A Time for הודאה

קאטאלאג: ZMANIM (English) חנוכה נומ׳ ⁨9⁩ פאקעט גייד ז׳ 64 תשס"ט (2008–09) ענגליש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 42 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז חנוכה, די צייט פון הודאה, איז א צייט פון ברכה וואס מיינט הוספה, פארבונדן מיט יוסף, מיטן צאל זעקס און מיט פרשת תולדות, און ער רופט צו אמת'דיגע הודאה און תפילה פאר כלל ישראל אין די געפערליכע צייטן.

אנקניפנדיג אין מזמור לתודה, רופט דער משגיח חנוכה דעם זמן פון הודאה, וואס איז איינגעשטעלט געווארן פאר הלל און הודאה, און ער טייטשט אז הודאה איז דאס געפיל אז מ'באקומט מער ווי מ'קומט, אזוי ווי לאה ביי יהודה'ס געבורט. נאך די מעשה פונעם מגיד פון מעזריטש מיטן בעל התניא, אז יעדע סדרה איז שייך צו איר וואך, ערקלערט ער אז די מצוה פון חנוכה וואקסט פון נאכט צו נאכט, און דאס איז ברכה, הוספה, אזוי ווי די אותיות פונעם ווארט ברכה ווייזן. יוסף, וואס זיין נאמען מיינט הוספה, איז דער זעקסטער און איז די ברכה; תולדות איז די זעקסטע סדרה, פול מיט ברכה, און יון איז הוספה אין טומאה. דערנאך רעדט דער משגיח וועגן די נסים פון יעדן טאג אין מודים און מזמור לתודה, די קרבנות פון קין און הבל, די סכנה פון אידן אין ארץ ישראל און איבעראל, און דעם חיוב פון תפילה, זכותים און תשובה, ווייל חנוכה איז א זמן פון ישועות.

ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן · דער נס חנוכה און די יוונים · יוסף און זיינע ברידער

סדר השיעור

  1. 0:00 חנוכה, דער זמן פון הודאה שטייט אינעם קאטאלאג

    אנקניפנדיג אין מזמור לתודה רופט דער משגיח חנוכה דעם זמן פון הודאה, ער ווייזט אן אז דער רמב"ם ברענגט די הלכות פון הלל אין הלכות חנוכה, און ערקלערט אז יעדער יום טוב לאזט איבער א מתנה פאר'ן גאנצן יאר. די מתנה פון חנוכה איז הודאה, דאס געפיל אז מ'באקומט מער ווי מ'קומט, ווי לאה ביי יהודה'ס געבורט.

  2. 5:47 דער בעל קורא פונעם מגיד מעשה

    דער משגיח זאגט אז יעדע סדרה איז פארוועבט מיט די געשעענישן פון איר וואך, און ער דערציילט ווי דער מגיד פון מעזריטש האט אויסגעקליבן דעם שפעטערדיגן בעל התניא אלס בעל קורא, ווייל ער האט געוואוסט פארוואס יעדע עליה געהערט צו איר טאג און צום מענטש וואס ווערט אויפגערופן. ער לייגט צו אז תולדות איז דער ערשטער שבת פון כסלו, דער חודש פון הודאה.

  3. 9:07 ברכה מיינט הוספה; יוסף דער זעקסטער שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די מצוה און די ברכות פון חנוכה זענען מוסיף והולך, און דאס איז דער טייטש פון ברכה, וואס די אותיות פונעם ווארט ווייזן, יעדער אות א פארטאפלונג. יוסף, דער זעקסטער, איז געווארן צוויי שבטים, און זיין נאמען מיינט הוספה, ממילא איז ער די ברכה, און ביי יעקב'ס ברכה צו אים שטייט דאס ווארט ברכה זעקס מאל.

  4. 14:58 גאנץ כסלו איז חנוכה; תולדות די זעקסטע סדרה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז דער גאנצער חודש כסלו, דער חודש פון ברכה, איז חנוכה, וואס איז געקומען פון די מסירות נפש פון די כהנים, ווי די גרייטקייט צו מוסר נפש זיין ביי קריאת שמע. דערנאך ווייזט ער אז תולדות איז די זעקסטע סדרה, די סדרה פון ברכה, וואו יעדע עליה האט דאס ווארט ברכה, און ער פארבינדט יוסף מיט דער זעקסטער עליה.

  5. 19:42 יוסף קעגן יון שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם של"ה אז דער כח פון יוסף האט מזכה געווען דעם נס חנוכה, און ערקלערט אז יוסף איז הוספה אין קדושה און יון איז הוספה אין טומאה, ארייננעמען וואס איז נישט זייערס, ווי די אותיות פונעם נאמען יון ווייזן. אום חנוכה גייען אידן פארקערט אריין אין רשות פון טומאה, און מ'צינדט ביי נאכט אויף דער לינקער זייט טיר; תולדות און די זעקסטע עליה טראגן די מדה פון יוסף.

  6. 23:41 די זעקסן פון ברכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט דעם צאל זעקס אין תולדות: יצחק איז געווען זעכציג ביי די צווילינג'ס געבורט און האט געשניטן הונדערט מאל אין א יאר פון הונגער, און 666 איז זעקס אין יעדן ארט, די ברכה פון הוספה. די זעקס און דרייסיג ליכט פון חנוכה זענען זעקס מאל זעקס, די זעקסטע עליה האט די גרעסטע ברכה, ראש חודש כסלו איז דער זעכציגסטער טאג פון יאר, און די זעקסטע ברכה אין שמונה עשרה איז די וואס הייסט ברכה.

  7. 27:00 די נסים פון יעדן טאג און דער קרבן תודה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז דער אויבערשטער טוט נסים יעדן טאג, און ווער עס דאנקט אין מודים און גלייבט עס נישט, זאגט א שקר. ער ערקלערט פארוואס "ערב ובקר וצהרים" שטייט נאך "נסיך", אז מזמור לתודה זאגן מיט א מחשבה איז אנשטאט א קרבן תודה, און ער שטעלט אוועק הבל'ס קרבן קעגן קין'ס, וואס האט געפעלט א ריין הארץ.

  8. 32:04 זיך אנגיין אין אידן אין סכנה

    דער משגיח ברענגט זיין רבי'ן ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, וואס האט מוסר געזאגט פארוואס מ'גייט זיך נישט אן וואס טוט זיך מיט אידן איבער דער וועלט, און ער שילדערט די סכנה פון אידן אין ארץ ישראל, ארומגערינגלט מיט שונאים וואס באוואפענען זיך, און אויך אין ניו יארק. ער דערמאנט ווי אין דער מלחמה איז א דייטשער גענעראל אפגעשטופט געווארן דורך נסים, און זאגט אז דער אויבערשטער וועט טון נסים, אבער אידן דארפן זיך מתפלל זיין און נישט זיצן גלייכגילטיג.

  9. 37:41 חנוכה, א זמן פון ישועות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז חנוכה איז א זמן פון ישועות: די קריאה פון די צוועלף נשיאים אום חנוכה איז א זכות קעגן די צוועלף נשיאים פון ישמעאל. ער רופט צו תפילה, זכותים און תשובה, דערציילט פון א קרוב וואס האט געוואלט אריבערפארן פון ארץ ישראל קיין אמעריקע פונקט פאר די טווין טאוערס זענען איינגעפאלן, און ברענגט די גמרא אז א מגפה אין ארץ ישראל איז מחייב אויך די אידן אין חוץ לארץ.

דער שיעור, אויסגעשריבן

חנוכה, דער זמן פון הודאה

0:00

אנקניפנדיג אין מזמור לתודה, רופט דער משגיח חנוכה דעם זמן פון הודאה. דער רמב"ם ברענגט די הלכות פון הלל ערשט אין הלכות חנוכה, ווייל ווי די גמרא אין שבת זאגט, איז חנוכה איינגעשטעלט געווארן פאר הלל און הודאה. א,ב

3:34

יעדער יום טוב לאזט איבער א מתנה פאר'ן גאנצן יאר: פון פסח גאולה, פון שבועות תורה, פון סוכות שמחה. די מתנה פון חנוכה איז הודאה, ווען א מענטש איז זיך מכיר אז דער אויבערשטער גיט אים מער ווי עס קומט אים, ווי לאה ביים פערטן זון, יהודה, וואס איז געווען מער ווי איר חלק. ג

דער בעל קורא פונעם מגיד

5:57

יעדע סדרה, זאגט דער משגיח, איז פארוועבט מיט די געשעענישן פון איר וואך. דער מגיד פון מעזריטש האט גענומען זלמן, שפעטער דער בעל התניא, פאר בעל קורא, ווען ער האט געוואוסט פארוואס יעדע עליה געהערט צו איר טאג און צום מענטש וואס מ'רופט אויף. תולדות איז דער ערשטער שבת פון כסלו, דער חודש פון הודאה.

ברכה מיינט הוספה

9:16

די מצוה און די ברכות פון חנוכה זענען מוסיף והולך, יעדן טאג מער ליכט, און וואקסן אין איכות אדער אין כמות איז דער טייטש פון ברכה, ווי דער פסוק אין דברים א, יא. די אותיות ווייזן עס: בי"ת איז איינס וואס ווערט צוויי, כ"ף איז צען וואס ווערט צוואנציג, רי"ש איז הונדערט וואס ווערט צוויי הונדערט. ד

12:28

יוסף, דער זעקסטער, איז די ברכה: ער איז געווארן צוויי שבטים, און רחל האט אים געגעבן דעם נאמען מיט "יוסף ה' לי בן אחר", א הוספה. ביי יעקב'ס ברכה צו יוסף, זאגט דער משגיח, שטייט דאס ווארט ברכה זעקס מאל. ה,ו

גאנץ כסלו איז חנוכה

14:58

דער גאנצער כסלו, דער חודש פון ברכה, איז חנוכה. חנוכה איז געקומען פון די מסירות נפש פון די כהנים, א קליינע צאל קעגן די גריכישע חיילות, ווי די גרייטקייט צו מוסר נפש זיין ביי קריאת שמע; דער אויל פאר איין טאג וואס האט געברענט אכט טעג ווייזט די זעלבע הוספה. ז

18:17

תולדות איז די זעקסטע סדרה, די סדרה פון ברכה, און יעדע עליה דארט האט דאס ווארט ברכה. יוסף איז די זעקסטע עליה.

יוסף קעגן יון

19:42

דער של"ה זאגט אז דער כח פון יוסף האט מזכה געווען דעם נס חנוכה. יוסף איז הוספה אין קדושה; יון, זה לעומת זה, איז הוספה אין טומאה, וואס נעמט איין א שטח וואס איז נישט זייערס, ביז אינעם בית המקדש. די אותיות יו"ד, וי"ו, נו"ן, יעדע א פארלענגערונג פון דער פריערדיגער, ווייזן עס. ט

21:41

אום חנוכה גייען אידן אריין אין רשות פון טומאה, און מ'צינדט אין דער פינצטערניש פון דער נאכט אויף דער לינקער זייט טיר.

די זעקסן פון ברכה

23:55

אין תולדות איז יצחק געווען זעכציג, צען מאל זעקס, ביי די צווילינג'ס געבורט, און אין א יאר פון הונגער האט נאר ער געהאט ברכה, מאה שערים. זעקס אין די איינסער, צענדליגער און הונדערטער, 666, איז די ברכה פון הוספה, און די זעקס און דרייסיג ליכט פון חנוכה זענען זעקס מאל זעקס. דער משגיח ברענגט דעם צבי לצדיק אז ראש חודש כסלו איז דער זעכציגסטער טאג פון יאר, און אז די זעקסטע ברכה אין שמונה עשרה איז די איינציגע מיט דעם ווארט ברכה. י,כ,ל,מ

די נסים פון יעדן טאג און דער קרבן תודה

27:26

דער אויבערשטער טוט נסים יעדן טאג, ממילא ווער עס דאנקט אין מודים און גלייבט עס נישט, זאגט א שקר. דער משגיח פרעגט פארוואס "ערב ובקר וצהרים" שטייט נאך "נסיך" און נישט ביים אנהייב פון מודים, און ענטפערט אז עס האט א צווייטע כוונה: נסים דריי מאל יעדן טאג. ס

29:16

היינט קען מען נישט ברענגען א קרבן תודה, ממילא איז מזמור לתודה אנשטאט דעם, און זאגן עס מיטן קאפ אין די אקציעס איז א פסול'דיגער קרבן. קין און הבל האבן ביידע געדאנקט, נאר קין'ס קרבן האט געפעלט א ריין הארץ. נ,ע

זיך אנגיין אין אידן אין סכנה

32:30

דער משגיח דערמאנט זיין רבי'ן, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, וואס האט מוסר געזאגט פארוואס מ'גייט זיך נישט אן וואס טוט זיך מיט אידן איבעראל. אידן אין ארץ ישראל זענען אין א גרויסער סכנה, א פאר מיליאן קעגן הונדערטער מיליאנען שונאים וואס באוואפענען זיך, און אויך ניו יארק איז נישט זיכער.

36:29

אין דער מלחמה האט א דייטשער גענעראל אין אלעקסאנדריע זיך באריעמט מיט קאווע אין תל אביב, און יענע נאכט איז געווארן דער ווענדפונקט. דער אויבערשטער וועט טון נסים, זאגט דער משגיח, אבער אידן דארפן זיך מתפלל זיין און נישט זיצן גלייכגילטיג.

חנוכה, א זמן פון ישועות

37:43

חנוכה איז א זמן פון ישועות: די קריאה פון די צוועלף נשיאים אום חנוכה איז א זכות קעגן די צוועלף נשיאים פון ישמעאל. דערפאר, זאגט ער, דארף מען תפילה, זכותים און תשובה, און טראכטן ווי אזוי זיך צו פארבעסערן. פ

40:00

א קרובה וואס האט מורא געהאט פון דער אינטיפאדע האט געוואלט אריבערפארן קיין אמעריקע; צוויי טעג נאכדעם וואס דער משגיח איז צוריקגעקומען אהין זענען די טווין טאוערס איינגעפאלן. די גמרא זאגט אז א מגפה אין ארץ ישראל איז מחייב אפילו די וואס זענען אין חוץ לארץ, און ער שליסט מיט א רוף צולייגן תפילה און זכותים. צ

מראי מקומות

תורה

  1. ג Bereishis 29:35 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:34
  2. ד Devarim 1:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:16
  3. ה Bereishis 30:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:28
  4. ו לכאורה Bereishis 49:25-26 מפתח אינעם אויסשרייב: 12:28
  5. ז Devarim 6:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:58
  6. י Bereishis 25:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:55
  7. כ לכאורה Bereishis 26:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:55
  8. ע Bereishis 4:3-5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:16
  9. פ לכאורה Bamidbar 7 מפתח אינעם אויסשרייב: 37:43

כתובים

  1. נ Tehillim 100:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 29:16

תלמוד בבלי

  1. ב Shabbos 21b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. צ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:00

ראשונים

  1. א לכאורה Hilchos Megillah vaChanukah ch. 3 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. ח Rashi (מקום נישט באשטימט) 16:07 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. ט Shelah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:42
  2. ל Tzvi LaTzaddik (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:55

תפילה און פיוט

  1. מ לכאורה Shemoneh Esrei, Birkas HaShanim מפתח אינעם אויסשרייב: 23:55
  2. ס לכאורה Shemoneh Esrei, Modim מפתח אינעם אויסשרייב: 27:26

עיקרי הדברים

  1. 2:13 חנוכה איז דער זמן פון הודאה, וואס חז"ל האבן איינגעשטעלט פאר הלל און הודאה, און זיין מתנה פאר'ן גאנצן יאר איז הודאה.
  2. 4:44 הודאה איז דאס וואס א מענטש איז זיך מכיר אז דער אויבערשטער גיט אים מער ווי עס קומט אים, אזוי ווי לאה האט געזאגט ביים פערטן זון.
  3. 9:16 ברכה מיינט הוספה, און חנוכה, וואס זיינע ליכט און ברכות וואקסן יעדן טאג, איז אינגאנצן ברכה.
  4. 12:28 יוסף, דער זעקסטער, איז די ברכה, און דער כח פון יוסף איז דאס וואס האט מזכה געווען דעם נס חנוכה.
  5. 29:16 זאגן מזמור לתודה מיט א מחשבה איז ווי מקריב זיין א קרבן תודה, און זאגן עס מיטן קאפ ערגעץ אנדערש איז ווי א פסול'דיגער קרבן.
  6. 33:35 אידן אין ארץ ישראל און איבעראל זענען אין סכנה, און דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך מתפלל זיין, זאמלען זכותים און טון תשובה, ווייל חנוכה איז א זמן פון ישועות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:35 פארוואס ברענגט דער רמב"ם די הלכות פון הלל ערשט אין הלכות חנוכה, נאענט צום סוף פון ספר זמנים?

    תירוץ: 3:04 ווייל חנוכה איז איינגעשטעלט געווארן פאר הלל און הודאה, ווי די גמרא אין שבת זאגט.

  2. קשיא: 28:00 פארוואס האבן די אנשי כנסת הגדולה נישט געשטעלט "ערב ובקר וצהרים" ביים אנהייב פון מודים, וואו עס זעט אויס אז עס געהערט?

    תירוץ: 28:26 זיי האבן געמיינט אויך א צווייטע כוונה: אז דער אויבערשטער טוט נסים דריי מאל יעדן טאג.

  3. קשיא: 30:42 קין און הבל האבן ביידע געברענגט א קרבן תודה; פארוואס איז נאר הבל'ס מקובל געווען?

    תירוץ: 31:19 קין'ס קרבן האט געפעלט די ריכטיגע טהרת הלב.

מעשיות

  1. 6:33 דער מגיד קלייבט אויס א בעל קורא

    דער מגיד פון מעזריטש האט געדארפט א נייעם בעל קורא, און מ'האט אים געזאגט אז זלמן, שפעטער דער בעל התניא, איז א גוטער בעל קורא. דער מגיד האט אים געפרעגט צי ער ווייסט וואס די סדרה האט צו טון מיט די געשעענישן פון יעדער וואך, פארוואס יעדע פון די זיבן עליות געהערט צו איר טאג, און פארוואס דער וואס דער גבאי רופט אויף געהערט צו זיין עליה. ער האט יעדעס מאל געענטפערט אז ער ווייסט, און דער מגיד האט אים גענומען פאר זיין בעל קורא.

    אין דער מעשה: דער מעזריטשער מגיד, דער בעל התניא

    דערציילט אין נאך 5 שיעורים ←

  2. 36:12 דער גענעראל וואס איז אפגעשטופט געווארן

    אין דער מלחמה איז א דייטשער גענעראל שוין געווען אין אלעקסאנדריע, איינגענומען איין לאנד נאכן אנדערן, און האט געזאגט אז מארגן אינדערפרי וועט ער טרינקען קאווע אין תל אביב. יענע נאכט איז געווען דער ווענדפונקט פון דער גאנצער מלחמה; ער האט נישט געקענט אריינגיין אין ארץ ישראל, און דורך נסים האט די בריטישע ארמיי זיי צוריקגעשטופט.

    אין דער מעשה: ראמעל, דער הייליגער אור החיים, מאנטגאמערי, ר' שלמה'קע זוויהילער, ר' ארעלע ראטה, היטלער ימ"ש

    דערציילט אין נאך 5 שיעורים ←

  3. 39:49 דער קרוב וואס האט געוואלט אריבערפארן קיין אמעריקע

    בערך פינף יאר פריער, ווען דער משגיח איז געווען אין ארץ ישראל אין זומער, האט א קרובה אים געזאגט אז זי קען נישט שלאפן פון פחד פון דער אינטיפאדע און וויל אריבערפארן קיין אמעריקע. ער האט געענטפערט אז ער האט מער מורא צו זיין אין אמעריקע. צוויי טעג נאכדעם וואס ער איז צוריקגעקומען קיין אמעריקע זענען די טווין טאוערס איינגעפאלן, מיט בערך דריי טויזנט קרבנות.

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 10:38 די אותיות פונעם ווארט ברכה ווייזן יעדער א פארטאפלונג: בי"ת איז איינס וואס ווערט צוויי, כ"ף איז צען וואס ווערט צוואנציג, און רי"ש איז הונדערט וואס ווערט צוויי הונדערט.
  2. 20:00 יון איז דער היפך פון יוסף: יוסף איז הוספה אין קדושה, יון איז הוספה אין טומאה וואס נעמט איין וואס איז נישט זייערס, און די אותיות יו"ד, וי"ו, נו"ן, יעדע א פארלענגערונג פון דער פריערדיגער, ווייזן עס.
  3. 21:36 אום חנוכה גייען די אידן פארקערט אריין אין רשות פון טומאה: מ'צינדט די ליכט אין דער פינצטערניש פון דער נאכט, אויף דער לינקער זייט טיר, וואס איז די סטרא אחרא און דער רשות הרבים.
  4. 28:13 דאס וואס "ערב ובקר וצהרים" שטייט נאך "נסיך שבכל יום עמנו" האט א צווייטע כוונה: אז עס זענען דא נסים דריי מאל יעדן טאג.
  5. 15:12 דער גאנצער חודש כסלו איז חנוכה: די פיר און צוואנציג טעג פריער געהערן צום פינף און צוואנציגסטן, וואס דער משגיח פארבינדט מיט שמע ישראל און מסירות נפש.
  6. 38:00 די קריאה פון די קרבנות פון די צוועלף נשיאים אום חנוכה איז א זכות קעגן די צוועלף נשיאים פון ישמעאל.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 29:32 דער משגיח זאגט אז מ'זאל זאגן מזמור לתודה מיט א באוואוסטזיין וואס מ'זאגט, ווייל עס איז אנשטאט א קרבן תודה.
  2. 32:36 נאכן רבי'ן זיינעם זאגט דער משגיח אז מ'זאל וועלן וויסן וואס טוט זיך מיט אידן וואו זיי זענען.
  3. 37:15 דער משגיח זאגט אז אידן דארפן זיך מתפלל זיין פאר די אידן אין סכנה און נישט זיצן גלייכגילטיג, פארנומען מיט נארישקייטן.
  4. 39:20 ער רופט צו תפילה, זכותים און תשובה, און אז יעדער זאל טראכטן וואס ער קען טון זיך צו פארבעסערן און צולייגן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער בעל התניא, דער הייליגער של"ה, דער מעזריטשער מגיד, דער רמב"ם, הבל, יהודה, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, לאה אמנו, מנשה, מתתיהו בן יוחנן כהן גדול, קין, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, רבקה אמנו, רחל אמנו

ערכים אנשי כנסת הגדולה, בעל קורא, ברכה, הודאה, מוסיף והולך, מסירות נפש, נשיאים, סטרא אחרא, קרבן תודה, רשות היחיד, רשות הרבים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט