נתגלה עולם חדש של “יחידה”

קאטאלאג: זמנים פורים נומ׳ ⁨10⁩ פאקעט גייד ז׳ 24 תשס"ח (2007–08) אידיש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 42 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט פונעם יסוד יוסף אז דער נס פון פורים האט באשאפן אן עולם חדש אין הימל, דער שורש נשמה פון מרדכי הצדיק און דער עולם פון יחידה וואו אלע אידישע נשמות ווערן איין נשמה, און אז פורים קומט די ליכטיגקייט אראפ אויף דער וועלט פאר דעם וואס איז מיט אחדות מיט אלע אידן.

דער משגיח עפנט מיט עצות פאר די וואס פארן קיין ירושלים אויף פורים המשולש: זיך אפרוען פאר דער מגילה, הערן די מגילה ברבים, און אז מ'פארפעלט א ווארט עס גלייך זאגן און צוכאפן דעם בעל קורא. ער זאגט אז פורים איז א הייליגער ערנסטער טאג, און ער שטעלט פאר דעם ספר יסוד יוסף מיט א מעשה פונעם בית אהרן. דער יסוד יוסף זאגט אז דורך דעם נס פון מרדכי און אסתר איז באשאפן געווארן אן עולם חדש קדוש ונורא אין הימל, דער שורש נשמה פון מרדכי, וואס ווערט נישט נתגלה לחוץ. דער משגיח פארבינדט דאס מיט יום כיפור, וואס הייסט "כ-פורים": ביידע זענען דער עולם פון יחידה, וואו אלע נשמות ווערן איינס, און מ'קומט אהין נאר דורך אחדות. יום כיפור גייט מען ארויף, פורים קומט עס אראפ. ער רעדט וועגן טרינקען פורים, דעם באזונדערן וויין און צדקה פון פורים, דער ברכה אויף דער מגילה וואס רופט אראפ איר ליכט, די מגילה וואס מ'עפנט אינגאנצן, און די שמחה פון אדר וואס וואקסט יעדן טאג.

ענינים: פורים · אהבת ישראל און אחדות

סדר השיעור

  1. 0:00 זיך צוגרייטן צו פורים אין ירושלים

    דער משגיח דערמאנט זיין נסיעה קיין ירושלים אויף פורים המשולש און ווי ער איז אמאל איינגעדרימלט ביי דער מגילה פונעם דזשעט-לעג. ער רוט די פארער זיך אפצורוען פאר דער מגילה, צו הערן די מגילה ברבים, און ער ערקלערט וואס מ'טוט אז מ'פארפעלט א ווארט.

  2. 6:16 פורים א הייליגער טאג; דער יסוד יוסף

    מיט'ן חתם סופר וועגן רעדן פון פורים פאר פורים, זאגט דער משגיח אז פורים איז א הייליגער ערנסטער טאג, גרעסער ווי יום כיפור. ער שטעלט פאר דעם ספר יסוד יוסף און דערציילט ווי דער בית אהרן האט געלויבט א פשוט'ן איד וואס האט ליב געהאט די ווערטער פון שיר השירים אן זיי צו פארשטיין.

  3. 11:20 אן עולם חדש: דער שורש נשמה פון מרדכי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט דעם יסוד יוסף: פורים איז באשאפן געווארן אן עולם חדש קדוש, דער שורש נשמה פון מרדכי, וואס ווערט נישט נתגלה לחוץ. ער פארבינדט דאס מיט יום כיפור, "כ-פורים", און ערקלערט אז ביידע זענען דער עולם פון יחידה, וואו מ'קומט נאר דורך אחדות: יום כיפור גייט מען ארויף, פורים קומט עס אראפ.

  4. 16:33 וויאזוי מ'טרינקט פורים

    דער משגיח רעדט שארף קעגן שיכור ווערן פורים אויף א מיאוסן אופן, און שטעלט עס אנטקעגן דעם סאטמארער רב, וואס האט געטרונקען און געזאגט סודות התורה. ער שילדערט ווי די תלמידי הבעל שם טוב האבן געטרונקען א ביסל און זיך צוגעלייגט, און ווי רבי אברהם טשעכענאווער האט געטרונקען א געמאסטענע רביעית וויין.

  5. 20:28 דער וויין און די צדקה פון פורים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער וויין און די מתנות לאביונים פון פורים זענען אן אנדער סארט, אזוי ווי אן אתרוג ווערט טייער סוכות. ער קומט צוריק צום חילוק צווישן יום כיפור און פורים, אז פורים קומט די ליכטיגקייט אראפ אויף עולם הזה, אז מ'דארף בעטן רחמים דערויף, און אז עס פאדערט אחדות.

  6. 25:41 אחדות קעגן המן, און רופן די מגילה שטייט אינעם קאטאלאג

    אנטקעגן המנ'ס "מפוזר ומפורד" און עמלק אין רפידים איז פורים אחדות, וואס ווייזט זיך אין משלוח מנות וואס מאכט פון אלע טישן איין טיש. דער משגיח זאגט אז מ'דארף בעטן זוכה צו זיין צו דער ליכטיגקייט, ברענגט דעם אריז"ל, און ערקלערט אז "על מקרא מגילה" מיינט אראפרופן די באהאלטענע ליכטיגקייט פון דער מגילה.

  7. 29:17 כוונה ביי דער ברכה; די אפענע מגילה שטייט אינעם קאטאלאג

    ווייטער אינעם יסוד יוסף ערקלערט דער משגיח אז דער בעל קורא דארף זאגן די ברכה מיט א ציטער, און יעדער הערער זאל מכוון זיין צו ווערן א כלי פאר דער ליכטיגקייט וואס ווערט יעצט נתגלה. דערנאך ערקלערט ער פארוואס מ'עפנט די מגילה אינגאנצן און לייגט זי צוזאם ווי אן אגרת, נישט ווי א ספר תורה: דאס באהאלטענע ווערט נתגלה.

  8. 35:05 די שמחה וואס וואקסט אין אדר

    דער משגיח לייגט פאר צו לערנען א קונטרס מיט מאמרים אויף פורים, און ענטפערט א שאלה וואס מ'האט אים געפרעגט ביי א שבע ברכות: "משנכנס אדר מרבין בשמחה" מיינט אז די שמחה ווערט יעדן טאג גרעסער, אזוי ווי די טרויער פון אב ווערט שטאפלווייז שטארקער ביז תשעה באב. ער שליסט מיט א ברכה אויף א פרייליכן חודש און א ליכטיגן פורים.

דער שיעור, אויסגעשריבן

זיך צוגרייטן צו פורים אין ירושלים

0:49

דער משגיח דערמאנט אז ער דארף באלד פארן קיין ירושלים אויף פורים המשולש, און ער געדענקט ווי מיט יארן צוריק, ווען ער איז אנגעקומען קורץ פאר פורים, איז ער פונעם דזשעט-לעג איינגעדרימלט ביי דער מגילה ביינאכט. דערפאר רוט ער די פארער זיך אפצורוען פאר דער מגילה און נישט ארומפארן איבער גאנץ ארץ ישראל, כדי מ'זאל נישט זיין מיד ביי אזא גרויסן מעמד.

4:43

ס'איז זיכער גוט צו הערן די מגילה ברבים. מ'דארף אבער קענען די דינים: כמעט אלעמאל פארלירט מען א ווארט צוליב א רעש אדער א וויינענדיג קינד, און דאן זאל מען עס גלייך זאגן און שנעל צוכאפן דעם בעל קורא.

פורים א הייליגער טאג; דער יסוד יוסף

6:36

לויט'ן חתם סופר, וואס שרייבט אז די רבנים פלעגן פאר פורים רעדן וואס פורים איז, זאגט דער משגיח אז פורים איז א הייליגער ערנסטער טאג, נישט קיין טאג פון נארישקייטן, און גרעסער ווי יום כיפור. ער וועט לערנען פונעם יסוד יוסף, א הייליגער ספר פון א תלמיד פונעם טשערנאבילער מגיד, אפילו מ'וועט נישט אלעס פארשטיין. א,ב

9:40

דערצו דערציילט ער ווי דער בית אהרן האט ערב שבת געטראפן א פשוט'ן איד וואס האט מיט א געשמאק געזאגט שיר השירים. אויף דער שאלה צי ער ווייסט דעם טייטש, האט ער געענטפערט נישט, אבער די ווערטער זענען אזוי געשמאק. דער בית אהרן האט אים חשוב געהאלטן: א ריינע נשמה שפירט די קדושה אין די ווערטער. ג

אן עולם חדש: דער שורש נשמה פון מרדכי

11:27

דער יסוד יוסף זאגט אז ס'איז דא אן עולם חדש אין הימל. די וועלט האט מיט דער צייט באקומען שבת, פסח, שבועות, סוכות און ראש השנה, אבער מיט פורים איז געקומען עפעס וואס איז קיינמאל נישט געווען: אן עולם קדוש ונורא, באשאפן דורך דעם נס פון מרדכי און אסתר, וואס ווערט נישט נתגלה לחוץ ווייל די וועלט איז נישט ראוי דערצו. דער משגיח מערקט אן אז דעם מהר"לס ספר אויף פורים הייסט אור חדש, און אז פורים ברענגט אראפ אורות פון משיח. ב,ד

13:47

יענער עולם איז דער שורש נשמה פון מרדכי הצדיק. דער משגיח פארבינדט עס מיט יום כיפור, וואס דער זוהר רופט "כ-פורים", דאס הייסט אז פורים איז גרעסער. יום כיפור גייען אידן ארויף ווי מלאכים צום עולם פון יחידה, די העכסטע פון די פינף מדריגות פון דער נשמה, וואו אלע נשמות ווערן איין נשמה. ה

15:15

ממילא, ווער עס איז נישט איינס מיט אלע אידן האט נישט קיין יום כיפור, אפילו אין א ווייסן קיטל. דער שולחן ערוך פאדערט מ'זאל זיך איבערבעטן פאר יום כיפור; ווער עס האט פיינט א איד האט נישט קיין יום כיפור. פורים איז דער זעלבער עולם, נאר ער קומט אראפ צו אונז. ו

וויאזוי מ'טרינקט פורים

16:59

דער משגיח רעדט שארף קעגן בחורים וואס ווערן שיכור פורים אויף א מיאוסן אופן. אנטקעגן דעם שטעלט ער דעם סאטמארער רב, וועמען ער האט געזען ממש שיכור ביים פורים'דיגן טיש, זאגנדיג סודות התורה וואס ער האט א גאנץ יאר נישט גערעדט; מ'האט אים אריינגעטראגן שלאפן, און שעות שפעטער איז ער צוריקגעקומען פארענדיגן דעם טיש.

18:53

די תלמידי הבעל שם טוב האבן געטרונקען א ביסל און זיך צוגעלייגט, און אזוי מקיים געווען די מצוה. רבי אברהם טשעכענאווער האט געטרונקען פונקט א רביעית וויין, נישט בראנפן, ווייל דער נס איז געווען מיט וויין.

דער וויין און די צדקה פון פורים

20:28

דער וויין פון פורים, זאגט דער משגיח, איז אן אנדער סארט וויין. אן אתרוג פאר סוכות איז סתם א פרוכט; סוכות באצאלט מען הונדערטער דאלער, ווייל ס'איז אראפגעקומען א קדושה דערויף. אזוי אויך זענען מתנות לאביונים, וואס מרדכי און אסתר האבן מתקן געווען, נישט סתם צדקה, נאר מיט א סך גרעסערע קדושה, אזוי ווי שבת גיט דעם יום טוב א שבת'דיגע קדושה. י

22:16

צוריק צו זיין יסוד, זאגט ער אז יום כיפור גייען אונזערע נשמות ארויף צו יענעם ארט, און פורים קומט די זעלבע ליכטיגקייט נאך שטארקער אראפ אויף עולם הזה און הייליגט דעם גוף. מ'דארף בעטן רחמים דערויף; אזוי ווי ביי יום כיפור האט נישט יעדער איד פורים, נאר דער וואס איז איינס מיט אלע אידן, ווי "לך כנוס את כל היהודים". ח

אחדות קעגן המן, און רופן די מגילה

25:46

המן האט באשולדיגט א פאלק "מפוזר ומפורד", און עמלק איז געקומען אין רפידים, וואס די ספרים טייטשן אויף פירוד. פורים איז אחדות: דורך משלוח מנות ווערן אלע אידישע טישן איין טיש, און אן דעם האט מען נישט קיין כלי פאר דער ליכטיגקייט. ז,ט

27:00

מיט'ן אריז"ל אז פורים איז נאך גרעסער, זאגט דער משגיח אז מ'דארף בעטן זוכה צו זיין צו דער ליכטיגקייט. די ברכה "על מקרא מגילה" מיינט רופן די מגילה, בעטן אז איר באהאלטענע ליכטיגקייט זאל אראפקומען צו אונז.

כוונה ביי דער ברכה; די אפענע מגילה

29:26

ווייטער אינעם יסוד יוסף ערקלערט דער משגיח אז מיט אמן גלייבט מען אין דער ברכה, און מ'דארף דעם בעל קורא מעורר זיין צו זאגן די ברכה מיט א ציטער, ווייל זי רופט אראפ די קדושה פון דער מגילה. יעדער הערער זאל מכוון זיין אז דער עולם הנורא ווערט יעצט נתגלה צו לייכטן אויף אידן, און זיך מאכן א צוגעגרייטע כלי עס מקבל צו זיין, און אלע צוזאמען זאלן בעטן רחמים. ב

33:15

דערמיט ערקלערט ער פארוואס מ'דרייט נישט צו די מגילה ווי א ספר תורה, וואס איז אפן נאר וואו מ'ליינט. די פוסקים זאגן אז מ'שפרייט זי אויס אינגאנצן און לייגט זי צוזאם ווי אן אגרת, ווייל ביי דער קריאה ווערט די הסתרה נתגלה און די ליכטיגקייט וואס איז באהאלטן אין הימל ווערט אנטפלעקט; דערויף שטייט "ליהודים היתה אורה". כ,ל

די שמחה וואס וואקסט אין אדר

35:05

דער משגיח זאגט אז ער האט געוואלט לערנען שטיקלעך קדושת לוי און אנדערע ספרים, אבער די צייט איז קורץ, און ער לייגט פאר א קונטרס וואס האט זיי צוזאמגעשטעלט. ער לייגט צו אז די טעג ווערן אלץ גרעסער ווי פורים קומט נענטער. מ

36:16

ביי א שבע ברכות האט מען אים געפרעגט צי "משנכנס אדר מרבין בשמחה" מיינט אז מ'ווערט איינמאל פריילעכער, אדער אז די שמחה וואקסט אלץ מער. ער האט געענטפערט פון דער גמרא אליין, וואס גלייכט אדר צו אב: פון ראש חודש אב ווערט די טרויער שטאפלווייז שטארקער, די וואך פון תשעה באב, ערב תשעה באב און דער תענית. אזוי דארף אין אדר די שמחה פון היינט זיין גרעסער ווי פון נעכטן. נ

41:11

רש"י לייגט צו אז ניסן, דער חודש פון יציאת מצרים, איז נאך גרעסער. דער משגיח שליסט מיט א ברכה אויף א פריילעכן חודש, א ליכטיגן פורים, און די גאולה שלימה. ס

מראי מקומות

תורה

  1. ט Shemos 17:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:46

כתובים

  1. ג Shir HaShirim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:40
  2. ז Esther 3:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:46
  3. ח Esther 4:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:16
  4. י Esther 9:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:28
  5. ל Esther 8:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:15

תלמוד בבלי

  1. נ Taanis 29a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:16

זוהר און קבלה

  1. ה Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:47

ראשונים

  1. ס לכאורה Rashi on Taanis 29a מפתח אינעם אויסשרייב: 41:11

אחרונים און חסידות

  1. א Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 6:36
  2. ב Yesod Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 6:36, 11:27, 29:26
  3. ד Or Chadash (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:27
  4. ו Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:15
  5. כ לכאורה Shulchan Aruch Orach Chaim 690 מפתח אינעם אויסשרייב: 33:15
  6. מ Kedushas Levi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:05

עיקרי הדברים

  1. 11:27 לויטן יסוד יוסף איז דורכן נס פון מרדכי און אסתר באשאפן געווארן אן עולם חדש קדוש ונורא אין הימל, וואס איז קיינמאל פריער נישט געווען, און ער ווערט נישט נתגלה לחוץ.
  2. 13:47 יענער עולם איז דער שורש נשמה פון מרדכי הצדיק, און ער איז דער עולם פון יחידה, וואו אלע אידישע נשמות גיסן זיך צוזאמען אין איין נשמה.
  3. 16:06 יום כיפור דערגרייכט מען דעם זעלבן עולם, נאר יום כיפור גייען אידן ארויף אהין ווי מלאכים, און פורים קומט די ליכטיגקייט אראפ אויף עולם הזה און הייליגט אפילו דעם גוף.
  4. 15:47 אזוי ווי מ'האט נישט קיין יום כיפור אן אחדות און מוחל זיין איינער דעם אנדערן, אזוי קען מען נישט מקבל זיין די ליכטיגקייט פון פורים אן אחדות מיט אלע אידן.
  5. 28:04 די ברכה "על מקרא מגילה" מיינט רופן די מגילה, אראפרופן איר באהאלטענע ליכטיגקייט, דערפאר דארף מען זי זאגן און הערן מיט א ציטער און מכוון זיין צו ווערן א כלי פאר דער ליכטיגקייט.
  6. 36:57 "משנכנס אדר מרבין בשמחה" מיינט אז די שמחה דארף וואקסן יעדן טאג מער און מער דעם גאנצן חודש, אזוי ווי פון ראש חודש אב ווערט די טרויער אלץ שטארקער ביז תשעה באב.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 15:34 וויאזוי איז מען זוכה צו יום כיפור, און פארוואס איז דאס זעלבע ביי פורים?

    תירוץ: 15:47 נאר דורך אחדות: מ'מוז בעטן מחילה איינער ביים אנדערן און נישט פיינט האבן קיין איד, ווייל ביידע טעג זענען דער עולם פון יחידה וואו אלע נשמות ווערן איינס.

  2. קשיא: 27:56 וואס מיינט "על מקרא מגילה" אין דער ברכה?

    תירוץ: 28:04 רופן די מגילה: רופן איר ליכטיגקייט, וואס איז באהאלטן אין הימל, זי זאל ארויסקומען צו אונז.

  3. קשיא: 33:12 פארוואס עפנט מען די מגילה אינגאנצן און מ'דרייט זי נישט ווי א ספר תורה?

    תירוץ: 33:58 ווייל ביי דער קריאה ווערט די הסתרה נתגלה: די ליכטיגקייט וואס איז באהאלטן אין הימל ווערט אנטפלעקט.

  4. קשיא: 36:16 מיינט "משנכנס אדר מרבין בשמחה" אז מ'ווערט איינמאל פריילעכער און עס בלייבט אזוי, אדער אז די שמחה וואקסט אלץ מער?

    תירוץ: 36:57 זי וואקסט יעדן טאג, אזוי ווי פון ראש חודש אב ווערט די טרויער שטאפלווייז שטארקער ביז תשעה באב.

מעשיות

  1. 9:35 דער בית אהרן און דעם פשוט'ן אידס שיר השירים

    דער בית אהרן איז אמאל אריינגעגאנגען אין בית המדרש ערב שבת, און דארט איז געזעסן א גאר פשוט'ער איד, א חסיד וואס איז נישט געווען קיין תלמיד חכם, און האט מיט א געשמאק געזאגט שיר השירים. ער האט אים געפרעגט, יענקל, צי ער ווייסט דעם טייטש פון שיר השירים. דער איד האט געענטפערט אז ער ווייסט נישט דעם טייטש, אבער די ווערטער אליין זענען אזוי געשמאק. דער בית אהרן האט אים זייער חשוב געהאלטן: ער האט א ריינע נשמה און שפירט אז פון די ווערטער גייט ארויס א קדושה.

    אין דער מעשה: רבי מרדכי לעכאוויטשער, דער בית אהרן

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  2. 17:20 דער סאטמארער רב פורים

    דער משגיח דערציילט אז ער האט געזען דעם סאטמארער רב ממש שיכור ווערן פורים. ביים פורים'דיגן טיש האט ער געטרונקען און נאכאמאל געטרונקען, און האט גענומען זאגן תורות וואס ער זאגט נישט א גאנץ יאר, סודות התורה, ווען א גאנץ יאר פלעגט ער רעדן אויפן פשט. ווען מ'האט געזען אז ער וועט באלד צוזאמפאלן האט מען אים אריינגעטראגן שלאפן, און א פינף זעקס שעה שפעטער, ארום צוויי דריי פארטאגס, איז ער אראפגעקומען און פארענדיגט דעם טיש.

    אין דער מעשה: דער סאטמארער רב

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 11:42 פורים האט נישט נאר צוגעלייגט נאך א הייליגן טאג ווי שבת און די ימים טובים; עס איז באשאפן געווארן אן עולם חדש אין הימל וואס איז קיינמאל נישט געווען, דער שורש נשמה פון מרדכי.
  2. 14:37 יום כיפור און פורים דערגרייכן דעם זעלבן עולם פון יחידה פון צוויי זייטן: יום כיפור גייען אידן ארויף ווי מלאכים, און פורים קומט די ליכטיגקייט אראפ אין עסן און טרינקען און הייליגט דעם גוף.
  3. 15:15 דאס וואס מ'מוז זיך איבערבעטן פאר יום כיפור איז נישט נאר א באזונדערע זאך: ווער עס ווערט נישט איין נשמה מיט אלע אידן האט פשוט נישט קיין יום כיפור, און דאס זעלבע איז מיט פורים.
  4. 27:56 דאס ווארט "מקרא" אין דער ברכה אויף דער מגילה מיינט "רופן": די ברכה רופט די באהאלטענע ליכטיגקייט פון דער מגילה זי זאל אראפקומען.
  5. 33:15 די הלכה אז מ'עפנט די מגילה אינגאנצן און לייגט זי צוזאם און מ'דרייט זי נישט צו, שפיגלט אפ איר מהות: די מגילה איז דער גילוי פון דעם באהאלטענעם, די ליכטיגקייט וואס איז באהאלטן אין הימל ווערט נתגלה.
  6. 20:28 דער וויין און די צדקה פון פורים זענען אן אנדער סארט וויין און צדקה, אזוי ווי אן אתרוג וואס קאסט ווייניג פאר סוכות ווערט א טייערע חפץ של מצוה ווען סוכות קומט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 3:43 דער משגיח רוט די וואס פארן קיין ירושלים זיך אפצורוען פאר דער מגילה און נישט ארומפארן איבער ארץ ישראל, כדי מ'זאל נישט זיין מיד ביי דער מגילה.
  2. 4:55 דער משגיח זאגט אז אויב מ'פארפעלט א ווארט פון דער מגילה זאל מען עס גלייך זאגן און שנעל צוכאפן דעם בעל קורא.
  3. 18:38 דער משגיח זאגט אז מ'זאל נישט שיכור ווערן פורים אויף א מיאוסן אופן; ער שילדערט דעם וועג פון טרינקען א ביסל ביי דער סעודה און זיך דערנאך צולייגן.
  4. 27:00 דער משגיח זאגט אז מ'דארף בעטן דעם רבונו של עולם זוכה צו זיין צו דער ליכטיגקייט פון פורים, און מכוון זיין ביי דער ברכה אויף דער מגילה צו ווערן א כלי דערצו.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אסתר המלכה, דער בית אהרן, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דער מהר"ל פון פראג, דער סאטמארער רב, המן, מרדכי הצדיק, רבי אברהם טשעכאנאווער, רבי נחום טשערנאבילער, רש"י

ערכים אדר, אחדות, יום הכפורים, יחידה, יין המשומר, משלוח מנות, מתנות לאביונים, עד דלא ידע, פורים המשולש, רביעית, שורש הנשמה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט