שבת שירה - ביאור פנימי בענין שירה (שייכות לט"ו בשבט)

קאטאלאג: פרשת השבוע בשלח נומ׳ ⁨5⁩ פאקעט גייד ז׳ 9 תשמ"ג (1982–83) אידיש 1 שעה 25 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 25 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די וועלט איז באשאפן געווארן מיט זיבן קולות און איז אליין א שירה צום רבונו של עולם, וואס שבת מאכט גאנץ; אויף שבת שירה מיט ט"ו בשבט דארף יעדער איד זינגען זיין חלק און ארויסגעבן גוטע פירות אין דעם כרם פונעם אייבערשטן.

דער משגיח עפנט מיט דעם וואס שבת שירה און ט"ו בשבט קומען זיך צוזאמען. דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט מיט עשרה מאמרות; זיבן פון זיי זענען געווארן די זיבן טעג און די זיבן מידות, און שבת, דער זיבעטער, מאכט זיי גאנץ און ברענגט שמחה און געזאנג. א ניגון דארף פונקט זיבן נאטן, ממילא איז די גאנצע וועלט א ניגון, און דוד המלך, דער זיבעטער, איז אליין נגינה. ער ערקלערט קבלת שבת, דעם היכל אין זוהר וואס מ'עפנט נאר מיט נגינה, די זיבן ימים מיט כנרת אלס די כינור, און פרק שירה. תפארת איז הארמאניע, די חצי קולות זענען מידת הדין, און אפילו די צובראכענע און שטילע צייטן אין לעבן זענען א חלק פון דער שירה, אזוי ווי די ליידיגע ערטער אין שירת הים. א איד וואס טוט דעם רצון השם פירט אן מיט דער שירה פון דער בריאה; א רשע זינגט נאר מיט זיין מפלה. דעם אייבערשטנס אייגענע שירה איז דער כרם פון ישעיה, כלל ישראל, און אויף ט"ו בשבט דארף יעדער איד אנהייבן ארויסגעבן גוטע פירות.

ענינים: ניגון און שירה · מעשה בראשית און די נפלאות הבריאה · ט"ו בשבט

סדר השיעור

  1. 0:00 שבת שירה מיט ט"ו בשבט; די עשרה מאמרות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז שבת שירה פאלט אויס מיט ט"ו בשבט, און ווען צוויי קדושות קומען זיך צוזאמען שטארקט איינע די אנדערע. ער ברענגט די עשרה מאמרות: דריי זענען העכער פון עולם הזה, און זיבן זענען געווארן די טעג פון דער וואך, יעדער טאג קעגן א מידה, ביז שבת, די כלה. ער לייגט צו אז מ'דארף די זיבן מידות אויסלייטערן.

  2. 5:02 זעקס טעג, די שבעה רועים, און מאנטאג'ס צעטיילונג שטייט אינעם קאטאלאג

    פון "כי ששת ימים" ערקלערט דער משגיח אז די זעקס טעג זענען זעקס כוחות, און אז די שבעה רועים פון כלל ישראל, פון אברהם ביז דוד, זענען קעגן די זיבן מידות. מאנטאג, דער טאג פון מידת הדין, איז דער ערשטער "צוויי", דער שורש פון צעטיילונג און מחלוקת, און דערפאר שטייט דארט נישט "כי טוב". שבת איז די השלמה, און שלימות ברענגט שמחה און געזאנג, אזוי ווי ביי א חתונה.

  3. 10:44 קבלת שבת; תפארת אלס הארמאניע און רפואה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט ווי קבלת שבת גייט לויט די זיבן מאמרות: דריי מאל "הבו" קעגן די דריי באהאלטענע, זיבן קולות אין מזמור לדוד, זעקס קאפיטלעך קעגן די זעקס טעג, און דערנאך מזמור שיר ליום השבת. ער ערקלערט תפארת אלס הארמאניע, ווי די פארבן אין א בילד אדער די נאטן אויף א פיאנא, און זאגט אז רפואה קומט פון תפארת און הוד, פון באלאנס, דערפאר מאכט מען א מי שברך פאר א חולה נאך חמישי.

  4. 18:16 זיבן נאטן: א וועלט געבויט ווי א ניגון שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז א ניגון דארף פונקט זיבן נאטן, און דער אכטער איז ווידער דער ערשטער, ווייל די וועלט איז באשאפן געווארן מיט די זיבן קולות פון "הבו לה'". ממילא איז די וועלט א וועלט פון נגינה, וואו אלעס זינגט צום רבונו של עולם. די שבעה רועים זענען זיבן קלאווישן, און ערשט מיטן זיבעטן, דוד המלך, קען מען זינגען; דוד איז נישט נאר א זינגער נאר ער איז אליין "נעים זמירות ישראל".

  5. 23:08 דער היכל וואס עפנט זיך נאר מיט נגינה שטייט אינעם קאטאלאג

    דוד המלך איז דער ערשטער איד ביי וועמען מ'געפינט אז ער האט געשפילט א ניגון, פאר שאול. דער משגיח ברענגט פונעם זוהר אז ס'איז דא א היכל אין הימל וואס מ'עפנט נאר מיט נגינה, און דוד איז אריין דורך נגינה; דאס איז דער היכל פון מלכות, פון שבת. דערפאר זינגט מען לכה דודי, וואס רבי שלמה אלקבץ האט געגעבן מיט צוויי תנאים, פאר מזמור שיר: דאס איז דער שליסל וואס עפנט שבת.

  6. 27:22 זיבן לענדער, זיבן ימים, און די כינור פון כנרת שטייט אינעם קאטאלאג

    פון פרקי דרבי אליעזר ברענגט דער משגיח אז ארץ ישראל איז די זיבעטע לאנד, "זמרת הארץ", און ים כנרת איז דער זיבעטער ים, אויפן נאמען פון דער כינור. ער ברענגט רבי מרדכי פון לעכאוויטש, וועמענס יארצייט איז יענע נאכט, אז ס'איז גרינגער צו גלייבן אז די זיבן ימים זענען אויסגעטרוקנט ווי אז א איד וואס קען זינגען זינגט נישט שבת, און ערקלערט עס: יעדער איד איז א עולם קטן מיט זיין אייגענע כנרת, און שבת איז דער טאג פון זמרה.

  7. 32:17 פרק שירה: די גאנצע בריאה זינגט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פרק שירה, וואו יעדער באשעפעניש זינגט צום רבונו של עולם, און ערקלערט אז די כשר'ע בהמות און חיות זינגען אלס שליחי ציבור פאר דעם גאנצן וואלד. פון די צען כשר'ע בהמות און חיות אין דער תורה ברענגט מען פון דריי קרבנות, זיבן זענען חיות, און די זיבעטע, דער זמר, זינגט; דער מענטש איז דער דיריגענט. דערפאר זינגען אידן אזויפיל זמירות שבת, ביז נשמת, וואו די גאנצע בריאה גיסט זיך צוזאמען אין איין גרויסע נשמה.

  8. 36:24 זיבן סטרונעס, "שובע" ווי "שבע", און הארמאניע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא אין ערכין אז די כינור אין בית המקדש האט געהאט זיבן סטרונעס און לימות המשיח וועט זי האבן אכט, פון "אל תקרי שובע אלא שבע". ער ערקלערט אז אזא אל תקרי איז דער פשט פונעם פסוק: זעטיקייט קומט נאר מיט זיבן, ווען די גאנצע קלאוויאטור איז דא. דערנאך ערקלערט ער הארמאניע אין א ניגון, דריי נאטן העכער, ווייל די דריטע מידה איז תפארת, און דעם אקארד מיטן פינפטן, וואס איז הוד.

  9. 41:20 חצי קולות, מיינאר, און מידת הדין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם יערות דבש אז מלאכים און גלגלי שמים זינגען לויט א סדר, מיט גאנצע און חצי קולות, וואס האבן א שורש אין חכמת האמת. א ניגון נאר אויף די שווארצע קלאווישן, די חצי קולות, קומט ארויס טרויעריג, ווייל האלבירן איז צעטיילונג, מידת הדין. יעדער נאט און יעדער געמיש ברענגט ארויס אן אנדער געפיל; מעידזשאר קומט פון חסד און מיינאר פון דין, אזוי ווי אלעס אין דער בריאה קומט פונעם געמיש פון אירע קולות.

  10. 45:39 מאנטאג, דער טאג פון צוויי, און סדר מועד שטייט אינעם קאטאלאג

    מאנטאג איז דער ערשטער "צוויי", דער טאג פון צעטיילונג און דין; דער משגיח ברענגט פונעם אריז"ל אז מ'זאל נישט אנהייבן א לימוד מאנטאג, און אז מענטשן זענען מקפיד אויף אזעלכע זאכן. אין חק לישראל האט יעדער וואכנטאג זיין סדר משניות, און מאנטאג איז מועד. ער פארענטפערט פארוואס נאר מועד הייסט נישט לשון רבים: אויפן טאג פון דין לערנט מען וועגן ימים טובים כדי אים צו דערפרייען, און דער נאמען בלייבט לשון יחיד כדי צו שטארקן דעם אחדות.

  11. 50:24 צובראכענע קולות, טרערן, און דער אקטאוו פון תשובה שטייט אינעם קאטאלאג

    די תקיעה איז חסד, און די צובראכענע שברים און תרועה זענען דין, חצי קולות, און פונדעסטוועגן זענען זיי אויך גוט: דער מדרש טייטשט "בכושרות" בכי און שירות צוזאמען. די גאנצע וועלט איז איין ניגון מיט מעידזשאר און מיינאר וואס מישן זיך שיין צוזאמען. מיט דעם דברי ישראל אויף א ווארט פון רבי לוי יצחק פון בארדיטשוב ערקלערט דער משגיח אז ווער ס'קען נישט דערגרייכן די הויכע קולות נעמט א אקטאוו נידעריגער, דער זעלבער ניגון, און דאס איז תשובה, די בחינה פון דוד המלך.

  12. 56:39 אמונה און די ליידיגע ערטער אין דער שירה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די וועלט איז איין לאנגע סימפאניע וואו אפילו די טרויעריגע טיילן זענען שיין, און א איד מיט אמונה ווייסט אז אלעס איז פונעם אייבערשטן און אלעס איז גוט; ערשט דעמאלט קען מען זינגען. שירת הים איז געשריבן אין ספר תורה ווי א מויער פון ציגל, מיט ליידיגע ערטער, און די ליידיגע ערטער זענען פונקט אזוי א חלק פון דער שירה ווי די אותיות. אזוי אויך די ליידיגע צייטן אין א מענטשנס לעבן, ווי די הפסקות אין א ניגון.

  13. 1:00:41 יעדער איד פירט אן מיט דער שירה פון דער בריאה שטייט אינעם קאטאלאג

    יעדער באשעפעניש וואס טוט דעם רצון השם זינגט, דער בוים מיט זיין וואקסן און דער פויגל מיט זיין פליען. דער משגיח ערקלערט וואס יהושע האט געהייסן די זון: איר שירה איז אז זי פירט זיך ווי דער אייבערשטער האט עס איינגעשטעלט, און זיך אפשטעלן הייסט אויפהערן איר שירה. א איד איז דער דיריגענט פון דער בריאה: ווען ער לייגט אן טלית און תפילין און זאגט הללויה, הייבן הימל און ערד אן צו זינגען; די נשמה איז דער שענסטער אינסטרומענט, און א איד וואס פירט זיך נישט ווי עס דארף צו זיין צעשטערט די גאנצע סימפאניע.

  14. 1:06:02 דעם רשע'ס שירה און די שירה פון מידת הדין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט ווען דער רשע זינגט זיין שירה, און ענטפערט פון "וגם רשע ליום רעה": אין טאג פון זיין מפלה. דאס ערקלערט פארוואס דער מלאך פון עשו האט זיך געראנגלט מיט יעקב פונקט ווען זיין צייט צו זינגען איז געקומען: זיין שירה איז געווען זיין מפלה, בשעת דוד זינגט "בחיי". פונעם מדרש מאכט ער א חילוק צווישן דער שירה פון זכרים, חסד, און דער שירה פון נקבות, דין, וואס איז זיסער אבער געהערט צו לימות המשיח; דערפאר האט מרים געזינגען נאר איין פסוק.

  15. 1:12:26 קיין קשיות נישט אויפן אייבערשטן; דעם אייבערשטנס אייגענע שירה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רופט דעם מנהג פון קאשע אויף שבת שירה א רמז, אפשר א וויץ, אז ס'איז נישטא קיין קשיא אויפן רבונו של עולם: די גאנצע פרשת בשלח איז אמונה, און רבינו בחיי זאגט אז דער ים האט זיך געשפאלטן ביסלעכווייז. פונעם חרדים ברענגט ער אז זינגען צום אייבערשטן איז א מצוה, און ווייל דער אייבערשטער היט אלע מצוות, פרעגט ער וואס איז דעם אייבערשטנס שירה. ער ענטפערט פון ישעיה: די שירה פונעם כרם, כלל ישראל, וואס דער אייבערשטער האט איינגעפלאנצט אין ארץ ישראל און געהאפט אז ער וועט ארויסגעבן גוטע טרויבן.

  16. 1:17:56 יעדער איד א בוים אין דעם אייבערשטנס כרם: ט"ו בשבט שטייט אינעם קאטאלאג

    דעם אייבערשטנס שירה איז אלעס וואס ער טוט פאר כלל ישראל, און ער האט ליב און זינגט אויף יעדן איד אפילו ווען די טרויבן קומען ארויס זויער. פון דער משנה "כל ישראל", "נצר מטעי", זאגט דער משגיח אז דער אייבערשטער שטאלצירט מיט יעדן איד ווי מיט א בוים וואס ער האט אליין איינגעפלאנצט. שבת שירה פאלט ארום ט"ו בשבט, ראש השנה לאילנות, און ער רופט אז יעדער איד זאל אנהייבן ארויסגעבן גוטע פירות, אין לערנען, אין דאווענען און אין לעבן ווי א איד, און ער ענדיגט מיט א ברכה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

שבת שירה מיט ט"ו בשבט; די עשרה מאמרות

0:07

דער משגיח עפנט מיט דעם וואס היינטיגער שבת איז שבת שירה מיט ט"ו בשבט, און ווען צוויי קדושות קומען זיך צוזאמען, הייבט איינע אויף די אנדערע. ער הייבט אן מיט דער משנה אז די וועלט איז באשאפן געווארן מיט עשרה מאמרות. דריי זענען העכער פון עולם הזה און מ'האט נישט קיין השגה אין זיי; די אנדערע זיבן זענען געווארן די זיבן טעג פון דער וואך, יעדער טאג קעגן א מידה: זונטאג חסד, מאנטאג דין, דינסטאג תפארת, ביז שבת, די כלה, דער ייחוד פונעם אייבערשטן מיט כלל ישראל. ער לייגט צו אז מ'דארף די זיבן מידות אויסלייטערן, אז זיי זאלן זיין ריין פארן רבונו של עולם. א

זעקס טעג, די שבעה רועים, און מאנטאג'ס צעטיילונג

5:09

אין פסוק שטייט "כי ששת ימים עשה ה'", מערקט אן דער משגיח, און נישט "בששת": די זעקס טעג זענען זעקס כוחות, זעקס מידות מיט וועמען דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט, און שבת איז כולל אלעס. דער שורש פון כלל ישראל זענען די שבעה רועים, אברהם, יצחק, יעקב, משה, אהרן, יוסף און דוד, יעדער א מידה. מאנטאג, דער טאג פון דין, איז דער ערשטער "צוויי"; ווען מ'צעטיילט איינס אויף צוויי, ווערט באשאפן מחלוקת, און דערפאר, ווי רש"י ברענגט, שטייט נישט ביי אים "כי טוב", און אהער געהערט אויך די גמרא אין פסחים וועגן זוגות. שבת איז די השלמה, און שלימות ברענגט שמחה, ווי ביי א חתונה, און דעמאלט זינגט מען. ג,ו,ז

קבלת שבת; תפארת אלס הארמאניע און רפואה

10:55

מיט וואס ברענגט מען אריין דעם זיבעטן טאג? דער משגיח ערקלערט קבלת שבת: מזמור לדוד, מיט זיינע זיבן מאל "קול ה'", איז קעגן די זיבן מאמרות, און די דריי מאל "הבו" פריער זענען די דריי באהאלטענע וואס דערגרייכן נישט צו אונז. די זעקס קאפיטלעך פריער זענען די זעקס טעג, און ערשט נאכדעם קומט מזמור שיר ליום השבת. ח,ט

13:57

דערנאך ערקלערט ער תפארת, די דריטע מידה, אלס הארמאניע. איין פארב אליין איז גארנישט, אבער ווען אלע פארבן מישן זיך ווערט א בילד; איין קלאפ אויף דער פיאנא איז גארנישט, אבער דאס געמיש פון די קולות איז א ניגון. די דאקטוירים זאגן אז א קרענק איז א פעלן אין באלאנס, ממילא קומט רפואה פון תפארת און הוד, וואס שאפן באלאנס, און דערפאר מאכט מען א מי שברך פאר א חולה נאך חמישי.

זיבן נאטן: א וועלט געבויט ווי א ניגון

18:18

א ניגון דארף פונקט זיבן נאטן, ערקלערט דער משגיח; דער אכטער איז ווידער דער ערשטער, און דערפאר הייסט עס אן אקטאוו. דאס איז ווייל די וועלט איז באשאפן געווארן מיט די זיבן קולות פון מזמור לדוד, ממילא איז די וועלט א וועלט פון נגינה: אלעס אין איר, אפילו דער טעיפ וואס דרייט זיך יעצט, זינגט צום רבונו של עולם. די שבעה רועים זענען זיבן קלאווישן, און ערשט מיטן זיבעטן, דוד, קען מען זינגען. ער איז "נעים זמירות ישראל", נישט נאר א זינגער נאר אליין א שטיק נגינה. ח,י

דער היכל וואס עפנט זיך נאר מיט נגינה

23:21

דוד איז דער ערשטער איד ביי וועמען מ'געפינט אז ער האט געשפילט א ניגון, פאר שאול. דער משגיח ברענגט פונעם זוהר אז ס'איז דא א היכל אין הימל וואס עפנט זיך נאר מיט נגינה, און דוד איז אריין דורך זינגען; דאס איז דער היכל פון מלכות, פון שבת. דערפאר זינגט מען לכה דודי, וואס רבי שלמה אלקבץ האט געגעבן מיטן תנאי אז מ'זאל עס זאגן שטייענדיג און נישט מפסיק זיין, פאר מזמור שיר ליום השבת: דאס איז דער שליסל וואס עפנט שבת. כ,ל,ט

זיבן לענדער, זיבן ימים, און די כינור פון כנרת

27:27

פון פרקי דרבי אליעזר ברענגט דער משגיח זיבן לענדער, און די זיבעטע איז ארץ ישראל, וואס יעקב אבינו האט אנגערופן "זמרת הארץ", דאס געזאנג פונעם לאנד; און זיבן ימים, און דער זיבעטער איז ים כנרת, אויפן נאמען פון דער כינור. ווייל יענע נאכט איז דער יארצייט פון רבי מרדכי פון לעכאוויטש, ברענגט ער זיין ווארט אז ס'איז גרינגער צו גלייבן אז די זיבן ימים זענען אויסגעטרוקנט ווי אז א איד וואס קען זינגען זאל נישט זינגען שבת. יעדער איד איז א עולם קטן מיט א כנרת אין זיך. מ,נ

פרק שירה: די גאנצע בריאה זינגט

33:07

אין פרק שירה שטייט וואס יעדער באשעפעניש זינגט צום רבונו של עולם, און דער משגיח ערקלערט אז די כשר'ע באשעפענישן זינגען אלס חזנים פאר דעם גאנצן וואלד. פון די צען כשר'ע בהמות און חיות וואס די תורה רעכנט אויס, ברענגט מען פון דריי קרבנות, און פון די זיבן חיות זינגט די זיבעטע, דער זמר; דער מענטש איז דער דיריגענט. דערפאר זינגען אידן אזויפיל שבת, ביז נשמת, וואו די גאנצע בריאה גיסט זיך צוזאמען אין איין גרויסע נשמה. ס,ע

זיבן סטרונעס, "שובע" ווי "שבע", און הארמאניע

36:26

די גמרא אין ערכין זאגט אז די כינור אין בית המקדש האט געהאט זיבן סטרונעס, פון "אל תקרי שובע אלא שבע". דער משגיח פרעגט ווי אזוי מ'קען זאגן "אל תקרי" קעגן דעם פסוק, און ענטפערט אז אזא אל תקרי איז דער פשט: זעטיקייט איז נאר מיט זיבן. דערנאך ערקלערט ער הארמאניע: א צווייטע שטימע דריי נאטן העכער מישט זיך שיין, צוויי אדער פיר העכער קלינגט שלעכט, ווייל די דריטע מידה איז תפארת; דער אקארד לייגט צו דעם פינפטן, הוד. צ,ק

חצי קולות, מיינאר, און מידת הדין

41:24

דער משגיח ברענגט דעם יערות דבש פון רבי יהונתן אייבשיץ, אז די מלאכים און די גלגלי שמים זינגען לויט א סדר, מיט גאנצע און חצי קולות, וואס האבן א שורש אין חכמת האמת. א ניגון נאר אויף די שווארצע קלאווישן, די חצי קולות, קומט ארויס טרויעריג, ווייל האלבירן איז צעטיילונג, מידת הדין. מעידזשאר קומט פון חסד און מיינאר פון דין, און אלעס אין דער בריאה קומט פונעם געמיש פון אירע קולות. ר

מאנטאג, דער טאג פון צוויי, און סדר מועד

45:46

מאנטאג איז דער ערשטער טאג פון "צוויי", פון צעטיילונג און דין, און דער משגיח ברענגט פונעם אריז"ל אז מ'זאל נישט אנהייבן א לימוד מאנטאג. אין חק לישראל האט יעדער וואכנטאג זיין סדר משניות, און מאנטאג לערנט מען מועד. אויף דער שאלה פארוואס נאר מועד הייסט לשון יחיד, ענטפערט ער אז אויפן טאג פון דין, וואו ס'שטייט נישט "כי טוב", לערנט מען וועגן ימים טובים כדי אים צו דערפרייען, און דער לשון יחיד שטארקט דעם אחדות. ש

צובראכענע קולות, טרערן, און דער אקטאוו פון תשובה

50:34

די תקיעה איז חסד, אברהם; די צובראכענע שברים און תרועה זענען דין, יצחק, חצי קולות, און דערפאר רופט מען צוזאם דעם קהל מיט תקיעה און נישט מיט תרועה. פונדעסטוועגן זענען צובראכענע קולות אויך גוט: אויף "מוציא אסירים בכושרות" טייטשט דער מדרש "בכושרות" בכי און שירות צוזאמען. די גאנצע וועלט איז איין ניגון, מיט מעידזשאר און מיינאר וואס מישן זיך שיין צוזאמען. ת,אא,אב

53:29

אויפן ווארט פון רבי לוי יצחק פון בארדיטשוב אז א חזן איז א נאר, ברענגט דער משגיח דעם הסבר פונעם דברי ישראל: תשובה איז די בחינה פון דוד. ווער ס'קען נישט דערגרייכן א הויכן קול, זינגט עס א אקטאוו נידעריגער, און ס'איז דער זעלבער ניגון; אזוי גייט א איד אראפ כדי ארויפצוגיין. אד

אמונה און די ליידיגע ערטער אין דער שירה

56:39

די וועלט איז איין לאנגע סימפאניע וואו אפילו די טרויעריגע טיילן זענען שיין, און דער וואס האט אמונה ווייסט אז אלעס איז פונעם אייבערשטן און אלעס איז גוט; ערשט דעמאלט קען ער זינגען. שירת הים איז געשריבן ווי א מויער פון ציגל, מיט ליידיגע ערטער, און די ליידיגע ערטער זענען פונקט אזוי א חלק פון דער שירה ווי די אותיות, ווי די הפסקות אין א ניגון. אזוי אויך, זאגט דער משגיח, זענען די ליידיגע צייטן אין א מענטשנס לעבן א חלק פון זיין שירה. אז

יעדער איד פירט אן מיט דער שירה פון דער בריאה

1:00:52

אלעס וואס טוט דעם רצון השם זינגט, זאגט דער משגיח, ווי ס'שטייט אין פרק שירה: דער בוים מיט זיין וואקסן, דער פויגל מיט זיין פליען. ווען יהושע האט געהייסן די זון שטיין, האט ער איר געהייסן אויפהערן איר שירה, ווייל איר געזאנג איז אז זי פירט זיך ווי דער אייבערשטער האט עס איינגעשטעלט. א איד איז דער דיריגענט פון דער בריאה: ווען ער לייגט אן טלית און תפילין און זאגט הללויה, הייבן הימל און ערד אן צו זינגען. די נשמה, ווי ס'שטייט אינעם לעצטן קאפיטל תהלים, איז דער שענסטער אינסטרומענט, אבער א איד וואס פירט זיך נישט ווי ס'דארף צו זיין צעשטערט די גאנצע סימפאניע. ס,אח,אט,אי

דעם רשע'ס שירה און די שירה פון מידת הדין

1:06:02

ווען זינגט דער רשע? דער משגיח ענטפערט פון משלי, "וגם רשע ליום רעה": אפילו דער רשע איז באשאפן געווארן לכבוד שמים, און זיין שירה איז זיין מפלה. דאס ערקלערט פארוואס דער מלאך פון עשו, וואס האט געבעטן יעקב ער זאל אים לאזן גיין ווייל עס איז שוין קאיור, האט זיך געראנגלט מיט אים פונקט ווען זיין צייט צו זינגען איז געקומען: זיין שירה איז געווען זיין מפלה. דוד אבער זאגט "אהללה ה' בחיי", מיט מיין לעבן, בשעת די רשעים זינגען דורך "יתמו חטאים". אכ,אל,אמ,אנ

1:09:42

פון א מדרש מאכט דער משגיח א חילוק צווישן דער שירה פון זכרים, חסד, און דער שירה פון נקבות, דין. דאס קול פון א אשה איז זיסער, ווי דער מדרש אויף בראשית ערקלערט, ווייל זי איז באשאפן געווארן פון א ביין וואס האט א קלאנג; אבער די שירה פון מידת הדין געהערט צו לימות המשיח. דערפאר האט מרים געזינגען נאר איין פסוק. אס,אע,אפ

קיין קשיות נישט אויפן אייבערשטן; דעם אייבערשטנס אייגענע שירה

1:13:00

שבת שירה עסט מען קאשע, און דער משגיח זאגט אז דאס איז א רמז, אפשר א וויץ, אז מ'האט נישט קיין קשיות אויפן רבונו של עולם: די גאנצע פרשת בשלח איז אמונה, און רבינו בחיי זאגט אז דער ים האט זיך געשפאלטן ביסלעכווייז. דער חרדים רעכנט זינגען צום אייבערשטן פאר א מצוה, און דער אייבערשטער היט אלע מצוות; וואס איז דען זיין שירה? ישעיה ענטפערט: די שירה פונעם כרם, כלל ישראל, וואס דער אייבערשטער האט איינגעפלאנצט אין ארץ ישראל, ארומגעצוימט און אויסגערייניגט, און געהאפט אז ער וועט ארויסגעבן גוטע טרויבן. אצ,אק,אר

יעדער איד א בוים אין דעם אייבערשטנס כרם: ט"ו בשבט

1:19:18

דעם אייבערשטנס שירה איז אלעס וואס ער טוט פאר כלל ישראל: שבת, די תורה, ארץ ישראל. יעדער איד איז א בוים וואס דארף ארויסגעבן גוטע פירות, און פונדעסטוועגן האט דער אייבערשטער ליב יעדן איד אפילו ווען די טרויבן קומען ארויס זויער, און ער זינגט אויף אים. די משנה "כל ישראל יש להם חלק לעולם הבא" רופט זיי "נצר מטעי": דער אייבערשטער שטאלצירט מיט יעדן איד ווי מיט א בוים וואס ער האט אליין איינגעפלאנצט. אש

1:21:20

שבת שירה קומט מיט ט"ו בשבט, ראש השנה לאילנות, און דער משגיח ברענגט דעם מגן אברהם אז אידן מאכן דעמאלט א בורא פרי העץ. פון יעצט און ווייטער, זאגט ער, זאל יעדער איד אנהייבן ארויסגעבן גוטע פירות: בעסער לערנען, דאווענען מיט כוונה און לעבן ווי א איד, אז די גאנצע בריאה זאל קענען זינגען. את,בא

מראי מקומות

תורה

  1. ב Bereishis 2:18 3:24 טעקסט מפתח
  2. ג לכאורה Shemos 20:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:09
  3. ד Bereishis 41:42 6:51 טעקסט מפתח
  4. ה Bereishis 1:5 7:19 טעקסט מפתח
  5. נ Bereishis 43:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:27
  6. ע Devarim 14:4-5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:07
  7. ת Bamidbar 10:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 50:34
  8. או Shemos 14:31 57:21 טעקסט מפתח
  9. אז Shemos 15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 56:39
  10. אל Bereishis 32:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:02
  11. אפ Shemos 15:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:42

נביאים

  1. י Shmuel II 23:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:18
  2. כ לכאורה Shmuel I 16:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:21
  3. אח Yehoshua 10:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:52
  4. אר Yeshayahu 5:1-7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:13:00

כתובים

  1. ח Tehillim 29 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:55, 18:18
  2. ט Tehillim 92 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:55, 23:21
  3. ק Tehillim 16:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:26
  4. אא Tehillim 68:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 50:34
  5. אג Tehillim 33:3 52:07 טעקסט מפתח
  6. אה Mishlei 24:16 55:22 טעקסט מפתח
  7. אט Tehillim 148 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:52
  8. אי Tehillim 150:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:52
  9. אכ Mishlei 16:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:02
  10. אמ Tehillim 146:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:02
  11. אנ Tehillim 104:35 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:02
  12. בג Tehillim 104:16 1:23:28 טעקסט מפתח

תרגום

  1. פ לכאורה Targum Yonasan on Devarim 14:5 35:05 מפתח

משנה

  1. א Avos 5:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:07
  2. אש Sanhedrin 10:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:19:18
  3. את Rosh Hashanah 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:21:20

תלמוד בבלי

  1. ז לכאורה Pesachim 109b מפתח אינעם אויסשרייב: 5:09
  2. צ Arachin 13b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:26

מדרש

  1. מ Pirkei d'Rabbi Eliezer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 27:27
  2. אב Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 50:34
  3. אס Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 1:09:42
  4. אע לכאורה Bereishis Rabbah 17:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:42

זוהר און קבלה

  1. ל Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:21

ראשונים

  1. ו Rashi on Bereishis 1:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:09
  2. אצ Rabbeinu Bachya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:13:00

אחרונים און חסידות

  1. ר Yaaros Devash (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 41:24
  2. ש Chok l'Yisrael (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 45:46
  3. אד Divrei Yisroel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 53:29
  4. אק Sefer Chareidim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:13:00
  5. בא Magen Avraham (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:21:20
  6. בב Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) 1:22:27 מפתח

תפילה און פיוט

  1. ס Perek Shirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 33:07, 1:00:52

עיקרי הדברים

  1. 2:13 זיבן פון די עשרה מאמרות זענען געווארן די זיבן טעג און זיבן מידות, און שבת, דער זיבעטער, איז די השלמה וואס ברענגט שמחה און שירה.
  2. 19:23 ווייל די וועלט איז באשאפן געווארן מיט זיבן קולות, האט א ניגון זיבן נאטן, און די גאנצע בריאה זינגט שירה צום רבונו של עולם.
  3. 24:54 דער היכל פון מלכות און שבת עפנט זיך נאר מיט נגינה, און דערפאר זינגט מען לכה דודי כדי אריינצוברענגען שבת.
  4. 56:45 אפילו די טרויעריגע, צובראכענע און ליידיגע טיילן פונעם לעבן זענען א חלק פון דער שירה; דער וואס האט אמונה ווייסט אז אלעס איז פונעם אייבערשטן און אלעס איז גוט.
  5. 1:02:32 יעדער איד וואס טוט דעם רצון השם איז דער דיריגענט פון דער שירה פון זיין חלק פון דער וועלט, און אז ער פירט זיך נישט ווי עס דארף צו זיין, צעשטערט ער די גאנצע שירה.
  6. 1:14:56 דעם אייבערשטנס אייגענע שירה איז די שירה פון זיין כרם, כלל ישראל, און אויף ט"ו בשבט דארף יעדער איד, א בוים וואס ער האט איינגעפלאנצט, אנהייבן ארויסגעבן גוטע פירות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 37:20 אויב אין פסוק שטייט "שובע", ווי אזוי קען די גמרא זאגן "אל תקרי שובע אלא שבע"?

    תירוץ: 37:34 אן "אל תקרי" איז דער פשט פונעם פסוק: אמת'ע זעטיקייט איז נאר מיט זיבן, ווען דער זיבעטער איז דא.

  2. קשיא: 47:53 פארוואס הייסט סדר מועד לשון יחיד ווען אלע אנדערע סדרים הייסן לשון רבים?

    תירוץ: 48:40 מועד לערנט מען מאנטאג, דער ערשטער טאג פון צעטיילונג און דין, כדי אים צו דערפרייען, און זיין נאמען בלייבט לשון יחיד כדי צו שטארקן דעם אחדות.

  3. קשיא: 1:01:53 ווי אזוי הייסט די זון'ס אפשטעלן זיך אויפהערן זאגן שירה?

    תירוץ: 1:02:00 די זון'ס שירה איז אז זי פירט זיך ווי דער אייבערשטער האט עס איינגעשטעלט אין מעשה בראשית; ווען זי האט זיך אפגעשטעלט, האט זי אויפגעהערט די שירה.

  4. קשיא: 1:06:02 אז רשעים זינגען נישט, ווען זינגט דער רשע זיין שירה?

    תירוץ: 1:06:18 אין טאג פון זיין מפלה, אזוי ווי דער פסוק זאגט "וגם רשע ליום רעה"; זיין מפלה איז זיין חלק אין דער שירה פון דער בריאה.

  5. קשיא: 1:07:25 פארוואס האט דער מלאך פון עשו זיך געראנגלט מיט יעקב פונקט אין דעם טאג ווען ער האט געדארפט זינגען שירה?

    תירוץ: 1:07:58 ווייל זיין שירה איז זיין מפלה; זיין געזאנג איז געווען צו ווערן מנוצח פון יעקב.

  6. קשיא: 1:14:35 זינגען איז א מצוה און דער אייבערשטער היט אלע מצוות; וואס איז דען דעם אייבערשטנס אייגענע שירה?

    תירוץ: 1:14:56 די שירה פונעם כרם אין ישעיה: אלעס וואס ער טוט פאר כלל ישראל, זיין כרם, און ער האפט אז ער וועט ארויסגעבן גוטע פירות.

געדאנקען

  1. 15:03 רפואה קומט פון תפארת און הוד, די מידות פון הארמאניע און באלאנס; דערפאר מאכט מען א מי שברך פאר א חולה נאך חמישי, און א קרענק איז א פעלן אין באלאנס אינעם גוף.
  2. 39:33 הארמאניע אין א ניגון איז דריי נאטן העכער ווייל די דריטע מידה איז תפארת, און דער אקארד לייגט צו דעם פינפטן, הוד: די כללים פון נגינה גייען לויט די מידות.
  3. 43:04 די חצי קולות זענען מידת הדין, ווייל האלבירן איז צעטיילונג; א ניגון נאר אויף די שווארצע קלאווישן קומט ארויס טרויעריג, און פונדעסטוועגן מישן זיך צובראכענע קולות ווי שברים און תרועה אויך אריין אין דער גרויסער שירה.
  4. 58:51 די ליידיגע ערטער אין שירת הים זענען פונקט אזוי א חלק פון דער שירה ווי די אותיות, אזוי ווי די ליידיגע צייטן אין א מענטשנס לעבן געהערן צו זיין שירה צום אייבערשטן.
  5. 54:36 ווען מ'קען נישט דערגרייכן די הויכע קולות און מ'זינגט דעם ניגון א אקטאוו נידעריגער, בלייבט עס דער זעלבער ניגון, און דאס איז דער דרך פון תשובה: מ'גייט אראפ כדי צו קומען צום אכטן.
  6. 1:06:32 דער רשע האט אויך א שירה, זיין אייגענע מפלה, און דערפאר האט דער מלאך פון עשו זיך געראנגלט מיט יעקב פונקט ווען זיין צייט צו זינגען שירה איז געקומען.
  7. 29:02 ים כנרת איז דער זיבעטער ים און די כינור פון דער וועלט, און יעדער איד, א עולם קטן, האט אין זיך א כנרת; א איד וואס זינגט נישט שבת איז ווי זיינע ימים זענען אויסגעטרוקנט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 1:05:26 דער משגיח זאגט אז א איד דארף וויסן וואס ער איז און וואס ער זינגט, ווייל ער איז פאראנטווארטלעך פאר דער גאנצער שירה פון דער בריאה.
  2. 1:00:28 דער משגיח זאגט אז מ'דארף דינען דעם אייבערשטן סיי ווען ס'זענען דא אותיות אינעם לעבן און סיי ווען ס'איז דא א הפסק אדער א ליידיגער ארט.
  3. 1:20:54 אויף שבת שירה דארף יעדער איד האבן שמחה, אז ס'זאל זיין א שבת פון שירה פאר אים און פון שירה צום אייבערשטן.
  4. 1:22:32 פון ט"ו בשבט און ווייטער, זאגט דער משגיח, זאל יעדער איד אנהייבן ארויסגעבן גוטע פירות: בעסער לערנען, דאווענען מיט כוונה, און לעבן ווי א איד דארף.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אהרן הכהן, דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער חתם סופר, יהושע בן נון, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישעיהו הנביא, מרים, משה רבינו, רבי יהונתן אייבשיץ, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי שלמה אלקבץ, רבי שלמה קארלינער, רבי שמעון בר יוחאי, רבינו בחיי, שאול המלך

ערכים אמונה, אנא בכח, הוד, ט"ו בשבט, כינור, מדת הדין, עשרה מאמרות, פרק שירה, קבלת שבת, רבונו של עולם, שבעה רועים, שבת שירה, תפארת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט