הכנה לשבת ע"י קדושת יסוד כמו שנלמד מהמגילה. (שייכות לזכור)
קאטאלאג: זמנים פורים נומ׳ 4 פאקעט גייד ז׳ 23 תשל"ח (1977–78) אידיש 1 שעה 17 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ווייזט ארויס פון דער מגילה אז א אמת'ער שבת קומט נאר דורך הכנה אין די זעקס וואכנטעג און דורך קדושת הברית, מידת היסוד, וואס איז דער היפך פון עמלק, און אז פורים איז די צייט צו האלטן די מלחמה און מקבל זיין די תורה פון דאס נייע.
דער משגיח עפנט מיט די צוויי מצוות פון זכירה, זכור פון שבת און זכור פון עמלק, און פרעגט פארוואס מ'געדענקט איינס כסדר און דאס אנדערע נאר איינמאל א יאר. שבת דארף מען אנגרייטן א גאנצע וואך, און אזא שבת ווי מ'האט זיך אנגעגרייט אזא שבת האט מען. דערנאך ערקלערט ער אז דער שורש פון שבת איז מידת היסוד, קדושת הברית, די מידה פון יוסף הצדיק און פון יום השישי, און עמלק איז דער היפך דערפון. פון דער גמרא אין מגילה איבער די זיבן שרים פון אחשורוש, וואס זייערע נעמען זענען מרמז אויף קרבנות, שטעלט ער זיך אפ ביי ממוכן, וואס איז שייך צום שולחן און צום לחם הפנים. דער לחם הפנים האט מען געבאקן ערב שבת ווייל ער איז א חלק פונעם בנין המשכן. אחשורוש, אן הכנה, האט נאר געקענט האבן א שבת פון וויין. דערנאך רעדט דער משגיח וועגן דער פארבארגענער גרויסקייט פון פורים, דער מלחמה מיט עמלק אינעם הארצן, דער נשמה פון משה רבינו אין חודש אדר, דער התגלות ביי קריאת המגילה, און קיימו וקבלו.
ענינים: הכנה צו שבת · שמירת הברית · די ארבע פרשיות · מגילת אסתר
סדר השיעור
-
0:00 צוויי סארטן זכור: שבת און עמלק שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס זכור פון שבת איז א מצוה יעדן טאג און זכור פון עמלק נאר איינמאל א יאר, און ברענגט א פשט וואס ער האט געזען פון סאטמאר. ער ערקלערט אז הייליגע ווערטער און מחשבות ציען קדושה, אז אפילו טראכטן פון עבירות דארף זיין באגרעניצט, און ער ענדיגט אז שבת דארף מען בויען א גאנצע וואך.
-
4:57 זיך אנגרייטן א גאנצע וואך אויף שבת שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט פונעם ראמאנאווער אז שבת באקומט זיין מדריגה פון די וואכנטעג, און טייטשט זכור אז ביי יעדן נסיון אין דער וואך זאל מען געדענקען אז שבת קומט, און מאכן א שבת וואס איז ווערט צו געדענקען. ער ענדיגט מיט דער מצוה זיך אנצוגרייטן פרייטאג, והיה ביום הששי והכינו.
-
10:24 די זיבן צדיקים און יוסף הצדיק שטייט אינעם קאטאלאג
אויף א בקשה גייט דער משגיח איבער צו די זיבן צדיקים וואס זענען קעגן די זיבן מידות, און ערקלערט אז נאר יוסף ווערט אנגערופן צדיק ווייל ער איז געשטאנען דעם נסיון פון קדושה. ער ברענגט דעם מדרש אז אין זכות פון יוסף איז נאר איין פרוי, שלומית בת דברי, דורכגעפאלן אין מצרים.
-
14:20 בראשית: ברית און שבת שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז אין בראשית ליגט ברית אש און ירא שבת, און לערנט ארויס אז מ'איז זוכה צו שבת דורך קדושת הברית, און פארבינדט פרייטאג מיט יסוד און מיט שמירת עינים. דערנאך ווייזט ער אז עמלק, וואס האט זיך אנגעגריפן אינעם ברית, איז דער היפך פון זכור פון שבת.
-
18:25 אויסמעקן עמלק כדי זוכה צו זיין צו שבת שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם מדרש פון א כוס וויין און א כוס חומץ צו ערקלערן דעם קשר צווישן די צוויי זכור: ווער ס'מעקט אויס עמלק דורך תשובה איז זוכה צו א הייליגן שבת. ער דערמאנט דעם מנהג פון תשובה און וואכן דאנערשטאג צו נאכט פאר שבת, און מאנט מ'זאל זיין פרייטאג אינעם בית המדרש.
-
22:09 די שרים פון אחשורוש און די קרבנות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט די גמרא אין מגילה אז די נעמען פון די זיבן שרים זענען מרמז אויף קרבנות וואס די מלאכים האבן דערמאנט פאר אידן, און פרעגט אויף וואס ממוכן איז מרמז; ער טייטשט עס אויפן שולחן וואס איז אנגעגרייט פארן לחם הפנים. ער לייגט צו די גמרא אז ממוכן איז המן, און פרעגט פארוואס ער ווערט אזוי גערופן.
-
26:45 פארוואס מ'באקט דעם לחם הפנים פאר שבת שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס דאס באקן פונעם לחם הפנים איז נישט דוחה שבת ווי אנדערע קרבנות, און פארוואס די תורה שטעלט לחם פנים לפני תמיד אין פרשת תרומה. ער ענטפערט אז דער לחם הפנים איז א חלק פונעם בנין השולחן, אז אראפנעמען אים אפילו א רגע וואלט צעבראכן דעם שולחן, און בנין המשכן איז נישט דוחה שבת.
-
35:03 שבת איז יעדער איד א משכן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח איז מיישב די שיטות צי דער משכן איז געזאגט געווארן פאר אדער נאכן חטא העגל: אן חטא וואלט יעדער איד געווען א משכן, און שבת איז ער טאקע איינער. דערפאר עסן די כהנים דעם לחם הפנים, א חלק פונעם משכן, אום שבת; די שש המערכת און זיין פרישקייט ווייזן אויף יום השישי און אויף יוסף'ס מידה פון יסוד.
-
41:00 אחשורוש'ס שבת פון וויין שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם יערות דבש אז מצד המזל איז שבת א שווערער טאג פאר די גוים, און אידן זענען למעלה מן המזל. דערפאר האט אחשורוש ביום השביעי געדארפט זיך אויפכאפן מיט וויין, כטוב לב המלך ביין, א געצוואונגענע פרייד און נישט קיין אמת'ער טוב לב.
-
44:13 זיבן נערות, זיבן שרים, זיבן טעג שטייט אינעם קאטאלאג
פון אסתר'ס זיבן נערות, מיט וועלכע זי האט געציילט די טעג פון דער וואך, ווייזט דער משגיח אז די זיבנס אין דער מגילה באהאלטן די שבעת ימי בראשית, און דער זיבעטער שר, ממוכן, איז קעגן שבת און איר הכנה. אן הכנה איז נישטא קיין שבת, און ממוכן'ס הכנה איז געווען דער היפך, אין טומאה.
-
49:57 די באהאלטענע גרויסקייט פון פורים
דער משגיח גייט איבער צו פורים און ערקלערט אז פורים איז העכער פון מענטשליכער השגה, דערפאר טרינקט מען עד דלא ידע, ווי א נארקאז פאר אן אפעראציע. פורים איז דער זיבעטער יום טוב און כולל אלע אנדערע; ווען אלע אידן קומען זיך צוזאמען האבן זיי דעם כח פון א צדיק, לך כנוס את כל היהודים. ער דערציילט פון א צדיק וואס האט געליינט נאפאלעאן אין דער מגילה.
-
57:30 די אינעווייניגסטע מלחמה מיט עמלק אין אדר
דער משגיח זאגט אז ווער ס'שעצט יעדן מאמענט פון פורים קען זיך מקשר זיין מיט אים, און אז די צייט פאר פורים איז די צייט צו האלטן מלחמה מיט עמלק, וואס באהאלט זיך היינט אינעם הארצן דורך פגם הברית. ער פארבינדט דאס מיט חודש אדר, מיטן שם וואס איז נישט גאנץ ביז עמלק ווערט אויסגעמעקט, און מיט דער נשמה פון משה רבינו וואס ווערט נתגלה אין מרדכי, ביז קיימו וקבלו.
-
1:03:24 דער באהאלטענער עולם ביי קריאת המגילה
דער משגיח לערנט פונעם ספר יסוד יוסף אז ס'איז פאראן א נורא'דיגער באהאלטענער עולם, דער שורש פון מרדכי'ס נשמה, וואס ווערט נתגלה נאר פורים פון קריאת המגילה און ווייטער. די ברכה על מקרא מגילה טייטשט מען אלס ארויסרופן די התגלות, דערפאר זאל מען ענטפערן אמן מיט גרויס כוונה און חרדה.
-
1:09:53 פורים אלס א ספעציעלע מתנה אין גלות
מיט א זכרון ווי ער האט באקומען מאראנצן ווען ער איז געווען א קראנק קינד, ערקלערט דער משגיח אז פורים איז א ספעציעלע מתנה וואס דער רבונו של עולם גיט אידן אין גלות, נאכן פארלירן דעם בית המקדש. דער עיקר פון פורים איז אהבת ישראל, ווי ביי משלוח מנות, און ער מאנט מ'זאל ערב פורים מאכן שלום מיט חברים.
-
1:13:07 פון מות משה צו נולד משה
דער משגיח ערקלערט אז יעדער איד האט א ניצוץ פון משה רבינו; זינד איז א מות משה ביי אים, און תשובה אין אדר ברענגט א נולד משה אויף א העכערער מדריגה. ער ענדיגט מיט א ברכה אויף קיימו וקבלו, גוטע שבתים, אויסמעקן עמלק, און די גאולה שלימה.
דער שיעור, אויסגעשריבן
צוויי סארטן זכור: שבת און עמלק
זיך אנגרייטן א גאנצע וואך אויף שבת
דער משגיח ברענגט פונעם ראמאנאווער אז שבת באקומט זיין מדריגה פון די וואכנטעג. ווען ס'קומט א נסיון, א שווערע מצוה אדער א זאך וואס מ'דארף זיך אפהאלטן, זאל מען געדענקען אז שבת קומט, און פרעגן וואס פאר א קדושה די מעשה וועט אריינברענגען אין שבת.
די זיבן צדיקים און יוסף הצדיק
דער משגיח גייט איבער צו די זיבן צדיקים, דער מקור פון אלע אידישע מידות און ברכות, וואס זענען קעגן די זיבן וואכן פון ספירה. נאר יוסף ווערט אנגערופן צדיק, ווייל ער איז געשטאנען א נסיון אין קדושה א גאנץ יאר; ווער ס'איז מתגבר אזעלכע נסיונות האט א חלק אין יוסף'ס מדריגה. ער ברענגט דעם מדרש רבה אז אין יוסף'ס זכות איז נאר איין פרוי, שלומית בת דברי, דורכגעפאלן אין מצרים. ז
בראשית: ברית און שבת
דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז אין בראשית ליגט ברית אש און ירא שבת: צו שבת איז מען זוכה דורך קדושת הברית. דערפאר גרייט פרייטאג, דער זעקסטער טאג פון יסוד, צו אויף שבת, און ווער ס'היט די אויגן אין דער וואך באקומט א גרעסערע נשמה יתירה. ח
עמלק, וואס האט זיך אנגעגריפן אינעם ברית, איז ממילא דער היפך פון זכור פון שבת.
אויסמעקן עמלק כדי זוכה צו זיין צו שבת
פארוואס הייבן ביידע זיך אן מיט זכור? דער משגיח ברענגט דעם מדרש פון צוויי כוסות, איינס וויין און איינס חומץ: ווער ס'טרינקט דעם חומץ שמעקט נישט דעם וויין. נאר ווער ס'מעקט אויס עמלק דורך תשובה איז זוכה צום הייליגן שבת. דערפאר האבן אידן געטון תשובה ערב שבת, און דער משגיח בעט די בחורים צו זיין פרייטאג אינעם בית המדרש אלס א חלק פונעם ציבור. כ
די שרים פון אחשורוש און די קרבנות
פארוואס מ'באקט דעם לחם הפנים פאר שבת
דער משגיח פרעגט פארוואס, לויט דער משנה, איז דאס באקן פונעם לחם הפנים נישט דוחה שבת ווי אנדערע קרבנות. ער פרעגט אויך פארוואס לחם פנים לפני תמיד שטייט אין פרשת תרומה, צווישן דעם בויען די כלים, ווען די דינים פון קרבנות שטייען אנדערשוואו. נ,ס
שבת איז יעדער איד א משכן
דער משגיח איז מיישב די שיטה פון רש"י אז דער משכן איז געקומען נאכן חטא העגל מיט דער שיטה אז פריער: אן חטא וואלט יעדער איד אליין געווען א משכן. שבת, וואס איז העכער פונעם חטא, איז יעדער איד און יעדע אידישע שטוב ווידער א משכן. צ,ק
דערפאר עסן די כהנים שבת דעם לחם הפנים, א חלק פונעם משכן, און נעמען אריין דעם משכן אין זיך. די זעקס לחם אויף יעדער זייט ווייזן אויף יום השישי און אויף יוסף'ס מידה פון יסוד, און זיין פרישקייט א גאנצע וואך ווייזט אז וואס א צדיק טוט ווערט נישט אלט.
אחשורוש'ס שבת פון וויין
זיבן נערות, זיבן שרים, זיבן טעג
די גמרא זאגט אז אסתר האט געציילט די טעג פון דער וואך מיט אירע זיבן נערות. דער משגיח ערקלערט אז זיבנס וואס שטייען אין דער הייליגער מגילה באהאלטן די שבעת ימי בראשית, ממילא זענען די זיבן שרים נישט סתם מיניסטארן. אג
דער זיבעטער, ממוכן, איז דער לחם הפנים, וואס מ'מוז אנגרייטן פון ערב שבת. דאס איז דער גאנצער כאראקטער פון שבת: אן הכנה איז נישטא קיין שבת, נאר א שבת פון וויין ווי ביי אחשורוש. דערפאר שטייט די דרשה פון דער גמרא אויפן ווארט הכינו, און די גמרא זאגט אז נאר שבת גרייט צו; ממוכן'ס הכנה איז געווען דער היפך. אד,אה
די באהאלטענע גרויסקייט פון פורים
דער משגיח גייט איבער צו פורים און ברענגט די תקוני זוהר אז יום הכפורים איז כפורים. פורים איז א טאג פון עולם הבא, און דער רמב"ם פסק'נט אז ער וועט קיינמאל נישט בטל ווערן. ער איז העכער פון מענטשליכער השגה, דערפאר טרינקט מען עד דלא ידע, ווי א נארקאז פאר אן אפעראציע. או,אז,אח
די אינעווייניגסטע מלחמה מיט עמלק אין אדר
ווער ס'שעצט יעדן מאמענט פון פורים ווי א דימענט, אויף תשובה, שמחה און מתנות, איז זיך מקשר מיט אים. פאר פורים איז די צייט צו האלטן מלחמה מיט עמלק, א טעראריסט וואס האט זיך באהאלטן אינעם הארצן. ביי משה רבינו איז די מלחמה געווען פון דרויסן; היינט איז זי קעגן דעם פגם הברית פון אינעווייניג.
דער באהאלטענער עולם ביי קריאת המגילה
פורים אלס א ספעציעלע מתנה אין גלות
דער משגיח דערמאנט אז ווען ער איז געווען א קראנק קינד האט מען אים געגעבן טייערע מאראנצן. אזוי אויך, נאכדעם וואס אידן האבן פארלוירן דעם בית המקדש, האט זיי דער רבונו של עולם געגעבן פורים אלס א ספעציעלע מתנה. דער עיקר דערפון איז אהבת ישראל, ווי ביי משלוח מנות איש לרעהו, און ערב פורים זאל מען מאכן שלום מיט א חבר. אק
מראי מקומות
תורה
- א Shemos 20:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:16, 8:18
- ב Devarim 25:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:16
- ד Shemos 16:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:18
- ו לכאורה Bamidbar 15:39 11:54 מפתח
- ט Shemos 31:16 16:46 טעקסט מפתח
- י Vayikra 19:30 16:56 טעקסט מפתח
- ס Shemos 25:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:12
- פ לכאורה Devarim 12:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:56
- ק Shemos 25:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:09
- ש לכאורה Bereishis 41:42 38:34 מפתח
- אל לכאורה Shemos 17:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 59:41
כתובים
משנה
תלמוד בבלי
- ל Megillah 12b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:45
- מ Megillah 12b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:00
- אג Megillah 13a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 44:19
- אד Megillah 12b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:36
- אה לכאורה Beitzah 2b מפתח אינעם אויסשרייב: 46:36
- אח Megillah 7b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 50:40
- אכ Taanis 29b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 59:41
- אס לכאורה Megillah 13b מפתח אינעם אויסשרייב: 1:14:34
- אע Shabbos 88a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 59:41
מדרש
זוהר און קבלה
ראשונים
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 0:47 זכירת שבת איז א חיוב כסדר, און זכירת עמלק נאר איינמאל א יאר, ווייל שבת געדענקט מען כדי אים צו הייליגן און עמלק כדי אים אויסצומעקן.
- 4:39 שבת מאכט זיך נישט פון זיך אליין: אזא שבת ווי א מענטש האט, ווערט געשאפן פון זיין תורה, מצוות און עבודה אין דער וואך.
- 14:48 דער וועג צו שבת איז קדושת הברית, די מידה פון יסוד און פון יוסף הצדיק, וואס איז קעגן יום השישי, דעם טאג פון הכנה.
- 17:23 עמלק איז דער היפך פון קדושת הברית, און אויסמעקן עמלק דורך תשובה עפנט דעם וועג צו א הייליגן שבת.
- 32:32 דער לחם הפנים איז א חלק פונעם בנין השולחן און פונעם משכן, דערפאר איז זיין באקן נישט דוחה שבת, און מ'מוז אים אנגרייטן ערב שבת.
- 52:34 פורים איז א מתנה העכער פון השגה, וואו אלע אידן ווערן איינס, און ס'איז די צייט צו האלטן מלחמה מיטן עמלק פון אינעווייניג און מקבל זיין די תורה פון דאס נייע.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 1:41 פארוואס איז זכור פון שבת כסדר און זכור פון עמלק נאר איינמאל א יאר?
תירוץ: 2:53 ס'זענען צוויי סארטן זכירה: שבת געדענקט מען כדי אים צו הייליגן, און דאס דארף פילן יעדן טאג, און עמלק געדענקט מען כדי אים אויסצומעקן, און כסדר טראכטן פון שלעכטס וואלט געברענגט טומאה.
-
קשיא: 18:25 וואס פאר א שייכות האט שבת מיט עמלק, אז ביידע הייבן זיך אן מיט זכור?
תירוץ: 17:23 עמלק איז דער היפך פון קדושת הברית, דער שורש פון שבת; נאר דורך אויסמעקן עמלק מיט תשובה איז מען זוכה צו א הייליגן שבת.
-
קשיא: 27:27 פארוואס איז דאס באקן פונעם לחם הפנים נישט דוחה שבת, נישט ווי אנדערע קרבנות?
תירוץ: 34:27 ווייל דער לחם הפנים איז א חלק פונעם בנין השולחן און פונעם משכן, און בנין המשכן איז נישט דוחה שבת.
-
קשיא: 30:51 פארוואס שטייט דער דין תמיד פון לחם הפנים אין פרשת תרומה, צווישן דעם בויען די כלים?
תירוץ: 33:21 ווייל דער לחם הפנים איז א חלק פונעם שולחן אליין; אראפנעמען אים אפילו א רגע וואלט צעבראכן דעם שולחן, דערפאר מוז ער תמיד דארט זיין.
-
קשיא: 35:03 וויאזוי קען דער משכן זיין געזאגט געווארן סיי פאר און סיי נאכן חטא העגל?
תירוץ: 35:40 ס'איז נישטא קיין סתירה: ווען אידן וואלטן נישט געזינדיגט וואלט יעדער איד אליין געווען א משכן; נאכן חטא האט מען געדארפט א גשמיות'דיגן משכן, און שבת איז יעדער איד ווידער א משכן.
-
קשיא: 1:14:34 אויב משה רבינו איז געבוירן געווארן אין דעם טאג וואס ער איז נפטר געווארן, פארוואס דערמאנט מען דעם טאג פון זיין פטירה?
תירוץ: 1:14:59 יעדער איד האט א ניצוץ פון משה; זינד איז א מות משה ביי אים, און תשובה מאכט פון דעם מות א נולד משה אויף א העכערער מדריגה.
מעשיות
-
56:55 א צדיק ליינט נאפאלעאן אין דער מגילה
דער משגיח דערציילט אז א געוויסער גרויסער צדיק, אויף א פורים ווען ער האט געווארט אז נאפאלעאן זאל כאפן א מפלה, האט ביי קריאת המגילה אנשטאט כי נפול תפול לפניו געזאגט נאפאלעאן תפול לפניו. פון דעמאלט אן, זאגט דער משגיח, איז נגזר געווארן אז נאפאלעאן זאל פאלן. ער ברענגט עס צו ווייזן אז אלע גרויסע ישועות ליגן אין פורים.
אין דער מעשה: נאפאלעאן
-
1:10:23 מאראנצן פאר א קראנק קינד
דער משגיח דערמאנט אז ווען ער איז געווען א קליין יינגל איז מאראנצן זאפט געווען זייער טייער, און א פאמיליע האט זיך עס נישט געקענט ערלויבן. איינמאל, ווען ער איז געווען קראנק מיט א הויכן פיבער, האט מען אים געגעבן א ביסל מאראנצן, ווייל א קראנק קינד דארף מען געבן עפעס ספעציעל. דאס גלייכט ער צו פורים: נאכדעם וואס אידן האבן פארלוירן דעם בית המקדש, האט זיי דער רבונו של עולם געגעבן פורים אלס א ספעציעלע מתנה.
געדאנקען
- 8:18 דער משגיח טייטשט זכור את יום השבת לקדשו אז מ'זאל מאכן א שבת וואס איז ווערט צו געדענקען: א שבת מיט אזא דאווענען, לערנען און זינגען אז מ'געדענקט עס נאך לאנג דערנאך.
- 31:37 דער לחם הפנים איז נישט קיין קרבן וואס מ'לייגט אויף א כלי, נאר א חלק פונעם שולחן אליין, און דאס ערקלערט סיי פארוואס זיין תמיד שטייט אין פרשת תרומה און סיי פארוואס זיין באקן איז נישט דוחה שבת.
- 36:18 דאס וואס די כהנים עסן דעם לחם הפנים אום שבת ווייזט אז שבת ווערט דער איד אליין דער משכן, און ער נעמט א חלק פונעם משכן אריין אין זיך.
- 41:26 אחשורוש'ס כטוב לב המלך ביין ביום השביעי ווייזט א שבת אן הכנה: ווייל מצד המזל איז שבת פאר אים א שווערער טאג, האט ער געדארפט וויין זיך אויפצוכאפן.
- 46:36 דער זיבעטער שר, ממוכן, וואס די גמרא טייטשט מיט הכינו, איז קעגן שבת, ווייל דער גאנצער כאראקטער פון שבת איז אז מ'קען אים נישט האבן אן הכנה.
- 52:17 פורים איז ווי א נארקאז פאר אן אפעראציע: די השגה איז צו גרויס פאר א מענטש צו אויסהאלטן בשכל, דערפאר טרינקט מען עד דלא ידע.
- 1:15:17 זינד איז א מות משה ביי א מענטש, אבער תשובה מאכט דערפון א נולד משה אויף א העכערער מדריגה, אזוי ווי משה רבינו איז נפטר געווארן און געבוירן געווארן אין אדר.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 4:46 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך אנגרייטן א גאנצע וואך אויף שבת מיט תורה, מצוות און געהעריג דאווענען, ווייל דער שבת וואס מ'האט הענגט אין דעם.
- 6:40 ביי א נסיון אדער א שווערע מצוה אין דער וואך, זאגט דער משגיח, זאל מען געדענקען אז שבת קומט און פרעגן וואס פאר א קדושה די מעשה וועט אריינברענגען אין שבת.
- 15:55 דער משגיח זאגט אז שמירת עינים און מחשבות אין דער וואך ברענגט א גוטן שבת, א גוטע תפילה און א גרעסערע נשמה יתירה.
- 57:43 דער משגיח זאגט מ'זאל אויסנוצן יעדן מאמענט פון פורים ווי א דימענט, אויף תשובה, שמחה, מתנות לאביונים, משלוח מנות און אהבת חברים.
- 1:12:22 דער משגיח מאנט אז ערב פורים, בשעת מ'איז נאך ביי זיך, זאל מען מאכן שלום מיט א חבר וואס מ'האט אויף אים טענות, און ליב האבן יעדן איד.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אחשורוש, אסתר המלכה, דוד המלך, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער חיד"א, דער סאטמארער רב, דער ראמאנאווער רב, דער רמב"ם, המן, יוסף הצדיק, מרדכי הצדיק, משה רבינו, נאפאלעאן, רב כהנא, רבי יהונתן אייבשיץ, רש"י, שלומית בת דברי
ערכים אחשורוש, השראת השכינה, יסוד, לחם הפנים, נשמה יתירה, עד דלא ידע, עמלק, פורים, קדושת הברית, קימו וקבלו