#1 A Beloved Mitzvah Because it was Acquired with Hardship

קאטאלאג: ZMANIM (English) חנוכה נומ׳ ⁨4⁩ פאקעט גייד ז׳ 63 תש"ס (1999–2000) ענגליש 52 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 52 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די מצוה פון חנוכה איז אזוי חביב ווייל כלל ישראל האט זי קונה געווען מיט מסירות נפש, און אז איר ליכט טראגט אריין קדושה אין דעם חושך פון דער נאכט, פון דער לינקער זייט און פונעם גלות.

דער משגיח עפנט מיטן לשון פונעם רמב"ם אז מצות נר חנוכה איז א מצוה חביבה עד מאד, און ער מערקט אן אז ס'איז די לעצטע מצוה וואס די חכמים האבן מתקן געווען. ער שילדערט ווי די יוונים האבן געוואלט אויפצווינגען זייער קולטור פון כח און שיינקייט, און אפשאפן חודש, שבת און מילה, די מצוות וואס ווייזן די בחירה פון כלל ישראל, און ווי די חשמונאים האבן מלחמה געהאלטן מיט מסירות נפש. א זאך וואס מ'קויפט מיט צער ווערט חביב, אזוי ווי ביי דער מילה פון אברהם אבינו און ביי דער בהמה אין דער משנה, און דערפאר איז חנוכה אזוי חביב. ער פארגלייכט די מתיוונים מיט די אידישע קאמוניסטן אין רוסלאנד, און די מסירות נפש פון די וואס קומען היינט צוריק. דערנאך ערקלערט ער דעם נאמען חשמונאים, די ליכט וואס מערן זיך, און ווי חנוכה, וואס מ'צינדט ביי נאכט, אויף דער לינקער זייט און אין רשות הרבים ביי דער תקופת טבת, גייט אריין אין דעם געביט פון טומאה, אזוי ווי מ'זעט ביים נסיון פון יוסף. חנוכה ברענגט אראפ די שכינה צו די נידריגסטע; ער שליסט מיט דער געלעגנהייט פון דעם יאר תש"ס.

ענינים: דער נס חנוכה און די יוונים · מסירת נפש · די חנוכה ליכט

סדר השיעור

  1. 0:00 דער רמב"ם: א מצוה חביבה עד מאד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיטן רמב"ם אז מצות חנוכה איז א מצוה חביבה עד מאד, ער מערקט אן אז ביי קיין אנדערע מצוה זאגט ער עס נישט, און ערקלערט אז חנוכה איז די לעצטע מצוה וואס די חכמים האבן מתקן געווען, וואס פארענדיגט די אותיות פון די עשרת הדברות וואס מאכן א כתר.

  2. 3:22 די יווני'שע קולטור פון כח און שיינקייט

    דער משגיח שילדערט ווי די יוונים האבן געוואלט אויפצווינגען אויף די אידן זייער קולטור, די עבודה פון שיינקייט און כח, און שטעלט דאס אנטקעגן דעם אידישן מהלך, מיט דער מעשה אין דער גמרא פונעם חכם און דעם וויין פון דער מלכה. דערנאך זאגט ער אז ספארט, וואס שטאמט פון די יוונים, איז נארישקייט, און אירע העלדן זענען אסאך מאל פארברעכער.

  3. 9:07 חודש, שבת, מילה און די מסירות נפש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס די יוונים האבן זיך גענומען צו חודש, שבת און מילה, וואס ווייזן די בחירה פון כלל ישראל, און דערציילט ווי די חשמונאים האבן מלחמה געהאלטן מיט מסירות נפש. דורך רש"י ביי דער מילה פון אברהם אבינו און דער בהמה אין דער משנה וואס האט ליב דאס קאלב וואס זי האט געבוירן מיט צער, ענדיגט ער אז חנוכה, וואס מ'האט באקומען מיט יסורים, איז דערפאר א מצוה חביבה עד מאד.

  4. 16:45 מתיוונים דעמאלט, קאמוניסטן אין רוסלאנד

    דער משגיח פארגלייכט די מתיוונים וואס האבן זיך אנגעשלאסן מיט די יוונים מיט די אידישע קאמוניסטן אין רוסלאנד, ברענגט דעם חפץ חיים אז א קליינע ארמיי מיט מסירות נפש וואלט געוואונען, און שילדערט די תשובה היינט, אריינגערעכנט דרייסיג יונגע בחורים וואס האבן זיך געלאזט מל זיין אין רוסלאנד.

  5. 20:58 דער נאמען חשמונאים און די ליכט וואס מערן זיך

    אויפן יסוד פונעם מדרש אז דער אויבערשטער האט געענטפערט דעם עין הרע פון המן אויף די ימים טובים מיט פורים, איז דער משגיח מחדש אז חשמן איז ראשי תיבות חודש, שבת, מילה, נר: די יוונים האבן געוואלט אפשאפן דריי מצוות און דער אויבערשטער האט צוגעלייגט א פערטע. ער ערקלערט אז נישט אזוי ווי יעדע אנדערע מצוה, וואקסט חנוכה יעדע נאכט, א באנייאונג וואס איז פארבונדן מיטן ווארט חינוך.

  6. 25:01 קדושה און טומאה: טאג און נאכט, רעכטס און לינקס

    דער משגיח זאגט אז די יוונים זענען אריין אין בית המקדש, דערפאר גייען מיר אריין אין זייער געביט. ער ערקלערט אז קדושה און טומאה זענען באלאנסירט כדי ס'זאל זיין בחירה, אז די נאכט איז דאס געביט פון טומאה, אזוי ווי דער פסוק פון די חיות וואס גייען ארום ביי נאכט ווייזט, און דערפאר זענען כמעט אלע מצוות שהזמן גרמן ביי טאג, און קדושה איז די רעכטע זייט און טומאה די לינקע.

  7. 30:23 ביי נאכט, אויף לינקס, אין רשות הרבים

    דער משגיח ערקלערט אז חנוכה צינדט מען דוקא ביי נאכט, אויף דער לינקער זייט טיר און צו רשות הרבים, וואס לויטן זוהר געהערט צו די אומות, און אין די לענגסטע נעכט פון טבת. ער ערקלערט דאס יאר פון דער לבנה און פון דער זון, און ווי די תקופה איז אמאל אויסגעפאלן כ"ה כסלו, די צייט ווען די אומות מאכן זייער יום טוב.

  8. 34:18 ניטל, די קאלענדארן און אדם הראשון'ס יום טוב

    דער משגיח דערמאנט דעם מנהג נישט צו לערנען ניטל, און ערקלערט די צוויי טעג ווען מ'האלט עס, לויט די צוויי קאלענדארן. דערנאך ברענגט ער די גמרא אז אדם הראשון, ווען ער האט געזען אז די טעג ווערן קירצער נאכן חטא, האט מורא געהאט אז די וועלט גייט צוריק צו חושך ביז דער תקופה, ווען ער האט געמאכט א יום טוב, וואס שפעטערדיגע דורות האבן געמאכט פאר א יום אידם פון עבודה זרה.

  9. 38:53 דער נסיון פון יוסף ביי דער תקופה און די אותיות פון יון

    דער משגיח ברענגט רש"י אז דער נסיון פון יוסף מיט אשת פוטיפר איז געווען אויף א יום אידם פון די אומות, ער ערקלערט אז ס'איז געווען די תקופה, א טאג ווען מ'האט נישט געלערנט, און דאס האט געמאכט דעם נסיון גרעסער, און ער טייטשט "כהיום" אלס כ"ה טאג. חנוכה אויף כ"ה שטעלט דאס אפ, ווען מ'ברענגט קדושה אריין אין די לאנגע נעכט פון טבת, מער און מער יעדע נאכט, בשעת די אותיות פון יון ווייזן ווי טומאה ציט זיך אראפ.

  10. 42:45 די שכינה קומט אראפ צו די נידריגסטע

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז די שכינה איז קיינמאל נישט אראפ אונטער צען טפחים, און פונדעסטוועגן שטעלט מען די חנוכה ליכט אונטער צען. אויל און פתילות וואס זענען פסול פאר שבת זענען כשר פאר חנוכה, ווייל שבת הייבט זיך א איד אויף, און חנוכה קומט די קדושה אראפ; ווייל די נשמה איז א נר, קענען אפילו די וואס שבת דערגרייכט זיי נישט אנגעצונדן ווערן אויף חנוכה.

  11. 47:12 צוויי שבתים חנוכה אין תש"ס

    דער משגיח מערקט אן אז היי יאר הייבט זיך חנוכה אן און ענדיגט זיך מיט שבת, אין א יאר וואס ער באשרייבט אלס א גרויסע שאנס פאר משיח, וואס די אומות מאכן נאך מיטן יאר 2000 און מיט גרויסע געלטער פאר מיסיאנערן. ער מוטיגט צו מאכן קדושה מיט לערנען, מצוות און די חנוכה ליכט, און שליסט מיטן גימטריא פון אכט מאל נר אלס 2000, וואס זאל אפשטעלן די טומאה פון יענעם יאר.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דער רמב"ם: א מצוה חביבה עד מאד

0:00

דער משגיח עפנט מיטן רמב"ם אז מצות חנוכה איז א מצוה חביבה עד מאד, וואס ער זאגט נישט ביי אתרוג אדער סוכה. די ימים טובים האט דער אויבערשטער געגעבן, אבער חנוכה האבן די חכמים אין די צייטן פון די חשמונאים מתקן געווען, די לעצטע פון די מצוות. די אותיות פון די עשרת הדברות זענען כנגד די תרי"ג מצוות און די זיבן מצוות דרבנן, און מיט חנוכה ווערן זיי פארענדיגט און מאכן א כתר. א,ב

די יווני'שע קולטור פון כח און שיינקייט

3:22

פאר דער היסטאריע ווייזט דער משגיח אויף מגילת תענית און יוסיפון, און ערקלערט בקיצור אז די יוונים האבן געוואלט אויפצווינגען זייער קולטור אויף די אידן, אזוי ווי אמעריקע וויל היינט אויפצווינגען די מערב'דיגע קולטור. זייערע געטער זענען געווען שיינקייט און כח. ביי אידן איז כח נישט קיין מעלה, ווייל א פערד איז שטארקער פון יעדן מענטש, און שיינקייט איז נישט חשוב, אזוי ווי די מעשה אין דער גמרא: א חכם וואס די מלכה האט אים גערופן א מיאוס'ע כלי האט זי געמאכט אריבערלייגן דעם קעניגס וויין פון ליים אין גאלד, און ער איז קאליע געווארן. ג,ד,ה

7:32

די יוונים האבן אויך געשטופט ספארט. דער משגיח רופט די התפעלות פון די שפילער פשוט נארישקייט, און ער מערקט אן אז די אפגעטער פון די אמעריקאנער קינדער ווערן נאכאמאל באשולדיגט אין שווערע פארברעכנס.

חודש, שבת, מילה און די מסירות נפש

9:07

די יוונים האבן זיך גענומען צו חודש, שבת און מילה, ווייל יעדע פון זיי ווייזט די בחירה פון כלל ישראל. דער אויבערשטער האט איבערגעגעבן דעם לוח אין די הענט פון אידן: אזוי ווי די גמרא אין ראש השנה לערנט, דער טאג וואס בית דין זאגט אן ראש חודש איז דער ראש חודש, אפילו בשוגג. נאר א איד טאר היטן שבת, און מילה ווייזט אז דער גוף פון א איד איז אנדערש. ו

11:52

מתתיהו האט צוזאמגעשטעלט א קליינע ארמיי, און טויזנטער אידן האבן זיך מוסר נפש געווען פאר דער תורה. א זאך וואס קומט מיט מסירות נפש ווערט חביב: רש"י זאגט אז די מילה איז געווען חביב ביי אברהם אבינו ווייל זי איז געקומען מיט יסורים, און די משנה רעדט פון שיטן זאלץ אויף דער בהמה'ס רחם, אז זי זאל ליב האבן דאס קאלב וואס זי האט געבוירן מיט צער. אזוי איז חנוכה, וואס מ'האט באקומען מיט מסירות נפש, דעם רמב"ם'ס מצוה חביבה עד מאד. ז,ח,א

מתיוונים דעמאלט, קאמוניסטן אין רוסלאנד

17:10

דער משגיח מערקט אן אז די ערגסטע רודפים זענען געווען די מתיוונים, אידן וואס האבן זיך אנגעשלאסן מיט די יוונים. אזוי אויך אין רוסלאנד: די קאמוניסטן זענען געקומען צו דער מאכט נאר דורך אידן ווי טראצקי, וואס האבן גערודפט די וואס האבן געהאלטן אונטערערדישע ישיבות. דער חפץ חיים האט געזאגט אז א קליינע ארמיי מיט מסירות נפש וואלט געוואונען. היינט קומען אסאך צוריק; דרייסיג בחורים פון זעכצן ביז אכצן יאר האבן זיך נאר וואס געלאזט מל זיין אין רוסלאנד, און דאס, זאגט ער, איז חנוכה.

דער נאמען חשמונאים און די ליכט וואס מערן זיך

21:50

א מדרש זאגט אז אויף דעם עין הרע פון המן אויף די ימים טובים האט דער אויבערשטער צוגעלייגט פורים. אזוי, איז דער משגיח מחדש, האבן די יוונים געוואלט אפשאפן דריי מצוות, און דער אויבערשטער האט צוגעלייגט א פערטע: חשמן איז חודש, שבת, מילה, נר. נישט ווי אנדערע מצוות וואס בלייבן די זעלבע יעדן טאג, קומט חנוכה יעדע נאכט צו א נייע ליכט; די ספרים זאגן אז דער נאמען קומט פון חינוך, אנהייבן און באנייען. ט

קדושה און טומאה: טאג און נאכט, רעכטס און לינקס

25:11

די יוונים זענען אריין אין בית המקדש, אן ארט וואס איז נישט זייערס, דערפאר גייען אידן אריין אין זייערס. דער משגיח ערקלערט אז קדושה און טומאה שטייען באלאנסירט כדי ס'זאל זיין בחירה. קדושה איז אור און טומאה חושך; דער פסוק זאגט אז ביי נאכט גייען ארום די חיות פון וואלד, און א קראנקער האט מער היץ ביי נאכט. דערפאר זענען כמעט אלע מצוות שהזמן גרמן, שופר, תפילין און ציצית, ביי טאג. ל

29:10

קדושה איז אויך די רעכטע זייט: א כהן'ס עבודה מיט דער לינקער האנט איז פסול, און מ'טוט אן קודם די רעכטע זייט, ווייל לינקס געהערט צו דער סטרא אחרא. נ,ס

ביי נאכט, אויף לינקס, אין רשות הרבים

30:23

חנוכה פארקערט צינדט מען ביי נאכט, אויף לינקס, אזוי ווי די גמרא זאגט "מזוזה מימין ונר חנוכה משמאל", און צו רשות הרבים, וואס דער זוהר זאגט געהערט צו די אומות. אין יענעם יאר איז די תקופה, די לענגסטע נאכט, אויסגעפאלן כ"ה כסלו; דער משגיח ערקלערט ווי דער לוח פון דער לבנה רוקט זיך אקעגן דעם יאר פון דער זון, און אז דעמאלט מאכן די אומות זייער יום אידם. ע,פ

ניטל, די קאלענדארן און אדם הראשון'ס יום טוב

34:36

דער משגיח דערמאנט דעם מנהג נישט צו לערנען ניטל, וואס מ'האלט אויף צוויי טעג, ווייל די אומות האבן נישט געהאט די חכמה פון אידן אין חשבון, און דער פויפסט גרעגאריוס האט פאררעכט זייער קאלענדאר, וואס די רוסישע קירכע האט נישט אנגענומען. ק

37:10

די סטרא אחרא מאכט נאך די קדושה. די גמרא דערציילט אז אדם הראשון האט נאכן חטא געזען ווי די טעג ווערן קירצער און מורא געהאט פאר אן אייביגע נאכט; ווען זיי זענען געווארן לענגער נאך דער תקופה, האט ער געמאכט א יום טוב, וואס שפעטער האבן די אומות געמאכט פאר עבודה זרה. ש

דער נסיון פון יוסף און די אותיות פון יון

39:08

רש"י זאגט אז דער נסיון פון יוסף איז געווען אויף דעם יום אידם פון די אומות. דער משגיח לייגט צו אז ס'איז געווען די תקופה, ווען יוסף האט נישט געקענט טראכטן אין תורה כדי אפצוטרייבן די שלעכטע מחשבות, און דאס האט געמאכט דעם נסיון גרעסער; "כהיום" איז א רמז אויף דעם כ"ה טאג. חנוכה אויף כ"ה שטעלט דאס אפ און ברענגט יעדע נאכט מער קדושה אריין אין די לאנגע נעכט פון טבת, בשעת די אותיות פון יון ווייזן איין נקודה וואס זינקט אלץ טיפער אין טומאה. ת,אא,אב

די שכינה קומט אראפ צו די נידריגסטע

42:49

די גמרא זאגט אז די שכינה איז קיינמאל נישט אראפ אונטער צען טפחים, און פונדעסטוועגן געהערן די חנוכה ליכט אונטער צען. אויל און פתילות וואס זענען פסול פאר שבת זענען כשר פאר חנוכה, ווייל שבת הייבט זיך א איד אויף, און חנוכה קומט די קדושה אראפ. די נשמה איז א נר, "נר ה' נשמת אדם", און דערפאר, זאגט דער משגיח, קענען אפילו נשמות וואס שבת דערגרייכט זיי נישט אנגעצונדן ווערן אויף חנוכה. אג,אד,אה

צוויי שבתים חנוכה אין תש"ס

47:32

היי יאר הייבט זיך חנוכה אן און ענדיגט זיך מיט שבת, אין תש"ס, וואס דער משגיח רופט א גרויסע שאנס פאר משיח. די אומות מאכן עס נאך מיטן יאר 2000 און גיבן אוועק ריזיגע געלטער אויף מיסיאנערן אין ארץ ישראל. אידן האבן נישט זייער געלט, זאגט ער, אבער זיי קענען מאכן קדושה: לערנען, טון מצוות, צינדן ליכט. יעדע וויכטיגע זאך היי יאר פאלט אויף שבת, אזוי ווי ראש השנה ווען דער אויבערשטער האט פאר כלל ישראל געבלאזן שופר. אכט מאל נר איז בגימטריא 2000, וואס שטעלט אפ די טומאה פון יענעם יאר.

מראי מקומות

תורה

  1. ב Aseres HaDibros (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. ק Devarim 4:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:36
  3. אב Bereishis 39:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:08

כתובים

  1. כ לכאורה Koheles 7:14 26:22 מפתח
  2. ל Tehillim 104:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:11
  3. אה Mishlei 20:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:49

משנה

  1. ח Mishnah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:52

תלמוד בבלי

  1. ה לכאורה Taanis 7a מפתח אינעם אויסשרייב: 3:22
  2. ו לכאורה Rosh Hashanah 25a מפתח אינעם אויסשרייב: 9:07
  3. י לכאורה Megillah 13b 22:09 מפתח
  4. נ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 29:10
  5. ע Shabbos 22a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:23
  6. ר Gemara (מקום נישט באשטימט) 37:17 מפתח
  7. ש לכאורה Avodah Zarah 8a מפתח אינעם אויסשרייב: 37:10
  8. אא Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 39:08
  9. אג לכאורה Sukkah 5a מפתח אינעם אויסשרייב: 42:49
  10. אד לכאורה Shabbos 22a מפתח אינעם אויסשרייב: 42:49

מדרש

  1. ג Megillas Taanis (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 3:22
  2. ט Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 21:50
  3. מ Midrash (מקום נישט באשטימט) 28:30
  4. צ Chazal (מקום נישט באשטימט) 31:19

זוהר און קבלה

  1. פ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 30:23

ראשונים

  1. א לכאורה Rambam, Hilchos Megillah v'Chanukah 4:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00, 11:52
  2. ז Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:52
  3. ת לכאורה Rashi, Bereishis 39:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 39:08

אחרונים און חסידות

  1. ס לכאורה Shulchan Aruch, Orach Chaim 2:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:10

אנדערע

  1. ד Josephus (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 3:22

עיקרי הדברים

  1. 0:00 דער משגיח ערקלערט דעם רמב"ם אז מצות חנוכה איז חביבה עד מאד: א זאך וואס מ'האט באקומען מיט צער און מסירות נפש ווערט חביב ביי דעם וואס האט זיך מוסר נפש געווען דערויף.
  2. 9:07 די יוונים האבן געוואלט אפשאפן חודש, שבת און מילה, ווייל די דריי מצוות ווייזן די בחירה און דעם חילוק פון כלל ישראל.
  3. 25:53 דער משגיח זאגט אז די כחות פון קדושה און טומאה זענען באלאנסירט כדי ס'זאל זיין בחירה; די נאכט, די לינקע זייט און רשות הרבים געהערן צו דער טומאה, און דערפאר טוט מען כמעט אלע מצוות ביי טאג.
  4. 25:11 ווייל די יוונים זענען אריין אין דעם געביט פון קדושה, אין בית המקדש, צינדט מען חנוכה ביי נאכט, אויף דער לינקער זייט טיר, אין רשות הרבים, ביי די לענגסטע נעכט פון טבת, און מ'טראגט אריין קדושה אין דעם געביט פון טומאה.
  5. 43:19 נישט אזוי ווי שבת, ווען א איד הייבט זיך אויף צו דער קדושה, קומט אויף חנוכה די שכינה אראפ אפילו אונטער צען טפחים, אזוי אז אפילו נשמות וואס זענען ווייט אוועק קענען אנגעצונדן ווערן.
  6. 47:32 דער משגיח זאגט אז דאס יאר תש"ס האט א ספעציעלע שאנס פאר דער גאולה, ווען חנוכה הייבט זיך אן און ענדיגט זיך מיט שבת, און מ'דארף עס אויסנוצן צו מאכן קדושה כדי אפצושטעלן די כחות פונעם יאר 2000.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:00 פארוואס רופט דער רמב"ם נאר די מצוה פון חנוכה "חביבה עד מאד", און נישט אנדערע מצוות ווי אתרוג אדער סוכה?

    תירוץ: 13:31 ווייל חנוכה איז געקומען צו כלל ישראל דורך מסירות נפש און יסורים, און א זאך וואס מ'באקומט מיט צער ווערט חביב.

  2. קשיא: 9:07 פארוואס האבן די יוונים זיך דוקא גענומען צו חודש, שבת און מילה?

    תירוץ: 9:24 ווייל יעדע פון זיי ווייזט די בחירה פון כלל ישראל: חודש גיט זיי די כח איבערן לוח, נאר אידן טארן היטן שבת, און מילה צייכנט אפ דעם גוף פון א איד.

  3. קשיא: 28:03 פארוואס טוט מען כמעט אלע מצוות שהזמן גרמן ביי טאג און נישט ביי נאכט?

    תירוץ: 27:54 ווייל די נאכט איז דאס געביט פון טומאה און דער טאג פון קדושה; חנוכה צינדט מען דוקא ביי נאכט כדי אריינצוברענגען קדושה אין יענעם געביט.

  4. קשיא: 42:49 פארוואס שטעלט מען די חנוכה ליכט אונטער צען טפחים, אז די שכינה איז קיינמאל נישט אראפ אונטער צען?

    תירוץ: 43:34 ווייל דער ענין פון חנוכה איז אריינצוגיין אין דעם געביט פון טומאה און דארט אריינברענגען די קדושה.

  5. קשיא: 43:52 פארוואס מעג מען נוצן פאר חנוכה אויל און פתילות וואס זענען פסול פאר שבת?

    תירוץ: 44:25 שבת הייבט זיך א איד אויף צו דער קדושה, אבער חנוכה קומט די קדושה אראפ צו אים, אפילו צו א נשמה וואס ברענט שוואך.

מעשיות

  1. 5:13 דער חכם און דער וויין פון דער מלכה

    דער משגיח דערציילט די מעשה פון דער גמרא פון א גרויסן חכם וואס מ'האט אים אלעמאל גערופן צום קעניגס הויף אויף וויכוחים און ער האט אלעמאל געוואונען, אבער ער איז נישט געווען שיין. די מלכה האט געזאגט אויף אזא חכמה אין אזא מיאוס'ן כלי, און ער האט געשוויגן. דעם אנדערן טאג האט ער זי געפרעגט ווי מ'האלט דעם קעניגס וויין, און זי האט געזאגט אין ליים כלים; ער האט פארגעלייגט גאלדענע כלים פאר קעניגליכן וויין, און ווען מ'האט עס געגעבן צו טרינקען איז דער וויין געווען קאליע. ווען זי האט זיך באקלאגט, האט ער געענטפערט אז זי אליין האט אים געגעבן דעם געדאנק אז א גוטע זאך דארף זיין אין א שיינע כלי.

  2. 37:30 אדם הראשון און די טעג וואס ווערן קירצער

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז נאכן חטא פון עץ הדעת האט אדם הראשון געזען אז יעדן טאג ווערט דער טאג קירצער און די נאכט לענגער. ער האט געמיינט אז צוליב זיין חטא מאכט דער אויבערשטער פינצטער די וועלט און זי גייט פארלוירן אין אן אייביגע נאכט, און ער האט זיך געגרעמט. ביי דער תקופה, די לענגסטע נאכט, האט ער אינדערפרי געזען אז די זון איז פריער אויפגעגאנגען און די טעג הייבן אן וואקסן, און ער האט געמאכט דעם טאג פאר א יום טוב, וואס שפעטערדיגע דורות פון די אומות האבן געמאכט פאר א יום אידם פון עבודה זרה.

    אין דער מעשה: אדם הראשון

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  3. 20:04 דרייסיג בחורים ווערן מל אין רוסלאנד

    דער משגיח דערציילט אז ער האט גערעדט מיט איינעם וואס איז נאר וואס צוריקגעקומען פון רוסלאנד, וואו מ'האט געמאכט א ברית פאר דרייסיג בחורים פון זעכצן ביז אכצן יאר. אונטער די קאמוניסטן איז נישט געווען קיין מילה, און יעצט, ווען זיי קומען צוריק צו אידישקייט, לאזן זיי זיך מל זיין אלס גרויסע בחורים, וואס איז א צער, מיט מסירות נפש.

געדאנקען

  1. 14:38 דער משגיח נעמט דעם מנהג אין דער משנה צו שיטן זאלץ אויף דער בהמה'ס רחם, אז זי זאל ליב האבן דאס קאלב וואס איז געבוירן מיט צער, און ערקלערט דערמיט פארוואס דער רמב"ם רופט חנוכה, וואס מ'האט באקומען מיט מסירות נפש, א מצוה חביבה עד מאד.
  2. 21:37 דער משגיח איז מחדש אז דער נאמען חשמן איז ראשי תיבות חודש, שבת, מילה, נר: ווייל די יוונים האבן געוואלט אויסווארצלען דריי מצוות, האט דער אויבערשטער צוגעלייגט א פערטע, אזוי ווי דער מדרש זאגט אז ער האט געענטפערט דעם המן מיט פורים.
  3. 25:21 ווייל די יוונים זענען אריין אין בית המקדש, א געביט וואס איז נישט געווען זייערס, ערקלערט דער משגיח אז חנוכה ענטפערט מדה כנגד מדה ווען עס גייט אריין אין דעם געביט פון טומאה: די נאכט, די לינקע זייט, רשות הרבים און די לענגסטע נעכט פון טבת.
  4. 39:50 דער משגיח טייטשט "ויהי כהיום" ביים נסיון פון יוסף אלס דעם כ"ה טאג, די תקופה ווען די אומות האבן געהאט זייער יום אידם און מ'האט נישט געלערנט, און ער זעט חנוכה אויף כ"ה אלס דאס וואס שטעלט דאס אפ.
  5. 41:29 דער משגיח ערקלערט אז די אותיות פון יון, יו"ד, וי"ו און נו"ן סופית, זענען איין נקודה וואס ציט זיך אלץ טיפער אראפ, וואס ווייזט ווי יון פארשפרייט זיך אין טומאה, בשעת די חנוכה ליכט פארשפרייטן זיך יעדע נאכט מער אין קדושה.
  6. 44:17 דער משגיח שטעלט אנטקעגן שבת, ווען א איד הייבט זיך אויף צו דער קדושה, מיט חנוכה, ווען די קדושה קומט אראפ אונטער צען טפחים; דערפאר זענען אפילו שוואכע אויל און פתילות כשר אויף חנוכה, און דערפאר קענען נשמות וואס שבת דערגרייכט זיי נישט, אנגעצונדן ווערן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 48:51 דער משגיח זאגט אז אין דעם יאר פון א ספעציעלע געלעגנהייט דארף מען מאכן קדושה: לערנען, טון מצוות און צינדן חנוכה ליכט, און אנצינדן די נשמה שבת און חנוכה.
  2. 50:17 דער משגיח זאגט אז מ'דארף אויסנוצן די עקסטערע שאנס פון קדושה מיט אלע כחות, אויף זיך נעמען צו לערנען און טון מצוות מיט חיות, און עס נישט פארלירן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, אחשורוש, דער חפץ חיים, דער פויפסט גרעגאריוס, דער רמב"ם, המן, טראצקי, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, משה רבינו, מתתיהו בן יוחנן כהן גדול, עשו, רש"י

ערכים חשמונאים, טומאה, יוונים, מסירות נפש, ניטל, נר ה' נשמת אדם, סטרא אחרא, קדושה, רבונו של עולם, רשות היחיד, רשות הרבים, שכינה, תקופת טבת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט