8 Days Ruled by the Timeless Light of משיח (connection to פרשת וישלח)

קאטאלאג: ZMANIM (English) חנוכה נומ׳ ⁨6⁩ פאקעט גייד ז׳ 64 תשס"ו (2005–06) ענגליש 40 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 40 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די אכט טעג פונעם נס חנוכה זענען געווען איין לאנגער טאג אין בית המקדש, א שיין פון דער ליכטיגקייט פון ימות המשיח וואס שטייט העכער דעם סדר הזמן פון זיבן טעג.

דער משגיח עפנט מיט דער גמרא אז פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט צינדן שבת מעג מען צינדן חנוכה, און ערקלערט אז די ליכט פון חנוכה דערגרייכט נשמות וואס שבת קען נישט אנצינדן. חנוכה איז א פארגעשמאק פון ימות המשיח, ווען דער כנור פונעם מקדש וועט האבן אכט סטרונעס אנשטאט זיבן. דער זמן איז געבויט פון זיבן טעג, און משיח וועט זיין העכער דעם זמן. ער ברענגט דעם שווערן לשון פון דער ברייתא און פונעם מחבר, "בכ"ה בכסלו יומי חנוכה תמניא", וואס דער רמ"א לייגט צו "מתחילין". ער פרעגט ווי אזוי די כהנים האבן מקיים געווען די מצוה מיט שמן פון א נס, און ענטפערט אז אין מקדש זענען די אכט טעג געווען איין לאנגער טאג, אזוי אז די ערשטע הדלקה האט זיך אויסגעצויגן איבער אלע אכט. דערמיט פארענטפערט ער פארוואס חנוכה הייסט נאך כ"ה, פארוואס די כהנים האבן געוויינט און אויפגעהערט, דאס ווארט "מצוה" אין הנרות הללו, און ווי אזוי דער אייבערשטער האט אריבערגעטראגן דעם טבע פון דער צוקונפט. ער שליסט אז חנוכה איז א צייט פון הודאה צום אייבערשטן, דער עיקר אויף דעם וואס מ'איז א איד.

ענינים: דער נס חנוכה און די יוונים · שבע און אכט: טבע און למעלה פון טבע · משיח און ימות המשיח · די חנוכה ליכט

סדר השיעור

  1. 0:00 די ליכט פון חנוכה פאר נשמות וואס שבת קען נישט אנצינדן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז פתילות ושמנים וואס טויגן נישט פאר שבת מעג מען נוצן פאר חנוכה, און ערקלערט אז חנוכה קומט די שכינה אראפ צו נשמות וואס שבת קען נישט אנצינדן. דערנאך רופט ער חנוכה א פארגעשמאק פון ימות המשיח, ווען דער כנור פון זיבן סטרונעס וועט האבן אכט.

  2. 7:59 העכער דעם זמן: "יומי חנוכה תמניא" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז דער זמן איז געבויט פון זיבן טעג און משיח וועט זיין העכער דעם זמן, און אויך חנוכה איז נישט געבונדן אין דעם סדר הזמן. ער ווייזט אן אויפן שווערן לשון פון דער ברייתא און פונעם מחבר, "בכ"ה בכסלו יומי חנוכה תמניא", וואס דער רמ"א פאררעכנט מיטן ווארט "מתחילין".

  3. 11:22 קען מען מקיים זיין א מצוה מיט שמן פון א נס? שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט ווי אזוי מ'האט געקענט צינדן די מנורה מיט שמן וואס האט זיך אנגעפילט דורך א נס, ווייל אזא שמן איז נישט קיין שמן זית וואס מ'האט ארויסגעקוועטשט פון א זית. ער ברענגט דעם דרך פקודיך אז מ'קען נישט מקיים זיין א מצוה דורך א נס, און דערציילט אז די כהנים האבן דערויף געוויינט.

  4. 17:05 דער זמן אין ימות המשיח און דער אכטער טאן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז אין ימות המשיח וועט זיך טוישן דער סדר הזמן און די טעג וועלן זיין ווי יארן, און ער גלייכט עס צום יאר פונעם מבול ווען די מזלות האבן נישט משמש געווען. די בריאה גייט לויט זיבן טענער, ווי די זיבן טעג און די זיבן מזמורים פון קבלת שבת; משיח וועט ברענגען א אכטן, בינה, און דער נס חנוכה איז געווען א שיין פון יענער ליכט וואס איז העכער דעם זמן.

  5. 23:32 איין טאג אכט טעג לאנג אין מקדש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער אייבערשטער האט געגעבן אין מקדש איין טאג וואס האט געדויערט אכט טעג, אזוי אז די ערשטע הדלקה פון די כהנים האט ווייטער געהאלטן און זיי האבן נישט געדארפט צינדן נאכאמאל; דער מזמור פון די חשמונאים וואס ענדיגט זיך מיט "ארך ימים" ווייזט דערויף. דערמיט פארענטפערט ער די קשיא פונעם בית יוסף פארוואס אלע אכט טעג הייסן נאך כ"ה, און דעם לשון אן "מתחילין". דערנאך פרעגט ער פארוואס די כהנים האבן אויפגעהערט וויינען, אויב עס איז נישט געווען קיין אויסגעצויגענער טאג.

  6. 27:13 די מנורה למעלה און די אויסגעצויגענע מצוה שטייט אינעם קאטאלאג

    מיטן משל פון צוויי פיאנאס ערקלערט דער משגיח אז אלעס וואס מ'טוט למטה ווערט נרשם למעלה: ווען די מנורה האט געברענט אין מקדש של מטה, האט געברענט די מנורה למעלה, און די כהנים האבן געוויינט פון מורא פאר חושך אויף דער וועלט. דער נס איז געווען אז די איינע הדלקה איז געבליבן א מצוה, און דאס ערקלערט דאס ווארט "מצוה" אין הנרות הללו וואס דער בעל התניא האלט; ער שליסט אז דער אייבערשטער האט אריבערגעטראגן דעם טבע פון ימות המשיח אין די צייטן פון די חשמונאים.

  7. 34:07 די ברכה פון חנוכה: הודאה צום אייבערשטן

    דער משגיח זאגט אז יעדער יום טוב האט זיין אייגענע ברכה וואס מ'נעמט מיט, און די ברכה פון חנוכה איז הלל והודאה; דער רמב"ם ווארט ביז הלכות חנוכה צו ברענגען די דינים פון הלל. ער רופט צו א חשבון הנפש אויף אלע טובות פונעם אייבערשטן, און דער עיקר צו דאנקען אויף דעם וואס מ'איז א איד, ווייל חנוכה האט מען געקעמפט פאר תורה, שבת, ראש חודש און מילה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די ליכט פון חנוכה פאר נשמות וואס שבת קען נישט אנצינדן

0:37

דער משגיח עפנט מיט א ווארט וואס ער ברענגט פונעם מאור ושמש און אנדערע, אויפן יסוד פון דער גמרא אז פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט צינדן שבת מעג מען צינדן חנוכה. די פתילות ושמנים ברענען נישט גוט, און ער ערקלערט אז זיי זענען נשמות, ווי דער פסוק רופט די נשמה "נר ה'". שבת קען אזעלכע נשמות נישט אנצינדן, אבער חנוכה קומט די שכינה אראפ זיי באזוכן און זיי העלפן. ב,ג,ד

7:02

דערפון רופט ער חנוכה א פארגעשמאק פון ימות המשיח. די גמרא זאגט אז דער כנור פונעם מקדש האט געהאט זיבן סטרונעס, און לימות המשיח וועט ער האבן אכט. היינט איז די מוזיק באגרעניצט אין זיבן טענער; יענע אכטע סטרונע, זאגט ער, שפילט פאר אונז חנוכה. ה

העכער דעם זמן: "יומי חנוכה תמניא"

7:59

דער זמן, ערקלערט דער משגיח, איז געבויט פון זיבן טעג, און משיח וועט זיין העכער דעם זמן; אויך חנוכה איז נישט געבונדן אין דעם סדר הזמן. דערנאך ווייזט ער אן אויפן שווערן לשון פון מגילת תענית, וואס דער מחבר נוצט אויך: "בכ"ה בכסלו יומי חנוכה תמניא", גלייך ווי עס איז איין טאג. דער רמ"א פאררעכנט עס מיטן ווארט "מתחילין". ח,ט,י

קען מען מקיים זיין א מצוה מיט שמן פון א נס?

11:32

דערנאך פרעגט דער משגיח א קשיא. די מנורה דארף שמן זית, שמן וואס מ'האט ארויסגעקוועטשט פון א זית, אבער שמן וואס האט געברענט א טייל און זיך אנגעפילט דורך א נס איז שמן של נס, נישט קיין שמן זית. ער ברענגט דעם דרך פקודיך, וואס האט א גאנצן דרוש אז מ'קען נישט מקיים זיין א מצוה דורך א נס; א מצוה דארף געטון ווערן על פי טבע. כ

14:04

ער לייגט צו אז די כהנים האבן דערויף געוויינט, ווייל די מנורה האט געברענט דורך א נס.

דער זמן אין ימות המשיח און דער אכטער טאן

17:05

דער משגיח ערקלערט אז אין ימות המשיח וועט דער סדר הזמן זיין אנדערש: איין טאג וועט זיין אזוי לאנג ווי א יאר. ער גלייכט עס צום יאר פונעם מבול, ווען די מזלות האבן נישט משמש געווען און טאג און נאכט זענען נישט געגאנגען לויט זייער סדר. ל

20:00

די בריאה, זאגט ער, גייט לויט זיבן טענער, איינער פאר יעדן פון די זיבן טעג, און דערפאר האט קבלת שבת זיבן מזמורים וואס פירן צום מזמור שיר ליום השבת. משיח וועט ברענגען א אכטע סטרונע, א גאנץ אנדערע הנהגה וואס מ'קען זיך היינט נישט פארשטעלן. ווי מ'ווייסט פון תניא, ציילנדיג ארויף פון מלכות איז דער זיבעטער חסד און דער אכטער בינה, און דאס איז חנוכה. דער נס איז געווען א שיין פון יענער ליכט, העכער דעם זמן. מ,נ

איין טאג אכט טעג לאנג אין מקדש

23:44

ווייל דער נס איז געקומען פון דער אכטער ליכט, ערקלערט דער משגיח, האט דער אייבערשטער געגעבן אין מקדש איין טאג וואס האט געדויערט אכט טעג, און אינדרויסן איז אלעס געגאנגען ווי געווענליך. די כהנים האבן געצינדן די ערשטע נאכט און זענען נישט מחויב געווען צו צינדן נאכאמאל, ווייל ס'איז נאך געווען די זעלבע נאכט. דער מזמור וואס די חשמונאים האבן געזאגט ענדיגט זיך מיט "ארך ימים", א לאנגער טאג, און דאס האבן זיי באקומען. ס

25:21

דערמיט איז מתורץ די קשיא פונעם בית יוסף: אויב חנוכה הייסט ווייל "חנו בכ"ה", פארוואס הייסן אלע אכט טעג אזוי? אלע אכט זענען געווען איין טאג, כ"ה, און דערפאר שרייבט דער מחבר נישט "מתחילין". דערנאך פרעגט דער משגיח: אויב נישט, פארוואס האבן די כהנים אויפגעהערט וויינען ווען זיי האבן געזען די מנורה ברענען? ז,ט

די מנורה למעלה און די אויסגעצויגענע מצוה

27:35

דער משגיח ענטפערט מיט א משל פון צוויי פיאנאס וואס שטייען איינס ביים אנדערן: ווען מ'שלאגט א קלאוויש אויף איינעם, הייבט דער אנדערער אן שפילן. אלעס וואס מ'טוט למטה ווערט נרשם למעלה. ס'איז דא א כהן גדול למטה, אהרן, און איינער למעלה, מיכאל, און ווען די מנורה האט געברענט אין מקדש של מטה, האט אויך געברענט די מנורה למעלה. די כהנים האבן געוויינט פון מורא אז די מנורה למעלה איז אויסגעגאנגען, וואס מיינט גלות און חושך; ווען זיי האבן געזען אז זי ברענט, האבן זיי געוואוסט אז זי שיקט אראפ אור און ברכה. ע

31:24

דער נס איז לפי זה געווען אז זייער איינע הדלקה איז געבליבן א מצוה. דאס ערקלערט דעם לשון "מצות שמונת ימי חנוכה" אין הנרות הללו, וואס טייל לאזן אויס, אבער דער בעל התניא האלט עס. די כהנים האבן געצינדן על פי טבע; דער אייבערשטער, וואס האט ביי בריאת העולם צוגעגרייט דעם טבע פאר שפעטער, האט אריבערגעטראגן דעם טבע פון ימות המשיח אין יענער צייט. פ,צ

די ברכה פון חנוכה: הודאה צום אייבערשטן

34:36

יעדער יום טוב, זאגט דער משגיח, האט א ברכה וואס מ'פאקט איין און מ'נעמט מיט אויפן יאר, און די ברכה פון חנוכה איז הלל והודאה. דער רמב"ם אין ספר זמנים ווארט ביז הלכות חנוכה צו ברענגען די דינים פון הלל, ווייל הודאה איז די ברכה פון חנוכה. ר

38:42

ער זאגט אז א איד זאל מאכן א חשבון הנפש און זען אז טראץ זיינע טענות האט ער אסאך אויף וואס צו דאנקען, דער עיקר אויף דעם וואס ער איז א איד. חנוכה האבן אידן געקעמפט קעגן דער גזירה צו שרייבן אז זיי האבן נישט קיין חלק אין אלקי ישראל, פאר תורה, שבת, ראש חודש און מילה. ש

מראי מקומות

כתובים

  1. ד Mishlei 20:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:37
  2. ו לכאורה Tehillim 16:11 7:10 מפתח
  3. מ לכאורה Tehillim 92:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:00
  4. ס לכאורה Tehillim 91:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:44

תלמוד בבלי

  1. ג Shabbos 21a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:37
  2. ה לכאורה Arachin 13b מפתח אינעם אויסשרייב: 7:02
  3. ע לכאורה Chagigah 12b מפתח אינעם אויסשרייב: 27:35
  4. ק לכאורה Shabbos 21b 35:48 מפתח

מדרש

  1. ח לכאורה Shabbos 21b מפתח אינעם אויסשרייב: 7:59
  2. ש לכאורה Bereishis Rabbah 2:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:42

ראשונים

  1. ל לכאורה Rashi, Bereishis 8:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 17:05
  2. ר לכאורה Rambam, Hilchos Megillah v'Chanukah ch. 3 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:36

אחרונים און חסידות

  1. א Me'or Einayim (מקום נישט באשטימט) 0:24 מפתח
  2. ב Maor VaShemesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:37
  3. ז Beis Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:21
  4. ט לכאורה Shulchan Aruch Orach Chaim 670:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 7:59, 25:21
  5. י לכאורה Rama, Orach Chaim 670:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 7:59
  6. כ Derech Pikudecha (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:32
  7. נ Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 20:00

תפילה און פיוט

  1. פ Haneiros Halalu (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:24
  2. צ Siddur of the Ba'al HaTanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:24

עיקרי הדברים

  1. 0:48 פתילות ושמנים וואס ברענען נישט גוט שבת מעג מען נוצן חנוכה, ווייל די ליכט פון חנוכה דערגרייכט נשמות וואס שבת קען נישט אנצינדן.
  2. 7:15 חנוכה איז א פארגעשמאק פון ימות המשיח, די אכטע סטרונע העכער די זיבן טענער פון דער היינטיקער וועלט.
  3. 7:59 דער זמן איז געבויט פון זיבן טעג, און די ליכט פון משיח, פון וואנעט דער נס חנוכה איז געקומען, איז העכער דעם זמן.
  4. 23:44 אין מקדש זענען די אכט טעג פונעם נס געווען איין טאג וואס איז געווען אכט טעג לאנג, אזוי אז די כהנים האבן נישט געדארפט צינדן נאכאמאל.
  5. 36:41 חנוכה איז א צייט פון הודאה צום אייבערשטן, און דער עיקר אויף דעם וואס מ'איז א איד, ווייל דערויף האט מען געקעמפט אין דער מלחמה פון חנוכה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 10:00 פארוואס זאגט די ברייתא, און דער מחבר נאך איר, "בכ"ה בכסלו יומי חנוכה תמניא", גלייך ווי אלעס איז איין טאג?

    תירוץ: 25:56 ווייל אין מקדש זענען די אכט טעג געווען איין טאג וואס האט זיך אויסגעצויגן אויף אכט טעג.

  2. קשיא: 11:32 ווי אזוי האבן די כהנים מקיים געווען די מצוה מיט שמן פון א נס, וואס איז נישט קיין שמן זית?

    תירוץ: 24:57 זיי האבן נאר איינמאל געצינדן, על פי טבע; די נאכט האט זיך אויסגעצויגן אויף אכט טעג, אזוי אז די ערשטע הדלקה איז געבליבן די מצוה.

  3. קשיא: 25:21 פארוואס הייסט דער גאנצער יום טוב חנוכה, אויב דער בית יוסף טייטשט דעם נאמען "חנו בכ"ה", וואס פאסט נאר אויפן ערשטן טאג?

    תירוץ: 25:56 אלע אכט טעג זענען געווען איין טאג, כ"ה.

  4. קשיא: 26:57 אויב די שפעטערדיגע נעכט האבן נישט געהאט קיין אייגענע מצוה, פארוואס האבן די כהנים אויפגעהערט וויינען ווען זיי האבן געזען אז די מנורה ברענט נאך?

    תירוץ: 30:34 ווייל די מנורה למטה האלט אן די מנורה למעלה ברענענדיג, וואס ברענגט ליכט און ברכה אויף דער וועלט אנשטאט חושך.

געדאנקען

  1. 1:45 די פתילות ושמנים וואס ברענען נישט גוט זענען נשמות וואס שבת קען נישט אנצינדן; חנוכה קומט די שכינה אראפ צו זיי, דערפאר טויגן זיי פאר נרות חנוכה.
  2. 25:47 די ברייתא זאגט "בכ"ה בכסלו יומי חנוכה תמניא" אן "מתחילין", ווייל אין מקדש זענען אלע אכט טעג ממש געווען איין טאג, כ"ה.
  3. 30:09 די כהנים האבן נישט געוויינט אויף א פארלוירענע מצוה, נאר אויף דער מנורה למעלה: ווען די מנורה למטה ברענט, לייכט די מנורה למעלה און שיקט אראפ אור און ברכה; ווען זי גייט אויס איז גלות און חושך.
  4. 33:14 די כהנים האבן געצינדן על פי טבע, נישט דורך א נס: דער אייבערשטער, וואס האט ביי בריאת העולם צוגעגרייט דעם טבע פאר יעצט און דעם טבע פאר שפעטער, האט אריבערגעטראגן דעם טבע פון ימות המשיח אין די צייטן פון די חשמונאים.
  5. 37:37 דער רמב"ם ווארט מיט די דינים פון הלל ביזן סוף פון ספר זמנים, אין הלכות חנוכה, ווייל הלל והודאה איז די ספעציעלע ברכה פון חנוכה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 38:42 דער משגיח זאגט אז א איד זאל חנוכה מאכן א חשבון הנפש און זען אז טראץ אלע זיינע טענות האט ער אסאך אויף וואס צו דאנקען דעם אייבערשטן.
  2. 38:59 ער זאגט צו דאנקען דעם אייבערשטן אויף יעדע קליינע און גרויסע זאך, אבער דער עיקר נישט צו פארגעסן צו דאנקען אויף דעם וואס מ'איז א איד.
  3. 34:22 ער זאגט אז מ'זאל מיטנעמען די ברכה פון יעדן יום טוב אויפן גאנצן יאר, ווי מ'פאקט עס איין אין א טשעמאדאן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אהרן הכהן, דוד המלך, דער בעל התניא, דער מלאך מיכאל, דער רמ"א, דער רמב"ם, רבי יוסף קארו

ערכים בינה, הודאה, חשבון הנפש, חשמונאים, טבע, ימות המשיח, למעלה מן הזמן, נר חנוכה, פרסומי ניסא, פתילות ושמנים, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט