סדר השיעור

  1. 0:00 פורים איז העכער פון אלע טעג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט אז מ'מיינט בטעות אז פורים איז א טאג פון הוללות, און ער ברענגט דעם חתם סופר אז ער איז גרעסער פון פסח און שבועות, און דעם רמב"ם אז די מגילה וועט בלייבן ווען אנדערע ימים טובים וועלן בטל ווערן. דערנאך הייבט ער אן, לויט דעם נועם אלימלך, וועגן א עולם וואס הייסט "כל ישראל", וואס איז פארבונדן מיט דער משנה "כל ישראל יש להם חלק".

  2. 5:02 קיין איד איז נישט פארלוירן אינעם שורש פון תורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די שאלה וואס ווערט פון א חוטא, וואס דער אייבערשטער ענטפערט "יעשה תשובה", און ער ערקלערט אז אין דער טיפסטער מדריגה פון תורה איז קיין איד נישט אפגעשטויסן און דער רושם פון קדושה ווערט קיינמאל נישט אויסגעמעקט. ער באשרייבט די אבות ווי דער גוף פונעם אילן און די נקודה פון יעקב אין יעדן איד, און די "פארגעסענע" אידן ביים סוף ספר תורה, וועמען משה רבינו האט פארגעסן ווי די ווים פון די עמודים.

  3. 11:52 עמלק'ס טעות און דער באהאלטענער קשר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז עמלק און המן האבן זיך אנגעהויבן מיט די אידן אויפן עק, ווייל זיי האבן געמיינט אז יענע זענען פארגעסן, אבער אינעם עולם פון "כל ישראל", וואס ווערט נתגלה פורים, איז יעדער איד געדענקט און דער שטן קען נישט צוקומען. ער רעדט וועגן דער סעודה פון אחשורוש וואס האט געפראוועט אז דער בית המקדש וועט נישט געבויט ווערן, וועגן דער פתיחה אין גמרא אז דער אייבערשטער פאראכט קיינמאל נישט זיין פאלק, און וועגן א מדרש וואס טייטשט אחשורוש אויפן אייבערשטן.

  4. 20:24 מגילת אסתר איז מגלה דעם הסתר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער עולם פון פורים האט זיך קיינמאל נישט געעפנט, אפילו נישט פסח אדער שבועות, ביז די מגילה, וואס איז מגלה דעם הסתר וואס ס'איז מרומז אין "הסתר אסתיר". ער באשרייבט דעם צעמישטן הסתר פון היינטיגע צייטן, ווי אזוי מ'פארשטייט די מגילה ערשט ביים סוף, און א ספר וואס זאגט אז מ'זאל ציטערן ביי דער ברכה "על מקרא מגילה", וואס רופט אראפ יענעם עולם.

  5. 26:03 דער מלך האט ליב דעם דור פון הסתר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט "ויאהב המלך את אסתר מכל הנשים" אויף דער אהבה פון השם יתברך צום דור פון הסתר, וואס האט געמיינט אז ער איז פארגעסן. ער ערקלערט דעם באהאלטענעם וואו פון "כלתו" אויפן באהאלטענעם חתן, און דעם משל פונעם זוהר פון א מלך וואס גייט צו זיין כלה אין א בית הבורסקי: די מגילה זאגט אז דער אייבערשטער איז פארבונדן מיט זיין פאלק אין יעדן מצב.

  6. 31:53 פורים, יום כיפור און דער גורל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט "יום כפורים, א טאג ווי פורים": ביי ביידע איז דער עיקר א גורל. פון די צוויי גלייכע שעירים פון יום כיפור און פון ר' צדוק ערקלערט ער אז יעקב קען אויסזען ווי עשו, אבער דער אייבערשטער ווייסט אז ער איז זיינער, און אז א גורל, ווי א רצון וואס האט נישט קיין טעם, ווייזט אז דער אייבערשטער'ס בחירה אין זיין פאלק איז העכער פון א הסבר.

  7. 37:44 די קדושה פון כתר און דער פערזענלעכער בריוו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט די קדושה פון כתר וואס מ'זאגט ביי מוסף שבת און דעם גאנצן יום כיפור, און אז לויט דעם אריז"ל האט א איד די קדושה דעם גאנצן טאג פורים; ער דערמאנט דעם פורים המשולש אין ירושלים יענעם יאר. דערנאך ערקלערט ער פארוואס די מגילה הייסט אן אגרת: א בריוו וואס איז אדרעסירט פערזענלעך צו יעדן איד, ווי א בריוו צו זיידע און באבע, געשיקט בפרט צו די שוואכע, און ער גלייכט פורים צום קוץ פונעם יו"ד.

  8. 44:46 העכער פונעם שם: א מגילה וואס מ'דעקט נישט צו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט "לפני ה' תטהרו" אויף א מדריגה העכער פונעם שם הוי"ה, און אז די מגילה, וואס האט נישט דעם שם השם, איז אינגאנצן העכער דערפון, אזוי ווי א מענטש איז מער ווי זיין נאמען. ער שטעלט אנטקעגן הייליגע זאכן וואס מ'האלט צוגעדעקט פון מורא פארן שטן, ווי מצה, א ספר תורה און א שופר, מיט דער מגילה וואס מ'שפרייט אויס אינגאנצן, ווייל פורים איז נישטא קיין מקטרג.

  9. 48:56 די אחדות פון כלל ישראל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער עיקר ענין פון פורים, ווי יום כיפור, איז דער עולם פון "כל ישראל" וואו אלע נשמות ווערן צונויפגעשמאלצן אין איינס; יום כיפור איז נישט מכפר פאר איינעם וואס האט א מחלוקת מיט א צווייטן איד. המן'ס קטרוג איז געווען "מפוזר ומפורד", און אסתר האט געענטפערט מיט "לך כנוס"; דאס פארבינדט ער מיט ירושלים, וואס פאראייניגט אלע אידן צוזאמען.

  10. 53:20 שושן ווי ירושלים; ברכות

    דער משגיח גלייכט די איינע סעודה פון פורים און משלוח מנות צו אן עירוב וואס פאראייניגט אלע אידן, און זאגט אז שושן איז זוכה געווען צו האלטן פורים מיט ירושלים צוליב דער אחדות. ער ענדיגט מיט ברכות פאר א פרייליכן פורים, ברענגט א ספר אז א יאר וואס פורים פאלט אויס פרייטאג איז א סימן אויף דער גאולה, און דערמאנט אז ער פלאנט צו פארן קיין ארץ ישראל אויף פורים המשולש.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פורים איז העכער פון אלע טעג

0:02

דער משגיח עפנט אז מ'פארשטייט נישט פורים: מ'מיינט אז ס'איז א טאג פון הוללות, אבער ס'איז נישטא קיין טאג אין לוח ווי פורים. ער ברענגט דעם חתם סופר, וואס פאסט צוזאמען וואס ס'שטייט אין חז"ל, אז פורים איז גרעסער אפילו פון פסח און שבועות, און ער איז מרמז אויפן רמב"ם, לויט דעם ירושלמי, אז ווען אנדערע ימים טובים וועלן בטל ווערן וועט די מגילה בלייבן. א,ב,ג

3:14

כדי צו געבן א השגה דערין, ברענגט ער א עולם וואס דער נועם אלימלך רופט "כל ישראל", פארבונדן מיט דער משנה אז כל ישראל יש להם חלק לעולם הבא, הגם די משנה רעכנט אויס יוצאים ווי אחאב און מנשה. ד,ה

קיין איד איז נישט פארלוירן אינעם שורש פון תורה

5:04

דער משגיח ברענגט די שאלה וואס ווערט פון א נפש וואס האט געזינדיגט, און דער אייבערשטער ענטפערט "יעשה תשובה ויתכפר". לויטן פשט פון תורה זעט אויס אז ס'איז נישטא קיין תקוה, אבער אינעם מקור פון תורה, העכער פון וואס אונזער שכל דערגרייכט היינט, איז קיין איד נישט אפגעשטויסן: דער רושם פון קדושה ווערט קיינמאל נישט אויסגעמעקט. ו

7:37

כל ישראל זענען צווייגן פון א אילן וואס זיין גוף איז אברהם, יצחק און יעקב, און א נקודה פון יעקב בלייבט אין יעדן איד אויף אייביג. די אידן ביים סוף ספר תורה, פון "וימת שם משה", זענען די פארגעסענע; דער מדרש זאגט אז משה רבינו האט אויך פארגעסן וואס ער האט געמאכט מיטן איבריגן כסף, ביז מ'האט אים דערמאנט די ווים פון די עמודים. ז,ח

עמלק'ס טעות און דער באהאלטענער קשר

12:05

די ווים זענען דער איינציגער חלק פונעם יסוד פונעם משכן וואס שטעקט ארויס פונדרויסן. עמלק און המן האבן געמיינט אז די אידן אויפן עק זענען פארגעסן: עמלק האט זיך אנגעהויבן מיט די ביים סוף פונעם מחנה, און המן מיט די אידן ביים סוף פון די שבעים שנה. אבער די לעצטע ווערטער פון דער תורה זענען "לעיני כל ישראל", וואס רש"י פארבינדט מיט שבירת הלוחות, דורך וואס, זאגט די גמרא, איז תורה פארגעסן געווארן; און פון דארט גייט די תורה גלייך צוריק אין בראשית. י,כ,ל

14:16

אינעם עולם פון כל ישראל האט דער שטן נישט קיין צוטריט, און זיין שורש ווערט נתגלה פורים. אחשורוש האט זיך פארטעהט אין חשבון פון די שבעים שנה און געמאכט א סעודה צו פייערן אז דער בית המקדש וועט נישט געבויט ווערן, און די גמרא הענגט די גזירה אין דעם וואס אידן האבן הנאה געהאט דערפון. פונדעסטוועגן, צווישן די פתיחות פון דער גמרא צו דער מגילה, איז דער שליסל אז דער אייבערשטער פאראכט נישט און ווארפט נישט אוועק זיין פאלק; ווי דער זוהר זאגט, זענען זיי זיין כלה. מ,נ,ס,ע,פ

מגילת אסתר איז מגלה דעם הסתר

20:58

ס'איז דא א עולם וואס האט זיך נישט געעפנט אפילו פסח אדער שבועות, נאר ערשט פורים. די גמרא געפינט אסתר אין דער תורה אין "הסתר אסתיר", און דער משגיח ערקלערט אז די מגילה איז מגלה דעם הסתר. אין די צייטן פון אסתר האט מען נישט פארשטאנען ביזן סוף פון דער מעשה, אזוי ווי היינט זענען אידן צעמישט פון וואס עס טוט זיך, אפילו נאך אזא חורבן. ק

23:44

ווען מ'לערנט די מגילה מיט די מפרשים זעט מען ווי יעדער פסוק איז נאך א רעדל אינעם נס. א ספר שרייבט אז ביי דער ברכה "על מקרא מגילה" זאל מען ציטערן, ווייל זי רופט אראפ יענעם עולם.

דער מלך האט ליב דעם דור פון הסתר

26:07

דער משגיח טייטשט "ויאהב המלך את אסתר מכל הנשים" אויף דער אהבה פון השם יתברך צום דור פון הסתר, וואס האט געליטן פון נישט פילן זיין אהבת עולם און געמיינט אז ער איז פארגעסן. דאס איז געווען המן'ס און עמלק'ס טעות וועגן די אידן אויפן עק; דער אייבערשטער פארגעסט קיינמאל נישט קיין איד, און די וואס האלטן זיך אן אין אים טראץ אלע קשיות וועלן זען זיין מלכות. ר

29:27

דער אור החיים ערקלערט דעם פעלנדן וואו פון "כלתו" אויפן חתן וואס איז דא כאטש מ'זעט אים נישט. דער משל פונעם זוהר דערציילט פון א מלך וואס גייט צו זיין כלה אפילו אין א בית הבורסקי; אזוי לערנט די מגילה אז דער אייבערשטער האט ליב זיין פאלק אין יעדן מצב. ש,פ

פורים, יום כיפור און דער גורל

31:57

פונעם תיקוני זוהר "יום כפורים", א טאג ווי פורים, ערקלערט דער משגיח אז ביי ביידע טעג איז א גורל דער עיקר. די גמרא פארלאנגט אז די צוויי שעירים פון יום כיפור זאלן זיין וואס מער גלייך, און פונדעסטוועגן איז איינער לה' און איינער לעזאזל. ר' צדוק ערקלערט אז אמאל זעט יעקב אויס ווי עשו, און דער אייבערשטער ווייסט ווער ס'איז זיינער. ת,אא

34:01

א גורל האט נישט קיין טעם, ווי ווען מ'געווינט א לאטעריי, און אזוי קומט די מחילה פון יום כיפור פון א רצון וואס האט נישט קיין טעם, ווי א כלה וואס געפינט חן אן א הסבר. די הויכקייט פון פורים, לייגט ער צו, דארף קומען נישט פון משקה נאר פון זיין קדושה.

די קדושה פון כתר און דער פערזענלעכער בריוו

38:20

כתר, דער רצון עליון און די העכסטע פון די עשר ספירות, איז די קדושה פון "כתר" ביי מוסף שבת, ווען מ'באקומט די נשמה יתירה, און פון אלע קדושות יום כיפור. דער אריז"ל זאגט אז א איד האט די קדושה דעם גאנצן טאג פורים. וויבאלד לויטן אריז"ל דארפן די נשמות אין חוץ לארץ צוויי טעג פאר דער קדושה פון יום טוב, האט ירושלים יענעם יאר געדארפט דריי טעג פורים.

41:43

די גמרא רופט די מגילה אן אגרת. א ספר איז פאר ווער עס האט א שייכות; א בריוו האט אן אדרעס, ווי א בריוו צו זיידע און באבע אז דאס קינד איז געוואקסן א צאל, וואס מיינט גארנישט אין א פרעמדן בריוו־קאסטן. פורים שרייבט דער אייבערשטער אזא בריוו צו יעדן איד, בפרט צו די שוואכע, פון דער מדריגה פונעם קוץ פונעם יו"ד. אב

העכער פונעם שם: א מגילה וואס מ'דעקט נישט צו

44:53

"לפני ה' תטהרו" ווייזט אויף א מדריגה העכער פונעם שם הוי"ה, און דורכן תניא ערקלערט דער משגיח אז אין דער מגילה פעלט דער שם ווייל זי איז נאך העכער, ווי א מענטש איז מער ווי זיין נאמען. מצה, א ספר תורה און א שופר האלט מען צוגעדעקט פון מורא פארן שטן, אבער די מגילה שפרייט מען אויס אינגאנצן, ווייל פורים איז נישטא קיין מקטרג. אג,אד

די אחדות פון כלל ישראל

49:07

דער עיקר ענין פון פורים איז דער עולם פון כל ישראל, וואו אלע נשמות ווערן איינס ווי ביי יעקב אבינו. יום כיפור איז אזא טאג, און דערפאר איז ער נישט מכפר פאר איינעם וואס האט א פירוד מיט א צווייטן איד. המן'ס קטרוג איז געווען "מפוזר ומפורד", און די אידן אין שושן האבן געענטפערט מיט זיך צוזאמענקומען, "וצומו עלי", וואס די מפרשים גלייכן צו צומת הגידים. ירושלים אויך פאראייניגט אלע אידן. אה,או,אז

שושן ווי ירושלים; ברכות

53:20

אזוי ווי אן עירוב פאראייניגט אלעמען אין איין סעודה, פאראייניגט משלוח מנות אלע אידן אין איין סעודת פורים; דערפאר איז שושן זוכה געווען צו האלטן פורים מיט ירושלים. דער משגיח ענדיגט מיט ברכות פאר א פרייליכן פורים, און ברענגט א ספר אז ווען פורים פאלט אויס פרייטאג איז דאס א סימן אויף דער גאולה.

מראי מקומות

תורה

  1. ז Devarim 34:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:37
  2. ט לכאורה Shemos 38:28 11:21 מפתח
  3. י Devarim 34:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:05
  4. ע לכאורה Vayikra 26:44 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:16
  5. אג Vayikra 16:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 44:53

כתובים

  1. ר Esther 2:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:07
  2. או Esther 3:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:07
  3. אז Esther 4:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:07

משנה

  1. ה לכאורה Mishnah Sanhedrin 10:1-2 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:14
  2. אה לכאורה Mishnah Yoma 8:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 49:07

תלמוד בבלי

  1. ל Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:05
  2. מ לכאורה Megillah 11b מפתח אינעם אויסשרייב: 14:16
  3. נ לכאורה Megillah 12a מפתח אינעם אויסשרייב: 14:16
  4. ס לכאורה Megillah 10b-11a מפתח אינעם אויסשרייב: 14:16
  5. ק Chullin 139b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:58
  6. אא לכאורה Yoma 62a מפתח אינעם אויסשרייב: 31:57
  7. אב לכאורה Megillah 19a מפתח אינעם אויסשרייב: 41:43

תלמוד ירושלמי

  1. ג Talmud Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:02
  2. ו לכאורה Yerushalmi Makkos 2:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:04
  3. אח Talmud Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) 52:15 מפתח

מדרש

  1. ח Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 7:37
  2. צ Midrash (מקום נישט באשטימט) 19:13

זוהר און קבלה

  1. פ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:16, 29:27
  2. ת Tikkunei Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:57

ראשונים

  1. ב לכאורה Rambam, Hilchos Megillah 2:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:02
  2. כ לכאורה Rashi on Devarim 34:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:05

אחרונים און חסידות

  1. א Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:02
  2. ד Noam Elimelech (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 3:14
  3. ש לכאורה Ohr HaChaim on Shemos 31:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:27
  4. אד Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 44:53

עיקרי הדברים

  1. 0:02 דער משגיח זאגט אז פורים איז נישט קיין טאג פון הוללות; ער איז העכער פון אלע טעג פונעם אידישן לוח, אפילו פון פסח און שבועות.
  2. 7:02 ס'איז דא א עולם וואס הייסט "כל ישראל", דער שורש פון די אידישע נשמות, וואו קיין איד איז נישט אפגעשטויסן און דער שטן האט נישט קיין צוטריט, און ער ווערט נתגלה פורים.
  3. 22:43 די מגילה איז מגלה די אהבה פון השם יתברך אין א צייט פון הסתר: דער אייבערשטער האט ליב דעם דור פון הסתרה מער פון אלע אנדערע, אפילו ווען ער זעט אים נישט.
  4. 32:32 פורים און יום כיפור ווערן ביידע באשטימט דורך א גורל, וואס איז דער רצון פון השם יתברך וואס האט נישט קיין טעם, און ביידע ציען פון דער מדריגה פון כתר.
  5. 41:43 די מגילה ווערט אנגערופן אן אגרת, א בריוו וואס דער אייבערשטער שרייבט פערזענלעך צו יעדן איד, בפרט צו די וואס זענען שוואך אין אידישקייט.
  6. 49:31 אזוי ווי יום כיפור, קומט פורים פון דער אחדות פון אלע אידן, און דערפאר האלט שושן, וואו די אידן האבן זיך פארזאמלט צוזאמען, פורים אויפן זעלבן טאג ווי ירושלים.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 19:30 פארוואס שטעלט דער מדרש "אחרית" פאר "ראשית" ווען ער טייטשט אחשורוש אויפן אייבערשטן?

    תירוץ: 19:34 דער "אחרית" מיינט די אידן פון אחרית הימים און די אויפן עק: אין וועלכן מצב זיי זענען נאר, דערגרייכט די אהבה פון השם יתברך צו זיי אינעם עולם פון "כל ישראל", וואס גייט צוריק אין דעם ראשית.

  2. קשיא: 40:16 פארוואס האלטן אידן אין חוץ לארץ צוויי טעג יום טוב?

    תירוץ: 40:31 דער משגיח ברענגט דעם אריז"ל אז די נשמות אין ארץ ישראל זענען גרעסער און נעמען אויף די קדושה פון יום טוב אין איין טאג, און די אין חוץ לארץ דארפן צוויי טעג.

  3. קשיא: 41:48 וואס איז דער חילוק צווישן א ספר און אן אגרת, און פארוואס הייסט די מגילה אן אגרת?

    תירוץ: 42:01 א ספר איז פאר ווער עס האט א שייכות דערצו; א בריוו האט אן אדרעס צו א געוויסן מענטש. פורים שרייבט דער אייבערשטער א פערזענלעכן בריוו צו יעדן איד.

  4. קשיא: 46:47 פארוואס שפרייט מען אויס די גאנצע מגילה, ווען אנדערע הייליגע זאכן האלט מען צוגעדעקט?

    תירוץ: 48:17 אנדערע הייליגע זאכן דעקט מען צו פון מורא פאר קטרוגים, אבער די מגילה איז אן אגרת, און פורים איז נישטא קיין מורא פון המן, עמלק אדער קיין מקטרג.

געדאנקען

  1. 7:02 דער משגיח טייטשט די משנה "כל ישראל יש להם חלק" אויף א עולם וואס הייסט "כל ישראל", דער שורש פון די נשמות אין יעקב אבינו, וואו אפילו די וואס די משנה שליסט אויס זענען נישט אפגעשטויסן, ווייל דער רושם פון קדושה אין א איד ווערט קיינמאל נישט אויסגעמעקט.
  2. 11:00 די אידן "ביים סוף ספר תורה" זענען ווי די ווים פון די עמודים פונעם משכן וואס משה רבינו האט פארגעסן, וואס שטעקן ארויס פונדרויסן; עמלק און המן האבן געמיינט אז אזעלכע אידן זענען פארגעסן, אבער די תורה ענדיגט זיך מיט "לעיני כל ישראל" און גייט גלייך צוריק אין בראשית.
  3. 26:09 "ויאהב המלך את אסתר מכל הנשים" גייט אויף דער אהבה פון השם יתברך צום דור פון הסתר, וואס האט געליטן פון נישט פילן זיין אהבה און האט זיך פונדעסטוועגן געהאלטן אין אים, מער ווי צו פריערדיגע דורות פון גרויסע צדיקים.
  4. 33:19 דער גורל פון פורים און יום כיפור ווייזט א בחירה אן א טעם, ווי ווען מ'געווינט א לאטעריי אדער ווען א כלה געפינט חן העכער פון אירע מעלות: דער קשר פון השם יתברך מיט זיין פאלק קומט פון א רצון העכער פון טעם, און דערפאר אפילו ווען יעקב זעט אויס ווי עשו, ווייסט דער אייבערשטער אז ער איז זיינער.
  5. 46:47 הייליגע זאכן ווי מצה, א ספר תורה און א שופר האלט מען צוגעדעקט פון מורא פארן שטן, אבער די מגילה שפרייט מען אויס אינגאנצן, ווייל זי איז אן אגרת און פורים איז נישטא קיין מקטרג.
  6. 50:26 אסתר'ס "לך כנוס את כל היהודים" איז געווען דער ענטפער אויף המן'ס "מפוזר ומפורד", און שושן האלט פורים מיט ירושלים ווייל זיין אחדות האט עס געמאכט ווי ירושלים, די שטאט וואס פאראייניגט אלע אידן צוזאמען.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 23:36 דער משגיח זאגט אז מ'זאל לערנען די מגילה מיט די מפרשים, ווי מ'לערנט א ראשון, כדי צו זען ווי יעדער פסוק טראגט צו צום נס.
  2. 24:37 דער משגיח ברענגט פון א ספר אז ווען מ'זאגט די ברכה "על מקרא מגילה" זאל מען ציטערן פון דער גרויסער קדושה וואס מ'רופט אראפ.
  3. 33:55 דער משגיח זאגט אז די הויכקייט פון פורים דארף קומען נישט דורך משקה נאר דורך דער קדושה פון פורים.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אחאב, אחשורוש, אסתר המלכה, די אבות, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער אר"י, דער חתם סופר, דער רבי ר' מלך, דער רמב"ם, המן, יעקב אבינו, מנשה, מרדכי הצדיק, משה רבינו, עשו, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רש"י

ערכים אגרת, גורל, הסתר, ווי העמודים, כתר, נשמה יתירה, פורים המשולש, קטרוג, רבונו של עולם, רצון השם, שבירת הלוחות, שכחה, שם הוי"ה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט